SERIAL NETFLIX
Wielcy samurajowie muszą opanować medytację.
No to ją opanuję.
Leć ćwierkać gdzie indziej. Próbuję medytować.
Kropka, nie pomagasz.
No nie!
Udało się. Super. Ale super!
To oświecenie? Nie czuję się oświecony. Szorstko tu. Zgłodniałem.
Cicho, mózgu!
Samuraje mają być aktywni!
Medytacja jest głupia.
Mózgu, mieliśmy być drużyną.
Według Karasu Tengu medytacja to klucz…
do czegoś ważnego.
- Wygrałeś, mózgu. Jedzmy. Daifuku!
- Nie przed kolacją. Daifuku!
Najpierw brokuły.
KROPKA
- Idę po daifuku. - Też mogę?
Mówiąc „daifuku”, zrobiłeś mi smaka.
Tak to działa.
- Coś tam mam! Pająka?! - Kropkę.
Zabralibyście Hanę do jej przyjaciółek w dōjō?
Ciągle jest z ciocią i zaczęła się dziwnie zachowywać.
Moje plecy.
Jasne, ciociu. Hana, chcesz daifuku?
Pójdę, ale nie mogę jeść słodyczy. Mam od nich zgagę.
Przyda jej się spędzić czas z dzieciakami.
Co tam mam?! Pająka?!
Kiyoko się ich boi!
Już dobrze, nie skrzywdzą cię.
Straszne kotki.
Znają tylko walkę. Wydajemy przez nie majątek na manekiny.
Cześć.
Mamy daifuku.
Spokojnie. Są w porządku.
Hana, gdzie byłaś?
Pewnie na tajnej misji.
Mieszkałam na farmie z królicą z drewnianym uchem.
Dobra, nie musisz mówić o misji.
Jak banda ninja, pani Chizu?
Nie tak to miało wyglądać.
Dzieci muszą trafić do normalnych domów, ale…
mają złe nawyki.
Napaści i zuchwałe kradzieże.
Chcę, żeby zrozumiały, że życie to coś więcej niż dōjō.
Zajmiemy się nimi. Mam rękę do dzieci, bo jestem dorosły.
Trzymasz syrop w kieszeni.
Tak. Na wszelki wypadek.
Warto spróbować. Idźcie z Usagim.
Chodźcie. Odninjujemy was.
Kto we mnie rzucił gwiazdką?
Może taniec pomógłby ninja w rozładowaniu energii?
Mają tańczyć?
Znasz jakąś ninja?
Nie jesteś otwarta na nowe pomysły, co?
Co? Pewnie, że jestem.
Każdy mój odrzuciłaś.
Jesteś zamknięta.
Nieprawda! Lubię nowe pomysły.
Słucham ich cały czas.
Witaj, nowa przywódczyni ninja.
Mam kilka pomysłów.
Nie jest zain…
Z chęcią pana wysłucham, panie Kogane.
Witajcie, ninja. Mam dla was wieści.
Wszyscy się was boją.
- Sukces! - Doceniają nas!
- Brawo! - Tak!
Ale to nic dobrego. To źle! Trzeba zmienić wasz wizerunek.
Oto mój wspaniały pomysł.
Zrobimy wam rebranding.
No dobra… To zupełnie nowy pomysł.
I podoba mi się. Jak wszystkie pomysły.
Jak możemy zmienić opinię ludu?
Na początek zamiast bandą Neko Ninja
zostaniecie Drużyną Marzeń Pana Kogane.
Czyli podobają ci się pomysły?
Bardzo mi się podobają.
Pani Chizu, czy mamy go wyeliminować?
Absolutnie nie.
Pani Fuwa by pozwoliła.
Ulepszmy wasz wizerunek.
Proponuję rozpocząć od cekinów!
Cekiny?
Nauczymy się robić coś dla innych, a nie innym.
Zacznijmy od klasyki: pomocy w przejściu przez ulicę.
Zgodnie z rozkazem.
Tę lekcję może pomińmy.
Teraz ratowanie zwierzątek z drzew.
Kropka mówi, że tokage utknęła.
Powoli, żeby jej nie przestra…
Zaciekłość nie była potrzebna.
Ale efekt jest.
Spróbujmy czegoś innego.
Mieszkam tam! Tam!
Kazałem im nosić zakupy. Czy one je…?
Kradną? Tak.
Gdy pani Fuwa chciała nas uspokoić, kazała medytować.
Niedorzeczne. Tylko staruszkowie medytują.
Nie. Robimy to cały czas. Łatwizna.
Trzeba przestać robić wszystko inne.
Ma to sens.
Moje warzywa!
Lubią warzywa?
Odłóżcie je!
Pomówmy o problemie z wizerunkiem.
Oczywiście najważniejsze są…
nowe stroje!
Podoba mi się ten puchaty. Aż prosi, żeby się przytulić!
Co wy na to? Puchaty, puszysty, błyszczący?
- Panie Ko… - Nieważne.
Zamiast katan ninja będą nosić mój nowy wynalazek.
Balon?
Nie.
Balonowe origami.
Nie chwaląc się, jestem mistrzem dziewiątego stopnia.
Oto moja wizja Drużyny Marzeń Pana Kogane.
Będziecie siłami dobra w Neo Edo.
Nowe ninja będą sprawiać mieszkańcom radość,
wręczając balonowe origami.
Ja dostarczę materiały. Z niską marżą.
I będą też roznosić ulotki edukacyjne na różne tematy.
Przykładowo:
„Hobby pana Kogane”, „Twój Kumpel, pan Kogane”
i „Pan Kogane: Wspaniały Bohater czy Wielki Geniusz?”.
Myślałem też o muralach z…
różnymi rzeczami.
Będzie wspaniale.
Panie Kogane, mówi pan o zmianie tego, co ninja robią,
a nie tego, jak myślą.
Niedorzeczne.
Ludzie nie widzą myśli. Widzą czyny.
Omówmy kolory nakryć głowy.
Śliwka, brzoskwinia, jaskrawy róż?
Dzieci, idziemy w miejsce, w którym można biegać i krzyczeć.
Idziemy… do salonu gier!
Co to?
Nie wiecie, co to salon gier?
Sam tego nie wiedziałeś.
Spodoba się wam.
Oto on.
Bawcie się!
- Powinieneś był dać im wskazówki. - Czemu?
O tak. Powinienem był. Dzieci!
Małe ninja! Ninja-dzieci!
- Jak je…? - Zbiórka!
Chcemy, żebyście przestały robić to, co ninja.
Ale jesteśmy ninja. Musimy to robić.
Nie musicie.
Pamiętacie panią Chizu?
Miała skrzywdzić przyjaciół, ale odmówiła pani Fuwie.
No tak…
To bajeczka.
Nikt nigdy nie odmówił pani Fuwie.
- Chizu owszem. Widzieliśmy to. - Nie wykonała rozkazu pani Fuwy.
Nie wierzę.
Pójdziemy tam?
Czemu wam nie wychodzi?
To takie proste!
Czemu jesteście beznadziejne?
Te ninja to banda nierozgarniętych fajtłap!
Hau, hau!
Próbowałyście mnie załatwić?
Hultajki!
Możesz przestać. Wierzę, że jesteś otwarta na pomysły.
Ale zaraz go zaciukają!
To wcale nie byłoby takie złe.
Wiesz co? Przekonałam się. Pomóżmy im.
Nie możemy.
Zaraz… Możemy?
Nie.
Panie Kogane!
Małe ninja sieją zamęt w mieście.
Rzucają innymi, straszą zwierzaki i kradną zakupy.
Obywatele są przerażeni!
Serio?
Idealnie. Źle do tego podszedłem.
Nie macie być łagodne.
Musicie być przerażające.
Będziecie moją bandą!
Co?
Będziecie eliminować moich wrogów.
Choćby starca, który sprzedał mi zepsuty melon.
Nie!
Nie można mi odmawiać!
Nie pozwolę na to, żeby zrobił pan z nich osobiste żołnierki.
Ale… Jak śmie…? Ze wszys… Wy… No…
- Nie można mi odmawiać! - Dość!
Proszę posłuchać. Chcę, żeby ninja porzuciły przemoc.
Jeśli wejdzie mi pan w drogę, zrobię wyjątek.
Keisatsukan, bro…!
Są na nic.
Wiesz, że mogę ci uprzykrzyć życie?
No dobra. I tak mam lepsze rzeczy do roboty.
Nikt was nie lubi i śmierdzicie!
To mu nagadałaś!
Przepraszam za tamto o pomysłach.
Miałaś rację.
Muszę być otwarta.
Jaki miałaś pomysł?
Tańce? Dla ninja.
Taniec ninja.
Nie zrobimy tego. Ale od teraz będę bardziej otwarta.
Wiem. Zróbmy wyprzedaż wypieków!
Wiesz co? Nie jestem otwarta. Pogódź się z tym.
To święte miejsce, więc wszystkie się zachowujcie.
Zero dźgania.
- Super! - Co to jest?
Tu się to wydarzyło.
- Tu Chizu odmówiła pani Fuwie. - Martwię się o Kamień Ki.
Wciąż się nie odzywa. I były wahania energii.
Chyba jest chory.
Małe ninja tutaj?
Chcemy je nauczyć, jak być dobrymi.
Ale wyszła z tego seria przestępstw.
Uroczych i małych, tak?
Nie. Normalnych przestępstw.
Mogą nas nawet oskarżyć o współudział.
Pogadam z nimi. Jestem stary.
Dzieci biorą to za oznakę mądrości.
- Głośno zagwizdał. - Jest stary.
I pewnie mądry!
Dzieci, wiem, że całe życie uczyłyście się walczyć,
ale teraz nie pora na walkę.
Pora na pokój.
Zniszczymy Kamień Ki!
To pokonajcie nas.
Dobra.
Brać ich!
Walczymy, ale nadal nam wisisz kasę.
Tak, wiem.
Pomogę.
Zapomnijcie o porze na pokój. Pora skopać tyłki!
Co zrobi banda dzieciaków?
To demony?!
Jaki macie plan?
Odczepimy Kamień Ki i wyłączymy wszystkie światła.
W ciemności będziemy mieli przewagę.
Nietoperze, atakować Kamień Ki!
Zakończcie erę światła!
Ale to było super!
Ale żeby było jasne: nie powinnyście walczyć.
To pająk?! Zabierz go!
Nie. To zawsze jest Kropka. Pająki są małe. Ogarnij się.
Przepraszam.
Nietoperze, lecimy.
- Jeszcze tu wrócimy! - Bez pośpiechu.
Następnym razem…
obmyślimy plan.
Byłyście super.
Nigdy nie możemy nikogo zniszczyć.
Nigdy nie było w tym miejscu ciszej.
Nie uwierzycie.
To ja nauczyłem się czegoś od Hany.
Medytacji. Umiem przez trzy sekundy.
- Umiałem. To zmęczenie. - Nie uwierzycie!
Z jakiegoś powodu na targu jest ochrona.
Dziękuję za pomoc.
Miło, że jest tu taki spokój.
Kropka.
Ukradłyście dziś warzywa?
Usagi nam kazał.
- Nie! - To się nie skończy, póki są w mieście.
Mogę w tym pomóc.
Naprawdę? Myśli pani…?
Tak. Mogą zamieszkać ze mną na farmie.
Muszę wracać, a Hanie potrzeba koleżanek w jej wieku.
Optymalnie.
Do widzenia, Hana. Odwiedzę cię.
Do widzenia, pani Chizu. Dziękuję za wszystko.
Jestem z ciebie dumna, Usagi.
Pa, pa, Kiyoko.
Pa, pa!
Miejcie na niego oko.
Będziemy.
Wrócę z Ashi przed północą.
Pająk! To…
Zaraz.
To znów Kropka, tak?
Tak!
Oczywiście, że Kropka. Pewnie!
Jeszcze jak!
Masz niespokojny ton.
Już za nimi tęskni. Kiyoko uwielbia przyjaciół.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz