Podczas gdy Fjall, Éile i Scían zmierzali na południe,
ktoś inny szukał zemsty na potędze Złotego Cesarstwa.
A za panną koziołek bieży, hej
Nie sprzedajemy błogosza takim jak ty. Wypieprzaj.
Nie przyszłam palić.
Krasnoludzkiej cipy też nie zamawialiśmy.
Ktoś zamawiał krasnoludzką dziwkę?
Nie jestem dziwką.
Ale elf, którego szukam, lubi takie jak my.
Talyysen o jednym oku.
Sierżant Złotego Cesarstwa.
Pierwsze słyszę.
Pewny jesteś?
Widziano go tu kilka dni temu.
Słuchaj no,
tutaj roi się od elfów, które nienawidzą was równie mocno co ja.
Naćpanych grzybami i chętnych do bitki.
Więc wyświadcz sobie przysługę
i wypieprzaj stąd, kurwa, w pizdu!
Na pewno?
Może go tam nie ma.
Jak tam chcesz, Gwen.
Masz rację.
Zaraz same sobie zajrzymy.
Hej ho, przeleciał elfik A za panną koziołek bieży, hej
Mała cholero. Jak tu wlazłaś?
Kim ty, kurwa, jesteś?
Piękny wieczór dzisiaj mamy.
Jestem Meldof.
Szukam Talyysena o jednym oku. Taki zasrany elf.
Won, suko.
Hej ho, przeleciał elfik A za panną koziołek bieży, hej
Płyń tam do złotych brzegów
Gdzie panny z brodami Biją się mieczami
Bez obaw, złotko.
Znajdziemy go.
WIEDŹMIN: RODOWÓD KRWI
Słyszę, jak zgrzytasz zębami.
Nie każ mi cię utopić. Pozostali goście nie byliby zachwyceni.
Co cię trapi?
Sytuacja na Północy i Południu się pogarsza.
Zajęliśmy większość miast,
ale niektóre wciąż opierają się cesarstwu.
To zaburza łańcuch dostaw.
Kupcy to wykorzystują, podnosząc ceny zboża.
Więc powieś ich na murach, będą przestrogą dla innych.
Kontrolują łańcuch dostaw na wschód.
Stracimy dostęp do krasnoludzkiej stali potrzebnej do kampanii w nowym świecie.
Więc co proponujesz?
Zaprosimy ich na herbatę?
Upieczemy miodownik?
Aresztujmy przywódców gildii.
Reszta będzie handlować na naszych warunkach.
Głodujący poddani to proszenie się o bunt.
Spróbuj.
Jeśli się nie uda, zawsze zostaje miodownik.
Albo stryczek.
Coś jeszcze?
Fjalla i Skowronka widziano w Gaylth.
Mam oddziały na południe stamtąd.
Niedługo ich złapią.
Nie pierwszy raz tak jęczysz.
Brak ci kompetencji?
Są sami. Długo nie przetrwają.
A jeśli im się uda?
Dwójka wojowników, która pokonała wszelkie przeszkody,
związana przeznaczeniem i tak dalej.
To wystarczy na zalążek potężnej legendy, która upoi prostaczków.
Będzie poza naszą kontrolą.
Legendy można ukrócić stalą.
Historia pełna jest głupców, którzy w to wierzyli.
Kontrolując narrację, kontrolujesz świat.
Poślij ich do piachu.
To Byrelle.
Nikt nie pokonał ich od tysiąca lat.
Psiajucha. Zgromadzili trzy armie.
- Nie mieli szans. - To rzeź.
Jeśli ma nam się udać w Xin’trei, potrzebujemy ludzi.
Najemników.
Znajdziemy ich. Za odpowiednią cenę.
Na południu leży Daédwóde. Napadniemy tam na mały bank.
Trzymajmy się z dala od gościńca.
Cała trójka szła dalej,
wiedząc, że ten skok może zniweczyć ich plan zemsty.
Ale bez pieniędzy na najemników
dla cesarstwa byli jedynie lichym pyłkiem.
- Gdzie wszyscy? - Po zamachu stanu zbiegli do lasu.
Podejdźmy od linii drzew. Unikajmy głównej ulicy.
Zgoda.
To ryzykowne.
- Bez najemników nie będzie zemsty. - Na pewno ich znajdziesz?
Akurat najemników tu nie brakuje.
Dzięki tobie, mieczowa córko, pracowałam prawie ze wszystkimi.
Załatwmy to.
Puk, puk!
Gdzie pieniądze?
Wiesz, co się mówi o elfach z wielkimi toporami?
Po zamachu stanu kupcy i nisko urodzeni przyszli i wszystko zabrali.
Jedyne, co ma tutaj jakąkolwiek wartość, to wy.
W ogóle nie wygląda jak ja.
POSZUKIWANI
Po czym wnosisz?
Po oczach?
Wrogowie Złotego Cesarstwa! Rzućcie broń!
Zauważyli nas.
Gdzie tylne wyjście?
To bank. Wchodzisz i wychodzisz tą samą drogą.
To nie rekruci.
- Elitarna jednostka z doświadczeniem. - Cudownie.
Powolnej śmierci, pindy!
- Kurwa. - Kurwa.
Obstawcie mnie po bokach!
Zdusimy ich tutaj.
Walczmy jak klan, a może wyjdziemy z tego cało.
Przeklęci mordercy!
Wracać do szyku!
Niedobrze.
Kurwa!
Nie zginiemy tutaj.
Krasnoludzka stal.
Tak jak to.
Samotna i bezsilna Merwyn usilnie wytężała umysł,
desperacko szukając sposobu, by uwolnić się od Balora.
Wiedziała, że ją zabije, gdy tylko z nią skończy.
Wasza Wysokość.
Nisko urodzeni głodują…
a cesarstwo na nich żeruje.
Smakuje okropnie.
- Ale poczujesz się po tym wspaniale. - Nie powinno było do tego dojść.
- Kto to był? - Podkuchenny.
Powiedział coś?
Coś o głodowaniu.
Głód coraz częściej dotyka nisko urodzonych.
Głód?
Przydzielę ci jednego z moich poruczników na ochroniarza.
Nie.
On będzie moim obrońcą.
Już się wykazał.
Jak ci na imię?
Crevan Espane aep Caomhan Macha.
Ale wszyscy mówią mi Avallac’h.
Ciekawe dlaczego.
Kiedy zaczął się ten głód?
Nie mam pojęcia, jak wygląda świat poza tymi murami.
Sama muszę to zobaczyć.
Przez jakiś czas nie powinnaś opuszczać swoich komnat.
My się tym zajmiemy.
Dla twojego bezpieczeństwa, cesarzowo.
Kiedy Éile, Fjall i Scían parli na południe w stronę Xin’trei,
aby dopaść odpowiedzialnych za zamach stanu,
troje łowców samo stało się zwierzyną łowną.
Trzeba znaleźć zioła, zanim rana się zaogni.
Mogę iść dalej.
Nie możesz.
Zostałaś ranna przeze mnie.
Musisz odpocząć.
Poszukam ziół na okład.
We dwójkę łatwiej coś znajdziecie. Idź. Poradzę sobie.
Nie zostawię cię.
Idź.
Nie martw się.
Poszukam żywokostu.
Chciałaś mnie widzieć?
Jesteś miłośnikiem ksiąg?
Widzę pierwsze wydanie Klęski krasnoludów Solryth.
Dobrze wybrałam.
Nie znam się na ochronie. Jeszcze się uczę.
Ale mnie uratowałeś.
Nie.
Zrobiłem to odruchowo.
Właśnie. Czyli mogę ci ufać.
Jesteś idealny.
Do czego?
By być moimi oczami i uszami przy Balorze i Eredinie.
Nie jestem szpiegiem. Ja tylko…
Gdy sytuacja w cesarstwie się unormuje,
jestem pewna, że Balor i Eredin każą mnie zabić.
Pewnie zaaranżują jakiś wypadek.
A skoro wiedzą, że wybrałam cię na obrońcę,
najprawdopodobniej ciebie również zabiją.
Z pewnością nie chcesz, by do tego doszło.
Więc od teraz będziesz szpiegiem.
Ale…
Balor wszystko obserwuje.
- A jeśli… - Ukradniesz mu księgę.
Co?
Autorstwa Syndrila. Księgę monolitów.
Musisz nauczyć się otwierać portale do nowych światów.
To szaleństwo.
- Zginę. - Muszę je kontrolować.
Zrób to. Daj swoją opończę.
Po co?
Widziałam wzrok podkuchennego.
Dokąd idziesz?
Muszę wiedzieć, co się dzieje poza murami pałacu.
O tak.
Z całą pewnością zginę.
Z drogi, dziewczyno!
- Ślepa jesteś? - Patrz pod nogi!
Oddawaj to, już!
Rusz się!
- Złaź! - Zostaw!
Nie będziesz żebrać. Bo wezwę straże.
Błagam! Umieram z głodu!
Za darmo nie ma chleba.
Tam wyrośnie kwiat
Gdzie spadnie niższa krew
Każda z odebranych dusz
Wróci jako wicher burz
Myśmy Czarną Różą…
Pogrywasz ze mną. Tylko tobie mówiłem o aresztowaniach.
Jakimś cudem inni kupcy wiedzieli, żeby uciekać z miasta z zapasem zboża.
Przepraszam.
Na spotkaniu gildii lali galentryjskie wino…
i mi się wymsknęło.
Sam się prosisz o śmierć.
Poradzę sobie.
Możliwe, bo jesteś niepoważnym gnojkiem, ale ja wolałbym zachować głowę na karku.
Balor zaciska mi pętlę na szyi.
Nikt cię nie namierzy.
Nikt o nas nie wie.
Sam uwielbiasz mi przypominać, że i tak nikt by w to nie uwierzył.
Szanowany wojskowy nie zadawałby się z jakimś kupcem.
Nie to miałem na myśli.
- Tamtej nocy… - Nie trzeba.
Obaj byliśmy bardzo pijani.
Jest aż tak źle?
Balor ma kompleks przez swoje niskie urodzenie.
Mieliśmy zarekwirować to zboże dla wojska.
A co z magazynami w pałacu?
Zieją pustką.
Nie wiedziałem.
I wciąż nie wiesz.
Nawet po galentryjskim winie.
Podczas gdy Eredin próbował utrzymać ukochanego w tajemnicy,
ponad ulicami biedaków
Balor skrywał własny niebezpieczny sekret.
Martwię się o ciebie. Musisz uważać. A jeśli Eredin się dowie?
Nic nie wie o potędze jałowego świata. Ani o niej.
Dała mi bestię.
Może dać mi o wiele więcej, jeśli dam jej to, czego chce.
Zanim się zorientują, będzie za późno.
Już się przemienię.
Źle z tą waszą przyjaciółką.
A ty to, kurwa, kto?
Powiedzmy, że jestem z tych, co lubią dobre historie.
A zdaje mi się, że wy
jesteście jej początkiem.
Hojne nagrody.
Czym sobie zasłużyliście?
Zabijemy cesarzową i wszystkich innych zamachowców.
I każdego, kto nam przeszkodzi.
Szaleju żeście się najedli, jeśli sądzicie, że wam się uda.
Musicie wybić wielu cesarskich żołdaków.
To jakiś problem?
Nie dla mnie, kanciasta szczeno.
Wredne fiuty wybiły wioskę, w której się schroniłem.
Dobrych ludzi.
Miałem skończyć z zabijaniem.
Ale zabijanie nie skończyło ze mną.
Więc zostanę częścią waszej historyjki.
Jeśli chcecie.
Jak dobrze radzisz sobie z tasakami?
Za dobrze.
Na imię mam Callan.
Ale większość mówi mi Brat Śmierć.
Mam brata.
Nie żyje.
Powąchaj ranę.
Ostrze musiało być zatrute.
Trupi jad.
Umrze przed świtem.
Beze mnie dotrzecie do Xin’trei o wiele szybciej.
- Zostawcie mnie. - Nie.
Pod gwiazdami.
Moje plemię mnie zabierze.
Mogę…
zabrać cię do uzdrowicielki.
Czarodziejki?
W pewnym sensie.
Ona jest inna.
Potężna.
Nie wiem, czy pomoże.
Jeśli się jej nie spodobacie, równie dobrze może was zabić.
- Ale widzę, że ci na niej zależy. - Szuka nas cały Kontynent.
Éile, my go nie znamy.
Prowadź do uzdrowicielki.
I tak troje stało się czworgiem.
To jej Mgliste Moczary.
Cokolwiek tu zobaczycie,
musicie dotrzeć na drugą stronę.
Zacznij walczyć, bracie!
Kareg!
Nie!
Bracie, pamiętasz pierwszego dzika, jakiego zabiłeś?
Bo ja nie.
Wiele zapomniałem.
Matko?
Skrzywdzili twojego króla, Éile.
Ale…
Musisz zasłużyć na tatuaże klanu.
Pomocy!
Gdzież, ach, gdzież
Jeleń biegnie tam?
W słońca blasku sam
Nie, błagam!
Idźcie, łowcy, precz Weźcie łuk swój i miecz
Bo w konarach Brokilonu Czeka na was słodka śmierć
Idźcie, łowcy, precz Weźcie łuk swój i miecz
Bo porwie was w las Do zapomnianych miejsc
Za Skowronka!
Skowronka!
Trzymam cię.
Już dobrze.
Witaj, Callanie.
Witaj, najdroższa.
Nie miałaś prawa.
- Źle kierujesz swą złość. - Dzięki za ostrzeżenie.
Jestem przy tobie. Spokojnie.
Wiedząc, że chodzi o wspomnienia, próbowałbyś je chronić.
To prawda.
Co to ma, kurwa, być?
Syndril.
Mgły Zacaré potrzebują czystego sygnału, by móc cię rozczytać.
On bierze w tym udział!
Tylko ja mogę ukarać Syndrila.
Wierz mi, zrobię to.
Ale teraz uleczę twoją przyjaciółkę.
Chodźcie za mną.
Jak się nad tym zastanowić, najważniejsze są drobiazgi.
Maleńkie ślady, które po sobie zostawiamy.
Wszystko, co nas zdradza.
Wiedziałam, kiedy Gwen jest w pokoju albo przekracza ulicę.
To przez zapach ostrokrzewu i bzu.
Wciąż nie wiem, jak to robiła.
Szukałam cię po całym Kontynencie.
W Gaylth.
Bon Machán.
Kilmac.
Niekiedy rozmijaliśmy się dosłownie o pieprzony włos.
Znalezienie jednookiego sierżanta
ze słabością do krasnoludek powinno być proste.
Gwen się ze mnie śmiała.
Przeklinała bogów, zawsze gdy mi umknąłeś.
Kochałam ją, wiesz?
Naprawdę kochałam.
Chodź, złotko.
TU PADŁ TALYYSEN O JEDNYM OKU, GWAŁCICIEL, MORDERCA.
ZABITY PRZEZ GWEN KWIECISTĄ. OBY CIERPIAŁ MĘKI W ZAGINIONYM MIEJSCU.
Starczy nam już tych elfich miast.
Meldof skończyła ze światem elfów.
Ale świat elfów jeszcze długo nie skończy z nią.
Dokąd nas zabieracie?
Na przygodę. Poznacie moją wspaniałą przyjaciółkę.
Chodźcie.
Wie, jacy jesteście wyjątkowi.
Sprowadziłem ci niebiańskie rodzeństwo.
Urodzone pod szkarłatnym księżycem. Taka magia to rzadkość.
Jest potężna.
Czuję ją.
Jesteś pewna?
Władzy, której szukasz, nie zdobędziesz łatwo.
Magia chaosu ma swoją cenę.
Cały świat stoi przed tobą otworem, magu.
Wypełniła go niewyobrażalna magia.
Rozgrzana do białości. Niepowstrzymana.
Zdawała się być czystym chaosem.
- Nie! - Marne dary dają marny przedsmak.
Transformacja wymaga prawdziwej ofiary.
Co to znaczy?
O jakiej ofierze mówisz?
Ciekawa kolekcja.
To Aibelle?
Masz wyjątkowe wyczucie, cesarzowo.
A ty masz wyjątkowy gust.
Dzień dobry, dowódco.
Proszę, dołącz do nas.
Byliśmy tacy ostrożni.
Czasem los zwraca się przeciwko tobie.
Nie zamierzam was zdemaskować.
Wiem, jak to jest kochać kogoś z zakazanej klasy.
Przyszłam sama.
Mam propozycję.
To odważne.
Albo głupie.
W tym towarzystwie na pewno będę bezpieczna.
Z naczelnym wodzem cesarskiej armii
i przyszłym członkiem mojej cesarskiej rady.
Ja miałbym zostać członkiem rady?
I to z tytułem.
Co powiesz na posadę ambasadora handlu w nowych światach?
Nie tego pragniesz? Pozycji, z którą trzeba się liczyć?
Dostępu do nowych światów wolnych od Balora?
Statusu pozwalającego na małżeństwo?
- Nie chcę gdybać. - Balor na to nie pozwoli.
Proponuję pokazać Balorowi, że korona i wojsko działają razem.
Że to on jest sługą cesarstwa, a nie na odwrót.
Dlaczego mam ryzykować?
Chcemy tego samego.
Rozwinąć kiełkujące cesarstwo.
Balor jest nisko urodzonym, który do głębi nami gardzi.
Nie uzna cię za równego sobie. Na pewno to widzisz.
Kontroluje portale.
Potrzebujemy go, by ich używać.
Już niedługo.
Jeśli zewrzemy szyki.
Potrzebuję jeszcze jednego.
Dziedzica.
Dopilnuj, by Fjall Kamienne Serce wrócił do mnie żywy.
Prędzej poderżnie ci gardło, niż da dziedzica.
Okoliczności się zmieniają.
Przeciwnicy mogą stać się sojusznikami.
A więc…
mamy umowę?
Nie zastanawiaj się zbyt długo.
W tych czasach życie zaczyna się i kończy w mgnieniu oka.
To może być nowy początek.
Albo nasz szybki koniec.
- Skąd znacie się z magiem? - Jesteśmy rodzeństwem.
W pewnym sensie.
Urodził się w tym samym czasie, w tej samej wiosce,
pod tą samą gorejącą gwiazdą.
Niebiańskie bliźnięta. Mamy te same magiczne zdolności, ale…
To było dawno temu. Przytrzymaj jej łokieć.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Wspaniale.
Co się stało w Xin’trei?
Wiesz, przez całe swoje życie
marzyłem o dotarciu do innego świata.
Gdy portal w końcu zadziałał, byłem uradowany.
Ziemie, jedzenie,
nieskończone zasoby.
Nadzieja dla przyszłych elfich pokoleń.
Ale świat, do którego wkroczyliśmy, był martwy.
Całkiem jałowy.
„Wkroczyliśmy”?
Arcymag Balor był ze mną.
Energia tamtego miejsca mnie przeraziła.
A na niebie…
ujrzałem bestię.
Dźwięk, który wydała…
Próbowałem powiedzieć Balorowi o tym, co tam wyczułem.
O tej chaotycznej mocy.
Powiedziałem mu, że portal to pomyłka,
ale nie chciał słuchać.
Zabrał moją Księgę monolitów i uwięził mnie.
Powiedział reszcie, że zaginąłem w innym świecie.
A potem z mojej celi…
zobaczyłem, jak ta sama bestia
pod kontrolą Balora zamienia ich w chmurę krwi.
Uciekłem i przysiągłem zniszczyć portal.
Więc to Balor za tym stoi?
Ty o niczym nie wiesz.
Merwyn osobiście poderżnęła twojej siostrze gardło.
Mówię prawdę.
- Jak wielka jest ta bestia? - Długości okrętu, od głowy do ogona.
Ale mamy większy problem.
Monolity tworzą szczeliny między światami.
Do naszego przenika dziwna energia.
Dlatego Zacaré ma trudności z uzdrawianiem.
Już za kilka dni nasz świat zostanie rozdarty.
To będzie koniec świata, chyba że…
Musimy zniszczyć główny monolit w Xin’trei.
Ard Gaeth.
Dołączymy do was.
Chcecie zabić cesarzową? Pomścić rodziny?
Świat rozpadnie się, zanim dotrzecie do Xin’trei.
Zamierzamy użyć monolitu, by otworzyć portal
i przeskoczyć na dziedziniec pałacu.
Tak tutaj dotarłem.
Przez monolit pół dnia drogi na zachód. Już dziś będziemy w pałacu.
Balor go ochroni.
Nie, bo nie wie, że podróże między monolitami są możliwe.
Razem mamy większe szanse niż osobno.
To bogowie nas tu przywołali.
Jest w tym głębszy sens.
Bez najemników nie mamy wyboru.
Kurwa mać.
W porządku. Ochronimy was.
Zniszczycie monolit, my zajmiemy się Merwyn i bestią.
I tak czworo stało się sześciorgiem.
- Podobno wyślą nas do Xin’trei. - Myślałem, że nie chcą elfek w armii.
Słyszałem, że jadają tam jak królowie.
Nisko i wysoko urodzeni, wszyscy spasieni jak durnie.
Nie zbliżaj się.
Mięso i ryby na każdym stole.
Skąd te dwa księżyce?
Dokąd nas zaprowadziłeś, magu?
Nie wiem.
Powinno było się udać.
Pałace zwykle są ładniejsze.
Zabierz nas do naszego świata.
Jakie piękne…
Ja pierdolę!
Co to, kurwa, ma być?
Uciekajcie!
Nie, czekajcie na mnie!
Éile, szybko!
Gdzież, ach, gdzież jeleń biegnie tam?
Poprzez góry, doliny
W słońca blasku sam
I gdzież, och, gdzież biegnie młody lis?
Poprzez pola, rwące rzeki
Przez śnieżycy błysk
Jestem tu, czekam aż
Wróci luby mój
Pod gwiazdami i księżycem
Niesie się mój trel
Idźcie, łowcy, precz Weźcie łuk swój i miecz
Bo w konarach Brokilonu Czeka na was słodka śmierć
Idźcie, łowcy, precz Weźcie łuk swój i miecz
Bo porwie was w las
Do zapomnianych miejsc
Napisy: Magdalena Adamus