BİR NETFLIX DİZİSİ
-Erken uyandın, sağ ol. -Şey…
Atanın kılıcını alacaksak buna değer galiba.
Akçaağaç Dalı'nı nereden bulacağız?
Söğüt Dalı.
Ağaçlı bir şey işte.
İyi ki Kiyoko'yu getirmedim.
-Toshiko onu Yumuş Midilli'ye götürüyor. -Çok şanslıymış! Güzel!
Söğüt Dalı, Ki-Taşı'ndan Maymuncuk'u ayırabilir mi?
Ki-Taşı'nı kesebilmiş tek şey o. Değil mi Tetsujin?
Tetsujin?
Kafan bir şeyin içinde uyanmak berbat değil mi?
Beni kimse anlamıyor.
Tetsujin, gittiğimiz yerde sorun yaşarsak arkada kal ve saklan. Seni koruruz.
Başımın çaresine bakarım. Ben Kaikishi savaşçısıyım!
Elbette.
Usagi, Söğüt Dalı nasıl kayboldu?
Ailede söylendiğine göre bin yıl önce kaybolmuş.
Miyamoto Usagi, Söğüt Dalı'nı ailesine götürmesi için bir ulağa vermiş.
Ulak, kuytu bir vadide bir savaşa denk gelmiş.
Söğüt Dalı'nı korurken neredeyse ölüyormuş.
Kendine gelmesi haftalar sürmüş.
Savaşın yerini hatırlamıyormuş ve kılıç kaybolmuş.
Hayatı boyunca o vadiyi aramış ama bulamamış derler.
Ama şu an her savaşı bulabilecek biri var.
-Değil mi O-Dokuro? -Tokage'ne sahip çık.
-Oyuncak değilim ben. -Pardon. Spot, kemiklere bayılır.
Bence bu en iyi özelliği. Ama keşke uzaktan hayranlık duysa!
-Savaş alanına yakın mıyız? -Yakında, hissediyorum.
Dişler ve yeleler görüyorum. Çarpışan çelikleri duyuyorum.
Enza Savaşı bu!
Ne vahşi bir savaştı bu!
Ashibasha, sonraki çataldan güneye dön.
Yakında varacağız.
Ormanları ve dağları geçince kılıcı bulacağız.
-Nereye gittiğini bildiğine emin misin? -Beni sorgulama!
Siz kemik kuluçkaları konuşmayı bilmezken ben savaş alanı buluyordum.
Bize kemik kuluçkası mı dedi o?
Bana uyar, yeter ki kemiklerim kalsın.
Tabelalara bak.
Galiba buraya girmememiz isteniyor.
Fark etmez. Söğüt Dalı'nı mutlaka bulmalıyız.
Ashibasha buradan geçemez. Yolda bekleyecek.
Gelen var.
Burada tarihî bir canlandırma grubu falan mı var, yoksa…
Hayalet bunlar!
Yaşasın, hayaletler!
Dört yaşındayken en iyi dostum hayaletti!
Ben ona Chiyo derdim ama herkes koku derdi.
-En iyi dostun bir koku muydu? -Niye herkes böyle diyor?
-Selam! Chiyo'yu tanır mısınız? -Kızıl Köy mü?
Beyaz Köy mü?
Hiçbiri desek?
Hey!
Yer altı kemikleri buradan daha net duyuluyor.
Havayla savaşmak gibi.
Kaikishi silahları, silahlarına değebiliyor.
Kendimizi koruruz.
Chiyo'yu tanıyan var mı? Çok naziktir. Fena kokar.
Tetsujin!
Ne?
Beni pek dövüşürken görmüyorsunuz.
Ellerimi dokunulabilir yaptığımdan zor oluyor
ama hayaletlerde, gerek yok.
Öyle dövüşebildiğini niye sakladın?
Kaikishi savaşçısıyım dememiş miydim?
Boş bir unvan değil bu.
Yıllarca eğitildim.
Büyük bir savaşçısın!
Siz de işe yarar olabilirsiniz.
Hedef talimi için!
Bu ne kabalık?
Senin asil inceliğinden mi yoksunum? Kazanmaya geldim, dost edinmeye değil.
İkisini de yapamayacaksın.
Ben Yabushita.
Ailem, Kızıl Köy'den Lord Tsunoda'ya uzun yıllardır hizmet etti.
Ben Sawaguchi. Lord Miyatake ve Beyaz Köy için savaşıyorum.
Liderleri sen misin?
Evet, bilimsel konularda ve çiçek aranjmanında.
Ama ikincisi az yaşanıyor.
Lider, savaşımızda taraf seçmeli.
Zormuş. Tavşana sorun.
Ona mı? Çocuk oyuncağıyla savaşana mı?
Bu ordunun buşosu sen misin?
Buşolar.
Eski takdimler nasıl oluyor?
Ben Usagi'yim ve Söğüt Dalı kılıcını arıyorum.
Bu Kaikishi savaşçıları
Savaş Kulüpleri Lordu Murakami Gennosuke,
Neko Ninja Çetesi lideri Chizu,
Kuklaların Efendisi Kitsune,
Ki-Taşı Muhafızı Tetsujin,
korkunç iskelet Yokai, O-Dokuro
ve bu da Spot.
Selam ver.
Ben onların buşosuyum, evet.
Hikâyelerimizi dinleyip bir taraf seçmeli.
Katılıyorum. Önce ben.
Önce ben!
Hayır, ben!
Yılan, örümcek, kuzgun yapalım.
Bir, iki, üç.
Yılan, örümceği yer.
Ben kazandım!
Beyaz Köy'e utanç getirdim. Önce sen.
Gel, hikâyelerimizi dinle ve taraf seç.
Tarafımız yok, bir kılıcı arıyoruz.
Hikâyelerimizi dinlemezsen aradığını asla bulamamanı sağlarız.
Bu iki buşo, bin yıldır bu vadiye musallat olmuş.
Buşo ne, elbette biliyorum ama…
Askerî lider.
Sağ ol.
Seçmek için ateş sönene dek vaktin var.
Sonra savaş başlayacak.
Ben Kızıl Köy'denim.
Orası huzur ve mutlulukla dolu.
Orada esinti tatlıdır.
Orada kiraz ağaçları büyür.
Orada ailem nesillerdir daimyo'ya hizmet ediyor.
Orada çeneler düşük.
Bu benim hikâyem!
Kızım, kiraz ağaçları çiçek açınca doğdu.
Biz de adını Sakura koyduk.
"Kiraz çiçeği."
Ve o mevsimde
hakkımız olan bu vadiyi, Beyaz Köy işgal etti.
Yalancı!
Hakkımız olan bu vadiyi Kızıl Köy işgal etti!
Sıra bende, sana da gelecek!
Bu iş böyle.
Ne diyordum?
Lord Tsunoda, Beyaz Köy'ü vadiden kovmamızı emretti.
Köyümüzü güvende tutmak için buna yemin ettim.
O vakitten beri burada Beyaz Köy'le savaştık.
Her gün savaşıyoruz.
Sonraki gün yine savaşmak için kalkıyoruz.
-Konuşabilirsin. -Evet, bir sürü hayalet sorum var.
Saç tarar mısın? Yemek yer misin? Çürüyor musun? Yıkanır mısın?
Banyo topu seni eritir mi?
Bilek güreşi yapınca ne oluyor? Chiyo'yu tanır mısın?
Çok naziktir, koku olabilir ama bence değil.
Sorulara izin vermek hataymış. Dinle şimdi.
Beyaz Köy'ün daimyo'su Lord Miyatake'nin sahip çıktığı
bir öksüzdüm.
Nazikti. Bildiklerini öğretti. Güçlü ve bilge birisi oldum.
Güçlü kısmı tamam.
Konuşan deliğini kapa!
Lord Miyatake, Kızıl Köy'ün köyümüzü işgal ettiğini duyunca
savaşa liderlik etmemi istedi.
Lord Miyatake için bin kez ölürüm!
Asil Beyaz Köy mü yoksa şeytani Kızıl Köy mü?
Tarafını hemen seç!
Büyük buşolar, bu savaş biteli çok oldu.
Yalan!
Saçmalıklarını dinlemeyeceğim!
Ya yanımda savaşırsın ya kılıcımla ölürsün!
-Söğüt Dalı lazım. Savaş aramıyoruz. -O zaman yanlış yerdesiniz.
Burada savaştan başka bir şey yok.
Ateş sönmek üzere.
Taraf seç yoksa hepimizle savaşırsınız.
Hemen!
Kızıl Köy için!
Beyaz Köy için!
Buşolar, yapmayın. O köyler yok olalı çok oldu.
Yalan!
Kızıl Köy sonsuza dek ayakta kalacak!
Kitsune!
O da neydi?
Çok büyük bir yusufçuktu.
Beyaz Köy'ün işi bitirilmeli. Bu vadi bizimdir!
Kızıl Köy burayı asla kirletmeyecek!
Size asla boyun eğmeyiz!
Öyle mi?
-Lord Tsunoda! -Ne?
-Teslim oluyor musun? -Asla! Karım ve kızım evde beni bekliyor!
-Onları yüzüstü bırakmam! -O zaman yok olursun!
Son sözün var mı?
Ben Yabushita. Yasuchika'nın oğlu,
Yasuhiro'nun torunu, Yasuomi'nin torununun çocuğu…
Son sözünü sormak hataymış.
Savaşacak bir şey kalmadı, bilseler!
Evet. Bizim açımızdan bakmalılar.
Açı.
Tetsujin, iki buşoyu kaldırır mısın?
-Evet. Hayaletlerin ağırlığı yok. -Onları kaldır. Köylerini göster.
Ama köyleri…
Tamam, anladım.
-Hadi. -Ne?
Doğru yukarı!
Bırak beni!
Aşağı bakın.
İstemiyorum.
Hayır!
Bakın yoksa ikinizi de bırakırım.
Kızıl Köy. Orada olmalı.
Nerede?
Beyaz Köy de yok olmuş!
Yok olmadı.
Yakından bakın.
Bir zamanlar Beyaz Köy orada, Kızıl Köy oradaydı.
Zamanla farklılıklarını bir kenara bırakıp birlikte harika bir şehir yaratmışlar.
Kızıl Şehir.
Beyaz Şehir!
İkisi de değil. Adı Sakura Şehri.
Yılın bu zamanında çiçeklenen kiraz ağaçları için.
Sakura.
Ama vadiyi kim fethetti?
Kimse.
-Orayı isteyen yok. Niye, biliyor musunuz? -Hayır.
Çünkü gıcık bazı hayaletler oraya dadanmış durumda!
Ama bu savaşı kaybetmek ailemin şerefini lekeler.
Hangi aile?
Kaç nesil geçmiş?
Savaşımız unutulmuş.
Biz unutulmuşuz.
Bilge buşolarsınız.
Sizden sonrakiler
iki tarafı da mutlu etmenin yolunu bulmuş, önemli olan bu.
Köylerimizi seviyoruz.
Ailelerimizi de seviyoruz.
O yanımız hep ortaktı.
Savaş, onurla bitti.
-İleri bakma zamanı. -Ailenizle olma zamanı.
Sizi salıyoruz.
Usagi, minnettarız.
Arayışında sana yardım edelim.
Ölenlerin kılıçlarını çağırıyoruz.
Dikkat et. Her kılıcın sahibi var.
Layıksan atanın kılıcını kullanma hakkın var demektir.
Ama hakkın olmayan bir kılıca dokunman büyük bir suç sayılır.
Tüm kılıçlar sana saldırır.
Yok olur ve sonsuza dek buraya dadanmakla lanetlenirsin.
Yani…
Tek bir şansım var.
Birçok savaşçının kanını içtim
ama daha doymadım.
Yine savaş çıkaracağım!
Adımdan kork.
Hiç kimse korkunç,
vahşi, durdurulamaz Bay Sapla Saplayıcı'yı unutmayacak.
Her şey keskin bir kenar değildir.
Kimi savaşçılar kör kılıç ister.
Mesela sakarlarsa.
Genelde yontmada kullanıldım.
Çok iyi bir baykuş oymuştum.
Söğüt Dalı, bu sensin, biliyorum.
Umarım seni tutmaya layığımdır.
Söğüt Dalı!
İyi seçim yaptın.
İyi şanslar.
Hey, durun!
Chiyo'yu görürseniz selam söyleyin.
Onu ve kokusunu çok özlüyorum.
Söyleriz.
Gidiyoruz.
Usagi, bu savaşın kemikleri, ruhlarından kurtuldu.
Onurlu davrandın ve bunu hak ediyorsun.
Bir zamanlar Yokai savaşçısı olduğun için seni yok etmek istiyordum
ama bir Yokai dostu olduğunu kanıtladın.
Gülümsediğim belli oluyor mu?
-Gülümsediğin hiç belli olmuyor. -Gülümsüyorum ama.
Hem de çok gülümsüyorum.
Biraz görür gibiyim.
Ruhani açıdan falan galiba.
Al bakalım Spot.
Bu sana beni hatırlatsın.
Şimdi ayrılıp Dünya'da gezeceğim.
Ki-Taşı'na konulduğumdan beri gezilecek savaş alanları artmıştır.
-Orada çok kaldığın için üzgünüm. -Neyse ki bizi saldın.
Şunu bil ki Usagi,
Ki-Taşı biz Yokai'leri daha fazla tutamazdı.
Enerjimiz yüzyıllardır birikiyordu
ve yakında Ki-Taşı'nı patlatırdık.
-Ne? -Yok artık!
Tuhaf davranmasına şaşmamalı.
Bizi salarak Ki-Taşı'nı kurtardın.
Çok sağ olun.
Dünyanın savaş alanlarını görmeye gidiyorum!
Kemikli yolculuklar!
İnanamıyorum.
Söğüt Dalı. Atamın kılıcı. Göreceğimi sanmazdım.
Olamaz. Sanırım hayalet nezlesi kaptım.
-Öyle bir şey var mı? -Kesin yok.
Koku bu işte. Fermente soya fasulyesi.
Chiyo'nun kokusu!
Seni seviyorum Chiyo!
Seni seviyorum!
-Fermente soya fasulyesi mi yiyorsun? -Evet, bırakayım da mutlu olsun.
Mantıklı.
Alt yazı çevirmeni: Anıl Çetinkaya