SERIAL NETFLIX
- Niezłe pomidory. - Dziękuję. Weź sobie jeden.
- Piękny uśmiech! - Dzięki za ratunek!
Ten koleś!
Ten tutaj! To on. On nas uratował przed tym czymś!
Robiłem swoje.
No raczej! Brawo, Usagi!
- Jihanki, co w trawie piszczy? - Chyba konik polny.
Ale trudno mi stąd usłyszeć.
Kropka, wreszcie.
Ocaliłem świat, złapałem yōkai i oczyściłem imię przodka.
Teraz będzie szło jak po maśle. Wszyscy mnie uwielbiają.
Nienawidzę go.
I pomidorów też!
KROPKA
Kamieniowi Ki pewnie wygodniej bez sprzętu.
Ale zauważyliście, jak ucichł?
- Tylko pan go słyszy. - Bo mnie lubi najbardziej.
Udało się nam. Uratowaliśmy świat.
Tak. Wszystko wraca do normy.
Poza tym wielkim motylem nad miastem.
A ten cały Clavis nadaje motylowi złowieszczości.
Motyle nie są groźne.
Można dostać szkorbutu od ich ukąszenia!
Usagi, nie ma jakiegoś motyla yōkai?
Tylko Tsuchigumo, wielki pająk. Nie wypuściłem go z Kamienia.
Oby. Nie znoszę pająków.
Osiągnąłem swój cel. Zostałem samurajem.
Jestem wyższy? Chyba trochę urosłem.
- Tak, Usagi. - Bardzo urosłeś.
Nie zdepcz mnie!
Skoro już jestem samurajem i jedynym posiadaczem broni Kaikishi,
to gdyby ktoś potrzebował rady…
Super.
Czekaj. Mówisz poważnie?
Przeszedłem trening wielkiej senseiki…
Mówiła, że niepełny trening.
To szczegół, ale skoro mam większość treningu za sobą,
sam mogę być senseiem.
Jasne. Fajnie, Usagi.
Zostaw go. Zobacz, jaki jest szczęśliwy.
- Uratował świat. Choć tyle możemy zrobić. - Możemy mniej.
Będziemy jeszcze walczyć z jakimiś yōkai?
Z tobą nie, Kasa Obake. Nigdy.
Łap obręcz!
Wysportowany!
Uspokoiło się, więc wrócę do spłacania Nietoperzy.
- No tak, oni. - A ja wrócę do…
zarabiania w legalny sposób.
Oto jego wysokość,
siogun Neo Edo, nasz miłościwy władca, pan Kogane.
Co się dzieje?
Skąd ogromny motyl nad miastem? Co jest na Kamieniu Ki?
I co z tymi wszystkimi gadżetami, które tu były?
Na to odpowiem.
Kamień Ki już ich nie potrzebuje.
Zasila miasto bezprzewodowo.
Czyli pracuje sam bez żadnego sprzętu?
To nie jesteś już potrzebny.
Mam wyłączyć zasilanie?
Mogę to zrobić. Proszę nie kusić.
Nie! Przepraszam! Pilnuj wszystkiego. Zachowasz stanowisko.
A pan wyśle budowobotto do naprawy dachu?
Dobrze! Wyślę.
Umie pan go wyłączyć?
Nie. Ale pan Kogane we wszystko uwierzy.
Raz powiedziałem, że masło sojowe leczy grzybicę. Kupił to!
No i świetnie.
Pokazałem, kto tu rządzi.
Chodźmy. Muszę kupić masło sojowe.
Gotowi?
Tak. Kogane nie będzie się spodziewał. Porwiemy go, że ho, ho!
Nietoperze górą!
Nie próbował nami dyrygować.
Jest super. Pierwszy raz od dawna nie dzieje się nic złego.
Dziwne. Nie robiła tak wcześniej.
Co to jest?
Znalazłam ją w tunelu Mogura, gdy Usagi się zjawił. Przynosi szczęście.
Przydarzyło ci się mnóstwo złych rzeczy.
I wszystkie przeżyłam.
Co się dzieje?
Kamień Ki budzi chram Kaikishi.
Dostanę nową broń!
Wie, że jestem za dobry na jojo.
Bez urazy, jojo. Jesteś super.
Wasza trójka otrzyma broń Kaikishi.
Nie dzieje się tak podczas zagrożenia?
Nie wiem.
Nadal milczy.
Clavis sprawia mu ból?
Wachlarze bitewne!
Maczugi wojenne!
Łuk i strzały!
No nie!
Daj mi lepszą broń. Proszę!
Jojo.
Czworo Kaikishi.
Ciekawe, co to znaczy.
Nagroda za powstrzymanie Kagehito?
Na pewno! I uratowaliśmy świat.
Ciekawe, co one robią.
Wybacz!
Dobrze, że nie jestem materialny, bo zostałbym duchem.
Co?
Patrzcie!
Stójcie! Skoro macie broń Kaikishi, potrzebny wam trening.
I oczywiście waszym senseiem będzie…
Chyba mamy powiedzieć, że ty.
Ja, bo mam doświadczenie ze swoją bronią i otrzymałem szkolenie od Karasu Tengu.
Jednodniowe szkolenie.
Na świętej górze czas płynie inaczej.
Trenowałem tam całymi miesiącami.
Nie musimy słuchać o…
Wysoko ponad mgłą trenowałem dniami i nocami.
Rety.
Pod okiem Karasu Tengu
zyskałem grację wiatru.
Prędkość błyskawicy.
I precyzję…
No wiecie. Tego, co precyzyjne.
I przeciąłem ziarno ryżu.
Na głos nie brzmi to imponująco, ale było naprawdę świetne i…
Kochani!
Co? Wybacz.
Możesz być naszym senseiem. Prawda?
- Jasne. - Chyba.
Fajnie. Dobrze.
Zaczynajmy!
Chętnie je wreszcie wypróbuję.
Wspaniałe!
- Tak! - Super!
Cisza!
Czy ty nas uciszasz?
Tak, gdyż posłuszeństwo wobec senseia
cementuje cegły nauki.
Co to za odzywki?
Jako wasz sensei, dzielę się mądrościami.
Oddajcie broń. Nie jesteście na nią gotowi.
Co robimy?
Będziemy ćwiczyć, używając…
Wymyślasz to na poczekaniu?
Nie. Wszystko zaplanowałem. Dlatego przyniosłem…
miotły.
Weźcie po jednej.
Niewdzięczne prace to fundament, na którym zbudowano mistrzostwo.
I raz, i miotła, i raz, i…
- Usagi… - Sensei.
Sensei, nie wiemy, co znaczy: „Raz i miotła”.
Cisza.
Gdy kwestionujesz senseia, sensei kwestionuje ciebie.
Dobrze kwestionować autorytety, bo gdy to robisz,
twój autorytet nie jest kwestionowany.
Tylko sensei dzieli się mądrościami.
- A teraz raz i miotła. - Dorwę go we śnie.
- Co? - Mówię, że Kropka marudzi. Jak śmie?
Mam na ciebie oko.
Kto by pomyślał, że osiem godzin z miotłą tak męczy?
Nikt by nie pomyślał,
bo nikt by tak nie robił, bo nie ma nic gorszego.
Jutro będę siedzieć na Usagim, aż przestanie.
Dobranoc.
Zaraz padnę.
Iku zo!
Do Królestwa Grzybów to nie tędy!
Co ty wyprawiasz?
Nie trzeba ci snu.
Albowiem sen jest pieśnią porażki.
Bez dziewięciu godzin snu
jestem bardziej podatny na chorobę, zmęczenie i wybuchy złości!
Słusznie. Śpij.
Jesteś, Lizakowa Księżniczko.
Wiosenne słońce było dla ciebie łagodne.
Mieszkałam w śmietniku, Usagi.
Umiem zastawić pułapkę.
Imponujące. Z czego ta lina?
Z juty.
Z juty. Dobrze wiedzieć.
Nie próbuj zaskoczyć ninja.
Ty kazałeś nam milczeć. Ty z nim pogadaj.
Dobrze. Wyjaśnię, że ten pomysł z senseiem to niewypał.
Dzień dobry, uczniowie.
Gotowi na naukę panowania nad bronią?
Nawet nie możemy jej używać.
Posłuchaj, stary.
Ten cały pomysł z senseiem…
Bardzo dziękuję, że we mnie wierzycie.
Tyle dla mnie zrobiliście od przyjazdu. Pomoc wam wiele dla mnie znaczy.
Gdybyście mi nie ufali, załamałbym się.
Byłbym zdruzgotany. Zbolały.
Przepraszam. Co mówiłeś?
Nic.
Zjedzmy śniadanie.
Nie mogłem!
Wiem. Jest taki wrażliwy!
Ja bym powiedziała.
Gdzie śniadanie?
Dostaniecie posiłek po lekcji, albowiem głód…
Nie chcę mądrości.
Chcę pyszności.
Mam cukrokolorzycę.
Nie ma takiego słowa.
Jest! Znaczy, że zmieniam kolor, kiedy mam niski cukier.
Głodowanie to część treningu. Jestem senseiem!
Usiądę na tobie!
Otwierać natychmiast w imię sioguna!
Nietoperze mnie gonią.
Ci goście.
Powalili moich Keisatsu pięściami!
Zginę!
- Ocalił pan megafon? - Uwielbiam go!
Ratujcie mnie.
Walczcie z Nietoperzami albo wtrącę was do więzienia.
Nie może nas pan ciągle straszyć więzieniem.
Dotąd to działało.
- Gdzie śniadanie? - Jak się okazuje, nie ma.
Mówi się, że…
Tam jest!
Brać go!
- Pozwolimy im go porwać? - Najwyżej go zjedzą.
Rozbestwią się i następnym razem porwą kogoś ważnego.
Prześmieszne żarciki, ale pomóżcie!
No weźcie, dajcie go nam porwać.
Zmusimy go do wyłączenia Kamienia Ki, żeby było ciemno.
- Nie znosimy światła. - Światło parzy.
Drodzy uczniowie, to będzie znakomite ćwiczenie.
Co się dzieje?
Chizu, walcz z jedną ręką za plecami.
Gen, skacz na jednej nodze.
Kitsune, a ty…
utrzymaj wazę na głowie.
Wolałabym, żebyś żartował.
Musicie walczyć z przeciwnościami, gdyż…
Dziękuję.
- Za mało się wczuwasz w tę walkę. - Chciałem być dobrym senseiem.
- To kiepsko, bo jesteś fatalny. - Wiem.
Admirałem nie zostaje nikt pozbawiony umiejętności.
Czemu admirałem? Przecież nie macie statków.
Nie roztrząsaj tego.
Wiecie co? Dość.
Nie zadrap mojej czapki!
Czy on nas zostawił?
Skąd. Nie ćwiczyliście z nimi, ale wierzę w was.
Nieźle.
Chizu!
Optymalnie.
Kitsune!
No weź! Proszę!
Wybacz.
Zobaczmy, na co je stać.
Super!
Puszczaj sioguna.
Nie! Zrobicie mi krzywdę.
Uciekaj. Masz skrzydła. Jesteś od nas szybszy.
Racja.
To jeszcze nie koniec!
Ale teraz muszę sobie zrobić okład. I zjeść śniadanie.
Na dźwięk tego słowa kogoś zjem!
To było pogmatwane i niezbyt mi się podobało,
ale nie jestem martwy.
- Nie jestem, prawda? - Nie.
Czyli skończyło się dobrze. Tylko nikomu nie mówcie.
Zorientują, jakie to łatwe, i sytuacja się powtórzy, a to okropne.
Róbcie, co mówię, albo traficie do więzienia.
Miłego dnia.
Dziękuję, że ze mną wytrzymaliście. Poniosło mnie.
Byłeś kiepski.
Tak, trochę.
Trudno było ci nie przywalić.
Tak. Dzięki, że tego nie zrobiłaś. Jak wam to wynagrodzić?
Poza śniadaniem oczywiście.
Mój żołądek jest szczęśliwy.
Dzięki, że zapłaciłeś.
Proszę.
Pożyczycie mi forsy, żebym naprawdę mógł zapłacić?
Cześć.
Ale jest śliczna!
- Co? - Kitsune, czemu to przytulasz?
To moja koleżanka.
Ma na imię Kiyoko.
Będę ją już zawsze kochać.
To tylko jakaś kula.
Czemu tu nic nie jest normalne?
Przytulamy się? Dobra.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz