ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
'Yon.
Pupunta ka ba sa Flegrea bukas?
Tutugtog ang Massive Attack.
-Saan naman ako kukuha ng pera? -Ano? Aakyatin natin 'yon.
-Wala akong balak. -Ayaw mo sa kanila?
Wala nga akong balak pumunta.
Sandali lang.
Bitawan mo siya, Don.
'Di pa ba halata? Baka magparaos lang 'yan ng mga lalaki ro'n.
Bakit? Nasaktan ka ba sa sinabi kong nagpaparaos ka?
Ano ba'ng sinasabi mo?
Paano mo ba ginagawa 'yon? Dalawang kamay ba? Umamin ka.
-Bayarang babae! -Nakakadiri kayo.
Kayong dalawa.
Nakakadiri kayo.
KABANATA 3 GALIT
NILULUSOB
-Hi, Vincenzo. -Hello.
-Uy. -Uy.
-Bakit lagi mo akong hinihintay? -Gusto kitang makasama.
-Ano'ng problema? -Wala po.
Punta tayo kina Rosanna?
-Bukas pa po 'yon? -Hinihintay niya tayo.
-Pero gutom na po ako. -Limang minuto lang tayo.
PAMBANSANG INSTITUSYON NG SINING
-Kanino 'yan? -Sa akin po.
-Marunong ka? -Inaaral ko pa po.
'Pag bata ka, para bang malaki ang lahat ng bagay.
'Pag tumanda ka na, lumiliit naman ang mga bagay.
Kanya-kanya ang lahat.
Kumusta? Ano sa tingin mo?
Katawa-tawa kayo.
Kaunting pag-aayos lang 'to.
Sino'ng kakatagpuin ninyo?
Sino'ng kakatagpuin ko?
Wala. Namimili lang ako ng damit.
Para kayong baliw.
Heto na. Nahanap ko rin.
Lumilikha ng magandang silweta ang telang ito.
-Maganda. -'Di ba?
Babalik na lang ako sa susunod.
Sige, hayaan mo. Itatabi ko 'to para sa'yo.
Sige.
Palagi ka bang nang-iinis?
Ba't mo ba ako ginaganito?
Dahil mahal ko kayo.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Bale,
kailangan nating maintindihan na ang kalayaan ay parang sirang Vespa.
Kalayaan ang bukang-bibig ng lahat ng tao.
Kahit saan.
Kalayaan dito, kalayaan doon.
-May tinatawag pa ngang Freedom Party. -Ayos.
Sabihin n'yo sa akin. Ano ang gagawin n'yo sa kalayaan?
Patatakbuhin mo ang Vespa
papunta saan?
Sa paaralan?
Sa sentro ng komunidad.
Kay Vittoria.
Kay Tita Vittoria.
-Andrea, kumalma ka. -Sabi ko na nga ba.
Ipapakilala ko siya kina Angela.
Anak, sigurado ka ba riyan? Hindi kaaya-aya si Tita Vittoria mo.
Hindi "kaaya-aya"?
Ano 'yon? Linyahan sa mga basurang nobela na iwinawasto ninyo.
Hindi kayo kaaya-aya!
Giovanna,
sa gitna ng kalayaan mo,
nagdesisyon kang bisitahin ang babaeng nagngangalang Vittoria,
na nagkataon ay tita mo.
Totoong tita mo.
Nagdesisyon kang ibahagi ang karanasan sa mga kaibigan mo.
Pero 'di ko alam kung tama ang narinig ko.
Ano'ng sabi mo sa nanay mo? 'Yong linyahan niya…
"sa basurang nobela na iwinawasto niya"?
'Yon nga po.
'Wag mong sasagut-sagutin ang nanay mo dahil sinasabi ko sa'yo,
makakalimutan kong propesor ako at masasaktan kita.
Doon ka sa kuwarto mo.
Sumosobra naman yata ang reaksyon mo sa tuwing nababanggit niya si Vittoria.
Bata pa si Giovanna.
Normal lang na maging bastos siya minsan.
-Ngayon talaga, Nella? -Oo naman.
Bakit ka ba natatakot sa kanya?
'Di ako natatakot sa kanya.
Isa siyang ahas.
Andrea, iniisip ko pa rin 'yon. May hindi ako maintindihan.
'Yong pulseras na ipinapabigay ni Vittoria no'ng--
'Yong pulseras na naman? Pambihira naman!
Nasaan na 'yon?
Sige, maglabasan na tayo ng mga itinatago.
Kung mayroon mang may itinatago rito, ikaw 'yon.
-Ako? -Oo, ikaw.
Galit sa'yo si Giovanna.
Naghihinala siya. Sinusundan ka niya.
Hindi siya tanga.
May dahilan siya, kaya niya 'to ginagawa.
Ano? Pakinggan natin, Sherlock Holmes.
Ano kaya 'yon?
-'Di ko na siguro dapat sabihin. -Sabihin mo.
May dila ka naman. Sabihin mo.
Para saan 'yang pananahimik mo?
Para sa kapakanan ko.
Umiihip ang hangin At nagbabadya ang bagyo
Kailangan nating umalis Kahit sira ang sapatos natin
Para sakupin ang pulang bukal
Kung saan sumisikat ang araw ng hinaharap
Para sakupin ang pulang bukal
Kung saan sumisikat ang araw ng hinaharap
Bawat distrito ay tahanan ng mga rebelde
Bawat babae ay nananabik sa kanya
Magandang gabi mga kasama! At maligayang Pasko!
-Nagpapabukas na 'to. Buksan ko na ba? -Buksan mo na.
Nagpapabukas, pero ayaw bumukas.
Itong mga flute ulit? Wala ka na bang ibang baso, Mariano?
Itong baso ba--
-Pinapaliguan mo na ako! -Pasensya na.
Bilang premyo mo, bibigyan kita ng makinis na baso. Heto.
-Pasensya na, Nella. -Ayos lang.
Salamat.
-Nagdadala ito ng suwerte. -Isa, dalawa…
-Ikaw naman. -Salamat. Sana totoo 'yan.
-Puwede ba tayong uminom nang sabay? -Oo naman.
Uminom tayo gaya ng ginagawa sa kasal. Pareho naman tayong kasal.
Masarap naman.
Girls, ba't 'di n'yo dalhin si Giovanna ro'n sa mga bata?
Gano'n pa rin ang nangyayari 'pag nagkikita sila.
Pero 'di ko na nagugustuhan.
-Gusto mo ng caviar? -Tara.
Bata pa lang kami, marami na silang kuwento.
Tungkol sa kahirapan, 'di pagkakapantay-pantay,
tungkol sa estado sa buhay, mga 'di pinapansin,
tungkol sa mga trabahador at magsasakang pagod na.
Habang nagpapakasaya sila sa champagne, sa caviar…
Ito 'yong mga bata?
Mga moray eel 'yan.
Ang ganda, 'no?
Parang mga sinaunang halimaw sa dagat.
Totoo 'yan.
Ano na? Kailan tayo pupunta?
-Inaayos ko pa. -Nandoon dapat si Tonino.
Si Tita Vittoria ang sadya natin, hindi si Tonino.
-Baka wala siya ro'n. -'Di mo na ba siya mahal?
'Di ko alam.
Mahal ka ba niya?
Hindi ko alam.
Wala akong pakialam.
Bakit ba kasi ikinuwento ko pa si Vittoria at nag-imbentong may gusto ako kay Tonino?
Ayaw na tuloy akong tigilan ni Angela.
Isuot mo 'to. Malamig.
Tita.
Alam kong gabi na.
Pero gusto na kitang makausap.
'Di ako nakakapagpakita kasi masama ang pakiramdam ko.
Gusto ko laging umiyak, pero naiisip ko kayo.
Ginawa ko 'yong sinabi ninyo.
Tiningnan ko 'yong sinabi ninyo, ngayon natatakot ako.
Sabi nina Mama at Papa, nagiging magkatulad na tayo.
Para sa kanila, pangit ka at salbahe.
Iba ang pananaw ko.
Masaya nga ako na nagiging magkatulad na tayo.
Kasi 'di ako nagiging gaya nila.
Kapag tulad n'yo na ako, magmamahal din ako gaya ninyo.
-Tita? -Giannì, mahusay kang magsalita.
Mabigat ang mga salita.
Pero wala akong maintindihan.
Maganda ka 'pag tumatawa ka.
Sige na! 'Wag ka nang malungkot!
Ipagsindi mo ako.
Ako po?
Oo. Sindihan mo na.
Sige na.
Ano 'yon? Firing squad?
Isinusot niya rin ba 'yan sa bahay?
Dito ka lang. Ako na sa kanila.
Magandang gabi.
Natutuwa akong makita kayo.
Ang ganda n'yo namang dalawa.
-Parang 'yong nanay ninyo. -Salamat.
Sobra.
Grabe. Ang ganda.
Ang daming ginto at hiyas.
Grabe, para kang ang Our Lady of the Arch!
Ang ganda rin niyan.
Oo nga, gusto ko rin 'to.
Gusto mo talaga 'yan?
Sobrang gusto ko 'to. Ilang taon na 'to sa'kin.
Mag-iingat ka.
Masyadong maganda 'yan…
kaya baka…
manakaw.
Tara na.
Girls, magpakabait kayong dalawa.
'Wag kayong mag-alala.
Dinala mo ba 'yong pera?
Oo.
-'Di ba nila ibinigay sa'yo? -Baka naiwan mo?
-Sabi ko na eh. Estupida! Tanga! -Tama na.
Ikaw ang magdadala. Bakit mo iniwan?
-Lagi kang ganyan! -Hoy! Tama na!
Tumahimik na kayo! Ano ba naman 'yan?
Hay, salamat! Pinapasakit n'yo ang ulo ko.
Sindihan mo.
Hindi rin ba kayo nabinyagan?
-Hindi po. -Halata nga.
Puwede naman kaming magpabinyag 'pag matanda na kami.
Paano kung mamatay kayo?
-Mapupunta kayo sa limbo. Alam n'yo 'yon? -Walang gano'n.
Ano?
-'Di totoo ang limbo. -Ang langit, purgatoryo, at impiyerno.
Ayos.
Sino ang nagturo sa inyo niyan? 'Yong tatay ninyo?
At ayon sa tatay ninyo,
saan ipinapadala ng Diyos ang mga makasalanan at hindi makasalanan?
-'Di totoo ang Diyos. -Pati 'yong pagkakasala.
-Sinabi rin 'yan ng tatay ninyo? -Opo.
Naiintindihan ko na. Masamang tao ang tatay ninyo.
Totoo ang pagkakasala.
Kung walang pagkakaibigan at pagmamahal,
naninira ng magagandang bagay ang mga tao.
Narinig n'yo 'yon?
Alam 'yon ni Giannina.
Kayo, wala kayong alam.
-Magmaneho ka. -Ako?
Ayaw ko nang magmaneho.
-Giovà, sige na! -Sa clutch ako.
-Hindi-- -Giovà, sige na!
-Tumingin ka! -Diretso lang!
'Yan. Ganyan nga. Ayos.
-Tumingin ka lang! -Tumingin ka!
-'Di ko kaya-- -Sige lang.
-Habang nakapikit? -Tuloy lang. 'Wag kang pipikit.
Puwede bang tama na?
-Bilisan mo pa. Sige! -Binibilisan ko na.
Para bang 'di pagtanggap sa mga bagay ang pagkakasala?
Parang kapag nahulog at nabasag ang isang bagay na gusto mo?
'Di mo matanggap…
Magaling. 'Di nga pagtanggap.
Tara na.
Ito 'yong simbahan?
May pananampalataya ang mga tao rito.
Ibig sabihin, 'di ito simbahan, kundi katedral!
Pambihira 'to.
Sigarilyo nga!
Ipagsindi mo ako.
Tara na, girls.
-Hi, Florence. -Hi.
Gawin n'yo ang tanda ng krus.
Sige na.
-Ngalan. -Sa ngalan ng Ama…
-Ng Anak. -At ng Espiritu Santo.
Sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo.
-Ikaw. -Ama, Anak, Espiritu Santo.
Natagalan ako dahil sa inyo.
Dito lang kayo. Babalik ako.
Angela, 'wag 'yan.
Dito ka umupo.
-Hindi mabait ang tita mo. -Mukha siyang aso.
-'Di 'yan totoo. -Totoo.
-Sabi niya, pareho kami. -Ano? 'Di kayo magkapareho.
Gano'n talaga kami.
'Pag maganda ang iniisip namin, gumaganda kami. 'Pag pangit, pumapangit kami.
'Di dapat isipin 'yong mga pangit.
Halikayo.
Pamangkin ko, si Giannina.
At ito naman ang ilan sa mga kaibigan niya.
Giacomo.
Padre Giacomo.
-Kayo po ang pari dito? -Oo, ako nga.
'Di kami nagdadasal.
Ano naman? Marami namang paraan.
-Sa simbahan lang ba nagdadasal? -Kahit saan.
-Maririnig pa rin kayo ng Diyos? -Oo.
Hindi, imposible 'yon.
'Di naman marami ang tainga niya.
-Tama na. -Vittoria.
Vittoria, magagalit ang Diyos sa mga apostol na nananakit ng mga bata.
Ano'ng sabi ng Diyos?
"Huwag itaboy ang mga bata. Dalhin n'yo sa'kin."
'Di ko maintindihan. Bata ba ang tingin sa atin ng paring ito?
Tigilan mo 'yan.
Vittò, alalahanin natin na linggo-linggo, binabasa ni Roberto ang Ebanghelyong ito.
Manahimik na lang si Roberto 'pag pumunta siya rito.
-Mahusay nga pala siya. -Roberto?
Hindi na siya nag-iisip.
Kaya mahusay siyang magsalita, Vittoria.
Ano'ng hitsura niya? Guwapo ba siya?
Ano'ng hitsura ni Roberto? Maganda ang pananampalataya niya.
Mabuti pa, tara na.
Ipapakilala ko kayo sa mga anak ko.
Margherì!
Uy, Vittò.
Grabe, ang gaganda n'yo naman!
-Halikayo. Ito nga pala si Tonino. -Hi.
Ito si Corrado. Sige, magpakilala ka.
At ito naman si Giuliana. Ano'ng mga pangalan ninyo?
-Ako po si Angela. -Ida po.
Handa na ba kayo?
Isa sa inyo ang tutulong kay Giuliana sa puwesto niya.
-Halika. -At ikaw, Angela, sumama ka kay Tonino.
Kumusta?
Giovà, kay Corrado ka naman.
Tingnan natin kung makakabenta ka. Tara.
Magaganda ang mga ito.
Kaya 'pag tumawad sila, 'wag kang papayag.
Itong mga 'to, nasa 500 lire ang benta.
Sa mga salamin, 1,500.
Malinaw? Nasusundan mo ba, Gio?
-Oo. -Mabuti.
Ito naman, 10,000 lire ang isa. Handmade kasi.
Mahal ang mga ganito.
-Heto. -Salamat.
Uy, bumili ako ng sabaw ng pusit.
Para mainitan tayo kahit paano.
Ang bait mo.
-Nakita mo ba siya? -Sino?
-Nandito 'yong biyuda. -Saan?
Puwedeng magkaroon ng gulo rito.
-Vittoria. -Uy.
-Ano sa tingin mo? -Para kang artista.
Ibibigay ko na sa'yo ng 10,000 lire.
-Ito na? -Oo.
-Puwedeng pakibalot? -Oo.
-Ilalagay ko sa ilalim ng Christmas tree. -Ayos.
Giannì, ibalot mo 'to.
Salamat.
-Salamat. Maligayang Pasko. -Sa'yo rin. Paalam, ganda.
Kumusta? Ikukuwento mo na ba 'yon?
Alin po?
'Yong bagay na kinakatakutan mo.
Dahil tiningnan mo 'yong sinabi kong tingnan mo.
Mangako ka munang wala kang pagsasabihan.
'Di ako nangako kahit kailan.
Kay Enzo lang ako tanging nangako, wala nang iba.
-Kung 'di ka mangangako, 'di ko sasabihin. -Pambihira ka. Ano ka ba naman?
'Yong mga masasamang hindi mo masabi,
papasok sa isip mo,
at kakainin ang utak mo
sa gabi
habang tulog ka.
-Nagtataksil ang nanay ko. -Ano?
Pinagtataksilan niya si Papa.
Pambihira.
Si Mariano.
Nagkakalabitan sila ng paa sa ilalim ng lamesa.
'Wag n'yong sabihan si Papa.
Papa?
Sa tingin mo ba, may pakialam ang tatay mo
sa pagkakalabitan ng paa nina Mariano?
-Corrado. -Uy.
-Kumusta? -Ayos naman.
-Ano'ng ginagawa mo? -Nagbebenta ngayong Pasko.
Tingnan mo siya.
Masyado siyang palakaibigan.
Tulad ng tatay niya.
Masaya ka ba?
Corrà!
'Yong puwesto mo!
Dalawang minuto lang po.
-Gusto mo 'to? -Oo.
Tumawa ka pa, tatanggalan kita ng itlog.
Tumatawa ka, Rosario.
-Tatawa ka pa? -Hindi.
Oo nga, tumatawa ka nga.
Dahil iniisip mong poprotektahan ka ng tatay mong abogado?
Nagkakamali ka. Walang poprotekta sa'yo laban sa akin.
'Wag mo nang guluhin si Corrado. Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo?
Ilang beses ko bang uulitin?
-Alam ko na 'yan. -Hindi mo pa rin alam.
Iniisip mong 'di kita magagawang saktan.
'Yon ba? Kung gano'n, nagkakamali ka!
Tingnan mo 'to!
Vittoria!
-Vittoria, tama na! Ano ba? -Tita, tama na!
Alam mo na ngayon?
-Hayaan mo na. -Umalis ka na!
-Aalis na ako. -'Yong gunting.
Sige, umalis ka na!
Dito ka lang!
-Hindi naman nananadya 'yong tao. -Talaga?
Ang lakas ng loob niyang pagtawanan ako. Sa harap ko pa!
Walang puwedeng gumawa no'n.
-'Di niya sadya. -Sayang ang oras mo riyan.
Tumahimik ka! Ayaw ko nang makarinig ng kahit ano, Corrà!
Sino ba 'to? Ay, Padre Giacomo, pasensya na.
Tara na. Nahihilo na si Vittoria.
-Maghanda na rin ba ako? -Oo.
Tara na.
Giovà!
-Nandito si Roberto. -Nasaan siya?
'Di ko makita. Dinudumog siya. Nagbibigay siya ng mga salita niya.
-"Mga salita niya"? -Lagi niya 'yong ginagawa.
Nagbibigay siya ng salita sa lahat.
Hindi lang basta salita. Depende sa tao.
Tingnan mo. Para sa'yo raw ito.
Para sa akin?
Oo. Ikinuwento kita, tapos pumili siya ng salita.
-Anong salita? -'Di ko alam. Buksan mo.
"Pagsisisi."
-Bakit ito? -'Di ko alam.
Ang alam ko lang mahal ko siya.
Tatawagin ko siya para maipakilala kita.
Maligayang Pasko.
Salamat.
Diyos ko, Panginoon ng Kaharian ng Langit,
patigilin n'yo na si Vittoria,
at ipahatid n'yo na ako,
at 'wag sana siyang magsasalita.
Sol?
Baba na.
Sige po.
'Wag n'yong ipagsasabi sa kahit na sino.
Giannì,
kung gusto mong lumaki, at maging isang ganap na babae,
kailangan mong mauntog, kailangan mong masaktan.
Dahil kung hindi, magiging bata ka pa rin, gaya ng nanay at tatay mo.
Gaya ng lahat ng mga talunan dito.
Aalis na ako at may aasikasuhin pa ako.
Pero tandaan mo 'to.
Isang "Vittoria, puntahan mo ako!"
darating ako. 'Di kita papabayaan.
'Di kailan man.
-Baba na po ba ako? -Oo, sige na.
-Paalam. -Paalam.
Napakaganda mo.
Puwedeng makihithit?
Naghiganti ang tita ko.
Pero 'di niya ginamit 'yong sinabi ko. 'Di niya tinawagan si Papa.
Tinawagan niya ang nanay ko at sinira niya ang pamilya namin sa mga salita niya.
Diyos ko, alam ko naman pong kasalanan ko 'to.
Masyado akong nabaliw sa mga katotohanan.
Nasisira na tuloy ang lahat.
Ang pamilya sa bahay na ito, itong bahay sa San Giacomo dei Capri.
Itong San Giacomo dei Capri sa Vomero, sa siyudad.
Lulubog ang siyudad na ito sa dagat.
Heto na 'yon. Handa na ako.
Sa'yo ito.
Regalo n'yo?
'Di niya ibinibigay.
Ibinabalik niya sa'yo.
Akala ko, sa akin 'to, pero…
mali pala ako.
Sa'yo ito.
Mabuti.
Alam mo ang daan palabas.
Pasensya na.
'Di ko maintindihan.
Bakit ibinigay sa akin ni Costanza ang pulseras?
Alam mo ba kung ano 'yan?
Opo.
Nasaan si Papa?
Kung saan siya nararapat.
Akala ko, kayo 'yong nagtataksil.
Mali ka ng akala.
Pero 'di mo kasalanan.
'Yong mga sinungaling, nababaliktad nila ang mga tao.
Uy, Giovà. Sandali.
Humihingi ako ng paumanhin.
Naging masama ako sa'yo. 'Di ko pa alam noon kung paano.
Pero alam ko na ngayon.
Kung gusto mo,
ibigay mo sa akin ang number mo. Lumabas tayo.
'Di na kailangan.
Ibigay mo na ang number mo.
Kahit masungit ka, tatakpan ko ng unan ang mukha mo, at magtatalik tayo.
-Talaga? -Oo.
Sige.
Seven.
Five.
Walang-hiya ka.
Tatawag ka ha?
Ano'ng nangyari?
HANGO SA KAPANGALAN NA NOBELA NI ELENA FERRANTE
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: John Vincent Lunas Pernia