ODDZIAŁ SPECJALNY ECHO 3
Pomocy.
O Boże.
O kurwa!
To nic takiego.
- O Boże. - To tylko mrówki.
Hej, spokojnie. Spakuj się, musimy iść.
Co?
Idziemy stąd. Chodź.
Hej, już!
KOLUMBIA 650 KM OD GRANICY Z WENEZUELĄ
Eric, miło cię poznać.
Dzięki, że tak szybko się zgodziłeś.
Zrobię wszystko, żeby pomóc. Usiądź, proszę.
KOSZMAR PODRÓŻNEJ: PORWANA W OBCYM KRAJU
WIADOMOŚCI
Mąż uprowadzonej w Kolumbii amerykańskiej naukowczyni
opowie dziś o przerażającym porwaniu.
Dziękuję, że znalazł pan dla nas czas, sierżancie.
Dziękuję.
Jaka była pańska pierwsza myśl,
kiedy porwano pańską żonę?
Że ją uratuję, choćbym miał przy tym zginąć.
Według naszych źródeł wczoraj podczas akcji ratunkowej zastrzelono chłopca.
Może to pan potwierdzić?
Nie wiem. Nie było mnie tam.
Wiem natomiast, że kolumbijskie wojsko się tym zajmuje.
Może zastrzelili porywacza.
Operacje bezpieczeństwa Delty są ściśle tajne
i możemy nigdy ich nie poznać.
Czy można powiedzieć, że nigdy nie potwierdziłby pan operacji?
Mogę potwierdzić jedno. Chcę, żeby podjęto misję.
Żeby kolumbijskie wojsko stanęło na wysokości zadania.
Sugeruje pan, że kolumbijski rząd nawet się nie stara?
Sugeruję, że zawsze można zrobić więcej dla niewinnej kobiety.
Czyżby krytykował pan prezydenta Kolumbii
i być może prezydenta Stanów Zjednoczonych?
Liczę, że słuchają.
To leży w gestii góry.
Wyruchałeś mnie.
WIRGINIA
Wyruchałeś mnie. Ale mam to gdzieś. Sam się wyruchałeś, idąc do CNN.
- Nie rozumiesz, co to znaczy dyskrecja? - Presja opinii publicznej nie jest dobra?
Daję ci Prince’a.
Presja jest dobra, jeśli ja ją wywieram.
Spece od komunikacji z Białego Domu
i aparat polityczny przejmą to i przebadają
w każdym, kurwa, szczególe.
Po co ci to w roku wyborczym?
Nie mieliśmy wyboru. Wszystko działa zbyt wolno.
Dlatego rozwalacie całą dzielnicę
i krytykujecie prezydenta w telewizji?
To zajebiście głupie.
Serio chcecie kolumbijskiej armii,
z jej historią odbić i ofiar cywilnych?
Strzelają i do buntowników, i do zakładników.
Weźmiemy udział w operacji. Ochronimy Amber.
Uważaj. Nikt cię nie będzie niósł, jak skręcisz kostkę.
Chodzimy w kółko.
Powieś hamak i prześpij się, póki możesz.
Znowu nas tu nas, kurwa, przyprowadziłaś?
Ty…
SZKOŁA PODOFICERSKA
Gdyby wszystko zostało u mnie,
może bym to rozwiązał.
Ale ta operacja nie jest już tajemnicą.
Mamy nowego rzecznika, który wyznaczył nam nową misję.
Rozpoczniemy ją.
To dobrze.
Kiedy będziecie gotowi, zaangażujcie nas jako doradców.
Dzięki za ofertę, ale nie.
Coś jeszcze?
Tak. Musimy tam jechać.
Nie musicie.
Prosimy o to. W ramach zawodowej uprzejmości.
Uprzejmości? Skrytykowaliście nas w telewizji.
Może wasi koledzy w CIA zmuszą nas, żebyśmy was zabrali,
ale nie wydaje mi się.
- Ale… - Dziękuję. Rozumiemy to.
Musimy porozmawiać z nim poza biurem.
Co planujesz?
Cholerne przekupstwo.
Ernesto nie mówił, że generał przyjdzie sam?
Mówił.
Dzień dobry. Dziękujemy za przybycie.
Ernesto i ja bardzo się cieszymy, że uczestniczą państwo
w piątej charytatywnej gali naszej Fundacji Walasa.
W dalszym ciągu pomagamy wielu dzieciom
cierpiącym z powodu przemocy w rejonach wiejskich.
Dziękuję bardzo.
„Mimo rozwoju
w wielu rejonach Kolumbii wzrasta poziom biedy i głodu.
Od początku istnienia Fundacja Walasa pomogła nakarmić setki dzieci,
dostarczając posiłki do miejsc, w których wcześniej ich nie miały.
Kontynuujemy starania o to, żeby udzielać zapomogi najmłodszym”.
Panie generale.
Dziękuję za zaproszenie.
Ale co ja tu robię?
Do moich obowiązków należy znać tych ludzi.
Pan powstrzymuje mnie przed ich zabiciem.
Nie ma co narzekać. Jedzenie jest dobre.
Gracias.
Panie generale.
Mógłbym porozmawiać z panem pułkownikiem?
Gracias.
General,
wiem, że słyszał pan…
o okropnym położeniu mojej żony.
Sí.
Wiem, że prosimy o przysługę,
ale gdyby mógł pan nagiąć dla nas zasady, ten jeden raz,
może pozwoliłby nam pan także się odwdzięczyć.
W jakiej stawia mnie pan sytuacji?
Nadużył pan mojego zaufania.
Firma mojej rodziny ma wiele udziałów w tym regionie.
- Mogłem kazać snajperom was zastrzelić. - Ale pan nie kazał.
Oferuję panu miejsce w zarządzie Haas Industries.
Trzy spotkania w roku. Płatne stanowisko.
Panie generale.
Dziękuję, że pan przyszedł. Szkoda, że nie mogliśmy porozmawiać.
Chciałabym omówić strzelaninę w Ciudad Bolívar.
To sprawa wydziału narkotykowego.
Mimo to ciekawi mnie pańska opinia.
Niestety to niemożliwe.
Czy to oficjalny brak komentarza?
Bardzo cenię pani dobroczynność, ale wiem, kim pani jest.
Traktują tu panią dużo lepiej niż w ojczyźnie.
Na pewno chce pani, by tak pozostało.
Przepraszam.
Violeta Matíz, audycja „Bogota bez tajemnic”
na 103.1 FM.
Wiele razy mówiliśmy tu o wojnie
i jej okropnym wpływie na nasz kraj.
Choć oficjalnie się skończyła,
wiemy, że przemoc pozostała.
Chcę powiedzieć o Amerykance, którą niedawno porwano w pobliżu Bogoty.
Amber Chesborough.
W studiu jest ze mną jej brat Alex, który chce przekazać wiadomość,
jak nie raz robiliśmy już w „Głosach porwanych”.
Oddaję mu mikrofon, żeby mógł zwrócić się do niej bezpośrednio.
Amber…
jeśli gdzieś tam jesteś i to słyszysz, to ja. Pracuję nad tym.
Wszyscy się o ciebie martwimy i…
cierpliwie czekamy, aż sytuacja się rozwiąże.
Nie zrobiłaś nic złego, skarbie. Nic.
Kochamy cię, skarbie.
Znajdziemy pokojowe rozwiązanie.
Dobry jest.
To wcale nie jest dobre. To do dupy.
Tracimy kontrolę nad narracją.
Postaraj się, żeby było ci ciepło,
sucho i żebyś zachowała cierpliwość, dobrze?
Mam wiadomość dla porywaczy.
Jeśli chcecie ze mną rozmawiać, jestem dostępna.
Wysłucham was
bezwarunkowo
i pozwolę wam przekazać światu, co tylko chcecie.
Powiedzmy szefowi, żeby sprowadził tę sukę.
I już.
Co jest?
Może ją puścimy?
No.
Po prostu wydaje mi się, że możemy zginąć.
Nie ma szans.
Mamy przewagę i ciężko pracowaliśmy na tę okazję.
To głupota sprowadzać dziennikarkę do dżungli.
To bez sensu.
Spokojnie. Kiedy dotrzemy do Wenezueli,
tamtejsze służby specjalne zbudują nam ołtarz.
Będą całować nasze stopy.
Tego właśnie chcesz?
Chcę szacunku!
Pięknie.
Poetycko.
To rewelacja, że możemy przetrzymywać Amerykankę.
Pokazuje, że my jesteśmy silni, a rząd słaby.
Jesteśmy w stanie zniszczyć iluzję
silnego, autorytarnego rządu.
Uprawomocnia nas jako rewolucjonistów.
Daje ludziom do myślenia:
„Rząd musi być do dupy, jeśli nie może ocalić jednej Amerykanki”.
Kiedy ta myśl trafi na podatny grunt,
pojawi się nowa.
„Jeśli rząd jest do dupy, to trzeba go zmienić”.
Właśnie to robimy. Dajemy naszym ludziom nadzieję.
- Zaufaj mi. - A kiedykolwiek nie ufałam?
Kocham cię.
Manipulatorka.
Dla pani. Szybko!
Ándale.
Dowódca czeka.
Proszę go nie rozgniewać.
Miło pana poznać.
Mnie również miło.
Podróż minęła dobrze?
Pewnie jest pani wykończona.
Chce pani jeść albo pić?
A może trochę odpocząć?
Nie, dziękuję.
Proszę usiąść.
Wie pan, że to błąd, prawda?
Może bardzo źle się skończyć.
To ich błąd.
Myśleli, że są nietykalni.
A jeśli skończy się źle, no cóż,
takie jest ryzyko na wojnie.
Jeśli chcecie dać im nauczkę, wypuśćcie ją.
Nikt nie chce wracać do przeszłości.
Niektórzy chcą następnej wojny i my im ją damy.
Jeśli ją wypuścicie, napiszę o was pozytywny artykuł.
Chciałbym.
Ale takie zakończenie byłoby trochę zbyt romantyczne.
Jaki jest wasz cel?
Kim pan jest?
Tylko człowiekiem,
który próbuje zmienić atmosferę.
Zmienić mentalność.
A to są moi przyjaciele.
Proszę z nią porozmawiać i powiedzieć mi, co pani myśli.
Ale o czym?
Czy jest z CIA, czy nie.
Myśli pan, że mi powie?
Proszę się dowiedzieć. Da pani radę.
Proszę iść.
Dajcie mi z nią chwilę, spróbuję.
Przygotujcie się do wyjścia.
Witaj, Amber.
- Jestem dziennikarką. Chcę porozmawiać. - Poznaję twój głos.
- Z radia. - Tak.
Twój brat jest moim przyjacielem.
A twój teść jest przyjacielem mojego męża. Chcę ci pomóc.
Dziękuję.
Wiesz, dlaczego cię porwali?
Złe miejsce, zły czas.
Myślą, że jestem z CIA. To jakiś absurd.
Wiem, jak się czujesz.
Mnie też porwano.
Siedziałam w bardzo małym pokoju przez dwa miesiące.
Obyś przez to nie przechodziła.
Ale jeśli do tego dojdzie, musisz wiedzieć, że przetrwasz.
Chcą wiedzieć, czy jesteś agentką.
Nie obchodzi mnie, czy jesteś.
Porozmawiam teraz z dowódcą i powiem mu, że jesteś niewinna.
Powinnaś ze mną zostać. Tak jest bezpieczniej.
Wszyscy w tym obozie zginą. Wszyscy.
Nie marz o ratunku.
Nie znajdą tego miejsca w środku dżungli.
Nie znasz mojej rodziny.
Zapewniam, że cię tu namierzyli.
Co innego mój brat robił w twojej audycji?
Jesteś psem gończym.
Wywabiasz zdobycz.
Koniec czasu.
- Wszystko będzie dobrze. - Tak.
Widzę Violetę.
Widzę co najmniej 20% obozu.
Ale nie Amber.
Już jest.
Zapraszam.
Jak poszło?
Mam coś dla pana.
Nie jest z CIA.
- To pani zawodowa opinia? - Sí.
Po 20 latach wywiadów z ludźmi mogę to potwierdzić.
Proszę mnie z nią puścić.
Graciela.
Zrób coś dla mnie.
Zwiąż ją z tamtą.
I zarządź wymarsz.
Idziemy stąd.
Pakują się i szykują do wymarszu.
Pułkowniku?
Znaleźliśmy obóz partyzantów.
Trzymają tam zakładniczkę.
Teraz pojmali też drugą kobietę, Violetę Matíz, dziennikarkę.
Co się dzieje?
Wierzą ci.
Przechwycimy je tutaj.
Otoczymy ich
i pozbawimy nadziei.
Zmusimy ich do negocjacji, żeby popełnili błędy.
Obserwuje nas wiele par oczu.
Przygotować się.
Jakieś pytania?
To mi się podoba.
Komandosi, wymarsz!
Idą w stronę rzeki.
Nie wchodźcie. Będziemy za dziesięć minut.
Mówi pułkownik Pereira z Narodowej Armii Kolumbii.
Jesteście całkowicie otoczeni.
To jest teraz moje pole bitwy.
Ja decyduję, co z wami będzie.
Nikt nie wyjdzie stąd żywy z Amber Chesborough i Violetą Matíz.
Zginiecie tu jedno po drugim,
chyba że uwolnicie zakładniczki.
Mam dużo czasu.
Wasza decyzja.
Mam dowódcę.
Strzelaj.
Zabiliśmy waszego dowódcę.
To było łatwe.
Mogę czekać bez końca.
Godzinami…
tygodniami.
Wasza decyzja.
Dzwoń, kurwa.
JUŻ CZAS. BĄDŹ SILNY.
Wysadzili kawiarnię w Bogocie.
Mówi Foster. Połącz mnie z sekretarzem obrony.
Mamy wiarygodne zagrożenie. Twierdzą, że mają w mieście więcej bomb.
Otoczyliśmy ich.
Mogę pojmać wszystkich.
To nieważne. Zagrozili, że zbombardują więcej cywili.
To rozkaz z góry. Z Białego Domu i CIA.
Zrozumiano?
Nie chcą więcej ofiar cywilnych.
Uwaga.
Przerywamy misję.
Wycofać się.
Wracamy do bazy.
Nic nie możemy zrobić.
Spierdalać!
Kocham cię.
Musi mi pan zaufać.
Wiem. To polityka.
Ale jesteśmy pod dużą presją. Musimy się wycofać.
To smutny dzień.
Jeszcze się nie skończył.
Dotarcie do granicy zajmie im dziewięć godzin.
Jeśli dostaniemy samolot, możemy spróbować jeszcze raz.
Media postawiły nas w trudnym położeniu.
To nasz kraj.
Ma pan rację.
To nasz kraj.
Mówię to nieoficjalnie.
Proszę wziąć ochotników i robić to, co uważa pan za stosowne.
Komandosi.
Potrzebuję dziewięciu ochotników.
Caballeros.
To jeszcze nie koniec. Przygotujcie się. Wylatujemy o świcie.
Sygnał wskazuje,
że jadą przez dżunglę.
Możemy ją przeciąć i być pierwsi na granicy.
To idealne miejsce na zasadzkę.
Trzech na górze.
Reszta ze mną.
Uderzymy z dołu.
GRANICA KOLUMBIJSKO-WENEZUELSKA
Mina gotowa.
Przyjąłem.
Uwaga, uwaga. Otworzę ogień do czołowego pojazdu.
Bambi, co tam?
Niewiele tu celów.
Przyjąłem.
Co widzisz?
Nic, Bambi.
Kurwa.
Przykryli się.
Nie strzelać.
Nadjeżdża więcej pojazdów.
Prince. Wchodź, kurwa.
Nie widzę Amber.
Zostało 30 sekund.
Idź! Zrób coś, kurwa!
Prince, teraz!
Prince, teraz, kurwa!
Pułkowniku, mam Violetę!
Schodzę.
- Osłaniajcie mnie! - Dobra!
Mam Amber!
Alex!
KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ
OPARTE NA SERIALU ZAINSPIROWANE POWIEŚCIĄ
TWÓRCA SERIALU
Napisy: Marzena Falkowska