ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Όχι! -Τι;
Είναι κανείς εδώ; Γεια! Τεμελούχε, μεγαλειότατε.
Ο Πάγκσλι είμαι, ο σκύλος που μιλάει.
Δεν θέλω εσένα. Θέλω αυτόν που είναι μέσα σου.
Μια στιγμή.
Λένε ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής.
Επιστρέφω.
"Πάτρικ, χρόνια πολλά στον καλύτερο αδερφό.
Δεν ήρθα".
-Χάλια. -"Συγγνώμη που λείπω".
-Σκουριά. -"Δεν είμαι καλός αδερφός".
-Λίγη σκουριά. -"Ζω σε θεματικό πάρκο".
Είσαι έτοιμος;
Ναι. Απλώς…
Τι κουβαλάς; Μια βάρδια είναι.
Ταινίες τρόμου της Πολίν Φίνιξ. Η αγαπημένη μου είναι η Μόρα της Νύχτας.
-Είναι οκτάχρονα. Να βλέπουν εφιάλτες; -Για μένα είναι. Δεν με νοιάζει για αυτά.
ΠΑΤΡΙΚ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ; ΠΕΣ ΚΑΤΙ
Τέλεια.
Ποιο μάτι είναι το καλό σου; Να το αφήσω.
Παιδιά, περιμένετέ με!
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Τα παιδιά είναι τυχερά.
Θα έδινα τα πάντα για πιτζάμα πάρτι σε θεματικό πάρκο.
Κι εγώ για να το αποφύγω. Είναι ό,τι χειρότερο.
Παιδάκια είναι. Πόσο άσχημα να πάει;
Παιδιά, δείτε! Ακολουθήστε με.
-Φοβερό. -Μπάρνι! Νόρμα!
-Μας σώσατε που ήρθατε αμέσως. -Πώς είναι;
Έφαγαν γλυκά, είπαν για φαντάσματα, παριστάνουν τους δεινόσαυρους.
-Αποκλείεται να κοιμηθούν. -Τέλεια.
Η τούρτα γενεθλίων.
Τηλέφωνα για περίπτωση ανάγκης, κουβέρτες, κουτί πρώτων βοηθειών
και μερικές ακόμα κουβέρτες.
Κεκάκι χωρίς γλουτένη του Λίο. Αν ξεράσει, δώσ' του κουβέρτες.
Και πρέπει να φορέσεις αυτό.
-Ναι, να μου λείπει. -Να κάνω εγώ τον δεινόσαυρο;
Ακούς; Να τον κάνω εγώ;
Φυσικά.
Εντάξει, μάλλον τα έχετε όλα. Τα λέμε σε δέκα ώρες.
-Γεια. -Γεια.
Εδώ είσαι. Έλα, Πάγκσλι. Σκουπ παγωτού είναι. Γρήγορες δουλειές.
Φύγε. Θέλω να βλέπω τον Μπάρνι.
Τέλειο. Τι;
"Χρόνια πολλά, Πάτρικ".
Αυτό το παιδί μοιάζει πολύ με…
Σαν αδερφός σου είναι.
Μπάρνι;
-Πρέπει να φύγω. -Να μείνω μόνη με τα παιδιά; Ξέχνα το!
Είναι ο αδερφός μου. Δεν μπορεί να με δει.
-Μπορεί. Του λύσαμε τα μάτια. -Όχι. Δεν πρέπει να με δει.
Τότε…
Ναι. Καλή ιδέα.
Έλα, Πάγκσλι. Μόνο ένα μάτι. Ποιος χρειάζεται δύο μάτια;
Ούτε τρισδιάστατες ταινίες δεν φτιάχνουν πια.
Να ζήσεις…
Πάτρικ!
Και χρόνια πολλά!
Ναι!
Μπάρνι, γιατί δεν απαντάς;
Πάτρικ, κάνε ευχή!
Συγγνώμη.
Χρόνια πολλά! Τέλεια!
Ακούτε; Είναι κανένα παιδάκι εδώ;
Πες καληνύχτα στον ύπνο σου,
γιατί εγώ, η Μόρα της Νύχτας, θα σ' τον κλέψω για πάντα!
Όχι, μην κλέψεις τον ύπνο μου!
-Ηρέμησε, Λίο. Δεν είναι αληθινή. -Είναι μια βαμμένη κυρία.
Είναι χειροποίητη μάσκα από λάτεξ με περούκα.
Σταματήστε. Θα πει τον μονόλογό της.
Και γιατί είμαι έτσι;
Θα φανεί απίστευτη ιστορία.
Η Μόρα της Νύχτας υπάρχει.
Μόλις την καλέσετε, θα σας κλέψει τον ύπνο
και θα μείνετε παντοτινά άυπνοι.
Εξουθενωμένοι, αποβλακωμένοι, ξενύχτηδες υπηρέτες της Μόρας της Νύχτας,
που γυρνούν ψάχνοντας θύματα, για να κλέψει τον ύπνο και σε άλλους.
Είναι τρομακτικό.
-Λοιπόν, τι περιμένουμε; -Ας την καλέσουμε!
-Το σταματάω. -Το κάλεσμα;
-Την ταινία. Μη χάσω τον μονόλογο. -Ναι. Είναι ό,τι καλύτερο!
Συμμετείχα σε δημοπρασία για το χειρόγραφο σενάριο,
μα το πήρε άλλος.
Κάτσε, είσαι η ΧαλαρόΤυπάκι1963;
Είσαι ο ΠερούκαΓιαΜέρες;
Διαχειρίζεσαι τη λέσχη φίλων Φίνιξ; Είσαι πεντάχρονο.
Κλείνω τα 11 τον επόμενο μήνα.
Η Πολίν είχε κάνει επτά ταινίες στα 11.
Έχεις μελετήσει.
Επιτέλους. Μια έξυπνη συζήτηση.
…επτά, οκτώ, εννιά, δέκα, έντεκα.
-Γρήγορα, αναβοσβήστε τα φώτα 20 φορές. -Μήπως είδατε ένα ζωντανό σκυλί;
Κάπου τόσο, σαν καρτούν, που μυρίζει σάπια πίτσα;
Όχι! Λες "Μόρα της Νύχτας" 13 φορές.
Πανάσχετοι.
Ακούστε με.
Κάντε γαργάρα και τραγουδήστε
Έλα, έλα, Μόρα της Νύχτας
μέσα στο κόκαλο.
Γιατί; Φαίνεται ότι ήξερε τι έλεγε.
Έλα, έλα, Μόρα της Νύχτας!
Νιώθω δυνατή.
Ώρα για ύπνο!
Πες μου. Τι πιστεύεις για την Μπάρμπαρα;
Πιστεύεις τις θεωρίες συνωμοσίας;
Έλεγε ότι ήταν η αληθινή Πολίν.
-Φήμες. -Αλήθεια είναι.
"'Είμαι η Πολίν'. Η σωσίας της Φίνιξ λέει την αλήθεια"
Ψέματα. Είναι προσβλητικό.
Το πάρκο έκλεισε. Ευχαριστούμε που ήρθατε. Ελπίζουμε να περάσατε υπέροχα.
Και να προσέχετε τα παιδιά σας.
Να είστε ασφαλείς.
Πριν βγάλεις τον δαίμονα από μέσα μου, να ρωτήσω κάτι;
-Πες το. -Τι κάνεις όταν νοσταλγείς;
Δεν μπορείς να πας σπίτι. Ούτε εγώ.
Μου λείπει ο Πάτρικ και το χώμα στο πρώην παρτέρι όπου έκανα ηλιοθεραπεία.
Ο Μπάρνι δεν περνά καλά εκεί κι εγώ είμαι ευτυχισμένος μαζί του.
-Μα νιώθω… -Ανήσυχος;
Σαν να μην έρχεται ποτέ το τρένο. Μα πιστεύεις ότι θα εμφανιστεί.
Ακριβώς. Τι κάνεις για αυτό;
Δεν ξέρω.
Να κάνω τομή στον κερατοειδή σου;
Αντέλα;
Έπιασε!
Όχι, να πάρει. Έπιασε.
Πάτρικ, αδερφούλη μου.
Ναι, τώρα μένω εδώ και ντύνομαι δεινόσαυρος;
Και…
Δαίμονας στο πιτζάμα πάρτι.
Κλασικό.
Όχι! Πάτρικ!
Πάτρικ;
Πάτρικ, πού είσαι;
-Είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις. -Είδατε…
Και η Μόρα της Νύχτας 2: Η εκδίκηση σε 3D…
-Μόρα της Νύχτας για Πάντα, Το Τέλος… -Η Αρχή, Η Αρχή 2…
Τι γίνεται εδώ;
Πιο γρήγορα.
Τι έχουν πάθει;
Τους έκλεψε τον ύπνο η Μόρα της Νύχτας.
Είναι ξύπνια δέκα χρόνια και τους έχει στρίψει.
-Καλή τύχη! -Ευχαριστούμε για τη βοήθεια.
Πάτρικ!
Ευτυχώς είσαι καλά.
Μπάρνι; Τι κάνεις εσύ εδώ;
-Πού ήσουν; -Ναι. Ντύνομαι εδώ τώρα.
Εννοώ, είμαι δεινόσαυρος τώρα; Όχι. Κοιμάσαι ακόμα με τον Μαξ;
Ναι, εσύ μου τον έδωσες.
Το περιοδικό μου!
-Μένω εδώ, αλλά δεν ντύνομαι πάντα… -Πάγκσλι!
Χρόνια πολλά!
Ναι, μιλάω πια. Έχω και μαγικές δυνάμεις.
Ναι; Θα μου ήταν χρήσιμες τώρα, Πάγκσλι.
Βοήθεια!
Ξέρεις την ταινία.
-Πώς νίκησε ο ήρωας; -Ήταν πολύ μπροστά για την εποχή.
-Ο ήρωας πεθαίνει στη δεύτερη πράξη. -Νομίζω στην αρχή της τρίτης!
Τώρα!
Έλα.
Νόρμα;
Γιατί δεν απάντησες;
Ναι; Δηλαδή, δεν απάντησα.
-Δεν ήξερα τι να πω. -Μήπως "Χρόνια πολλά";
Θα έστελνα, αλλά μετά…
-Είναι περίπλοκο. Χρόνια πολλά. -Με παράτησες!
Όχι, ποτέ! Παράτησα
τα πάντα.
Οι γονείς μας με αποδέχτηκαν, αλλά η γιαγιάκα
έλεγε απαίσια πράγματα κι έκαναν σαν να μην πειράζει.
Ένιωσα αόρατος.
Η μαμά θα έρθει το πρωί.
Έλα στο σπίτι μας.
Δεν μπορώ.
Πάτρικ;
Πάτρικ!
Μπάρνι;
Εγώ είμαι! Ο αδερφός σου!
Μπάρνι, μη!
Πάτρικ, από δω!
Γρήγορα!
Κολύμπα! Σαν να σε κυνηγά δεινόσαυρος, γιατί σε κυνηγά!
Τι; Ακόμα εδώ είναι;
-Δεν το 'χετε καθόλου. Τέλος πάντων, γεια. -Στάσου! Βοήθησέ μας!
Πάγκσλι, δώσ' μου τα μάτια σου!
-Τι; Όχι. -Άξιζε μια προσπάθεια.
Ξέμεινα από κόκαλα λύκου. Θα πεθάνουμε.
Σταθείτε. Γιατί δεν αξιοποιούμε τα μαγικά σου;
Μα δεν ξέρω πώς. Δεν έχω τελειώσει…
Τι να κάνω;
Θα καλέσεις μια Μόρα της Μέρας.
-Μόρα της Μέρας; -Ναι, υπάρχει της μέρας και της νύχτας.
Η μία ακυρώνει την άλλη. Συγκεντρώσου, Πάγκσλι.
Συγκεντρώσου σε αυτό που θέλεις.
Σήκωσε τις πατούσες και σκέψου. Τι θέλεις, Πάγκσλι;
Δεν ξέρω. Θέλω να τελειώσει αυτή η νύχτα!
Πώς να γίνει αυτό;
Να τους σώσω όλους;
Γιατί;
Θέλω πίσω τον Πάτρικ και τον Μπάρνι, να λήξει όλο αυτό.
Και;
Και να πάμε όλοι σπίτι μας!
Κάν' το!
Μόρα της Μέρας.
Σε καλώ!
Πώς θα ξέρω αν…
Σας χαιρετώ όλους. Πόσο ευγενικό που με καλέσατε…
Σέριλ;
Λίντα.
-Μια χαρά φαίνεσαι. Χαθήκαμε. -Πέρασαν 43.000 χρόνια.
Ζητώ συγγνώμη.
Δύσκολο να είσαι πρωινός τύπος σε οικογένεια νυκτόβιων.
Αν ξενυχτάω, κάνω σακούλες.
Έπρεπε να πω ότι θα έφευγα, αλλά κατάλαβέ με.
Δεν ήμουν ευτυχισμένη στο Γκρότο. Έπρεπε να βρω τον κόσμο μου.
Έχω καλλυντικά στο εμπορικό κέντρο της Νεκρόπολης.
Δεν ήξερα ότι ένιωθες έτσι. Αλλά μου έλειπε η αδερφή μου.
Κι εμένα.
Η Μόρα της Νύχτας έχει αδερφή;
-Ποιες λες έτσι; -Έτσι σας λένε στα βιβλία.
Πόσο κακόβουλο!
Για χιλιετίες τρως όνειρα παιδιών,
ζεις σε βάλτο και ξαφνικά σε λένε έτσι.
Έλα, Σέριλ. Πάμε κάπου που δεν θα μας κρίνουν.
Τι;
-Τι; -Έπρεπε να κοιμάστε!
-Πάγκσλι, ήταν εκπληκτικό! -Είχε άψογες οδηγίες.
-Σε γνωρίζω κι εκτός. Δεν το θες αυτό; -Κράτα το. Δεν θέλω την "αλήθεια".
Εσύ χάνεις.
Σε παρακαλώ, Μπάρνι. Απλώς…
-Να τοι. -Πάτρικ, μωρό μου.
Μπάρνι, καταλαβαίνω γιατί έφυγες, αλλά πες γεια στους γονείς μας.
Να δουν ότι είσαι καλά.
Πάτρικ.
Γεια σου, μαμά.
Πώς ήταν; Δεν σας άφησαν ξάγρυπνους, έτσι;
Μπα.
Ωραία. Κάνουμε συχνά πάρτι στο σπίτι, αλλά υπάρχουν κάποιες εντάσεις τώρα.
Ήρθε ο αδερφός του;
-Κρίμα. Πίστευα ότι θα ερχόταν. -Ίσως…
Ξέρετε πώς είναι τα παιδιά. Έφυγε από το σπίτι.
Ίσως είναι απλώς αόρατος.
Έτσι λέτε;
Πάντως, χαίρομαι που ο Πάτρικ ξεκουράστηκε και διασκέδασε.
Καλή σας μέρα!
Στάσου! Μικρέ, ξέχασες τη σακούλα σου. Έχει το δώρο γενεθλίων σου.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Είναι συναισθηματικό παιδί.
-Μαμά; -Τι;
Πρέπει να σου πω κάτι.
Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Άνοιξε.
Επιτέλους!
Το τρένο μου! Ήταν τέλεια. Δεν θα μου λείψετε. Γεια!
Όχι! Αυτό ήταν, Πάγκσλι!
Τελείωσε!
Δεν θα γυρίσω ποτέ σπίτι.
Όλα καλά. Θα τα καταφέρουμε μαζί.
-Να γίνουμε φίλοι. -Βαρέθηκα εδώ. Βαρέθηκα τους φίλους.
Άσε με ήσυχο.
Το καπελάκι μου!
Γεια, Πάγκσλι! Γύρισα.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα