ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Αφότου γνώρισα τη θεία Βιτόρια, τη σκεφτόμουν συνεχώς.
Ήταν άσχημη;
Ήταν όμορφη;
Δεν ήξερα.
Αν όντως της έμοιαζα, πού ήταν η ενέργειά της σ' εμένα;
Αν είχα μέσα μου τη ζεστασιά που φώτιζε τα μάτια της,
πού κρυβόταν;
Τζοβάνα!
Τι κάνεις;
Γιατί δεν είσαι στο σχολείο;
Σκεφτόμουν και το μυστηριώδες βραχιόλι.
Με είχα πείσει ότι αν το είχα στον καρπό μου,
θα ήμουν πιο δυνατή.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ
Τζοβά, πού ήσουν;
Τίποτα. Καμία απάντηση.
Λοιπόν, αγάπη μου,
ρώτησα και τον πατέρα σου το πρωί.
Η Βιτόρια δεν μας έκανε ποτέ δώρο.
Σε κανέναν μας.
Είναι ψεύτρα;
Φυσικά. Είναι μεγάλη ψεύτρα.
Διάλεξε όποιο θέλεις. Η μαμά θα σου το δώσει.
Δεν τα θέλω. Θέλω το βραχιόλι που μου έδωσε η θεία Βιτόρια.
Αυτό το βραχιόλι δεν υπάρχει. Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω.
Ακόμα έτσι είσαι, Τζοβά; Έλα, θα αργήσουμε.
Γιατί δεν φεύγεις; Θα πάω μόνη μου.
Ήταν η πρώτη φορά που είπα ψέματα στους γονείς.
Το σχέδιο ήταν αυτό. Δεν θα πήγαινα σχολείο.
Θα συναντούσα κρυφά τη θεία για να πάμε στο μνήμα του Έντζο.
Μα δεν ήξερα ότι η Βιτόρια δεν τηρούσε συμφωνίες και σχέδια.
Καλημέρα.
Ήρθα να πάρω την Τζανίνα.
-Γεια. -Γεια.
Άντε, θα αργήσουμε.
Βιτόρια, τι θες εδώ;
Το είπα.
Είχα ξεχάσει ότι δεν ακούς καλά.
Ήρθα να πάρω την Τζανίνα.
Είναι το μνημόσυνο του Έντζο. Είκοσι τρία χρόνια.
Βιτόρια, η Τζοβάνα πρέπει να πάει σχολείο.
Αλλά είχατε κάνει σχέδια. Θες να πας;
Φυσικά και θέλει, Αντρέα. Γιατί ήρθε η αδερφή σου;
Ναι, έχουμε κάνει σχέδια.
Άντε, λοιπόν.
-Γεια. -Γεια.
-Πότε θα τη φέρεις πίσω; -Όταν βαρεθεί.
-Για μεσημεριανό. -Εντάξει.
Θα γυρίσουμε στη μία.
Έλα, πάμε.
Βιάσου!
Νέλο, λυπάμαι, δεν… Συγγνώμη. Είναι ηλίθιες.
Τι είναι αυτό; Σαν αστυνομικίνα είσαι.
Σήμερα, όταν είδα πάλι τον Αντρέα,
σκέφτηκα "Γέρασες κι εσύ".
Καταπονημένος είναι.
Κρίμα. Ήταν όμορφος.
Έχεις πάει στο κοιμητήριο;
-Όχι. -Αλίμονο. Το ήξερα.
Ο πατέρας σου φοβάται πολύ.
Πάντα έτσι ήταν. Φοβάται τις αρρώστιες και τον θάνατο.
Είναι όλοι αλαζόνες, Τζανί.
Κάνουν πως δεν υπάρχει θάνατος.
Ο πατέρας σου, όταν η γιαγιά σου,
ο Θεός να την αναπαύει, πέθανε,
με το ζόρι πήγε στην κηδεία.
Το ίδιο έκανε με τον παππού σου.
Δύο λεπτά, και μετά έφυγε.
Τι;
Τι στον διάολο κάνεις, μωρή πουτάνα;
Πουτάνες είναι η μάνα σου κι η αδερφή σου! Τον παίρνουν από κάθε τρύπα!
Έτσι είναι. Το ίδιο έκανε με τον παππού σου.
Δεν ήθελε να τον δει νεκρό, για να μη σκεφτεί τον δικό του θάνατο.
Οι νεκροί είναι σαν χαλασμένα αντικείμενα.
Σαν ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, μπλέντερ.
Μπλέντερ;
Είναι σημαντικό να θυμάσαι πώς ήταν όταν δούλευαν.
Μόνο η μνήμη είναι καλός τόπος ανάπαυσης.
Τι στον διάολο;
Παπαγαλίζεις τις μαλακίες που σου λέει ο πατέρας σου.
Κι η μαμά σου τα ίδια κάνει.
Τι νομίζεις; Κι εγώ έτσι ήμουν.
Όταν ήμουν παιδί.
Μα όταν γνώρισα τον Έντζο,
διέγραψα τον πατέρα σου απ' τη μνήμη μου.
Τον διέγραψα.
Πού πάτε, κυρία;
-Τι έγινε; -Δεν οδηγείτε εδώ.
Να παρκάρετε πίσω από εκείνο το αμάξι.
"Κυρία" να πεις τη μαλάκω τη γιαγιά σου.
Συγγνώμη, δεσποινίς. Θα κάνετε δωρεά;
-Κάνε στην άκρη. -Άντε γαμήσου.
Καλημέρα, Τζιτζίνο.
Καλημέρα, Βιτόρια.
Σήμερα έχω δέκα χρυσάνθεμα με 8.000 λιρέτες.
Τι σ' αρέσει, μικρούλα;
Δώσε μου αυτά.
Αυτά. Ορίστε.
Κι εκείνα;
Κι άλλο ένα.
Ορίστε.
-Σχεδόν τσάμπα. -Ευχαριστώ.
Καλή σας μέρα.
Δώσ' τα μου.
Πάρε ό,τι χρειαζόμαστε.
Όλα καλά; Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Σε ταράζει;
Όχι.
Φτάσαμε.
ΒΙΝΤΣΕΝΤΖΟ ΚΑΠΟΥΤΟ
Ο Έντζο μου.
Πες την αλήθεια.
Δεν ήταν όμορφος;
Κούκλος.
Ορίστε. Εντάξει.
Ορίστε, πάρε αυτά.
Έχει μια βρύση πιο κάτω.
Δεξιά. Άντε.
Τι είναι; Τι;
Τι κοιτάς; Είναι βρόμικα.
Πρέπει να το καθαρίσεις. Γρήγορα!
Ο Άγιος Αντώνιος είναι εχθρός του διαβόλου
Ο Άγιος Αντώνιος…
Έντζο, είδες ποια σου έφερα;
Τη λένε Τζοβάνα.
Εγώ τη φωνάζω "Τζανίνα".
Επειδή είναι πιτσιρίκα.
Είδες πόσο όμορφη είναι;
Δεν είχε γεννηθεί όταν ζούσες.
Γι' αυτό δεν την ξέρεις.
Θα μπορούσε να 'ναι κόρη μας.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Δεν έχεις δει άλλον να κλαίει;
Ναι. Βάλε εκεί τα δικά σου, εγώ θα βάλω εδώ τα δικά μου.
Το χαρτομάντιλο!
Εντάξει.
Πάρε.
Εντάξει.
Ορίστε.
Ωραία.
Να πάρει.
Σου είπε ο πατέρας σου για τον καβγά για το σπίτι;
Την έπαυλη που μένω.
Ο πατέρας σου επέμενε
"Είναι το σπίτι των γονιών μας.
Θέλω μερίδιο. Πρέπει να το πουλήσουμε".
Του είπα "Το ξέρω, Αντρέα.
Αλλά εσείς είστε τακτοποιημένοι.
Εγώ δεν έχω πού να πάω. Κι αυτό το αχούρι δεν αξίζει τίποτα".
Κάναμε μια ατέλειωτη συζήτηση.
Αφού δεν βρήκαμε λύση,
για να με προστατεύσει,
επενέβη ο Έντζο. Για να με βοηθήσει.
Αντρέα.
Η αδερφή σου δεν έχει λεφτά για να εξαγοράσει το μερίδιό σου.
Εσύ να το βουλώσεις.
Είσαι ένα τίποτα. Γιατί ανακατεύεσαι;
Δεν σου πέφτει λόγος.
Εντάξει.
Πόσο αξίζει το σπίτι;
Θα σ' τα δώσω εγώ και θα 'στε πάτσι.
Πού θα τα βρεις εσύ; Αστυνομικός είσαι. Είσαι άφραγκος.
Ένας μπατίρης είσαι. Πού θα τα βρεις;
Έχεις τα λεφτά; Πες μου, τα έχεις;
Άρα, είσαι κλέφτης.
Έχεις μπλεχτεί σε βρομοδουλειές, έτσι;
Είσαι αλήτης, έτσι;
Απάντησέ μου.
Απάντησέ μου!
Τι βλάκας!
Αν πεις ακόμα κάτι προσβλητικό, θα σε πυροβολήσω.
Μαργκερίτα.
Μαργκερίτα, να σου πω λίγο;
Δεν παρατήρησες ότι ο άντρας σου πηδάει την αδερφή μου
κάτω απ' τη μύτη σου;
Και τώρα θέλει να μου φάει το σπίτι.
-Σου φαίνεται δίκαιο; -Τι είναι αυτά που λες;
Μέχρι εκεί έφτασε.
Πήρε πάνω του την ευθύνη.
Και μετά;
Η γυναίκα του τον συγχώρεσε.
Μα εκείνος δεν μπορούσε να ζήσει χώρια μου.
Και μετά…
λίγους μήνες αργότερα…
πέθανε.
Πέθανε απ' τον πόνο;
Ναι.
Εσύ γιατί δεν πέθανες;
Γιατί φοράω τη ζωή στον λαιμό
σαν μετάλλιο με δύο όψεις.
Απ' τη μία, η αγάπη. Η αγάπη για τον Έντζο.
Η αγάπη για τα παιδιά του. Για τη Μαργκερίτα.
Κι απ' την άλλη, το μίσος για τον πατέρα σου.
Μίσος
που σε κάνει να συνεχίζεις ακόμα κι όταν θες να πεθάνεις.
Η γυναίκα του σε συγχώρησε που της τον έκλεψες;
Της τον έκλεψα. Ακριβώς.
Καλά το είπες.
Αυτό έκανα. Και δεν είναι καλό.
Αλλά η αγάπη μας ήταν τόσο δυνατή,
που δεν μπορούσα.
Ξέρεις τι κάνουν μαζί οι άντρες κι οι γυναίκες;
Ναι.
Λες ότι ξέρεις.
Επειδή ίσως χαϊδεύτηκες μερικές φορές
κι αυνανίστηκες.
Δεν ξέρεις, όμως. Κάνουν σεξ.
Καταλαβαίνεις;
Ο Έντζο κι εγώ κάναμε 11 φορές σεξ.
Και δεν το ξανάκανα ποτέ με κανέναν.
Ο Έντζο με άγγιζε, με φιλούσε και με έγλειφε παντού.
Κι εγώ τον άγγιζα. Και τον φιλούσα.
Και μετά έβαζε μέσα μου το πουλί του…
μου έπιανε τον κώλο με τα δύο χέρια,
το ένα εδώ, το άλλο εδώ,
και με πηδούσε με τόση δύναμη, τόσο δυνατά…
που με έκανε να ουρλιάζω.
Αν εσύ, σε όλη σου τη ζωή, δεν το κάνεις όπως το έκανα εγώ,
με το πάθος που έβαζα, την αγάπη που έβαζα,
γιατί στον διάολο ζεις;
Αυτό πες στον πατέρα σου.
"Μου είπε η θεία Βιτόρια
ότι αν δεν κάνω σεξ, έστω μία φορά,
όπως εκείνη με τον Έντζο,
είναι ανώφελο να ζω".
Έτσι ακριβώς να το πεις.
Πάμε.
Μπράβο.
Καπνίζεις τώρα;
Άντε να καθαρίσεις!
Τι μαλάκας!
-Γεια. -Γεια.
Πεθαίνω
Γεια.
Πλύνε τα χέρια, έτοιμα είναι.
Τι; Δεν πεινάς;
Ανακατεύομαι λίγο.
-Γιατί έτσι; -Η Βιτόρια είναι φρικτή οδηγός.
Ελπίζω να μην της το είπες, για το καλό σου.
Όχι, δεν είπα τίποτα.
Γιατί τσακωθήκατε;
Τσακωθήκαμε επειδή ένας Έντζο,
πατέρας τριών παιδιών,
φίλος
της αδερφής μου, ας πούμε, ήθελε να βάλει χέρι στο πατρικό μας.
Κι η Βιτόρια θα έμενε στον άσο.
Ήταν αστυνομικός.
Μα κάτω απ' τη στολή, ήταν αλήτης.
Απείλησε να με σκοτώσει με όπλο.
Για να τον σταματήσω και για να μην καταστρέψει τη θεία σου,
έπρεπε να πω στη γυναίκα του για τη σχέση τους.
Έπρεπε να της το πεις;
Ναι, ακριβώς. Τρώγε τώρα.
Ανέλαβες μεγάλη ευθύνη.
Αναφέρεται σε όλη την οικογένεια, στον παππού, στο σπίτι, στη βάρκα.
Μα αυτό που μετρά στο χωριό
είναι τα αγαθά των Μαλαβόλια και η κεφαλή της οικογένειας.
Προετοιμάστηκες στη λογοτεχνία. Στη γραμματική, έχεις κενά να γεμίσεις.
Κενά να γεμίσεις, κατάλαβες;
Επτά πλην.
Έλα.
Σ' άρεσε το μυθιστόρημα, έτσι;
Ναι, όλα μ' αρέσουν.
Πρέπει να μελετάς κι ό,τι δεν σ' αρέσει.
Πήγαινε.
Είσαι χαζή. Δεν ξέρεις πώς γίνεται.
Θέλετε να μάθετε πώς είναι ή όχι;
Πες μας.
Λέγεται "Ιλ Πιάντο".
Πόνεσε!
Αλλά ο κόσμος γελά εκεί.
Είναι εδώ, στη Νάπολη, μα μοιάζει με άλλον πλανήτη.
Μοιάζει με βρόμικο μέρος, αλλά είναι απλώς φτωχό.
Όσοι μένουν εκεί όλο καθαρίζουν.
Έχουν εμμονή με την καθαριότητα.
Αν έσπαγε ένας σωλήνας υπονόμου, πάλι μπουγάδα θα μύριζε.
Μου είπε η θεία ότι αγάπησε μόνο έναν άντρα στη ζωή της.
Απ' όταν πέθανε εκείνος, δεν θέλησε κανέναν άλλον. Ποτέ.
Υπέροχη μια τέτοια αγάπη.
Ήμουν σαν δαιμονισμένη.
Άρχισα αυθόρμητα να υιοθετώ τη χοντροκοπιά της Βιτόρια.
Μιμούμουν τις σπασμωδικές αντιδράσεις της.
Έκαναν συνολικά 11 φορές σεξ. Και την έκανε να ουρλιάζει.
Μου είπε πως όταν κάνεις σεξ, πρέπει να ουρλιάζεις.
Αλλά πραγματικά.
Είπε ότι αν πηδιέσαι και δεν ουρλιάζεις, "Γιατί ζεις";
Δεν έχω ακούσει ποτέ τους δικούς μου.
Εγώ άκουσα μια φορά τη μαμά.
Αλλά ήταν κοφτός ήχος,
σαν να της τράβηξε ο μπαμπάς τα μαλλιά.
Όλοι ουρλιάζουν στις τσόντες.
Πού το ξέρεις;
Είδαμε μία στο σπίτι του Τζοακίνο τα Χριστούγεννα.
Ήταν ένας διευθυντής φυλακών
που μιλούσε τσαντισμένος ναπολιτάνικα
σε μια τροχονόμο που του έκοβε κλήση.
Την άρπαξε, την έστησε στα τέσσερα
κι έλεγε "Πάρε τη σφυρίχτρα μου να ελέγξεις την κυκλοφορία!"
-Αριστούργημα. -Δεν φαντάζεσαι.
Δηλαδή, όταν διαβάζεις, πρέπει να καταλαβαίνεις.
Αλλιώς, είσαι όλο κούφια λόγια.
Κατάλαβες;
Μάλιστα, κυρία!
Άντε βόλτα τον σκύλο.
Να σου πω.
Ο πατέρας σου είναι ακόμα τσιγκούνης;
Γιατί μιλάς συνεχώς γι' αυτόν; Έχεις εμμονή.
Να τον φέρω την επόμενη φορά να περάσετε χρόνο μαζί;
-Έλα, σε παρακαλώ. -Τζανί, έχεις μεγαλώσει.
Πρέπει να επαναστατήσεις.
Αλλιώς, θα σε καταστρέψουν.
Κοίτα προσεκτικά τους γονείς σου,
αλλιώς θα χαθείς.
Συγγνώμη. Δεν σου θύμωσα. Εντάξει;
Περίμενε.
-Πάρε. -Τι είναι;
Λεφτά, τι να 'ναι;
Το ξέρω. Γιατί μου τα δίνεις;
Πάρ' τα. Δεν είναι πολλά.
Τζανί, δεν έχω τίποτα, μα δεν χρειάζομαι και τίποτα.
Μπορείς να πάρεις ένα όχημα
για να έρχεσαι.
Δεν θα χρειάζεται να πηγαινοέρχομαι στον περιφερειακό.
Εντάξει.
Βιτό, έχεις φωτιά;
Πρόσεχε, μικρέ, μη βάλεις φωτιά στις τέσσερις τρίχες που 'χεις στο στέρνο.
Τι κάνεις, Βιτό;
Άντε, δρόμο μη φας μπουνιά.
-Βιτό. -Έλα.
Ποια είναι αυτή;
Για δες ύφος που έχουν.
-Όμορφη είναι. -Γεια, Βιτό.
Γεια σου, γλύκα.
Είμαι κουρασμένη.
Εβδομήντα ένα, "ο σκατιάρης". Έλα να απλώσεις τα ρούχα.
Καλημέρα.
Έξι, "αυτός που κοιτάζει κάτω". Βιτό!
Κι η Τζοβάνα! Τι όμορφη που είναι!
Γεια.
-Είναι πολύ όμορφη. -Παίξτε μαζί μας.
-Θέλετε να παίξετε; -Τόμπολα;
-Όχι, δεν μπορώ. -Παίζουμε μετά μια παρτίδα μαζί.
-Προχώρα. -Γρήγορα, θέλω κι εγώ να παίξω.
-Λιώνει το παγωτό. -Μην ανησυχείς, Τζοβά.
-Τι νούμερο βγήκε; -Μην κοιτάς. Άπλωσε τα ρούχα.
Μα τι κακές που είναι!
Εξήντα τέσσερα, λίγο "πήδημα" πότε πότε.
Δεν ξέρω αν το έκανε επίτηδες, αλλά, όλως περιέργως,
μου έδειξε την υπέροχη σχέση που είχε
με τη σύζυγο και τα παιδιά του πρώην της.
Τι ωραία!
Περάστε! Πόσο χαίρομαι. Ελάτε.
-Χαίρω πολύ. -Τι;
Είχαμε γνωριστεί στην αυλή. Έκανα αποτρίχωση στην Τζουλιάνα.
Φέραμε παγωτό!
-Τζουλιάνα! -Φέρτε ό,τι χρειαζόμαστε.
Φέρε χαρτοπετσέτες. Η Βιτόρια έφερε παγωτό.
-Ζέστη κάνει. -Έρχομαι.
-Καλά είσαι; -Ναι.
-Καθίστε. -Ευχαριστώ.
Να τα φλιτζάνια.
Το κουτάλι. Θα βγάλουμε και μικρά.
Κούκλα!
Αυτή είναι η Τζουλιάνα.
Αυτός είναι ο Κοράντο.
Κι ο Τονίνο.
-Καθίστε. -Ευχαριστώ.
Κουταλάκια.
Έλα.
Άνοιξε. Πάρε κουτάλι.
Ορίστε. Μοιράστε τις χαρτοπετσέτες.
Φιστίκι, στρατσιατέλα, φουντούκι.
Νόστιμο!
-Εγώ θέλω στρατσιατέλα. -Εγώ απ' όλα.
Άρχισε να φτιάχνει πίτσα. Όλο τρώει.
-Πονάνε οι μηροί μου. -Είσαι κουρασμένη;
Δεν πήρες σοκολάτα, θεία;
-Αφού ξέρεις ότι μ' αρέσει. -Πάψε. Σχεδόν όλα τα τρως.
Όλο τρώει αυτός.
-Τι γεύση θες; -Στρατσιατέλα.
-Μόνο; -Και φουντούκι.
Ευχαριστούμε, θεία.
Είναι μια υπέροχη έκπληξη.
Ποιος φανταζόταν ότι ήταν τόσο όμορφη κι ευγενική;
Δεν θέλει πολύ να 'ναι κανείς πιο όμορφος κι ευγενικός από σένα!
Τζοβά, μην την ακούς. Έχω καλή ανατροφή.
Ευχαριστώ για το παγωτό. Μην είσαι σκληρή μαζί της.
Τι; Δεν είμαι σκληρή. Της μαθαίνω πώς να φέρεται.
Το πρώτο που της έμαθα. "Όταν πας σε ένα σπίτι, χτυπάς…"
Πες.
-"Με τα πόδια". -Με τα πόδια!
Έχεις δίκιο σ' αυτό.
Ξέρεις τι σημαίνει;
Να μην πας με άδεια χέρια.
-Μπράβο. -Είσαι πανέξυπνη.
Συνήθως χρειάζεται μεταφραστή η θεία Βιτόρια.
Είσαι έξυπνη, έτσι;
Κοίτα, μην αγγίζεις.
Έχει δίκιο. Άσε τις πονηριές. Άσε ήσυχο το παιδί.
Παιδί;
Δεν μου φαίνεται παιδί.
Νιώθεις παιδί;
Κορά, κόφ' το.
Τι έχετε πάθει; Να φύγω;
Έλεος, Κορά.
Είσαι ένα πειραχτήρι εσύ.
Ορίστε.
-Θεία; -Τι είναι;
-Απόψε έρχεται ο Ρομπέρτο. -Αλήθεια;
Δεν ξέρω πώς τα βγάζει πέρα στο Μιλάνο.
Ωραίο το Μιλάνο.
-Εκτός από εδώ, παντού ωραία είναι. -Ακόμα και στο Καζαλπουστερλένγκο.
Του είπα να κοιμηθεί εδώ.
Γιατί;
Του χρωστάς χάρη;
Όχι.
Τότε;
Συγγνώμη, τι σε πειράζει; Είναι έξυπνος, ευυπόληπτος.
Είναι κι όμορφος.
Τζοβά, μην τον ακούς. Είναι μεγάλος μπελάς αυτός.
Πρόσεχε τι λες για τον Ρομπέρτο.
Είναι καλύτερος απ' τους φίλους σου.
Οι φίλοι μου θα τον τσακίσουν αν τολμήσει να ξαναπεί ό,τι είπε.
Και ποιοι είναι οι φίλοι σου;
Για τον Ροζάριο Σαρτζέντε λες;
Τον γιο του δικηγόρου;
Για κανέναν δεν λέω.
Αν δεις αυτόν τον κανέναν
και του πεις έστω κι ένα γεια,
θα σε πλακώσω στον ξύλο, Κορά.
Συνεννοηθήκαμε;
Πήγε στο Μιλάνο. Δεν έχει δικαίωμα να μας λέει πώς θα φερόμαστε εδώ.
Δεν καταλαβαίνεις ότι πρέπει να σκάσεις;
Εγώ θα άκουγα επί ώρες τον Ρομπέρτο. Έχει πάντα δίκιο.
Όχι επειδή είσαι ερωτευμένη ηλίθια;
Σταμάτα, Κορά! Φτάνει. Το παρατραβάς.
Ο Ρομπέρτο είναι χρυσό παιδί.
Τι να κάνω, Βιτό;
Εδώ δεν υπάρχει χώρος.
Είναι κι η Τζουλιάνα εδώ. Δεν πρέπει.
Λοιπόν, άκου τι θα κάνουμε. Θα κοιμηθεί στο σπίτι μου.
Τι θα κάναμε χωρίς τη θεία;
-Έλα. -Έλα να μονιάσουμε.
-Όχι. -Ναι, να τα βρούμε.
-Τι κάνεις; -Ένα φιλάκι.
-Σταμάτα. -Ήμαρτον.
-Θεέ μου, όχι! -Ένα φιλάκι μόνο!
Τι κολλητσίδα είσαι!
Σ' αγαπώ.
Σαν μια γυναίκα, έτοιμη να μοιραστεί
Σαν ρίγος, σε ποθώ
Λοιπόν, πώς είναι τα παιδιά της Μαργκερίτα;
Και της Βιτόρια.
Ναι, αλλά πώς είναι;
Η Τζουλιάνα είναι όμορφη και γλυκιά.
Ο Κοράντο φέρεται σαν αλήτης, μα είναι βλάκας.
Κι ο Τονίνο.
Είναι ντροπαλός.
-Ντροπαλός; -Ναι.
Δεν μου λες την αλήθεια. Τσιμπήθηκες λίγο μαζί του;
Άντζελα.
Θα κάνεις καλές με τέτοιες χειλάρες.
Τι;
Πίπες.
-Δεν σου κάνει η μάνα σου; -Η μάνα μου;
Τον παίρνει από κάθε τρύπα!
-Θα σε σκοτώσω! -Ηρέμησε.
Τέλος πάντων, νομίζω πως ναι. Μ' αρέσει.
Το ήξερα!
Έχω άγχος.
Για να δούμε.
Λοιπόν;
Περάσατε κι οι δύο.
-Εσύ; -Ναι.
Ωραία.
Τι χαζή που είσαι!
"Τονίνο!" Ορκίσου ότι θα μας συστήσεις, αλλιώς δεν θα 'μαστε φίλες.
Το ορκίζομαι. Χαζή!
-Όλα καλά; -Ναι, γιατί;
-Διασκεδάζετε; -Μα τι ρωτάς;
Φιληθήκατε;
-Ίντα, τρελάθηκες; -Σας είδα.
Τι είδες; Είσαι ηλίθια. Πιάσ' την!
Θα σε πιάσουμε!
Η Ίντα ήταν έτσι απ' το δημοτικό.
Μόνο έγραφε.
Έβλεπε τα πάντα και τους πάντες ως πιθανές ιστορίες.
Μαλακισμένη!
Για πρόσεχε τι λες!
Οι γαρίδες έκαναν 15.000 λιρέτες το κιλό, το λαβράκι 25.000.
Ληστεία. Πήγες σ' εκείνον στο τέλος της αγοράς;
Ναι.
Σε κορόιδεψαν, Μαριάνο. Είναι ληστεία 15.000 λιρέτες για γαρίδες.
-Άντε να πάρεις εσύ αύριο. -Θα πάω.
Τις πλήρωσα και δεν μπορώ να τις φάω. Έχω θέμα με τη χολή.
-Ψάρι είναι, μωρέ. Δεν θα σε πειράξει. -Ναι, ψάρι. Οστρακοειδές, Αντρέα.
Τα οστρακοειδή είναι τα χειρότερα.
Ακόμα αυτό έχεις στα χέρια; Ήμαρτον.
Το σπίτι στο Ποζίλιπο ήταν πανέμορφο.
Ανήκε στην Κοστάντζα, που 'χε ζάπλουτη οικογένεια.
Η μαμά μου ήταν δασκάλα κι έκανε επιμέλειες βιβλίων.
Η Κοστάντζα γεννήθηκε κυρία, το ίδιο κι οι κόρες της.
Να φάμε;
Με πονάει ο αυχένας. Η υγρασία φταίει.
Αμάν, βρε Μαριάνο. Όλο κάτι έχεις;
Βάλτε λίγη μουσική. Ή μήπως έχεις κι ωτίτιδα;
Κόπανε!
Άντε, Τζοβά.
ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ ΠΕΠΙΝΟ
Ναι!
Σου είπα ότι η αγάπη μπορεί να πονάει
Είπες ότι δεν ήταν αλήθεια Ότι ξέρεις τι έκανες
Και τώρα; Τώρα τι;
Σ' αγαπώ
Με τρελαίνουν τα μάτια σου Που είναι σαν φεγγάρια
Σ' αγαπώ
Και τώρα; Τώρα τι;
Φοβάμαι
Να ονειρευτώ απόψε χωρίς εσένα
Φοβάμαι
Νίνα, Νινέτα, αν δεν είναι αγάπη αυτό
Τότε, πες μου εσύ τι είναι
Νίνα, Νινέτα, θέλω να σε ξεχάσω
Πες μου τι να κάνω
Μα γιατί; Γιατί;
Χάνω χρόνο και το μυαλό μου για σένα
Μα γιατί; Γιατί;
Αν έχει τελειώσει, δεν θέλω να το μάθω
Κι όχι. Τώρα τι;
Τι; "Κι όχι. Τώρα τι;"
-Κι όχι. Τώρα τι; -Και τώρα;
Όχι.
Τέλος το κρασί.
Και τι έγινε; Ας πιούμε λιμοντσέλο.
Κάνω επιμέλεια σ' ένα προσχέδιο μυθιστορήματος.
Αλλά δεν ξέρω πώς να περιγράψω την πλοκή.
Δεν συμβαίνουν πολλά.
Βασικά, είναι για μια γυναίκα που χάνει έναν σκύλο.
Και για να τον βρει, πρέπει να αλλάξει όλη τη ζωή της.
Τέλος πάντων, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου έκανε εντύπωση.
Θα το διαβάσω!
Εσύ μόνο εκθέσεις διαβάζεις.
Σ' άρεσε το αστείο, έτσι;
Γαμώτο.
-Να σου πω κάτι; -Τι;
Νομίζω ότι δεν υπάρχει θεία.
Φυσικά κι υπάρχει.
Τότε, δεν είναι όπως την περιγράφεις. Γι' αυτό δεν θες να μας τη γνωρίσεις.
Είναι ακόμα καλύτερη απ' ό,τι την περιγράφω.
Δεν είμαι καλή στις περιγραφές.
Άκου τι θα κάνουμε.
Πήγαινέ μας σπίτι της,
για να τη μελετήσω και να την περιγράψω εγώ.
Απ' όταν μου είπε η Βιτόρια "Κοίτα καλά τους γονείς σου",
οι πιο απλές χειρονομίες τους φάνταζαν πύλη προς φρικτά μυστικά.
Θα μας πας ή όχι;
Άσ' την ήσυχη. Είναι ερωτευμένη.
-Μαζί σου; -Τελείωσες;
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Όταν είσαι μικρή, όλα φαίνονται μεγάλα.
Όταν μεγαλώσεις, όλα φαίνονται μικρά.
Ο καθένας με την οπτική του.
Πάμε μέσα.
Ελάτε, κορίτσια!
Όταν είσαι μικρή, όλα φαίνονται μεγάλα.
Όταν μεγαλώσεις, όλα φαίνονται μικρά.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Όταν είσαι μικρή, όλα φαίνονται μεγάλα.
Όταν μεγαλώσεις, όλα φαίνονται μικρά.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Όταν είσαι μικρή, όλα φαίνονται μεγάλα.
Όταν μεγαλώσεις, όλα φαίνονται μικρά.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Ο καθένας με την οπτική του.
Κανείς δεν ξέρει.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη