(ซีรีส์จาก NETFLIX)
- ไม่! - ฮะ
โอ๊ย!
ไง!
ติ๊งต่อง!
มีใครอยู่มั้ย ว่าไง
เทเมลูคัส ฝ่าบาท
หวัดดี ฉันเอง พัคสลีย์ หมาพูดได้ไง
ไม่ ข้าไม่ต้องการเจ้า
ข้าต้องการผู้ที่อยู่ในตัวเจ้า
เดี๋ยวนะ
ว่ากันว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของวิญญาณ
เดี๋ยวมานะ
"แพทริค สุขสันต์วันเกิด น้องชายที่ดีที่สุดในโลก"
"ขอโทษนะที่พี่ไปอยู่ด้วยไม่ได้"
- แรงไป - "ขอโทษที่พี่ไม่ได้อยู่ด้วยเลย"
- สนิมเขรอะไป - "ขอโทษที่พี่ไม่ได้เป็นพี่ชายที่ดีที่สุด"
- เขรอะไม่พอ - "ตอนนี้พี่อยู่ที่สวนสนุกแล้ว"
พร้อมนะ
อ๋อ ฉันแค่…
เอากระเป๋ามาทำไม เราเข้ากะแค่คืนเดียวเอง
แค่หนังสยองขวัญของพอลลีน ฟีนิกซ์ไม่กี่เรื่อง เรื่องโปรดของฉันคือไนท์แฮ็ก
เด็กๆ แค่แปดขวบนะ เดี๋ยวพวกเขาก็ฝันร้ายหรอก
ฉันเอามาดูเอง ไม่สนหรอกว่าเด็กจะทำอะไร
(แพทริค - พี่อยู่ไหน ตอบหน่อยสิ)
เยี่ยมเลย
เจ้าชอบตาข้างไหนมากกว่า ข้าจะเริ่มจากอีกข้าง
ทุกคน รอฉันด้วย! เพื่อน…
(ค่ำคืนของเด็กๆ ที่ยังมีชีวิต)
เด็กๆ สมัยนี้โชคดีจัง
ฉันยอมแลกทุกอย่างเลย เพื่อให้ได้ค้างคืนที่ร้านอาหารไดโนเสาร์
ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อเลี่ยงมัน นี่จะแย่ที่สุดเลย
แค่เด็กไม่กี่คนเอง จะแย่ขนาดไหนเชียว
ว้าว
วู้ฮู! ทุกคน ดูนี่สิ ตามฉันมา
- ว้าว - ไงบาร์นีย์ นอร์มา
- ขอบใจที่มาช่วยเรากะทันหันนะ - เด็กๆ เป็นไงบ้าง
พวกเขากินน้ำตาล เล่าเรื่องผี ตอนนี้กำลังเล่นเป็นไดโนเสาร์กัน
- ไม่มีทางได้นอนกันหรอก - เยี่ยมเลย
นี่เค้กวันเกิด
นี่คือรายชื่อผู้ติดต่อฉุกเฉิน ผ้าห่มสำรองและอุปกรณ์ปฐมพยาบาล
และผ้าห่มอีก
และคัพเค้กปลอดกลูเตนของลีโอ
เขาอาจจะอาเจียนได้ แต่ใช้แค่ผ้าห่มพอ
อ๋อ และต้องใส่ชุดนี้ด้วย
- ไม่เอาล่ะ - ขอฉันเป็นไดโนเสาร์ได้มั้ยๆ
นี่ ขอฉันเป็นไดโนเสาร์ได้มั้ย
ได้สิ โอ๊ะ
เค งั้นคงมีทุกอย่างแล้วเนอะ อีกสิบชั่วโมงเจอกัน
- บาย - บาย
อยู่นี่เอง มาเร็วพัคสลีย์ แค่ที่คว้านผลไม้เอง ไวๆ นิ่มๆ
ไปให้พ้น ฉันต้องมีตาไว้ดูบาร์นีย์
โห เจ๋งแฮะ อ้าว
"สุขสันต์วันเกิดแพทริค"
นี่ เด็กคนนั้นดูเหมือน…
เขาเป็นน้องชายนายได้เลย
บาร์นีย์
ฉันต้องไปแล้ว
แล้วทิ้งให้ฉันอยู่กับเด็กพวกนี้เหรอ ไม่มีทางหรอกย่ะ
ไม่นอร์มา นั่นน้องชายฉัน เขาจะเห็นฉันไม่ได้
- ได้สิ เขาเอาผ้าปิดตาออกแล้ว - เปล่า หมายถึงยอมให้เห็นฉันไม่ได้
อ๋อ ก็ได้
จริงด้วย ความคิดดี
ออกมาน่าพัคสลีย์ แค่ตาข้างเดียวเอง ใครต้องการตาสองข้างกัน
เดี๋ยวนี้ไม่มีใครทำหนังสามมิติแล้ว
เฮ้อ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์…
แพทริค!
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู!
เย่!
บาร์นีย์ ทำไมไม่ตอบแชตล่ะ
แพทริค ขอพรเลย!
ขอโทษนะ
เย่ วันเกิด วู้ฮู!
หวัดดี มีเด็กคนไหนยังมีชีวิตอยู่มั้ย
บอกลาการนอนได้ เด็กๆ
เพราะข้า ไนท์แฮ็กจะขโมยมันไปตลอดกาล!
ไม่นะ อย่าขโมยการนอนของฉัน!
ใจเย็นลีโอ เธอไม่มีตัวตนจริง
แค่ผู้หญิงแต่งหน้าสวมผ้าคลุมเอง
เป็นหน้ากากโฟมลาเท็กซ์ทาสีด้วยมือ กับวิกขนหมูต่างหาก
- แหวะ - แหวะ
ทุกคน หยุดคุยซะที กำลังจะถึงฉากพูดเดี่ยวแล้ว
แล้วทำไมฉันเป็นแบบนี้เหรอ
แหม เป็นเรื่องที่น้อยคนจะเชื่อนะ
ฉันคิดว่าไนท์แฮ็กมีตัวตนจริง
เมื่ออัญเชิญเธอออกมา และเธอขโมยการนอนไปได้
เธอจะทำให้พวกนาย
นอนไม่หลับ
เหนื่อยล้า มึนงง เป็นทาสรับใช้ที่อดหลับอดนอนของไนท์แฮ็ก
พวกมันคอยเดินย่องมองหาเหยื่อเพิ่ม มาให้เธอขโมยการนอน
มันน่ากลัวมาก
- แล้วเรารออะไรกันอยู่ล่ะ - อัญเชิญแม่มดนั่นกันเลย!
- หยุดก่อนละกัน - การอัญเชิญเหรอ
หนังน่ะ ฉันไม่อยากพลาดบทพูดเดี่ยว
อ๋อใช่ ตอนนั้นเจ๋งที่สุดเลย
ฉันเคยแข่งประมูลตัวบทต้นฉบับ
แต่มีคนประมูลชนะฉันไป
เดี๋ยว เธอคือเพลย์อิตคูล1963 เหรอ
นายคือวิกส์ฟอร์เดส์เหรอ
นายเป็นแอดมินแฟนคลับฟีนิกซ์ได้ไง นายแค่ห้าขวบเอง
ขอโทษนะ เดือนหน้าฉันจะ 11 ขวบแล้ว
ตอนอายุเท่าฉัน พอลลีนถ่ายโฆษณาไปแล้วเจ็ดตัว
โห รู้ดีจังเลยนะ
ในที่สุดก็มีคนคุยด้วยรู้เรื่องซะที
เจ็ด แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด
เร็วเข้า เราต้องเปิดปิดไฟ 20 ครั้ง
นี่ เห็นหมาเป็นๆ บ้างมั้ย
สูงประมาณนี้ หน้าตาเหมือนการ์ตูน กลิ่นเหมือนพิซซ่ากองขยะน่ะ
ไม่! ต้องร้องว่า "ไนท์แฮ็ก" 13 ครั้ง
พวกกระจอก
ฟังข้านะ
กลั้วน้ำนานเจ็ดวินาทีแล้วร้องว่า
ไนท์แฮ็กผู้น่ากลัว ข้าขออัญเชิญ!
ใส่กระดูกหมาป่าอันนี้
อะไร ดูเหมือนเขารู้ดีว่าพูดเรื่องอะไร
ไนท์แฮ็กผู้น่ากลัว ข้าขออัญเชิญ!
โอ้โฮ ฉันรู้สึกมีอำนาจจัง
ได้เวลานอนแล้ว!
ฉันอยากรู้ เธอคิดยังไงกับบาร์โบร่า
นายเชื่อเรื่องทฤษฎีสมคบคิดพวกนั้นเหรอ
เธออ้างว่าเธอเป็นพอลลีนตัวจริงตั้งหลายปี
- นั่นก็แค่ข่าวลือ - เรื่องจริงนะ
"ฉันคือพอลลีน" นักแสดงแทนพอลลีน ที่โกรธเกรี้ยวแฉความจริง
เก็บเรื่องโกหกไปซะ เห็นแล้วอารมณ์เสีย
ตอนนี้สวนสนุกปิดแล้ว ขอบคุณที่มาเยือนนะคะ
หวังว่าทุกคนจะสนุกกัน
และกรุณาดูแลลูกหลานของท่านให้ดี
ขอให้ปลอดภัยค่ะ
ก่อนจะควักปีศาจออกจากตัวฉัน ขอถามอะไรหน่อยสิ
- ว่ามา - เธอทำยังไงเวลาคิดถึงบ้าน
เธอกลับบ้านไม่ได้ ฉันก็เหมือนกัน
ฉันคิดถึงแพทริคกับที่นอนฉัน ที่เคยเป็นแปลงดอกไม้
แต่ฉันเอาไว้ใช้นอนอาบแดด
ฉันรู้ว่าบาร์นีย์ไม่ชอบอยู่ที่นั่น และฉันมีความสุขที่อยู่กับเขานะ
- แต่ฉันก็ยังรู้สึก… - ร้อนรน
เหมือนรออยู่ที่สถานี แต่รถไฟไม่มีวันมา
อดคิดไม่ได้ว่าอาจจะมารับเราสักวัน
ใช่เลย เธอทำยังไงล่ะ
ไม่รู้สิ
จะว่าอะไรมั้ยถ้าข้าผ่ากระจกตานาย
สเตลล่าเหรอ
โอ้โฮ ได้ผลจริงด้วย!
ไม่นะ ได้ผลจริงด้วย
อ้าวแพทริค หวัดดีน้องชาย
ใช่ ตอนนี้พี่อยู่ที่นี่แล้ว และแต่งตัวเป็นไดโนเสาร์
และ…
ตอนนี้มีปีศาจที่ปาร์ตี้ค้างคืน
เป็นงี้ประจำ
ไม่นะ แพทริค!
แพทริค
แพทริค นายอยู่ไหน แพทริค
- ดูเหมือนที่คิดแหละ - พวกนายสองคนเห็น…
แล้วก็มีไนท์แฮ็กภาคสอง: เดอะรีเวนจ์ ไนท์แฮ็กสามมิติ…
ไนท์แฮ็กฟอร์เอเวอร์ ไนท์แฮ็ก: ไฟนอลแชปเตอร์…
ไนท์แฮ็ก: ออริจิน ไนท์แฮ็ก: ออริจินภาคสอง
นี่ อะไรเนี่ย
ให้ไวเลยบาร์นีย์
พวกเขาเป็นอะไรไป
พวกเขาโดนดูดเวลานอนทั้งชีวิตออกไป โดยไนท์แฮ็ก
เด็กพวกนี้ตื่นมาสิบปีแล้ว
เลยหงุดหงิดมากทีเดียว
- โชคดีนะ - ได้ ขอบใจที่ช่วยนะ
แพทริค!
เฮ้อ ดีใจจังที่นายปลอดภัย
บาร์นีย์ พี่มาทำอะไรที่นี่
- พี่หายไปไหนมา - อ๋อ ตอนนี้พี่แต่งตัวที่นี่แล้ว
เอ๊ย ตอนนี้พี่เป็นไดโนเสาร์แล้ว ไม่สิ
เดี๋ยว นายยังนอนกับคุณแม็กซ์อยู่เหรอ
ใช่สิ พี่ให้ผมมานี่
ไม่นะ นิตยสารของฉัน!
- พี่อยู่ที่นี่ แต่พี่ไม่ได้แต่งตัว… - พัคสลีย์!
สุขสันต์วันเกิด!
อ๋อใช่ ตอนนี้ฉันพูดได้แล้ว และฉันมีเวทมนตร์ด้วย
เหรอ ใช้เวทมนตร์ตอนนี้ได้จะดีมากเลย พัคสลีย์
ช่วยด้วย! ช่วยฉันที!
นอร์มา เธอเคยดูหนังแล้ว
- ตัวเอกเอาชนะมันได้ยังไง - ไนท์แฮ็กล้ำหน้ากว่าเสมอ
ตัวเอกตายในองก์สอง
ที่จริงนะ ฉันคิดว่า เป็นช่วงแรกขององก์สามมากกว่า
ตอนนี้เลย!
มาเร็ว
นอร์มา
ทำไมพี่ไม่ตอบแชตล่ะ
ตอบแล้วนะ คือว่าพี่ไม่ได้ตอบ
- พี่ไม่รู้จะพูดอะไร - "สุขสันต์วันเกิด" เป็นไง
พี่ว่าจะส่งไป แต่ก็…
มันซับซ้อนน่ะ สุขสันต์วันเกิดนะ
พี่ทิ้งผมไป!
ไม่มีทาง พี่ทิ้งทุกอย่างไป!
พ่อแม่บอกว่ายอมรับพี่ได้ แต่ตอนดินเนอร์กับคุณยายแกรม
พ่อแม่ก็ปล่อยให้ยายพูดไม่ดีกับพี่ และทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พี่รู้สึกเหมือนไม่มีตัวตน
แม่จะมารับผมตอนเช้า
กลับบ้านเถอะ บาร์นีย์
พี่กลับไม่ได้
แพทริค
บาร์นีย์
บาร์นีย์ นี่ผมเอง น้องพี่ไง!
บาร์นีย์ ไม่นะ!
แพทริค ทางนี้!
ว่ายเร็วอีก!
ว่ายสิ ทำเหมือนโดนไดโนเสาร์ไล่ตาม เพราะนายโดนไล่ตามจริง!
อะไร นางยังอยู่เหรอ
พวกเจ้าไม่ได้เรื่องเลย เอาเถอะ บาย
ไม่เดี๋ยว! ช่วยเราด้วย!
โอเค เร็วเข้า พัคสลีย์ เอาตาเจ้ามาให้ข้า!
อะไรนะ ไม่
ไม่ลองไม่รู้
กระดูกหมาป่าข้าหมด เราน่าจะได้ตายกันหมด
เดี๋ยวนะ ทำไมเราไม่ใช้เวทมนตร์เจ้าล่ะ
แต่… ฉันใช้ไม่เป็น ฉันไม่เคย…
โอเค ต้องทำยังไง
เจ้าต้องเรียกเดย์แฮ็กออกมา
เดย์แฮ็กเหรอ
ใช่ นางเป็นแม่มดกลางวัน เหมือนที่ตัวนี้เป็นแม่มดกลางคืน
พวกนางจะต้านแรงกันเอง ตั้งสมาธินะพัคสลีย์
ตั้งสมาธิที่สิ่งที่เจ้าต้องการ
ยกอุ้งเท้าแล้วเสกขึ้นมา เจ้าต้องการอะไร พัคสลีย์
ไม่รู้สิ ฉันแค่อยากให้ค่ำคืนนี้จบลง
ต้องทำยังไง
ด้วยการช่วยทุกคน
ทำไมล่ะ
เพราะฉันอยากได้แพทริคกับบาร์นีย์คืนมา ฉันอยากหยุดเรื่องทั้งหมดนี้
แล้วไง
แล้วพวกเราจะได้กลับบ้าน!
งั้นก็ทำเลย!
เดย์แฮ็ก
ข้าขออัญเชิญเจ้า!
ฉันจะรู้ได้ไงว่า…
แหม สวัสดีทุกคน ช่างน่ารักจริงๆ ที่อัญเชิญข้ามา…
เชอริลเหรอ
ลินดา
เธอดูดีนะ ไม่ได้เจอกันนานแล้ว
ตั้ง 43,000 ปี
ฉันขอโทษ โอเคนะ
การเป็นคนเดียวที่ใช้ชีวิตกลางวัน ในครอบครัวคนกลางคืนมันไม่ง่ายนะ
ฉันอยู่ดึกขนาดนั้นไม่ได้ เดี๋ยวตาบวม
ฉันน่าจะบอกเธอว่าฉันจะจากไป แต่เธอต้องเข้าใจนะ
ฉันไม่มีความสุขที่ต้องอยู่ในถ้ำ
ฉันต้องไปตามหาพวกเดียวกับฉัน
ตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการเคาน์เตอร์เครื่องสำอาง ที่ห้างเนโครโปลิสแล้ว
ฉันไม่รู้เลยว่าเธอรู้สึกอย่างนั้น แต่ฉันก็คิดถึงน้องสาวฉันนะ
ฉันก็คิดถึงเธอ
ไนท์แฮ็กมีน้องสาวได้ด้วยเหรอ
- เรียกใครว่า "แฮ็ก" ยะ - ในหนังสือเรียกพวกเจ้าว่าอย่างนั้น
ใจร้ายจัง!
แค่ใช้เวลาไม่กี่พันปีกินความฝันเด็กๆ
และอาศัยอยู่ในหนองน้ำ ก็ดันกลายเป็นแม่มดไปซะงั้น
มาเถอะเชอริล ไปหาที่คุยกัน ที่ไม่มีใครตัดสินเราเถอะ
อะไรกัน
- ฮะ - นี่ พวกเธอควรเข้านอนได้แล้ว!
- พัคสลีย์ เมื่อกี้สุดยอดเลย - เขาได้รับคำสอนอย่างดี
ยินดีที่ได้เจอกันในชีวิตจริงนะ แน่ใจเหรอว่าไม่อยากได้
เก็บไว้เถอะ ฉันยังไม่พร้อมสำหรับ "ความจริง"
เธอพลาดเองนะ
ขอร้องล่ะบาร์นีย์ แค่…
- อ้าว มากันแล้ว - แพทริคลูกแม่
บาร์นีย์ ผมเข้าใจว่าทำไมพี่จากไป แต่ไปทักทายพ่อแม่หน่อยนะ
พวกเขาจะได้รู้ว่าพี่สบายดี
แพทริค
หวัดดีครับแม่
เด็กๆ เป็นไงบ้างคะ เข้านอนกันได้ไม่มีปัญหาใช่มั้ย
ไม่ฮะ
ดีจัง ปกติเราจัดปาร์ตี้เล็กๆ กันในครอบครัว
แต่ตอนนี้รักษาความสงบที่บ้านยากน่ะ
พี่ชายเขามามั้ยคะ
โถ น่าเสียดายจัง ฉันนึกว่าเขาจะมา
เขาอาจจะ…
เด็กๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ เขาหายตัวไปประจำ
เขาอาจจะไม่มีใครเห็นก็ได้
นั่นสินะ
เอาเถอะ ฉันดีใจที่แพทริคได้พัก จากเรื่องทุกอย่างแล้วสนุกบ้าง
ขอให้โชคดีนะคะ!
อ้อเดี๋ยวน้อง อย่าลืมถุงของขวัญ
มีของขวัญวันเกิดของนายอยู่
ขอบคุณฮะ
ขอโทษนะคะ เขาเป็นเด็กช่างอ้อนน่ะ
- แม่ครับ - จ๊ะ
ผมมีเรื่องจะบอกแม่
มาลองกันใหม่นะ
จงเปิด
เปิดได้แล้ว!
รถไฟข้ามารอแล้ว ที่ผ่านมาก็สนุกนะ ไม่คิดถึงหรอก บาย!
ไม่นะ จบกันแล้วพัคสลีย์!
ไม่ได้แล้ว!
ข้าไม่มีทางได้กลับบ้านแน่
ไม่เป็นไรหรอก เราจะผ่านพ้นไปด้วยกัน
เราเป็นเพื่อนกันได้
ข้าเบื่อที่นี่ ข้าเบื่อเพื่อนแล้ว
อย่ายุ่งกับข้า
หมวกเด็กดีของฉัน!
หวัดดีพัคสลีย์ ฉันกลับมาแล้ว!
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ