SERIAL NETFLIX
Dobra, jeszcze raz. Pora opanować medytację.
Teraz.
Nie. To niewykonalne.
Karasu Tengu zwariowała. Nie uda mi się.
Nie dowie się, że się poddałem.
Usagi!
Przepraszam!
Ōdokuro.
Już dobrze. Trzymam panią.
To może chwilę tu odpocznijmy.
KROPKA
Co się stało?
Walczyłam z Ōdokuro.
Muszę cię ostrzec.
On chce cię zniszczyć.
Wiem. Pokonaliśmy go już.
Pokonaliście?
Według mnie…
był remis.
Ōdokuro!
Usagi, jestem pod wrażeniem.
Na Świętej Górze, gdzie czas płynie inaczej,
walczyłam z Ōdokuro przez sto lat.
Tak. Panujemy nad sytuacją.
Jest dobrze. Żadnych kłopotów.
Poza ogromnym i dziwnym motylem na niebie.
Kamień Ki dał nam broń Kaikishi, a to dzieje się w razie zagrożenia.
No i Tetsujin mówi, że Kamień milczy.
No dobra, było kilka oznak kłopotów.
Wszystkie wskazują na Kamień Ki.
Spróbuj się z nim połączyć.
Usagi!
Kropka znowu chce mi ukraść żuchwę!
Kamień Ki milczy od wielu dni, ale możesz spróbować.
Uda się?
Oczywiście.
Albo zakończy się twoją śmiercią.
Zrobię to.
Usagi!
Kagehito! Jest wolny!
Nie! Kagehito nam wcześniej pomógł. Umieściłem go w Kamieniu, żeby przeżył.
Tak. Dziękuję.
Tylko częściowo doszedłem do siebie, ale musiałem wyjść, żeby was ostrzec.
Przed czym?
Przed inwazją.
Powstrzymaliśmy ją.
Zamknęliśmy portal. To było super.
Zamknęliście go tylko na jakiś czas.
Clavis nadal chce go otworzyć.
Kamień Ki walczy, by do tego nie dopuścić.
Dlatego milczy. Jest zbyt zajęty.
Kamień Ki jest coraz słabszy.
Wkrótce przegra tę walkę…
i portal się otworzy.
Kiedy?
Za około 136 godzin i 9 minut.
Około?
I co wtedy?
Makkine.
Dowodzą ogromnymi wojskami.
Widzieliście wojnobotto
oraz szpony ich bestii wojennej.
To kaijū.
Przeraźliwy mechaniczny potwór o ogromnej mocy.
Makkine posiadają wiele innych strasznych broni.
Makkine podbili mój lud, Unu.
Byłem jego przywódcą.
Walczyliśmy, ale po kilku godzinach wszystkich schwytano.
Makkine zmusili mnie do posłuszeństwa.
Wysłali mnie tutaj, żebym otworzył portal do waszego świata.
A teraz, obawiam się, to wasz świat będzie cierpiał.
I za to…
przepraszam.
Kagehito, jak to powstrzymać?
Przygotujcie się!
Zbierzcie środki, wezwijcie sojuszników.
Mój lud nie był gotowy.
Ale wy…
możecie być.
- To brzmi źle. - Bez obaw. Wezwę lekarzy.
Wiecie, jak go leczyć?
Nie wiemy, kim jest.
Organizmem kolonialnym zbudowanym z energii dusz
uporządkowanej w strzępkach.
W takim razie potrzebny będzie…
plaster uśmiechu.
A teraz pora na lizaka.
Nie wiem, gdzie mu go podać.
Potrzebuję…
odpocząć.
- Przesuń się! - Sam się przesuń. Miejsca jest mnóstwo.
Ale to mój ulubiony kącik!
To on! Przez niego zostaliśmy uwięzieni.
Całe wieki obwinialiśmy Miyamoto Usagiego, ale to był on.
Nie zrobiłem tego celowo.
Kamień was wciągnął, bo częstotliwość energii naszych dusz…
Nie będę słuchał kłamstw!
Jesteś potworem!
Ty nazywasz go potworem?!
Kradniesz kości.
Z pól bitew!
Ktoś tu pachnie jak zupa.
- Nic nie poradzę! - Szkoda, że mamy mało miejsca.
Musicie tu zostać razem.
Usagi, nie…
Nic nie możemy zrobić. Na razie!
Mamy mnóstwo pokojów.
To potężni sojusznicy.
Muszą się dogadać, dlatego zamknijmy ich razem.
Mogą się też pozabijać.
Jest na to 50% szansy, ale każdy jest potrzebny.
Poproszę Chizu o pomoc ninja.
A ja przekonam Mogura.
Zrobię herbatę.
Albo wielkiego robotto.
Obronobotto. Tak bardziej pomogę?
Tak. Proszę nad nim pracować.
Kitsune, pogadaj z Chizu. My szukamy Chikabumy.
Dobrze, że mam wielofunkcyjną latarnię.
- Lampkę nocną? - Tak. W nocy emanuje ciepłym blaskiem.
Przekonanie Mogura będzie łatwe. Uwielbiają mnie.
- Mówiłeś coś? - Spokojnie. Kumpluję się z waszym szefem.
Czas na pstryknięcie.
Za mnie!
Stać!
Wybacz pstryknięcie.
Jesteśmy nerwowi z powodu wielkiego pająka.
Przepraszam. Kogo?
Bez spiny. To pewnie tylko plotki.
Porozmawiajmy.
Jasne. Za mną.
Wcale nie mówiłeś o wielkim pająku, prawda?
Prawda?
Najeźdźcy z innego wymiaru?
Hardkorowo, młody.
Musimy współpracować.
Wiedziałem, Chikabuma!
Ale jest malutki problem.
Mogura słuchają tylko tego, kogo szanują.
Musisz udowodnić swą wartość w tradycyjnej bitwie.
Muszę walczyć?
Tak jakby.
Zrobię, co trzeba.
Chikabuma.
Może to nie pająk? Może świerszcz? Świerszcze są nawet OK.
Wyzwanie przyjęte.
Będzie frajda.
Prawda?
Przygotować jamę ceremonialną.
Nie podoba mi się to.
Dobra. Schodzimy.
Może ty poprowadzisz?
Tam na dół? Usagi! Pająki!
Jak widzicie, całe Neo Edo musi walczyć.
Inaczej wszyscy zginiemy.
By poprawić nastrój, przyniosłam mochi i czapki Kucyka Ohayō.
No co? Podnoszę morale.
Ninja nie współpracują z innymi.
Wiem. Ale jaki mamy wybór?
Pani Chizu, krążą pogłoski, że Fuwa założyła nową bandę.
Ktoś może zdradzić.
Miej oczy otwarte. Fuwa wciąż nam zagraża.
No dalej. Każdy lubi mochi.
Na pewno chcesz.
A teraz rozpoczniemy najświętszą tradycję Mogura.
Pradawny Rytuał Oczu.
No dobra, co to takiego?
Dwoje przeciwników zagląda sobie głęboko w dusze,
walcząc fizycznie, ale też duchowo.
To walka umysłów i woli, szukanie wewnętrznego wojownika, aż ten,
kto pierwszy mrugnie,
przegra.
Czyli siłowanie się na wzrok?
Na życie i śmierć!
Żart.
Ale przegrany dostaje manto i napis „Mrugnąłem”.
Takie są zasady.
Przygotuj się!
Jak wielki jest ten pająk?
Mówią, że jak dwa konie.
Albo jak jeden naprawdę duży.
Żartują sobie ze mnie, prawda?
Śmieszne.
Bardzo śmieszne.
Ostrzegam, że choć chciałbym pomóc, honor nakazuje mi dać z siebie wszystko.
A jestem w tym bardzo dobry.
Nieważne.
Niemowlak dałby radę.
Niech rozpocznie się Rytuał Oczu!
- W porządku? - Proszę cię. Dam radę.
Portal nad Neo Edo otworzy się ponownie.
Nadchodzi straszna inwazja.
Niech nadejdzie.
Wywiąże się chaos, a wtedy odpłacę Chizu
i znów stanę na czele ninja.
Chizu i jej przyjaciele chcą nas zdeprawować,
ale ja pozostałam lojalna wobec pani.
Naprawdę?
To dlaczego czuć od ciebie mochi?
Nie mogłam się powstrzymać. Jest pyszne!
Jest zatem moje.
Nie!
Pora na wyższy poziom.
Czas na drugą fazę!
No nie, to nie może być legalne!
Według rytuału gracze mają sobie przeszkadzać.
Nie dałem ulotki z zasadami?
Nie.
Wybacz.
Pomóż, Gen.
Dobrze.
- Gen. - Staram się!
Nie ma poczucia humoru.
Nie dotykają mnie, Gen. Nie dotykają!
Skup się, Usagi.
Pomedytuj.
Ale jestem w tym beznadziejny.
To jedyny sposób. Medytuj jak najmocniej!
Staram się.
Mocniej się staraj!
Odnajdź wewnętrzny spokój!
Teraz!
Usagi, pamiętaj, co mówiła Hana. Przestań robić to, co nie jest medytacją.
Zaraz. Myślenie nią nie jest. Mam przestać?
I co to za echo?
Medytuj!
Potrzebne mi coś, o czym nie będę myślał. Ryba. Albo drzewo?
Albo kwiat.
Piękny kwiat.
Istnieje tylko kwiat.
Nic mu nie jest? Czemu tak na mnie patrzy?
Chyba wreszcie nauczył się medytować.
Dalej, Usagi! Gap się na niego!
Jeszcze nikt tak na mnie nie patrzył, ale to nie koniec.
Dasz radę, Usagi.
Nie dam rady.
Wymiękam.
Kōji! Kenji! Krople do oczu!
Kōji? Kenji?
To mi bardzo przeszkadza.
Zatrudnię cię.
Wielki pająk!
Tak łatwo mnie nie oszukasz.
Pradawny Rytuał Oczu przesunięty ze względu na pająka!
Nie tak to sobie wyobrażałem.
Usagi, obudź się!
Wielki Pająk!
Moja lampka go nie przegania! Usagi!
Uwaga!
Jeśli nie wyraziłem się jasno, nie znoszę pająków!
Usagi!
Przepadł.
Usagi!
Królik!
Spokojnie, Gen. Nie patrz. Przehuśtaj się tylko.
Kicha. Może walczyć z wieloma jednocześnie.
Uwaga tam na dole. Powoli się opuszczę.
Nie pomagasz.
Usagi, jeśli mnie słyszysz,
uchyl się!
Niech to.
Cześć.
Masz naprawdę ładne oczy.
I to całkiem sporo oczu.
Tsuchigumo, yōkai pająk!
Jest raczej jak trzy konie!
Usagi, użyj joja!
Racja!
To broń Kaikishi.
Nie chcę jej używać, więc…
Trzeba było użyć.
Nie patrzę.
Usagi, złapałeś pająka?
Pracuję nad tym!
Mam.
Zajmijcie go!
Czym? Zbieraniem znaczków?
Ja to zrobię, ale nie otworzę oczu.
To za zakłócenie medytacji.
Gen, jesteś cały?
Widziałem coś, czego już nie odwidzę.
I jestem cały.
I chociaż Pradawny Rytuał Oczu przerwano,
Mogura zgadzają się, że udowodniłeś swą wartość.
Z wdzięczności za to, że nas obroniłeś,
chcemy cię uhonorować najwyższym odznaczeniem naszego ludu.
Nie wierzę!
Zasłużyłeś.
Przez te uszy nie mogę nosić okularów, ale dziękuję.
Chikabuma!
Myślisz, że Chizu i Kitsune namówiły ninja?
Na pewno. Oby tylko Kagehito, Karasu Tengu i Ōdokuro się dogadali.
Jeśli wciąż się kłócą, będzie po nas.
Zwyciężę, a wtedy zaszlochacie!
Najpierw musisz pokonać mnie. Niedoczekanie!
Ten, kto wygra, i tak zostanie pokonany przez władcę kości, Ōdokuro!
W Chō Hanie nie trzeba się tak wyzywać.
Stawiam pięć lizaków.
- Nie twoja kolej. A wiśniowe są moje. - Ruszy się ktoś za mnie?
Napisy: Krzysztof Bożejewicz