ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Ano'ng problema, bata?
'Di kasi patas.
Nakakilala na ako ng taong totoo sa akin.
Hindi niya ako minaliit.
'Di ako itinuring na batang papasunurin. Bilang bagay na huhulmahin.
At sabi n'yo, 'di na siya babalik.
Ano na'ng gagawin ko?
Parang ang pangit ko.
Na may pangit na katauhan.
Pero gusto ko maranasang mahalin.
-Uy, Giannì. -Hi, Corrà.
Gusto mong gumala?
Tumigil ka na nga, Corrà.
Busy ka ba?
'Pag bata ka, para bang malaki ang lahat ng bagay.
'Pag tumanda ka na, lumiliit naman ang mga bagay.
Kanya-kanya ang lahat.
Tiningnan niya ako at sinabing,
"Para kang pinakuluang isda."
Walang nakakaalam.
Baka isdang may mantikilya.
Mamantika. Mukhang marumi. Ang pangit ng gawa niya.
-Sino'ng naggupit sa'yo? -Si Lino, sino pa ba?
Oo nga naman. Halata nga.
-Hi, Papa. -Hi, Giovà.
Ayos lang kayo?
Oo.
Wala ka bang respeto sa sarili mo?
'Di kayo naiinis?
Ikaw naman oh. Ipinagtimpla ko lang siya ng kape.
-Naiinis pa rin ako. -Mabuti naman. Maraming salamat sa inyo.
Lagi kong nalilimutan na galit ako sa kanya.
Basta masaya kayo. Aalis na ako.
-Saan ka pupunta? Kakarating mo lang. -Uy, Giovà.
-Maikili 'no? -Alin?
'Yong buhok ko.
Wala akong pakialam sa buhok ninyo.
Tumatanda na ako.
Mukha pa kayong bata.
No'ng bata ako, mas matanda pa kayo.
Nakakapagpatanda ang pagdurusa.
'Di siguro kayo masyadong nagdurusa.
Giovanna, tratuhin mo siya nang maayos.
Magbabasa ako ng mga ebanghelyo.
Iniinis mo talaga siya.
Ano'ng nangyari?
Naintriga ako ro'n dahil sa isang lalaki.
Umiibig ka na.
Gusto ko siyang kaibiganin.
Ano'ng pangalan?
Roberto Matese.
Roberto Matese?
May Kristiyanong ideologist na gano'n ang pangalan.
Siya siguro 'yon.
Sa Pascone mo siya nakilala?
Opo, pero nasa Milan na siya ngayon.
Ipinakilala siya ni Vittoria.
Natutuwa ako.
Oo.
May mga ibang tao na mabuting kilalanin.
'Yong ebanghelyo,
tandaan mo, kailangan 'yong aralin.
Naiintindihan mo? 'Di lang basta binabasa.
May ipapakita ako sa'yo.
ANG EBANGHELYO
Ito 'yon.
'Wag mong pilitin ang pagbabasa, at magugustuhan mo 'to.
Puro kawalan ng katarungan.
Salamat.
Giovà, anong klaseng tao itong si Matese?
Titingnan ka niya sa mata.
-Paalam. -Paalam.
Hi, Nello.
Aalis na ako.
-Ihahatid na kita. -'Wag na. Paalam.
BAYAN AT KALAPIT NA LUGAR
GOLDEN CUBE IKA-13 NG OKTUBRE, 1996
Sandali, hahabulin kita!
'Wag, Tonino!
Lumayo ka sa akin!
-Giovà, may hihilingin ako. -Sige lang.
-Sa'yo na ulit si Tonino. -'Di naging kami.
Ayaw ko na kasi sa kanya.
-'Wag na, salamat. Sa'yo na siya. -Inagaw ko lang naman siya sa'yo.
Ano?
Giovà, maliit pa lang tayo, lahat ng gusto mo, ginugusto ko rin.
Pero 16-anyos ka na.
Dapat alam mo na kung ano 'yong mga gusto mo.
At mukha namang mabait si Tonino.
-Masaya siyang kasama kahit saan. -Walang kuwenta si Tonino.
-Grabe ka magsalita. -Hindi ah.
Palaging bumubukol ang pantalon niya.
Nararamdaman ko 'yon at gusto ko 'yon, kaya lumalapit ako.
Tapos lalayo siya at sasabihing, "Huwag! Nirerespeto kita!"
Napakaduwag niya.
Si Giuliana lagi ang kausap ko sa date namin.
Buti nga nagtatawanan kami! Kung hindi, nakakabagot.
-Sabi niya kakaiba ka raw. -Ako?
Oo. At ipinagmamalaki kita.
Si Roberto ang nagsabi no'n. Sumang-ayon naman siya.
Tara na. Parating na si Roberto.
Roberto rito, Roberto ro'n. Iniibig mo ba siya?
Kita mo na, Giovà?
Nagseseryoso ako, pero lagi siyang naghihinala.
-Mapaghinala kasi talaga ako. -'Di ba?
Kukuha lang ako ng maiinom.
Isa 'yong panakot sa mga bata.
Isang silweta.
Manipis at nagagalit.
Isang 'di maintindihang imahe na nagtatago.
Sa mga sulok ng bahay pagsapit ng gabi.
Lumilingon ako nang lumilingon Habang nagbubuntong-hininga
Magdamag akong gising
Hinahangaan ko ang kagandahan mo
At hinahayaan kong lumipas ang gabi Hanggang magbukang-liwayway
Ngayon dahil sa'yo
'Di na ako nakakatulog
Hindi na matahimik Ang puso kong nagdurusa…
Alam mo, Tonino, sa tingin ko, hindi naman masama na humanga ka sa isang tao.
Naiintindihan ko si Roberto, 'di tulad ng iba.
Kapag nariyan siya,
ipaparamdam niyang mahalaga ka.
-Para siyang isang yaman. -Oo.
Dapat ingatan.
Naiintindihan ka ba nila?
Isa lang ang sigurado. Hindi ako makukulong.
Hindi ko na nasusukat ang mga distansya. Bumabangga na ako.
Ako lang ba ang 'di na makakita?
Mas totoo ba ako no'ng nakikita ko nang malinaw ang lahat,
o ngayong…
ang pinakamatitindi kong nararamdaman,
galit, pag-ibig…
ay binubulag ako?
Ang ganda ng mga sinabi mo. Mahusay.
Hi.
Heto na tayo.
Ang ganda mo.
Kumusta naman?
Costà, maupo ka.
Matagal na kita gustong tawagan, pero 'di ako nagkaroon ng lakas ng loob.
-Gusto ko sanang magpaliwanag. -Magpaliwanag?
Magpapaliwanag pa. Ano'ng ipapaliwanag mo?
'Di ko na maintindihan ang mga bagay.
Gusto mo sigurong umiyak.
Masuwerte ka.
Halatang 'di ka masyadong umiyak.
Naubusan na ako ng luha.
Nella, 'wag ka namang ganyan. Alam mong mahal kita.
Sinasabi ng lahat na mahal nila ang isa't isa.
Kasinungalingan 'yon. At 'di maganda 'yon.
Tama ka.
Nagpapatong ang mga kasinungalingan,
at akala natin kapag mataas na 'yon,
magiging totoo na 'yon.
Dahil pinaniniwalaan natin 'yon.
Sinunod ko ang damdamin ko. 'Di 'yon laban sa'yo.
Sinunod mo ang damdamin mo?
-Sinunod mo lang ang instinct mo? -Oo.
Gaya ng mga hayop.
Sagutin mo nga ito, kasi naguguluhan ako eh.
Babae ka ba o hayop?
Miss na kita.
'Yong mga hapunan natin.
Puntahan mo kaya ako sa Posillipo?
Sa basura mong tahanan, sa may kanal na tinatawag mong beach?
Hindi na ako pupunta ro'n kahit kailan.
Hi, Costà.
Hi, Nella.
Heto na tayo.
Isang grupo pa rin tayo, 'di ba?
Uminom tayo.
Para sa mga galit sa atin.
'Wag namang gano'n.
Para sa ating apat.
Para sa pagpunta natin dito.
Sa pagtitipon natin.
Tagay.
Hay, ang pangit talaga ng wine na 'to.
'Di bale na.
ANG ARAW NG HINAHARAP
Umiihip ang hangin At nagbabadya ang bagyo
Kailangan nating umalis Kahit sira ang sapatos natin
Para sakupin ang pulang bukal
Kung saan sumisikat ang araw ng hinaharap
Para sakupin ang pulang bukal
Kung saan sumisikat ang araw ng hinaharap
Bawat distrito ay tahanan ng mga rebelde
Bawat babae ay nananabik sa kanya
Ginagabayan siya ng mga bituin sa gabi
Malakas ang puso at braso niya Kapag ipinanglaban niya
Ginagabayan siya ng mga bituin sa gabi
Malakas ang puso at braso niya Kapag ipinanglaban niya
Kung makaranas tayo Ng malupit na kamatayan
Ang partido ay malupit na maghihiganti
Tiyak na ang malupit na kapalaran
Para sa hamak na taksil na pasista
Tiyak na ang malupit na kapalaran
Para sa hamak na taksil na pasista
Tumigil na ang hangin At huminahon na ang bagyo
Umuwi na ang kapuri-puring partido
Umiihip sa hangin ang pulang bandila niya
Nanalo na tayo sa wakas at malaya na
Umiihip sa hangin ang pulang bandila niya
Nanalo na tayo sa wakas at malaya na
'Di lang 'yon tungkol sa mga karatig-lugar.
Lahat ng mga malakas magpahayag sa bansa
ay mula sa labas, sa mga probinsya.
Carlo Levi, Italo Calvino, Pasolini…
Togliatti, Berlinguer, Ingrao.
Ang Panginoong Hesukristo ay mula rin sa probinsya.
Bagay sa inyo ang pagiging katawa-tawa.
Ang sinasabi ninyo,
'di lang sa bayan at mga karatig-lugar may paralelismo,
kundi pati rin sa mga probinsya?
Ang sinasabi ko, may bayan na ang tingin ng lahat, puno ng kapangyarihan at ideya.
Pero walang gustong tumanggap na iyon ay dahil sa enerhiyang nagmumula sa labas.
Mula sa puwersa ng mga karatig-lugar na nagbibigay ng bagong pananaw. 'Di ba?
-Pagbabago. -Oo.
Iba rin ang kay Hesus.
Kapangyarihan ng isang 'di makasarili,
at naghahatid ng bagong kalakasan.
Ang layunin ay maglagay ng ugnayan sa pagitan ng mga pasok at hindi.
Dahil 'yon ang puno't dulo ng lahat.
Hindi lang 'yong problema ng mga lugar, pati rin 'yong kakayahan ng murang isipan.
Galing ako sa Pascone, baka 'di kayo pamilyar doon.
Mahirap kapag nanggaling ka sa lugar na 'yon.
Pero lagi mong dala 'yon, saan ka man magpunta.
Sa tingin ko, 'di dapat natin masyadong pagtuunan
ang puwersa ng mga karatig-lugar,
kundi ang problema ng mga mahihirap.
Ibig kong sabihin, kung may mapagkakasunduan
ang mabuting komunista, gano'n na natin sila tawagin,
at ang mabuting Katoliko, 'yon ay…
ang pagtulong sa mga mahihirap.
Sa tingin ko, magandang kasunduan 'yon sa pagitan natin.
Magmungkahi tayo ng solusyon. Halimbawa, may tanong lang ako, Matese.
Nang paalisin ni Hesus 'yong mga sugalero, naiinis lang ba siya o may plano siya?
Mabilis mabatikos ang mga Katoliko.
Sabi nila, "Kung may Diyos, ba't 'di niya lutasin ang mga problema?"
Bale, 'yon nga ang tanong.
May Russian na kasabihan.
"Alam ng Diyos ang totoo, pero 'di niya agad sinasabi."
'Yon ang kaibahan ng Katoliko sa 'di naniniwala.
Kami, may pangmatagalang plano.
At kung isasapuso mo ang ebanghelyo, lilinaw ang planong 'yon.
Mahusay.
Salamat.
-Mahusay, Roberto. -'Yon ang pinakatama, 'no? Uy.
Sobrang galing mo.
-Narinig n'yo ako? -Bawat salita mo. Sobrang galing mo.
Binasa ko ang ebanghelyo.
'Yong apat.
-Ano sa tingin mo? -Wala namang nangyari.
Ganyan din ang tatay niya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Walang kuwenta ang mga milagro ni Hesus. Tinraydor siya at ipinako sa krus.
No'ng napako siya, humingi siya ng tulong sa ama niya,
at 'di niya matulungan ang sarili niya.
-Totoo. -Ba't 'di siya ang pumalit sa anak niya?
Sabi ro'n, gumawa ang Diyos ng palpak na mundo,
at ipinasa niya ang responsibilidad na 'yon sa anak niya.
Bakit gano'n?
-Mahirap intindihin ang Diyos. -Dapat tulungan niya akong maintindihan.
-Mahilig ka ba sa tula? -Oo.
-Nagbabasa ka? -Minsan.
Ang mga tula ay puno ng salita. Tulad ng pag-uusap nating ito.
Kung palalayain ng makata ang mga salita sa usapan natin,
maglalabas sila ng enerhiya mula sa 'di nila pagkakatugma.
Gano'n din magparamdam ang Diyos.
'Di siya 'yong makata.
Tao lang din siya na marunong sumulat ng tula.
Pero 'yong kakayahan mong magsulat ang nagmumulat sa'yo.
-Kung may kakayahan siya. -Kakalampagin ka no'n.
Ba't ako maniniwala sa pagkalampag?
-Tara. -Para sa relihiyosong espiritu.
Ano'ng relihiyosong espiritu?
Parang imbestigasyon sa krimen.
Naiiwang misteryo ang misteryo. 'Yon ang relihiyosong espiritu.
Patuloy lang. Patuloy lang palagi, hanggang sa mailantad ang lahat.
'Di kita marinig.
Tama na, Giovà. Hayaan mo na muna.
May mas malalim na sinasabi ang ebanghelyo.
Roberto, kailangan mo na sigurong umalis. Gabi na. Tara na.
Anak.
Kahanga-hanga ka.
Isa kang henyo. Mahusay.
Sobrang galing mo. Seryoso.
Salamat.
"Kailangan ding magbago ng mga bagay."
Magaling. Tara na. May pasok pa kayo bukas.
Makakatulugan natin ang The Leopard. Pampatulog niya 'yong The Leopard.
Umalis na rin tayo.
-Narinig mo ako kanina? -Ang galing mo.
Sinabi ko na sa'yo. Ipinagmamalaki kita.
Sobrang galing mo.
Naiintindihan ko.
Sandali lang.
May diin ang mga salita mo.
At mas may diin ang sa'yo.
Hanggang sa muli?
Baka maiwan siya ng tren papuntang Milan.
-Paalam, Angela, Tonino. -Giuliana, bilisan mo.
-Tara na. -Paalam.
-Sige na, magpaalam na kayo. -Paalam.
-Paalam.
Isama mo si Giovanna pagbisita mo.
Sige.
Sobrang ginulat mo siya.
-Kawawa naman si Giuliana. -Bakit?
Halatang nababagot siya. Nagpapanggap siya para makilala rin siya.
-Paalam, Vittoria, Mama. -Paalam.
-Ano'ng ginagawa mo? -Napakalandi mo.
Nagpapanggap kang kaibigan niya.
-Vittò, ano'ng sinasabi mo? -Tama na.
Bakit ginugulo mo sina Giuliana at Roberto? Bayaran ka ba?
-Tumahimik ka na, Vittò! -Pakiusap.
-'Di ako nanggugulo. -Halata nga!
-Mama, patigilin mo siya. -Huminahon ka.
Maghanap ka ng sarili mong lalaki.
Nagpapapansin ka, ibinabandera mo ang balahibo mo na parang peacock,
gamit ang mabubulaklak na salita.
At nakinig naman sa'yo ang tangang 'yon at namangha.
Kinompronta mo siya para magustuhan ka niya.
Sa Milan na nakatira si Roberto.
'Di ka pa nakikisawsaw, mahirap na 'yong sitwasyon!
Nasa malayo si Roberto. Pero malinis ang pagmamahalan nila.
Nagpapanggap ka lang.
Wala kang alam, Giannì.
Hindi malinis ang pag-ibig. Marumi 'yon.
Parang bintana sa mga palikuran.
Mag-ingat ka, Giulià. Simpleng babae ka lang.
At isa siyang lobo na nagpapanggap na tupa.
Tama na 'yan.
Tara na, bago ko pa siya masampal.
Vittò!
-Oo na. -'Wag kang tumakbo, mahuhulog tayo.
Manood na muna tayo ng Sorry for the Delay.
-Tumawa muna tayo. -Dapat magtino ang malanding 'yon!
Tara na.
Ina, bayarang babae O masamang bersyon ng tao
Isa itong babae sa parteng ito ng mundo
Tadhana niya 'to Nang isilang siya
Kung puso ng iba ang masusunod Katapusan na niya
Ina, bayarang babae O masamang bersyon ng tao
Naghangad siya ng sobra Mula sa mundong ito
Ang makilala sa panganganak niya
Sa magandang katawang ito
O para sa mga pagpalag ko
Dahil ipinanganak akong babae
'Di ako naglagay ng kandado sa puso ko
Dahil ipinanganak akong babae
Dahil ako ay isang babae
'Wag kayong makalimot 'Wag kayong makalimot
Dahil lumilipas ang buhay
'Wag n'yong kalimutan ang sarili ninyo
-Tumabi kayo! -Hoy!
Puwede bang tumabi kayo? Ano?
Tumabi kayo o sasagasaan ko kayo.
Ikaw na makapal ang buhok! Nag-shampoo ka ba?
Uy, Giannì! Nandito ka rin sa mabahong lugar na ito?
Ano ba'ng ginagawa n'yo rito?
Alam mo, nagpunta kami rito para manggulo.
-Tapos na magsalita si Roberto. -Buwisit!
'Di na natin siya inabot, Rosario. Sabing bilisan mo eh.
Giannì, akala mo ba nakakaangat ka? 'Di mo ba kami kilala?
Naiihi ako sa takot, Corrà!
'Wag ka nang magmatigas. Gusto ka ni Rosario.
Kailangan pa bang ipasabi sa'yo ni Rosario?
Mahiyain kasi talaga siya.
'Di mo sinipot, kaya gusto ka na niya. Naiisip niya lagi 'yang dibdib mo.
-May iba akong gusto. -Sino?
'Di ko sasabihin.
-Bayaran ka lang. -Oo, kung gugustuhin ko.
Hayaan mo na, Rosario. Tara na. Puro komunista ang nandito.
-Totoo. -Bakit 'di pa kayo umalis?
-Bakit 'di ka na lang sumama? -'Yan nga ang plano ko!
Giannì, gusto talaga kita. Totoo 'yon.
Ang ibig kong sabihin, umiibig ako.
Ikaw lang ang may ganyang dibdib sa Caserta Palace!
Tulad kay Don Chuck 'yang ngipin mo.
-Pero marami akong babae. -Ba't 'di mo sila halikan?
'Wag ka namang ganyan. 'Di 'yan patas. Sandali.
Si Giuliana.
Tanungin mo siya sa maganda kong bahay na tanaw ang dagat.
-Rosario, pagod na ako. -Sige na!
Mahal mo ba si Roberto Matese?
Baliw ka ba?
'Wag mo siyang pansinin.
-Gusto mo bang dalhin ko siya rito? -Kaya mo?
-Kung gusto mo. -Darating siya?
'Di siya magkukusa, kukumbinsihin ko.
Rosario, nakakatawa ka.
Hindi gagawa si Roberto ng labag sa loob niya.
Depende 'yon sa paraan ng pamimilit.
-Giuliana. -Tara na.
'Wag mong kausapin 'yon.
Siya ang kumausap sa akin.
Talaga bang nagsiping kayo?
Gusto ko na lang makalimutan ang pangyayaring 'yon.
-Nakakatakot siya. -Si Rosario Sargente?
'Wag kang matakot. T lang siya.
-Ano 'yong T? -Tanga.
Hayaan mo na si Vittoria.
Puro siya kalokohan.
Masakit lang talaga magsalita si Vittoria.
Magaling ka, pero dapat marunong ka ring tumahimik.
-Pero-- -Tahimik.
Sandali.
Tonino, tama na!
-Ganda. -Uy, ganda!
MEDITERRANEAN NA SINEHAN
-Sige lang. -Kukunin ko 'to.
-Heto. -Salamat.
-Walang anuman. -Tara na?
Halika, Angela.
Si Massimo Troisi ang paborito ko.
Kita mo ba 'yan?
Magandang gabi.
Uy, mga binibini. Tabihan n'yo naman kami.
May maganda kaming pelikula.
Ano? Tatawa lang ba kayo? Dito na kayo, sige na.
Pagtawanan n'yo itong ari ko.
Ang ganda ng buhok mo. Parang sutla.
Ginugulo nila kami. Wala ka bang gagawin?
Angela, hayaan mo na.
Doon tayo sa harap. 'Di makita rito. Tara, Angela.
Tonino, 'di ko na kaya. Tapos na tayo.
Ganyan nga, hiwalayan mo na 'yan.
INIHAHANDOG NI MAURO BERARDI
PELIKULA NI MASSIMO TROISI
SORRY FOR THE DELAY
Tara.
-Uy. -Tumahimik ka.
Uy, tabi. Umusog ka.
-Tabi. -'Wag kayong humarang.
Na-miss n'yo ba kami?
Nakikinig kayo sa sira-ulong 'to? Manonood kami kasama ninyo.
-Sira-ulo ka raw. -Sira-ulo.
Tonino, narinig mo ba 'yon?
Gumising ka nga, Tonino!
Ilabas na natin siya rito!
Mga tanga!
Ipinahiya n'yo ako! Tatlong walang utak!
Wow, nakakatakot! Babae ang pinapatulan mo.
Hoy! Papatayin kita!
Huminahon ka na!
-Hoy! -Sige lang! Sige pa!
Tonino, tumigil ka na!
Tama na! Tumigil ka na!
-Tama na! -Tama na, Tonino.
Tumigil ka na.
Tingnan mo sila.
Ginusto nilang masaktan eh.
Pulis!
Umalis na tayo rito!
-Wala kang kuwentang babae. -Ang kapal mo.
Napakamakasarili mo. Wala kang pakialam sa ibang tao.
Aarte kang bayaran tapos tatakbo ka?
Ang kapal ng mukha mo.
Tumahimik ka, sasabunutan kita.
Sige, subukan mo!
-Kakalmutin ko 'yang mukha mo. -Tama na.
-Angela, sobra ka na. -Sobra na? Ano pa itong isang 'to?
Ibansag mo 'yan sa kapatid mo!
-Tara na, Tonino. -Pulis. Sobra ka na.
-Ako? -Tara na, bilis!
Giannì, tumigil ka!
Ayos ka lang?
Ano?
Giannì, aalis ako.
-Saan ka pupunta? -Sa Venice.
Masisira ang buhay ko rito. Nakita mo naman.
-Kailan ka aalis? -Ngayon na.
-Alam ba ni Giuliana? -Hindi. Hindi niya alam.
-Walang may alam. -Kahit si Roberto?
Hindi. Kapag nalaman niya, 'di na niya ako kakausapin ulit.
-Puwede mo bang ibigay ang addess mo? -'Pag mayroon na.
Bakit mo sinabi sa akin?
Naiintindihan mo ako.
Paalam, Giannì.
Nawala na ang lahat sa atin.
Hindi mo na ako mahal.
Wala namang nawala. Natapos lang.
Halikan mo ako.
'Di na tayo mga bata.
Sabi ni Roberto, sumama ka sa Milan.
HANGO SA KAPANGALAN NA NOBELA NI ELENA FERRANTE
'Pag bata ka, para bang malaki ang lahat ng bagay.
'Pag tumanda ka na, lumiliit naman ang mga bagay.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Kanya-kanya ang lahat.
Walang nakakaalam.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: John Vincent Lunas Pernia