BİR NETFLIX DİZİSİ
Vittoria'yla tanıştıktan sonra sürekli onu düşündüm.
Çirkin miydi?
Güzel miydi?
Bilmiyordum.
Gerçekten onun gibi olsaydım onun enerjisi neden bende yoktu?
Gözlerini aydınlatan o sıcaklık içimde varsa nerede saklanıyordu?
Giovanna!
Ne yapıyorsun?
Neden okulda değilsin?
Gizemli bileziği de düşünüp durdum.
Bileğimi sarsaydı daha güçlü hissedeceğime kendimi inandırdım.
İKİNCİ BÖLÜM BENZERLİK
Giovà, nerelerdeydin?
Hiç. Cevap bile vermiyor.
Canım, bu sabah babana da sordum.
Vittoria bize hiç hediye vermedi.
Hiçbirimize.
Yalancı mı yani?
Tabii öyle. Koca bir yalancı.
İstediğini seç, annenin hediyesi olsun.
Seninkileri istemiyorum. Vittoria halanın verdiğini istiyorum.
Öyle bir bilezik yok. Başka ne diyeyim bilmiyorum.
Giovà, hâlâ bu hâlde misin? Hadi ama. Geç kalacağız.
Sen çık istersen. Yalnız giderim.
Aileme ilk kez yalan söylemiştim.
Planım buydu.
Okula gitmeyecektim.
Kimseye çaktırmadan halamla Enzo'nun mezarına gidecektim.
Ama Vittoria'nın planlara, sözlere uymadığını henüz bilmiyordum.
Günaydın.
Giannina'yı almaya geldim.
-Selam. -Selam.
Hadi, geç kalacağız.
Vittoria, neden geldin?
Söyledim ya.
Biraz sağır olduğunu unutmuşum.
Giannina'yı almaya geldim.
Bugün Enzo'yla yıl dönümümüz. 23 yıl oldu.
Vittoria, Giovanna'nın okula gitmesi gerekiyor.
Ama plan yapmışsınız demek ki. Gitmek istiyor musun?
Tabii ki istiyor Andrea. Yoksa kardeşin niye gelsin?
Evet, plan yaptık.
Gidin o zaman.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
-Onu ne zaman geri getirirsin? -Sıkılınca getiririm.
-Öğle yemeğine kadar. -Tamam.
Saat birde geliriz.
Hadi gidelim.
Çabuk ol!
Kusura bakma Nello. Ben…
Bu salaklar bastı, pardon.
Bu ne be? Polis misin sen?
Bugün Andrea'yı gördüğümde
düşündüm ki "Sen de yaşlanmışsın be."
Yıpranmış.
Yazık. Yakışıklı çocuktu.
Hiç mezarlığa gittin mi?
-Hayır. -Tabii. Biliyordum.
Baban fazla korkuyor.
Hep öyleydi. Hastalık ve ölümden korkar.
Hepsi kibirli insanlar, Giannì.
Ölüm yokmuş gibi davranıyorlar.
Huzur içinde yatsın, rahmetli babaannen vefat ettiğinde
baban cenazede iki dakika durdu.
Dedene de aynısını yaptı.
İki dakika durup gitti hemen.
Ne var?
Ne yapıyorsun lan orospu?
Anana, bacına girsin!
Götten, ağızdan, kulaktan alsınlar!
Baban öyle işte. Dedene de böyle yaptı, babaannene de.
Kendi ölümünü düşünmemek için babasını ölü görmek istemedi.
Ölüler bozuk eşyalar gibi.
Radyo, televizyon, blender gibi.
"Blender" mı?
Çalışırken nasıl olduklarını hatırlamak çok önemli.
Sadece anılar içinde huzurla yatarlar.
Ne diyorsun lan?
Babanın dediği zırvaları sayıyorsun.
Annen de böyle yapıyor.
Sen ne dersin? Ben de öyleydim.
Çocukken yani.
Ama Enzo'yla tanıştığımda
babanı aklımdan sildim.
Onu sildim.
Hey, teyze! Nereye?
-Hayırdır? -Buradan geçemezsiniz.
Geri gidip şu aracın arkasına park edin.
Teyze diye şişko ninene de sen, yavşak.
Özür dilerim. Bağış yapar mıydınız?
-Çekil yolumdan. -Siktir git lan.
Günaydın Giggino.
Günaydın Vittoria.
Bugün 8.000 lirete on kasımpatım var.
Ne istersin küçük hanım?
Şunu ver.
Bunları. Buyur.
Şunlar nasıl?
Bir tane daha.
Buyurun.
-Neredeyse bedava. -Sağ ol.
İyi günler.
Bana ver.
Eşyaları al.
Her şey yolunda mı? Ne oldu?
Hiç.
Huzursuz mu oldun?
Hayır.
Geldik.
Bu benim Enzo'm.
Doğruyu söyle.
Yakışıklı değil miymiş?
Çok yakışıklıydı.
Ha şöyle. Tamam.
Al bakalım.
Aşağıda çeşme var.
Sağ tarafta. Hadi.
Ne var? Ne?
Ne bakıyorsun? Pislenmiş.
Temizlesene. Çabuk.
Aziz Antonio şeytanın düşmanıdır
Aziz Antonio…
Enzo, sana kimi getirdiğimi gördün mü?
Adı Giovanna.
Ama ben "Giannina" diyorum.
Çünkü küçük.
Ne kadar güzel, gördün mü?
Sen gittikten sonra doğdu.
O yüzden tanımıyorsun.
Bizim kızımız olabilirdi.
Ne diye öyle bakıyorsun?
İlk kez mi ağlayan birini gördün?
Evet. Sen çiçeklerini şuraya koy, ben de buraya koyayım.
Mendil!
Tamam.
Al bakalım.
Pekâlâ.
Oldu.
Güzel.
Kahretsin.
Baban sana evim için ettiğimiz kavgayı anlattı mı hiç?
Yaşadığım malikâneyi.
Baban tutturdu,
"Annemle babamın evi bu.
Payımı isterim. İlla da satacağız."
Dedim ki "Biliyorum Andrea.
Ama senin düzenin kurulu.
Benim gidecek yerim yok ve bu çöplük beş para etmez."
Bitmek bilmeyen bir tartışma oldu.
Çözüm bulamadığımız için
Enzo, beni korumak amacıyla
devreye girdi.
Yardım etmek için.
Andrea.
Kardeşin, payını satın alamaz. Parayı nereden bulsun?
Sen konuşma.
Kimsin ki sen? Ne diye karışıyorsun?
Söz hakkın yok.
Pekâlâ.
Buranın ederi ne?
Kendi cebimden vereceğim, ödeşmiş olursunuz.
Senin cebinde ne var ki? Memursun sen, beş paran yok.
Zavallının tekisin. Nereden bulacaksın?
Var mı paran? Söyle. Var mı?
Demek hırsızsın.
Pis bir işe karıştın yani, öyle mi?
Alçaksın, değil mi?
Cevap ver.
Cevap ver!
Aptal.
Bir hakaret daha edersen silahı alıp seni vururum.
Margherita.
Margherì konuşalım mı?
Kocanızın burnunuzun dibinde kardeşimi siktiğini fark etmediniz mi?
Ve sike sike beni evimden atmaya kalkıyor.
-Adil mi sizce? -Ne diyorsunuz siz?
O kadar ileri gitti.
Bu sorumluluğu kendi üzerine aldı.
Sonra?
Karısı onu affetti.
Ama bensiz yaşayamadı.
Sonra da…
…birkaç ay sonra…
…öldü.
Acısından mı öldü?
Evet.
Öyleyse sen niye ölmedin?
Çünkü ben hayatı
iki taraflı bir madalya gibi boynumda taşırım.
Bir tarafı sevgi. Enzo'ya sevgim.
Çocuklarına, Margherita'ya sevgim.
Diğer tarafında da babana olan nefretim.
Ölmek istesen bile
dinmek bilmeyen bir nefret.
Kocasını çalmana rağmen eşi seni affetti mi?
Enzo'yu ondan çaldım. Aynen öyle.
Orası doğru.
Öyle yaptım. Ve bu güzel bir şey değil.
Ama aşkımız o kadar güçlüydü ki
kendimi tutamadım.
Erkekler ve kadınlar birlikte ne yapar, biliyor musun?
Evet.
Bildiğini sanıyorsun.
Belki birkaç kez kendine dokunduğun, mastürbasyon yaptığın için öyle diyorsun.
Aslında bilmiyorsun. Erkekler ve kadınlar sevişir.
Anlıyor musun?
Enzo'yla 11 kez seviştik.
Ve bir daha hiç sevişmedim, kimseyle.
Enzo bana dokundu, beni öptü, her yerimi yaladı.
Ben de ona dokunum. Onu öptüm.
Sonra da sikini içime sokardı…
…iki eliyle götümü tutardı,
biri burada, diğeri burada
ve beni öyle bir güçle, o kadar sert sikerdi ki…
…çığlık atardım.
Bütün hayatın boyunca bunu benim yaptığım gibi,
benim kadar tutkulu, benim kadar sevgiyle yapmıyorsan
ne sikime yaşıyorsun ki?
Babana bunu söyle.
"Vittoria halam dedi ki
en azından bir kere
Enzo'yla seviştiği gibi sevişmezsem yaşamanın anlamı yokmuş."
Tam olarak böyle de.
Gidelim.
Aferin sana.
Sigara mı içiyorsun?
Hadi temizliğin başına!
Yavşağa bak ya.
-Selam. -Merhaba.
Ölüyorum, ölüyorum, ölüyorum
Selam.
Ellerini yıka, yemek hazır.
Ne oldu? Aç değil misin?
Biraz miden bulanıyor.
-Neden ki? -Vittoria berbat bir şoför.
Umarım bunu ona söylememişsindir.
Hayır, bir şey demedim.
Neden kavga ettiniz?
Kavga etmemizin sebebi
kız kardeşimin
Enzo isimli
üç çocuğu olan bir arkadaşının annemle babamın evini almaya kalkmasıydı.
Vittoria eli boş kalırdı.
Enzo polis memuruydu. Ama üniformasının altında bir alçak vardı.
Beni silahla öldürmekle tehdit etti.
Onu durdurmak ve halanı mahvetmesine engel olmak için
karısına onu aldattığını söylemek zorunda kaldım.
"Söylemek zorunda" mı kaldın?
Aynen öyle. Hadi yemeğini ye.
Büyük sorumluluk üstlenmişsin.
Bütün aileden bahsediyor, dededen, evden ve tekneden.
Ama köy için en önemlisi
Malavoglia'ların mülkleri ve aile reisinin gücü.
Edebiyatın iyi ama dil bilginde doldurulması gereken boşluklar var.
Doldurulacak boşluklar, anladın mı?
C-.
Gel.
O romanı sevdin, değil mi?
Evet. Tüm romanları severim.
Sevmediğin konulara da çalışmalısın.
Hadi.
Çok şapşalsın. Yapmayı bilmiyorsun.
Orayı merak ediyor musunuz?
Anlatsana.
Adı "Il Pianto."
Acıdı!
Adı keder olsa da oradakiler gülüyor.
Burada, Napoli'de ama ayrı bir gezegen gibi.
Pis bir yere benziyor ama aslında sadece yoksul.
Sakinleri sürekli temizlik yapıyor.
Temizliğe kafayı takmışlar.
Kanalizasyon borusu patlasa yine temiz çamaşır kokardı.
Halam hayatı boyunca tek bir adamı sevdiğini söyledi.
O öldüğünden beri kimseyi istememiş. Hem de hiç.
Öyle aşklar çok güzel.
Ele geçirilmiş gibiydim.
Birdenbire Vittoria'nın kabalığını benimsemeye başladım.
Gıcık tepkilerini taklit ettim.
Toplam 11 kez seks yapmışlar ve ona çığlık attırmış.
Seks yaparken çığlık atmak gerektiğini söyledi.
Ama gerçekten.
Dedi ki "Sikiştiğinde çığlık atmıyorsan ne diye yaşıyorsun ki?"
Hiç annemle babamın çığlığını duymadım.
Ben bir kere annemin çığlığını duydum.
Ama sanki babam saçını çekmiş gibi kısaca bağırmıştı.
Pornolarda herkes çığlık atıyor.
Nereden biliyorsun?
Noel'de Gioacchino'nun evinde izledik.
Napolice konuşan bir gardiyan vardı,
ona ceza yazan kadın bir trafik polisine kızmıştı.
Onu domaltıp dedi ki
"Al bakalım. Bu koca düdükle trafiği yönlendirirsin!"
-Başyapıt. -Hem de nasıl.
Okuduğunu iyice anlaman lazım.
Yoksa içi boş bir balon gibi olursun.
Anlıyor musun?
Emredersiniz!
Köpeği sen tut, olur mu?
Dinle bakalım,
baban hâlâ cimri mi?
Neden hep ondan bahsediyorsun? Kafayı takmışsın.
Bir dahakine beraber vakit geçirin diye getireyim mi?
-Gel buraya lütfen. -Giannì, büyüdün sen.
İsyan etmelisin.
Yoksa seni mahvederler.
Aileni dikkatlice izle
yoksa kaybolursun.
Kusura bakma. Sana kızgın değilim. Tamam mı?
Bekle.
-Al. -Bu ne?
Para. Ne sandın?
Biliyorum. Niye veriyorsun?
Al işte. Fazla değil zaten.
Giannì, hiçbir şeyim yok ama bir ihtiyacım da yok.
Kendine bir araç alıp
ziyaretime gelirsin.
Çevre yolunda gidip gelmek zorunda kalmam.
Tamam.
Vittò, ateş var mı?
Dikkat et bebe, göğsündeki dört kılı yakacaksın.
Nasılsın Vittò?
Hadi be, yürü. Patlatırım ağzına.
-Vittò. -Hadi.
Bu kız kim?
Şunların havasına bak.
-Güzelmiş. -Selam Vittò.
Selam tatlım.
Yoruldum.
Yetmiş bir, "boktan adam." Gel, çamaşırları as.
Günaydın.
Altı, "yere bakan yürek yakan." Vittò!
Vay, Giovanna da gelmiş. Baksana, ne güzel kız!
Selam.
-Çok güzel. -Gel, bir el oynayalım.
-İster misin? -Tombala mı?
-Yok, olmaz. -Sonra oynarız o zaman.
-Hadi yürü. -Çabuk. Ben de oynamak istiyorum.
-Dondurma eriyor. -Boş ver Giovà.
-Hangi sayı çıktı? -Bakma. Çamaşırları as sen.
Aman be, ne kabasınız.
Altmış dört, siktir çeker gibi geldi.
Kasıtlı olarak mı yaptı bilmiyorum ama ilginç bir şekilde
eski âşığının eşi ve çocuklarıyla olan
müthiş ilişkisini bana gösterdi.
Sefalar getirdiniz!
Gelin! Çok sevindim. Lütfen.
-Memnun oldum. -Ne?
Avluda tanışmıştık ya.
Giuliana'ya ağda yapıyordum.
Dondurma getirdik!
-Giuliana! -Kap kacak getir.
Peçete de getir. Vittoria dondurma almış.
-Sıcak burası. -Geldim.
-İyi misin? -Evet.
-Otur. -Teşekkürler.
Kâseler burada.
Al, kaşık. Çay kaşığı da alacağız.
Çok güzelsin!
Bu Giuliana.
Bu da Corrado.
Bu da Tonino.
-Oturun. -Teşekkürler.
Çay kaşığı.
Buraya gel.
Açsana. Kaşık al.
Al. Peçeteleri de dağıt.
Fıstıklı, çikolatalı ve fındıklı.
Leziz!
-Çikolatalı alayım. -Ben de hepsinden!
Pizza yapmaya başladı. Ağzı durmuyor.
-Bacaklarım ağrıyor. -Yorgun musun?
Kakaolu almadın mı teyze?
-Kakaolu sevdiğimi biliyorsun. -Sus be. Sen hepsini yersin.
Ağzı durmuyor ki.
-Neli istersin? -Çikolata parçacıklı.
-O kadar mı? -Fındıklı da.
Sağ ol teyze.
Şahane bir sürpriz oldu.
Bu kadar tatlı ve kibar olduğunu kim bilebilirdi?
Senden tatlı ve kibar olmak pek de zor değil ama!
Giovà, sen onu dinleme. Beni iyi yetiştirdiler.
Dondurma için sağ ol. Kıza çok yüklenme.
Ne? Yüklenmiyorum ki. Yol yordam öğretiyorum.
Ona öğrettiğim ilk şey, birinin evine gittiğinde kapıyı…
Sen söyle.
-"Ayağınla çal." -Ayağınla çal!
Haklısın, ne diyeyim.
Anlamını biliyor musun?
Asla eli boş gitme.
-Aferin sana. -Çok akıllısın.
Genelde Vittoria teyzeyi anlamak için çevirmen gerekir.
Akıllısın demek.
Bak ama dokunma.
Haklı. Arsızlık etme. Çocuğu rahat bırak.
Çocuk mu?
Bana çocuk gibi gelmedi.
Sence çocuk musun?
Corrà, yeter.
Derdiniz ne ya? Gideyim mi?
Tanrım, Corrà.
Tam bir serserisin.
Hadi bakalım.
-Teyze? -Ne oldu?
-Roberto bu akşam geliyor. -Cidden mi?
Milano'da nasıl yaşayabiliyor anlamıyorum.
Milano şahane ama.
Her yer buradan iyidir.
Evet, Casalpusterlengo bile.
Burada kalabileceğini söyledim.
Anlamadım?
Ona iyilik borcun mu var?
Yok.
O zaman neden?
Pardon ama sıkıntı ne ki? Akıllı, saygıdeğer.
Yakışıklı da.
Giovà, sen onu dinleme. O tam bir baş belası.
Roberto'dan bahsederken düzgün konuş.
Evet. Yine senin arkadaşlarından iyi.
O dediğini tekrarlarsa arkadaşlarım onun ağzına sıçar.
Arkadaşların kim oluyormuş?
Rosario Sargente'yi mi diyorsun?
Avukat Sargente'nin oğlunu mu?
Kimseden bahsetmiyorum. Kimse.
Bu "kimseyi" gördüğünde
selam bile verirsen
ağzına sıçarım Corrà.
Anladın mı?
Milano'ya gitti.
Bize nasıl davranacağımızı söyleme hakkı yok.
Corrà sus artık, anlamıyor musun?
Neyse, Roberto'yu saatlerce dinleyebilirim. O hep haklı.
Âşık bir aptal olduğun için olmasın?
Yeter artık Corrà! Çok ileri gidiyorsun.
Roberto pırlanta gibi.
Ne yapayım Vittò?
Burada yer yok.
Giuliana da var. Olmaz öyle.
Tamam, şöyle yapalım, benim evimde yatabilir.
Teyzemiz olmadan ne yapardık biz?
-Hadi be. -Hadi barışalım.
-Hayır. -Evet, barışalım.
-Ne yapıyorsun. -Öpeceğim.
-Yeter. -Aman be.
-Tanrım, hayır! -Öpeceğim sadece!
Ne yapışkansın be!
Seni seviyorum.
Paylaşmaya hazır bir kadın gibi
Bir ürperti gibi, istiyorum seni
Margherita'nın çocukları nasılmış?
Vittoria'nın da.
Evet ama nasıllar?
Giuliana var, çok güzel ve tatlı.
Bir de Corrado var, maganda ayağına yatıyor ama salak.
Bir de Tonino var.
Utangaç.
-Utangaç mı? -Evet.
Gerçeği söylemiyorsun. Azıcık âşık mı oldun yoksa?
Angela.
O koca dudaklarınla bir işimizi gör.
Ne işi?
Sakso.
-Çok istiyorsan anana çektir. -Anama mı?
Götten, ağızdan, kulaktan alır o!
-Gebertirim seni! -Sakin ol.
Neyse. Sanırım öyle. Ondan hoşlandım.
Biliyordum!
Çok heyecanlıyım.
Bakalım.
Yani?
İkiniz de geçtiniz.
-Peki sen? -Evet.
İyi, güzel.
Çok şapşalsın!
"Tonino!"
Tanıştıracağına söz ver, yüzüne bakmam yoksa.
Söz. Salak!
-Her şey yolunda mı? -Evet, neden?
-Eğlendiniz mi? -O nasıl bir soru?
Öpüştünüz mü?
-Ida, sinirli misin? -Sizi gördüm.
Neyi gördün? Aptal seni. Yakalayalım!
Seni yakalayacağız!
Ida ilkokuldan beri böyleydi.
Tek yaptığı yazmaktı.
Her şeye ve herkese potansiyel bir hikâye olarak bakardı.
Kahpe!
Ağzını topla lan!
Karidesin kilosu 15.000 liret, levreğin de 25.000'di.
Kazıklanmışsın. Pazarın arkasındakine gittin mi?
Evet.
Kandırmışlar seni Marià.
Karidesin kilosu o kadar etmez.
-Yarın sen git al o zaman. -Giderim.
Bunları ben aldım ama yiyemiyorum bile, safra kesem kötü.
-Balık işte be. Zararı olmaz. -Hadi be, balıkmış. Kabuklu bunlar Andrea.
Kabuklular sıkıntılı.
Hâlâ şununla mı uğraşıyorsun? Tanrım.
Posillipo'daki ev muhteşemdi.
Ailesi çok zengin olan Costanza'ya aitti.
Annem öğretmendi, redaksiyon yaptığı kitaplara çok uğraşırdı.
Costanza da kızları da doğuştan hanımefendiydi.
Yiyelim mi?
Boynum çok ağrıyor. Nemden dolayı.
Aman be Mariano. Hep mi bir derdin var?
Biraz müzik açar mısınız? Yoksa kulağın da mı kötü?
Göt herif.
Hadi Giovà.
PEPPINO'NUN HİTLERİ
Evet!
Aşk acıtır demiştim
Doğru değil demiştin Kendinden emindin
Şimdi ne olacak? Ne olacak?
Seni seviyorum
Ay gibi gözlerin deli ediyor beni
Seni seviyorum
Şimdi ne olacak? Ne olacak?
Korkuyorum
Sensiz düşler kurmaktan bu gece
Korkuyorum
Nina, Ninetta, aşk değilse bu
Söyle ne olduğunu
Nina, Ninetta, unutmak istiyorum seni
Söyle ne yapabileceğimi
Ama neden? Neden?
Seninle vaktimi, kendimi kaybediyorum
Ama neden? Neden?
Bittiyse bilmek istemiyorum
Hayır. Şimdi ne olacak?
Ne? "Hayır. Şimdi ne olacak?"
-Hayır. Ne olacak? -Ne olacak?
Olamaz.
Şarabımız bitti.
Kimin umurunda. Limon likörü içeriz.
Bir romanın taslağını okuyorum.
Ama konusunu nasıl anlatırım bilemiyorum.
Pek bir şey olmuyor.
Kısaca köpeğini kaybeden bir kadın var
ve onu bulmak için bütün hayatını değiştirmesi gerekiyor.
Neyse, nasıl anlatacağımı bilmiyorum.
Nedenini bilmiyorum ama beni etkiledi.
Okuyacağım!
Sen yıllardır sadece makale okudun.
Güzel espri, değil mi?
Vay amına koyayım.
-Bir şey diyeyim mi? -Ne?
Bence halan yok.
Tabii ki var.
O zaman anlattığınla alakası yok.
O yüzden bizi tanıştırmadın.
Komikmiş. Anlattığımdan da iyi biri.
Tasvir etmekte iyi değilim.
Bak ne diyeceğim.
Bizi onun evine götür,
onu inceleyeyim, ben onu tasvir ederim.
Vittoria "Anne babanı dikkatlice izle" dediği için
en sıradan hareketleri
korkunç sırlara açılan kapılar gibi geliyordu.
Götürecek misin bizi?
Rahat bırak kızı. Âşık olmuş.
-Öyle mi? Sana mı? -Susacak mısın?
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
İnsan küçükken her şey çok büyükmüş gibi gelir.
Büyüyünce de her şey küçükmüş gibi gelir.
Herkesin hayatı kendine.
İçeri girelim.
Hadi kızlar!
İnsan küçükken her şey çok büyükmüş gibi gelir.
Büyüyünce de her şey küçükmüş gibi gelir.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
İnsan küçükken her şey çok büyükmüş gibi gelir.
Büyüyünce de her şey küçükmüş gibi gelir.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
İnsan küçükken her şey çok büyükmüş gibi gelir.
Büyüyünce de her şey küçükmüş gibi gelir.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
Herkesin hayatı kendine.
Kimse bilmiyor.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış