EEN NETFLIX-SERIE
GEBASEERD OP DE GELIJKNAMIGE ROMAN VAN ELENA FERRANTE
Voordat hij bij ons wegging zei mijn vader dat ik lelijk was.
HOOFDSTUK 1 SCHOONHEID
Maar niet zo, hij gebruikte een vergelijking.
Hij fluisterde, maar ik hoorde het.
Zeg het maar. Waar zal ik mee beginnen?
Italiaans?
Italiaans? Een 5.
Gym. Ze neemt niet eens haar spullen mee.
Grieks? -Een 4.
Ze is nog arrogant ook.
Oké. Aardrijkskunde?
Aardrijkskunde? Vreselijk. Wie doceert dat nou nog?
Slecht en ze is verwaand.
Maar het ergste is wiskunde. Een 1.
Het kan niet slechter.
Een 1. Dat is geen cijfer, dat is wreed.
Andrea, dit is een probleem. Ze wil niet leren. Zo blijft ze zitten.
Ik snap het.
Ze moet aanpakken. Ik zal haar drillen.
Nee, dat is het niet.
Wat dan? De puberteit? Oké, maar… -Dat is het niet.
Ik weet wat het is.
Ze begint op mijn zus te lijken.
Vittoria?
Ja, mijn zus. Als twee druppels water.
Wat? Maar dat is een monster.
Nella? -Ja.
Ze lijkt er precies op.
Hè, ik hoop het niet, alsjeblieft.
Eén afkeurend woord van mijn vader en ik was in tranen.
Hij zei altijd dat ik mooi was.
Wat zag hij in mijn gezicht, dat ik niet zag?
Wat had ik?
Alles stond sindsdien stil.
Napels.
De februari kou.
Mijn moeder.
En die woorden ook.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Dat gold niet voor mij. Ik zat in een verhaal van iemand anders.
Dat nooit echt begonnen was.
Wat niemand ooit had willen afmaken.
En ik raakte verstrikt in een ingewikkelde pijn.
Zonder verlossing.
Goedenavond. -Goedenavond.
Wat zien jullie er mooi uit.
Goedenavond, professor. -Dat is het zeker.
Ik heb je gemist, Mariano. -Kom.
Waarom is dat kind zo kribbig? -Ik ben niet kribbig.
Geeft niks, hoor. Het is maar een gemoedstoestand.
Snap dat dan. -Mariano, je bent er net.
Een gezicht als een oorwurm, bedoelt hij. -Weg hier.
Ze gaan roken. -Nee, hoor.
Ze gaan roken. -Nee. Niet roken, jullie.
Die man van de financiële afdeling wilde me spreken.
Weet je waarom? -Vertel.
Om die vent van de bank voor te dragen. -Alsjeblieft, zeg.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ik zag een paar jongens breakdancen. Daar.
Echt? -Ja.
Hoe zagen ze eruit?
Het ging om het dansen. Die jongens interesseren me niet.
Zijn die nieuw?
Mijn schoenen? -Ja.
Nee, hoezo?
Komen me niet bekend voor.
Is er iets met me?
Nee. Waarom?
Als je die schoenen nu pas ziet, moet er wel wat zijn.
Doe niet zo achterdochtig.
Luister niet naar mijn vader. Als hij praat, zet je het volume laag.
Dat doen wij ook altijd.
Kijk even naar me.
Zie ik er raar uit? Word ik lelijk?
En wees eerlijk.
Misschien een beetje. Maar niet fysiek.
Nee, je bent mooi.
Maar je wordt een beetje lelijk vanwege je zorgen.
Maar dat is alles.
Meisjes.
Angela en Ida waren mijn bloedbroeders.
We hadden dezelfde degelijke, linkse opvoeding.
Alleen maar boeken en kritisch denken.
Ik was gek op lezen, Ida kon geweldig schrijven…
…en Angela was een kletskous waar ik dol op was.
Maar professor Galway en professor Dealer van de universiteit van Harvard…
…hebben een studie gepubliceerd waarin ze aantonen…
…met wetenschappelijk bewijs dat onze minister-president…
…een waardeloze stumper is.
Zie je? Mooi.
Daar gaan we. Nu we gebeden hebben, kunnen we eten.
Ons leven speelde zich af in Vomero.
We wisten niks van de stad.
Elke omweg was aanlokkelijk en leek spannend.
Jeetje, wat was dat?
Alles oké? -Ja.
Eet maar door.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Hé, wat is er?
Buikpijn.
Ben je ongesteld? -Misschien word ik het.
Er ligt paracetamol in het kastje.
Ben je klaar?
Wil je een kruik? -Nee.
Ga nog maar even slapen.
Hij vond tante Vittoria blijkbaar zo afzichtelijk…
…dat hij haar gezicht in alle foto's had ingekleurd.
Wat doe je?
Het lijkt wel een masker. Dat moet anders.
Laat me zien hoe jij het doet.
Er is niet één manier van opmaken.
Elk gezicht is anders.
Kom hier.
Kom.
Laten we dit proberen.
Doe je ogen dicht.
Zie je?
Dit breng je heel lichtjes aan.
Daarna vervaag je het.
Naar de zijkant. Je ziet vanzelf hoe ver.
Nooit overdrijven.
Elk penseelstreek verandert je gezicht.
Je stopt, kijkt naar jezelf.
En dan ga je weer verder.
Ik ga ervandoor. Ik heb een lezing over Luther.
Op zondag?
Kijk nou 's hoe mooi je bent.
Nog nooit zo'n mooi meisje gezien.
Grapjas.
Waarom keek je naar die foto's?
Papa zegt maar wat.
Hij vindt me lelijk.
Dat ik op dat monster van zijn zus begin te lijken.
Zocht je een foto van haar?
Ik wil zien hoe ze eruit ziet.
Het is niet vanwege haar uiterlijk.
Vroeger was ze net een hagedis die over je blote been kruipt.
Je lijkt helemaal niet op haar.
Tante Vittoria is gewoon een uitdrukking.
Als je vader gemeen is zeg ik: 'Kijk uit, je lijkt Vittoria wel.'
Is het zo erg?
Ze is zo jaloers.
Maar ze kon vooral niet tegen je vaders succes.
Hoe bedoel je?
Ze voelt zich door alles en iedereen aangevallen.
Maar wat ze het ergste vindt, is dat je vader bestaat.
En hij heeft haar juist gered. -Van wat?
Dat vertel ik nog wel een keer.
Misschien wilde ze niet gered worden. Had hij zich er niet mee moeten bemoeien.
Beter van niet als iemand in de problemen zit.
Als dank was ze zo gemeen mogelijk tegen hem.
Kunnen ze het niet goedmaken?
Dan moet ze je vader eerst middelmatig gaan vinden.
Zoals al haar bekenden.
Maar dat gebeurt niet, dus heeft ze de familie tegen hem gekeerd.
Je hebt haar al jaren niet gezien.
Maar toen je klein was, gingen we wel eens op bezoek.
Weet je dat niet meer?
Nee. -Het is lang geleden.
Wat doet ze? -Ze is huishoudster.
Dat neemt ze hem ook kwalijk.
Waarom? -Ik wil zien hoe ze eruit ziet.
Ik moet haar zien.
Oké.
Ken je de Via Miraglia? -Nee.
Via Stradera?
Nee.
Poggioreale? Piazza Nazionale. Daar woont ze.
Arenaccia? Het bedrijventerrein?
Ken je Il Pianto? -Nee.
Weet je niet waar Il Pianto is? -Nee.
Zoek het op.
Hier is het stratenboek.
Als je er klaar voor bent, ga je alleen naar haar toe.
Hier.
BEGRAAFPLAATS POGGIOREALE
NIEUWE BEGRAAFPLAATS DELLA COMPASSIONE
HEILIGE MAAGD DER TRANEN
Ik moest steeds denken aan die onbekende straten waar mijn moeder het over had.
Vooral Il Pianto.
Dat moest wel een treurige plek zijn…
waar je pijn voelde of die misschien wel lijden veroorzaakte.
En daar woonde mijn tante.
Hallo?
Hoi, Nello. -Dag, pap.
Hoi.
Wat doe je?
Niks.
Mama? -In de slaapkamer.
Heb je je huiswerk af? -Ik kijk het na.
Is er iets dat je niet snapt? -Nee.
Of wat ik nog eens moet uitleggen? -Nee.
Laat dit niet slingeren.
Je lijkt helemaal niet op mijn zus.
Dat zei je wel.
Luister, zij geniet ervan me te kwetsen.
Ze zal je gebruiken.
Ze zal proberen je van me af te pakken, en dat wil ik niet.
Kom hier.
Als je haar ziet…
…doe dan hetzelfde als Odysseus met de zeemeerminnen.
Stop was in je oren en luister niet.
Breng je me naar haar toe? -Ja.
Wat is er?
Niks. Je ruikt raar.
Snap je? -Ja.
Goed zo, meisje.
Ik snapte er niks van.
Hé, dames. Waar gaat dat heen? De school is bezet.
Echt? Door wie dan? -Peppe de Draak en zijn vrienden.
Ja, hoor. -Goed geregeld.
Ik ga naar Officina. Er is een concert.
Gaan jullie mee?
Stap maar op.
Kom maar mee.
Voor een tientje hash, graag.
Sint Antonius is de vijand van de duivel
de fascisten en de politie zijn de duivel
Sint Antonius kom, haal ze hier weg
de fascisten en de politie
je moet, je moet, brand alles af
brand alles af
je moet, je moet, brand alles af
Hier.
in deze stad vol problemen
in Italië, waar iedereen dom is
Giovà, dit kan niet.
We blowen niet en we pijpen niemand.
We spelen niet eens gitaar.
Dat van die gitaar is wel erg.
je moet, je moet, brand alles af
de toekomst komt eraan, fascisten en ondernemers
van dichtbij lijken ze steeds meer op de onderdrukker
mensen die zichzelf verkopen voor een bord pasta
steek een vlam aan om ze op te schrikken
het moet, het moet, alles moet branden
alles moet branden
verdriet, bloed en bittere tranen
Wat sta je te brallen?
Jouw kleren kosten net zo veel als het jaarsalaris van een arbeider?
Nou en? Mogen arbeiders alleen maar stomme kleren aan?
Wat doet deze fascist hier?
Hoezo fascist? Ik heb het manifest gelezen.
En jij? Behalve de handleiding voor spuiten?
Wie heeft je binnengelaten, vuile fascist?
Hé. -Wat moet je?
Wat doe je nou?
alles moet branden
Hou tegen je oog tegen de zwelling.
Dank je.
Doet het zeer?
En jij?
Ik moet daar naartoe.
Waarom? -Om iemand te ontmoeten.
Ik leg het later wel uit. -Oké, doe maar.
Wees voorzichtig.
Goedenavond, professor. -Goedenavond, mevrouw.
Wacht even.
Doet het nog pijn? -Ja.
Oké, moet je luisteren.
Geeft me je oog, ik laat hem repareren en dan krijg je hem weer als nieuw terug.
Oké.
Sorry, ik wilde wat vragen.
Ik moest er de hele dag aan denken.
Wie is het mooiste meisje van Napels?
Ik weet het niet. -Kom op.
Je weet het wel. Wie is het?
Ik?
Goed zo. Goed geantwoord.
Dacht ik al.
Weet je nog wat we zongen tijdens de protesten?
wie zegt dat ik je moet verlaten? ik ga liever…
Zet hem in zijn twee.
…dood dan deze pijn te voelen…
Derde versnelling.
Klaar? -Ja.
ik ga dood, dood
Kom op, zingen.
mijn hartendief
je bent mijn liefste -mijn liefje
ik ga dood, dood, dood, mijn hartendief
ik ga dood, dood, dood
mijn hartendief
je bent mijn liefste
Goed zo.
Was het hier?
Wacht even. Ik heb me vergist.
Zie je hoe het hier is?
Ik ben hier geboren en getogen. Ik woonde hier.
En Vittoria woont hier nog steeds. Dat is de voordeur.
Toe maar, ik wacht wel.
Wil je een cracker?
Hier.
Wat is er?
Niet weggaan.
Toe maar. Ik ga nergens naartoe.
En als ze me niet laat gaan?
Als je er genoeg van hebt, zeg je: 'Ik moet ervandoor.'
En als ze me niet laat gaan?
Oké. Hoogstens een uur, en anders kom ik je redden.
Nee, blijf hier. Ik kom zelf wel terug.
Au, verdomme.
Ze snapt het niet.
Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden, toch?
Volgens mij wel, ja.
Ze is knap. -Ja, net een poppetje.
Pardon. Mevrouw Trada?
Die deur daar. Eerste verdieping.
Toe maar, ze wacht op je.
Hé, wat nou? Heb je haast of zo?
Ik kom eraan.
Wat is er?
Ben je ziek? Moet je plassen?
Nee.
Wat is er dan?
Hou op met kloppen.
Ik ben Giovanna, tante.
Weet ik toch.
Maar als je me tante gaat noemen, mag je nu meteen weer weggaan.
Koop een kof koffie voor me.
Wat moet je? Loop door.
Sorry, hoor. Wat een manieren.
Ga toch weg, man.
En? Hoe ging het?
Goed.
Is dat alles? Kom op, vertel.
Ze gaf me sinaasappelsap vol pitjes, dus die heb ik uitgespuugd.
Ze vroeg naar mijn vrienden. Ik heb over Angela en Ida verteld.
Oké.
Vroeg ze ook naar mij? -Nee.
Helemaal niet? -Nee.
En naar mama?
Nee.
Wat was dat voor muziek? -Welke muziek?
Op een gegeven moment hoorde ik harde muziek.
Ik heb niks gehoord.
Was ze aardig?
Soort van.
Was ze gemeen?
Ze was een beetje onaardig.
Had ik toch gezegd.
Weet je nu genoeg?
Heb je gezien dat ze niet op je lijkt?
Ja. -Mooi zo.
Geef me een kus.
Vergeef je me?
Ja.
Nee, die baard prikt.
En je tante dan, met die snor van haar.
Ze heeft geen snor.
Wel waar. -Nietes.
Oké, dan niet.
Straks wil je nog terug om te checken of ze een snor heeft.
Ik ga niet meer terug.
Ik ben Giovanna, tante. -Weet ik.
Maar als je me tante gaat noemen, mag je nu meteen weer weggaan.
Wat is dat?
Doet het pijn? -Nee.
Wil je een lekker glas sap?
Nee, dat hoeft niet.
Wil je nou of niet?
Oké. -Kom.
Eens even kijken.
Voorzichtig. Die is kapot.
Ga hier maar zitten.
En doe die jas toch uit.
Heb je haast of zo?
Oké. -Ga je het zelf maken?
Nee, je zus. Nou goed?
Gianni, je hebt je armband niet om.
Welke armband?
Die ik je bij je geboorte heb gegeven.
Misschien droeg ik hem toen ik klein was, tot hij niet meer paste.
Je bent slim, Gianni.
Dat verzin ik niet.
Ben je bang voor me?
Ja.
Dat is je geraden ook. Dan let je tenminste op.
Je wist meteen hoe je je vaders hachje moest redden.
Goed gedaan, Gianni.
Maar daarmee heb je niet jezelf gered.
Ik heb je geen baby-armbandje gegeven.
Hij was voor volwassenen. Een kostbare armband.
Toe maar.
Het is goed voor je.
Ik ben niet zoals je vader.
Zo gehecht aan geld en materiële dingen.
Ik geef niet om spullen.
Ik geef om mensen.
Ik had vroeger maar één bezit.
Die armband.
En toen je geboren werd dacht ik:
die kan ze om als ze groot is, als ze een jongedame is.
Dat stond ook op de kaart.
Welke kaart?
Die ik samen met de armband in de brievenbus heb gedaan.
'Geef haar deze armband als ze groot is.'
Dat had je niet moeten doen, hij is vast gestolen.
Gestolen?
Wat lul je nou?
Kom, drink je sap op.
Zelfs dat kon je moeder niet eens.
Kom op, doe het, verdomme.
Een vonk, mooi zo.
Ik heb hem in de brievenbus gedaan…
…want als ik binnen was gekomen had je vader me eruit gegooid.
Nee, dat doet mijn vader niet.
Je vader is een klootzak.
Hij denkt dat hij alles weet en kan het niet hebben als anderen ook wat kunnen.
Als je er wat van zegt, wist hij je uit zijn leven.
Dat heeft hij met Enzo ook gedaan.
Mijn Enzo.
Hij schrijft iedereen af die beter is dan hij. Dat doet hij al zijn hele leven.
Zelfs toen hij klein was.
Hij denkt dat hij slim is, maar dat is hij nooit geweest.
Het is gewoon een klootzak.
Hij doet alles om je te laten geloven dat je niet zonder hem kunt.
Toen we klein waren en hij wegging, leek het alsof de zon was verdwenen.
En dacht ik: nu ga ik dood.
Dus ik deed altijd alles wat hij wilde.
Hij besliste wat goed en slecht was.
Hij liet me zelfs geloven dat God niet bestond.
Zo ver ging hij.
Maar dat is meteen veranderd…
…toen ik Enzo ontmoette.
Verdomme.
Van je vader mag je alleen bestaan…
…als je een boek in je hand hebt.
Die klootzak.
Die hufter.
Die smeerlap.
Zelfs Enzo liet hij eerst geloven dat ze vrienden waren.
Daarna nam hij zijn ziel. Scheurde hem aan stukken.
Gianni, kom hier.
Slaap je? Kom.
Ik wil dat die klootzak dit hoort, zodat hij het zich herinnert.
Toen ik Enzo ontmoette waren we op een dansfeest.
En hebben we op dit nummer gedanst.
Was dat lang geleden? -Het voelt als gisteren.
En waar is Enzo nu? -Je groeit verkeerd op.
Je gelooft leugens in plaats van de waarheid. Of niet?
En je kunt vast niet eens dansen.
Ik kan breakdancen. -Mijn god.
Geef me je hand.
Eén, twee…
Volg me.
Kom op, bewegen met die heupen.
Wat is er?
Nu wil ik Enzo ontmoeten.
Echt? -Ja.
Oké. We kunnen wel een keer bij hem langsgaan.
Waar is hij?
Hij is op de begraafplaats.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ondertiteld door: Ellen Holwerda