JANUARI
FEBRUARI
MAART
APRIL
MEI
IK GA NAAR DE KLOTE
JUNI
JULI
AUGUSTUS
SEPTEMBER
Waarom wil je er niet over praten? Praat maar.
Wat wil je dan? Wat wil je in godsnaam van me?
Nu moeten we er ineens over praten.
Ja. -Ja, hoor.
Mijn hemel. -Natuurlijk.
Je bent verliefd op Posillipo, niet Constanza.
En die idioot gelooft je. -Wat lul je nou?
Je corrigeert geen romans, je schrijft ze. Je verzint ze.
Jij liegt alleen maar. Mijn vader zei 't al.
Zo is het wel genoeg.
Je neemt niks mee.
Nog geen speld. Geen sok. Niks.
Je neemt niks mee.
Alles hier in van mij en van jou, klaar.
Dag.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
HOOFDSTUK 4 EENZAAMHEID
Ben je boos op me? -Nee.
Gelukkig.
Thuis is iedereen altijd boos op me.
En ze huilen, allemaal. Mama…
Zelfs mijn vader moest huilen.
De avond dat hij wegging…
…met z'n koffers in zijn hand, en tranen in zijn ogen.
En hij schreeuwde tegen me moeder. Hij riep:
'Wie weet…
…zijn die twee wel niet van mij, maar van die andere klootzak.
Die gore klootzak.'
Hij bedoelde je vader.
Dat is absurd. -Nou, niet zo.
Je vader is nogal een klootzak.
Huilt hij ook?
Nee, hij leest.
Na de scheiding gaan ze trouwen.
Ik moet je wat vertellen. Niet doorvertellen.
Ik weet van je verkering met Tonino.
Wist je dat?
Ben je niet kwaad?
Ben je gek?
Gelukkig. Ik was bang dat je kwaad zou zijn.
Waarom dan? -Ik weet het niet.
Je zei een keer dat je van hem hield, en toen weer niet.
Ik ben blij voor jullie. Veel plezier.
Je hebt mijn zegen.
Hoe was jouw zomer? -Best goed.
Mijn moeder is depressief vanwege mijn vader en ik ben blijven zitten.
Ik weet het.
Toen ze het hoorden, hielden ze even op met ruziën…
…net lang genoeg dat niemand erachter kwam.
Zo hypocriet.
Het geeft niet. Volgend jaar is het vast beter.
Ik denk dat ze gaan trouwen.
Ja, het wordt een groot feest.
Niet te enthousiast, jullie.
Zelfs als die twee gaan trouwen, blijft Mariano jullie vader.
Andrea blijft mijn vader.
Waar ga je naartoe?
Ze loopt zomaar weg.
Gianni, ik hoor je.
Ging je niet opendoen?
Nee. Mag niet van mijn moeder als ik alleen ben.
Daarom deed ik open. Kom binnen.
Hoi, Nello.
Hallo, Nello.
Dondersteen.
Kom binnen. -Vind je dat leuk?
Ja zeker? -Ja.
Wil je iets drinken?
Nee, ik heb net koffie gehad.
Oké.
Mag de muziek wat zachter? -Tuurlijk.
Corrà? -Ja?
Schiet op.
Je hebt een mooi huis. -Dank je.
Zo veel boeken.
Ik hou van lezen. -Ja?
En jij? -Nee, saai.
Ik lees het nooit uit.
Wil je een koekje?
Nee, ik heb geen honger.
Hoe gaat het met de familie?
Wie? Die twee sukkels?
Dat klinkt grappig.
Mijn broer is een sukkel want hij gaat met je vriendin Angela…
…die nog dommer is dan hij.
Ik vroeg: 'Tonino, heb je haar al op de mond gezoend?'
Zegt hij: 'Een paar keer.'
'Heb je haar tieten of haar kutje al aangeraakt?'
'Nee, want ik respecteer haar.'
Nou, dan ben je een sukkel.
Want alleen een sukkel heeft respect voor zijn vriendin. Wat moet je er dan mee?
Als Angela niet zo dom was geweest, had ze gezegd:
'Tonino, respecteer me niet, want dan dump ik je.'
Giuliana, mijn domme zus, heeft verkering met Roberto.
Weet je wie Roberto is? Tonino's intellectuele vriend.
Ze waren vroeger al verliefd en nu hebben ze verkering.
En dat is prima, hartstikke mooi. Maar Giuliana is helemaal hoteldebotel.
Het is zo'n sufferd.
Ze zegt dingen als: 'Roberto is zo knapste
aardigste, meest intelligente man van allemaal.'
En hij is heel gelovig.
Want Jezus vroeg hem een keer direct vanaf het kruis…
'Roberto, je bent altijd maar in de kerk.
Je gelooft nog meer in mijn Vader dan ik, de Zoon.'
Snap je hem? -Het is waar.
Wil je wat zien?
Geef me je hand. Dan mag je het aanraken.
Hou maar vast.
Niet zo knijpen. Dat doet pijn.
Zo, ja.
Nog nooit één aangeraakt, hè? -Zometeen komt mijn moeder thuis.
Dan mag zij ook even, geen probleem.
En in je mond?
Corrà, alles oké? -Ja, genoeg.
O, ik moet weg, Gianni. Het is al laat.
Maar het was leuk, toch?
Mag ik nog eens langskomen? -Nee, ik moet leren.
Waarom? Je bent slim genoeg.
Slim? Ik ben blijven zitten.
Ik heb iemand met een pen in zijn been gestoken.
Ik loop wel even mee.
O, ja.
Dat was ik helemaal vergeten.
Hoe bedoel je?
Gelukkig dat Vittoria er niet bij is, ze was gek geworden.
Vittoria? -Ja.
Wat wil ze?
Niks. Ik moest de armband gaan halen.
De armband? -Ja.
Waarom?
Ze zegt dat…
Je je hebt misdragen.
Dat je nooit belt. Dat je zomaar verdwijnt.
Dat je niet echt van je familie houdt.
En ze zeg dat je net zo bent als je vader.
Oké. Ik praat wel met haar.
Nee. Geef me de armband, kom op. -Nee.
Zeg maar tegen haar dat ik die armband zelf wel kom brengen.
Je weet wat je wilt.
Oké.
Wat zal ik zeggen? -Niks.
Nu moet je weg.
Toe.
Ik loop met je mee. -Bedankt.
Je bent zo aardig. Waar is de deur?
Ik ben de weg kwijt.
Hoe gaat het op school?
Prima.
Doe je je huiswerk?
Natuurlijk.
Hoe zijn je klasgenoten? -Weet ik niet.
Moet ik over nadenken.
Als je wilt lachen mag dat.
Ik vind je eng.
Eng?
Ja.
Ik vind jouw innemendheid eng.
Dank je.
Ik heb de rector gesproken.
Uiteindelijk moest ze me gelijk geven.
Die klier verdiende een pen in zijn been.
Het was onnodig.
Trek er een les uit.
Je houdt mensen bij de les.
Ze zal je de rest van het jaar steunen.
Niet mij, jou.
Had ik het anders moeten doen?
Nee, je hebt het goed gedaan.
Als je haar mee uit had gevraagd, had ze ja gezegd.
Smeerlap.
Wat had ik dan moeten doen?
Je er niet in mengen?
Je bent weggegaan.
Je hebt een andere vrouw. Andere dochters.
Laat mij en mama met rust.
Je moeder en ik geven om elkaar.
En jij bent mijn enige dochter.
Onzin.
Nee, zo is het.
Sommige leugens vertel je alleen om je dierbaren te beschermen.
Daar gaan we.
Het ultieme gelul van mensen die liegen voor de kost.
Weet je nog dat ik je vroeger kroket noemde?
Kroket.
Ben je klaar? Dan gaan we. Zal ik je naar huis brengen?
Leg me eens uit.
Met huis bedoel je dan mijn huis of dat van jou?
Jij mag kiezen.
Je solt met mensen, papa.
Maar als je dan in hun hoofd zit…
…en ze alles doen wat je wilt, wat voor plezier beleef je daaraan?
Kom.
Groeten aan mama.
Corrado kwam laatst langs.
Wie is Corrado? -De zoon van Margherita.
Wat kwam hij doen?
Niks. Ik heb hem afgetrokken en hij was weg. Doei.
Groeten van papa.
Heb je gegeten? -Ja.
Wat dan?
Panzerotti, kroketten.
Jullie nemen altijd hetzelfde. -Ja.
Hij wordt ouder. Dat is niet goed voor hem.
Kijk dan.
Een van zijn artikelen staat op de voorpagina.
'Binnenstad en buitenwijk, een wankele balans op de rand van de afgrond.'
Wat zal hij blij zijn. Heeft hij niks gezegd?
Wat bespreken jullie?
Niks.
Hier, wil je het lezen?
Nee.
En waarom lees jij het?
Vind je dat niet gênant?
MORGEN
En dit?
Dat heb ik neergelegd.
Ik ging door de boeken en vond hem in het woordenboek.
Dat is tante Vittoria. -Kijk hoe knap je vader is.
Ze zien er gelukkig uit.
Wie is die vrouw?
Je oma.
Hoe was ze? -Hatelijk.
Waarom?
Ze gaf meer om vreemden dan om haar kinderen. Of om mij.
Ze heeft mijn armband om.
Dat had ik niet gezien.
Ik zag het meteen.
O, echt? Maar het ging om je vader. Je hebt niet eens gekeken.
Wel waar. En ik vind hem niet zo knap.
Hij is heel knap.
Je bent te jong om te weten hoe mooi een hele intelligente man kan zijn.
Hij lijkt precies op tante Vittoria.
Hij heeft mij verlaten, jou niet.
Ons allebei.
En ik haat hem.
Dat is mijn taak.
Omdat jij het niet doet, doe ik het.
Je bent boos en dat snap ik.
Maar je vader is eerlijk.
En op zijn manier ook trouw.
Al die jaren was Constanza zijn enige ware liefde.
Dus is het dan raar als hij haar zijn moeders armband wilde geven?
Is er iets gebeurd?
We houden een feestje voor Ida's verjaardag.
Kom.
Kom, Giovanna, doe een beetje moeite.
Ida vraagt steeds naar je.
Adriana?
Wat? -Wil jij mijn Vespa naar huis rijden?
Voorzichtig met de koppeling.
Tuurlijk, doe ik. -Bedankt.
Rino.
Angela had laatst over je gedroomd.
Ze zocht een schoen. Ze kon hem nergens vinden.
Toen vond jij hem.
Dit is allemaal niet mijn schuld.
Je hebt gelijk.
Bruidegom, houd de bruid vast. Niet bewegen.
Wacht even, Salvatò. Deze wil ik zonder de kruk.
Geef maar.
Hé, voorzichtig. Gaat het?
Ja. -Zeker weten? Alles oké?
Mooi. Even lachen. -Daar zijn we.
We maken er nog één, en nog één.
Je vader lijdt, hij is bezorgd.
Hij slaapt niet. Hij is 's nachts kortademig.
Hij mist jou en Angela en Ida doen dat ook.
Ik mis je ook.
Ik mis Mariano ook.
Het is niemands schuld. Iedereen maakt fouten.
We doen elkaar ongewild pijn.
Wat ben je wijs.
Nee, ik lees veel.
Zie je dat ik gehuild heb?
Nee.
En wil je iets voor me doen?
Ja.
Natuurlijk.
Jullie vertellen zo veel leugens.
Perfect. Kijk elkaar aan.
Niet bewegen. Een kus.
Gefeliciteerd.
Dank u.
Kijk wie ik meegenomen heb.
Gefeliciteerd. -Dank je.
Tonino is speciaal.
Hij praat weinig en langzaam.
Maar hij zegt belangrijke dingen.
Hij komt me elke dag van school halen.
Hij is veel knapper dan de rest.
Laatst gingen we pizza eten met Giuliana en Roberto, haar vriend.
En ik snap niet waarom Giuliana zo verliefd op hem is.
Hij lijkt zo gewoon.
Tonino is helemaal weg van hem.
Hij zegt dat hij slim is, maar ik heb liever Tonino.
Angela, pas op dat je niet te veel over Tonino praat.
Als ze erachter komen, wordt het een heel gedoe.
Mijn moeder mag het niet weten. -En Mariano?
Die helemaal niet.
Als mijn vader erachter komt…
Jouw vader heeft niks over mij te zeggen.
Angela heeft gelijk. Mariano is onze vader.
Maar we willen niemands dochter meer zijn.
Niet eens van onze moeder.
Ze is een hoer. De hoer van je vader.
Ik heb laatst op mijn vaders foto gespuugd. Zou jij dat doen?
Ik op een foto van mijn moeder. -Ik niet. Op geen van beide.
Ik pis op die van mijn vader. -We doen het samen.
Dan schrijf ik erover. -Hoe dan?
Over dat je plast op Andrea's foto.
Een verhaal?
Ja.
Dan zal ik je vertellen wat ik laatst gedaan heb.
Wat dan?
Ik ben een ergere hoer dan je moeder.
Heb je een vriendje?
Die heb je daar niet voor nodig.
Hoeren doen het met iedereen.
En dat is wat jij doet?
Mannen doen hun broek open en dan hou ik hem vast.
Vind je dat niet vies?
Ja. Het stinkt naar een openbaar toilet.
Maar zoenen is leuk.
Geen idee. Jongens vinden zoenen saai.
Dat is niet waar. Tonino zoent me de hele tijd.
Ja, en dan? Wat nog meer?
Hij respecteert me.
Wat moet je met dat respect?
Het betekent dat hij van me houdt. Wie houdt van jou? En je bent gezakt.
Is dat waar?
Ja, klopt. Nou en? -We zullen 't niet doorvertellen.
Doe niet zo dom.
Alleen trutjes als jullie krijgen respect en halen hun examen.
Ze respecteren me niet. Ik leer niet, en ben een hoer.
Drie, vier, gefeliciteerd.
Gefeliciteerd.
Hoera.
Nu ben ik groot. Rot op.
Ida, zeg.
Waarom is Mariano er niet?
Giovanna, alsjeblieft. Doe niet zo onbeleefd.
Wat heb ik gezegd?
Dat weet je best.
Sorry. Ik ga naar de wc.
Gefeliciteerd, schat.
Waarom draag je mama's armband? -Die heb ik van haar.
Waarom geef je hem aan haar? Die wilde ik.
Eigenlijk wilde ik hem.
Geef die armband terug, Giovà. -Echt niet.
Hij is van haar. Ik heb hem haar gegeven.
Waarom dan?
Omdat ze hard heeft gestudeerd. -Wat een flauwekul.
Ik heb vorig jaar iemand in zijn been gestoken.
Geef die armband terug aan Constanza.
Nee, hij was van mijn oma, die geef ik niet weg.
Ik weet van wie hij is. Geef hem onmiddellijk terug.
Wat ben jij een klootzak.
De armband is van Giovanna.
En nu hou je verder je mond.
Gefeliciteerd, schat.
Ik geef je wat taart mee voor je moeder.
Oké.
Was je bang?
Want ik ben niet meer zoals vroeger.
Misschien wel.
Wil je even ophouden?
Ik hou van je.
Ik hou van je, Giovà. En ook van je moeder.
Ik hou van je.
Het is toch belachelijk dat je daarom zo'n pijn moet lijden?
Snap dat dan. Toon tenminste wat medeleven.
Je ziet toch hoe ik eronder lijdt.
Nee, dat kan ik niet.
Ik heb altijd gedacht dat je geweldig was.
Mag ik nou even wat tijd om te wennen aan hoe je werkelijk bent?
Sorry dat je overstuur bent.
Je snapt er geen reet van.
Ik ben niet overstuur.
Ik voel me optimaal.
Snap je?
Jij en je moeder dwongen me te liegen om jullie geen pijn te doen.
Ik hield van je moeder.
Daarna werd ik verliefd op een ander.
Op Constanza en daar schaam ik me niet voor.
Ik nam wat ik wilde.
Waarom heeft u me champagneglazen gegeven?
Ja, sorry. Ik vind ze gewoon niet zo.
Heeft u geen andere glazen?
Bedankt.
Wat zei je? -Niks.
Ze vergissen zich altijd in de glazen.
Ik was benieuwd.
Heb je geen last van die badjas?
Ja.
Als we het over liegen hebben.
Je moeder trok haar voet destijds niet terug.
Maar verder ging ze niet.
Ze was niet zo dapper dat ze koos. Maar ik wel.
Want ik heb passie.
En dan nu de waarheid.
Ik hou meer van je dan het leven.
Maar jullie moeten ophouden me te treiteren.
wie heeft je verteld dat je weg moest?
de dood is beter dan deze pijn
ik ga dood, dood, dood
liefde van mijn leven, je bent mijn liefste
ik ga dood, dood, dood
liefde van mijn leven, je bent mijn liefste
wie heeft je dat verteld, mijn schat?
mijn hart breekt, stukje bij beetje
ik ga dood, dood, dood
liefde van mijn leven, je bent mijn liefste
ik ga dood, dood, dood
liefde van mijn leven, je bent mijn liefste
de eerste keer dat ik de liefde bedreef, was met jou
en je bent ondankbaar, en vergeet me
laten we het goedmaken, mijn liefste liefde van mijn leven
Mam? -Ja.
Mama, je…
Wat?
Niks.
Ik hou van je.
Je hebt je mooi opgemaakt.
Dank je.
Doe de rest dat ook voor een schoolreisje?
Dat wil je niet weten.
Hoe ga je naar Caserta? -Met de trein.
Gaan er docenten mee?
Nee, dit hebben we zelf georganiseerd.
Oké, niet te laat thuiskomen. -Nee.
Hoi.
Nee, liefje. Je zit naast mij.
Ik zit hier, bedankt.
Ben je doof. Je gaat hier zitten.
En Rosario alleen voorin? Is hij je chauffeur
Chauffeur? Je bent van mij en zit naast mij.
Rot toch op. Je bent een slappeling.
Ik ga zitten waar ik wil.
Sukkel.
Latin lover.
Is dit jouw auto?
Zeker.
Dus je bent rijk? -Ja.
Gaan we nog naar het uitzichtpunt?
Wat jij maar wil.
Maar je doet wat ik zeg.
Corrà, beetje rustig aan, oké?
Giannina is een vrouw. Ze doet wat ze wil, toch?
Mag ik schakelen?
Tuurlijk.
Wil je het me leren? -Zeker.
Doe je sjaal af. Kom op.
Nee,
Doe eens af. Laat ons wat zien.
Hé, Gianni.
Zien jullie niet hoe misselijk ik van jullie word?
En van mezelf?
Toe maar. We wachten hier.
Iets verder. In de bocht. -Oké.
Niet zeggen dat wij je gebracht hebben.
En schiet een beetje op.
Hé Vittoria. -Hallo.
Wil je een gepofte kastanje?
Dank je, graag.
En je moeder? Nog in het ziekenhuis?
Ja, ik ga vandaag op bezoek.
Geef haar een kus.
Doe ik.
Ik heb me vergist.
Je hebt mijn bloed niet.
Je bent een vreemde.
Geef me mijn armband terug.
Je verdient hem niet.
Ik dacht eerst dat hij van mij was.
Maar nu snap ik dat hij van jou is.
Hier.
Hij was voor jou.
Als je maar van me houdt.
Kom, we moeten opschieten.
Waar gaan we naartoe? -De kerk.
Roberto spreekt vandaag.
En daarna gaan we eten bij Margherita. Kom.
Ik wil niet tot last zijn. -Hou op, geef me je hand.
Wat? Alles oké?
Mooie dag, hè?
O, ben je met Corrado en die andere zak gekomen?
Nee. -O, nee?
Stelletje idioten.
Nu krijg je met mij te maken.
Blijf staan, klootzak.
Smeerlap.
Verdomme.
Je bent een leugenaar. Of niet?
Ja.
Maakt niet uit.
We liegen allemaal wel eens.
Kan gebeuren. Er staat geen doodstraf op.
Wil je Roberto horen? -Ja.
Oké.
Wat een zootje.
Ik vreesde Vittoria's minachting.
Ik walgde van Corrado en Rosario.
Ik walgde zelfs van mezelf.
Klaar? -Ja.
Zullen we? -Ik kom er zo aan.
Even met Giovanna praten.
Oké.
En toen ging Roberto, ja hij…
…naast me zitten en praatte rustig met me.
Alsof ik echt belangrijk voor hem was.
Mag ik het lezen?
Wroeging.
Dat is een sterk woord.
Het betekent pijn, berouw.
We moeten af van de nare connotatie.
De associatie met uiterlijk vertoon, een hypocriete houding…
…een leugen.
Wroeging is de naald die de draad verplaatst.
Door de spaarzame vezels van ons bestaan.
Een extreme vorm van controle over onszelf.
Als een mes dat ons bewustzijn moet verwonden…
…zodat het niet indut.
Kom. Toe maar.
Sorry, ze wachten op je.
Kom je, Giovà?
Broeders en zusters, mag ik uw aandacht?
Onze gast hier vanavond is Roberto Matese.
Roberto is een jongeman die wil spreken…
en hij is goed met worden. Hij kan onze harten openen.
Ik werd bang.
Want voor de eerste keer in mijn leven…
…wilde ik de liefde met iemand bedrijven.
Vandaag wil ik het hebben over wroeging.
Denk aan een naald die de draad die door de stof rijgt.
Gianni.
De stof is onze ziel.
En de draad…
Gianni, hé, kom op.
Wat doe je hier alleen? -Kom met ons mee.
Verdomme.
GEBASEERD OP DE GELIJKNAMIGE ROMAN VAN ELENA FERRANTE
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ondertiteld door: Ellen Holwerda