(ซีรีส์จาก NETFLIX)
ขอดูพุงหน่อย!
เก่งมาก พัคสลีย์
ไปกันเลยเพื่อน
ตายจริง คุณปู่นี่
- ปู่ตายแล้วเหรอ - ไม่ครับ
เขาแค่ตัวแข็ง
ที่งานเลี้ยงวันเกิดตัวเองด้วย
- "วันพิเศษของเขา" - วันพิเศษของเขา
เขาดูมีความสุขมากในรูปถ่าย
เดี๋ยว นั่นแหละ!
รูปถ่ายเก็บจิตวิญญาณของคนคนนั้นไว้
คำถามเดียวคือ เราจะทำยังไงเพื่อทำให้คุณปู่
กลับเข้าร่างตัวเองได้
(เด๊ดเอนด์)
โอเคแม่
ถามผมสิว่าจุดอ่อนที่สุดของผมคืออะไร
ผิวมันเหรอ
ผมพูดจริงนะ
ผมว่าจะตอบว่า "กลัวการเผชิญหน้าจนตัวแข็ง"
ลูกอยากรู้ทำไมล่ะ
ผมมีสัมภาษณ์งานที่ฟีนิกซ์พาร์ค
คืนนี้ไง ผมบอกแม่แล้ว
คุณยายแกรมจะมากินมื้อเย็นด้วย แม่ทำมักกะโรนีอบชีสไม่ใส่ชีสแล้ว
แม่บอกยายรึเปล่าว่าผมจะอยู่ด้วย
บอกสิจ๊ะ
บอกรึเปล่าว่าบาร์นีย์จะอยู่ด้วย
ไม่เอาน่าลูกรัก มีหลายเรื่องที่คุณยายไม่เข้าใจ
ไม่ใช่แค่ยายคนเดียวหรอก
ขอโทษนะเพื่อน
นายไปด้วยไม่ได้ แต่ถ้าฉันได้งาน เราจะมีที่อยู่ของเราเอง
แค่ฉันกับนาย
ไม่มีแม่ ไม่มีพ่อ ไม่มีคุณยายแกรม
โอเค ก็ได้ มาเถอะ
หยุดนะ
โถลูกรักของแม่
กำลังจะไปสัมภาษณ์งานครั้งแรก
แม่ก็!
โทรหาแม่ก่อนและหลังสัมภาษณ์นะ
โทรระหว่างนั้นด้วย
บายค่ะแม่
แค่เช็กดูว่ามือถือลูกอยู่กับตัว!
(ฟีนิกซ์พาร์ค)
ถ้าฉี่ใส่กระเป๋าฉันอีก ฉันจะส่งนายกลับบ้านนะ
แย่แล้ว
คนเพี้ยนคุยกับตัวเอง
แม่อาจจะพูดถูก ฉันไม่ควรออกจากบ้านเลย
หรืออย่างน้อยฉันก็คิดว่าแม่พยายามพูดอย่างนั้นนะ
- เธอต่างหากที่คุยกับตัวเอง นอร์มา - รู้ชื่อฉันได้ไง
- ฉันเอง บาร์นีย์ไง - ฉันจำชื่อคนไม่ได้
เราอยู่ถนนเดียวกัน เรียนโรงเรียนเดียวกัน จับคู่ทำห้องแล็บด้วยกัน
ฉันจำ
หน้าคนไม่ได้!
สวัสดีค่ะ ฉันพอลลีน ฟีนิกซ์
อีกไม่กี่อึดใจ เราก็จะถึงสวนสนุกของฉันแล้ว
ขอบคุณค่ะ ที่นี่สนุกไม่มีวันหยุด ยกเว้นพฤศจิกายนและมีนาคม
เรามีห้าโซนให้ทุกคนได้สนุกสนานกัน
อิงจากหนัง เพลงและรายการทีวีของฉัน
จำไว้นะคะ ห้ามนำอาหาร และเครื่องดื่มจากข้างนอกเข้ามาเด็ดขาด
ถ้าเห็นอะไรที่ผิดหูผิดตา
อะไรก็ตามที่น่าสงสัยหรือเหนือธรรมชาติ
ก็เก็บไว้ในใจแหละที่รัก
(ฟีนิกซ์พาร์ค)
- เห็นนั่นมั้ย - เราเกือบถึงแล้ว
(บทที่หนึ่ง งาน)
(ฟีนิกซ์พาร์ค)
ขอบคุณที่มาเที่ยวฟีนิกซ์พาร์คค่ะ
ขอให้สนุกนะคะ ไม่งั้นล่ะน่าดู
หวังว่าทุกคนจะกลับมาเร็วๆ นี้นะคะ
เดินทางปลอดภัยค่ะ!
ดูแลตัวเองล่ะ!
อย่าฟ้องนะ!
โอเค เลิกเดินตามฉันได้แล้ว โรคจิต
ฉันไม่ได้เดินตามเธอและฉันไม่ใช่โรคจิต
ฉันมีนัดสัมภาษณ์งาน
เดี๋ยว "โอกาสทำงานที่ฟีนิกซ์พาร์ค เครื่องเล่นเด๊ดเอนด์"
"โปรดมาตอนอาทิตย์ตก"
"ตำแหน่งหายากสำหรับผู้สมัครสุดพิเศษ เพียงหนึ่งเดียว"
- โชคดีละกัน - ขอบใจ!
เดี๋ยว!
(กำลังฉาย พอลลีน ฟีนิกซ์ในเรื่องเด๊ดเอนด์)
(แคตแช็ค)
โอเค พร้อมนะเพื่อนยาก
ทอร์ปิด็อก!
(แฟรงส์)
เก่งมาก!
เดี๋ยว เธอมาได้ไง
- ฉันใช้แถวพนักงาน - อ้อ
(คนหาย หากมีข้อมูลใด)
(กรุณาติดต่อสถานีตำรวจออเบรย์)
โอ๊ะคุณผี!
เจ๋งไปเลย
ไม่มีใครเข้ามาที่นี่เป็นปีแล้ว
- ตั้งแต่เกิดเหตุเจนนิเฟอร์ สวอน - เจนนิเฟอร์ สวอนเหรอ
คืนนั้นก็เหมือนคืนนี้เลย แต่ฝนตก
และน่าจะเป็นเช้าวันอังคาร
คนที่รับบทเป็นพอลลีนเข้ามาที่เด๊ดเอนด์
แล้วไม่เคยกลับออกไปอีกเลย
เธอตาย ในนี้เหรอ
ฮะ เปล่า ฉันแค่บอกว่าเธอไม่ได้กลับออกไป
เธอแค่ "หายตัว" ไปซะงั้น
- ไม่อยากเชื่อเลยว่านายไม่รู้ - เอาละ
นายไม่รู้อะไรเรื่องเด๊ดเอนด์เลยเหรอ ฉันเป็นผู้สมัครที่ดีกว่าเห็นๆ
เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือเป็นพนักงานที่รับผิดชอบต่างหาก
- หมานายฉี่ใส่เฟอร์นิเจอร์น่ะ - พัคสลีย์ ไม่นะ!
เอาสิ ถามมาเลย
เอาฉี่หมาออกจากใยแมงมุมยังไงดี
ถามเรื่องพอลลีน เด๊ดเอนด์ พาร์คนี้!
ฉันรู้ทุกอย่าง นักแสดงทุกคน ทุกตอน
ทุกซอกทุกมุมของสวนสนุกทั้งหมดนี้!
นั่นใครน่ะ
ง่ายมาก ชาร์ลี โบนาปาร์ต
ชื่อเต็มคือชาลส์…
ยินดีต้อนรับ พวกมนุษย์!
รูปสวยๆ ของคุณพร้อมให้รับแล้ว!
ตอนพระจันทร์เต็มดวง เขาเป็นมนุษย์หมาป่านั่นเอง
พวกเขาไม่ได้เผยเรื่องนั้นจนกระทั่งซีซั่น… นายฟังอยู่รึเปล่า
นั่งเล่นตอนทำงาน!
ดีนะที่ฉันไม่ใช่เจ้านาย
อ้าวหวัดดีค่ะ ฉันนอร์มา ข่าน ฉันมาสมัครงาน
หวัดดี ผมบาร์นีย์!
คุณคงเป็นผู้จัดการสินะ ชอบชุดคุณจัง
และเจ้าสองคนคงเป็นเครื่องสังเวย ไม่นึกว่าจะมีให้เลือกด้วย
ไม่ต้องเลือกหรอก นี่ประวัติฉัน จดหมายอ้างอิง
และหลักฐานการมาเยือนที่นี่ทุกปี ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบถึง 15
ถ้าแค่นั้นยังไม่มั่นใจ ดูจดหมายนี่ซะก่อน
จากโต๊ะของพอลลีน ฟีนิกซ์…
เด็กฝึกงานเลขาของเธอน่ะ
ใครคือพอลลีน ฟีนิกซ์
แล้วนายล่ะ เจ้าหน้ากระ
คิดว่าอะไรทำให้นายเป็นร่างทรงที่ดี
- รูปร่างฉัน - เยี่ยม ไปกัน!
อะไร ไม่ยุติธรรมเลย!
เอาละทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม ท่านจะมาแล้ว
นอร์มา ฉันว่านี่ไม่ใช่อย่างที่เราคิดนะ
ฉันรู้ สัมภาษณ์เป็นกลุ่ม น่าจะเตือนเราหน่อย
ขอโทษนะ งานนี้มีสวัสดิการอะไรมั้ย
ปีก เลือดที่สร้างจากไฟ ความเป็นอมตะไง
แล้วประกันทำฟันล่ะ
- ขอโทษนะ ฉันพูดอยู่! - นอร์มา!
คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย อย่ากวนสิ
ท่านมาแล้ว!
ราชาปีศาจจะต้องรักข้าที่พามนุษย์สองคนมา!
ราชาปีศาจเหรอ จากตอนไหนละเนี่ย
ตอนนี้!
ท่านเทเมลูคัสผู้ยิ่งใหญ่!
วันอังคารได้ควบสองเลย
ข้าหาร่างทรงมาให้ ไม่ใช่แค่หนึ่งแต่ได้ถึงสอง!
ฉันขอถอนใบสมัครงาน นายเอางานไปเลย!
พวกเขาจะเป็นร่างทรงที่ดีมาก ท่านเทเมลูคัส
จะเลือกคนไหนดี
แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล แอปเปิ้ล มะละกอ มะละกอ มะละกอ
กล้วย กล้วย กล้วย ส้ม ส้ม ส้ม
เลือกได้ดี ตุ้ยนุ้ยเชียว
พัคสลีย์!
เหล่าปีศาจ จงจับมือ
จับอุ้งเล็บ หนวดกัน
ผนึกร่างไว้!
ดึงๆ ทุบๆ!
พัคสลีย์
ไม่นะ พัคสลีย์ ฟื้นสิเพื่อน
ลืมตาสิ
พัคสลีย์ ฟื้นเถอะ
อย่าออกคำสั่งเทเมลูคัสผู้ยิ่งใหญ่!
จงสะพรึงกลัว เพราะเทเมลูคัสฟื้นคืนชีพแล้ว!
- ข้าสั่งไว้ชัดเจนว่าห้ามถ่ายรูป - ค่ะ ขอโทษด้วย
ข้าอยากรู้ว่า ในเมื่อข้าหาร่างทรงชั้นดีมาให้สองร่าง
และทำตามข้อตกลงแล้ว
ท่านช่วยถอนคำสาป และยอมให้ข้ากลับบ้านได้มั้ย
ไม่ได้!
ข้าสั่งไว้ชัดเจน
เจ้ามนุษย์ บอกมา ใครคือราชาของอาณาจักรนี้
เราไม่มีราชา
ผู้ปกครอง ผู้บัญชาการของเจ้า
ข้าอยากกินพวกมัน
มีทำเนียบขาวเล็กๆ อยู่ห่างไปประมาณ 3,000 กิโล
พอแล้ว! ข้าจะตามหา และยึดบัลลังก์มาเป็นของข้า
ไม่เดี๋ยว ฝ่าบาท เดี๋ยว!
แล้วข้าล่ะ ได้โปรด แล้วข้าล่ะ
ข้าแค่อยากกลับบ้าน
นอร์มา โทรหาใครน่ะ เทศบาลเหรอ
เปล่า แม่ฉัน จะได้พาเรากลับบ้าน
หมาฉันถูกสิงโดยเทเมลุค…
เทเม… เทเมลู… ปีศาจน่ะ!
ใช่ มันสิงหมานาย ไม่ใช่เรา รีบหนีตอนที่ยังหนีได้เถอะ
พัคสลีย์ไม่ใช่แค่หมาฉันนะ แต่เป็นครอบครัว
ครอบครัวเดียวที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ ฉันเสียเขาไปไม่ได้
ลูกรัก เป็นไงบ้าง
ลูกได้งานมั้ย
- ไม่นะ ไม่ได้งานล่ะสิ - พัคสลีย์!
อยากให้แม่ไปคุยมั้ย แม่ไปได้นะลูกรัก ถ้า…
พอลลีนจะทำยังไงนะ
เธอจะช่วยทั้งหมาและสวนสนุก
จากการฟ้องร้องที่อาจเกิดขึ้นได้
- เธอ! - อ้าว หวัดดี คอร์ทนีย์ เป็นไงบ้าง
เราจะหยุดมันได้ยังไง
เจ้าหยุดเทเมลูคัสไม่ได้ ท่านตายแล้ว
ท่านจึงต้องการร่างทรงทุกๆ สองสามร้อยปี
แล้วไง ต้องโรยเกลือล้อม น้ำมนต์
- เครื่องดูดฝุ่นรึไง - ฉันร่ายคาถาผนึกวิญญาณไปแล้ว
วิญญาณของเทเมลูคัสอยู่ในเจ้าหมานั่นตลอดไป ทางเดียวที่จะหยุดท่านได้
คือฆ่าหมาซะ!
ไม่มีทางซะหรอก
ไม่ก็หาร่างอื่นให้ท่านสิง
แต่ตัวเลือกแรกสนุกกว่าเยอะเลย
ข้าสั่งไว้ชัดเจนว่าห้ามถ่ายรูป
รูปถ่ายเก็บจิตวิญญาณของคนคนนั้นไว้
พัคสลีย์ พัคส์
(จุดชมวิวลูน่า)
บัลลังก์ เขากำลังตามหาบัลลังก์
ใช่แล้ว ไปคาเมล็อต!
(เซอร์ล็อกส์อะล็อต)
- อยู่นี่เอง - เจ้ามาท้าทายข้างั้นรึ
- ไม่ ฉันไม่อยากสู้กับนาย พัคสลีย์ - เลิกเรียกข้าว่าอย่างนั้นได้แล้ว!
จงคุกเข่าต่อหน้าเทเมลูคัส!
ต้องอย่างนั้นสิเด็กดี ร่างเจ้าเป็นตัวเลือกแรกของข้าเลยนะ
ถ้าข้าใช้ร่างอันยิ่งใหญ่นี้จนหมดสภาพแล้ว
ข้าอาจจะย้ายไปเข้าร่างเต่งตึงพิลึกของเจ้าแทน
หลายปีที่ผ่านมา ข้ามีมากมายหลายร่าง
- นี่ไม่ใช่หมาตัวแรกของข้าหรอก - ถ่ายรูปสิ
- ฉันจะจำช่วงเวลานี้ได้แน่ - พ่อแม่ข้าพบกันตอนสงครามวิญญาณหลอน…
ไม่! รูปถ่ายจะเก็บวิญญาณเอาไว้
เหมือนตอนที่ 105
ที่พอลลีนเจอปู่ของเธอตัวแข็งอยู่ที่พื้น
- เข้าใจแล้ว ถ่ายรูปสิ! - แม่บอกให้ฉันใช้มือถือกรณีฉุกเฉินเท่านั้น
- แล้วเรียกนี่ว่าอะไรล่ะ - ก็ได้
- แต่เมื่อมีข้า… - ยิ้มสิ!
ไม่นะ!
ห้ามถ่ายรูป!
ข้าคิดว่าอย่างนี้กับของเล่นน่าสมเพชของเจ้า!
เหรอ ฉันกะจะเปลี่ยนเครื่องอยู่แล้ว
เจ้าโง่ คิดว่าจะหลอกข้าได้เหรอ
ทีนี้ก็ถึงตาเจ้าโดนทุบให้แหลกเป็นชิ้นๆ แล้ว
เร็วเข้า ขึ้นไปนั่งบนเรือ!
ถ้าอยากได้ตัวฉันก็มาจับฉันสิ!
นอร์มา ช่วยด้วย!
ฉันมีแผน! ล่อให้มันยุ่งไว้ จนกว่าจะถึงจุดดร็อป!
ไม่ต้องห่วง มันยุ่งอยู่!
พลาดไป!
หมอบลง!
ว้าว
พัคสลีย์กำลังสู้จากข้างใน
เจ้าทำอะไรกับข้า ร่ายคาถาหลอกล่อเหรอ
พัคสลีย์ นั่งลง!
เป็นพ่อมดเหรอ ว่าแล้วเชียว
ไงหมาน้อย!
คาบสิ!
ข้ารู้แผนของเจ้า ไม่ได้ผลหรอก!
นอร์มา!
มีอะไรจะสั่งเสียมั้ย
ขอดูพุงหน่อย!
ใครเป็นเด็กดี
- อย่านะ - ใครเป็นเด็กดี
- เร็วเข้านอร์มา - พยายามอยู่!
- ไม่นะ - ขอดูพุงหน่อย
หมาน้อย เด็กดี!
นอร์มา เดี๋ยวนี้เลย!
พัคสลีย์
พัคสลีย์ ตื่นสิ
ตื่นนะ!
พัคสลีย์
พัคสลีย์ นายยังไม่ตาย
โถพัคสลีย์
ขอบใจนะนอร์มา
- เธอไม่จำเป็นต้องช่วยเราเลย - เปล่า ฉันทำเพื่อพอลลีน
รูปสวยๆ ของคุณพร้อมให้รับแล้ว!
- ไม่ต้องห่วงเพื่อนยาก ทุกอย่างจบลงแล้ว - มีอีกอย่างนึงที่เราต้องทำ
โอ๊ย ให้ข้าเข้าไปที!
เดี๋ยว พวกเจ้ายังมีชีวิตเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับเทเมลูคัสล่ะ
- เขาสนุกมากเลยในพาร์ค - สร้างความทรงจำเยอะเลย
แล้วข้าจะถอนคำสาปได้ยังไงล่ะเนี่ย
ฉันดีใจที่เรามีชีวิตอยู่นะ
แต่ฉันก็อยากได้งานนั้นจริงๆ
ฉันด้วย ฉันคงต้องหาเรื่องอื่นให้หมกมุ่น ไปอีก 15 ปีแล้ว
- เดี๋ยว พวกมนุษย์! - ต้องการอะไรอีกล่ะ
- อยากรู้มั้ยว่าใครได้งาน - เธอหลอกเรา ไม่มีงานซะหน่อย!
ที่นี่มีงานทำตลอดแหละ
ข้ามักทำให้รปภ.กลัวจนหนีไปหมด ใส่เสื้อนี่ก็ทำเนียนได้แล้ว
พวกนายเป็นมือปราบปีศาจที่เหนือชั้นเลย ฉันอยากให้พวกนายอยู่ที่นี่
เราน่าจะเป็นคนสุดท้าย ที่นายอยากให้อยู่ไม่ใช่เหรอ
ปีศาจไม่ได้เป็นมิตรและใจกว้างอย่างข้าทุกตัวนะ
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ข้าต้องการคนคุ้มกันมากมายเลยล่ะ
แล้วว่าไงล่ะ
- แหม บอกตามตรงนะ… - หนูได้งานแล้ว ได้แล้ว!
แม่จะรีบไปรับนะจ๊ะ!
- นอร์มา - แม่ แป๊บนึง เดี๋ยวเจอกันนะคะ
คิดว่าเราไว้ใจเธอได้เหรอ
- เธอเป็นปีศาจนะ - ฉันพยายามไม่ตัดสินคนจากหน้าตา
- เธอพยายามสังเวยเรานะ - หรือประสบการณ์
หรือจากสัญชาตญาณที่ฝังลึก
เอาเถอะ แม่ฉันกำลังจะมารับ ไปกินทาโก้ฉลองกัน
- อยากไปด้วยมั้ย บาร์นีย์ - เธอจำชื่อฉันได้แล้ว!
อย่าพูดให้ดูแปลกสิ แล้วว่าไงล่ะ
ครอบครัวฉันจะไปกินดินเนอร์กัน ยายฉันก็ด้วย
อยากไปด้วยมั้ยล่ะ
ฉันจะอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อยละกัน
อาจจะเข้ากะทำงานล่วงเวลาเลยก็ได้
ขอให้สนุกนะ คู่หู
ที่นี่มีห้องนอนบ้างรึเปล่า
โอ้โห
นายท่านของข้า
ขอโทษด้วยนะ
อย่าโกรธกันเลยนะ
ท่านมีบางส่วนหายไป
หายไปไหนนะ
เยี่ยมเลย อย่างน้อยก็สำหรับคืนนี้
โอ๊ะ ฉันลืมคิดไปเลย
นี่ของนาย
ที่ของเราเอง อย่างที่ฉันบอก
ราตรีสวัสดิ์นะ พัคสลีย์
ราตรีสวัสดิ์บาร์นีย์
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ