UNHA SERIE DE NETFLIX
Mentres Fjall, Éile e Scían se dirixían ao sur,
outra intentaba vingarse do poder do Imperio Dourado.
...cando o bode marcha coa dama.
Non vendemos cogomelo divino aos teus. Vaina rañar.
Non vin para fumar.
Pois non pedimos ningunha cona anana.
Alguén pediu unha puta anana?
Non son unha puta.
Ao elfo que busco si que lle gustan as ananas.
Talyysen o Torto.
Un sarxento do Imperio Dourado.
Non sei quen é.
Estás seguro?
Vírono aquí hai unhas noites.
Mira,
este lugar está cheo de elfos que vos odian tanto como eu,
todos postos ata arriba e con gana de pelexa.
Así que faite un favor
e vai ao carallo!
Estás segura?
Talvez non estea aí.
Está ben, Gwen.
Tes razón.
Vaiamos botar un ollo.
"Ai, ó!" , di o gran trasno cando o bode marcha coa dama.
Maldita porca. Como entraches?
E ti quen carallo es?
Están a desfrutar desta bela noite? Son Meldof.
Busco a Talyysen o Torto. Un elfo moi imbécil.
Marcha, bruxa.
"Ai, ó!" , di o gran trasno cando o bode marcha coa dama.
Navega rumbo á beiramar dourada,
onde as rapazas son barbudas e teñen espadas ananas…
Tranquila, meu amor.
Encontrarémolo.
Estás a rinchar os dentes.
Non me obrigues a afogarte. Incomodaría moito os outros clientes.
En que pensas?
A situación no norte e no sur estase a agravar.
Temos a maioría das cidades, mais hai redutos que rexeitan o imperio.
Cortaron as liñas de subministración, e os mercadores subiron o prezo do gran.
Pois cólgaos. Servirá de lección para outros.
Controlan a subministración do este.
Perderiamos acceso ao aceiro dos ananos para as expedicións ao novo mundo.
Que suxires que fagamos?
Invitalos a un té?
Cunha torta de mel?
Arrestar o líder do gremio.
Que o resto comercie segundo os nosos termos.
A fame causa rebelións.
Inténtao.
Se non funciona, quédanos a torta de mel.
Ou colgalos.
Que máis?
Viron a Fjall e a Cotovía en Gaylth.
Teño tropas ao sur de alí.
Non tardarán.
Xa oín esta cantilena antes.
Es incompetente?
Están sós. Non durarán moito.
E se o fan? Dous guerreiros que superan todos os obstáculos na súa contra,
unidos para sempre polo destino, etcétera. Xa hai semente dabondo
para que naza unha historia á que se aferren os campesiños.
Unha fóra do noso control.
As historias poden reprimirse con aceiro.
A historia está chea de parvos que pensaban igual.
Controla a historia e controlarás o mundo.
Acaba con eles.
Iso é Byrelle.
Non os derrotan hai mil anos.
Merda. Tres exércitos unidos.
- Non tiñan posibilidades. - É un masacre.
Para termos posibilidades nós, necesitamos axuda.
Mercenarios.
É posible. Con moedas suficientes.
Cara o sur está Daédwóde. Podemos asaltar un banco alí.
Temos que evitar as estradas.
Puxéronse en marcha
sabendo que o asalto podería pór a súa misión de vinganza en perigo.
Mais sen moedas para mercenarios,
non eran máis ca pintas de po contra un imperio.
- Onde están todos? - Fuxirían tras o golpe.
Achegarémonos polo bosque, non pola estrada principal.
Estou de acordo.
É arriscado.
- Sen mercenarios, non hai vinganza. - Seguro que os atoparás?
Se algo abonda son os mercenarios.
E grazas a ti, filla espadachina, traballei con case todos.
Acabemos con isto.
Toc, toc!
E o diñeiro?
Sabes o que din dos elfos con machados grandes?
Mercadores e plebeos viñeron e levárono todo despois do golpe.
O único que hai aquí con valor parecedes ser vós.
Nin sequera se me parece.
Que non te convence?
Os ollos?
Inimigos do Imperio Dourado! Tirade as armas!
Atopáronnos.
A porta traseira?
É un banco. Unha entrada, unha saída.
Non son recrutas.
- Aguerridos. Elite. - Estupendo.
Morrede lentamente!
Merda!
Nos meus flancos, vamos!
Última oportunidade para vos render!
Que non pasen de aquí.
Loitade coma un clan e igual saímos desta.
Asasino de merda!
Volve á formación!
Iso non é bo.
Merda!
Non morreremos aquí.
É aceiro anano.
Isto tamén.
Soa e impotente, Merwyn seguía a darlle voltas á cabeza,
desesperada por atopar a forma de liberarse de Balor.
Sabía que a mataría en canto non a necesitase.
Alteza.
O pobo está a morrer de fame…
mentres o imperio crece.
Sabe moi mal.
- Mais senta de marabilla. - Isto non debería ter acontecido.
- Quen era? - Un axudante de cociña.
Dixo algo?
Algo sobre morrer de fame.
O pobo pasa máis fame cada día.
Fame?
Asignareiche un dos meus tenentes de máis confianza.
Non.
Protexerame el.
Xa demostrou o que vale.
Como te chamas?
Crevan Espane aep Caomhan Macha.
Mais a maioría chámanme Avallac'h.
Por que será.
Desde cando pasan fame?
Non sei nada do mundo fóra destes muros.
Teño que velo eu mesma.
Debería quedar nos seus apousentos unha tempada.
Deixe que nos encarguemos.
Pola súa seguridade, emperatriz.
Mentres Éile, Fjall e Scían seguían en dirección a Xin'trea
para perseguir os responsables do golpe,
eles mesmos se converteran nos perseguidos.
Necesitas algunhas herbas para que non se infecte.
Podo seguir.
Non, non podes.
Feríronte pola miña culpa.
Debes descansar.
Buscarei herbas para un emplasto.
Dous ven máis ca un.
Vai. Estarei ben.
Non penso deixarte.
Vai.
Tranquila.
Buscarei algo de consolda.
Quería verme?
Gústanche os libros?
Vexo unha primeira edición da Conquista dos ananos.
Sabía que escollera ben.
Eu non sei como protexer. Só son un aprendiz.
Salváchesme.
Non.
Fíxeno sen pensar.
Exacto. Por iso podo confiar en ti.
Es perfecto.
Para que?
Para ser os meus ollos e oídos con Balor e Eredin.
Non son espía. De veras. Só son…
Cando todo se calme,
estou segura de que Balor e Eredin farán que me maten.
Algún accidente triste.
E como te escollín como o meu protector,
o máis probable é que te maten a ti tamén.
Seguro que non queres que iso pase. Así que agora es un espía.
Mais… Balor decátase de todo.
- E se…? - Tes que roubarlle un libro.
Que?
De Syndril. O libro dos monólitos.
Quero que aprendas a abrir portais a novos mundos.
É unha loucura.
- Vou morrer. - Debo controlalos.
Faino. Dáme a túa capa.
Por que, exactamente?
Vin a mirada dese home.
Onde vai?
Quero saber que pasa fóra das murallas do palacio.
Xa.
Si, vou morrer seguro.
Aparta, rapaza!
- Estás cega? - Abre os ollos!
Devólveme iso agora mesmo!
Aparta dunha vez!
- Lisca! - Para!
Non volvas suplicando. Chamarei os soldados.
Por favor! Teño fame!
Sen moedas non hai pan.
Brotará unha flor
onde flúa sangue humilde.
As vidas que nos arrebataron
son as sementes que botaron.
Somos a Rosa Negra…
Fodíchesme. Só che contei a ti o dos arrestos.
Os outros mercadores soubérono e fuxiron das cidades co seu gran.
Síntoo.
Había viño na reunión do gremio
e debéuseme escapar.
Vas conseguir que te maten.
Estarei ben.
Pode que ti si, imbécil petulante,
mais a min gustaríame conservar a puta cabeza.
Balor está a pór as cousas difíciles.
Non o vincularán contigo.
Ninguén sabe o noso.
E como tanto te empeñas en recordarmo, non o crerían de todas formas.
Un elfo coma ti, de clase militar, rebaixándose comigo.
Non quixen dicir iso.
- A outra noite… - Tranquilo.
Estabamos os dous moi bébedos.
Tan malo é?
Balor só é un plebeo resentido.
Iamos requisar o gran para alimentar as tropas.
E os almacéns de gran do palacio?
Case baleiros.
Non o sabía.
E non o sabes,
con ou sen viño.
Mentres Eredin loitaba por manter o seu segredo a salvo,
moi por encima deses barrios humildes,
Balor alimentaba o seu segredo mortal.
Preocúpasme. Anda con coidado. E se Eredin se decata?
Non sabe nada do poder do mundo árido. Ou dela.
Ela deume unha besta.
Pode darme moito máis así que lle dea o que quere.
Cando todos se decaten, xa será tarde.
Xa me terei transformado.
A vosa amiga non está ben.
Quen carallo es ti?
Digamos que me gustan as boas historias.
Creo que vós podedes ser
o comezo dunha.
Unha recompensa xenerosa.
Que fixestes para gañala?
Imos matar a emperatriz. E a todo o que participase no golpe.
E a quen se interpoña no noso camiño.
Debedes estar coma caldeiretas se credes que o ides lograr.
Teredes que matar a moitos soldados.
Algún problema?
Non, cara cadrada.
Uns cabróns destruíron unha vila que me acollera.
Boa xente.
Cría que matara dabondo.
Mais parece que non é así.
Así que
creo que me unirei á vosa historia.
Se me aceptades.
Es bo con eses coitelos?
Boísimo.
Chámome Callan.
Mais chámanme Irmán Morte.
Eu teño un irmán.
Está morto.
Cheira a ferida.
A espada debía ter veleno.
Aceite de cadáver.
Estará morta á alba.
Chegaredes antes a Xin'trea sen min.
- Deixádeme aquí. - Non.
Baixo as estrelas.
A miña tribo virame buscar.
Podo levarte
a unha curandeira.
Unha maga?
Algo así.
É diferente.
Poderosa.
Non sei se a axudará.
Igual vos mata se non lle gusta a vosa pinta.
- Mais vexo que a queres. - Búscanos o Continente enteiro.
Éile, non o coñecemos.
Lévanos coa curandeira.
E así tres convertéronse en catro.
Isto é o seu Pantano da Néboa.
Vexades o que vexades,
intentade chegar á outra beira.
Segue a loitar, irmán!
Kareg!
Non!
Irmán, recordas o primeiro xabaril que mataches?
Eu esquecino.
Esquecín moitas cousas.
Mai?
Ofenderon o teu rei.
Eu…
Gaña as tatuaxes to teu clan.
Axuda, por favor!
Cara onde
corre o cervato?
Baixo un sol abrasador…
Non, por favor!
Marchade, cazadores con arco e espada.
Non sexa que o bosque de Brokilon vos leve cun doce abrazo.
Marchade, cazadores con arco e espada.
Non sexa que vos leve ao lugar esquecido.
Pola Cotovía!
Xa te teño!
Tranquila.
Ola, Callan.
Ola, meu amor.
Non tiñas dereito.
- Non estás enfadada comigo. - Grazas por avisar.
Estou aquí. Tranquila.
De sabelo, os recordos corromperíanse. Tentariades protexelos.
Ten razón.
Que carallo?
Syndril.
A néboa de Zacaré necesita un sinal puro para ver quen sodes.
Está implicado en todo isto!
Se alguén o castiga, serei eu.
E creme, fareino.
A vosa amiga necesita unha cura.
Seguídeme.
A clave está nas cousas pequenas, se o pensas ben.
Os pequenos rastros que deixamos.
As nosas pistas.
Sempre sabía cando Gwen estivera nun cuarto ou cruzara a rúa.
Ese recendo a acevo e lilas…
Aínda non sei como o facía.
Seguinte por todo este maldito Continente.
Gaylth.
Bon Machán.
Kilmac.
Ás veces perdíate polo gordo dun pelo.
Cría que sería doado atopar un torto con predilección polas ananas bonitas.
Podía oír a Gwen rirse de min.
Maldicindo os deuses cada vez que te perdía.
Amábaa, sabes?
Moito.
Veña, meu amor.
AQUÍ XACE TALYYSEN O TORTO, VIOLADOR, ASASINO.
OBRA DE GWEN DAS FLORES. QUE SUFRA PARA SEMPRE NO LUGAR ESQUECIDO.
Xa nos chegou de cidades elfas.
Meldof estaba farta do mundo dos elfos,
mais o mundo dos elfos non estaba nada farto dela.
Onde nos levas?
De aventura. A coñecer unha marabillosa amiga miña.
Vamos.
Sabe que sodes moi especiais.
Tróuxenche irmáns celestiais.
Nacidos baixo unha lúa escarlata.
A súa maxia é excepcional.
Poderosa.
Podo sentila.
Estás segura?
O poder que pides non se regala.
A maxia do Caos ten un custo.
Tes o poder ao alcance da man, sabio.
Unha maxia incrible recorríalle o corpo.
Ardente. Imparable.
Parecía puro caos.
- Non. - Meros detalles xeran meras mostras.
A transformación require un verdadeiro sacrificio.
Que queres dicir?
Como que un verdadeiro sacrificio?
Vaia colección.
Iso é un Aibelle?
Ten bo ollo, emperatriz.
E ti tes un gusto excelente.
Bos días, Comandante.
Acompáñanos, por favor.
Tivemos moito coidado.
Ás veces a sorte non está da túa parte.
Non vin para vos delatar.
Sei como é amar a alguén dunha clase prohibida.
Vin soa.
Cunha proposición.
Que atrevida.
Ou necia.
Seguro que aquí estou a salvo
co Comandante do exército do Imperio Dourado
e un futuro membro do meu Consello Imperial.
Converteríame en membro do seu consello?
Cun título.
Que che parece embaixador de comercio dos novos mundos?
Non é iso o que queredes? Ter voz e voto?
Acceso aos novos mundos sen Balor.
O estado social para casar, se o desexades.
- Desculpade a ousadía. - Balor non o permitiría.
Propoño mostrarlle a Balor que a Coroa e o exército son un.
Que el responde ante o noso imperio, e non ao revés.
Por que me ía arriscar?
Ti e mais eu queremos o mesmo.
Expandir o noso imperio nacente.
Balor é un plebeo que detesta a nosa existencia.
Nunca te tratará coma un igual. Iso sábelo seguro.
Controla os portais.
O acceso aos novos mundos.
Non o necesitaremos.
Se traballamos xuntos.
Hai algo máis que necesito.
Descendencia.
Asegúrate de que me traian a Fjall Corazón de Pedra vivo.
É máis probable que che corte o pescozo a que che dea un herdeiro.
As circunstancias cambian.
Os que están en desacordo poden volverse aliados.
Entón,
estamos de acordo?
Ben, non o pensedes moito.
As vidas parecen crearse e destruírse nun chiscar de ollos hoxe en día.
Isto podería ser un novo comezo.
Ou un final rápido.
Ti e a maga, de que vos coñecedes?
Irmán e irmá.
Algo así.
Nacidos á mesma hora, na mesma vila
e baixo a mesma estrela ardente.
Xemelgos celestiais. Dotados dos mesmos talentos máxicos, mais…
foi hai moito tempo. Sostena polo cóbado.
Grazas.
Como estás?
De marabilla.
Que pasou en Xin'trea?
Sabes? Pasei toda a vida
soñando con chegar a outro mundo.
Cando o portal funcionou, estaba eufórico.
A terra, a comida,
os recursos infinitos…
Esperanza para as xeracións vindeiras de elfos.
Mais o mundo ao que chegamos estaba morto.
Era infértil.
"Chegamos"?
O xefe sabio Balor ía comigo.
Había unha enerxía alí que me aterraba.
E no ceo,
unha besta enorme.
O ruído que facía…
Intentei advertir a Balor sobre o que sentira nese lugar,
ese poder caótico.
Díxenlle que o portal fora un erro,
pero non me fixo caso.
Levou o meu Libro dos monólitos e encerroume.
Díxolle a todos que me perdera noutro mundo.
E despois, desde a miña cela…
vin como esa mesma besta,
enfeitizada por el, os convertía nunha néboa sanguenta.
Fuxín e xurei que destruiría o portal.
Balor está tras todo isto?
Ah, non o sabes.
Merwin degolou a túa irmá ela mesma.
É a verdade.
- Que tamaño ten a besta? - O largo dun barco da cabeza ao rabo.
Mais hai un problema maior.
Os monólitos están a causar rachaduras entre os mundos.
Estanse a filtrar enerxías estrañas no noso.
Por iso a Zacaré lle custa incluso curar.
É cuestión de días que o mundo acabe feito anacos.
Acércase a fin do mundo a menos que…
Hai que destruír Ard Gaeth, o monólito principal en Xin'trea.
Unámonos.
Queredes matar a emperatriz? Vingar os vosos?
Non chegaredes antes de que o mundo se desintegre.
Planeamos usar un monólito para abrir un portal
e entrar directamente ao patio do palacio. Así cheguei aquí.
A través dun monólito a medio día de aquí. Chegariamos esta noite.
Terao protexido.
Balor non sabe que se pode viaxar entre monólitos
Teremos máis posibilidades xuntos.
Os deuses xuntáronnos.
Iso quere dicir algo.
Non temos mercenarios, así que…
Maldita sexa.
Está ben. Protexerémosvos.
Vós destruídes o monólito. Nós, a Merwyn e a besta.
E así catro convertéronse en seis.
- Vannos enviar a Xin'trea? - Cría que non querían elfinos.
Parece que alí comen coma reis.
Tanto nobres como plebeos. Todos tan repoludos coma parvos.
Non te acerques máis.
Hai carne e pescado en cada mesa.
Por que hai dúas lúas?
Onde nos trouxeches, sabio?
Non o sei.
Debería ter funcionado.
Esperaba un palacio máis elegante.
Lévanos de volta.
Que bonita.
Merda!
Que carallo é iso?
Correde!
Non, esperade por min!
Bule, Éile!
Cara onde corre o cervato?
Atravesa montañas e vales
baixo o sol de inverno.
Onde vai o raposo novo?
Atravesa campos e ríos
baixo a neve.
Estou aquí
esperando polo meu amor.
Baixo as estrelas e a lúa,
canta unha pomba de prata.
Marchade xa, cazadores con arco e espada.
Non sexa que o bosque de Brokilon vos leve co seu doce abrazo.
Marchade, cazadores con arco e espada.
Non sexa que vos leve
ao lugar esquecido.
Subtítulos: Lorena Pereiras