Heb je een snoepje? -Ik heb er een in mijn mond. Wil je?
Hé.
Hier. -Dank je.
Ik bewonder je.
Waarom?
Je past je niet aan. Je voelt je goed over jezelf.
Dat is niet waar.
Je bent heel slim.
En jij bent scherpzinnig.
Stop.
Niet lachen.
Roberto heeft erop aangedrongen dat je meeging.
Want dan heb je gezelschap en hoeft hij zich geen zorgen te maken.
Giovà, niet zo bescheiden.
We moeten uitrusten. -Het lukt me niet.
Echt, ik ben zo opgewonden.
Zal ik hem omdoen?
Waarom niet?
Ik maak me altijd zorgen. Vittoria wordt boos als ik hem niet draag.
Maar dan is ze weer bang dat ik hem verlies.
Wees gewoon voorzichtig.
Vind je hem mooi? -Nee.
Waarom niet?
Weet je dat niet? -Nee.
Mijn vader gaf hem aan Vittoria's moeder, maar hij was van mijn oma.
Mijn moeders moeder die destijds erg ziek was.
Je vader, Enzo?
Ja, hij heeft hem gestolen.
Weet tante Vittoria dat? -Natuurlijk weet ze dat.
En jouw moeder? -Weet ik niet.
We hadden nooit veel geld in huis…
…en mijn vader pronkte graag tegenover vreemden.
Maar hij kwetste doodleuk mensen die al van hem hielden.
Mijn moeder bijvoorbeeld.
Vittoria ook.
Vittoria?
Vittoria lijdt niet, Gianni.
Vittoria laat anderen lijden.
Voor mij staat deze armband voor die nare tijd.
Van pijn.
Ik word er angstig van.
En hij brengt zelfs ongeluk.
Dingen brengen geen ongeluk. Ik vind hem mooi.
Ik wist het. Roberto vindt hem ook mooi.
Help je even?
Dank je.
Hé. -Hoi.
Ik help je wel. Geef mij de bagage.
Wauw. -Ja, een beetje overdreven.
Hoi. -Hoi.
Kom.
Hoe was de reis?
Ging best goed.
Het duurde lang, maar we hadden elkaar.
Giovà, zal ik je tas dragen? -Nee.
Met alle liefde. -Hij is niet zwaar.
Oké. -Dank je.
HOOFDSTUK 6 WAARHEID
Goedemorgen, professor -Vincenzo.
Goedemorgen.
Wacht. Ik wil meerijden.
Goedemorgen, professor. -Dag, meisjes.
Daar gaan we.
Robè, dit is niet oké. -Ja, weet ik. Ik heb het zo druk.
Wat zijn dit voor papieren?
Te corrigeren huiswerk, teksten.
Roberto. Ik moet je iets vertellen. O, sorry. Zal ik later terugkomen?
Nee. Kom binnen.
De decaan is zo kwaad. Rinaldi en Braglia moeten ook komen.
Meisjes, mag ik even? -O, moeten we weg?
Ja, eventjes maar, sorry. -Sorry.
Oké. -Dank je.
Ik ben zo klaar.
Goedemorgen.
Dus dit is het. Het illegale hol.
Moet je die boeken zien. Net een gevangenis.
Ik verveel me. 'Even maar', zei hij. En wij dan?
Wat moeten wij dan? Wachten.
Gaan we?
Heb je hier binnen gerookt?
Ik wist het niet.
Heb jij een asbak gezien?
Je bent zo'n pietlut.
Alles staat leeg hier.
Maar het blijft mooi.
Wat nou mooi?
Het is toch verschrikkelijk.
Weet je nog? De pizza-oven stond hier.
Wat? -Hier. De pizza-oven.
De ijssalon. Weet je nog?
Nee.
Ik heb een aanbod voor je.
Een baan.
Echt? Heb ik niet nodig.
Niet zo zeiken, Vittò, of ik ben meteen weer weg. Kom op.
Wat voor baan?
De dochter van vrienden van Costanza is zwanger.
Ze zoeken iemand die er dag en nacht bij kan blijven.
Vittò, ze zijn erg rijk.
Het is een interessant aanbod. Je moet wel naar Posillipo verhuizen.
Naar Posillipo?
Dat is toch wat je wilde, Andrè.
Wat je altijd gewild hebt.
Waar heb je het over?
Jij wilde met rijke vrouwen naar bed…
…de intellectueel uithangen, maar zonder de inspanning.
Alleen in theorie.
Sorry, ik snap je niet.
Je bent een schooier.
Je bent jaloers op anderen en roddelt over ze.
Wat snap je niet?
Wie ben jij om zo'n toon tegen me aan te slaan?
Waar haal je die moraal vandaan?
Alleen omdat jij de slet uithing met iemand die voor je viel.
Dat geweldige liefdesverhaal van je.
Rot op. Jouw vrouw is een hoer.
Wat zei je?
Nee. -Wie is hier de hoer?
Blijf van me af. -Hoer.
Waag het niet.
Hoe durf je? -Nee, laat los. Loser.
Hé.
Weet je wat jij niet kan hebben?
Dat ik alles wat ik wou uit het leven heb gehaald.
Het leven wat ik wilde.
En we hebben genoeg van jou en Enzo, van Posillipo.
Met die stomme armband.
Laat me los.
Waag het niet.
Vittoria, ik wilde je helpen.
Te laat.
Het enige goede dat jij in je leven gedaan hebt…
…is Giannina.
Weet ik.
Daar zijn we dan.
Voorzichtig uitstappen.
Dank je, schat.
Dank u wel. -Graag gedaan.
Voorzichtig. Die is zwaar.
Dank u.
Maak het touw los.
Oké.
Dag, Luca. Bedankt. -Dag.
Dag. -Dank u.
Geef maar. -Dank je.
Niet nodig, toch? -Nee.
Het is dat grijze gebouw.
Geen idee hoe schoon het is.
Ja, daar heb je mij voor, of niet?
Zoals altijd.
Rennen, dames. -Wacht.
Hallo, Vincenzo.
Sorry dat het zo koud is.
Het raam moet open vanwege een gaslek.
Meen je dat nou?
Leuk? -Ja.
Even uitrusten en dan gaan we daarna ergens eten, oké?
Ik blijf hier als je het niet erg vindt.
Waarom?
Ze heeft gelijk. Er is niks aan voor haar. -Het zijn aardige mensen. Juist leuk.
Ze is al helemaal met mij mee gereisd. Mag ze nu haar eigen zin doen.
Volgens mij denk je dat het saai wordt maar je verveel je je nooit.
Oké, ik ga wel mee.
Hier is het nummer.
Andrea?
Mensen met connecties zijn er altijd.
Net als rijke mensen.
Maar wij hebben alles zelf gedaan.
Dus het systeem, ondanks alle manco's, werkt.
We waren goed en hadden geluk.
Maar hoeveel mensen verdienen het hier te zijn en moesten naar huis?
Ja.
Wilt u, juffrouw?
En u, professor? -Dank u. Laat de fles maar staan.
Ik ben juffrouw. Jij bent professor. -Hij dacht misschien dat je student was.
Een compliment doet het niet. We komen hier niet weer.
Rustig nou. -Wat heb jij vanavond?
Niks, maar ik ben er klaar mee. Laatst was ik op het postkantoor.
Een meisje achter me vroeg of ze even wat mocht vragen.
Ik liet haar voor gaan…
…en een dikke vent achter ons in de rij begon te schreeuwen.
Het arme wicht verontschuldigde zich en hij noemde haar een slet.
Ik kon het niet aanzien, kwam tussenbeide, we maakten ruzie en hij bedreigde me.
Hij zei dat als ik niet meteen wegging hij mijn benen zou breken.
Wat heb je gedaan? -Ik heb de manager geroepen.
Je had hem ook neer kunnen steken.
Zo lossen wij dat soort dingen bij ons op, toch?
Zeker. Dat doet iedereen, maakt niet uit waar.
Want dat is de makkelijkst.
Nee, zo bedoel ik het niet.
Maar hoe verdedigen jullie je tegenover een grote kerel?
Helaas had ik geen mes in mijn tas.
Dat wil ik wel eens zien. -Ik ook.
Onrecht vergt een duidelijke en onverzettelijk reactie.
Doe je dit je naaste aan? Zoiets doe je niet.
Blijf je het doen, ik hou voet bij stuk.
En als je me neerslaat, zal ik opstaan.
Als ik dat niet meer kan, doen anderen het. En na hen anderen.
Op agressief machtsvertoon kun je niet zwak reageren.
De rechtschapen kunnen slechts zwak zijn. Ze zijn dapper zonder macht.
Dit is de zwakte van de dwaas.
Soms moeten we God belazeren.
Anders wordt het te veel van het goede.
Daarom zullen ze onrecht negeren.
Goed zo. Ik ben blij dat je die dingen leest.
Nee. Ik hoef niet veel te lezen. Ik kan goed onthouden.
De rechtschapen moeten gek doen en alle kerken en bezit verkopen.
Aan haar naasten geven.
Aan weduwes, wezen.
Aan vreemden.
Als je alleen gelooft wat je leuk vindt aan het evangelie en de rest negeert…
…dan geloof je er niet in.
Je gelooft in jezelf.
Is dat grappig? -Mag ik niet lachen?
Absoluut.
Ja. Laten we drinken en lachen.
Vicenzo.
Ja, want vandaag is het feest.
Giovanna wordt 16.
O, gefeliciteerd.
lang zal ze leven
in de gloria
Gefeliciteerd.
Goed gedaan. -Dank je. Hadden jullie niet moeten doen.
Zo.
Moet ik met het raam open slapen?
Ja. Vanwege dat lek.
Maar ik heb extra dekens voor je. -Dank je.
Fijn dat je er bent.
Welterusten.
Welke kant wil jij?
Ik slaap bij Roberto.
Dan heb jij meer ruimte.
Hou van je.
Ik ook.
Sorry.
Nee, geen probleem. Kom binnen. Ik ben klaar.
Welterusten.
Stop. -Hoe bedoel je, stop?
Ja?
Willen jullie koffie?
Ja. -Wacht.
Zo?
Dank je.
Bedankt, Gianni.
Ik zal deze ochtend nooit vergeten.
Jullie bedankt. -Waarvoor.
Voor alles. Het feestje, de taart, alles.
Dank je, schat.
Je bent mooi, Giovà. -Het is waar, Gianni. Je bent mooi.
Roberto houdt van me.
Maar ik hou veel meer van hem.
Hij haalde me weg van de plek waar ik anders was gebleven…
…en plaatste me aan zijn zijde. Dat is nu alles voor me.
Als hij van gedachten verandert en zich terugtrekt…
Ik weet niet meer wie ik ben.
Maar hij weet wie hij is.
Dat wist hij al toen hij klein was.
Onvoorstelbaar wat er gebeurde toen hij zijn mond opendeed.
Rosario, de zoon van rechter Sargente, is zo'n sukkel, maar…
…iedereen is bang voor hem behalve Roberto. Roberto verleidt hem.
Zoals je doet met slangen.
Hij kalmeerde hem.
Zie je hoe vrouwen naar hem kijken?
Hoe mooi ze zijn.
Hoe slim.
Net als die Michela.
Ze is er alleen maar bij om hem te kunnen spreken.
Straks neemt ze mijn plaats in.
Dan maak ik mezelf van kant. Dat moet dan wel.
Want als ik door zou moeten leven, zou ik niemand meer zijn.
Ja, ze kijken hem allemaal bewonderend aan.
Maar hij wil bij jou zijn.
Jij bent speciaal.
Als je zo blijft zal hij altijd van je houden.
O, Gianni. Ik heb de armband niet.
Hoe kan dat? -Geen idee.
Waar is hij nou? -Vast nog bij Roberto.
Nee. Ik had hem hier in gedaan.
Zeker weten? -Ik weet het niet meer.
Doorzoek de koffer.
Hier is hij niet.
Hier ook niet.
Rustig. We bellen Roberto. Ik weet zeker dat hij daar is.
O, god.
Pardon. Sorry.
Pardon.
Vittoria vermoordt me als ik hem niet heb.
We gaan hem nu bellen. Maak je geen zorgen.
Hij neemt niet op.
Hij nam niet op.
Hij is vast met Michela.
Bel nog eens.
Wil jij bellen, alsjeblieft? Ik word gek.
Nul, twee, zeven, zes elf, drieëntwintig, negen, vijf.
Hallo? Hoi.
Ja, met mij. Nee, alles prima.
Maar ik kan de armband niet vinden. Kun je even kijken of je hem ziet?
Oké, ik wacht wel.
Volgens mij is Michaela er. -Hou op.
Ja.
O, jeetje. Gelukkig.
Hij lag in de badkamer.
Ik mis je nu al.
Ja, maar mij ook bellen.
Oké. Dag.
Gelukkig.
Ik kan niet naar huis en Vittoria's vragen aanhoren.
Niks zeggen.
Weet ik, maar ik heb de armband niet.
Je bent te gestrest. Zo kun je niet leven.
Weet ik. Ik ben altijd nerveus.
Weet je wat ik net dacht?
Wat als Michela de armband vindt en hem meeneemt.
Wat is dit?
Giovà.
Komt door de stress. Je trekt aan je haar.
Ik trek niet. Het valt zelf uit. Kijk. Ik ga dood.
Nee, niemand gaat dood omdat ze wat haar verliezen.
Ik loop mee naar de bus.
Oké?
Vertel tegen Vittoria over de bezienswaardigheden.
Hou het gesprek op. -Oké.
En als ze ernaar vraagt?
Geen zorgen, rust uit. Ik regel dit.
Weet je wat jij bent? Een kneus.
Een kneus.
We doen dingen zonder dat we de werkelijke reden weten. Als die er al is.
Giuliana moest haar armband terug hebben.
Ik ga zometeen weg.
Nee, geen probleem. Ik ga graag terug.
Om acht over tien. Kom je me halen?
cherie, bel me als je hem ziet
en geloof me, deze trein
als je hem mist, krijg je niet nog een kans
Is deze stoel bezet? -Ja, sorry.
Je was niet op het station.
Ik was aan het werk en helemaal de tijd vergeten.
Waarom bestudeer en lees je al die dingen?
Omdat ik een mens ben.
Dus ik ben bang…
…en in de war…
…en beduusd.
Vind je God bestuderen eng?
God is eng.
Onze angst.
Onze verwarring.
Onze beduusdheid.
Nadat je over sprak, heb ik het ook geprobeerd te lezen. Om het te snappen.
Ik ben wel klaar met God.
Ik snap Hem niet.
Nee, want het is God.
Wat voor God zou Hij anders zijn?
Zul jij Hem ooit begrijpen?
Dan interesseert het me niet.
Ik wil het snappen.
Te korte zinnen zijn zinloos.
Geef jezelf tijd.
Ben je moe?
Ja.
Wil je bij mij slapen?
Nee. Ik slaap wel op de bank.
Zeker weten?
Ja.
Waarom kwam je terug?
Weet ik niet meer.
Hier is de armband. Welterusten.
Hij gaf me de armband alsof het de tandpasta of een handdoek was.
Hij noemde Giuliana niet eens.
Alsof hij haar had gewist.
Ik dacht: is het zo makkelijk?
Kun je doodgaan voor mensen waar je niet zonder kunt?
O, god. Gianni.
En Giuliana?
Ze heeft iets met 'r haar.
Weet ik.
Dat was goed van je.
Heel goed.
Ze houdt van je.
En ik ook.
Dus ik dacht…
…als je vader je zo gemaakt heeft…
…is het misschien niet helemaal een klootzak.
Hoe is het?
Ik heb een nieuwe baan.
Als huishoudster bij een van Constanza's vrienden.
Dag en nacht. Ik ga daar wonen.
In Posillipo?
In Posillipo. Tussen de dames.
En dit huis dan?
Je houdt van dit huis.
Je haat Posillipo en de mensen die er wonen.
Ik moet weg uit dit mausoleum. Anders ga ik ook dood.
Oké. Ik kwam Giuliana's armband terugbrengen.
Hij zat nog in mijn tas. -Hou maar.
Hij is van Giuliana. -Ze vindt hem niet mooi.
Waarom gaf je hem haar dan?
Omdat ze gespannen was.
Deze armband is al vanaf je geboorte van jou.
Oké.
Tot ziens.
Gianni. -Ja?
Kom hier.
Vergooi je leven niet.
Vergooi het niet, oké?
Wees hier zuinig op.
Bedenk voor je hem weggeeft, of hij goed of slecht is.
Als je hem weggooit…
…doen je vader en ik je wat. Begrepen?
Wees niet zoals ik.
Ben je dan niet steeds trouw geweest aan een dode man?
Ik heb alleen van Enzo gehouden.
Maar in deze stad…
…is een vrouw een stuk vlees dat aan de wolven wordt gevoerd.
Er blijft niks van over. Niks.
Je hebt geen idee met hoeveel vreemden en losers ik in bed ben beland.
Of ze gaven me boodschappen, een beetje mozzarella.
'Vittoria, ik heb een prachtige ketting. Dealtje gemaakt.'
Ze repareerden de wasmachine.
De boiler ging kapot.
'Ciro, het is koud. Kom je hem repareren?'
'Tuurlijk, Vittoria. Geen probleem.'
'Bedankt, Ciro. Koffie?'
En dan…
Tante, waarom loog je tegen me?
Want het klonk mooi.
Wat doe je?
De dorpsgek uithangen.
Iedereen gaat weg. En jij?
Ja, ik ga ook.
Maar waar naartoe?
Ik weet het niet.
Ik ben net mijn moeder.
We accepteren alles omdat we niks kunnen.
Weet je wat?
Zodra Vittoria weg is, pak ik de foto van mijn vader…
…en gooi ik hem weg.
Ga naar Tonino.
Tonino?
Die denkt alleen aan zichzelf. Hij geeft niet om mij, mama, Giuliana.
Geef me Rosario's nummer.
Wil je met hem neuken?
Dan geef je 't niet. Ik krijg het wel en dan zeg ik tegen hem dat je jaloers was.
Dan zeg ik het tegen Vittoria. Dan zullen we zien.
Zweer het dat je het haar vertelt.
Hoi, Nello. -Dag, Giovanna.
'Lieve Giovanna, ik heb je niet de waarheid verteld.
Ik schaam me niet omdat ik was blijven zitten.'
HET LEUGENACHTIGE LEVEN VAN VOLWASSENEN
'Mijn ouders schaamden zich.
Ik ben gelukkig.
Ik wil stoppen met school…
…en alleen maar schrijven.
Waarom zou ik me schamen.
Ze zijn bang dat ik hen niet waardig zal worden.
Maar ik schaamde me voor hele andere dingen.
Ik wil niet waardig zijn. Ik wil onwaardig zijn.
Dat 't slecht met me afloopt.
Dus ik overwon mijn walging…
…en sprak af met een jongen die een tijdje bij ons als tuinman had gewerkt.
Het was vreselijk.
Zijn speeksel smaakte naar afvalwater en hij bleef maar vloeken.
Maar dat is tenminste achter de rug.
En ik heb er een verhaal over geschreven. Maar dat moet je nog niet lezen…
…want jij bent nog maagd en dan heb je daarna geen zin meer.
Wat is er?
Mogen we niet zoenen?
Is het niet lekker? -Nee.
Iedereen vindt 't lekker.
Als je ook van mijn borsten zou willen afblijven.
Maar als het moet dan mag het. -Ik heb niks nodig.
Raak me aan.
Is dat oké?
Ja.
En wat vind jij lekker?
Vertel. Ik wil niet iets verkeerd doen.
Mag ik mijn kleren aanhouden?
Om te vrijen moeten we ons uitkleden.
Maar als ik mijn kleren maar mag aanhouden.
Je moet wel je ondergoed uitdoen.
Oké?
Oké.
Maar zo doe je dat niet.
Ja. Maar ik vraag je om een gunst.
Ik ga je een beetje aanraken. -Nee.
Je weet niet hoe. Dat doet pijn. -Maar ik ben er goed in.
Heel lief, maar bedankt. Ik vertrouw je niet.
Als ik je niet een beetje aanraak gaat het erg zeer doen, oké?
Wat is dat voor moois tussen je benen.
Heb je geschreeuwd? -Nee.
Heb ik je pijn gedaan? -Nee.
Maar ga door. Ik wil niet zwanger raken.
Geen zorgen. Relax, oké.
Ben je klaar?
Ja.
Het schrijnt.
Eigen schuld, Gianni.
Het had beter gekund.
Dit is precies zoals ik het wilde.
Je hebt prachtige tanden.
Hou je me voor de gek?
Nee, echt. Ze zijn mooi.
Ik heb veel verhalen geschreven.
Eentje over twee zussen met een vriendin die vaak blijft slapen.
De oudere zus wacht tot de jongste slaapt
en kruipt dan bij de gast in bed en slaapt bij haar.
De jongste probeert wakker te blijven.
Ze leed onder het gevoel buitengesloten te worden.
Maar valt toch in slaap.
Eén keer doet ze net of ze slaapt.
En in stilte en alleen
luistert ze naar hun gefluister.
En hun gezoen.
Daarna doet ze of ze slaapt om hen te kunnen bespieden.
En altijd als de andere twee eindelijk in slaap vallen…
…huilt ze.
Giovanna…
…als je echt zo van me houdt, ik sta op de afgesproken plek.
Gianni, neem wat koffie.
Het allerbeste, Rosà.
Kom, snel.
GEBASEERD OP DE GELIJKNAMIGE ROMAN VAN ELENA FERRANTE
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Als je klein bent, lijkt alles groot.
Als je groot bent, lijkt alles klein.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Niemand weet het.
Ieder het zijne.
Ondertiteld door: Ellen Holwerda