SERIAL NETFLIX
- Nie! - Hę?
Au!
Hej!
Dziękujemy za wizytę w Phoenix Park.
Wracajcie szybko. Szczęśliwej podróży!
Nie pozwijcie nas!
Uśmiech, proszę.
Następna osoba.
Uśmiech.
Dalej.
Dziękuję.
Dobrze. Uśmiech.
- Następna osoba. - Chodź.
Chodź.
Idź, Normo.
Normo? Nie bój się, kwiatuszku.
Buster Scruffs chce cię poznać!
Cześć!
Czemu kolejka się nie rusza?
Jakiś problem?
Coś nie tak?
Co się stało?
ROZDZIAŁ 2 TUNEL
Dobra. Powiedz „drzwi”.
Drzwi.
Dobra. Powiedz „dynia”.
Dynia.
Dobra. Powiedz…
„niewątpliwie”.
Jeszcze raz.
- Mopsiku. Ostatni raz. - Nie…
Co się tu dzieje, do licha?
Próbowałaś uwolnić mnie od klątwy,
ale jak widzisz, wciąż umiem mówić…
Co tu robisz przede mną?
Byłeś tu całą noc?
Dobre pytanie,
ale może zadaj jakieś Mopsikowi?
Dlaczego psy obwąchują sobie tyłki?
Już wyjaśniam.
Zapach to dla psa więcej niż tysiąc szczeknięć.
Wiem, że jadłaś jajka na śniadanie.
- Źle! - Dwa dni temu, z awokado.
- I płatkami chili. - Skąd…
- Przestań! - Mógłbym cię słuchać cały dzień.
Zawsze to ja gadałem.
- Teraz możesz odpowiedzieć. - Wiesz, czym pachnie twój tyłek?
Przestań!
To mieli przy sobie pracownicy Martwego Punktu,
kiedy zgin…
Zaginęli. Tajemniczo.
Może coś sobie wybierzecie.
Nie.
Fez.
- Ale fart. - Przepustka! Przyda się.
Jasne.
Mówiłem o tym.
Sos w proszku?
Obiad!
Barney! Wiesz, co to znaczy?
- Nazywasz się Jennifer? - Nie.
Złota Przepustka oznacza dostęp do każdej części parku.
Wszystkie przejażdżki i restauracje, kiedy tylko zechcemy?
Tak, ale najpierw…
Obowiązkowa integracja kadrowa!
Nowicjusze, witam w Phoenix Park.
Jestem Badyah Hassan. Będę waszym przewodnikiem.
- Tak? - Kiedy poznamy Pauline Phoenix?
Zwykle nie przychodzi na zebrania. Jest bardzo zajęta.
Słyszałeś? Jest zajęta.
Szykuje nowy album.
Jak długo to potrwa?
Liczę na trzygodzinną wersję.
Przepraszam za spóźnienie. Jestem Logan Win.
Trzygodzinna wersja brzmi świetnie.
Dla psa to jak cały dzień.
Fajny. Czy to nowa maskotka?
- Nie, jestem Mopsik. - Tak.
Normo, na pewno wiesz coś o maskotkach.
Wycofali oryginalne maskotki 10 lat temu.
- Cieszyłeś się, że umiem mówić. - Tak.
Ale nie tutaj, nie w miejscu publicznym.
- Możemy gadać w domu. - Dobra.
Po wczoraj twoje bezpieczeństwo jest dla mnie najważniejsze.
Nie opuszczę cię.
Kto jest ze mną?
Jestem Barney.
Cześć, Barney. Czym się zajmujesz?
Ćwiczę. Podróżuję. Jestem smakoszem.
Nie, w parku.
No tak.
Zrobimy zwykłą trasę? A może ulepszoną trasę 2.0
z symulatorem obsługi klienta?
Może ty chcesz poprowadzić?
Witam. Tu wasz przewodnik, Norma.
Za chwilę wsiądziemy do kolejki.
Żartowałam, ale śmiało.
To model S426B, zaprezentowany 14 lat temu.
Z wadliwą klimatyzacją.
Wszyscy na pokład pociągu integracyjnego!
Barney, te drzwi są okropne.
Gorsze niż suszarki do rąk „U Dinozaura”.
Ciszej.
- Co to było? - Nic.
Czasami mówię do siebie.
Nie w dziwny sposób. W taki fajny sposób.
Zjem cię.
Witam na trasie w ulepszonej wersji 2.0.
Usiądźcie wygodnie i w drogę.
A raczej na tory.
Zaczynamy. Po lewej zobaczycie Zachodni Pasaż,
inspirowany dziełami Pauline…
Dlatego Pauline już nigdy nie pracowała w Hollywood.
Tak dobiegła końca nasza trasa w wersji 2.0.
Dobrze się bawiliście? Ja tak!
- Nie powinnam była się zgodzić. - Czy tylko mi się dłużyło?
Serio? Nie zauważyłem.
No dobrze.
Mopsiku, dasz radę.
- Barney. - Na koniec zróbmy quiz.
Barney!
Jeśli gość się pali: A. zostaw go w spokoju,
B. zwróć mu koszt biletu…
Chcę wysiąść!
PHOENIX PARK WITAJCIE
Co to było?
Halo?
O nie.
Spokojnie.
Nic się nie dzieje. Jest dobrze.
Nie jest dobrze.
Jak mawia Pauline: „Jeśli zobaczysz coś podejrzanego,
zostaw to dla siebie, złotko”.
Zjem cię!
Dopadł Josha!
Barney, szybko!
Ale porwał Josha.
Barney, chodź!
Gdzie jest Mopsik? Muszę po niego wrócić.
Musimy iść dalej.
Jest w niebezpieczeństwie!
Jeśli wrócimy, też będziemy!
Ale zaginął.
Żeby go znaleźć, musimy się stąd wydostać.
Co to za miejsce?
Podziemny park,
sieć tuneli z ukrytymi wejściami!
Skąd to wiesz?
Dziesięć lat miałam obsesję na punkcie starych map.
Już wiem, czemu nie ma tu wstępu.
Hej, śmiertelnicy.
Courtney?
Jak mija pierwszy dzień?
Goni nas mięsożerny potwór.
Nieźle, co?
- Czy to czapka Mopsika? - Nie wiem. Znalazłam ją tam.
Pokaż mi.
Proszę, zjedz mnie szybko.
Co? Chwila.
Jesteście maskotkami?
Zjem cię!
O nie. Nie jedz dzieci.
Mogę kupić ci psią karmę.
Ma 5% mięsa.
Zjem cię!
Och!
Jesteśmy.
Tu znalazłam czapkę. To dopiero fajne miejsce, co?
Czy tu nie jest wspaniale?
Rany! Nie sądziłam, że je zobaczę.
Takie pomysłowe i praktyczne.
Zjem cię.
Mój mopsik.
A jeśli już go nie zobaczę?
Chodźcie szybko.
- Zjem cię. - Zjem cię.
Tak jest. Nie ma pośpiechu. Każdy się zmieści.
Mopsiku, tutaj.
Barney, jak tam…
Za tobą.
Wiem. Pomagam im zdobyć to, czego chcą.
Co robisz?
Właśnie ci powiedziałem. Maskotki chcą tylko…
Źle robisz. Niedobry Mopsik!
Ja? Porzuciłeś mnie.
- Zły Barney! - Zły Mopsik!
Zły Barney!
Nie, Mopsik!
- Zły Barney! - Zły Mopsik!
Jesteś niemożliwy!
Czemu nie możesz być taki jak kiedyś?
Wiesz co?
Mówisz jak Babunia.
Maskotki, czas na wasz powrót!
Zjem cię!
Ponoć Jennifer dołączyła do teatru.
Widziałam ją, jak pracowała u Franka.
Spoko…
Dziadku! To Miś Barf.
Pamiętam te maskotki z moich czasów.
Cześć.
Zjem cię!
Tego nie pamiętam.
Co podać?
Zjem cię.
Ups. Zły Mopsik.
Co za pies. Nie mówię jak Babunia.
Szybko. Trzeba znaleźć Mopsika, zanim zrobi coś głupiego.
- Zjem cię. - Za późno.
Barney, jest źle.
Tak. Powiedział, że jestem zły.
Dacie wiarę?
Tylko próbuję go chronić.
Próbujesz go chronić?
- Ukrywając go? - Co w tym złego?
Niech znów będzie moim Mopsikiem i…
- Chwila. - O nie.
Naprawdę mówię jak Babunia.
Zjem cię.
- Zjem cię. - Co teraz?
Pa.
- Masz rację. - Zjem cię!
Zjem cię!
Nie! Proszę! Nie!
Zjem cię.
Pomocy!
Nie ma za co.
„Od futrzastych kumpli”.
Zdjęcie!
Z maskotką.
- Mopsik miał rację! - Tak.
- Jestem niedobry. - Co?
Nie. Mówiłam o maskotkach. Nie chcą jeść ludzi.
- Zapraszają do zdjęcia. - Zdjęcie!
Nie uciekajcie! Nie chcą was skrzywdzić.
Tylko się z wami zaprzyjaźnić!
Zdjęcie!
Nie! Przestańcie!
Czy ktoś mnie słucha?
Tak, ja.
Powinienem był cały czas.
Maskotki nie mają złych zamiarów.
Nie, Barney, to ja przepraszam. Nie chciałem tego.
Nie chciałem wywołać paniki.
Nie martw się.
Mamy plan.
Uwaga, za chwilę wyruszy
Parada Maskotek w Phoenix Park!
Powtarzam.
Niebawem rozpocznie się parada maskotek.
Dołączcie!
Zakładki, nie zawiedźcie mnie.
Ostatni raz akceptuję ciasteczka. Mam!
Co ona robi?
Rozgryzła to.
Ja też.
Nie będę cię ukrywał.
Pora cię pokazać.
Co ty na to?
Niewątpliwie.
Rok 1982, nagranie parady w Phoenix Park,
zaczynamy.
Zdjęcie.
- Zdjęcie. - Zdjęcie.
Zdjęcie!
- Zdjęcie! - Zdjęcie!
Zdjęcie!
To działa!
Uśmiechaj się i machaj.
Tak lepiej!
Zdjęcie!
- O co tu chodzi? - Zostaw to dla siebie, złotko.
To działa!
Ale brakuje magii Pauline.
Aha! To rozumiem.
Proszę, tędy. Miło was poznać.
Proszę. Miło mi.
Ale śmierdzi.
Wyczuwam chlor, nutę orzecha włoskiego i serowe gazy.
Super. Mógłbym tu robić swoje pranie.
Nie możesz w domu?
Czyli zostałeś na noc.
Wiedziałam! Dlaczego?
Nie mogę być teraz w domu. Zostanę tu kilka dni.
Mopsik też.
To nie jest dozwolone.
Tutaj po raz pierwszy poczułem, że mogę być sobą.
To ja tak mam. Nie sądziłam, że zależy ci na parku.
Nie chodzi o park, tylko…
O mnie. Jestem osobą transpłciową.
Wie cała szkoła i wszyscy w domu.
A to zupełnie nowe miejsce.
Jestem sobą. To ja decyduję, czy o tym powiem.
Jestem szczęśliwy.
A weź pod uwagę, że ścigały mnie maskotki zombie.
Mopsik przypomniał mi, jak ważne jest życie bez poczucia winy.
Muszę dać sobie szansę. Nie uważasz?
Nie potrzebujesz pozwolenia. Ale powodzenia z Courtney.
Będziemy najlepszymi przyjaciółmi!
Nie dotykaj mojej kolekcji zdechłych much. Ani żywych. Ani znaczków.
Dobra.
Wciąż nie rozumiem, jak one ożyły?
Mam kilka teorii.
Moce.
Tak!
Temelukus dowodził armią pustych zbroi,
sterując ich wspomnieniami, jak u duchów.
Bingo!
Wiedziałam, że znam skądś tę paradę.
O rety.
Panie, wciąż jesteś w tym psie.
W małej części, ale to mi wystarczy.
Wracam do domu!
Cześć, Courtney!
Tu Mopsik!
Cześć!
Napisy: Anna Samoń