(ซีรีส์จาก NETFLIX)
- ไม่! - ฮะ
โอ๊ย!
ไง!
ขอบคุณที่มาเที่ยวฟีนิกซ์พาร์คค่ะ
หวังว่าจะกลับมาใหม่นะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ!
ดูแลตัวเองด้วย อย่าฟ้องล่ะ
ยิ้มครับ
คนต่อไป
ยิ้มครับ
คนต่อไป
ขอบคุณ โอเค ยิ้มครับ
- คนต่อไป - มาสิหนูน้อย
มาสิ
ไปสิจ๊ะ นอร์มา
นอร์มา ไม่เป็นไรนะลูกรัก
บัสเตอร์ สครัฟส์อยากเจอหนูนะ!
หวัดดี!
ขอโทษนะ ทำไมแถวไม่ขยับเลย มีปัญหาอะไรเหรอ
เป็นอะไรไปหนูน้อย
เป็นอะไร
(ฟีนิกซ์พาร์ค)
(อุโมงค์)
โอเค ทีนี้พูดว่า "ประตู"
ประตู
โอเค ทีนี้พูดว่า "ฟักทอง"
ฟักทอง
โอเค ทีนี้พูดว่า
"ไม่ต้องสงสัย"
โอเค เอาใหม่ๆ
- โถพัคสลีย์ พูดอีกที - ไม่ต้อง…
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
แม้ว่าเธอจะพยายามไล่ปีศาจออกจากตัวฉัน
ฉันก็ยังคุยกับคนได้อยู่ถ้าฉัน…
นายมาถึงก่อนฉันได้ยังไง
นายอยู่ที่นี่ทั้งคืนเหรอ
เป็นคำถามที่ดี แต่เธอไม่อยากถามพัคสลีย์มากกว่าเหรอ
เช่น ทำไมหมาต้องดมก้นกันเองด้วยล่ะ
ฉันจะอธิบายให้ฟัง
สำหรับหมา ดมหนึ่งครั้งก็เท่ากับเห่าพันครั้ง
อย่างเช่น ฉันรู้ว่าเธอกินไข่เป็นอาหารเช้า
- ผิดย่ะ! - สองวันก่อน กับอาโวคาโดและ…
- พริกป่น - นายรู้ได้…
- หยุดนะ! - แต่ฉันฟังนายได้ทั้งวันเลย
ฉันพล่ามให้นายฟังมาตั้งหลายปี ถึงเวลาที่นายจะตอบกลับบ้างแล้ว
รู้มั้ยว่ากลิ่นก้นนายบอกอะไรฉัน
หยุดทำอย่างนั้นนะ!
นี่คือของทั้งหมดที่คนเก่าๆ ของเด๊ดเอนด์ ใส่ตอนที่พวกเขาตาย…
หาย… หายตัวไปอย่างลึกลับน่ะ
อาจจะช่วยให้นายดูกลมกลืนได้
ไม่อะ
หมวก
- โชคดีจัง - บัตรเข้าพาร์ค! ดีเลย เราต้องใช้นะ
อ๋อใช่เลย
ข้าพูดถึงนี่ต่างหาก
แหวะ ผงผสมน้ำเกรวี่เนี่ยนะ
อาหารกลางวัน
บาร์นีย์ รู้มั้ยว่านี่แปลว่าอะไร
- ชื่อใหม่เธอคือเจนนิเฟอร์มั้ง - ไม่ใช่
บัตรทองหมายถึงเข้าได้ทุกส่วนของสวนสนุก
เราจะไปได้ทุกเครื่องเล่น ทุกร้านอาหาร ทุกสถานที่ลับเมื่อไหร่ก็ได้เหรอ
ใช่แล้ว แต่ก่อนอื่น…
ต้องปฐมนิเทศพนักงานกัน!
หวัดดีเด็กใหม่ ยินดีต้อนรับสู่ฟีนิกซ์พาร์ค
ฉันชื่อบาเดีย ฮัสซัน วันนี้ฉันจะเป็นไกด์ให้ทุกคนเอง อ้าว โอเค
- ว่าไง - เมื่อไหร่เราจะได้เจอพอลลีน ฟีนิกซ์ล่ะ
แหม ปกติเธอไม่มาประชุมพนักงานหรอก เธองานยุ่งมากน่ะ
ได้ยินมั้ย เธอยุ่งมาก แปลว่ากำลังจะออกอัลบั้มใหม่แน่เลย
จะนานเท่าไหร่กันละเนี่ย
หวังว่าจะสักสามชั่วโมงไปเลย
ขอโทษที่ทำให้รอนะ หวัดดี ฉันโลแกน เหงียน
สามชั่วโมงก็น่าจะดีนะ
นั่นมันหนึ่งวันเต็มๆ ในชั่วโมงหมาเลย
โหเจ๋ง นั่นมาสคอตตัวใหม่เหรอ
เปล่า ฉันชื่อพัคสลีย์
เออใช่ นอร์มา ฉันว่าเธอคงมีข้อมูลเจ๋งๆ เกี่ยวกับมาสคอตใช่มั้ย
พวกเขาเลิกใช้มาสคอตตัวดั้งเดิมเมื่อสิบปีก่อน
- นายตื่นเต้นที่ฉันพูดได้ไม่ใช่เหรอ - ใช่ ตื่นเต้นสุดๆ
แต่ไม่ใช่ที่นี่ ต่อหน้าคนอื่นน่ะ
- เราคุยได้ตลอดนะเมื่ออยู่บ้าน - อ้าว โอเค
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ความปลอดภัยของนายคือสิ่งสำคัญที่สุด
ฉันจะไม่ยอมห่างจากนายอีก
ใครอยากจับคู่กับฉันบ้าง
หวัดดี ฉันบาร์นีย์
อ้าวหวัดดีบาร์นีย์ นายทำอะไรบ้างล่ะ
อ๋อ ฉันออกกำลัง ท่องเที่ยว ชอบกินน่ะ
เปล่า ฉันหมายถึงในพาร์คน่ะ
อ๋อ
เราจะไปทัวร์เริ่มต้นแบบดั้งเดิม หรือเวอร์ชั่นสองฉบับปรับปรุง
ที่มีจำลองการบริการลูกค้าด้วย
เธอน่าจะมานำทัวร์เองเลยนะ
อรุณสวัสดิ์ ฉันนอร์มา จะเป็นไกด์ให้ทุกคนเอง
อีกสักครู่ เราจะขึ้นรถรางกัน
ฉันพูดเล่นนะ แต่ก็ได้ ตามสบายเลย
นี่คือรุ่นเอส426บี ที่เปิดตัวเมื่อ 14 ปีก่อน
หมายเหตุ เครื่องปรับอากาศเสียนะ
เชิญขึ้นรถด่วนปฐมนิเทศ ที่ทุกคนต้องขึ้นกันเลย!
บาร์นีย์ๆ ประตูน่ากลัวมากเลย แย่ยิ่งกว่าเครื่องเป่ามือ
ที่ร้านไดเนอร์เสาร์อีก
เงียบๆ หน่อย
- ว่าอะไรนะ - เปล่านี่
บางครั้งฉัน… ฉันแค่… ฉันคุยกับตัวเองน่ะ
ไม่ใช่แบบคนเพี้ยนๆ นะ แบบคนเท่มากๆ น่ะ
เนื้อ
ยินดีต้อนรับสู่ทัวร์เริ่มต้นเวอร์ชัน 2.0 ฉบับรวมตอนพิเศษ
หาที่นั่งแล้วออกเดินทางกันได้เลย
หรือออกรถไฟดีนะ
ไปกันเลย ทางด้านซ้าย จะเห็นทางเดินตะวันตก
ได้แรงบันดาลใจจาก ยุคแรกๆ ของพอลลีน…
ด้วยเหตุนี้ พอลลีนจึงไม่เคยทำงาน ในฮอลลีวูดอีกเลย
และแล้ว เราก็มาถึงจุดจบของทัวร์เริ่มต้น 2.0 ฉบับรวมตอนพิเศษแล้ว
หวังว่าทุกคนคงสนุกนะ เพราะฉันสนุกมากเลย!
- ฉันไม่น่ายอมให้เธอนำเลย - ฉันคิดไปเองหรือทัวร์มันนานมากเลย
จริงเหรอ ไม่ทันสังเกตเลย
โอเค
เอาน่าพัคสลีย์ นายทำได้
- บาร์นีย์ - มาปิดท้ายด้วยการทำแบบทดสอบนะ
บาร์นีย์!
ถ้าแขกถูกไฟไหม้ ควรจะ ก. ปล่อยเอาไว้ ข. คืนเงินค่าบัตร…
ฉันอยากลงแล้ว!
(ฟีนิกซ์พาร์ค ยินดีต้อนรับ)
นั่นอะไร
หวัดดี
ไม่นะ
โอเค
โอเค ไม่นะ โอเค
ไม่โอเคแล้ว
จำไว้นะ อย่างที่พอลลีนพูดเสมอ "ถ้าเห็นอะไรที่มันน่าสงสัย…"
"ก็เก็บไว้ในใจแหละที่รัก"
เนื้อ!
มันจับจอชไป!
บาร์นีย์ เร็วเข้า
แต่มันจับจอชไป!
บาร์นีย์ มาเร็ว!
พัคสลีย์อยู่ไหน ฉันต้องกลับไปหาเขา
บาร์นีย์ เราต้องไปกันต่อนะ
ไม่! พัคสลีย์อาจอยู่ในอันตราย!
ถ้ากลับไป เราก็จะอยู่ในอันตราย!
- เขาหายไป - บาร์นีย์
ถ้านายอยากหาพัคสลีย์ให้เจอ เราต้องหาทางออกจากที่นี่
นี่มันที่ไหนกัน
ที่นี่คือใต้พาร์ค
มีอุโมงค์มากมาย และมีทางเข้าลับซ่อนอยู่เต็มไปหมด
เธอรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
ฉันไม่ได้หมกมุ่นกับแผนที่พาร์คเก่าๆ เป็นสิบปี โดยไร้ประโยชน์หรอก
เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่พาทัวร์ที่นี่
หวัดดีพวกมนุษย์
คอร์ทนีย์เหรอ
วันแรกเป็นไงบ้างล่ะ
เรากำลังถูกปีศาจกินเนื้อไล่ล่า
งั้นก็ดีสินะ
- เดี๋ยว นั่นหมวกของพัคสลีย์เหรอ - ไม่รู้สิ ข้าเจออยู่แถวนั้น
พาไปดูหน่อย
โอ๊ย รีบกินฉันไปเลย
อ้าว เดี๋ยวนะ พวกนาย…
พวกมาสคอตนี่
เนื้อ!
ไม่ได้ๆ อย่ากินเด็กๆ
ถ้านายหิว ฉันหาอาหารหมาให้ได้
มีเนื้อห้าเปอร์เซ็นต์
เนื้อ!
อ๋อ!
ที่นี่ไง
ข้าเจอหมวกที่นี่แหละ อย่าหาว่าข้าไม่เคยพาไปที่ดีๆ นะ
ที่นี่สุดยอดไปเลย
ว้าว! ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นของพวกนี้
ช่างฉลาดและมีประโยชน์มากเลย
เนื้อ
โถพัคสลีย์
ถ้าฉันไม่ได้เจอเขาอีกล่ะ
ทุกคน มาดูนี่สิ
- เนื้อ - เนื้อ
นั่นแหละ ไม่ต้องผลักกัน มีที่ว่างสำหรับทุกคน
พัคสลีย์ ทางนี้
อ้าว ว่าไงบาร์นีย์ นายมา…
ข้างหลังนาย
อ๋อ ฉันรู้ ฉันกำลังช่วยให้พวกเขาได้สมหวังน่ะ
นายทำอะไรเนี่ย
อือ ฉันเพิ่งบอกไปไง มาสคอตทุกตัวอยากออกไปแล้ว…
นี่มันแย่มากนะพัคสลีย์ พัคสลีย์แย่!
ฉันเหรอแย่ นายทิ้งฉันไว้นะ
- บาร์นีย์แย่ - พัคสลีย์แย่
- บาร์นีย์แย่! - พัคสลีย์แย่!
บาร์นีย์แย่!
ไม่ พัคสลีย์แย่!
- บาร์นีย์แย่! - พัคสลีย์แย่!
นายนี่เหลือเกินเลย!
ทำไมไม่เป็นเหมือนเดิมซะที
รู้อะไรมั้ยบาร์นีย์
นายพูดเหมือนคุณยายแกรมเป๊ะเลย
เอาละพวก ได้เวลากลับมาดังแล้ว!
เนื้อ!
ได้ยินว่าเจนนิเฟอร์ สวอน เข้าร่วมคณะละครด้วย
ฉันว่าฉันเห็นเธอทำงาน ที่ดูนบักกี้เอ็มโพเรียมของแฟรงค์นะ
โอเค…
ดูสิฮะคุณปู่! นั่นเจ้าหมีบาร์ฟ
ปู่จำมาสคอตเก่าๆ พวกนี้จากเมื่อก่อนได้
หวัดดีฮะ
(กำลังฉาย พอลลีน ฟีนิกซ์ในเรื่องเด๊ดเอนด์)
เนื้อ!
จำไม่ได้ว่ามันทำอย่างนั้นนะ
รับอะไรดีครับ
เนื้อ
ชะอุ่ย พัคสลีย์แย่
ไม่อยากเชื่อหมานั่นเลย ฉันไม่ได้พูดจาเหมือนคุณยายแกรมนะ
เร็วเข้า เราต้องตามหาพัคสลีย์ ก่อนที่เขาจะทำอะไรโง่ๆ
- เนื้อ - สายไปแล้ว
บาร์นีย์ นี่มันแย่มาก
แย่ ใช่ เขาหาว่าฉันแย่ เชื่อมั้ยล่ะ
ฉันแค่พยายามจะปกป้องเขา
นายพยายามจะปกป้องเขาเหรอ
- ด้วยการซ่อนเขาไว้เนี่ยนะ - ผิดตรงไหนล่ะ
ทำไมเขากลับไปเป็นพัคสลีย์ของฉันไม่ได้…
- เดี๋ยว - ไม่นะ
ฉันพูดเหมือนคุณยายแกรมเป๊ะเลย
เนื้อ
- เนื้อ - ทำไงดี
เจอกัน
- เข้าใจได้ - เนื้อ!
เนื้อ!
ไม่! อย่านะ!
เนื้อ
ใครก็ได้ช่วยด้วย!
ด้วยความยินดี
"เพื่อนขนฟู"
เพื่อน!
และทักทาย
- พัคสลีย์พูดถูก - ใช่ เขาพูดถูก
- ฉันเป็นบาร์นีย์ที่แย่ - ฮะ
เปล่า ฉันพูดถึงมาสคอต พวกเขาไม่ได้อยากกินคน
- พวกเขาอยากเป็นเพื่อนกับคน - เพื่อน!
ไม่ อย่าวิ่งหนี! กลับมาก่อน พวกเขาไม่อยากทำร้ายคุณ
พวกเขาอยากเป็นเพื่อน อยากเป็นเพื่อนกับคุณ!
เพื่อน!
(ไดโน)
เพื่อน!
ไม่ หยุดนะ!
ทำไมไม่มีใครฟังฉันเลย
ฉันฟังนายอยู่
ฉันน่าจะฟังมาตั้งนานแล้ว
นายพูดถูกพัคสลีย์ มาสคอตไม่อยากทำร้ายใคร
ไม่บาร์นีย์ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องแบบนี้
ฉันไม่ได้อยากให้คนตื่นตระหนก
ไม่ต้องห่วง
เรามีแผน
ทุกท่าน นี่คือสัญญาณเตือนหนึ่งนาที
สำหรับพาเหรดมาสคอตประจำวัน ของฟีนิกซ์พาร์ค
ขอย้ำ พาเหรดมาสคอตประจำวัน จะเริ่มขึ้นในไม่ช้าที่ถนนหลัก
มาร่วมสนุกกันสิ!
บุ๊กมาร์ค อย่าเพิ่งเสียตอนนี้นะ
เป็นครั้งสุดท้าย ฉันรับคุกกี้ ได้แล้ว!
เธอทำอะไรน่ะ
เธอเข้าใจทุกอย่างแล้ว
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันจะไม่ซ่อนนายเอาไว้อีก
ได้เวลาพบปะผู้คนแล้ว
ว่าไงล่ะ
ไม่ต้องสงสัยเลย
ปี 1982 บันทึกเสียงเต็มรูปแบบ พาเหรดฟีนิกซ์พาร์ค
เอาละนะ
เพื่อน
เพื่อน…
- เพื่อน - เพื่อน
เพื่อน!
- เพื่อน - เพื่อน
เพื่อน!
ได้ผลแล้ว
ยิ้มแล้วโบกมือๆ
มันต้องอย่างนี้สิ
เพื่อน!
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - ก็เก็บไว้ในใจแหละที่รัก
ได้ผลแล้ว
เหมือนจะขาดเวทมนตร์แบบพอลลีนนะ
เจอแล้ว จัดไปเลย
โอเค ลงไปเลย เออ ยินดีที่รู้จัก
ลงไปเลย ยินดีที่รู้จัก โอเค
เหม็นชะมัด
ฉันได้กลิ่นคลอรีน กลิ่นวอลนัตจางๆ ชีสด้วย
เจ๋งเลย ฉันซักผ้าที่นี่ได้
ทำไมไม่ซักที่บ้านล่ะ
นายนอนค้างที่นี่จริงด้วย
ว่าแล้วเชียว ทำไมล่ะ
ตอนนี้ฉันอยู่บ้านไม่ได้ โอเคนะ ฉันจะอยู่ที่นี่สักสองสามวัน
พัคสลีย์ด้วย
ฉันว่าทำแบบนั้นไม่ได้นะบาร์นีย์
นี่เป็นที่แรกที่ฉันรู้สึกว่าเป็นตัวเองได้จริงๆ
แต่ฉันก็รู้สึกแบบนั้น ไม่คิดเลยว่านายก็เป็นห่วงพาร์ค
ไม่ใช่พาร์คหรอก คือ…
เพราะฉันเอง
ฉันเป็นคนข้ามเพศ นอร์มา
ทุกคนที่โรงเรียนรู้ ทุกคนที่บ้านรู้
และการอยู่ที่นี่เหมือนได้อยู่ในที่ใหม่
ฉันเป็นแค่บาร์นีย์ได้ ฉันเลือกได้ถ้าจะบอกใครและเมื่อไหร่
ฉันไม่เคยมีความสุขเท่านี้เลย
ขนาดวันนี้โดนมาสคอตซอมบี้ไล่ล่าทั้งวันนะ
พัคสลีย์เตือนให้ฉันเห็นความสำคัญ ของการใช้ชีวิตโดยไม่คิดเสียใจ
ฉันว่าฉันต้องลองใช้ชีวิตที่นี่ดู ว่าไงล่ะ
ไม่ต้องขออนุญาตฉันหรอก แต่ฉันคงไม่อยากได้คอร์ทนีย์เป็นรูมเมตน่ะ
เราจะเป็นเพื่อนรักกัน!
อย่าแตะต้องซากแมลงวันที่ข้าสะสมไว้ หรือแมลงเป็นๆ หรือสแตมป์ของข้าด้วย
โอเค
ที่ฉันไม่เข้าใจคือเจ้าพวกนั้นมีชีวิตได้ยังไง
ข้ามีทฤษฎีนิดหน่อย
พลัง
ใช่แล้ว! เทเมลูคัสเคยสั่งการ กองทัพชุดเกราะเปล่า
ขับเคลื่อนด้วยความทรงจำ เหมือนผีที่ปลุกขึ้นมาจากความตาย บิงโก!
ว่าแล้วว่าเคยเห็นพาเหรดมาสคอตสักที่
เอาแล้ว
ท่านยังอยู่ในหมาตัวนั้น ฝ่าบาท
เพียงแค่เศษเสี้ยว แต่ก็เพียงพอสำหรับข้าแล้ว
ข้าจะได้กลับบ้าน!
หวัดดีคอร์ทนีย์
ไง ฉันพัคสลีย์เอง!
หวัดดี!
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ