ODDZIAŁ SPECJALNY ECHO 3
Gdzie moja szczotka?
W łazience, księżniczko, a gdzie?
Szukałam i nie ma.
Może sprawdzisz jeszcze raz?
Co tam, rybko?
Gdzie moja szczotka?
Nie wiem.
- Mam ci pomóc? - Chyba się chowa.
- Chodź. - Gdzie ona jest?
- Słuchaj, mam prośbę. - Tak?
Słyszałaś coś o tej zaginionej Amerykance?
Nie. Tutaj, w Kolumbii?
Powiem ci. Chodź, kochanie.
Szukałam już wszędzie!
Wszędzie?
Tak, tatusiu.
A tutaj? Poszukaj tu, a ja tam.
Tam też nie ma.
Szukałam już.
Tam też nie ma?
Gdybyś była szczotką, gdzie byś się chowała?
Zobaczmy.
Może tam? Sprawdź w pudełku.
Szczotka.
- Chodź tu. - No proszę!
Ty to zrób.
Chodź tutaj.
Moja królewna.
Co to za dźwięk?
Jakiś ptaszek?
Szczotka?
I już.
Woda?
- Co robisz? - Chowam ją.
Chodź. Opowiem ci o Amerykance.
Amber Chesborough.
Zniknęła w pobliżu San José del Guaviare.
Partyzanci?
Tak.
Co tam robiła?
Medycyna tradycyjna.
Badania.
Dzwonił do mnie jej teść.
Jest w Stanach bardzo ważny.
Obiecałem mu wsparcie.
I co myślisz?
Brat i mąż Amber właśnie tu lecą.
Może któreś twoje źródło
dostarczy nam jakieś tajne informacje.
To dobra rodzina.
Dobrzy ludzie.
Chciałam spytać, czy macie informacje o porwanej Amerykance.
Amber Chesborough.
Señora.
Bueno.
BOGOTA, KOLUMBIA
Dzień dobry.
Dziękuję, panie sekretarzu.
Szanowni członkowie Kongresu.
Moja partia uznała za adekwatne polecić pod waszą rozwagę,
w trakcie tego posiedzenia,
inwestycję w wysokości 90%
dla dobra ludu.
- Przepraszam. - Tak?
- Mogę o coś spytać? - Oczywiście.
Chodzi o porwanie tej Amerykanki.
Uważa pan, że może mieć to związek z FARC?
Oczywiście, że nie.
To oficjalne oświadczenie?
Jeśli to przestępstwo, sprawcy muszą zapłacić,
ale nic o tym nie wiem.
W takim razie
kto według pana może być zamieszany?
Miało być jedno pytanie, a padły trzy.
Nie mogę o tym mówić.
Nieoficjalnie dobrze pan wie,
że dla układu pokojowego to może być tragedia.
Nie martwi się pan?
Nieoficjalnie to banda przestępców
i pseudointelektualistów.
Znam ludzi, którzy z nimi rozmawiają. Uwolnią ją.
Jest pan tego pewien?
Tak.
Jeśli pani pozwoli…
- Pani Matíz. - Tak.
Powodzenia na wyborach.
Dziękuję.
Gdzie jesteśmy?
Witamy panią.
- Na górę. - Gdzie jesteśmy?
Spokojnie, jesteś w domu.
Na ulicy mamy obserwatorów. Zostań tu.
Przepraszam. Wie pani, gdzie jest Enrique?
Nie, proszę spytać tam.
Dziękuję.
Dzień dobry.
- Pan Enrique? - Nie.
Wie pan, gdzie jest?
Enrique?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Miło mi panią poznać.
Jestem pani fanem.
Dziękuję.
Proszę usiąść.
To od czego zaczniemy?
Jest pan rzecznikiem?
Tak.
Można mnie tak nazwać.
Zwykle nie udzielamy wywiadów.
Ale nadszedł czas.
Do jakiej grupy należycie?
Do Armii Wyzwolenia Narodowego, prawda?
Nie.
Nie należymy do żadnej grupy.
Jesteśmy czymś nowym.
Nie mamy nazwy.
Nie mamy marki.
Może to pani nas nazwie.
Nie wydaje mi się.
Nie?
Nie przyszłam tu, żeby napisać o was artykuł.
Ale byłoby świetnie. Jest pani najlepszą dziennikarką w kraju.
Tak, ale nie będę was promować.
Czegoś tu nie rozumiem.
To ma być wywiad, prawda?
Nie, to nie ma być wywiad.
Przyszłam poprosić, żebyście uwolnili Amerykankę.
Kiedy to zrobicie, możemy porozmawiać o wywiadzie.
Nie rozumiem.
Mówi mi pani, co mam zrobić?
Nie.
Daję panu radę dla pańskiego bezpieczeństwa.
Co takiego? Jest pani dziennikarką.
Nie może tu pani przychodzić, grozić mi i…
Zobaczmy.
Proszę pomyśleć, że w tej chwili
wojsko decyduje, co zrobić, żeby załatwić tę sprawę.
A ja jestem osobą, która wyciąga ręce…
szukając pokoju.
Ale co, jeśli zmienię zdanie
i zasugeruję im, żeby was przycisnęli?
Mogą tu przyjść w nocy,
kiedy będziecie spać.
Może lepiej niech się pani odpierdoli?
Bardzo mi przykro.
Przepraszam.
Kurwa.
Jest mi ciepło. Jest mi sucho. Nikt do mnie nie strzela.
Ojcze niebieski, proszę…
Gdzie jesteś, Bambi?
Posłuchaj mnie, kurwa.
Witamy w Bogocie.
AMBASADA STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Dzień dobry. Operacje Specjalne USA.
Dzień dobry.
To może zająć dwa dni. Może też zająć tydzień.
Spierdalaj stąd.
Spierdolę stąd.
No już.
Dobra, walić to.
Przepraszam.
BIURO OCHRONY
Przepraszam, że musicie czekać.
Amick Dunn. Ochrona ambasady.
Dzień dobry.
Więc tak. Mamy pewne dobre wieści.
Porywacze zażądali 250 000 $.
To zapłaćcie.
To nie takie proste. Zaoferowaliśmy 100.
Albo ja zapłacę. Potem zrobimy przelew.
Pójdziemy na kompromis i poczekamy parę dni.
Jeśli im to dacie…
- Poczekacie? - …zwiększą żądania.
Badałem historię porwań w Kolumbii.
Świetnie.
Dobrze was rozumiem.
Wcale nie.
Może zawoła pan szefową stacji, dobrze?
Dobrze.
Witam. Natalie Foster, szefowa stacji.
Alex Chesborough.
Eric Haas.
Chcecie odpowiedzi.
Tak. Chcemy być wtajemniczeni.
Weźcie rzeczy i chodźcie ze mną.
- Dziękuję. - Świetnie.
Wiedzą już panowie o negocjacjach?
Tak.
Ale wtajemniczcie nas tak, jakbyście nam ufali.
Jakbyśmy działali razem i mieli dostęp do tajnych informacji.
Jakby była to nasza praca.
Serio traktujecie to, kurwa, jak transakcję?
- Wiecie, że ma związek z agencją? - Oni nie wiedzą.
W Kolumbii porwania to zwykle transakcje biznesowe.
I nie pracuję dla was, więc nie tym tonem, proszę.
- Nie w mojej ambasadzie. - Proszę pani,
szczerze mówiąc, jesteśmy zdesperowani.
Jest jego żoną, a moją siostrą. Proszę.
Wyglądacie na odwodnionych po locie, a jesteśmy na 2500 m n.p.m.
Chodźmy na dół, dam wam wodę.
Zamierzam wam zaufać.
Proszę bardzo.
Dzięki.
Wciąż ten sam dom?
Tak jest.
Może spróbujemy jeszcze raz z nowymi detalami i kontekstem?
Przepraszam. Zgodnie z danymi komórkowymi
wciąż jest w tym czerwonym domu, w Ciudad Bolívar.
POŁOŻENIE
Słyszę w środku dwóch mężczyzn, nieokreśloną liczbę dzieci
i wiele osób, które wchodzą i wychodzą.
Jak widzicie, mamy wszystko na oku.
- To kolumbijskie wojsko? - Dowodzący tak. Ale nie są nam potrzebni.
Negocjacje się powiodą. Odzyskamy ją za parę dni.
Mogę z nim porozmawiać?
Może pan spróbować.
Panie pułkowniku.
To jej mąż i brat.
Dzień dobry. Należę do Operacji Specjalnych.
Delta?
Delta.
Jeśli ma pan chwilę,
chcielibyśmy zamienić słowo.
Pańska perspektywa jest dla mnie bardzo ważna.
Mogę ich poinformować?
Tak.
Mam rozmowę. Zostawiam was.
Dziękuję.
Angielski czy hiszpański?
Proszę o angielski dla mojego kolegi.
- Pewnie. - Dziękuję.
W tej okolicy bardzo trudno neutralizować cele.
Za wielu obserwatorów.
Miejscowe dzieci, gangi, strzelcy na motorach.
Wystarczy, że wejdzie jeden policjant i włączą się wszystkie alarmy.
Ustanowiłem też trzy punkty obserwacyjne.
Tutaj, tutaj i tutaj. Tworzą trójkąt ze snajperami.
Trudno mi dostać zielone światło.
Upoważnienie musi przyjść z ambasady. Blokuje mnie brak wielu pozwoleń.
A eksfiltracja?
Na pewno wiecie, że zawsze jest najbardziej niebezpieczna.
Kiedy ją przejmiemy,
okolica zacznie skomleć jak zranione zwierzę.
Użyjemy amunicji 9 mm,
by zminimalizować straty cywilne.
Jeśli wejdziemy, moi ludzie ją odbiją.
Są doświadczeni.
A co możecie powiedzieć mi o niej?
Nie wiem, czy była szkolona. Umie posługiwać się bronią?
Będzie zbyt przerażona? Trzeba będzie ją nieść?
Będzie waszą najlepszą wojowniczką.
Jak się pani czuje?
Świetnie.
Na pewno?
Tak. Chcę dostać telefon.
Telefon.
Nie.
Dla rodziny.
Nie mogę.
Proszę!
Pieniądze
za chwilę
z twoim telefonem.
Nie.
Co to?
To mój… detektor lawinowy.
Nie wiem, jak to powiedzieć po hiszpańsku.
Jak to jest?
Śnieg?
Śnieg!
Na narty.
Narty. Jeżdżę na nartach.
Na nartach w Kolumbii?
Nie.
Nie w Kolumbii.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Jeżdżę na nartach w Kolorado!
UNIWERSYTET
Ruch oporu!
Muszę pogadać z Gracielą.
Po co?
Nie mogę powiedzieć.
Ruch oporu!
Niech żyje strajk narodowy!
- W porządku? - Chodzi o tę Amerykankę. Jest cała.
Ale ludzie w dżungli znaleźli coś w jej plecaku.
Urządzenie elektroniczne.
Cholera. Wygląda na wojskowe.
Też tak pomyślałem.
Co teraz?
Pogadasz z nią?
To dla mnie ryzykowne,
więc ja muszę dowodzić.
Dawaj.
Poprosiłem o pomoc żonę.
Jest bardzo wpływową dziennikarką.
Dziś rano z kimś rozmawiałam.
Jest swego rodzaju rzecznikiem tej organizacji.
Wyglądał na niedoświadczonego.
Bardzo przeraża mnie sytuacja, którą wywołują.
Spotkałam się też z senatorem. Należał do FARC, więc oczywiście dużo wie.
Uważa, że zostanie wypuszczona.
Co twierdzi CIA?
Że to transakcja biznesowa.
Czyli wszyscy mają taki sam ogląd sytuacji, prawda?
Skarbie, nie wspomniałaś, że to nowa grupa.
Tak, to prawda.
- To nowa wersja… M-19. - M-19.
Ale to jeden pies.
Zaczynają od polityki, kończą na zbrodniach.
Ale znajdują się teraz w najniebezpieczniejszym momencie.
Tak? Dlaczego?
Są młodzi i nieracjonalni.
To jak gra w pokera z amatorem,
który nie rozumie jeszcze jego reguł.
Robią szalone zakłady.
Dawno temu partyzanci porwali Violetę i jej siostrę.
Wtedy to było częstsze.
Nazywali to „pesca milagrosa”, „cudowny połów”.
Było dużo rozmów z policją i dużo planowania.
Sytuacja wciąć się zmieniała i w końcu zrobiliśmy to sami.
Tak. Zginęła w ogniu krzyżowym.
Bardzo współczuję.
Mam teraz spotkanie i wiem, że ty też.
- Ale do tego wrócimy. - Tak.
Może przyjdziecie dziś na kolację?
Powinniście być wśród przyjaciół.
Idzie nowa szefowa!
Witaj na swoim ranczo.
Chyba była niezła impreza.
Hej, Chino.
Chino.
Idź po Amerykankę.
Stary, przynieś krzesło.
Gracias.
- Hola. - Jesteś bardzo ładna.
Dziękuję. Cześć.
Przejmujemy sprawę, jasne?
Spoko.
Kim jesteście?
2.0.
Co to?
To polityka. Nie przejmuj się.
Dobra, spoko. Całkowicie to rozumiem.
Walczycie z systemem, który was uciska.
Na waszym miejscu robiłabym to samo.
Nie sądzę.
Tak. Naprawdę bym to robiła.
Poszłabyś na protest.
Właśnie to robimy w Ameryce.
- To też Ameryka, wiesz? - Południowa, ale…
Mówię tylko, że gdyby w moim kraju była wojna domowa,
chyba też wzięłabym udział.
Czyli twierdzisz, że przyjechałaś tu ze względu na drzewa, tak?
Tak. Jestem naukowczynią, która prowadzi badania.
Specjalizuję się w bioaktywnych roślinach.
W tym regionie występują unikalne związki chemiczne,
które są obiecujące dla moich badań nad uzależnieniem.
- Miło. - Tak.
Fajnie.
Tak.
Wiem, że pewnie potrzebujecie pieniędzy, więc mogę załatwić wam 2000 $.
To dużo pieniędzy dla biednej Kolumbijki.
Tyle mam.
Ale chwila, co my zrobimy z 2000 $? Dziękujemy.
Co zrobimy z 2000 $?
Nie wiem. Co zrobimy?
Nie wiem.
Dużo ryżu dla waszej wioski.
Chińskiego.
To naprawdę pojebane.
Dajcie mi telefon, a załatwię wam kasę.
Dużo kasy.
Powiem ci teraz dwie rzeczy.
I dobrze je zapamiętaj.
To nie jest wioska.
tylko, kurwa, kraj, i to piękny.
I nie chcę twoich pieniędzy. Nie potrzebujemy ich, wiesz?
- Jasne? - Jasne.
Wiemy, kim jest twój mąż. Negocjujemy w sprawie twojego uwolnienia.
- Dobrze. - Ale jest pewien problem.
- Dlaczego? - Bo mamy w związku z tobą wątpliwości.
Może jesteś z DEA albo CIA?
Czemu miałabym być z DEA albo CIA? To nie jest Jason Bourne.
Świetny film, prawda?
Tyle że nie.
Technologia w twoim plecaku. Powiedz nam.
Dobrze.
Włożył ją tam mój mąż na wypadek lawiny, kiedy będę na nartach.
Była tam schowana.
Jasne. Teraz rozumiem.
Mój mąż bywa kutasem
i ją tam włożył.
Sprawdziłam ją w sieci, mi amor.
Jest wojskowa.
Tak. Dobrze.
Jego ojciec sprzedaje broń naszemu rządowi.
- Jasne? - Tak.
Szczerze? Nie wiedziałam, że tam jest.
Włożył mi to do plecaka. Nawet tego nie chciałam.
- Czemu? - Bo nie lubię być śledzona.
Powiedziałam, że nie chcę tego brać.
- Ale wzięłaś. - Nie, do cholery!
Mówię wam, że włożył mi to do torby. Rozumiecie?
Włożył mi to do torby.
Kim tak naprawdę jesteś?
Namierzasz cele dla CIA? Tworzysz ich listę?
- My jesteśmy celem? - Ja?
Dopiero co was poznałam. Nie wiem, kim, kurwa, jesteście.
- I co niby robię? - Namierzasz cele.
Nie wiesz, co to znaczy. Naprawdę?
Akurat.
Halo.
Sytuacja się zmieniła.
Przygotuj się.
To źli ludzie, ale nie całkowicie głupi.
Znaleźli lokalizator Amber
i zmienili zdanie co do jej tożsamości.
Jest teraz cenna,
więc odwołali negocjacje.
Mogą trzymać ją przez 20 lat albo zabić jutro.
Szykujemy misję ratunkową. Jest u dyrektora.
Rozumiem. Dziękuję.
To była Foster.
Nastawienie porywaczy zupełnie się zmieniło.
Ten lokalizator, który jej dałeś?
Znaleźli go i dowiedzieli się, że jest wojskowy.
Teraz zakładają, że jest cenna.
Odwołali negocjacje.
Kurwa.
Akcja bezpośrednia. Dwa tygodnie planowania, minimum.
Zwłaszcza w tamtej okolicy.
Udupiłem ją.
W sumie tak.
Tak mi przykro, stary. Czuję się jak potwór.
Mam w dupie to, jak się czujesz.
Byłem kurewsko bezczelny.
Myślałem, że lokalizator ją ochroni.
Nie mogę dać jej umrzeć.
Nie pozwolę na to.
Nie dam jej umrzeć.
Pogadajmy o strategii, tak?
Tak jest.
Nie wypuszczą jej. Agencja się odetnie.
Nie wiem.
Foster mówiła chyba szczerze o ataku.
Mam ocenić jego szanse?
Proszę bardzo.
Nie obraź się, ale…
dalej jesteś chłopakiem z prowincji, którego cieszy gadka z generałem.
Kiedy byłem dzieckiem, dyrektorowie CIA jadali u nas kolacje, błagając o kasę.
No i?
Wiem, jak zapadają te decyzje.
Nic nie powiedzą, ale nie zatwierdzą ataku.
Musimy tam pojechać i uderzyć na ten dom teraz.
To może zrezygnujmy z kolacji.
Proszę bardzo.
To tutaj.
Tak. Może być właśnie tam.
Tuż pod tą jebaną osłoną.
Ja to wezmę.
Dobra, trzymaj.
Wilk 6, tu Grom 2.
Mam cel na widoku.
To ci gringos z urzędu.
Wysocy, w odblaskowych kurtkach i bejsbolówkach.
Nikt nie strzela.
Zrozumiano? Nie ruszać się.
To nasi, nie cele.
Nikt nie strzela.
- Ktoś widzi zakładniczkę? - Nie.
Muszę ci coś pokazać. Na parterze jest tunel do domu obok.
Stary, ona tu spała.
Nie.
Zejdź po schodach.
Już!
Weszli do środka!
Dwaj nasi uwięzieni na dachu.
Odpal drona.
Obraz z drona na ekranie.
NAMIERZANIE CELU
W którą stronę idą nasi?
Na południowy zachód.
Cele na tarasie. Strzelają.
Pozwolenie na otwarcie ognia!
Chrońcie naszych!
Tracę ich z oczu.
Wilk 6 do snajperów. Ktoś ich widzi?
Nie.
Ktoś ich widzi?
Nie.
Buenas noches.
Wilk 6.
Mam ich na widoku.
Wszystkie jednostki na południowy zachód.
Nadjeżdża jakiś motor.
Pozwolenie na otwarcie ognia.
Przyjąłem.
Czekaj.
No już.
Powoli. Idź, stary.
Ważny cel postrzelony przez naszych.
Powtarzam, ważny cel
postrzelony przez naszych.
Uciekają przez ulice i tarasy.
Następny krok jest nasz.
OPARTE NA SERIALU ZAINSPIROWANE POWIEŚCIĄ
TWÓRCA SERIALU
Napisy: Marzena Falkowska