Тоа е истиот феномен.
Ќе се фрлам од карпата и само ќе претпоставам
дека лицето кое ќе станам ќе биде на дното на карпата
и дека ќе ме фати.
И ќе се случат куп срања при тој пад...
ПРАВИМЕ ТЕШКИ РАБОТИ
Да.
...тоа ќе ме промени во друга жена
додека се фатам себеси на дното.
Срање.
И, веруваш во тоа.
Веруваш.
Не ни знам дали е доверба.
- Тоа е смешно претчувство. - Боже!
Тоа е зделка со ѓаволот.
- Точно. Не можете... - Не!
...не можете да заминете, па почнува срањето.
Можете и да останете, сепак.
- Ќе побарате девојка... - Не.
Не можам сега со ова.
- Не можам сега со ова! - Ќе побарате девојка...
Заќути, заќути. Те сакам, ама заќути.
Не!
Не.
Што направив? Што направив? Што направив?
МОСТ
НЕКОЈ НЕКАДЕ
Д'ШЕФ
- Еј. - Еј.
- Што? Што е? - Ништо.
Само што ѝ ја чукнав колата на една мила бабичка.
Добро.
Боже, не ја... Не ја уби, нели?
Не! Не, беше само мал... мал удар, но...
Дали е сѐ во ред?
Дали ќе помогнат пржени лепчиња?
- Да, всушност. - Да. Вреди за една пијачка, така?
Си удрил старица, така? Мала сообраќајка!
- Да. - Во ред е.
Почекај.
Боже, ми се јавува.
Зошто ми се јавува? Рече дека е добро.
Да не си го повредила вратот?
Ало?
Да.
Не, сум.
Да.
Апсолутно.
Чао-чао.
Па, тоа... Звучеше добро. Дали беше добро? Беше.
Се јави да праша дали сум добро,
затоа што ѝ текнало дека не ме прашала при судирот.
Леле. Тоа е...
- Тоа е најдоброто нешто... - Фино.
што некој некогаш го направил.
Џоел, види! Види, Џоел.
Пржено лепче! Ти сакаш пржени лепчиња!
Да, сакам. Сакам.
Извини, тоа беше гласно. Да ја смениме темата.
- Сигурно? - Да ја смениме темата.
Сакаш да зборуваме за подмолни сопрузи?
Фред!
Фред Рококо.
Не сум јас, не сум.
Те фативме на дело.
Што? Само земам салата. Ништо страшно.
Цело време доаѓаше овде?
- Не. - Ќе ти ја чуваме тајната.
- Седни и придружи ни се. - Да.
Овде, пред пржениве лепчиња?
- Ќе ме убиете! - Ден за частење е.
Само игнорирај го.
Добро, Фред. Еве ти ги чизбургерот и помфритот.
- Фред. - Фред.
Што е? Некогаш сакам да бидам лошо момче.
Леле!
- Што? Онаму? - Да.
Џоел, не е толку лошо.
- Да, не е толку лошо, така? - Не е толку лошо.
Да. Да.
Можеш да возиш?
Можам да те пренесам, ако сакаш. Дали тоа е добро?
Не, не. Добро сум.
Малку сум потресен, ама во ред е.
Би сакала да дојдеш, па да ти помогнам да оздравиш.
Може да пиеме мартини, да се скокоткаме и...
Би можеле.
- Можеме. Го сакам тоа! - Можеш?
Не треба прво да го прашаш Бред?
Не! Тој ми е момче, не мајка.
Можам да правам што сакам, а сакам забава со преспивање.
Боже мој. Сериозно, возбудена сум. Ова ќе биде...
Ми треба ова. Ќе биде како порано. Навистина сум возбудена.
Џоел, не! Ајде.
Не сум те видела ваков откако заедно го гледавме Опусот на г. Холанд.
Прибери се, ајде.
Добар сум.
- Добар сум. Да. - Сигурно? Добро.
Бидејќи, ако сакаш,
ќе ти испеам дел од „Убаво момче“ и јас...
Не се осмелувај! Спушти ги рацете!
Мислам, моите прсти...
Не, тоа најмногу ме заебува. Спушти ги.
И мене ме заебува.
Уште не ми се верува дека Ричард Дрејфус
не доби Оскар за тоа.
Не беше негова година.
Па, погоди што?
Гајле ми е ако си на работа, Рик.
ОПЦИИ ЗА ОСВЕТЛУВАЊЕ
КОНЗА КАКО ЛЕК
Не, не, не.
Тоа што сакам да знам
е со која курва се имаш сплеткано сега, Рик.
Одиш и фаќаш кламидија и ми ја префрлаш мене?
Мислам, кој го прави тоа?
Не, не. Не, не, не.
Не ми се прави глуп.
Да, бев на доктор!
Да, се тестирав, идиоту. А, ти?
Јас?
Не. Не.
Нема шанси јас да ти ја пренесов тебе.
Медицински не е можно.
Не е дека ја сонував кламидијата, ја повлеков од небо и реков:
„Забавно! Ќе му ја пренесам оваа болест
на мојот идиотски газојадач екс-сопруг, кој...“
Дај ми го телефонот.
Еј, Рик. Здраво, Сем е.
Да, сите знаат дека не можеш да си го прибереш курот.
Не, не. Заќути. Јас зборувам сега.
Да, ти беше. Да.
Ти и твојот валкан кур треба да сте подалеку од сестра ми.
Дали се разбираме? Да. Во ред. Добро.
- Сакаш да додадеш уште нешто? - Да. Да. Само... Шупак!
Мислам дека е толку, Рик. Фала.
- Оди еби се. - Да.
- Добро! Значи конечно му се јави? - Да.
- Да? Како си? - Да. Многу добро.
- Добро? - Да.
- Добро. Ти треба време? - Не! Полна сум со енергија!
- Добро... - Тоа беше добро.
Сега што треба да правам?
- Седни онаму. - Добро, овде.
- Спремна си? - Да, навистина сум.
Мич, Хелен,
многу сум возбудена што ќе го споделам ова со вас.
Добре дојдовте во Конза како лек.
Ви благодарам.
Имам макета на просторот овде.
Како што може да видите, масите се напред,
кога ќе пристигнат гостите да се регистрираат.
Ќе им дадеме палка
и ќе го регистрираме нивниот телефон за аукцијата во живо.
Не треба „регистрира“ двапати.
- Ми се допаѓа. Растураш. - Добро. Фала.
Овде, имаме приказ на предметите за аукцијата во живо,
за која сме многу возбудени.
Имаме места во ложата за рагби натпревари.
Имаме два билети за Лак за коса на МекКејн.
И искуство за правење сопствено пиво
во пиварата Менхетен.
- Знаев дека ќе ти се допадне. - Многу кул.
Сега...
Мич, Хелен,
знам дека не сакавте оваа ноќ да биде за вас,
но вашата приказна е инспиративна
и знам дека многу длабоко ќе допре до луѓето.
Ќе им даде можност да се поврзат со вас
и се надевам ќе ги инспирира великодушно да донираат.
- Може? - Да, секако.
Мислам...
Леле, Триш, ова е... навистина кул. Не знаев за ова.
- Ти се допаѓа? - Да.
НАШАТА ПРИКАЗНА
Боже, три пати го победила ракот.
Да, знам.
Таа е голем борец и тој многу ја сака.
- Лудо е. - Да.
Како и да е, тоа е поголемиот дел.
Леле.
Многу си добра за вакви срања, Триша.
Па, само сакам да им соберам тон пари вечерта, знаеш?
Многу научив со ова.
Има неверојатно истражување за ракот на Универзитетот Кеј-Стејт.
Не знаев за тоа. А, ти?
- Не, немав поим. - Знам!
Сакам да наполнам еден камион со куп пари за нив.
Ниедно семејство не треба...
Па, мислам, знаеш.
Да.
Што ако...
- Што ако што? - Па...
Што ако ставиш, на пример, „10 долари за лек“ на натпревар?
Мислам, да има број на големиот екран
на кој луѓето ќе пратат порака и ќе донираат.
Ќе пратат порака, ќе донираат десет долари,
бум, готово, сфаќаш?
Не знам. Мислам...
Ако таму има 50 000 луѓе,
па само четвртина да донираат, може да...
- Тоа се многу пари. - Проклетство.
Мислам, тоа е добро. Тоа е навистина добро.
Добро.
Стави ја раката овде.
- Мојата рака? - Да, овде.
И на три, одиме еден, два, три, прикажи.
- Мора да кажеш така. Прикажи! - Добро. Добро.
Еден, два, три.
- Прикажи! - Прикажи!
Добро, тоа не се случило.
Морам да одам. Ќе бидеш супер.
Не, не! Сакам да останеш.
Не, не можам со богатите. Тоа не е мој стил.
- Тој не е како богатите. Ветувам. - Не можат поинаку.
Не! Сем, имам трема. Сакам да останеш.
Извини. Имам... Имам нешто работа.
Што треба... Навистина имаш работа?
- Да, имам нешто работа. - Дали е Исланд?
Боже. Остави ме на мир.
Тоа е! Ќе се видиш со Исланд?
- Остави ме... - Нема да го носиш ова, нели?
- Што? - Те молам.
Само... Мислам направи некоја локна на косата. Можеби нешто...
- Триша! Триша! - Можеби малку сјај за усни?
Само што и да правиш, прво добро погледни.
Задржи си ја мислата!
Исусе.
Исусе, прибери се.
Секако.
Добро.
Не е голема работа.
Здраво.
- Еј. - Здраво.
Извини што малку доцнам. Јас...
Имав моден итен случај.
Ми се допаѓа маицата.
Фала. Јас... Сакав да пробам нешто ново.
Успешно е.
- Изгледаш многу убаво. - Извини?
- Реков дека изгледаш многу убаво. - Фала.
Фала.
Каде е Весли? Јас...
Мислам дека ми е милениче за емоционална поддршка.
И мене ми е.
Спие.
Добро.
- Сакаш да го викнам? - Не, во ред е.
Ќе го викнам. Весли!
Еј!
Здраво!
- Добро момче! - Да.
Мислам дека има трема како мене.
Сакаш да одиме на прошетка?
Да, секако.
- Добро, да го земам палтото. - Добро.
Па, како се пилињата?
Добри се.
Им ставив некои играчки.
Им здосадува, па се тепаат.
Пилињата се како нас.
Направив некои леи онаму.
Прокељ, брокула,
репка.
Имав и горчица онаму, ама елените ја изедоа.
Да. Знаеш...
Татко ми ставаше стапчиња со сапун
за да не доаѓаат.
Не знам дали делуваше, ама...
не сакаше да направи нешто да им наштети, па...
Ми се допаѓа идејата.
Да, и посеав малку леќа таму.
Англиски грашок, извини за тоа.
Да, почвата мораше да одмори.
Почвата е како нас.
Пукаш?
Се обидов.
- Да? Како беше? - Ми требаше малку време.
Па, не е толку лесно колку што изгледа.
Но...
Знаеш, ако...
Ако сакаш, можам да ти покажам, знаеш...
Во основа, треба да ја пронајдеш позицијата
и потоа сѐ си доаѓа на место.
- Тоа има смисла. - Да.
Па, да... Мислам дека ни оди добро.
Да, и јас.
Ова е засрамувачки, ама мислев дека нема да имаме
за што да зборуваме, па направив список.
- Направи список? - Да.
- Може да го видам? - Не.
- Те молам?
- Многу е лош. - Сигурно не е толку лош.
Списокот не е добар.
Дај да го видам, те молам.
Добро.
Боже мој.
-„Кучиња“. - Добро, не мора да читаш на глас.
Не, сакам да ти одговорам на прашањата.
- Добро. -„Дали отсекогаш си чувал куче?“
Поголем дел од времето.
Одгледував теле една година.
Само еднаш го направив тоа, затоа што...
Ми се скрши срцето кога морав да го продадам.
Како се викаше?
Едбјорг.
Го измисли тоа, нели?
Не.
- Извини. - Зошто се смееш?
- Тоа боли. - Мислам, се надевам...
Се надевам имала прекар.
Мислам, која крава ќе дојде кога ќе го слушне тоа?
Едбјорг!
Конечно, се насмеа на моја шега.
Не ми се допаѓа како секогаш се омаловажуваш.
Па, кои други прашања ги имаш?
Ова е засрамувачко.
„Каков е Исланд?“
Доста е ладно.
Многу е темно на зима.
Многу е светло на лето.
Навистина убаво.
Не мора да продолжиш со ова ако не сакаш.
- Не, се забавувам. - Добро.
„Омилена музика.“
Тоа е лесно.
Класична.
Вагнер или Дебуси.
Па, ако не ти се допаѓа „Клер де Лун“, тогаш си шупак, нели?
Точно.
Може да ми го вратиш тоа?
Зашто нема да ни остане ништо за разговарање, па...
- Срање. - Не.
- Требаше да прашам. - Во ред е.
- Не, извини. - Не, не е до тебе.
Боже. Боже.
Знаеш што? Мислам дека ќе одам.
- Не, јас... Те молам, не оди. - Сакам...
Леле.
Извини многу.
- Ти не... - Ајде да...
- Ти не направи ништо погрешно. - Ајде да пешачиме, јас...
Да видиме што ќе се случи.
Не знам, можеби ја немам...
Можеби ја немам емоционалната инфраструктура за ова.
Добро.
Тогаш, рече: „Фрлај“, па фрлив!
И се одби од земјата и го удри право во очи!
Не е твоја работа, ниту проблем.
Не е мој... Се вика клуб Кеч.
- Се вика... Фаќај! - Фаќај!
Колку долго треба да ги оставиме овие на стапалата?
Бидејќи мене ми отрпнаа.
Знаеш што?
Сега кога спомна, мислам дека и моите отрпнаа.
Дали е тоа лошо? Мислев дека така треба.
- Боже, дали? Не знам. - Не знам.
- Мислам дека треба да ги извадиме. - Во право си.
Иако сакам да не чувствувам.
Сем!
И сега што треба?
Па, прво...
Прво, ќе биде ужасно, а потоа одвратно.
А, потоа ќе ги имаме најбебешките, најмеки стапала што си ги видел.
А, отрпнатоста?
Не се знае.
Добро, супер. Тоа е чудесно.
- На здравје. - За отрпнатите стапала.
За отрпнатите стапала.
Добро, па...
Дали...
Дали смееме да зборуваме за тоа?
- Да. - Дали јас само...?
Да.
Добро.
Знам дека се помири со тоа,
но дали тоа што се случува има нешто врска со имањето деца?
Добро. Бидејќи бев загрижена
дека може да има врска со Бог или религијата.
Не можам да разберам. Боже, добро. Поблиску сум.
Добро.
Не знам.
- Извини. - Не.
Извини.
Едноставно работите се навистина добри.
Работите со Бред се многу добри.
Имам добри пријатели. Те имам тебе.
Работите во мојот живот се прекрасни.
Зошто тоа не е доволно?
Па, што е лошо во тоа да сакаш малку повеќе?
Нема ништо погрешно во тоа, Џоел.
Не знам што да правам.
Па, знаеш, можеби...
А, да зборуваш со пастор Деб?
Не. Тоа не е можно.
Не знам за тоа, Џоел.
Мислам, сѐ што рече за неа, а таа е...
Таа е добра личност, нели?
- Да. - Зошто не...
Зошто не се обидеш и да видиш што ќе се случи?
Знаеш, само...
- Да. - Таа е...
Секогаш велиш дека луѓето на Исус се добри луѓе, така?
Така нешто рече. Не знам.
Луѓето на Исус се добри луѓе?
Да, луѓето на Исус.
Мислам, имав налепница за браник на која го пишуваше тоа.
- И потоа ја немав. - Добро.
Нема веќе зборување за... Предолго зборувавме
за мене. Ајде да зборуваме...
- Имам многу време. Продолжи. - Не, ми здосади.
Сам си здосадив. Сакам да слушнам за тебе.
Кажи ми за тебе. Што се случува?
- Многу нешта. - Добро. Кажувај.
Добро.
Па...
Знаеш, има еден тип.
Кој тип?
Знаеш типот што ја изнајмува фармата?
Да! Типот од барот!
Мажествен е и има навистина длабок глас.
Добро, како се вика?
Знаеш, не сум сигурна.
Многу е тешко за изговарање.
- Не знам. Јас го викам Исланд. - А, Исланд?
Добро, Исланѓаните се многу добри луѓе.
- Така ли? - Не знам.
Ебате.
Па...
Тој...
Тој ме покани на состанок и... јас отидов.
И тој...
Тој ме бакна.
Извини!
- Добро! - Сакав да ти кажам.
- Се колнам во Бог. - Во ред, сега ми кажуваш.
Па, како се чувствуваш?
Не баш супер.
Зошто?
Зашто тој навистина ми се допаѓа.
А, знаеш, дека не сум...
Не сум баш...
Не знам баш што правам.
И, знаеш, тоа си повлекува многу работи.
Какви работи?
- Како се чувствувам за себеси. - Да.
И...
Само си мислам што ако ме запознае?
Како може да му се допаѓа тоа?
Како може да не му се допаѓа?
Многу би сакала да се чувствувам така, Џоел.
Јас...
Навистина се обидувам.
Навистина. Навистина.
Многу е тешко да се надминат некои од овие работи.
- Знам. - Навистина сакам.
Зошто не се обидеш и видиш што ќе се случи?
Па... еби се.
Една паметна жена ми кажа така.
Не, таа е глупава кучка.
Сакав да си на мое ниво.
Ајде да го пуштиме Опусот на г. Холанд за да ни е подобро.
Може!
- Да. - Не вели дека ќе пиеме.
Ќе речев, зашто сакам да јадам крофни.
Мамо!
Не знам дали да јадам. Прејаден сум.
Не, ова ќе помогне. Ветувам.
Дали оваа е со јагода... Да!
- Ја немам пробано. - Ни јас.
Боже мој.
- Ама? - Не е.
Изгледа како ИУТ на Триша.
- Не беше ИУТ, патем. - Не!
- Кламидија! - Не!
Се нема случено досега!
Толку глупаво.
Преведено од: Драгана Јанкова