‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หนีเร็ว!
‎ให้ไว!
‎รอข้าด้วย!
‎นั่นมันตัวอะไร
‎ตัวที่ตายแล้ว ค่อยโล่งตุ้ม
‎บอกทีว่าตรงนี้เป็นโลกเราแล้ว
‎โน่นแน่ะ
‎ซินเทรีย
‎อย่างน้อยก็ใกล้ขึ้นนิดหนึ่ง
‎พลังที่มันปล่อยออกมา
‎เหมือนที่เคยสัมผัสได้ ‎ในโลกเดียวกับอสูรของบาลอร์
‎พลังนั้นรั่วซึมเข้ามาในโลกของเรา
‎จัดการเสียให้จบ
‎คนแคระ
‎นี่เวลาอาหารของมัน ให้ตายห่า!
‎อ้อ เมาเห็ดเศียรเทพ
‎ข้าไม่ได้เมา ไอ้เอลฟ์ขี้เรื้อน
‎ดูนั่น
‎อสูรของบาลอร์
‎บรรลัยแล้ว
‎ถ้าไม่อยากตายก็ตามข้ามา
‎ข้าน่ะ คิดจะไปดูพวกเจ้าโดนงาบ
‎จนเกว็นบอกว่าพวกเจ้าดูจะไม่ธรรมดา
‎เกว็นไหน
‎เกว็นไง
‎แล้วนางก็พูดถูก
‎ปกติข้าไม่ปลื้มปริ่มอะไรพวกเอลฟ์นะ
‎แต่ถือเป็นเกียรติที่ได้เลี้ยงพวกเจ้า
‎ได้ข่าวว่าเจ้าฆ่าทหารไปเป็นร้อยที่เด๊ดวู้ด
‎หลังจากไอ้พวกคราบน้ำว่าวจักรวรรดิทอง ‎เผาธนาคารคนแคระ
‎ก็ทำนองนั้น
‎เกรียงไกรนัก
‎หนำซ้ำยังมากับสกุณาตัวจริง
‎นึกว่าเจ้าจะเตี้ยกว่านี้
‎แต่เรื่องนั้นเจ้าไม่ผิด
‎ข่าวการต่อสู้ของพวกเจ้า ‎ชักจะโด่งดังกว่าบทเพลงแล้ว
‎ว่ากันว่ามือสังหารจักรวรรดิแปดสิบนาย
‎ถูกส่งไปอินิช ดูบฮ์ ‎แต่โดนเจ้าฆ่าเรียบด้วยมือเปล่ากับฟัน
‎ฆ่าไปมากกว่านั้นสินะ
‎นึกแล้ว!
‎นั่งก่อนๆ
‎เชิญ
‎ขอบใจนะ
‎พวกเราไม่ได้กินอาหารทำร้อนๆ มาหลายวัน
‎อาหารต้องแบ่งกันกินจึงจะกลมกล่อม ‎พ่อข้าเคยบอกไว้
‎ไม่เลวเลย เมลดอฟ
‎แล้ว
‎มันจริงหรือไม่
‎พวกเจ้าวางแผนจะฆ่าจักรพรรดินีใช่ไหม
‎ไม่ใช่แค่แผน
‎พวกเจ้าบ้าคลั่งอย่างกับหนูหริ่งยัดถัง
‎ถูกใจนัก! ขอเทพแห่งความฉิบหาย ‎ผุดจากพิภพมาหนุนหลังพวกเจ้าตลอดไป
‎แต่จะบุกซินเทรียเป็นเรื่องยาก
‎ดูแล้วพวกเจ้าก็ไม่ได้มีกำลังพลมากมาย
‎ไม่สำคัญ
‎คนนี้มาจากเผ่าสุนัข
‎เขารู้ทางเข้าลับ
‎คิดจะฆ่าจักรพรรดินี ต้องฆ่าอสูรของนางด้วย
‎รู้ใช่ไหม มันทำคนร่างสลายกลายเป็นไอเลือดได้
‎โฉบรอบเดียวก็ล้างบางทั้งเมืองกิลเฟน
‎บอกตามตรง เรายังไม่รู้จะฆ่ามันยังไง
‎เมื่อกี้อสูรขนาดแค่หนึ่งในสิบของมัน ‎ยังเอาตัวแทบไม่รอด
‎ลองวางยาแกะสักตัวแล้วป้อนให้มันกินดีไหม
‎ปวดกบาล
‎อาจได้ผลนะ
‎ถ้าเราสร้างอสูรไปสู้ปราบมันได้ล่ะ
‎สร้างยังไง
‎ใช้หัวใจของสัตว์จากประตูมิตินั่น
‎และเวท… พิเศษเฉพาะทาง
‎ข้าอาจรวมเป็นหนึ่งกับมันได้
‎ในสตูว์นั่นไม่ได้ยัดไส้เศียรเทพนะ
‎- "เป็นหนึ่งกับมัน" หมายความว่ายังไง ‎- ตรงตัวตามนั้น
‎ข้าจะผนึกแก่นชีพของเจ้าอสูรเข้ากับตัวเอง ‎เพื่อรับพละกำลังและพลังของมันมา
‎หวังว่าจะพอให้สังหารอสูรของบาลอร์ได้
‎แต่ข้าทำคนเดียวไม่ได้
‎ไม่ให้ทำอีก
‎ไม่เอาแล้ว
‎ข้านึกว่าเจ้ากลับมาเพื่อไถ่ถอนความผิด
‎ข้ารู้ ข้าไม่ได้กลับมาอีกตั้งแต่ท่านแม่เสียไป
‎เราไม่น่ารับเจ้ามาอยู่ด้วยตั้งแต่ต้น
‎ข้าไม่เคยบอกใครเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าคิดว่า หากข้าเก็บ…
‎แต่เจ้าทำไม่ได้ ข้าพยายามแล้ว
‎- เรื่องที่เราทำต่อแม่ ‎- เราพยายามช่วยแม่
‎ไม่ แม่ตายแล้ว ซินดริล
‎แต่เราชุบชีวิตแม่กลับมา
‎ไม่ ตัวอะไรก็ตามที่เราคืนชีพให้
‎นั่นไม่ใช่แม่ของเรา
‎แม่ตายไป และเราควรปล่อยไปตามนั้น
‎ข้ารู้
‎ข้ารู้ว่าไม่มีสิทธิ์จะคาดหวังให้เจ้าช่วย
‎แต่อสูรนั่น ทุกอย่างที่ผิดพลาดมันเป็นเพราะข้า
‎หากเจ้าไม่ช่วย โลกนี้จะดับสูญ
‎ข้าก็น่าจะปล่อยให้โลกดับสิ้นไป
‎ข้าเกือบทำสำเร็จแล้ว โซลริธ
‎เพียงแค่ต้องเอาตัวรอดให้ได้
‎การหลอมร่างเอลฟ์กับอสูร
‎ต่อให้ทำได้จริงก็ใช้ร่างเจ้าไม่ได้
‎ผู้รวมร่างต้องเป็นนักรบ ไม่ใช่นักเวท
‎เราคนใดคนหนึ่ง
‎ทำตามแผนเจ้า ‎ทำลายโมโนลิธหลังจากเราฆ่าอสูรนั่น
‎ต่อให้ผ่านพิธีกรรมแล้วรอดไปได้
‎เจ้าก็อาจสูญเสียตัวตนไปโดยสิ้นเชิง
‎ทุกเส้นประสาท ทุกเส้นเอ็น ‎จะเปลี่ยนรูปอย่างรุนแรง
‎การกลายร่างนั้นกินเวลายาวนาน ‎เจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าอะไร
‎อิธลินน์ทำนายไว้ว่า ‎"สองร่างจักเป็นสองในหนึ่ง"
‎เอาอีกแล้ว
‎ข้าทำเอง นี่เป็นชะตาของข้า
‎ชะตาห่าอะไรเล่า
‎ยังมีเวลาตัดสินใจ
‎เราต้องเตรียมตัวกันทั้งคืน
‎ในถ้ำนี้มีดอกเฟนน์เวด ‎ข้าต้องให้พวกเจ้าช่วยเก็บ
‎รากแมนเดรค วูลฟ์สเบน และคอร์ปสเนทเติล
‎ต้องไปเอาหัวใจอสูรที่โมโนลิธมาด้วย
‎ข้าเก็บสมุนไพรเอง
‎ท่านปล่อยให้นางทำอย่างนี้ไม่ได้นะ
‎เด็กคนนั้นทำอะไรตามใจตนเอง
‎เชื่อข้าเถอะ
‎เจ้าเข้าพิธีไม่ได้
‎ต้องเป็นข้า
‎แค่เพราะมีเด็กป่วยไข้ ‎พล่ามคำทำนายไร้สาระอะไรนั่น
‎มันไร้สาระตอนที่โลกยังไม่มีอสูร
‎มันเป็นมากกว่าคำทำนาย
‎ข้าต้องไถ่ถอนความผิด ฟยอล
‎ตอนอยู่ในป่าหมอกซาคาเร
‎ข้าระลึกได้ว่าเคยเผาตระกูลหนึ่งทั้งเป็น ‎ในนามของราชา
‎นั่นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสุดที่ทำเพื่อเผ่าด้วยซ้ำ
‎เราทุกคนเคยทำเรื่องเลวร้ายไม่อาจกล่าว ‎ในนามของเผ่า
‎ข้านึกว่าการแบ่งปันบทเพลงแก่โลกนี้ ‎จะแก้ไขความผิดที่เคยทำได้
‎แต่นั่นไม่มีวันเพียงพอ ‎การสละชีพเป็นหนทางเดียว
‎ไม่
‎เจ้ามอบความหวังให้โลกนี้มากเหลือเกิน
‎ข้าได้เห็นกับตา
‎ข้าไม่เคยมอบอะไรนอกจาก…
‎ข้านำพาแต่ความตายมาให้
‎เจ้าต้องมีชีวิตต่อไป เอล่า
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ฟยอล ข้าไม่เหลือเพลงให้ร้องแล้ว
‎ใครจะเป็นผู้ดื่มยาอมฤต
‎ข้าเอง
‎รู้นี่ว่าพรุ่งนี้ข้าอาจจะตายไปเลยก็ได้
‎แล้วไหนล่ะงานอาลัยข้า ไอ้พวกผีเน่าโลงผุ
‎งานอาลัย!
‎เอ้า! ไอ้ฉิบ…
‎ไปหาของกินมาจากไหนเยอะแยะ
‎โอ๊ย แค่อยู่ในป่าซังกะบ๊วย
‎ไม่ได้แปลว่าต้องละทิ้งเครื่องทรงทางอารยธรรม
‎เอาเห็ดไหม
‎มาดื่มกับข้าเถอะ
‎เจ้าสองคนคิดกฎสดๆ นี่นา
‎ถ้าบอกก่อนว่าใช้ไพ่ฮราเวล ‎สู้กับไวนาของเจ้าได้…
‎ไหนเจ้าบอกว่าเล่นเป็น
‎ข้าจะเป็นคนแจกไพ่ละ
‎น่าจะปล่อยให้โกงหน่อยนะ แอบสงสาร
‎ยังไงก็แพ้อยู่ดี
‎ต่อให้ตกถังหัวนม เจ้าก็ยังจะโผล่มากับหัวขวด
‎- ท่านไม่ดื่ม ‎- ต้องมีใครสักคนครองสติไว้
‎ต่อให้เวทมนตร์ของซินดริลได้ผล ‎เราก็ยังต้องหาทางเข้าไปในวัง
‎บอกเรื่องทางเข้าลับมา
‎ไม่มีทางเข้าลับอะไรหรอก
‎และต่อให้มี
‎ข้าก็คงหาเจอและปิดมันเองไปแล้ว
‎แปลว่าเราต้องบุกตะลุย ‎ผ่านเข้ากำแพงเมืองซินเทรีย
‎โดยไม่มีมือดาบรับจ้าง
‎เราก็ตะลุยกันไป
‎ทุกครั้งที่นึกว่าชีวิตนี้เจอคนโง่มามากพอแล้ว
‎ต้องมีไอ้โง่ตัวใหม่โผล่มาให้เห็น
‎เก่งมาก มาสเตอร์อวาลาคฮ์ ‎เปิดประตูมิติได้หรือยัง
‎เชื่อว่าเปิดได้นะ
‎ทุกอย่างได้ผลทางทฤษฎี แต่ข้าก็ไม่มีทางรู้แน่
‎จนกว่าจะได้ลองกับมือ ถ้าสามารถ…
‎ไอ้หัวขโมย!
‎คิดหรือว่าจะขโมยจากข้าได้
‎อย่าทำอะไรเขา
‎รอเวลาของตัวเองเถอะ จักรพรรดินี ‎ข้าจะจัดการท่านเป็นรายต่อไป
‎บอกซิไอ้หนุ่ม นี่เป็นความโอหังวัยเยาว์ ‎หรือแค่ความโง่บริสุทธิ์
‎อยากให้จัดการเร็วๆ หรืออยากให้น่าสนใจ
‎อยากให้น่าสนใจสินะ
‎เคยเห็นร่างคนโง่ที่ถูกควักไส้ออกมาไหม
‎อยากเดินทางไปโลกอื่นรึ มาสเตอร์อวาลาคฮ์
‎ก่อนอื่นต้องหัดบินให้ได้
‎บาลอร์!
‎ถ้าลงมือ นางนี่ตาย
‎อย่า
‎ขอโทษ
‎ตามหมอที่เก่งที่สุดมา เราเสียเขาไปไม่ได้
‎เจ้าโดนหลอกแล้ว
‎แล้ว
‎ทำไมค้อนเจ้าถึงมีชื่อ
‎เกว็น
‎นางเป็นหญิงแคระงามล้ำที่สุดเท่าที่เคยพบเห็น
‎นมใหญ่สวยมาก
‎เคราสลวยดุจไหมด้วย
‎ข้าน่ะอิจฉาน่าดู
‎ทำยังไงคางข้าก็เคราไม่ขึ้น ‎เหมือนพระราชาที่เช็ดตูดตัวเองไม่เป็น
‎นั่นแหละ
‎ข้าก็… หลงรักนางหมดหัวใจ
‎เป็นช่วงที่ข้ามีความสุขที่สุด
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎เหมือนทุกที
‎ทหารเอลฟ์บุกค่ายของเราระหว่างที่ข้าไปล่าสัตว์
‎กลับมาเจอร่างเปลือยของเกว็น
‎ถูกเชือดเหมือนหมูป่า ‎ด้วยฝีมือไอ้พวกซินเทรียชั่วชาติ
‎ขอโทษแทนด้วย
‎เจ้ามันไม่สมเป็นเอลฟ์เลยจริงๆ
‎มาขอโทษคนแคระ ไม่สมเป็นพวกเจ้า
‎นั่นแหละ
‎ข้าขึ้นไปในเทือกเขาโคเรธ ขุดหาแร่ดีๆ มา
‎ถลุงเองกับมือ ‎เติมเถ้ากระดูกของเกว็นแสนดีเข้าไป
‎จากนั้นข้ากับเกว็นก็ออกล่าด้วยกัน
‎ภาพสุดท้ายที่ไอ้พวกนั้นเห็น
‎คือชื่อของเกว็น ห้ำหั่นชิงคืนความยุติธรรม
‎เตือนข้าด้วยว่าอย่ายั่วโมโหนาง
‎- เจ้ากับสาวนักเวท ‎- ทำไมรึ
‎พวกเจ้ามารักกันได้ยังไง
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎เรื่องยาวนี่แหละที่น่าเล่า
‎วันหนึ่ง เราหลงเข้าไปในป่าหมอกของผู้ใช้เวท
‎นางเห็นทุกสิ่งที่เราเคยทำมา
‎ความเลวร้ายทั้งปวงที่เราบากรอยไว้บนโลกนี้
‎แต่ไม่รู้ยังไง นางเห็น…
‎ความดีในใจเรา
‎แล้วนางก็เริ่มรักษาจิตวิญญาณเรา ‎ด้วยความอ่อนโยนแบบที่เราไม่คู่ควรได้รับ
‎โห เรื่องนี้ช่างเยี่ยมยอด
‎เขาเฝ้ามองแสงรุ่งอรุณ
‎จับสะท้อนผมดำขลับ
‎ปากระเรื่อแดง
‎เปล่งวาจาจะร่วมชะตา
‎สองคนรักรวมวิญญาณ
‎ภายใต้แสงเหมันต์ตะวันกาล
‎จนกว่าร่องรอยยุทธนาผลาญ
‎ภูผาสูญ
‎จงอยู่กับข้า โอ้ขวัญตา
‎ใจข้านั้นแสนตรมฤดี
‎จงอยู่กับข้า โอ้ขวัญชีวี
‎เพลิงนี้ผลาญทั่วทั้งพรมแดน
‎ศึกนั้นจ้องช่วงชิง
‎พรากเราสองให้ต้องไกลห่าง
‎ทั้งยังจ้องฝังเจ้า
‎ลงใต้พสุธา
‎กลับคืนมา โอ้ขวัญตา
‎เพลิงนั้นผลาญทั่วทั้งกมล
‎กลับคืนมา โอ้ขวัญตา
‎ลูกในครรภ์นั้นร้องเรียก
‎พร่ำร้องด้วยดวงจิต
‎อยากสัมผัสสายธารวนเวียน
‎เพื่อพบเจ้าอีกครา
‎ในโลกภพหน้าชั่วนิรันดร์
‎กลับคืนมา โอ้ขวัญตา…
‎ขอร้อง อย่า
‎ใจข้ามันสั่น…
‎หยุดเลย เพลงดีๆ เสียของหมด
‎สายน้ำเย็นๆ ไหลเวียน
‎เพื่อพบเจ้าอีกครา…
‎ข้าร้องอย่างนั้นเหรอ
‎ขอบใจ
‎เจ้ามีพรสวรรค์จริงๆ นะ
‎เจ้าเคยคิดบ้างไหมว่าจะทำอะไร
‎ถ้ารอดชีวิตมาได้
‎ไม่รู้เลย
‎ข้าไม่มีพรสวรรค์อะไร
‎นอกจากการฆ่า และ…
‎ทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าบ่อยๆ
‎ใครจะรู้
‎หากเราเกิดใต้ลัคณาต่างจากนี้
‎หากข้าถูกเลี้ยงมาเป็นเด็กธรรมดา ไม่ใช่…
‎เป็นแบบนี้
‎แล้วเจ้าเป็นคนต้อนหมู
‎เมอร์วินเป็นเมียเจ้า
‎มีลูกร้องกระจองอแง 20 คน
‎ไม่หรอก
‎สิ่งที่ข้ามีกับเมอร์วิน
‎ไม่ใช่ของจริง
‎ไม่ว่าอยู่ใต้ดาวดวงใด
‎ข้าอยากให้เราเกิดใต้ดาวดวงเดียวกัน
‎ใช่
‎อย่าลืมข้าแล้วกัน
‎ไม่
‎- ไม่นะ! ‎- เขาแกร่งยิ่งกว่าแกร่ง
‎เจ้าต้องหยุด มันควรจะเป็นข้าสิ
‎เขาดื่มยาอมฤตขวดแรกไปแล้ว ‎ถ้าหยุดตอนนี้ เขาจะตาย
‎- มัดเขาไว้! ‎- ฟยอล
‎ข้าอยู่นี่
‎ข้าเอง ข้าอยู่นี่
‎แม่ง
‎- ต้องมีวิธีย้อนคืนได้สิ ‎- ไม่มี ข้า…
‎ได้โปรด
‎เราต้องดำเนินการต่อ
‎จับเขาไว้นิ่งๆ
‎กลืนลงไป
‎ขณะที่ด่านทดสอบต้านพิษ ‎เริ่มเล่นงานฟยอลอย่างแสนสาหัส
‎จักรพรรดินีสาว ‎กำลังจะทำให้ความปรารถนายิ่งใหญ่เป็นจริง
‎ด้วยการเข้าครองกุญแจเปิดไปสู่โลกภพอื่น
‎จอมทัพ
‎มาสเตอร์อวาลาคฮ์ พร้อมหรือยัง
‎พร้อมสิ
‎สักครู่
‎ทำแบบนี้ไม่ฉลาด
‎เราต้องใช้บาลอร์
‎ถ้าเปิดประตูมิติไม่ได้ ก็ยึดครองโลกใหม่ไม่ได้
‎ถ้าไม่มีโลกใหม่ ก็ไม่มีอาหาร
‎- ประชาชนจะลุกฮือก่อกบฏ ‎- เราเพิ่งกำจัดเขาไปได้
‎เขาจะพยายามต้านเรา
‎แต่ข้าจะโน้มน้าวเขาเอง
‎ไม่ เขาจะยอมรับโทษทัณฑ์
‎เขายอมตายดีกว่าเสียหน้า ข้าจัดการเอง
‎เตรียมกองทหารสำรวจให้พร้อม
‎ข้าพร้อมแน่
‎อีกนานแค่ไหน
‎ที่ผ่านมาเป็นแค่การเตรียมร่างเขา ‎ให้พร้อมรับกระบวนการจริง
‎นี่ยังไม่ใช่ของจริงเหรอ
‎เจ้าออกไปดีกว่า
‎งานนี้อาจผิดพลาดมหันต์ได้
‎เอล่า ข้าเข้าใจความรู้สึก ‎ที่ต้องทนดูคนรักกลายร่างเป็นอสุรกาย
‎ทำสิ่งที่ต้องทำ
‎ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ง้างปากเขา
‎เขาพร้อมแล้ว
‎ฟยอล
‎ต้องเริ่มเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่รอด
‎ทำเลย
‎มารดาแห่งธรณี โปรดฟังคำของข้า ‎โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งสมุทร โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งหมู่ดารา โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งสรรพสิ่งเร้นลับ โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งสมุทร โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งหมู่ดารา โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งธรณี โปรดฟังคำของข้า ‎โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งสมุทร โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎มารดาแห่งหมู่ดารา โปรดให้ข้ายืมพลัง
‎เขา…
‎ตายแล้ว
‎ข้าขอโทษจริงๆ
‎นี่ทรมานแท้ๆ
‎พวกเจ้าไม่ได้เกิดมาทนรับความเจ็บปวดเช่นนี้
‎เอลฟ์ทนทุกข์ได้มากกว่าคนแคระ ‎ใครๆ ก็รู้ความจริงนั้น
‎ความจริง
‎ความจริงของเอลฟ์น่ะสิ
‎พวกเราทนรับการลงทัณฑ์จากพวกเจ้า ‎มาหลายชั่วอายุคน
‎ต้องทนทรมานเจ็บปวดแบบที่เจ้าไม่มีทางเข้าใจ
‎ก็จริง แต่…
‎นั่นมันเมื่อนานมาแล้ว มันไม่ใช่…
‎ไม่ใช่ฝีมือเจ้างั้นรึ
‎โลกของเจ้าสร้างทับซากกระดูกพวกเรา
‎รู้ไหมทำไมข้าเรียกโมโนลิธพวกนั้นว่า ‎หอคอยจู๋ดำ
‎เพราะบรรพบุรุษของเราฝังมันไว้ ‎เพื่อเติมความอุดมสมบูรณ์ให้ผืนดิน
‎นั่นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
‎แต่พวกเอลฟ์ก็ทำให้มีมลทินจนได้
‎ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนี้แผ่นดินแร้นแค้น
‎ฟังนะ พูดไปข้าก็ไม่ปฏิเสธหรอก
‎เจ้าเชื่อว่าจะสังหารจักรพรรดินีได้จริงเหรอ
‎ใช่ เราวางแผนไว้อย่างนั้น
‎งั้นข้าจะไปด้วย
‎เจ้าจะอยากมาช่วยเอลฟ์กลุ่มหนึ่งทำไม
‎บอกแล้วเหยียบไว้ระหว่างเราสอง ‎กับฟากฟ้าเบื้องบนนะ
‎เพราะใจข้าว่างเปล่า
‎ข้าไล่ล่าฆ่าไอ้ตัวสามานย์ที่ย่ำยีเกว็น ‎หมดเหี้ยนยันตัวสุดท้ายแล้ว
‎ไม่เหลืออะไรให้ข้าทำแล้ว
‎ขอจาริกเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อพาข้าไปหานาง
‎จะได้หมดลมหายใจอย่างสมศักดิ์ศรี
‎เรายินดีหากมีเจ้าร่วมทาง
‎กับเกว็นด้วย
‎อยากได้คนครัวเก่งๆ
‎สเกียนไปไหนแล้ว
‎หยุด!
‎มีธุระอะไรในซินเทรีย
‎ข้ามีข้อมูลมาบอกจักรพรรดินีของเจ้า
‎เดินหน้า
‎รอยสักของเจ้า
‎เผ่าภูตใช่ไหม ข้าเคยเห็นแต่ภาพวาด ‎ในคัมภีร์ของโทโลมาสต์ผู้เยาว์
‎ข้านึกว่าพวกเจ้า…
‎ข้าเป็นคนสุดท้ายของเผ่าเรา ‎ด้วยน้ำมือของบิดาท่าน
‎หากเป็นวาระอื่น
‎ป่านนี้ข้าสังหารท่านไปแล้ว
‎เดี๋ยวก่อน
‎หากเป็นวาระอื่น
‎เจ้าคงได้แค่พยายาม
‎ทีนี้ ไหนเจ้าอ้างว่ามีเรื่อง
‎ข้ารู้ว่าฟยอล สโตนฮาร์ทอยู่ที่ไหน
‎เขายังไม่ตายรึ
‎ตอนที่ข้าออกมา ยังอยู่
‎ข้ามุ่งหน้าลงใต้มากับเขาและแม่สาวเผ่าอีกา
‎ข้าเคยเป็นมารดาเชิงดาบของนาง ‎นางไว้ใจข้า
‎แต่เจ้าเต็มใจจะหักหลังนางงั้นรึ
‎ข้าเชื่อว่าท่านก็ทรยศคนในครอบครัวมาไม่น้อย
‎เอา 50,000 ออร์ จ่ายล่วงหน้าเป็นค่าตัวฟยอล ‎และอีก 20,000 เป็นค่าตัวสกุณา
‎นางไม่ได้มีค่าขนาดนั้น
‎นางเป็นเสียงแห่งไพร่ฟ้าประชาชน
‎อีกอย่าง นางขโมยหัวใจเขาไปแล้ว
‎- ได้ ‎- ยังพูดไม่จบ
‎เพื่อแลกกับฟยอล
‎ท่านต้องคืนดาบศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าข้า
‎ดาบโซลรีฟเวอร์
‎และสุดท้าย ข้าขอพลทหาร ‎จากจักรวรรดิทองของท่าน 50 คน
‎เพื่อไปช่วยคุมตัวเขามาส่งตัวเป็นๆ
‎ข้าไม่คิดว่าเขาจะอยากพบท่านอีกครั้ง
‎ในข้อกำหนดของท่าน
‎- จัดการตามนั้น ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎ฟยอล
‎ฟยอล ข้าเอง
‎ข้า… ได้กลิ่นเลือดเจ้า
‎ข้าอยากทำลายทุกอย่าง
‎ไม่เป็นไรนะ
‎นี่ คนอื่นๆ อยู่นอกถ้ำกันหมด ‎ตรงนี้มีแค่เราสองคน
‎ข้าขอโทษ
‎เจ้าคิดบ้าอะไรของเจ้า
‎ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
‎แทบทำใจไม่ได้
‎ข้ายอมตายเพื่อเจ้า เอล่า
‎เจ้าได้ตายไปแล้ว
‎เราบูชายัญเด็กเหล่านั้นไป ‎แต่ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย
‎ทำไมไม่ได้ผล
‎นางต้องการอะไรอีก
‎เครื่องสังเวยที่แท้จริงมาจากภายใน
‎ข้าเพิ่งเข้าใจว่านางหมายถึงสิ่งใด
‎แต่สายไปแล้ว
‎เราต้องคุยกัน
‎เรื่องนี้ไม่จำเป็นเลย
‎ข้าสร้างห้องขังที่ทำจากดิเมอริเทียม ‎เพื่อขังผู้ใช้เวทที่แข็งขืน
‎เพื่อสะกดพลังเวทของพวกนั้นไว้
‎ทำให้รู้สึกเปลือยเปล่าไร้พละกำลัง
‎แต่ข้ากลับมานั่งในนี้เสียเอง
‎เปล่าเปลือยไร้พลังใด
‎ตามบัญชาของจักรพรรดินีที่แข็งขืนกับข้า
‎แต่ยังมีทางให้ท่านได้เป็นอิสระ
‎รับใช้จักรพรรดินีคนนี้
‎เงาข้างกายท่านเปิดประตูมิติไม่ได้สิท่า
‎ใช่
‎ข้าขอพูดตรงๆ
‎หากท่านยอมอยู่ใต้อาณัติข้า
‎ข้าจะอภัยโทษให้ทุกประการ
‎และคืนตำแหน่งจอมปราชญ์แห่งคณะองคมนตรี
‎ข้าเคยช่วยท่านแล้ว
‎ดูสิว่าช่วยแล้วได้อะไร
‎ไม่ใช่ เราเริ่มต้นจากความขัดแย้ง
‎แต่แม้จะเป็นอย่างนั้น ‎เรายังทำการสำเร็จไปมากมาย
‎ในที่สุดเอลฟ์ก็รวมเป็นหนึ่งใต้ธงเดียว ‎พร้อมจะเข้าบุกยึดครองโลกอื่น
‎เพราะข้าและวิสัยทัศน์ของข้า
‎ใช่ และข้าซาบซึ้งบุญคุณ
‎เราทั้งคู่หัวรั้นยิ่งกว่าอะไรดี
‎ถึงอย่างนั้น
‎ทำไมเราจึงต้องอยู่กันคนจะฟากฝั่ง
‎- เป็นเรื่องการนับถือ ‎- นับถืองั้นรึ
‎บาลอร์ ท่านเห็นข้าเป็นเจ้าหญิงที่ต้องล่ามโซ่
‎จนกว่าจะถึงเวลาเอาตัวข้าไปแลก ‎เอาไปใช้งาน หรือกำจัดทิ้ง
‎ส่วนท่านเห็นข้าเป็นไพร่ ‎กระเสือกกระสนจนได้ดีเกินชาติกำเนิด
‎นั่นเป็นสายตาที่ท่านเห็นตัวเอง
‎ข้าเห็นท่านเป็นอัจฉริยะไม่มีใครเหมือน
‎มีความสามารถมากล้นเกินกรอบที่พ่อข้าวางไว้
‎ข้าขอเพียงให้ท่านเห็นข้าเท่าเทียมกัน
‎เลิกทะเลาะเบาะแว้งกันเอง ‎มากำหนดอนาคตของผองเอลฟ์ด้วยกันเถอะ
‎ต้องมีอะไรดีกว่านี้แน่
‎มีจริงๆ
‎งั้นก็ร่วมมือกัน
‎แต่ท่านต้องปล่อยเฟนริค ‎ข้ายังต้องใช้นางเป็นศิษย์ของข้า
‎ได้สิ
‎ไว้ใจนางนี่ไม่ได้
‎นางขอบคุณท่านอย่างสุดซึ้ง
‎ผู้คุม
‎ปล่อยพวกเขา
‎ข้าค้นทั่วไอ้ป่าเวรตะไลนี่ ‎ม้าตัวเก่งของข้าหายไปแล้ว
‎- นางช่างกล้าเอาม้าไป ‎- ใคร
‎สเกียนน่ะสิ
‎ไม่เห็นมีเหตุผลเลย ทำไมเพิ่งจากไปตอนนี้
‎โดยไม่ลาสักคำ
‎นางคนนั้นอาจแค่ทำสิ่งที่ควรทำ ‎เมื่อเจอกับภารกิจพลีชีพ
‎เพราะไม่มีทางเข้าลับพระราชวังตรงไหน
‎ตอนที่ฟยอลบอกความจริงกับนาง ‎พวกเจ้าต้องเห็นสีหน้านาง
‎- นางทำหน้า… ‎- นางกลับมาแล้ว
‎ข้าไปดูลาดเลาก่อน
‎ทางสะดวก
‎มีทางพรานมุ่งสู่ซินเทรีย ‎คงจะช่วยพรางขบวนเราได้หน่อย
‎เฉียบแหลม
‎เจ้าดูเหมือนเดิม
‎พิธีกรรมไม่ได้ผลรึ
‎ได้ผล
‎แต่ไม่ใช่กับข้า
‎ฟยอลที่ปรากฏตัวออกมาจากถ้ำนั้น ‎ไม่ใช่คนเดิมที่เดินเข้าไป
‎พลังซึ่งแผ่อยู่ในบรรยากาศรอบตัวเขา
‎ไม่ใช่สิ่งที่ชาวคณะเคยสัมผัส
‎หรือเคยเห็น
‎ไม่เลวเลย
‎ไปต่อกันเลยเถอะ
‎ไม่มีเวลาให้เสีย
‎เร็วเข้า เมลดอฟ
‎คนจะปลดทุกข์อย่าไปเร่ง ‎ต้องรีบฉี่มันแย่ที่สุด
‎ไปข้างหน้าอีกไม่ไกล
‎ทางพรานเข้าซินเทรียอยู่เหนือสันเขาข้างหน้า
‎อะไรวะเนี่ย
‎ทางตัน
‎ไอ้จัญไรพวกนี้มาจากไหน
‎นางทำอะไรของนาง
‎ไม่นะ
‎ไอ้ฉิบหาย
‎ตั้งขบวน
‎อย่าให้พวกมันอ้อมไปด้านหลังได้
‎รักษาที่มั่น
‎หยุด! เตรียมอาวุธให้พร้อม
‎สเกียน ท่านทำอะไรกันแน่
‎งานศิลป์ชิ้นสวยแท้ๆ
‎ดูพวกมันเข้าสิ เหมือนเม่นน้อยโดนทุบหัวแบะ
‎อย่าได้กังขาในแผนการของข้าอีก อัธร็อค
‎รู้จักกันเหรอ
‎พวกนั้นอยู่ข้างเรารึ
‎นี่คือเพิ่งชนะใช่ไหม
‎ยังไม่จบ
‎ขอโทษนะเกว็น
‎นางแอบหึงเวลาปันใจน่ะ
‎เอล่าแห่งเผ่าอีกา นี่อัธร็อคไอ้ไข่เดี่ยว
‎เป็นแค่ชื่อเล่น
‎ที่จริงไข่ใหญ่มาก ‎เหมือนทับทิมอูมสองลูกโตๆ
‎จริงนะ ถามนางสิ
‎อ้าว
‎อย่ามามองข้าแบบนั้น
‎มือดาบทุกคนในมหาทวีปนี้ ‎คิดจะล่าหัวเจ้าเอารางวัล
‎ข้าอาศัยจุดอ่อนนั้นมาปรับเป็นจุดแข็ง
‎แล้วสุดท้าย เราก็หาทางเข้าเมืองได้ง่ายๆ
‎และได้มือดาบรับจ้างมาด้วย
‎เมื่อทั้งเจ็ดได้ทัพนักดาบมาร่วมสู้
‎พวกเขาจึงพอจะมีหวัง
‎หากสามารถพาฟยอลเข้าเมืองได้
‎ก่อนที่อสูรในตัวเขาจะเข้ายึดร่างจนหมดสิ้น
‎เมื่อเข้าตัวเมืองได้ให้รีบทลายคลังข้าวเปลือก
‎ให้ประชาชนลุกฮือ ‎ดึงกองกำลังทหารออกไปจากวัง
‎ข้าจะใช้ฟยอลเป็นข้ออ้างเข้าไปในท้องพระโรง
‎ให้เขาฆ่าเจ้าอสูรนั่น
‎ซาคาเรกับข้าจะทำลายโมโนลิธ
‎ข้าจัดการเมอร์วินเอง
‎ได้เวลาสนุกอีกแล้ว เกว็น
‎แล้วเจอกันเร็วๆ นี้นะ ที่รัก
‎หากข้าชิงร่วงไปก่อน ‎ฝากนางล้างแค้นให้สหายเอลฟ์ทีได้ไหม
‎นางจะยินดีมาก
‎งานนี้ไม่ได้ผลหรอก
‎พวกนั้นดูแผนเราออก
‎อึดไว้
‎ข่มมันให้ได้
‎ข้าพยายามอยู่
‎ฟังสิ
‎จำเสียงของข้าไว้ในใจให้มั่น
‎อย่าปล่อยไป
‎จนกว่าจะได้จ้องตากับเจ้าอสูรตนนั้น
‎เอาละ
‎ไปถล่มจักรวรรดิกัน
‎เขาเฝ้ามองแสงรุ่งอรุณ
‎จับสะท้อนผมดำขลับ
‎ปากระเรื่อแดง
‎เปล่งวาจาจะร่วมชะตา
‎สองคนรักรวมวิญญาณ
‎ภายใต้แสงเหมันต์ตะวันกาล
‎จนกว่าร่องรอยยุทธนาผลาญ
‎ภูผาสูญ
‎จงอยู่กับข้า โอ้ขวัญตา
‎ใจข้านั้นแสนตรมฤดี
‎อยู่กับข้า โอ้ขวัญชีวี
‎เพลิงนี้ผลาญทั่วทั้งพรมแดน
‎ศึกนั้นจ้องช่วงชิง
‎พรากเราสองให้ต้องไกลห่าง
‎ทั้งยังจ้องฝังเจ้าลงใต้พสุธา
‎นางรอคอยอยู่ริมน้ำ
‎เฝ้าหาเงาคนเคยคุ้น
‎ร่างโอบอุ้มไอรักอุ่น
‎จักเพิ่มพูนชีวิตใหม่
‎เสียงสะท้อนผู้พลีชีพ
‎ยังก้องทั่วผืนหมอกอรุณรุ่ง
‎ค้นทางกลับบ้านอันเคยคุ้น
‎สู่ไอกรุ่นแห่งจุมพิตรัก
‎กลับคืนมา โอ้ขวัญตา
‎ลูกในครรภ์นั้นร้องเรียก
‎กลับคืนมา โอ้ขวัญตา
‎เพลิงนั้นผลาญทั่วทั้งกมล
‎พร่ำร้องด้วยดวงจิต
‎อยากสัมผัสสายธารวนเวียน
‎เพื่อพบเจ้าอีกครา
‎ในโลกภพหน้าชั่วนิรันดร์
‎อยากพบเจ้าอีกครา
‎ในโลกภพหน้าชั่วนิรันดร์
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม