ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Όχι! -Τι;
Πρωινό, Πάγκσλι.
Όχι!
Ωραίος τρόπος να ξεκινά η μέρα.
-Καλημέρα. -Έχουμε μπανιέρα;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ ΜΕ
Όχι.
Θα το μετανιώσω αύριο.
Το βιβλίο!
Ίσως είναι μεγάλο για μένα. Μόλις τελείωσα το άλλο του Μπάρνι,
με την απίστευτα αχόρταγη κάμπια. Φοβερή ανατροπή στο τέλος.
Μαγικά, Πάγκσλι.
Ναι, καταπληκτικά.
Όχι, είναι βιβλίο με μάγια.
Γιατί, όμως;
Είσαι μάγος, Πάγκσλι.
Ο Τεμελούχος ήταν.
Πολύ ισχυρός.
Δεν κληρονόμησες μόνο το περπάτημα και την ομιλία, παρότι μετράνε.
-Με τις δυνάμεις σου, θα πάω σπίτι! -Κάπως επικίνδυνο.
Αλλά, εντάξει. Αμπρακατάμπ…
Οτιδήποτε εκτός από αυτό. Αφήνει τρελό λεκέ.
Κανείς για ασκήσεις ομαδικότητας στην παραλία;
Παραλία!
Ξετρελαίνομαι για τέτοια.
Θα κάνω και ηλιοθεραπεία.
Περίεργο.
Η Νόρμα έπρεπε να έχει έρθει, αλλά δεν απαντά.
Θα τη βρούμε στην παραλία.
Νόρμα, γλυκιά μου, είναι υπέροχα.
Θα περάσεις υπέροχα σήμερα.
-Αν με μισήσουν; -Δουλεύετε μαζί ήδη μία βδομάδα.
Δεν έχω κάνει κανέναν φίλο, μόνο τον Μπάρνι.
Καλύτερα απ' ό,τι στην κατασκήνωση.
-Θυμάσαι; -Δεν μιλάμε γι' αυτό.
Νόρμα, λουλούδι μου, σ' αγαπώ, μα πρέπει να κατέβεις.
-Μαμά! -Να τελειώσω.
Θέλω να κατέβεις από το αμάξι,
γιατί όλοι εδώ είναι ήδη φίλοι σου.
Απλώς πήγαινε και γοήτευσέ τους.
Πού είναι το αστείο;
-Πώς έκανε τόσους φίλους; -Η Νόρμα.
-Γεια. -Νόρμα. Σε περίμενα στο σπίτι.
-Τι έπαθες; -Άγχος.
Σωστά. Ναι, αλήθεια;
Οι άγνωστοι με τρομάζουν. Βασικά, όλοι.
Δεν προσπάθησες να γνωρίσεις κανέναν. Ξέρεις πώς λέγονται;
Ρόδα, Μπέργκερ, Υγεία και Ασφάλεια, Σμούθι, Τσουλήθρα του Θανάτου.
-Αυτά είναι τα πόστα τους. -Δεν χρειάζομαι κάτι άλλο.
-Με λες έτσι; Τέλειο! -Μπάντια, να μάθει πώς σε λένε.
Ναι, σημαίνει "ιδιοφυΐα". Καλύτερα Τσουλήθρα του Θανάτου.
-Με φωνάζουν δασκάλα. -Μπάρνι! Άκου!
Τσουλήθρα του Θανάτου; Θα το κάνω μπλουζάκι.
-Μη φεύγεις. -Φυσικά! Ας καθίσουμε μαζί…
Αυτός θα μας κάνει το σεμινάριο;
Καλώς ήρθατε, όμορφες, μοναδικές ψυχές.
Ναμαστέ.
Στη ζωή μου ως γκουρού ομαδικότητας,
ονομάζομαι Αρμονία.
Μου ζήτησαν και με πλήρωσαν
για να γίνετε μια οικογένεια αγάπης, εμπιστοσύνης και συναδελφικότητας,
επειδή η ομαδικότητα φέρνει επιτυχία.
Τώρα, ας χειροκροτήσετε τους εαυτούς σας.
Χειροκροτούμε με τις ψυχές μας.
-Το κάνω σωστά; -Τι εκστατικό χειροκρότημα!
Θέλω να φωνάξω "Γεια σου, Γουέμπλεϊ!"
Το φώναξες.
Ποιος θα μου πει το μόνο πράγμα που δένει μια ομάδα;
-Αλυσίδες; -Ταινία;
Αλυσίδες και ταινία;
Καλά μου παιδιά, τα υλικά πράγματα δεν μας δένουν.
Όχι;
Η εμπιστοσύνη μάς δένει. Και το αντίθετο της εμπιστοσύνης;
Δυσπιστία.
-Φόβος! -Όχι, δυσπιστία.
Ο φόβος σάς εμποδίζει να συνδεθείτε.
Σαν μαϊμού που κάθεται στον ώμο σου και δεν σ' αφήνει να αγκαλιαστείς.
Ο φόβος.
Θα αρπάξουμε τη μαϊμού και θα τη ρίξουμε στον ωκεανό.
Την καημενούλα!
Αν νικήσω τη μαϊμού του φόβου, πώς θα γίνω καλύτερος φύλακας του πάρκου;
Από εσένα εξαρτάται, φίλε.
Πρώτη άσκηση, η αγαπημένη μου, ο Λαβύρινθος της Εμπιστοσύνης.
Ναι, εντάξει. Αυτό είναι, Τζος. Συνέχισε.
Εντάξει, τώρα το αριστερό πόδι. Όχι.
-Εντάξει. Τα κατάφερες! -Ναι!
Εντάξει, Νόρμα. Σήκωσε αργά το αριστερό πόδι.
Λίγο πιο γρήγορα ίσως.
Έλα, πάρ' το όλο ευθεία.
Καλά είμαι.
Το Βλέμμα της Εμπιστοσύνης.
Όπως όλοι ξέρουμε, τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.
-Δεν το παίρνεις πολύ στα σοβαρά. -Γιατί το λες αυτό;
Τώρα, η Πτώση της Εμπιστοσύνης.
-Γιατί έπεσες; -Δεν ήξερα αν θα με πιάσεις.
Τέλος, ο Ανθρώπινος Κόμπος της Εμπιστοσύνης.
Μόνο με συνεργασία θα ξεμπλεχτείτε.
-Πώς θα το κάνουμε; -Μείνετε ακίνητοι.
Θα περάσω από κάτω.
-Ποιον κρατάω εγώ; -Εμένα.
Γεια.
Εντάξει, Νόρμα, πήγαινε…
Μπες στη μέση και κάνε στροφή. Ούτε αυτό είναι το σωστό.
Δοκίμασε από κάτω.
Συγγνώμη! Περνάω.
Τι κάνεις; Γίνεται χειρότερο.
Γιατί νιώθεις τόσο φόβο, Νόρμα;
Σταματήστε!
Τι έπαθε αυτή;
Νόρμα, είσαι καλά;
Έλα, πιάσε το χέρι μου.
Μη με κοιτάτε!
Σας παρακαλώ, μη…
Η μυρωδιά του φόβου.
Είμαι πολύ χαζή.
Όχι, δεν είσαι.
Νιώθω πολύ φόβο. Ο σύμβουλος ζωής το κατάλαβε.
Δεν έπρεπε να το πει.
Πώς είναι τόσο εύκολο για όλους;
Είμαι πολύ καλή σε όλα.
Εννοώ το να πιάνετε φιλίες. Ο Μπάρνι είναι πολύ καλός σ' αυτό.
Εγώ, όχι.
Είστε διαφορετικοί.
-Γιατί πιέζεις τον εαυτό σου; -Μιλάς σαν τον Αρμονία.
Έλα, γενναία, μοναδική ψυχή. Μην αφήνεις τον εαυτό σου να σε νικά.
Ώρα για ένα ακόμα άσκοπο παιχνίδι.
Έλα.
-Ελπίζω να σας άρεσε το ζέσταμα. -Ζέσταμα;
Τώρα ξεκινά ο αγώνας για να νικήσετε τους φόβους σας.
Θα σκάψετε ως το πιο σκοτεινό σημείο της ψυχής σας.
Βρείτε τον μεγαλύτερό σας φόβο.
Ταΐστε τον σ' αυτό το κρανίο.
Κρανίο;
Πολύ παράξενο.
-Πάντα πάω με ένα κρανίο στα πάρτι. -Κι αυτό.
Ταΐστε το κρανίο με τον φόβο σας.
Μήπως να…
Μπορώ να…
Δώσ' το. Ξεκινάω εγώ.
Λοιπόν, τι να κάνω;
Τρία, δύο, ένα.
Μπάντια;
Σκέψου γρήγορα, κουτάβι.
Φίλε, μην ανησυχείς.
Συγγνώμη.
Ως υπεύθυνος Υγείας κι Ασφάλειας, θα δω αν το κρανίο…
Πώς;
Όχι!
Νομίζεις ότι το φοβάμαι;
Το πρόσωπό μου!
Το όμορφο, συμμετρικό μου πρόσωπο!
Τζος; Τι βλέπεις; Παιδιά;
Κέτσαπ; Όχι! Ό,τι άλλο θέλετε!
-Έλα, φίλε! -Μπάρνι, κοίτα.
-Κάτι τρέχει με τον Αρμονία. -Δεν μιλάμε στην τάξη.
-Κύριε Μπλε. -Μην το αγγίζεις!
Δεν καταλαβαίνω. Τι φοβάσαι;
Μήπως το κρέας;
-Δεν είναι το κρέας. -Γιαγιάκα, σταμάτα.
Μπαμπά, κάν' τη να σταματήσει!
Μαμά, δεν θα πεις τίποτα;
Γιαγιάκα, σταμάτα!
Δεν συμβαίνει στ' αλήθεια.
Γιατί το επιτρέπουν;
-Δεν ακούνε τι μου λέει; -Έλα. Δεν συμβαίνει στ' αλήθεια.
Εσύ εκεί, δίνε του! Άσ' τον ήσυχο!
-Νόρμα; Από πότε είσαι εδώ; -Εξαρχής ήμουν. Έλα.
Ναι. Με απελευθέρωσες!
Πάγκσλι, σύνελθε. Έλα.
Είδα τον φόβο σου όταν πιάσαμε το κρανίο ταυτόχρονα.
Αν το πιάσουμε κι οι τρεις, θα δούμε του Πάγκσλι.
Εντάξει. Κουράγιο, φίλε. Ερχόμαστε.
Πάγκσλι! Παγκς!
Δεν συμβαίνει στ' αλήθεια! Είναι οι φόβοι σου.
Αληθινό ή όχι; Μόνο οι θνητοί είναι τόσο απόλυτοι.
Εσείς οι δύο με καθυστερείτε!
Αρκετά!
-Νόρμα! -Μπάρνι!
Πάγκσλι, κάνε κάτι!
Μη με λες έτσι.
Με λένε Τεμελούχο!
Νόρμα!
Δεν μπορεί να σε βοηθήσει.
Είδες; Δεν είναι αληθινό.
Δεν είσαι εσύ! Δεν θα έβαζες φίλους σε κίνδυνο.
Να βοηθήσουμε τους άλλους.
Ξέρω ότι είσαι εκεί μέσα.
Μπορείς. Απελευθερώσου. Ξέρω ότι το 'χεις. Έλα.
Πάγκσλι! Έλα εδώ, μικρέ.
Μπάρνι! Έλα γρήγορα!
Να βοηθήσουμε την Κόρτνι. Έλα!
Μην παίζετε με το κρανίο. Ελάτε πίσω.
Είναι σαφές. Η Κόρτνι φοβάται να πάει σπίτι.
Το επιθυμεί όσο τίποτα. Γιατί να φοβάται;
-Σταθείτε. Όχι. Αφήστε με να βγω! -Κόρτνι;
Όχι!
Αφήστε με να βγω!
Ελάτε! Έχει παγιδευτεί!
Είναι ο κόσμος του φόβου.
Ο φόβος τον δυναμώνει. Μην αφήνουμε να μας επηρεάζει.
Εύκολο να το λες.
Πώς;
Ας γελάσουμε μαζί της που φοβάται να γυρίσει σπίτι.
-Όλα καλά. Έχεις εμάς. -Δεν θα σε αφήσουμε ποτέ.
Αυτό φοβάμαι.
Ναι, ταΐστε με τους φόβους σας!
Ποιος είσαι;
Ο Αρμονία.
Καλά. Τι είσαι; Είσαι δαίμονας, έτσι;
Ίσως. Και κάνω διατροφή μόνο με φόβους αυτόν τον καιρό.
Οι άνθρωποι έχουν άφθονους. Εδώ είναι το καλύτερο μέρος για μπραντς.
Σήμερα τρώω ελεύθερα.
-Είναι το Αρμονία όνομα για δαίμονα; -Όχι. Με λένε Δαιμονία.
Δαιμονία.
Επειδή είμαι ένας δαίμονας.
Τέλος πάντων. Το θέμα είναι αυτό.
Έγινα αρκετά δαίμονας;
Αρκεί για να αναδείξει
τους φόβους των θυμάτων, μα με τόσες ταινίες τρόμου,
έπρεπε να τα δώσω όλα.
Σειρά σου, Νόρμα.
Έσωσες τους φίλους σου, αλλά θα αντιμετωπίσεις τους φόβους σου;
Ναι, μπορώ.
Εξαιρετικά.
Εκείνοι ήταν απλώς το ορεκτικό. Εσύ θα είσαι συμπόσιο!
Ναι; Τότε, αν μπω μέσα, θα τους αφήσεις όλους.
-Σύμφωνοι. -Όχι! Μην το κάνεις!
Καλή όρεξη!
Απλώς πήγαινε και γοήτευσέ τους.
Πού είναι το αστείο;
Έτσι. Δείξε τους φόβους σου.
Πού ήσουν;
Σε περίμενα στο σπίτι.
Άγχος.
Ναι, έτσι. Τάισέ με.
Θρέψε με!
Ξέρεις πώς λέγονται;
Είδατε τη Νόρμα;
Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι. Έχει πανίσχυρους φόβους.
Νόρμα, είναι ο κόσμος του φόβου. Πάλεψέ τον.
Δεν καταλαβαίνετε!
Ο φόβος είναι αληθινός για μένα.
Πώς; Αυτό είναι αδύνατον.
Μη! Σταματήστε! Τι συμβαίνει;
Σας παρακαλώ. Σταματήστε!
Όχι! Σταματήστε!
Είχες τόσο φόβο που έσκασε;
Γίνεται κι αυτό.
Δεν είχα ιδέα τι περνούσες. Οι φόβοι σου είναι πολύ έντονοι.
Φοβάμαι τον αληθινό κόσμο, κι αυτός βρίσκεται παντού.
-Οι φόβοι μου μοιάζουν χαζοί. -Η γιαγιά ήταν τρομακτική. Σε νιώθω.
Δεν φοβάμαι τη γιαγιά μου, μα ότι οι γονείς μου δεν με στηρίζουν.
-Σε στηρίζω εγώ. -Κι εγώ εσένα.
Μην το παρακάνεις.
-Παίζεις; -Δεν είμαι πολύ καλός.
Μπορείς να μου δείξεις;
-Γεια. -Γεια.
Θα παίξεις; Μ' αυτό το παιχνίδι πονάνε τα χέρια.
Τα μάτια γεμίζουν άμμο. Μα θυμίζει παλιά ταινία.
Τα χέρια δεν συγχρονίζονται με τα μάτια μου.
Μην αναλάβεις τις μεγάλες διαδρομές. Είσαι σίγουρη;
-Ίσως μια άλλη φορά. -Εντάξει.
Νόρμα!
Ξέρω πώς ακούγεται, αλλά η δουλειά στο πάρκο
ήταν το όνειρό μου.
Τα καταφέρνω. Ακόμα και με δαίμονες.
-Χαίρομαι που τ' ακούω. -Νομίζω ότι είμαι καλή σ' αυτό.
Μα όλα αυτά μου είναι δύσκολα.
Όλοι είναι αστείοι. Δεν εννοώ για να γελάς.
Δεν καταλαβαίνω. Ούτε εμένα με καταλαβαίνω.
Πάντως, χαίρομαι που είστε φίλοι μου.
Δική σου!
-Πρόσεχε! -Τι;
Πρόσεχε, Νόρμα!
Φοβερό.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα