‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไม่!
‎โอ๊ย!
‎ไง!
‎โอเคทุกคน
‎เมื่อนอร์มาไม่อยู่แล้ว ฉันจะเป็นคนคุมเอง
‎ขอบใจนะบาร์นีย์
‎นอร์มาไปแล้วจริงเหรอ
‎เราซวยแน่
‎เราไม่ซวยหรอก
‎บาร์นีย์จะเป็นผู้นำที่ดีแน่นอน
‎แต่เราจะไม่ได้ทำอะไร… ยากๆ ใช่มั้ย
‎ไม่ทำเรื่องปีศาจอะไรอย่างนั้นใช่มั้ย
‎ใช่มั้ย
‎เราไม่ต้องการนอร์มา
‎ก่อนอื่น ประสบการณ์มวยปล้ำที่ฉันสั่งสมมา
‎ทำให้ฉันเหมาะจะเป็นคนคุมที่สุด
‎ฉันเอาชนะพวกสัตว์ประหลาดประจำตอน ‎ด้วยตัวเองตั้งเยอะแยะ
‎- ตอนไหน ‎- อย่างที่สอง ฉัน…
‎คือว่า… ฉัน… เอ่อ…
‎ก็มีตัวนั้น… ไม่สิ มีตัว…
‎ฟังนะ ช่างเถอะ เราเป็นทีมเดียวกัน
‎ทีมในฝัน!
‎บาเดีย เธอมีความรู้ที่เรียนมา
‎ล็อกส์ นายมีความเชี่ยวชาญ ‎ด้านความปลอดภัย และความน่ารัก
‎คอร์ทนีย์ เธอก็มี… อะไรของเธอนั่นแหละ
‎และพัคสลีย์ก็มีเวทมนตร์
‎แล้วนายล่ะ
‎ฉันเหรอ
‎แหม แล้วจะเห็นเองว่าฉันดูแลตัว…
‎(บทที่ 18 ‎อีกฟากหนึ่ง)
‎บาร์นีย์!
‎เราต้องโทรเรียกหน่วยปฐมพยาบาลของพาร์ค
‎ฉันนี่แหละหน่วยปฐมพยาบาล!
‎บาร์นีย์
‎เขาไม่เป็นไร เล่นใหญ่ตลอดเลย
‎ใช่มั้ยเพื่อน
‎บาร์นีย์…
‎- โอ๋ๆ ‎- ขอบใจนะบาร์นีย์
‎- บาร์นีย์เหรอ ‎- บาร์นีย์
‎บาร์นีย์ ฉันคิดถึงนาย!
‎ทะลุซะงั้นน่ะ
‎ยอมรับนะเมื่อกี้ฉันกังวลแป๊บนึง ‎แต่ไม่เป็นไร บาร์นีย์แค่เป็นผีเอง
‎มันไม่เป็นไรยังไง
‎ไม่ต้องห่วง
‎ถ้าฉันอยู่ที่นี่ ก็ต้องมีทางแก้ไขได้
‎นายไม่สติแตกได้ยังไง
‎ตายครั้งที่สองคงไม่น่าตกใจเท่าครั้งแรกมั้ง
‎ครั้งที่สองเหรอ
‎ไม่
‎ฉันควรดูแลทุกคนในพาร์คให้ปลอดภัย
‎แต่ฉันปกป้องแฟนตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะล็อกส์
‎เป็นไรสิบาร์นีย์! นายตายแล้ว
‎เจอแล้ว หนังสือของนอร์มาบอกว่า ‎เราต้องใช้ชุดติดต่อวิญญาณ
‎ล็อกส์ ไปเอาที่บ้านนอร์มาสิ
‎บาเดีย นอร์มาลาออกแล้ว
‎ไม่ว่าเธอมีเหตุผลอะไร ‎ฉันอยากให้เวลาและไม่ไปกวนเธอ
‎นอกจากจะเป็นเรื่องฉุกเฉิน
‎บารนีย์!
‎โอเค ก็ได้
‎แต่ทำไมเธอไม่ไปเองล่ะ
‎ฉัน…
‎ฉันเป็นสาเหตุที่นอร์มาลาออก
‎อีกอย่าง ฉันคิดว่าล็อกส์น่าจะไปสูดอากาศหน่อย ‎เขาจะไม่ไหวแล้ว
‎ก็ได้
‎ฉัน… ไปเอง
‎งั้นชุดติดต่อวิญญาณ ‎จะช่วยให้ฉันกลับเข้าร่างได้ใช่มั้ย
‎ไม่รู้สิ แค่น่าจะทำให้ล็อกส์รู้สึกดีขึ้น ‎ที่มีอะไรให้ทำ
‎ฟังนะ ไม่ต้องตกใจ
‎เราเคยพูดถึงผีในพอดคาสต์แล้ว และ…
‎เออนี่ เราน่าจะชวนนายมาเป็นแขกสิ
‎ขอโทษที
‎คือว่า ผีเป็นผลจากการตายที่ไม่คาดคิด
‎วิญญาณนายไม่สามารถประมวลผล ‎การตายของนายได้
‎เย่ ว่าแล้วที่ฉันแยกความรู้สึกจะมีประโยชน์
‎เราต้องไม่ให้นายจมอยู่กับความคิดแย่ๆ
‎ไม่งั้นนายจะเสียความผูกพันกับร่างกาย
‎ฟังนะ มันไม่เกิดขึ้นหรอก
‎ไม่มีความคิดแย่ๆ ทุกอย่างปกติดี
‎ฉันยังไม่ "ตาย" สนิท ‎ฉันยังเป็นบาร์นีย์ มนุษย์ที่มีชีวิต
‎ไม่นะ อาการเขาแย่ลงแล้ว
‎จริงเหรอ
‎ฉันแค่ลอยนิดเดียวเอง ไม่มีอะไรต้องกังวล
‎บอกสิว่าฉันต้องทำอะไร ฉันจะทำ
‎ฉันไม่สนว่าต้องทำอะไร ให้ฉันช่วยเขาเถอะ
‎เพื่อนๆ ไม่ต้องห่วง
‎คงเป็นเพราะฤดูกาลมั้ง
‎ดูสิ คาถาคืนชีพ
‎คาถาเด็ดเวลาร่ายตามปาร์ตี้นะ ‎โดยเฉพาะตามงานศพ
‎เอามานี่
‎เหมือนเป็นหวัดหรืออะไรสักอย่าง
‎เอาเลยพัคสลีย์
‎เอาละนะ
‎รีเวอร์โซ…
‎โรเมโร!
‎มันไม่ได้ผล
‎ไม่ได้ผลเหรอ
‎งั้นฉันคงเป็นผีไปตลอดกาลสินะ
‎ถ้าต้องการฉัน ฉันจะสิงอยู่ที่ห้องตัวเอง
‎ฉันไม่ต้องการคาถาคืนชีพ ฉันยังไม่ตาย!
‎เห็นมั้ย
‎ฉันไม่เข้าใจว่าฉันเจออะไรอยู่
‎ฉันว่าเราอาจจะเข้าใจนะ พ่อหนุ่ม
‎บาร์นีย์ ฉันขอโทษ ‎ที่ฉันไม่เชี่ยวชาญศิลปะแห่งมนตร์คาถา
‎เขาไปไหนแล้ว
‎เป็นคำถามที่ดี
‎เดี๋ยวนะ
‎ถ้าร่างกายเขาไม่อยู่ที่นี่ อาจจะแปลว่า…
‎สมอง!
‎เห็นมั้ย นายทำสำเร็จแล้วพัคสลีย์ ‎ดีเหมือนใหม่เลย
‎นั่นไม่ใช่บาร์นีย์ บาร์นีย์เกลียดสมอง
‎สมอง!
‎ขอโทษที แต่คุณทำให้ผมกลัว
‎เราเป็นผี ก็ต้องทำให้นายกลัวสิ
‎เฮนเรียตต้า เบาหน่อยสิ
‎แหมเธอนี่
‎ช่างเถอะ หวัดดี ฉันจูลส์
‎สรรพนามของฉันคือ "พวกเขา" ‎และ "ผู้ล่วงลับ"
‎มุกผีนิดหน่อยน่ะ
‎ผมไม่มีอารมณ์เล่นมุก
‎หวัดดี "ไม่มีอารมณ์" ฉันเชสเตอร์ ‎เราคงไม่ได้ทำให้นายตกใจนะ พ่อหนุ่ม
‎ไม่ยักรู้ว่ามีผีตัวอื่นในเด๊ดเอนด์ด้วย
‎ผมอยู่ที่นี่มานานแล้วนะ และ…
‎พวกคุณไม่ได้แอบดูผมมาตลอดใช่มั้ย
‎เพื่อนๆ กับฉันไปหลอก ‎ที่ห้องแห่งอดีตสามีเป็นส่วนใหญ่น่ะ
‎นายอาจจำได้ว่า ‎ฉันเป็นสามีคนหนึ่งที่หย่ากับพอลลีน
‎หมอฟันเสือชื่อดังที่ผันตัว ‎เป็นสามีคนดังที่อยู่แต่บ้าน เชสเตอร์ ฟีนิกซ์
‎รักแท้หนึ่งเดียวในชีวิตของพอลลีน
‎เอาเป็นว่าประเด็นคือ
‎เรามาเพื่อนำทางนาย ‎ให้ผ่านขั้นตอนการโศกเศร้า
‎ขั้นตอนการโศกเศร้าเหรอ
‎ใช่ ห้าขั้นตอนของความโศกเศร้าที่เลื่องลือ
‎ไม่ยอมรับ
‎โมโห !
‎ต่อรอง
‎หดหู่
‎และยอมรับ
‎ดูเหมือนนายยังไม่ยอมรับสินะ
‎เพราะว่าผมไม่ได้ตายจริงๆ
‎เดี๋ยววิญญาณผมจะได้กลับเข้าร่างแล้ว ‎เพราะมีเพื่อนๆ ช่วย
‎เพื่อนที่ไหน นายอยู่ที่นี่ตามลำพังนะ พ่อหนุ่ม
‎เพราะว่าผมเดินงอนหนีมา
‎ผมมั่นใจว่าพวกเขาอยู่ข้างบน ‎ทำทุกอย่างเต็มที่เพื่อช่วยผม
‎สมอง
‎เกิดอะไรขึ้น นี่มันอะไร
‎บาร์นีย์
‎เห็นมั้ยเพื่อนๆ บอกแล้วว่านี่ไม่ใช่เขา
‎สมอง!
‎ไม่เห็นแตกต่างเลย เรารู้ได้ไงว่า ‎นั่นไม่ใช่ผีที่ไหนไม่รู้มาอำเรา
‎เธอคิดว่าว่าก้อนกระดูกนั่นเป็นฉันเหรอ
‎ตอนแรกก็ไม่เชื่อมั่นในตัวฉัน ‎ทันทีที่ฉันบอกว่าจะเป็นคนคุม
‎ไม่เห็นมีใครเคยสงสัยนอร์มาเลย
‎แต่ไม่นะ บาร์นีย์คงคุมเองไม่ได้หรอก
‎แหงสิ โคมไฟ…
‎เขาเป็นวิญญาณอาฆาตแล้ว
‎อุ๊ย คำยากจัง
‎(ล็อกส์)
‎โธ่เอ๊ยล็อกส์ รับสิ
‎รับที!
‎ล็อกส์! ฉัน…
‎เขาวางหูใส่ฉันเหรอ
‎เขาทำอะไรนะ
‎ขั้นที่สอง โมโห
‎บาร์นีย์
‎เพื่อนๆ ฉันขอโทษ มันเป็นอุบัติเหตุ ฉัน…
‎เพื่อนๆ
‎เพื่อนๆ ไม่เอาน่า ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎หยาบคาย
‎หวัดดี คอร์ทนีย์ พัคสลีย์
‎เดี๋ยว
‎เพื่อนๆ
‎น่าสงสาร ดูเหมือนเพื่อนเธอทำใจได้แล้วนะ
‎ไม่อยากเห็นหรือได้ยินเสียงนายด้วยซ้ำ
‎นายเพิ่งเข้าสู่ขั้นต่อไปของการเป็นผี
‎นายเป็นพวกเราแล้ว ยินดีด้วย
‎ไม่ๆ ผมแค่ต้องคุยกับพวกเขา
‎เอาละทุกคน เดี๋ยวล็อกส์น่าจะเอา ‎ชุดติดต่อวิญญาณกลับมาแล้ว
‎เราต้องตามหาบาร์นีย์ ‎ก่อนที่เขาจะฟุ้งซ่านไปกว่านี้
‎เราน่าจะแยกกันหามั้ย
‎- เข้าท่า ‎- ไม่น่าจะมีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นได้
‎โอเค ฉันจะไปดูห้องสมุด ‎พัคสลีย์ นายไปดูหอคอย
‎คอร์ทนีย์ เธอไปดูในครัว
‎ส่วนซอมบี้บาร์นีย์ นาย…
‎เพื่อนๆ กลับมาก่อน ‎นี่มันเหมือนหนังผีทุกเรื่องเลย
‎อย่าแยกกันสิ
‎ขอร้องล่ะนะ
‎ผมยอมทำทุกอย่าง ‎ถ้าคุณช่วยให้ผมคุยกับเพื่อนๆ ได้
‎ต่อรอง
‎มีทางอื่นที่จะติดต่อกับพวกเขาได้นะ แต่มัน…
‎ไม่ละ ช่างเถอะ
‎มันเป็นผีเกินไปสำหรับนาย
‎ผมก็เป็นผีพอนะ สัญญา
‎นักสืบสวนเรื่องเหนือธรรมชาติบางคน ‎อ้างว่าเสียงผี
‎สามารถได้ยินผ่านการบันทึกเสียงได้
‎บาเดียเหรอ
‎บาเดีย!
‎ดันลืมชาร์จหูฟังได้ถูกวันมาก บาเดีย
‎บาเดีย บาเดีย!
‎ไม่ได้ผล เธอไม่ได้ยินผม
‎ขอลองหน่อย
‎- อาฮ้อย! ‎- ขอคุยด้วย
‎ฝากหวัดดีด้วย
‎เพื่อนเธอฝากหวัดดีน่ะ
‎เดี๋ยว เงียบๆ
‎บาเดีย ได้ยินฉันมั้ย ขอโทษแทนเสียงผีอื่นนะ
‎ขอบใจมาก
‎ด้วยความยินดี
‎บาร์นีย์ นั่นนายเหรอ
‎(ใช่)
‎นายกลายเป็นเศษไม้ไหม้เกรียมไปแล้วเหรอ
‎(ไม่)
‎นายเสกพัคสลีย์ให้เป็นเศษไม้ไหม้เกรียมเหรอ
‎(ฉันกำลังถือแท่งถ่านด้วยมือล่องหน)
‎บาร์นีย์…
‎ไม่มีทางที่ฉันจะอ่านจบหรอก
‎เฮ้ อย่านะ!
‎มันไม่ได้ผล
‎ไม่มีอะไรได้ผลเลย
‎ฉันจะลำบากไปทำไม น่าจะถอดใจซะเลย
‎หดหู่
‎เยี่ยม
‎ช่วงโปรดฉันเลย
‎บาร์นีย์
‎โอเค ฉันจะไม่เข้าห้องนี้อีกแล้ว
‎หมาน้อยเหรอ
‎นั่นเจ้าเหรอ
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ฟิงเกอร์ส ยังอยู่อีกเหรอ
‎ขอโทษที่ไม่เชื่อฟังนะ แต่บาร์นีย์อาจจะตายแล้ว
‎นายบอกว่าหมามีหน้าที่ปกป้องเจ้าของ
‎ตอนนี้เขากลายเป็นปี๋แล้ว ‎ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎ใจเย็น เจ้าหมาน้อย
‎เจ้าแค่ต้องร่ายคาถาแห่งชีวิต
‎เราลองแล้ว แต่มัน…
‎สมอง
‎ไม่ใช่กลปีศาจงี่เง่าที่เล่นตามปาร์ตี้นั่น
‎มันเป็นคาถาที่ทรงพลังมาก
‎เจ้าจะต้องใช้พลังงานจากเพื่อนทุกคนด้วย
‎ถือว่านี่คือบทเรียนสุดท้ายของเจ้า
‎แต่ถ้าข้าสอน ‎เจ้าจะต้องทำอะไรให้ข้าเป็นการตอบแทน
‎ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อช่วยบาร์นีย์ของฉัน!
‎สัญญานะ
‎เจอผีบาร์นีย์บ้างมั้ย
‎ฉันยังไม่เห็นเขาเลย
‎ฉันเห็น ฉันรู้สึกถึงเขา
‎ฉันได้กลิ่นเขา
‎เขาเคยเป็นแบบนี้เวลาที่อารมณ์ดิ่งมากๆ
‎เฮ้อ สิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับตัวเองนะ ‎ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง เขา…
‎ทำไปเพื่ออะไร ‎พวกเขาอาจจะอยากให้ฉันไม่อยู่ซะดีกว่า
‎ไม่เป็นไร พ่อหนุ่ม
‎เราช่วยได้
‎ทำไมล็อกส์ยังไม่กลับมาอีก ‎ถ้าบาร์นีย์ได้ยินเสียงเขา…
‎ฉันไม่คู่ควรกับใครทั้งนั้น
‎พวกเขาถูกแล้วที่จากไป
‎ฉันไม่โทษพวกเขาหรอก
‎นั่นแหละ ระบายออกมา
‎ฉันไม่เคยช่วยอะไรได้เลย
‎เอาเลย นายจะรู้สึกดีขึ้น คนเก่ง
‎ฉันไม่เคยกำจัดสัตว์ประหลาดได้สักตัว
‎ยอมรับชะตากรรมสิ
‎นายรู้ว่านายอยากทำ
‎ไม่!
‎ผมไม่อยากยอมรับ ฉันอยากกลับบ้าน
‎"บ้าน" จริงๆ ก่อนที่จะมีเรื่องปีศาจทั้งหลายนี้
‎ก่อนที่ผมจะตายอยู่ได้
‎และโดนยิง และโดนเสกให้เป็นรูปปั้น ‎และซอมบี้ที่ไม่หลับใหล
‎และ…
‎ผมแค่อยากพักผ่อน
‎และนายจะได้พัก
‎มาร่วมกับเรา โอบรับเรา ‎กลายเป็น "บาร์นีย์ กัตต์แมนที่ล่วงลับ" ซะ
‎เก๋ดีออกว่ามั้ย
‎แล้วความเจ็บปวดทั้งหมดนี้จะหายไปเหรอ
‎ผมกลับไปไม่ได้ กลับไปจากเรื่องนี้ไม่ได้
‎ผมยอมรับ
‎ทำได้แล้ว
‎ล็อกส์มาช่วยแล้ว
‎ล็อกส์!
‎บาร์นีย์ นายกลับมาแล้ว
‎- ดีใจจังที่ออกมา… ‎- ล็อกส์!
‎นั่นไม่ใช่บาร์นีย์
‎- เปิดชุดติดต่อวิญญาณเร็ว ‎- ได้
‎เอางี้นะพ่อหนุ่ม เราทั้งหมดจะไปกับนายด้วย
‎เพื่อให้… น่ากลัวน้อยลง
‎คุณจะทำเพื่อผมเหรอ
‎แน่นอน เราเป็นเพื่อนกันนี่
‎โอเคฟิงเกอร์ส ขอให้ได้ผลเถอะ
‎ดูนั่นสิ
‎ฉันภูมิใจในตัวนายนะพ่อหนุ่ม ‎นายพร้อมจะไปสู่โลกหน้าแล้ว
‎- ดีมาก ‎- เยี่ยมมาก
‎บาร์นีย์
‎นั่นอะไร
‎- ไม่ได้ยินอะไรเลย ‎- แค่เสียงลมน่ะ
‎บาร์นีย์ นายอยู่มั้ย
‎ล็อกส์นี่!
‎ล็อกส์กลับมาแล้ว
‎เขาเห็นฉันแบบนี้ไม่ได้
‎ฉันไม่คู่ควร…
‎- บาร์นีย์! ‎- บาร์นีย์ กลับมา
‎บาร์นีย์ เราเห็นนายแล้ว กลับมาหาเราเถอะ
‎มาเถอะบาร์นีย์ เราคิดถึงนาย!
‎ฉันอยู่นี่
‎มาทางนี้เถอะ
‎บ้าจริง!
‎เรารักนายบาร์นีย์ นายทำได้
‎เรารักนายบาร์นีย์
‎เราอยู่นี่แล้ว
‎ไม่ เราต้องไปอีกฟากหนึ่ง
‎ปล่อยนะ ทำไมไม่เข้าประตูมิติตัวเองล่ะ
‎เราทำไม่ได้ เรามีเรื่องค้างคาเยอะเกินไป
‎เราพยายามสะสางเรื่องค้างคา ‎แล้วเปิดประตูมิติของเรามาหลายปี
‎แต่นายใช้เวลาแค่วันเดียว ‎ก็ปล่อยวางทุกอย่างได้
‎เราต้องไปด้วยกัน!
‎ไม่อยากช่วยเพื่อนแท้ของนายเหรอ
‎คุณหลอกผม
‎กล่อมให้ผมยอมรับการทิ้งชีวิตที่ผมรักไป
‎ครอบครัวที่ผมสร้างไว้
‎คนที่อยู่เคียงข้างผมมาตลอด
‎นายทำได้พัคสลีย์ ต้องได้ผลนะ
‎ฉันไม่ยอมรับ!
‎ฉันอยากมีชีวิต!
‎- แล้ว… ‎- อะไร
‎นอร์มา!
‎ฉันพลาดอะไรไปรึเปล่า
‎เราต้องให้เธอช่วย
‎เธอกลับมา
‎ดูเหมือนฉันจะอยู่ห่างไม่ได้เลย
‎บาร์นีย์!
‎อย่าทำอย่างนั้นอีกนะ
‎เอาละ ตาฉันบ้าง
‎ฉันเกลียดพวกคนเป็น
‎เชสเตอร์เหรอ
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎พอลลีน นั่นคุณเหรอยอดรัก
‎นึกแล้วว่าคุณจะกลับมาหาผม
‎คุณยังสวยไม่สร่างเลย
‎แต่ตัวเล็กลงนะ
‎สังเกตด้วยเหรอ
‎คุณเป็นเรื่องที่ยังค้างคาของผม
‎และผมก็อาจจะเป็นเรื่องค้างคาของคุณด้วย
‎โถ เชสเตอร์
‎ดูสิ ประตูมิติของผม
‎มันเกิดขึ้นแล้ว
‎ฉันดูเป็นไง เหมาะกับชีวิตหลังความตายมั้ย
‎ไปกันมั้ย
‎ฉันอยากไปนะ
‎แต่…
‎ขอโทษทีนะ ที่รัก
‎คุณกรนมากไป
‎อะไรนะ ไม่ เดี๋ยวสิ
‎อะไร…
‎บ้าจริง!
‎เฮ้!
‎อะไร
‎ไม่ถ่ายรูปไว้ล่ะยะ
‎อ๋อใช่ ตอนนี้พอลลีนติดอยู่ในตุ๊กตา
‎นึกว่ามีความสุขดีที่บ้านฉันซะอีก
‎จะบ้าเหรอ นั่นไม่ใช่การไถ่โทษเลย ‎ติดอยู่ในห้องใต้หลังคาของเด็กประหลาดเนี่ยนะ
‎ฉันได้กลิ่นแร่ใยหินด้วยนะยะ
‎ทำได้ดีมาก พัคสลีย์
‎ข้าไม่แน่ใจว่าเจ้าแข็งแกร่งพอ ‎ที่จะใช้คาถานั้นมั้ย
‎แต่เจ้าผ่านฉลุยเลย
‎ข้าแค่ต้องจัดการโคมระย้านิดหน่อยเอง
‎พูดอะไรน่ะ
‎นายทำโคมไฟหล่นเหรอ
‎นายฆ่าบาร์นีย์เหรอ
‎แหม ข้าเห็นภาพนิมิตน่ะ
‎เลยคิดว่าน่าจะเป็นการทดสอบที่ดี
‎ข้าภูมิใจมากนะ
‎ทีนี้เจ้าก็ต้องทำตามสัญญา
‎อะไร
‎พัคสลีย์ เขาพูดเรื่องอะไร
‎มาเถอะหมาน้อย
‎พัคสลีย์
‎ได้เวลาจบการศึกษาแล้ว
‎พวกเขาตื่นเต้นมากที่จะได้เจอเจ้า
‎- พัคสลีย์! ‎- พัคสลีย์!
‎พัคสลีย์ ไม่นะ
‎พัคสลีย์!
‎ไม่!
‎เขาพาพัคสลีย์ไปไหน
‎พวกเขากำลังขึ้นไปข้างบน
‎ไปชั้นสี่
‎งั้นเราก็จะไปด้วย
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ