Szybko!
Ruszaj się!
Czekajcie na mnie!
Cóż to takiego?
Nie żyje. Na szczęście, kurwa.
Powiedzcie, że to nasz świat.
Patrzcie tam.
To Xin’trea.
Jesteśmy bliżej.
Ta energia…
To ją czułeś w świecie bestii Balora.
Teraz przenika do naszego.
Ruszajmy.
Krasnolud.
To pora karmienia, do kurwy nędzy!
Upaliła się błogoszem.
Nie jestem na haju, elfi półmózgu!
Tam!
Bestia Balora.
Mamy przesrane.
Za mną, jeśli chcecie żyć.
WIEDŹMIN: RODOWÓD KRWI
Chciałam sobie popatrzeć, jak was pożera,
ale Gwen powiedziała, że jest w was coś wyjątkowego.
Gwen?
Gwen.
Miała rację.
Zwykle nie cackam się z elfami,
ale to zaszczyt was nakarmić.
Mieliście zabić stu żołnierzy w Daédwóde,
gdy te cesarskie przychlasty spaliły krasnoludzki bank.
Coś w tym rodzaju.
Niezły wyczyn.
I dokonał tego sam Skowronek.
Myślałam, że będziesz niższa. Ale to nie twoja wina.
Twoje wyczyny są słynniejsze od ballad.
Podobno załatwiłaś 80 zabójców cesarstwa,
wysłanych za tobą do Inis Dubh, gołymi rękami i zębami.
Było ich więcej.
Wiedziałam!
Siadajcie!
Proszę.
Jesteśmy wdzięczni.
Od dawna nie jedliśmy ciepłej strawy.
Ojciec mawiał, że towarzystwo to najlepsza przyprawa.
Masz niezłe gniazdko, Meldof.
A więc…
czy to prawda?
Planujecie zabić cesarzową?
Na planie się nie skończy.
Niezła z was banda pomyleńców.
Wybornie! Niech bogowie chaosu nad wami czuwają.
Xin’trea to twardy orzech do zgryzienia,
a nie wygląda, żebyście dysponowali armią.
To bez znaczenia.
On jest z Klanu Psa.
Zna sekretne wejście.
Jeśli chcecie zabić cesarzową, trzeba zacząć od potwora.
Wiecie, że zamienia ludzi w chmurę krwi?
W kilka chwil wybił całe Gylfen.
Nie mamy pojęcia, jak go zabić.
Ledwo uciekliśmy przed mniejszym potworem.
Możemy go nakarmić zatrutą owcą.
Ja pierdolę.
Może się udać.
A jeśli stworzymy własnego potwora, żeby go zabił?
Jak?
Dzięki sercu bestii z portalu
i pewnej specjalnej magii
mógłbym się z nim zjednoczyć.
Nie dorzucałam błogosza do tej potrawki.
- Co znaczy „zjednoczyć się”? - To, co słyszysz.
Połączę się z biologiczną materią potwora, by zyskać jego siłę i moc.
Oby to wystarczyło, by zabić bestię Balora.
Ale sam nie dam rady.
Tylko nie to!
Nie znowu.
Myślałam, że wrócisz, żeby wszystko odpokutować.
Wiem, że nie było mnie od śmierci matki…
Nie trzeba było cię przygarniać.
Nikomu nie mówiłem o tym, co się stało.
Myślałem, że jeśli o tym zapomnę…
Nie możesz. Próbowałam.
- To, co zrobiliśmy… - Próbowaliśmy ją ratować.
- Ona umarła. - Sprowadziliśmy ją z powrotem.
Cokolwiek przywróciliśmy do życia…
to nie była ona.
Umarła i trzeba było to tak zostawić.
Wiem…
Wiem, że nie mam prawa prosić cię o pomoc,
ale ten potwór i wszystko, co się dzieje, to moja wina.
Bez twojej pomocy świat się skończy.
Może powinnam na to pozwolić.
Jestem tak blisko, Solryth.
Muszę tylko przetrwać.
Proszę.
To całe połączenie z potworem…
nie możesz zrobić go na sobie.
To musi być wojownik, a nie czarodziej.
Jedno z nas.
Trzymaj się planu. Zniszcz monolit, my zabijemy bestię.
Nawet jeśli przeżyjecie rytuał,
przestaniecie być sobą.
Całkowicie.
Każdy nerw, każde ścięgno zostanie dogłębnie zepsute.
Transformacja będzie długa i niewyobrażalnie bolesna.
Ithlinne mówiła: „Dwóm wnet jednym przyjść się stanie”.
A ta swoje.
Ja to zrobię. To moje przeznaczenie.
Pieprzyć przeznaczenie.
Macie jeszcze czas na decyzję.
Przygotowania zajmą całą noc.
W jaskini są kwiaty feainnewedd, ale musicie też zebrać
korzeń mandragory, wilcze ziele i trupią pokrzywę.
Trzeba tu przynieść serce bestii spod monolitu.
Zbiorę zioła.
Nie pozwól jej na to.
Dziewczyna zrobi, co zechce.
Zaufaj mi.
Nie możesz tego zrobić.
Muszę.
Przez bzdurną przepowiednię chorego dziecka?
Była bzdurna, zanim pojawiły się potwory.
Nie tylko o to chodzi.
Muszę odpokutować, Fjallu.
Mgły Zacaré przypomniały mi,
jak w imię króla spaliłam rodzinę żywcem.
Dla klanu robiłam gorsze rzeczy.
Wszyscy robiliśmy straszne rzeczy dla klanów.
Myślałam, że moja muzyka naprawi to, co zrobiłam.
Ale to nie wystarczy. Muszę się poświęcić.
Nie.
Dajesz światu tyle nadziei.
Przecież widziałem.
A ja niosę tylko…
Niosę tylko śmierć.
Musisz żyć, Éile.
Nie przejmuj się.
Zaśpiewałam już wszystkie pieśni.
Kto wypije eliksir?
Ja to zrobię.
Wiecie, że jutro pewnie zginę?
Gdzie moja pieprzona stypa, wy smęty chędożone?
Stypa!
Tak! Kurwa…
Skąd to wszystko wzięłaś?
To, że mieszkam w nędznym lesie,
nie znaczy, że wyrzekłam się osiągnięć cywilizacji.
Grzybka?
Napij się ze mną.
Zmyślacie to na szybko.
Gdybym wiedział, że hravel bije vainę…
Mówiłeś, że umiesz grać!
Ja rozdaję.
Pozwólmy mu oszukiwać. Aż mi go szkoda.
I tak przegra.
Gdybyś wpadł do wiadra z cycami, i tak wyciągnąłbyś kutasa.
- Nie pijesz. - Ktoś musi zachować trzeźwy umysł.
Nawet jeśli magia Syndrila zadziała, wciąż musimy się dostać do pałacu.
Opowiedz mi o tajnym wejściu.
Nie ma żadnego tajnego wejścia.
A nawet gdyby było,
to sam bym je znalazł i zablokował.
Więc mamy sforsować mury Xin’trei
bez najemników?
Będziemy improwizować.
Już myślałam, że skończyłam z głupcami,
ale zawsze pojawia się kolejny.
Dobra robota, mistrzu Avallac’hu. Dasz radę otworzyć portal?
Tak sądzę.
W teorii to zadziała, ale nie mam pewności,
dopóki nie spróbuję. Mógłbym…
Złodziej!
Myślałeś, że możesz mnie okradać?
Zostaw go!
Zaczekaj na swoją kolej. Niedługo się tobą zajmę.
Mów, chłopcze, to młodzieńcza arogancja czy zwykła głupota?
Ma być szybko czy ciekawie?
A więc ciekawie.
Widziałeś kiedyś głupca wywróconego na drugą stronę?
Chcesz podróżować do innych światów?
Najpierw naucz się latać.
Balor!
Zrób to, a ona zginie.
Nie.
Przepraszam.
Idź.
Wezwij najlepszego medyka. Nie możemy go stracić.
Dałeś się oszukać.
Pytanie.
Dlaczego twój młot ma imię?
Gwen.
Nie znalazłbyś piękniejszej krasnoludzkiej dziewczyny.
Takie wielkie miała cycki.
I piękną, jedwabistą brodę.
Zawsze jej zazdrościłam.
Tak jak król se dupy nie podetrze, ja nie mogłam zapuścić własnej.
Było tak.
Byłam w niej szaleńczo zakochana.
To najlepsze dni mojego życia.
Co się stało?
To, co zwykle.
Elfi żołnierze napadli na nasz obóz, gdy polowałam.
Znalazłam Gwen nagą.
Łotry z Xin’trei wypatroszyły ją jak dzika.
Przykro mi.
Beznadziejny z ciebie elf.
Mówić takie rzeczy krasnoludce. To aż nie wypada.
A później…
ruszyłam w góry Koreth, wykopałam sobie porządny kruszec,
przetopiłam i dodałam do niego prochy mojej słodkiej Gwen.
Potem ruszyłyśmy razem na polowanie.
Ostatnie, co widzieli,
to imię Gwen wymierzające im sprawiedliwość.
Wolałbym z nią nie zadzierać.
- Ty i ta czarodziejka… - Tak?
Jak się poznaliście?
To długa historia.
Takie warto opowiadać.
Pewnego dnia wpadasz w mgłę czarodziejki…
a ona widzi wszystko, czego się dopuściłeś…
całe zło, które sprowadziłeś na świat.
I jakimś cudem dostrzega…
w tobie dobro.
I zaczyna leczyć twoją duszę dobrocią, na jaką nie zasługujesz.
Porywająca ta historia.
Widzi, jak poranny blask
Tańczy we włosach jej
Kręgi jej ust
Obiecują wspólne życie im
Dwa serca splecione tak
Oświetla je burzy brzask
A w tle wojna gna
I zagarnia dolinę
Więc zostań tu, najdroższy
Troska ściska me serce
Zostań tu, najdroższy
Granice już w ogniu
A wojna pragnie
Wyrwać cię z ramion mych
Zakopać gdzieś w ziemi Pod mymi stopami
Więc przyjdź do mnie, najdroższy
Me serce wciąż płonie
Przyjdź do mnie, najdroższy
Do dziecka w mym łonie
Dusza ma wciąż pragnie
Rzucić się w rzeki wir
By złączyć się z tobą
W świecie wiecznej miłości
Przyjdź do mnie, najdroższy
O bogowie, zlituj się.
Me serce skacze…
Przestań, mordujesz balladę.
Rzucić się w lodowaty wir
By złączyć się z tobą…
Tak według ciebie brzmię?
Dzięki.
Masz prawdziwy talent, wiesz?
Zastanawiałeś się, co zrobisz,
jeśli przeżyjesz?
Nie wiem.
Nie mam żadnych talentów.
Poza zabijaniem…
i ciągłym hańbieniem się.
Kto wie?
Gdybyśmy urodzili się pod inną gwiazdą,
gdyby wychowano mnie na normalne dziecko, a nie…
taką.
Ty wypasałbyś świnie,
a Merwyn byłaby twoją żoną.
Mielibyście dwudziestkę bachorów.
Nie.
Mój związek z Merwyn
był kłamstwem.
Pod każdą gwiazdą.
Żałuję, że nie urodziliśmy się pod tą samą.
Tak.
Nie zapomnij mnie.
Nie!
- Nie! - Jest zbyt silny.
Przerwijcie to. To miałam być ja!
Wypił już pierwszy eliksir. Jeśli teraz przerwiemy, umrze.
- Zwiążcie go! - Fjall!
Jestem tu.
To ja. Jestem z tobą.
Kurwa.
- Musi być jakiś sposób, by to odwrócić. - Nie ma…
Proszę!
Musimy kontynuować.
Trzymaj go.
Przełknij!
Podczas gdy Próba Traw odciskała swoje piętno na Fjallu,
młoda cesarzowa miała wypełnić swoje ambicje
i zdobyć kontrolę nad kluczem do innych światów.
Naczelny wodzu.
Mistrzu Avallac’hu. Jesteś gotów?
Oczywiście.
Chwileczkę.
To głupota.
Potrzebujemy Balora.
Bez portali nie podbijemy nowych światów.
Bez nich nie będzie jedzenia.
- Lud wznieci rebelię. - Właśnie się go pozbyliśmy.
Z początku będzie się opierał, ale przekonam go.
Nie, już wolałby ponieść najcięższą karę.
Woli zginąć, zamiast stracić twarz. Jak się tym zajmę.
Szykuj zwiadowców.
Będziemy gotowi.
Długo jeszcze?
Na razie tylko przygotowywaliśmy go do przemiany.
Jeszcze się nie zaczęła?
Lepiej wyjdź.
To się może źle skończyć.
Wiem, jak to jest patrzeć, jak ktoś zamienia się w potwora.
Róbcie swoje.
Nigdzie nie pójdę.
Otwórz mu usta.
Jest gotowy.
Fjall.
Musimy zacząć od razu, bo nie przeżyje.
Zrób to.
Matko gliny, usłysz mą prośbę. Użycz mi swej mocy.
Matko mórz, użycz mi swej mocy.
Matko gwiazd, użycz mi swej mocy.
Matko niewidzialnego, użycz mi swej mocy.
Matko mórz, użycz mi swej mocy.
Matko gwiazd, użycz mi swej mocy.
Matko gliny, usłysz mą prośbę. Użycz mi swej mocy.
Matko mórz, użycz mi swej mocy.
Matko gwiazd, użycz mi swej mocy.
On…
nie żyje.
Tak mi przykro.
To tortury.
Nie nadajecie się do takiego bólu.
Elf zniesie więcej od krasnoluda, takie są fakty.
Fakty.
Elfie fakty.
Od pokoleń tacy jak wy nieustannie nas gnębią.
Nie pojmiesz, jakie to cierpienie i ból.
Tak, ale…
to było dawno temu. To nie…
To nie ty?
Twój świat zbudowano na naszych kościach.
Wiesz, że mówię na monolity „wieże kutasów”?
Bo nasi przodkowie zakopali je, by dały nam obfite płody ziemi.
Są święte.
A elfy je plugawią.
Nic dziwnego, że panuje głód.
Słuchaj, nie będę niczemu zaprzeczał.
Wierzysz, że uda wam się zabić cesarzową?
Taki jest plan.
To idę z wami.
Czemu miałabyś pomagać bandzie elfów?
Tak miedzy nami i tym, co na górze…
bo jestem pusta.
Wytropiłam i zabiłam wszystkich, którzy zbrukali Gwen.
Już nic mi nie zostało.
To ostatnia misja, która mnie z nią połączy.
Wydam ostatnie tchnienie w blasku chwały.
Chętnie cię przyjmiemy.
I Gwen.
Będziesz nam kucharzyć.
Gdzie jest Scían?
Stać!
Co robisz w Xin’trei?
Mam informacje dla waszej cesarzowej.
Naprzód.
Twoje tatuaże.
Plemię Ducha? Widziałam rysunki w księgach Tolomasta Młodszego.
Sądziłam, że…
Dzięki twojemu ojcu zostałam tylko ja.
W innych okolicznościach
już bym cię zabiła.
Stójcie.
W innych okolicznościach mogłabyś spróbować.
Jaką masz sprawę?
Wiem, gdzie jest Fjall Kamienne Serce.
On żyje?
Żył, gdy go widziałam.
Podróżowałam z nim i dziewczyną Kruka na południe.
Byłam jej mieczową matką. Ufa mi.
A teraz zamierzasz ją zdradzić?
Ty również zdradziłaś swoją rodzinę.
Chcę 50 tysięcy orów za Fjalla, z góry,
i 20 za Skowronka.
Nie jest tyle warta.
Jest głosem ludu.
Poza tym skradła mu serce.
- Zgoda. - Nie skończyłam.
W zamian za Fjalla
zwrócisz święte ostrze mojego klanu.
Łupieżcę Dusz.
Dasz mi też 50 cesarskich gwardzistów,
by pomogli sprowadzić go żywego.
Wątpię, by chciał się z tobą spotkać
na twoich warunkach.
- Róbcie, co chce. - Pani.
Fjallu.
Fjallu, to ja.
Czuję twoją krew.
Chcę wszystko zniszczyć.
Już dobrze.
Reszta jest na zewnątrz. Zostaliśmy sami.
Przepraszam.
Coś ty sobie, kurwa, myślał?
Myślałam, że nie żyjesz.
Nie mogłam tego znieść.
Mógłbym za ciebie umrzeć.
Już to zrobiłeś.
Poświęciliśmy te dzieci na darmo.
Dlaczego to nie zadziałało?
Czego ona może jeszcze chcieć?
Prawdziwa ofiara płynie ze środka.
Już wiem, o co jej chodziło.
Za późno.
Musimy pomówić.
Nie musisz tu siedzieć.
Zbudowałem celę z dwimerytu dla krnąbrnych magów.
By tłumiła ich magię,
a oni poczuli się obnażeni i bezsilni.
A teraz sam w niej siedzę.
Obnażony i pozbawiony mocy.
Z rozkazu krnąbrnej cesarzowej.
Jest sposób, byś odzyskał wolność.
Służ swojej cesarzowej.
Ten twój mały cień nie potrafi otworzyć portalu.
Nie.
Powiem wprost.
Jeśli będziesz współpracował,
daruję ci twoje winy
i przywrócę tytuł naczelnego maga rady.
Już raz ci pomogłem.
I co mi to dało?
Dotąd nie działaliśmy w zgodzie.
A zobacz, ile już razem osiągnęliśmy.
Elfy w końcu pod jednym sztandarem, gotowe podbić nowe światy.
Dzięki mnie i mojej wizji.
Wiem, jestem za to wdzięczna.
Oboje jesteśmy uparci jak osły.
A mimo to…
czemu nie potrafimy się porozumieć?
- To kwestia szacunku. - Szacunku?
Masz mnie za księżniczkę, którą trzyma się na smyczy,
aż będzie można ją przehandlować, wykorzystać albo zgładzić.
Ty masz mnie za nisko urodzonego, który ma się za lepszego, niż jest.
Sam tak na siebie patrzysz.
Uważam cię za wyjątkowego geniusza,
zdolnego do rzeczy, o których mojemu ojcu się nie śniło.
Proszę, byś spojrzał na mnie tak samo.
Skończmy te kłótnie i ukształtujmy wspólnie przyszłość elfów.
Musi być coś lepszego niż to.
Jest.
Połączmy siły.
Ale musisz uwolnić Fenrik. Musi mi pomagać jako moja uczennica.
Oczywiście.
Nie możesz ufać tej suce.
Jest ci dozgonnie wdzięczna.
Straż!
Wypuśćcie ich.
Przeszukałam cały ten zapiździały las. Moja klacz zniknęła.
- Nie wierzę, że ją wzięła. - Kto?
Scían.
To bez sensu. Czemu miałaby teraz odejść?
Bez słowa?
Może to miało być praktyczne podejście do samobójczej misji.
Okazuje się, że nie ma tajnego wejścia do pałacu.
Nie widzieliście jej miny, gdy Fjall wyznał prawdę.
- Miała… - Wróciła.
Sprawdziłam teren.
Czysto.
Do Xin’trei prowadzi szlak myśliwych. Na nim nas nie zobaczą.
Sprytnie.
Wyglądasz tak samo.
Nie udało się?
Udało.
Ale nie na mnie.
Fjall, który wyszedł z jaskini, nie był tym, który do niej wkroczył.
Takiej energii, jaka go otaczała,
żadne z nich nigdy wcześniej nie czuło.
Ani nie widziało.
Nieźle.
Bierzmy się do roboty.
Nie traćmy czasu.
Szybciej, Meldof.
Daj jej się wyszczać. Nikt nie lubi się spieszyć.
Już niedaleko.
Szlak myśliwych jest za następną granią.
Kurwa, co jest?
Ślepy zaułek.
Skąd oni się, kurwa, wzięli?
Co ona wyprawia?
Nie.
No to w dupę.
Stanąć w szyku!
Nie mogą nas otoczyć.
Trzymać pozycje.
Stać! Miecze w dłoń!
Scían, co ty robisz?
Prawdziwe arcydzieło.
Wyglądają jak zakrwawione jeże.
Nigdy więcej nie wątp w mój plan, Uthroku.
Znacie go?
Są po naszej stronie?
Wygraliśmy?
Nie do końca.
Wybacz, Gwen.
Bywa troszkę zazdrosna.
Éile z klanu Kruka, poznaj Uthroka Jednojajca.
To tylko przydomek.
Są ogromne, jak dwa wielkie, nabrzmiałe granaty.
Sama ci powie.
Nie patrz tak.
Każdy wojak na Kontynencie marzy o nagrodzie za twoją głowę.
Zamieniłam tę słabość w atut.
Dzięki temu dostaniemy się do miasta
i zdobyłyśmy najemników.
Teraz, gdy siódemka zdobyła niezbędną armię,
miała szansę wygrać,
o ile wprowadzi Fjalla do środka,
zanim bestia w jego wnętrzu przejmie nad nim kontrolę.
Gdy wejdziemy do środka, wyłamcie wrota do magazynów.
Pozwólmy na zamieszki, to odciągnie wojsko.
Fjall wejdzie do sali tronowej i zabije potwora.
Zacaré i ja zniszczymy monolit.
Merwyn jest moja.
Wróciłyśmy, Gwen.
Wkrótce się zobaczymy.
Jeśli zginę pierwszy, poprosisz ją, by pomściła twojego elfiego przyjaciela?
Będzie zachwycona.
To się nie uda.
Przejrzą nas.
Wytrzymaj.
Zwalcz to.
Próbuję.
Posłuchaj mnie.
Nieś mój głos w sercu.
Nie trać kontroli,
dopóki nie spojrzysz tej bestii prosto w oczy.
Do dzieła.
Rozpierdolmy to cesarstwo.
Widzi, jak poranny blask
Tańczy we włosach jej
Łuki jej ust
Obiecują wspólne życie im
Dwa serca splecione tak
Oświetla je burzy brzask
A w tle wojna gna
I zagarnia dolinę
Więc zostań tu, najdroższy
Troska ściska me serce
Zostań tu, najdroższy
Granice już w ogniu
A wojna pragnie
Wyrwać cię z ramion mych
Zakopać cię w ziemi pod mymi stopami
Więc czeka przy rzece
Aż zjawi się jego duch
Wkrótce będzie matką
Już czuje dziecka ruch
W mroku jęki poległych
Niesie biel porannych mgieł
Do domów chcą wrócić
Do tych ukochanych ust
Więc przyjdź do mnie, najdroższy
Do dziecka w mym łonie
Przyjdź do mnie, najdroższy
Me serce wciąż płonie
Dusza ma wciąż pragnie
Rzucić się w rzeki wir
By złączyć się z tobą
W świecie wiecznej miłości
By złączyć się z tobą
W świecie wiecznej miłości
Napisy: Magdalena Adamus