SERIAL NETFLIX
- Nie! - Hę?
Au!
Hej!
Kozie łby! W sam raz na ofiarę!
Wszystko się ułożyło.
ROZDZIAŁ 10 PROSTO W OGIEŃ
Że też Courtney nas zdradziła.
W ogóle mnie to nie dziwi.
Mamo? Tato?
Przyszli tu do mnie. Gdybym nie uciekł…
To nie twoja wina. Tylko Temelukusa. I Courtney.
I Pauline.
I tej nowej. Rany, mamy wielu wrogów.
Patrick gdzieś tam jest. Muszę go znaleźć.
Nie ruszaj się. Wtedy cię nie wyczują.
Nie sądzę.
Czytałam o tym w książce o demonach.
Oczywiście! Książki!
Są w domu.
- Dowiemy się, jak ich pokonać! - Ja szukam Patricka.
Widzimy się za 10 minut. Jeśli nas nie zjedzą.
To może 15.
Temelukusie, ten poziom jest koszmarny.
Ale zawsze miałeś dziwny gust.
Nie było wyboru. To był jedyny poziom.
Udało się. Wróciłem.
Gdzie ja jestem?
Zaraz. A gdzie Barney?
Co mówiłeś?
O nie. Gdzie jest Barney?
Chcę go zjeść,
bo wygląda pysznie,
i nie jadłem od wielu dni,
a dzienne zalecane spożycie kalorii dla mopsa to…
Musiałeś wybrać psa?
Ale to głupie.
SPOCZYWAJ W POKOJU TU LEŻY GRZECZNY PIESEK
Normo, żyjesz!
- Co tu robicie? - Takie są procedury.
Krok 1: zbiórka. Ten budynek był najbliżej.
A krok drugi?
Kryć się i kulić?
- Kto to wymyślił? - Ja.
Głąby!
Mam pytanie.
Dlaczego Pauline jest zielona?
I martwa?
Patrick?
Patricku?
Barney?
Gdzie jesteś?
- Barney! Jestem tutaj! - Gdzie jesteś?
Patrick!
Barney!
Udało mi się! Tak!
Na pomoc!
Patrick?
Barney!
Ale nuda.
Zamilkłeś. Myślałam, że będzie impreza.
Pamiętasz dziwaka, który popsuł mi urodziny?
Tak nim zakręciłeś, że miał ból głowy w tyłku!
Co zrobiłem?
Tak, i kichał bąkami.
O tak…
W końcu!
Danie na wynos.
Nie!
Ten jest mój.
Zaklepuję go.
Wygląda pysznie i uroczo.
- Mopsiku! Co jest grane? - Mopsiku?
Tak. To ludzkie słowo oznaczające…
„Wielki litościwy władco!”
Litościwy?
Jesteś Wielkim Gnębicielem. Zjedz go!
Dalej! Ugryź go!
Zjadłem duży lunch.
- Całą orkiestrę. - Wiedziałam!
Jesteś oszustem, a nie moim bratem!
A to oznacza…
że on jest mój!
Nie ma mowy!
- Mopsiku? - Nie nazywam się tak.
Jestem wielkim wodzem demonów…
Uratowałeś mnie!
Owszem. Otrułeś mnie, człowieku.
Otrułeś mnie uczuciem. Już nawet nie wiem, kim jestem.
Zgadza się.
Ten poziom tobą owładnął. Nie możesz nim rządzić.
Co oznacza, że wezmę go
siłą.
KARCZMA TORTURA
Moja impreza powitalna!
Kto chętny na karaoke?
Świetnie. Sama.
Znowu.
Może we mnie jest problem.
Będę twoim przyjacielem!
- Nie, dzięki. - Nie!
Temelukus i Zagan z królewskiej rodziny
stoczyli walkę na Neutralnym Poziomie,
zwanym też Ziemią, Poziomem 7 albo Królestwem Memów.
Łączymy się z korespondentem.
Co tam widzisz, Gord?
Niezłe zamieszanie. Idziemy!
Hej!
MÓJ KUMPEL ZGINĄŁ W ZAMKU HOXA, A JA DOSTAŁAM TYLKO KUBEK
Zabrali Patricka!
Dobra. W parku jest zagubione dziecko.
Zapomnijcie o demonach. Róbcie swoje!
Jesteście ochroniarzami. Co robimy?
Dobra. Słuchajcie.
Dozorczyni będzie poskramiać demony.
Burger i Smoothie bronią domu.
Dublerka i mniej przekonująca dublerka wyprowadzą z parku ocalałych.
Diabelski młyn na główną ulicę.
- Kto? Mam imię. - Nie ma czasu na drobiazgi!
- Dobrze ci idzie, ale naucz się… - Zjazd śmierci ze mną.
Tak jest!
A ty.
Czemu miałabym ci pomóc, skoro zrujnowałaś mój powrót?
Co ja ci zrobiłam?
Może nie odpowiadaj.
Żeby żyć wiecznie, trzeba zostawić spuściznę.
Teraz jest nią to, co dzieje się w parku.
Tego chcesz?
Nie liczę już na nic. Skreśl mnie.
- Jak reszta! - Dobra.
Powodzenia.
Nie tak chciałam spędzić z tobą czas.
Naprawdę?
No dobrze. Właśnie o to mi chodziło.
Supleksowa ofensywa!
Niezły ruch!
Tak, to się nazywa supleks.
Powiedziałem tak, bo…
Zrozumiałem. To było super.
Fajnie.
Patrick pewnie jest u demonicznej rodziny.
Gdzie oni mogli zamieszkać?
Do Camelot!
Przybyłaś ukraść mój poziom!
Zawsze byłaś zazdrosna!
Mój kapelusik!
Bądź realistą.
Już po tobie!
Sam nie wiesz, czy jesteś demonem czy psem!
Mama wpadnie w szał, gdy powiem jej, co robisz!
Tak? A ja powiem jej o…
Chwyt za szyję!
Blokada nogi!
- Uważajcie! - Nie!
Jak mogłaś?
Ty potworze!
Ojej! Dzięki.
Krok do przodu, a zrzucą twoich kumpli.
Weź mnie zamiast nich.
Taki mam plan,
ale najpierw wyciągnę z ciebie brata.
Wróciłam!
Jesteście?
Halo?
Jest tu kto?
Dobrze. Wszyscy już jesteśmy.
Siad! Zostań!
Dobry pies.
Park jest nasz!
To dopiero początek.
Ten poziom jest ogromny!
Większy niż te na dole.
Mamy dużo pracy.
Tym z góry nie spodoba się, że podbijamy Neutralny Poziom!
Ale gdy anioły się zemszczą, będziemy gotowi!
To zwierzę wystarczająco długo więziło mojego brata.
Czas uśpić psa.
Temelukusie, nie zawsze się zgadzaliśmy,
ale jeśli ją powstrzymasz,
załatwię ci całą masę głasków.
Co takiego?
Dzwoniłeś?
- Świetnie. To ty. - Tak, wiem.
To Courtney, która nas zdradziła.
Może nie wypada mi tego mówić,
ale musisz wrócić i walczyć!
Ale jak? Nie kontroluję Temelukusa.
Nie współpra…
Wiem, że tam jesteś! Pobawmy się, piesku!
Nie ten demon!
Mopsiku, masz.
Nie zagraża ci cały Temelukus! Masz go tylko trochę!
Jeśli mną zawładnie, nie wiem, czy wrócę.
Zaufaj mi.
- Dlaczego? - Słuszna uwaga.
Poradzisz sobie.
Tu jesteś. Nie ruszaj się, żebym mogła cię stracić.
Braciszku!
Próbowałam cię uratować, a nie zabić!
Zobacz! Zadziałało.
Chciałaś odebrać mi ten poziom, a to ja go podbiłem!
Ale twoje ciało! Nie jesteś sobą! Zmieniłeś się!
Być może.
Na co czekacie? Brać ich!
Dalej! Przyłóż się!
O, dawna kumpelka, obrzydliwa kłamczucha!
Co? Dlaczego pomagasz?
Ten park to moje dziedzictwo.
Wolałabym, żeby nie ginęli w nim ludzie.
Nie chcę powtórki z Phoenix Park w Europie!
Czas na dobranoc, piesku!
Hę?
Nie! Tylko nie moja ulubiona ręka!
To niesprawiedliwe.
Kiedy mama się o tym dowie, będziesz martwy!
Jeszcze raz!
Powodzenia z aniołami.
Udało się!
Neutralny Poziom znów jest mój!
Jesteśmy uratowani. Hurra.
Nie, przestań!
Mała ruda.
Tak desperacko samotna, że zaprzyjaźniła się z ludźmi.
Jak to jest być na dnie i nadal znaleźć sposób, żeby upaść?
Interesujące.
Jakbyś znał to uczucie.
W porządku. Możesz przestać udawać.
Tak. Zrób to.
Dobrze.
Tak. Zrób to.
Nie potrafię. Nie rozumiem.
Rozumiesz. Ta część ciebie, która była w Mopsiku,
widziała wszystko, co robił.
Niedzielne naleśniki z jagodami Barneya,
edukacyjno-rozrywkowe sesje z Normą
i przytulaski.
Nauczyłeś się kochać ludzi tak jak Mopsik
i tak jak ja.
W porządku?
Co ty mi zrobiłaś?
Ludzie są zaraźliwi.
Wiedzą, jak zaleźć za skórę,
ale to wcale nie wychodzi na złe.
Nic mu nie będzie.
Spróbuję pogadać z siostrą.
- Dam jej kilka królestw. - Z rodziną tak bywa. Nie przejmuj się.
Nie chcesz wrócić? Dam ci immunitet dyplomatyczny.
Mam tu wszystko, czego potrzebuję.
Dobrze.
Hę?
Przepraszam.
- Logs! - Jesteś cały?
Bałem się. Myślałem…
Że już nie będzie okazji, żeby…
Proszę bardzo, kochani!
Co powiecie na taki powrót?
Uratowałam was. Tak, to ja.
Niesamowite dzieciaki! Uratowały nas!
Nigdy nie przepadałam za Pauline.
Nieważne.
Skarbie!
Mamo, tato!
- Cieszę się, że nic wam nie jest. - My też.
Nie wiem, co oglądaliśmy, ale to było świetne.
Pozwól, że zostawimy to dla siebie.
- Jestem ci winna przeprosiny. - Mamo…
Poczekaj.
Chciałam mieć spokój z Babunią
i nie myślałam, jak to wpływa na ciebie.
Chyba mamy uciekanie we krwi.
- Też boję się konfrontacji z mamą. - Ona jest straszniejsza od ciebie.
Prawie się wściekła, gdy ogoliłaś sobie głowę.
Co zrobiłaś?
Byłam dzieckiem. Właściwie miałam tyle lat co ty.
Babunia to bardzo interesująca osoba.
Ale nie może cię tak traktować.
Już dobrze, przyjdę na obiad.
Nie usiądziesz z nią do stołu, dopóki nie zrozumie, co zrobiła.
Pogadamy z nią.
Od teraz cię wspieramy. Wybacz, że tak późno.
Może umówimy się na sobotnie obiady?
I chcę wiedzieć, co się dzieje.
Nie chcesz iść z nami? Niezły tu bałagan.
Dlatego tu pasuję.
Barney?
Mopsiku, jesteś cały!
- Co się stało? - To Courtney!
Powstrzymała Temelukusa. Uratowała nas!
Ale ona…
Zdradziła was. Zostawiła na pewną śmierć.
Wiem.
Nie wiedziałam, co mam. Nie oczekuję, że mi wybaczycie.
Wróciłaś do domu.
O rany. Dajcie spokój.
Ale nie przestawajcie.
Co teraz?
Zaczynam pracę za trzy godziny, więc się zdrzemnę.
Chodziło mi bardziej ogólnie. Uratowaliśmy park.
- To nasz najlepszy dzień. - Tak?
Myślałem, że wtorek.
Jeszcze was dorwę.
Gdy będziecie się najmniej spodziewać.
- Do kogo mówisz? - Przepraszam.
Zagrożenie usunięte. Inwazja demonów odwołana.
Ci ludzie mogą być tymi, których szukamy.
Może nadszedł czas, żeby odwiedzili ich ci z góry.
Napisy: Anna Samoń