POPRZEDNIO
Wszyscy cierpimy.
Ale najważniejsze jest bezpieczeństwo krypty.
Nie chcą znaleźć taty.
Bo wtedy straciliby władzę.
Sprowadzę go.
Przywal mu!
Strzelaj!
To twoja wina, tępy chuju.
- Zabiją cię. - Chyba że przejmę cel.
Możesz zmienić przyszłość,
jeśli dostarczysz mnie Moldaver.
Wystarczy głowa.
Pochodzisz z krypty.
Jeśli masz tu przetrwać, bądź jak mieszkaniec Pustkowia.
Pytanie, czy będziesz chciała tego samego,
gdy staniesz się już kimś zupełnie innym.
POCZĄTEK
Błagam.
Proszę, daruj.
Jak Meksykanie chwalą zmarłych, mówią: „Feo, fuerte y formal”.
„Był brzydki, silny i miał godność”.
Cóż, Joey,
dwie z trzech cech masz.
Naprawdę muszę go zabić?
Cięcie!
Nieźle.
Dajcie charakteryzatora.
Emile, podejdź na chwilę.
Proszę. Co za dzień. Świetna scena.
Musimy pogadać o nowym scenariuszu.
Jestem szeryfem, nie?
Nie mogę go po prostu aresztować? Zwykle tak robię.
Widzowie, Coop. Wiedzą, że jesteś dobrym człowiekiem.
Chcą zobaczyć, że nawet ktoś taki ma granice...
Rozumiem, ale to nie mój styl.
Zupełnie. Bob gdzieś tu się kręci?
Bob wyleciał.
- Co? - Wyleciał z wytwórni.
Za co?
Okazało się,
że Bob to trochę komuch.
- Komuch? - Ano.
- Bob Cadillac? - Ten sam.
- Szkoda, świetny scenarzysta. - Wielka.
Geniusz, ale nie było wyjścia.
Dlatego to taki ważny film.
- Jasne. - To nowoczesny western.
Pokazuje siłę jednostki w krytycznej sytuacji.
Nową Amerykę, rozumiesz.
Dlatego byłoby świetnie,
gdyby Jorge zarobił kulkę w łeb.
Proszę cię. Na Dzikim Zachodzie
jesteś tylko ty, giwera i twoje zasady,
które mają zaprowadzić porządek.
Wrócimy do tego po lunchu.
Zostawisz innym trochę winogronowych irysków?
Te są lawendowe.
Skoro smakuje ci lawenda, to napij się perfum.
Często mówią, że to smak dla starszych pań,
ale jest subtelny i zalotny.
Smakuje jak pierwszy dotyk.
Mogę?
W życiu nie jadłem czegoś tak niedobrego.
- Ohyda. - Iryski?
Spytaj mamę.
- Proszę. - Częstuj się.
Niewiarygodne.
Wybacz, makijaż.
Wybacz, pomadka.
Może być.
- Pospieszmy się. - Jasne.
Fotograf już czeka.
A to co?
Czas się przebrać, panie Howard.
No dobrze.
Proszę, proszę.
Specjalnie w twoim kolorze.
Zaraz przymierzę.
Chodźmy, Janey.
- Chodź. - Stresujesz się?
Złotko, jestem zawodowcem.
Ścigamy się? Dalej!
Chodź, poszukamy reszty.
NADZIEWANE JAJKA MNIAM MNIAM
Co w tobie takiego wyjątkowego?
No dobra.
Już nie grzebię.
Na wszelki.
Dodatkowe zabezpieczenie.
ŁĄCZENIE Z NADAJNIKIEM... AKTYWOWANO
Milusio.
Odważny ten rycerz.
Ciekawe, kto to był.
Rycerzu.
Rycerzu Titusie.
Mówi Titus.
Odbiór.
Mówi podoficer Shortsight. Nie zgłosił się pan.
Zaatakowano nas.
To był jakiś mutant.
Mój giermek poległ w bitwie.
Poległ honorowo
i w chwale.
Dureń.
Przyjąłem. Natychmiast wyślemy innego.
Nie ma potrzeby.
Wszystko gra.
To żaden problem, mamy ich sporo.
Wkrótce...
Zaraz wracam.
NAPRAWY
Naprawię za pięć kapsli.
A za cztery?
Nie.
DENTYSTA – SKUP ZĘBÓW
Premia za szybką naprawę.
Dzięki.
Jasny chuj!
Odsunąć się od pancerza.
Idziemy.
Dokopcie mu.
Uczciwie znalezione.
Milordzie.
Proszę.
Otwórzmy tę puchę.
Otwieraj!
Co ty odwalasz, jełopo?
W lewo się odkręca.
Podskoczcie mi!
Puszczajcie!
Rozjebać go!
Mój pancerz, kurwa!
Rozjebać pajaca.
Chuju złoty!
O nie.
Nie ma powodu do niepokoju, obywatele. Tu Bractwo Stali.
Zachowajcie spokój.
No dobra.
Ja pieprzę.
Rycerzu Titusie.
Jestem Thaddeus.
To zaszczyt panu służyć.
Przysięgam pana chronić i panu służyć
w każdy sposób.
Powiedziałem coś nie tak?
Nie wiem, czym pana uraziłem, ale błagam o litość!
Proszę!
Błagam.
Rycerzu Titusie!
Zrobię wszystko!
Wstań, giermku.
Wyczyść to.
Już się robi.
Mam też nowe rozkazy od wysokiego starszego,
które pokornie przekazuję.
Nie tylko my szukamy tego artefaktu starego świata.
Wysoki starszy mówi,
że kto przejmie cel, zapanuje nad Pustkowiem.
Mamy zabić każdego, kto stanie nam na drodze.
Przyjąłem.
NAWIGACJA
Lubisz trawę?
Cześć.
LOKALIZATOR
Dzień dobry.
Gdzie ją masz?
Gdzie głowa?
Nie. No dobrze.
Nie wiem, gdzie jest.
Zgubiłam ją.
Zgubiłam.
Łykacz ją capnął?
SALA RADY
W porządku?
Tak.
Przenoszą mnie.
Radzie nie spodobała się ta akcja
z otworzeniem drzwi dla Lucy.
Już nie jestem strażnikiem bramy.
To nic.
Tylko nie wiem już, kim jestem.
Wybacz.
Norman, twoja kolej.
Czemu cię wezwano?
Bo pomogłem siostrze uciec.
Uciec? Razem z Chetem naraziliście ją
na ogromne niebezpieczeństwo.
- Promieniowanie... - Mało tego,
wszyscy mogliśmy zginąć.
Od czego się zaczęło?
Krypt nie da się sforsować.
Ci bandyci weszli do Krypty 32 dlatego,
że jakiś baran otworzył im drzwi.
Jedna decyzja, która naraziła wszystkich.
Nie tylko w Krypcie 32,
ale też w 33 i 31.
TRZY KRYPTY RAZEM SILNIEJSZE
Powiadomiłam już nadzorcę Krypty 31.
Na szczęście są cali.
Mogłeś zniszczyć ostatnią ostoję cywilizacji.
To był pomysł Lucy.
I nie mogłeś jej powstrzymać?
Nie.
Co by tu z tobą zrobić?
Zdegradujcie mnie.
Pracowałeś już jako sprzątacz i na zmywaku.
Wiesz, że w każdej ocenie pracy
podkreślono twój „brak entuzjazmu”?
Nie, ale to ma sens.
Obecnie zajmujesz się komputerami i systemem informatycznym.
I jak idzie?
Bez entuzjazmu.
Kłopotliwa sytuacja.
Jak zdegradować kogoś, kto gardzi każdą pracą, jaką miał?
Faktycznie kłopotliwa.
Cieszę się, że karzemy ludzi za łamanie zasad.
Ale dlaczego tych z krypty, a nie tych,
którzy przyszli zabijać?
Wydaje mi się,
że jednak ci coś znajdziemy.
DRZWI OTWARTE
Pobudeczka.
Pora na śniadanko.
Nie ma za co.
No dobrze.
- Jeszcze sztućce... - Zeżrę ci serce.
Rozłupię ci łeb!
- Tak! - W chuj!
Nie widzę jabłek.
Wejdź wyżej!
No dobra.
A jeśli to nie jabłoń?
No i drzewo...
chyba uschło.
Szukaj dalej.
Przysięgam, że znajdę...
Kuźwa!
Proszę o wybaczenie.
Wiem, że chciał pan zjeść jabłko.
Mam jakiś prowiant.
Nie jestem głodny.
Jak pan sobie życzy.
Pan tu rządzi.
Mam misję. Ruszajmy.
Dobrze.
Jak znajdziemy cel,
naprawimy radio,
żeby wezwać posiłki.
Sam przejmę cel.
Rozumiem. Nie wątpię w pańskie umiejętności.
A ten gość z Enklawy,
co go szukają... Widział go pan?
Tak. Uciekł z dziewczyną. Kobietą.
Jak uciekli?
Zaskoczył mnie ghul.
Ghul?
Przerażające gnojki.
Pewnie go pan rozwalił na miejscu.
„Jesteś ghulem? Już nie żyjesz”.
Nie.
Ale gdy znajdziemy ghula, znajdziemy cel.
Puścił go pan?
Genialne.
Promieniowanie zostawia ślad.
Dzięki temu, że ghul żyje,
możemy wytropić cel.
Oczywiście. Wiem.
Mam ślad.
Brawo.
Tędy. Ku chwale!
To on?
Ciężko powiedzieć.
Pokaż portret.
On jak nic.
Zabierzemy ciało?
Nie.
Skoro je porzucili, jest bezwartościowe.
To głowa była cenna. Musimy ją znaleźć.
Sprytnie.
Czyja to sprawka? Panny czy ghula?
Z pewnością ghula.
Te ghule.
Kiedyś Bractwo wypleni te dziwactwa.
Nie będzie już takich widoków.
Wydaje mi się,
że ghul powinien...
Z pewnością...
Tak, tamtędy.
Ślady stóp.
Przestań, proszę.
Mój tata jest nadzorcą krypty. Porwali go bandyci,
bez tej głowy go nie ocalę.
Pomóż mi, a zrobi, co zechcesz.
Przestań!
Tortury są nie w porządku.
Wiesz,
kiedyś robili tak zwane badania.
W każdej gazecie pisali o badaniach, takich czy innych.
Jedno zapadło mi w pamięć.
PROMIENIOWANIE
Wynikało z niego, że tortury
gówno dają.
No i to ma sens. Ktoś mnie krzywdzi,
to nie chcę mu pomagać.
Mimo to ludzie nie zaniechali tortur.
W zasadzie
z czasem zauważyłem
zdecydowany wzrost
popularności tortur w całym kraju.
Błagam pana, potrzebuję tej głowy.
Inaczej nie ocalę taty.
Do brzegu.
Według mnie ten badacz
miał zupełną rację.
Tortury gówno dają.
To dlaczego pan to robi?
Ja cię nie torturuję, słonko.
Szykuję przynętę.
Ty pizdo!
No przepraszam.
Powinnam się zgodzić na bycie przynętą w trującej rzece?
Kurwa mać!
Nie można tak traktować ludzi.
A to dlaczego?
Tak głosi złota reguła.
„Czyń to, czego sam oczekujesz”.
Łykacze mają wolny metabolizm.
Zdążysz.
Nie. Proszę, dość.
Dokąd idziemy?
A co z głową? Muszę pomóc ojcu.
Tu mamy własną złotą regułę.
Jaką?
Nie daj się zwieść bzdurom.
Co z psem?
To nie mój pies.
NADZIEWANE JAJKA MNIAM MNIAM
Proszę wybaczyć zaniedbanie obowiązków.
Co ty wyprawiasz?
Uzupełniam wodę, żeby mógł pan pić.
No tak.
Proszę usiąść.
Musiał pan wiele przejść jako rycerz.
Ja swoje widziałem.
Dorastałem na farmie much.
Byłem sraczem. Karmili nas,
a nasze gówno podawali muchom,
żeby je utuczyć. Były źródłem białka.
Stąd moja tusza.
Poprzedni giermek...
Jak zginął?
Znałeś go?
Tak.
Opowiedz mi o nim.
Cóż...
To dobry chłopak.
Wymień jego wady.
No...
Dziwnie mówić tak o zmarłym.
To rozkaz.
No dobra.
Dokuczaliśmy mu z chłopakami, szczerze mówiąc.
Regularnie go tłukliśmy.
To nic osobistego, wie pan.
Kiedyś chłopaki z bazy
cały czas tłukli mnie.
Aż przybyli nowi rekruci,
a wśród nich Maximus.
Wpadłem na pomysł,
żeby zacząć tłuc jego.
No i się udało.
Stałem się popularny, wiodło mi się.
Szkoda, że nie zdążył znaleźć sobie kogoś do bicia.
Byłoby fair.
Wiem, że ciągle ktoś umiera.
To prawo Pustkowia. Kogo to obchodzi?
Mimo to
źle mi z tym.
Niepotrzebnie.
Sam mówiłeś. Prawo Pustkowia.
Chodźmy, tracimy czas.
Robi się.
Idę.
Jednostkę i społeczeństwo oceniamy po tym, jak traktują wrogów.
A tu proszę, 16 agresywnych osób
zamknęliśmy w sali, która była naszą czytelnią.
Nie mieliśmy dotąd do czynienia z takim dylematem etycznym.
Choć dla mnie to raczej okazja,
by pokazać tym z powierzchni i sobie nawzajem,
co dla nas oznacza lepszy świat.
Dzięki, Reg. Zawsze to jakieś światełko.
Nie światełko, a czysta prawda.
No dobrze.
Co nie zmienia faktu, że musimy podjąć decyzję.
A podjąć ją musimy wspólnie.
Zgodnie z naszymi zasadami.
Tak jest.
Przydałyby się konkretne propozycje.
Wiecie co?
Przesłuchiwany rano mężczyzna, niejaki Woody,
zrobił na mnie wrażenie.
Mnie pokazał odbyt.
Ja uznałem to za wyraz potrzeby komunikacji.
Sięgnięcia ponad kulturowe podziały.
To iskra, która pozwoli nam
ukształtować porządnego obywatela.
Jako że straciliśmy wielu ludzi,
rozsądna etycznie będzie resocjalizacja więźniów
i dalsze włączenie ich do społeczności.
To długotrwały proces.
Sądząc po tym, co widziałem rano, może potrwać lata.
- Ale... - Ale nie ma nic, czego nie zrobimy,
gdy sobie to postanowimy.
Tak!
Mogę czytać bandytom Szekspira,
potem Marlowe'a, gdy będą gotowi.
Nie chcę być nieczuła,
ale Szekspir może być ponad ich możliwości.
Zaczęłabym raczej od etyki.
Kant, Mill i tak dalej.
Chętnie przekażę im podstawy matematyki.
Chcesz coś dodać, Norm?
Chyba nie powinniśmy im pomagać.
- To mordercy. - Tylko to potrafią.
To dlatego, że nie otrzymali wykształcenia.
Norm, kolego,
choć to niełatwe, nie mogą odejść wolno.
Znają zabezpieczenia krypty.
Co proponujesz?
To, co oni zrobiliby nam.
- Rety. - Rajuniu, Norm.
Młodego Norma poniosły emocje.
Rozumiem, też czuję złość. Jak wszyscy.
Zgodzisz się jednak, że zabicia więźniów
nie bierzemy pod uwagę.
Święte słowa.
Przepraszam. Racja.
Nie chciałem kwestionować nadzorcy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Panowie.
Nadzorcy.
Mogę prosić na moment?
Chodzi o hydroprocesor.
Mów.
Nadzorca MacLean wolał poruszać takie kwestie na osobności,
a dopiero później na forum.
Teraz go tu nie ma.
Mów śmiało.
No cóż.
Hydroprocesor padł.
Wody wystarczy nam na dwa miesiące,
i to nie licząc więźniów...
- Dobrze, wystarczy. Dzięki. - Dziękuję.
Coś okropnego.
Kończymy zebranie.
Też miałem to powiedzieć.
Dobrze poszło.
Pić własny mocz?
- Żartujesz? - Nie wiem.
Zabili mojego męża.
Masz rację.
Twój ojciec...
postąpiłby właściwie.
Bez wody nie przetrwamy.
- Jesteś pewien? - Ghul szedł tędy.
- Chwileczkę. - Co?
No bo...
- Cóż... - No co?
Tak sobie myślę...
Śledzimy jakieś zmutowane stworzenie.
Nie wiem tylko,
czy właściwe.
Ty kretynie.
Mój błąd.
Jedno słowo, a poprowadzę atak.
Weź się w garść. Jesteś rycerzem Bractwa Stali.
- Wracaj na brzeg. - Ale...
Już!
Dziękuję.
Ja pierdolę.
Na pomoc!
Idę.
Rycerzu!
Spokojnie.
Wciąga mnie!
Trzymam cię.
Ad Victoriam!
Ocalił mnie pan.
Ty mnie pierwszy.
Czy to...
To głowa.
To głowa!
Głowa, tak!
Tak!
CALIFORNIA CREST WYCIECZKI PO WYTWÓRNI
Proszę pana.
Błagam.
Wody.
Proszę.
Proszę!
Wszędzie woda, a pić nie ma co.
Tu wszystko jest zanieczyszczone.
Sama zobaczysz.
Pana też to spotkało?
Promieniowanie?
Coś w tym stylu.
KRYPTA
Gotów na spotkanie z szychami?
Spróbuję nie narobić wstydu.
Ale nie obiecuję.
- Panie Howard. - Dzień dobry.
- Miło poznać. - Również.
Mówię w imieniu całego Vault-Tec.
Jesteśmy zachwyceni,
że Barb udało się pana ściągnąć.
Nigdy nie występowałem w reklamach.
Ale żona nigdy mnie o to nie prosiła.
Tutaj?
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Dziękuję. Ciasne to.
Chroni przed promieniowaniem?
Oczywiście.
Muszę powiedzieć...
Robicie coś naprawdę bardzo ważnego.
Dziękuję wam w imieniu wszystkich dobrych Amerykanów.
Brawo.
No to do roboty.
Może tak?
Nie wiem.
Mam pomysł.
Może zrobimy z kciukiem w górze?
Śmiało, Coop.
Co ty tak po imieniu?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger