ANTERIORMENTE EN FALLOUT
Ti es o meu todo.
Onde o levades?
Ó mundo real.
Deberías velo.
Pode cambiar o futuro se me leva ata Moldaver.
Só a miña cabeza.
É o único xeito de recuperar o seu pai.
Aspirante Dane, coñece os seus danos?
Dispáralle!
Que fillo de puta, sabes que isto é culpa túa.
Matarante.
Non teñen por que sabelo.
É a Irmandade. Descubrirano.
Queren unha cabeza? Pois dareilles unha.
- Tiñas que vir comigo. - Non van parar de buscarme.
Os EUA padecemos unha guerra de recursos.
Vault-Tec comprou os medios para rematala.
Fusión fría, enerxía infinita.
- Iso é...? - Un núcleo de fusión.
Xa non se ven moitos por aquí, non si?
Cal é a arma definitiva para destruír os inimigos?
É o tempo.
Non pensas en mudar de traballo?
Vault-Tec existe con ou sen min.
Non ten sentido queixarse dende fóra.
É un micrófono.
Queres que espíe a miña muller?
Que pasou co Pip-Boy da miña nai?
Enterrouse con ela.
Enterreina eu mesma.
PRECISO VOLVER Ó 31
Eu e mais o teu pai.
Ola?
Búscame.
Fareino.
Filly listo para a aterraxe.
Os locais opuxeron resistencia, pero nós tamén.
Levas o vermello dos cabaleiros.
E o teu cabaleiro?
Morreu.
Non é a primeira vez
que un irmán cae na desgraza estando contigo.
Verdade?
Creo que mentiches entón.
Non hai artefacto, señor.
E que mentes agora.
Espere.
Escoite, por favor. Podo conseguir a cabeza real.
- Confesa. - Non me mate, conseguireina.
Podo axudarvos.
Por favor, señor.
A miña ferida fíxena eu, non el.
Por favor.
Sei onde está a cabeza!
Pola Irmandade, escóiteo, por favor.
Vaia exhibición de lealdade.
Xa non adoita verse moito.
Cres que es o primeiro escudeiro en querer ter unha armadura?
Como morreu Titus?
Morreu mentres fuxía.
A Irmandade perdeu o rumbo.
Adoitabamos reinar no Ermo.
Pero o poder quítase, non se dá.
Unha lección que parece que aprendiches.
Se o que dis é verdade,
se me traes a reliquia,
entón, xuntos, ti e mais eu,
tomaremos o poder.
E, con el,
fundaremos unha nova Irmandade, comigo coma líder,
e xente coma ti coma soldado.
Levas toda a vida na procura dun fogar.
Constrúe un comigo.
NAVEGACIÓN
CHEGACHES Ó TEU DESTINO
É ela.
OBSERVATORIO GRIFFITH
Grazas por traerme.
É o mínimo que podo facer tras estragar o teu depósito.
Aprecio que o intentaras.
Moitos homes, se tivesen un coche coma este,
nin sequera ensuciarían as mans.
- Xa estamos. - Ben.
- Quérote. - E eu a ti.
- Que teñas bo día. - Grazas, Coop.
Ben.
Ola, Coop.
- Alégrame verte, rapaz. - Si.
Que pasa?
É o meu Pip-Boy, que fai cousas raras.
O transmisor está sempre activado.
Que cho revisen no departamento técnico.
Non, podo arranxalo eu mesma.
Teño que descubrir onde tenta transmitir.
Abur. Vou ensinarlle a Janey a usar a corda.
Ai, si? Eu non teño fillos,
pero si un programa para executivos júnior,
que é practicamente o mesmo.
Barb falouche do tema, non?
Pois non.
"Os colegas de Bud".
A idea é que o maior obstáculo do éxito
é a brevidade da vida humana.
Impediunos traballar en proxectos que requiren
séculos ou incluso milenios.
Con sorte, Os colegas de Bud manterán o proxecto
durante séculos no futuro. Xenial.
- Imos tarde. - Si.
- Vamos. - É un día importante.
Xa. Boa sorte.
Cres que poderiamos ir algún día tomar algo ó Café Cabana?
Ti, eu e mais Coop.
Perdoa.
O teu Pip-Boy tamén fai cousas raras?
Non. Por que? Que ten o teu?
Aínda non sei.
Merda.
Lucy.
Papá.
Benvida.
Únete a nós. Tócame ser a anfitrioa, non si?
Tiven tempo e pensei moito neste momento.
Non sabes a de cousas que me pasaron pola cabeza.
Unha noite, tentei meter unha granada polo oco do pescozo.
Supoño que quería entrar aquí
e voalo todo polos aires.
Pero non me criaron así.
Así que, se non che importa,
vou seguir sendo educada.
Trouxen o teu amigo, como pediches.
Agora, por favor.
Devólveme o meu pai.
Moi ben.
Pero primeiro,
que tal se che conto como nos coñecemos o teu pai e mais eu?
Quen é en realidade.
Non, Lucy, non a escoites.
Cres que o teu pai naceu nun Refuxio.
Coma ti.
Coma teu irmán.
A clave do futuro... Darei con ela.
Ola?
A clave do futuro de...
A clave do futuro dos humanos...
Que parvada.
A clave...
Ola?
A clave do futuro...
Darei con ela. Non te preocupes.
A clave do futuro da humanidade...
Que parvada.
Aí estamos, no gran xogo de...
Perdón.
Esta vez si, darei con ela.
A clave do futuro...
Non. Igual teño que...
Grazas, Betty.
Espera. Ti non es Betty, nin Hank.
Só compartes o 50 % do ADN con Hank MacLean.
- Son o seu fillo. - Non.
Non!
- Que es ti? - Iniciar protocolo 53.
Agora, queda quieto.
Quen es ti?
Espera. Non vou responder, a non ser
que me deixes inxectar isto.
Vale... Non te movas.
Debo gardar o segredo!
Non vaias aí. Nin se che ocorra!
Non leas nada nin acendas as luces.
Non leas o informe nin mires o dispositivo!
Espera! Para... aí.
Para! Xa vou.
Que é este lugar?
Sabe cando volverá Barb?
Está nunha reunión
sobre integración vertical ou...
Non entendo moito.
Eu tampouco.
Por certo, señor Howard,
hai un novo rapaz que traballa con Barb, Henry.
É un grande admirador seu.
Si, Henry.
Chamou unhas cantas veces á casa.
Impórtalle que o traia para que o coñeza?
Para nada. Alédame coñecer fans.
Todo o traballo que fixemos ata agora
é o resultado dunha beneficiosa colaboración
entre as empresas que fan grandes ós EUA.
No nome de todo o persoal de Vault-Tec, douvos a benvida.
Chamemos as cousas polo seu nome, Bud.
As túas vendas van mal, precisades cartos.
Estás ti para falar, que perderías cartos dirixindo un casino.
As nosas vendas están ben.
Os rumores de paz enfastiáronos unha chisca,
pero ofrecémosvos unha oportunidade.
Buscamos colaboración para os Refuxios.
Eu... non entendo os Refuxios.
Cando sexa hora de saír,
que pasa se a xente segue viva na superficie?
Criaturas prehistóricas.
Devorarán os que saian dos vosos Refuxios.
Non é un problema.
Teñen recursos para sobrevivir durante séculos.
Mentres que os nosos competidores,
tódolos outros humanos, morrerán na superficie.
Porque, no fin de contas, cal é a maior arma de destrución masiva?
- O tempo. - O tempo.
O tempo arrasa con todo.
E, se hai un incidente,
o tempo é a arma coa que derrotaremos tódolos nosos inimigos.
Así gañaremos o gran xogo do capitalismo.
Non gañando a loita,
senón vivindo máis.
Aínda se sobrevives ás ameazas externas,
sigo tendo un problema cos Refuxios.
Se confinas unha morea de ratas nun niño
durante tanto tempo, acabarán coméndose.
¿Quen di que as vosas ratas sobrevivirán
mellor cós animais da superficie?
E aínda non abordastes a cuestión principal.
Se esta xente pode vivir 10 000 anos...
Non, non consultastes os datos.
Podería reconducir a conversación?
Veña, Barb, ponos no seu sitio.
Cando penso no futuro,
penso na miña filla, Janey.
Como lle garanto un futuro mellor?
Iso é o que imos discutir hoxe.
Si.
¿Como deseñamos unha sociedade nos Refuxios
para que os nosos nenos gocen dun futuro mellor?
Propoño que nos anticipemos.
Para! Son o supervisor.
Debes seguir as miñas ordes.
Por que non funciona? Así se resolven os conflitos.
- E o resto do Refuxio? - Isto é todo.
Meu pai vén de aquí?
Nunca o descubrirás.
Vaino descubrir.
Estes son Os colegas de Bud, os meus colegas.
O país externalizou a supervivencia ó sector privado,
pero non podiamos manter viva toda a nación.
Entón, mantivemos Vault-Tec...
BETTY PEARSON ASISTENTE EXECUTIVA
...os executivos novos...
HANK MACLEAN ASISTENTE
...do meu propio programa.
O futuro da humanidade resúmese nunha palabra.
Xestión.
Bud tivo a idea de interconectar tres Refuxios.
Pero precisamos máis ideas, as vosas ideas.
O espírito da competitividade engrandeceu as nosas empresas
e eu propoño que o usemos para atopar unha solución para todos.
Temos máis de 100 Refuxios por todos os EUA.
Suficientes para que cada un de vós reclame varios,
onde poidades facer realidade as vosas ideas para crear
condicións perfectas para a humanidade.
Ninguén precisa saber o que ides facer.
Que gañen as mellores ideas.
Entón, os Refuxios 32 e 33 só están compostos por xente controlada?
Que? Non! Se o dis así, soa moralmente cuestionable.
É o noso criadeiro, a máxima expresión de recursos humanos e desenvolvemento.
Escollidos xeneticamente para procrear e crearen unha clase superior de xestores.
Xente con positividade, que prepara limoadas.
Xente que herdará a Terra tras aniquilarmos a superficie.
Aniquilaron a superficie?
Poderiamos superpoboar intencionadamente un Refuxio,
para que a xente compita por sobrevivir.
Desenvolvemos un robot que entrega o leite na comporta principal.
É moi intelixente. Debería gobernar un Refuxio.
¿E se usamos un Refuxio para desenvolver un soldado supermutante
con inmigrantes ilegais?
E dar drogas psicotrópicas a través do aire.
Poderiamos separar pais e fillos.
Só os nenos máis listos vivirían.
Soa ben.
Hai moito potencial de ganancias ca fin do mundo.
Pero falamos de facer un investimento moi significativo
baseado nunha hipótese.
Como podedes garantir resultados?
Botando a bomba nós mesmos.
Señor Howard?
Gústame a idea...
Señor Howard?
Todo ben, señor Howard?
Moi ben.
Estou... ben, Betty.
Está encantado de coñecelo.
Unha catástrofe nuclear é unha traxedia,
pero tamén unha oportunidade.
Pode que a maior da historia.
Se somos os únicos que quedan, non haberá ninguén con quen loitar.
Un verdadeiro monopolio.
Señor Howard, son un grande admirador.
Son Henry, pero todos me chaman Hank.
O teu pai está vivo dende hai moitísimo tempo.
É parte da empresa que pensou que tiña respostas
para tódolos problemas do mundo.
Lembra a escena onde lle dispara a Joey Toro na cara?
"Feo, fuerte y formal."
É a nosa oportunidade para que a guerra quede obsoleta.
Porque, coa actual configuración da sociedade,
que se creou sen parámetros intencionais,
temos friccións,
temos conflitos, temos guerra.
E a guerra, pois...
nunca cambia.
Tal e como o vexo eu...
Preguntábame se... non lle importa...
Dáme vergoña, pero... poderíame asinar un autógrafo?
Nunca che contou de onde vén.
De que época vén.
Tampouco llo contou a túa nai.
Que sabes da miña nai?
Era coma ti.
Amable, cariñosa, curiosa.
Non é polo que subiches á superficie?
En parte para rescatar o teu pai,
pero sabes por que o raptei?
Grazas.
Espera, Dane, envíante a ti?
Un castigo polo que me fixen.
Ei.
Tiña medo de ir ó Ermo. Non sabía que te culparían a ti.
Síntoo.
Non pasa nada.
Ir á misión era o meu destino.
Coñecín alguén,
pero agora está en perigo.
Por iso volviches. Para rescatala.
Vou fuxir con ela.
Vou ir ó lugar de onde veu ela.
Un Refuxio.
É un lugar pacífico e seguro.
Ninguén vai á guerra.
Que?
- Mamalóns! Bulide! - Si, señor!
Vamos.
Non hai sitios seguros, Max.
E non podes fuxir. Oxalá puideses.
Rose era moi intelixente, coma ti.
Lucy, a túa nai descubriu
que algo desviaba a auga do Refuxio.
A partir desa pista,
deduciu que igual a civilización volvera á superficie.
Cando llo contou ó seu marido,
el díxolle que era unha idea ridícula.
Pediulle que non o contase.
Lucy, vamos.
E foi entón cando se decatou de que o seu marido, o supervisor,
agochaba algo.
Lucy, vamos. Lisquemos de aquí.
Entón, fuxiu.
Como fixeches ti, Lucy.
Levou os nenos con ela.
Atopou unha cidade marabillosa.
Todo o que os Refuxios prometeran.
Mente.
Pero o seu marido foi tras ela.
Cando ela decidiu non volver á casa,
el colleu os nenos...
E queimou a cidade enteira.
- Shady Sands. - Mente, Lucy.
Así lida Vault-Tec coa competencia.
Tal e como fixeron hai 200 anos.
Lucy, o que me trouxeches é fusión fría.
- É enerxía ilimitada. - Lucy.
- Comezariamos de cero. - É unha asasina.
- Mírame. - Sería un mundo mellor.
- Auga limpa, menciñas, enerxía. - Invadiu o noso fogar.
- Perfecto. - Lucy...
- Matounos. - Vault-Tec mercou a miña investigación
e patentouna.
Só unha persoa de confianza de Vault-Tec
- pode activar a fusión fría. - Non a escoites.
Preciso que me dea o código.
Lucy, mírame!
Mírame, Lucy!
A miña nai...
Que lle pasou?
Creo que xa o sabes.
Lucy...
Mente, Lucy.
Dálle o código.
Dálle o código, papá.
CÓDIGO DE ACCESO: 101097
NÚM. EMPREGADO
INICIANDO...
REACTIVANDO... CRIOPRESERVACIÓN DOS COLEGAS DE BUD
BETTY PEARSON: COMPLETADA
HANK MACLEAN: COMPLETADA
STEPHANIE HARPER: COMPLETADA
Encantado de coñecerte. Teño que volver á casa.
Non podes, fillo de Hank.
Non!
Non co que sabes!
Entón, vasme reter aquí?
Só ata que esteamos listos para subir.
Poderían pasar séculos.
Si. Por iso che suxiro que esperes na cápsula do teu pai.
Se non, morrerás de fame.
Non hai moita comida, só ocasionais vermes enormes.
Eu botaríame a durmir se puidera.
Fixen o necesario.
Para salvar a nosa xente.
E esa muller de aí
non é tan diferente a min.
FUSIÓN FRÍA LISTA
Aeronave aproximándose.
A Irmandade?
Atrancade as portas.
Que non entren.
En marcha.
- Si, señora. Movédevos. - Bulide!
Lucy... Quería a túa nai.
Pero deixou de ser a túa nai cando fuxiu da casa.
E púxovos en perigo.
Coidado!
Viches como é aquí arriba.
Todo o mundo ten medo, son miserables.
Forzados a facer cousas horribles para sobrevivir.
Lucy...
Tiven que escoller...
entre o seu violento mundo e noso, pacífico.
BASE DA REPÚBLICA DE NOVA CALIFORNIA
Creme, Lucy, sei que tomei a decisión correcta.
Se o problema do mundo son faccións en eterna loita,
sempre en guerra,
que solución queda, alén de eliminar as faccións?
Para crearmos o mundo.
Construílo de cero.
Seguro que o traxe vos fai sentir coma homes de verdade.
Seino ben, porque eu levei un, hai xa algún tempo.
Só tiña un problema.
Un fallo de soldadura
trala placa do peito.
Pregúntome se o arranxaron no novo modelo.
Pois parece que non.
- Collíchelo? - Non vexo nada.
Onde está o necrófago?
Abre a porta, Lucy. Vamos para a casa.
Vamos para a casa.
Lucy.
Por favor. Abre a porta, Lucy.
Lucy!
Lucy? Lucy.
Ei, son o seu pai. Pódesnos sacar de aquí?
Vamos, Lucy. Veña.
- Temos que saír de aquí. - Espera. Non con el!
Por que non? Que pasou?
Foi culpa súa. El...
- Que? - Foi el.
- O que? - El...
Que, Lucy?
Shady Sands.
Foi culpa súa.
Síntoo.
Lucy, vas vir comigo.
Non!
Ei, Max. Esperta!
Ves o que este lugar lle fai á xente?
Son o teu pai, Lucy.
Fixeches todo isto por min.
Non me vas facer dano.
Queres outro autógrafo, pequeno Henry?
"Feo, fuerte y formal."
Cando a túa filla dixo que se apelidaba MacLean...
Non podía crer que fose "o" MacLean.
Este mociño adoitaba facerlle recados á miña muller.
Esperei máis de 200 anos
para facer unha soa pregunta.
Onde carallo está a miña familia?
Vaia.
Ei, Max.
Max, esperta.
Vamos, esperta.
Esperta! Veña.
Vamos!
Vamos! Por favor.
A guerra non cambia.
Se miras para este Ermo,
parece que hai caos.
Pero sempre hai alguén tralo volante.
É con quen vou falar eu.
É onde vai o teu pai.
Deixaches que marchase.
É máis doado rastrexar un malandrín que preguntar a onde se dirixe.
Cóntoche como coñecín o teu pai?
Todo sobre o teu pequeno mundo
decidiuse hai 200 anos.
Podes quedar aquí con el,
pero cando veñan os seus amigos de lata,
e virán tomar este lugar,
matarante a ti e a todos.
Ou podes vir coñecer os teus creadores.
Vés?
Ei, Max.
Levanta.
Max.
Atopareite.
Moi ben.
FUSIÓN FRÍA LISTA
Lucy.
Rose.
NÚCLEO DE FUSIÓN ACTIVADO
Conseguímolo, Rose.
Que cres que fará a túa Irmandade con poder infinito?
Pode que poidas paralos. Ou pode que non.
Pode que todo quede nun intento.
É a súa líder?
Si.
Matáchela.
Non. Dane.
Gloria a Maximus! Converteuse en cabaleiro.
Gloria a Maximus!
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro