(ซีรีส์จาก NETFLIX)
- ไม่นะ! - ฮะ
โอ๊ย!
ไง!
(ดอกเตอร์เลิฟ)
ความรักคือยารักษาที่แสนยิ่งใหญ่
ความรักคือพื้นฐาน
ของรายการนี้ตลอดไป
ใช่แล้ว รัก รัก รัก
ฉันคือดอกเตอร์เลิฟ
หมอจ้ะ
สวัสดีค่ะทุกคน ขอบคุณค่ะ!
เธอไม่แก่เลย!
ถอยไป ให้ฉันตัดริบบิ้นซะที
(เวลารอ: 22 นาที)
บ้าจริง เขาบอกว่าอีกห้านาทีจะมาไง
- มาซะที - ฮะ
ข้านิสัยเสียเวลาหิว
เธอก็นิสัยเสียตลอดเวลาอยู่แล้ว
นั่นแหละความลับของข้า บาร์นีย์
ข้าหิวตลอดเวลา
อย่านะ นั่นเอาไว้กินตอนเข้าแถว
ว่าแล้วก็ไปต่อแถวกัน!
เครื่องเล่นนี้มีอะไรพิเศษเหรอ
- เธอเล่นหมดทุกอย่างแล้วไม่ใช่เหรอ - ไม่เคยเล่นอันนี้
มันปิดตัวก่อนฉันเกิด สร้างจากเรื่องดอกเตอร์เลิฟ
ที่พอลลีนแก้ปัญหาความรักของคนไข้ ด้วยการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ
โดนยกเลิกหลังฉายไปสามตอน
หมดมุกทำเครื่องเล่นแล้วสินะ
ดอกเตอร์เลิฟทดลองทำแนวแปลกใหม่นะ
อย่างตอนที่เกิดในห้องรอตรวจเท่านั้น
ฟังดูน่าเบื่อจะตาย
นี่คือโอกาสที่ฉันจะได้เล่นก่อนเริ่มงาน
และโดนสปอยล์เต็มหน้าฟีด
นัดหมายของคุณกับดอกเตอร์เลิฟ กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า
กรุณาเก็บมือ กระเป๋าและเด็ก ไว้ด้านในเครื่องเล่น…
ไม่แย่นะ เรามาถึงทันเวลาพอดีเลย
ฉันไม่เอาด้วยล่ะ ขอให้สนุกนะ
นายจะทิ้งฉันไว้ตรงนี้เหรอ ต้องนั่งสองคนต่อหนึ่งลำนะ
เรานั่งเป็นเลขคี่ไม่ได้ ไม่งั้นฉันจะต้องนั่งกับใครก็ไม่รู้
หิวแล้ว
ฉันแน่ใจว่าพวกเธอสามคนนั่งเรือลำเดียวกันได้
วันนี้ฉันไม่มีเวลาเล่นด้วย
เปลี่ยนใจแล้ว ไปกันเถอะ!
ถ้าข้าไม่ได้กินอะไรในอีกหนึ่งนาที…
รู้แล้ว เธอจะกินฉัน อย่างน้อยขออ่านบทนี้ให้จบได้มั้ย
ขอบใจนะบาร์นีย์ นึกว่าฉันต้องนั่งลำเดียวกับตาเพี้ยนนี่แล้ว
บาร์นีย์เหรอ
ว่าแล้วว่าใช่นาย
บาร์นีย์
หนวดเท่ดีนะ
ขอบใจ
ไม่นะ!
มาเข้าแถวเล่น คุณหมอเลิฟ ฮาร์ทโฟล์วไรด์เหรอ
แล้วนายเข้าแถวอยู่รึเปล่า
ถามได้ ฉันอยากเล่นเครื่องนี้มาหลายปีแล้ว
ได้ยินว่ามันน่าขนลุกมาก
ล่องไปบนแม่น้ำสายเลือด เข้าสู่หัวใจยักษ์แล้วก็…
อย่าสปอยล์สิ
พวกเธอไปเข้าทางด่วนของพนักงานได้นะ
มุดใต้รั้วไปแล้วให้ดูบัตรสิ
โอเค
ไปล่ะ พวกหน้าโง่!
อะไรเนี่ย นึกว่าแถวนี้สำหรับพนักงานไง
พนักงานและคนในครอบครัว
ฮะ อะไรเนี่ย
เป็นงี้ประจำ
ฉันต้องต่อแถวนี้
ฉันได้รับมอบหมายงานที่สำคัญ ต้องดูว่าป้ายเวลารอถูกต้องมั้ย
- อ๋อ ถ้านายงานยุ่งก็… - มีเพื่อนไปด้วยก็ดีนะ
ได้สิ
เลือดเลยเนอะ
น่าขยะแขยงจัง
แต่ฉันก็คงไม่อยากไม่มีมั้ง
- ก็จริง - โถที่รัก
มาร์ลีย์ จำได้มั้ยที่เราคุยกันเรื่องแอบฟังคนอื่น
แอบฟังให้เนียน
ขอโทษจ้ะ แต่มันดีน่ะที่ได้เห็นคนรุ่นใหม่ สนุกกับเครื่องเล่นนี้
เรามาที่นี่ตอนเดตกันครั้งแรก
- พวกเธอคบกันนานเท่าไหร่แล้วล่ะ - อ๋อ เปล่า เราเป็น…
เพื่อนร่วมงานครับ
จ้ะ
แน่นอน
เราถึงยังๆ
- เราถึงยัง… - เงียบน่า!
ถ้าเป็นแบบนี้ บาร์นีย์ต้องได้เล่นก่อนแน่
นอร์มา ช่วยด้วย
ฉันบอกว่าเล็มได้นิดหน่อย ไม่ใช่กินพัคสลีย์ทั้งตัว
หยุดพยายามกินพัคสลีย์ได้แล้ว พัคสลีย์ หยุดเสนอตัวให้กินได้แล้ว
- เราค่อยไปกินมื้อเที่ยงกันทีหลัง - แต่ข้าอยากกินตอนนี้!
ถามเขาเรื่องตัวเองสิ
แล้วนายชอบเลือดมั้ย
เลือดอีกแล้วเหรอ
- นายพยายามสืบว่าฉันเป็นแวมไพร์รึเปล่าเหรอ - เดี๋ยว แล้วใช่มั้ยล่ะ
เฮ้อ เจองี้ประจำเลย
อะไรนะ
รั้วกั้น ก็แบบนี้แหละเนอะ
ในฐานะเจ้าหน้าที่สุขภาพและความปลอดภัย ฉันใส่ใจเรื่องราวกั้นนะ
มันดีมาก ฉันชอบราวกั้น!
ที่จริงอันนี้ไม่ได้มาตรฐาน ฉันขอให้ใช้น็อตแบบสามสลักแล้วนะ
อ๋อ ราวกั้นอันนี้เหรอ ฉันจะบอกว่าฉันไม่ชอบเลย
ฉันเกลียดราวกั้นนี้
ขอโทษนะ ขอทางหน่อย ฉันลืมกระเป๋าไว้ ขอโทษ ขอทางหน่อย
ฉันลืมกระเป๋าไว้บนเครื่องเล่น ขอโทษนะ
- มานี่นะ เจ้าฮอตด็อก กลับมา! - ไม่!
- ขอเล็มนิดเดียว - ไม่!
บาร์นีย์ส่งแชตมา "ช่วยด้วย ฉันทำคนเดียวไม่ได้"
- เขาอยู่กับล็อกส์นี่ - นั่นแหละที่เขากังวล
พวกเขาอยู่ในที่สาธารณะ และรู้จักกันแล้ว
ฉันว่าไม่เห็นมีความเสี่ยงเท่าไหร่เลย
"โอ๊ย ฉันจะสติแตกแล้ว"
แล้วก็ส่งอีโมจิมา 20 ตัว
หน้าตื่นกลัว หน้าอาเจียน แมวมีเขาและ…
ยกธงขาวเหรอ
"เป็นตัวของตัวเองก็พอ" ในหนังมักจะบอกอย่างนั้น
"ฉันไม่อยากเป็นตัวของตัวเอง"
หวัดดีทุกคน
บาร์นีย์
ตรงเวลาเป๊ะ
ฉันไปสอบถามความพึงพอใจของคนต่อแถวดีกว่า
ทุกคนช่วยด้วย ฉันไม่ได้เรื่องเลย
ฉันต่างหากที่เข้าสังคมไม่เก่ง อย่าแย่งบทกันสิ
นี่ไม่เหมือนกัน ฉันชอบล็อกส์จริงๆ แบบชอบเขามากๆ
โอ๊ย ฉันทำไม่ได้
ในหนังสือนั่นต้องมีอะไรสักอย่างสิ
อาจจะเป็นคาถาเพิ่มความมั่นใจ
หรือคาถาที่เสกมุกตลกใส่หัวฉันหรืออะไรก็ได้!
คิดดีแล้วเหรอ ครั้งที่แล้วเขาอัญเชิญแม่มดมานะ
ที่จริงแล้วเธอเป็นยายแก่น่ะ
อือ ประมาณนั้นแหละ ดีมาก
นายบอกว่าไม่อยากเป็นตัวของตัวเอง คาถานี้ก็เหมาะเลย
ดูไม่เข้าท่าเลย
พัคส์ เป็นอะไรมั้ย
"อย่ายุ่งกับฉัน" สองครั้ง และขู่จะใช้ความรุนแรงหนึ่งครั้ง
- ขอบคุณสำหรับคำติชมครับ! - ไปให้พ้น!
เป็นอะไรมั้ย
ขอโทษนะ ฉันต้องไปข้างหน้า ฉันลืมลูกไว้บนเครื่องเล่น
นายตัวหอมจัง
ขอบใจ เคล็ดลับของฉันคือ…
สบู่!
โห ฉันตัวสูงจัง!
นายหิวเหรอ เราไปหาอะไรกินกันหลังเล่นเสร็จได้นะ
ได้สิ นายชอบอาหารอะไร อาหารเปียก อาหารแห้ง หรืออาหารมนุษย์
เราไปกินเบอร์เกอร์กันได้
เขาทำอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรแปลกหรอก เขาเข้าสิงบาร์นีย์อยู่เท่านั้นเอง
อะไรนะ
ถ้างั้นบาร์นีย์อยู่ไหนล่ะ
หวัดดี
ทุกคนหายไปไหนกันหมด
ดีจัง
- พอกันที ข้าอยากสิงบ้าง - ทางซ้ายหน่อย
ฉันว่าบาร์นีย์คงไม่ยอมนะ เขาไว้ใจพัคสลีย์และ…
- พวกเจ้าไม่ไว้ใจข้าเหรอ - ไม่
เข้าใจได้ อย่าไว้ใจข้าเลย
ข้าเคยดูสารคดีมากมาย
เกี่ยวกับพิธีกรรมหาคู่ของมนุษย์ ข้ารู้ว่าข้าจัดการได้
เป็นอะไรรึเปล่า อยากให้ช่วยมั้ย
เซ้าซี้อะไรนักหนา
- ใครตายแล้วทิ้งให้นายเป็นคนคุมแถวกัน - ขอโทษที… มั้ง
โอ้โฮ มีแต่คนหน้าตาดีทั้งนั้นเลย
นายคงรู้สึกโชคดีมากสินะที่ฉันเลือกยืนกับนาย
ท่ามกลางพวกมนุษย์ที่แต่งตัวหลากหลาย
- นายไปยืนกับคนอื่นก็ได้นะ - งั้นก็ได้
กระเป๋านั่นดูเป็นภาชนะใส่อาหารที่ดี ขอดูหน่อยได้มั้ย
ฮะ โย่พัคสลีย์ เราอยู่ไหนกัน
เธอทำอะไรน่ะ
คงเจออาหาร ไม่ก็ล็อกส์เจองานเข้าเต็มๆ แล้ว
ฉันจะไม่ยอมให้เธอป่วนบาร์นีย์หรอก
นอร์มา รับที! พูดแล้วแปลกๆ แฮะ
เดี๋ยว ทำไม แย่ละ
ไม่นะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
อย่างน้อยฉันก็อยู่ต้นแถวหน่อย
- อะไรนะ - อ๋อ มาทำให้มันจบๆ ไปละกัน
ชวนคุยเล่น นายมีพี่น้องมั้ย ชอบทำอะไรนอกเวลางานและเรียน
นายเชียร์ทีมไหนมั้ย ชอบดนตรีแนวไหนเป็นพิเศษรึเปล่า
สมัยฉัน เราแค่ถามว่าราศีอะไร
อ๋อ ราศีมังกร ฉันเพิ่งดูลัคนามาด้วยนะ
กรุณาตอบคำถามของฉัน ฉันกำลังสร้างความสนิทสนมอยู่
ฉันมีน้องชายคนนึง แพทริค สัปดาห์ที่แล้วเป็นวันเกิดเขาและ…
เด็กที่จัดปาร์ตี้น่ะเหรอ
- ทำไมนายไม่บอกล่ะ - อ๋อใช่ ธรรมเนียมครอบครัวเราน่ะ
เราไม่อวยพรวันเกิดให้กัน ดูน้ำเน่าไปหน่อย
- ตานายแล้ว - ฉันมีน้องสาว
- ฉันด้วย - เดี๋ยว นายบอกว่ามีแต่น้องชายนี่
ใช่ ฉัน… บาร์นีย์ แค่ทดสอบนายน่ะ
ช่างสังเกตเก่งจริงๆ
เด็กๆ สมัยนี้เนี่ยนะ
พิลึกคนจริงๆ
ฉันกำลังคืบหน้าแล้วนะนอร์มา
ล็อกส์คิดว่าบาร์นีย์เกลียดเขา มนุษย์ก็เป็นแบบนี้
จากที่ "เสแสร้งและแกล้งติ: คู่มือการเดตของชายน่าสมเพช" สอนไว้
เราหยุดสิงกันซะทีได้มั้ย
หรือไม่ก็เราน่าจะเข้าสิงกันและกันให้มากขึ้น
- ทำไมล่ะ - เอาฮาไง
ลองทำตามฉันก่อนละกัน
นี่ไม่ใช่ลูกฉัน ฉันต้องกลับไปแถวหน้า
นอร์มา
- นอร์มา! - บาร์นี่ย์!
ค่อยยังชั่วที่เธออยู่ที่นี่ ฉันคิดว่าพวกเราตายแล้ว
งั้นที่จริงต้องเสียใจด้วยจริงๆ ที่เธออยู่ที่นี่
เรายังไม่ตาย
- เราแค่ไม่ได้อยู่ในร่างตัวเอง - ฟังดูเหมือนตายนะ
- คอร์ทนีย์เข้าสิงร่างฉันอยู่น่ะ - ยิ่งแย่ไปใหญ่เลย
พูดตามตรง ฉันก็สิงนายด้วย
ทำไมล่ะ
เพื่อปรับความเข้าใจกับล็อกส์ หลังจากสิ่งที่คอร์ทนีย์กับพัคสลีย์พูด
พวกเธอเข้าสิงฉันกันหมดเลยเหรอ
ก็นาย… อ้าว
พอลลีนเหรอ
พอลลีน!
เดี๋ยว คุณไม่ใช่พอลลีนนี่
คืนนั้นก็เหมือนคืนนี้เลย
คนที่รับบทเป็นพอลลีนเข้ามาที่เด๊ดเอนด์
คุณคือ… เจนนิเฟอร์ สวอน
หมายถึงผู้หญิงที่หายตัวไปจากเด๊ดเอนด์เหรอ
เราอาจจะตายไปแล้ว
เราต้องพาเธอออกไปจากที่นี่
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันมีโอกาสบอกลาพ่อแม่
แต่ฉันกลับวิ่งหนี
เจนนิเฟอร์ คุณหายไปไหนมา คุณอยู่ที่นี่มาทั้งปีเลยเหรอ
ทุกคนกำลังตามหาคุณอยู่
คุณอยากให้ช่วยมั้ย
อยากถ่ายรูปมั้ยจ๊ะสาวน้อย ฉันคิดว่าบูธถ่ายรูปอยู่ทางนี้นะ
ไม่ เราต้องพาคุณออกไปจากที่นี่ เจนนิเฟอร์
ข้าไม่เคยเห็นตัวเองจากมุมนี้เลย
เป็นสิทธิพิเศษจริงๆ
- งั้นเธอคือคอร์ทนีย์ - ใช่
- ในร่างของนอร์มา - ใช่
- แต่นอร์มาอยู่ไหน - เธอไม่เป็นไรหรอก
แต่ใครอยู่ในร่างบาร์นีย์ล่ะ
เธอมีแผนผังมั้ย ฉันเห็นภาพแล้วจะเข้าใจง่ายกว่า
- เจ้าเป็นห่วงบาร์นีย์เหรอ - ตลอดเลย
ทำไมไม่ไปดูเขาล่ะ ไปคาบมา!
พอคนอื่นสั่งแล้วคุ้นหูกว่าจริงๆ
เฮ้ เมื่อกี้นายเงียบไปพักใหญ่เลย
ยังกับใจลอยไปไหนไม่รู้
ฮะ
นอร์มา
อยากถ่ายรูปมั้ยจ๊ะหนุ่มน้อย
คอร์ทนีย์ เธอต้องส่งฉันกลับไปนะ ฉันเจอเจนนิเฟอร์แล้ว
ที่นั่นคือที่ไหน
- มิติระหว่างภพ - อะไรนะ
เมื่อคนถูกสิง วิญญาณจะไปอยู่ที่นั่น
ไม่ตาย ไม่มีชีวิต แค่อยู่… หลังเวทีน่ะ
ไม่อันตราย
แต่ถ้าอยู่ที่นั่นนานเกินไป จะกลับมาไม่ได้
อะไรนะ
อีกแค่เจ็ดนาทีเอง
คุณอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่ คุณไม่มีเพื่อนหรือครอบครัวเลยเหรอ
- พวกเขาไม่คิดถึงคุณเหรอ - อยากถ่ายรูปมั้ยจ๊ะหนุ่มน้อย
คงเหงามากสินะ ที่ต้องติดอยู่ในวงจรที่ไม่สิ้นสุดนี้
ไงจ๊ะหนุ่มน้อย อยากได้ลายเซ็นมั้ย
ขอโทษนะล็อกส์ นายคงไม่สนุกเลย
พูดจริงนะ น้ำในโถส้วมน่ะ ทำไมถึงรสชาติดีกว่าน้ำปกติล่ะ
ตื่นเต้นมั้ยหนุ่มๆ มันสนุกมากเลยนะ
ใช่เลย แต่อย่าเอามือออกนอกเรือล่ะ
ไม่งั้นเครื่องเล่นจะเอามือเธอไป
ฉันเพิ่งรู้ว่านี่จะเป็นครั้งแรก ที่เราได้อยู่กันตามลำพัง
- แปลกดีเนอะ - ใช่ แปลกมาก
เราไปวิ่งเล่นกันแทนดีมั้ย เอ๊ย ไปเดินเล่นน่ะ
ได้สิ พอเล่นเสร็จแล้วไปเดินเล่นกัน
นี่ อยากแทรกแถวเรามั้ย ไปก่อนเราได้เลย
แหม เราไม่กล้าหรอกจ้ะ
ทำไมมนุษย์ต้องนิสัยดีอย่างนี้นะ
นี่มันผิดมาก!
ฉันจะไม่ยอมแย่งช่วงเวลา อยู่กับคนพิเศษไปจากบาร์นีย์ เอาไป
ความรู้สึกของมนุษย์มันลึกซึ้งเกินไปสำหรับข้า
- ข้ารับไม่ได้ - แล้วฉันรับได้เหรอ
เอาไปสิ
ใครเข้าสิงฉันทีได้มั้ย ฉันต้องกลับไปมิติระหว่างภพ
ฟังนะ ฉันว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี ข้าไม่ควร… อ้าว
ไม่น่ากลัวเท่าไหร่หรอก
ฉันจับมือนายไว้ตลอดก็ได้นะ เกือบถึงตาเราแล้ว
อี๋ ไม่ล่ะ ขอบใจ
ไม่เอาน่า มาจูบกันหน่อย
ล็อกส์!
บาร์นีย์เหรอ
- เกิดอะไรขึ้น - นายทรงตัวไม่อยู่น่ะ
คงเป็นเพราะร่างกายช่วงบนที่ใหญ่มาก
เรารู้ว่าเธอตื่นเต้น หนุ่มน้อย
- ถ้าเราตื่นเต้นจนคุมสติไม่อยู่… - ใครจะไปรู้ว่าตอนนี้เราจะเป็นยังไง
เราต้องพาบาร์นีย์กลับมาเดี๋ยวนี้
ฉันกลับมาตอนเธอออกไป ทำไมเขาไม่กลับมาล่ะ
เขาไม่อยากกลับมั้ง
เขาเคยวิ่งหนีจากปัญหาของเขามาแล้ว นอร์มา เธอต้องพาเขากลับมา
อุ๊ยตาย ฉันน่าเอ็นดูจัง
บาร์นีย์ นายต้องออกไปจากที่นี่
ฉันรู้ว่าการคุยกับคนที่นายชอบมันเครียด
เชื่อเถอะ บางครั้งฉันยังคุยกับนายยากเลย
อ๋อ ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันใช้เรื่องไปเดตกับล็อกส์ทำให้คิดเรื่องอื่นน่ะ
เพื่อหนีไปอีกครั้ง แต่ตอนนี้ฉันหนีมาที่นี่
ฉันต้องหยุดซะที ฉันหนีไปเรื่อยๆ ไม่ได้
หนีจากอะไร มีปีศาจไล่ตามนายอยู่เหรอ
แย่กว่านั้นอีก ครอบครัวฉันเอง
เราค่อยจัดการกันทีหลัง
คอร์ทนีย์บอกว่าถ้านายอยู่ในนี้นานเกินไป นายอาจกลับไปไม่ได้แล้ว
ไม่ได้เลยเหรอ แล้วเธอล่ะ
เราทิ้งเธอไว้ที่นี่ไม่ได้
เจนนิเฟอร์ มากับเราเถอะ
- ไงจ๊ะ อยากได้… - ไม่!
เราไม่อยากได้ลายเซ็น เราอยากให้คุณไปกับเรา
โลกนี้มีคนที่รักเราอยู่ และเราหลบซ่อนจากพวกเขาตลอดไปไม่ได้
คุณต้องบอกเราว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณเป็นใครก่อนที่จะมาที่สวนสนุก คิดถึงคนนั้นสิ
ได้โปรดเถอะเจนนิเฟอร์
ข้าต้องเอากลับไปคืนนะ มันเลยกำหนดมาเป็นหมื่นปีแล้ว
ทุกคน เอาน่า
ใจเย็นและหวังว่า บาร์นีย์จะสนุกอยู่กับคู่เดตของเขา
และใครช่วยเกาหัวฉันที
เพราะวันนี้ฉันเป็นเด็กดีมากเลยนะ
น่าจะเหลือเวลาอีกสองนาที
ป้ายคงผิดสินะ
- คนต่อไป - ถอยไปหน่อย
ฉันต้องเล่นอีกรอบ ฉันไม่ชอบรอ
อย่างน้อยครั้งนี้เธอก็พูดความจริงนะ
นี่ ขอโทษจริงๆ นะ ถ้าฉันทำตัวแปลกๆ ระหว่างที่เรารออยู่
บางครั้งฉันก็กังวลมาก และอยากหนีไปจากทุกอย่าง
หรือแกล้งทำเป็นคนอื่น แต่ฉันต้องหยุดซะที ขอโทษนะ
นายไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันก็กังวลเหมือนกัน แต่เรามีกันและกันนะ
คนต่อไป
งั้นนายพร้อมรึยัง
พร้อม
ไว้คราวหน้านะ ขอโทษนะ
ฉันจะบอกเจ้านายให้ว่านายคอยดูเวลาเป๊ะมาก
ฉันว่ามันเจ๋งมากเลยที่นายรักงานนายมาก บาย!
แถวพนักงานควรจะเร็วกว่าสิ
- คงมีแค่เธอกับฉันแล้ว - ฉันจะบรรยายระหว่างเล่น
นายจะได้ความรู้มาก
ไม่เอาน่า
เดี๋ยว แม่ครับ!
เป็นไงกันบ้างครับ
(คนหาย พบเห็นบุคคลนี้ไหม)
ฉันสลบไปนานเท่าไหร่เนี่ย
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ