SERIAL NETFLIX
Ōdokuro!
Ōdokuro, gdzie jesteś? Mam dla ciebie książkę.
Tu jestem.
Dobra, mam mnóstwo pytań.
Ciąg zdumiewających zdarzeń.
Nie pytaj. Ściągnij mnie!
Ostrożnie. Jestem cięższy, niż…
Nic nie widzę!
Utknąłem!
Uwolnij mnie!
Ōdokuro opętał Usagiego.
Co? Nie!
Bez obaw. Pomogę!
Proszę.
KROPKA
Przepraszam. Chciałem pomóc.
Wiem. Dzięki, Kropka.
Cały dzień pracowałem nad ramieniem obronobotto.
- Na inwazję. - No tak.
Brawo. Jak widać, działa.
Chcę pomagać.
Kamień Ki zamilkł
i czuję się mniej użyteczny.
- Jasne. - Mniej użyteczny?
Przynajmniej masz ciało.
Ja nic nie zrobię dla siebie ani innych.
A blokowanie drzwi?
Jest ci przykro, więc przyniosłem to.
Dziecięca Księga Pól Bitwy.
Same obrazki. Popatrz.
Cudowne!
To Okehazama.
Jakieś 1100 lat temu.
Znalazłem tam mnóstwo kości.
W tym mój ulubiony palec.
Niesamowite, że po tylu latach wciąż pamięta się o tych bitwach.
Bitwa pod Awazu.
Tęsknię za czasami, kiedy mogłem zbierać kości na polach bitwy.
Duże kości, małe kostki.
Po tysiącu lat wszyscy pamiętają Miyamoto Usagiego.
Takim bohaterem chcę zostać. Pamiętanym przez pokolenia. Legendą!
Nagakute.
To było niezłe.
Mam stamtąd kilka żeber. Z odrobiną mięska.
Ty jesteś coraz bardziej obrzydliwy.
Usagi, Kagehito cię woła. To ważne.
Świetnie, bo Ōdokuro znów gada o kościach z mięsem.
Ktoś mógłby przewrócić stronę?
Ktokolwiek?
Teraz są mokre.
Muszę poprosić…
o pomoc.
Czego ci trzeba? Lubię pomagać.
Chodzi o cenny przedmiot. Kulę.
Przynieście mi ją. Błagam!
Gdzie jest?
W moim okręcie międzywymiarowym.
To złota kula, w której znajduje się wiele małych cząstek.
Jak śnieżna kula? Fajnie.
Tak!
Zwana jest Chmurą Kwantową.
Chikabuma zaprowadzi was do okrętu.
Znajdźcie kulę.
Cząstki w środku…
to lud mojego świata.
- Co?! - Lud?
Tak.
Gdy Makkine podbiły mój świat,
przyleciały wojnobotto
i zebrały tych, którzy przeżyli.
Ogłuszono mnie.
Gdy odzyskałem przytomność, zabrano mnie do dowódcy Makkine,
który pokazał, co zostało z ocalałych przedstawicieli mojego gatunku.
Zostali unieruchomieni
i zmniejszeni do mikroskopijnych rozmiarów.
Uwięziono ich w Chmurze Kwantowej być może już na zawsze.
Ten, kto odzyska kulę,
ocali mój lud i na zawsze pozostanie w jego pamięci.
Będzie bohaterem.
Legendą.
Bohaterem?
Zawsze w pamięci?
Tak.
Pomożecie mi?
- Po… - Ja pomogę.
To znaczy: my pomożemy.
Tak, wykopaliśmy to dla Kagehito.
Trzymamy się z dala, bo strach się tego bać.
Proszę nie przeszkadzać.
Ostatnim razem tłumaczył pan splątanie kwantowe gołębiowi.
Ty byś nie wytłumaczył.
Tam jest!
Czekajcie tu. Może być niebezpiecznie.
No dobra, raczej nie, ale to ja chcę znaleźć tę Chmurę Kwantową.
Nic nie słucha.
No i? Ty też nie.
Masz rację. Zjemy daifuku.
Znalazłem!
No nie!
- Ja chciałem być bohaterem! - Ja tylko pomagam.
Ostrożnie.
Oczywiście!
To zaawansowana technologia, której nie rozumiemy.
Co? Jak to się stało?
To nic takiego.
Okręt ma tysiące lat. Nikt nie zareaguje na alarm.
Ktoś reaguje na alarm!
No nie!
Wojnobotto?
Już się ich pozbyliśmy.
Dziękujemy za uruchomienie alarmu.
Pewnie kilka uciekło.
Wybraliście bezpośrednią walkę.
Nie niszczcie ich. Muszę jednego dokładnie zbadać.
Patrz.
Interesujące. Z czego masz skórę?
Nie rozwalajcie ich! Muszę je zbadać, żeby pomóc w walce!
Ostrożnie. Mogą pana zranić, mimo że jest pan duchem.
Nie jestem duchem!
Dajcie spokój.
Uratowałam pana, a pan narzeka?
Mogę się przydać, jeśli je zbadam.
Rozkazuję wam przestać niszczyć wojnobotto!
Rozkazuje pan?
Usagi!
Chikabuma!
Co powiedziałem o ich niszczeniu?
Zakazałem!
Panie Tetsujin, pan tu nie rządzi.
To jasne. Inaczej nie byłoby takiego bałaganu.
- Zatrzymajcie je! - Nie!
Pozwolił im pan uciec!
Mówię, że muszę je zbadać.
Nie pomogę, jeśli uniemożliwicie badania naukowe!
Będę musiał się zadowolić tym.
Jeden z nich miał tę kulę.
To czemu dałeś mu uciec?
Pan dał!
Moglibyśmy kłócić się cały dzień.
- Pan! - Albo je złapać. W drogę!
Twój tata bywa wkurzający.
Myślisz, że to mój tata? Przecież to niedźwiedź.
Będę szczery. Nie zwróciłem uwagi.
Skupiam się na fryzurze.
- Jak znajdziemy te wojnobotto? - Mam plan.
Ktoś ma ochotę na moją atomową bubble tea?
Zatrzymanie się po nią tylko nas spowolniło.
Skojarzyła mi się z Chmurą Kwantową.
Trzeba się nawadniać, wiecie?
Czkawka! To przez te kuleczki w środku!
Odkryłem, że wojnobotto są zbudowane…
z polimerów białkowych przetkanych nanoprzewodami.
- Nadążacie? - Nie.
Nikt nie rozumie.
Nanoprzewody zakłócają pole magnetyczne, co wykrywa to urządzenie.
Musimy sprawdzić całe miasto
i za jakieś sześć, osiem lat znajdziemy wojnobotto.
Albo plan B.
Tam jest!
Farta nie brałem pod uwagę.
- Iku zo! - Nie niszcz go!
Za chwileczkę…
- To nie ten. - Jest ich więcej!
Spokojnie, zaraz zostaniesz zniszczony.
Co cię zasila?
Oglądałem go.
Chciał pana zniszczyć.
- Z ostatniej chwili! - Skąd ich tyle? Uciec mogły ze dwa.
To obłęd! - Nie wiem.
- Popłoch w parku Sakura. - Patrzcie na to.
Odpoczniesz sobie od dōjō.
Nie jest dobrze.
Fuwa założyła bandę.
- Straciłam kilka ninja. - Czemu?
Pozwala im rabować i bić.
- Niektórzy lubią tradycję. - Tam!
Ktoś mi powie, co widzę?
To jakaś…
fabryka wojnobotto.
- Tego się bałem. - No jasne!
Panie Tetsujin!
Polimer, z którego są zrobione,
to ciecz krzepnąca pod wpływem powietrza.
Dlatego jest ich tak wiele! Drukują wojnobotto!
Zauważyły nas.
Dziękujemy za umożliwienie waszej destrukcji.
O nie!
Znów mam czkawkę.
Trzeba planu!
Pokonać ich, odzyskać kulę.
To raczej cel niż plan.
Za mało o tym mówię.
Broń Kaikishi jest super!
Niech pan ucieka!
Rozumiem, jak działają.
Panie Tetsujin!
Wybrano natychmiastowe zniszczenie.
Obyś miał dobre życie.
Ryzykuję dla pana życie! Może się pan nie pakować w kłopoty?
Przepraszam. Muszę zrozumieć proces ich wytwarzania.
Przeszkadza pan! Nawet Kamień Ki ma dość!
Jest pan wkurzający!
Nie chciałem tego powiedzieć.
Nie, zrozumiałem.
Chcesz być bohaterem. Dobrze.
Bądź nim. Ale ja chcę pomóc. Pozwól mi.
Panie Tetsujin, ma pan…
rację.
- Jak może nam pan pomóc? - No…
Wiem!
Mogę przerwać produkcję wojnobotto.
Jak?
Ten polimer jest przed zakrzepnięciem wrażliwy na wodę.
Odrobina wilgoci doprowadzi do krystalizacji.
A ja mam sporo wilgoci.
Nauka!
Bubble tea!
Zaraz zakończy się twój żywot.
No tak. Wilgoć nie działa po zakrzepnięciu.
Mam bubble tea na pięści!
Klei się!
- Jaki byłeś w dzieciństwie? - Mniejszy.
Brawo, Kropka!
Ile wojnobotto jeszcze zostało?
Nie wiadomo, ale nowych już nie zrobią.
I mamy kulę.
Panie Tetsujin…
Przepraszam.
Nie szkodzi. Bywam czasem irytujący.
Czy ktoś ma jakiś wilgotny ręczniczek?
To ohydne!
Dzięki, Kropka.
Teraz mam ślinę tokage.
Czy…?
Tak.
Nareszcie.
Nie wiem jak,
ale mam nadzieję, że jeśli pokonamy Makkine,
będę mógł uwolnić swój lud.
Może…
Może pomożemy.
Znaleźliśmy maszyny, które budowały wojnobotto.
Co?
Przez te tysiąc lat ich technologia stała się bardziej zaawansowana.
Zniszczyliśmy maszyny, ale nie wiemy, ile wojnobotto zostało.
Inwazja może być gorsza, niż się spodziewałem.
Przygotujmy się!
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Za niespełna cztery dni Kamień Ki przegra walkę z Clavisem
i wtedy otworzy się portal.
Szkoda, że nie da się pomóc Kamieniowi. Na przykład odciąć Clavis.
Odpada. Połączyły się ze sobą. Jak gdyby Clavis był częścią Kamienia.
- Nic nie przetnie Kamienia. - Zaraz…
Wierzbowa Gałąź.
Katana mojego przodka przecięła Kamień.
Masz rację.
Jeśli ją zdobędę, może przejdę do legend.
Ale gdzie jest Wierzbowa Gałąź?
Według cioci zaginęła tysiąc lat temu podczas bitwy, ale nikt nie wie gdzie.
Jest ktoś, kto zna miejsce każdej bitwy.
Wiem, bo ciągle o tym mówi.
Mogę się do czegoś przydać?
Tak. Możesz nam pomóc ocalić świat.
Widać mój uśmiech?
Nigdy nie widzę, jaką masz minę.
Trudno odczytać wyraz twarzy czaszki.
Uśmiech!
Odszukamy katanę mojego przodka.
Żaden problem.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz