Wat voorafging:
Ik weet niet hoe je het doet, maar ik kom er hoe dan ook achter.
Ik moet voor m'n gezin zorgen. Ik heb geen baan, Jen.
Ik zet ze betaald voor wat ze gedaan hebben.
Je kunt dit niet vergeten. We moeten uitzoeken wat ze gedaan hebben.
Nu weet je waarom ik onzichtbaar was.
Dankzij jou weten ze nu waar ik ben.
Zeg Claire, kun je een geheim bewaren?
Ik weet hoe het komt dat ik de brand heb overleefd.
Zeg iets.
Zo moeder, zo dochter. Zo heb ik de brand ook overleefd.
Je moeder heeft een soort hersenkneuzing. Vandaar het slechte geheugen.
Je hebt haar geheugen gewist. En het mijne wilde je ook wissen.
Je kennis is gevaarlijk. - Wat heb je met ma gedaan?
Ik wilde m'n gezin beschermen.
Nu is het mooi geweest. - Niet doen.
Ik laat de hond echt niet ontploffen. Ik zou Mr Muggles geen kwaad doen.
Tenzij je hem wil pakken. Er zijn meer foto's van de hond dan van z'n koters.
Hij is vast niet zo stom en slordig om hier bewijs te laten liggen.
Hij had net bezoek van de FBI gehad. - We mochten niet in het huis.
Je kunt maar nooit weten, dus kijk ik toch even rond.
Steel je z'n computer? - Wil jij hier files downloaden?
Als we niks vinden op z'n pc, kunnen we ergens anders zoeken. In z'n hoofd.
Uiteraard. We pakken die klootzak aan met z'n papierfabriek.
Of we pakken hem hier aan. - Z'n gezin is erbij.
Een gezin is een goede motivatie. - Nee, ik gijzel niemand.
Dat was plan A. Plan B is veel beter. - Er is geen plan B. We gaan weg.
Hoe vaak laat je hem door je vingers glippen?
Lyle, help je moeder.
Claire, praat toch met me.
Wat voor zin heeft dat? Zal ik me dit nog herinneren?
Mag het wat zachter?
Lyle, neem je moeder mee en verlaat het huis. Nu.
Je hebt vast veel vragen. Net als wij.
Schat, wat gebeurt er?
Ja, pap. Wat gebeurt er?
Rustig blijven.
Ja, iedereen rustig blijven.
Als je rustig blijft, gebeurt er niks.
Dit is agent Parkman. - Voormalig agent, dankzij jou.
Wat wil je van me? Wat moet je met dat wapen?
Geen wapens, n wapen maar.
Ik heb geen wapen nodig, h? Niet na wat je gedaan hebt.
Ik ken je niet. - Als je blijft liegen, dan word ik kwaad.
Je weet wat er gebeurt als ik kwaad word. Ik word heel fel en heel heet.
Ted gaat nu fijn meewerken. Toch, Ted?
Hij wordt niet kwaad. Maar jij moet wel meewerken.
Ik ben niet wie je denkt. Ik ben maar een papierverkoper.
Dat ben je niet.
En, vertel me eens.
Wat vind je nou echt van papier? - Het maakt me wild enthousiast.
Want voor vrienden en familie is het je leven.
Proficiat. Je bent de nieuwe regiomanager van Primatech Paper.
Mooie dekmantel. - Vanaf nu ben je een leugenaar.
Niemand buiten ons weet het. - Dat mag ook niet.
Mensen zijn breekbaar als theekopjes.
De wereld verandert, maar ze willen er niet mee omgaan...
of weten wat er met onze soort gebeurt.
Ze willen zeker niet weten wat we doen om ze te beschermen.
Je zult dingen moeten doen die mensen als immoreel beschouwen.
Dingen die velen wreed vinden.
Maar mannen als jij en ik weten dat ze nodig zijn.
Daar kan ik wel mee leven. - Mooi.
Je gaat samenwerken met een van hen.
Zo doen we dat. Het houdt ons eerlijk. - Geweldig. Wanneer zie ik hem?
Hij is er al.
Is dit een test?
Hoe deed je... Hoe deed je... Hoe was... Hoe kan...
Het is een wondere wereld.
Vooruit. Zeg het maar. Wat gebeurt er in die papierfabriek van je?
Hij ontvoert mensen.
Hij drogeert ons. Hij spuit ons in met ik weet niet wat.
Ik ben m'n baan kwijt en ik vecht nu voor m'n huwelijk.
Maar dat kan je niks schelen, h? Het enige wat je iets kan schelen...
is dat wij niks weten. Je zorgt dat we alles vergeten.
Hoe dan? - De Hatiaan.
Dat klopt, de Hatiaan.
Weet zij ervan?
Dit is jouw schuld.
Ze weet dat het zijn schuld is. Hij heeft haar niet kunnen belazeren.
Net toen je dacht dat je je hachje kon redden door te ontkennen.
De Hatiaan zorgde ervoor dat mijn moeder alles vergat.
Hij deed haar moeder en broer alles vergeten.
Maar waarom jou niet?
Waar heeft hij het over, Claire? - Ik weet niks.
Wil je hier een einde aan maken?
Je moet alleen de waarheid vertellen. - Ik vertel de waarheid.
Nee, dit is de waarheid.
Dit is wat je me aangedaan hebt. - Blijf rustig, Ted.
We willen gewoon weer normaal zijn.
Hij is geen papierverkoper.
Ze is papa's kleine meid niet meer.
Wat zijn ze aan het doen?
Claire? - Hij kijkt in het hoofd van je dochter.
Ik kan vluchten en hulp gaan halen. - Je wil de held uithangen. Doe dat niet.
Die kerel is ontzettend gevaarlijk. Ik heb je hulp nodig.
Je kunt mijn gedachten lezen. - Ja. Dat heeft je vader me aangedaan.
Ging dat niet vanzelf? - Dan zou ik hier nu niet zijn.
Heeft mijn vader dit bij anderen gedaan? - Vast wel. Het is altijd anders.
Ik heb vreemde dingen gezien. Jij vast ook. Zoals op school.
Peter Petrelli.
Hij kan wat ik kan. Wat weet je van 'm? - Hij kan wat ik kan?
Hij is anders.
Net als jij. - Red de cheerleader.
Ik las zijn gedachten, hij die van mij.
Ik moest je beschermen tegen iemand die mensen zoals ik vermoordt.
Ben jij anders, Claire?
Je bloed lag overal op de plaats delict. En je had geen schrammetje.
Waarom had je geen schrammetje?
Ik genees vanzelf.
Heeft mijn vader me zo gemaakt?
Wat gaan ze met de baby doen? - Geen idee.
Wisten ze wel van dat kind voor ze ons achter die brandstichter stuurden?
Dat hadden ze ons wel gezegd.
Ik wil je even spreken.
Geen spoor van de moeder? - Vast in de brand omgekomen.
Je zoon?
Je hebt geen kinderen, h? - Dat klopt.
Kinderen veranderen je. - Dat kan ik me voorstellen.
Je hoeft je niks voor te stellen.
Je zult deze baby grootbrengen als je eigen kind.
Dat lijkt me geen goed idee. - Het is geen verzoek.
Je vrouw probeert toch zwanger te raken?
Zonder succes. Gelukkig maar.
Ik zou geen goede vader zijn. - Nogmaals: Dit is geen verzoek.
Raak niet te gehecht aan haar. Je bent haar surrogaatvader. Ze blijft van ons.
Als ze tekenen van een of andere gave vertoont, dan nemen we haar terug.
Uiteraard.
Hiro, kom mee.
Fijne Vaderdag.
Heb jij me zo gemaakt? Heb je me daarom geadopteerd?
Dat is je vader, hoor. - Helemaal niet.
Zij staan hierbuiten. - Het is zijn schuld.
Wij zijn hier toch gebleven?
Er zijn nog geen gewonden gevallen. Laten we gaan.
We kwamen voor een remedie. - En wat als die er niet is?
Ik vermoord ons allemaal.
Zoek in zijn hoofd naar de oplossing, anders loopt deze dag slecht af.
Die klootzak denkt in het Japans. - Waarom denk je in het Japans? Nou?
We willen antwoorden. Wie ben je en wat heb je met ons gedaan?
De kluis in de boekenkast. - Er zit een kluis in de boekenkast.
Hou daarmee op. - Stop. We zijn hier klaar.
We zijn niet klaar. Je durft wel.
Ted, leg dat wapen weg.
Hij heeft m'n vrouw vermoord, en ik vermoord de zijne. Met zijn pistool.
Het heeft iets moois. - Zeg hem wat hij wil weten.
Hij vermoordt ons allemaal. - Ze heeft niks gedaan.
Claire, ga zitten. - Schiet mij dan maar neer.
Parkman, vertrouw me. Schiet op Claire. - Iemand moet sterven.
Sorry, Mrs Bennet. - Schiet. Ze zal genezen.
Schiet. - Je hebt dit zelf gewild.
Wat heb je gedaan?
Waarom heb je dat gedaan?
Win z'n vertrouwen. - Nu weet hij dat het menens is.
Een rechtse. Er komt 'n rechtse.
Klootzak, je hebt mijn dochter vermoord. - Nee, dat heb jij gedaan.
Zeg me dat het niet waar is.
Zeg me... - Laat haar niet hier.
Breng Claire weg voordat ze geneest.
Ze moeten 'r zo niet zien. We brengen 'r weg.
Ik wist niet dat hij zo ver zou gaan. Hij wilde echt je vrouw vermoorden.
Bedankt dat je als eerste hebt geschoten.
Zijn mama en Lyle veilig? - Nee.
Heb je haar onsterfelijk gemaakt? - Helemaal niet.
Je brengt m'n dochter in de war.
Je maakt mensenlevens kapot.
Ik zal je alles uitleggen, maar nu moet je doen wat ik zeg.
Ik ga naar de politie. - Wacht.
Maak niet dezelfde fout als ik. Breng je familie niet in gevaar.
Parkman? - Ja, ik kom eraan.
Mijn bazen weten niet van je.
Anders zouden ze je zo meenemen en dan zagen we je nooit meer terug.
Je wilt een normaal leven. Daar vecht ik voor.
Hij vertelt de waarheid.
Je mag me haten, maar nu moeten we dit binnen de perken houden.
Dat betekent dat je hier moet blijven. - Ik ga niet doen alsof ik dood ben.
Die man beneden kan een kernreactie teweegbrengen.
En hij zou het zo doen. Kom op. - Doe gewoon wat ik zeg.
En jij... Doe wat ik denk.
Zo is het genoeg.
Niet doen. - We hebben hun aandacht al.
Hier is niks. We moeten naar de fabriek. - Echt waar?
Zei hij dat of dacht hij dat? - Er zijn dossiers over de ontvoeringen.
Die zal hij nu wel aan ons geven. - Ik wil geen doden meer.
Al je woorden klinken als leugens. - Hij liegt niet.
Straks hebben we bewijs in handen.
Geen verrassingen? - Alleen de waarheid.
Ik blijf hier. Ga jij maar.
Ik blijf wel hier. Hier kan ik meer schade aanrichten.
Je zegt het maar. Jij bent de baas.
Ik red ons hier wel uit.
Het is zeven uur. Als je over een uur niet terug bent...
dan ontstaat hier een atoomwolk.
M'n vrouw vermoedt iets. Ze heeft m'n wapen en de spuiten gevonden.
Vrij stom van je dat je het zo ver laat komen.
De kleine houdt me al nachtenlang wakker.
Ze denkt vast dat ik een seriemoordenaar ben.
Beter dat dan dat ze de waarheid kent.
Ik weet niet wat ik moet doen. - Is dat nieuw voor je?
Is mijn vrouw in gevaar?
Als ik ja zeg, wat doe je dan?
Zou je vluchten met Sandra en Claire of zou je haar uitleveren?
Ik zou doen wat ik altijd doe. Wat me gezegd wordt.
Maar je geeft geen antwoord. Is ze in gevaar?
Er zal niks gebeuren met je vrouw, omdat ze zich niks zal herinneren.
Er is 'n jongen uit Hati. - Kan hij je geheugen wissen?
Hij is echt speciaal. Hij is stom.
Hij beschreef z'n gave met een tekening...
van iemand die herinneringen uit andermans hoofd plukt.
Ik wilde 'm op m'n ijskast hangen.
Als hij klaar is, bedank hem dan voor het redden van Sandra's leven.
Ze is boven.
We moeten opschieten. Ted ontploft als we geen bewijs meebrengen.
We brengen alleen maar een verdovend middel mee.
Hij verdient de waarheid. - Hij wil z'n vrouw terug.
Daarnaast wil hij wraak nemen. - Nee, hij wil...
Je zei zelf dat hij zou schieten.
En hoe zit het dan met mij?
Stuur je me terug naar LA zonder dat ik me iets kan herinneren?
Ik stuur je nergens heen. Ik kan alleen jou vertrouwen.
We spreken het volgende af: Ik ben eerlijk tegen jou, jij tegen mij.
Waag het niet om te liegen. - Ik heb de Hatiaan laten komen.
Kijk eens wie we daar hebben. Wat zullen we met hem doen?
Ik weet trouwens dat je kan praten.
Met wie heb je gepraat? Wie weet er nog meer van Claire?
Alleen wij, maar dat zal veranderen.
Ze mocht zich niks herinneren.
Ik ben heel duidelijk geweest. - Ik luister naar iemand boven jou.
In dit bedrijf? - In het leven van je dochter.
Wat is onze missie?
Het gaat om een lek in de beveiliging. Meer weet ik ook niet.
Meer mag je niet zeggen, maar je weet meer.
Je bent niet zo'n beste leugenaar.
Jij bent het lek. - Noemen ze me zo achter mijn rug?
Ik had op iets subtielers gehoopt.
Daar zijn jullie goed in. - Is het waar?
Verberg je er een? - Bedoel je iemand als ik?
Beschuldig je me daarvan?
Het antwoord is ja, h? - Je brengt de missie in gevaar.
We doen het goede, maar van de vivisecties krijg ik nachtmerries.
Jij voedt er een op. Ik hoopte op medeleven.
Claire is niet zo. - Nog niet.
Ooit wel. Zeg niet dat je er nog nooit aan gedacht hebt.
Als ze zo is, dan geef ik haar weg. - Jij bent 'n goede vader, zeg.
Ik weet voor wie ik werk. - Ik ook.
Ik was erbij toen ze zeiden dat je me moest doden.
Waarom ben je dan ingestapt? - Omdat je een goed mens bent.
Stap uit.
Is dit de eerste keer dat je een vriend moet vermoorden?
Vertel me wie het is en we kunnen de rest vergeten.
Vermoord je me gewoon alsof 't niks is? - Het is niet niks.
Jij houdt er een verborgen. Dat is tegen de regels.
Enig idee welke belangen jij dient?
Wie is het?
Misschien is het wel Claire.
Daarom hou je haar op afstand. Je weet dat je haar zult uitleveren.
Je bereidt je erop voor.
Je geloofde in de goede zaak. - En in sprookjes.
We legden 'n belofte af. Allebei. - Ik jaag niet op m'n eigen mensen.
Dit is niet wie je bent. Je hebt een keuze.
Waarom kon je niet gewoon...
Ze is mijn dochter. - De zaak gaat voor.
Ik verberg haar al maanden. - Dat kan je dood betekenen.
Maar je dochter is niet veilig. - We hebben haast, hoor.
Goed. We handelen dit af en houden Claire verborgen.
Ze kan vluchten. - Ze is veilig.
Niemand is veilig tenzij je Ted geeft wat hij wil.
Claire. Dank U, God. Ik heb heel hard gebeden.
Dank U. Dank U, God.
Ik heb heel hard gebeden en nu leef je weer.
Je bent een engel. Dat moet wel.
Ga. Vlucht.
Weg hier. - Naar achteren, Lyle.
Ga naar achteren. - Mam, Lyle.
Weg hier. Lopen. - Mam.
Vlucht.
Vlucht, mam.
Je moest vluchten. - Ik laat je niet achter.
Niet nu ik je net terug heb.
Ik vond je altijd al een wonder.
Maar dit overtreft alles. - Ik ben geen wonder.
Je was dood.
Als iemand uit de dood opstaat, dan noem ik dat een wonder.
Ik weet niet wat ik ben.
Ik weet niet of God me zo gemaakt heeft.
God heeft ons niet zo gemaakt. - God maakt ons allemaal.
'Ik liep door vuur en verbrandde niet.' Je wilde het vertellen.
Ik wilde het niet vertellen. - Ik vergat alles, het ziekenhuis...
Heeft je vader dat gedaan? - Ja, dat weet ik zeker.
Hij zei dat hij ons wilde beschermen. - Hij is je vader.
Hij komt terug om ons te redden.
Hij liegt altijd. Waarom denk je dat hij z'n belofte nakomt?
Dat is een kwestie van geloof. Ik ben getuige geweest van een wonder.
Ik kan niet doen alsof de wereld niet veranderd is.
God heeft je een tweede kans gegeven. Gun dat je vader ook.
Ik heb een vraagje.
Wist Parkman dat je niet zou sterven? Heeft je vader hem dat verteld?
Ik weet het niet. - Ineens waren ze dikke vrienden.
Wat denk je dat ze van plan zijn?
Ik zal het ze zelf wel vragen.
Ben ik nog steeds de baas?
Je bent nog steeds de baas.
Ik speel geen spelletje, ik vertel de waarheid.
We hebben bewijs.
Waarom schoot je dan dat meisje neer?
Om echte doden te voorkomen. We wilden geen slachtoffers.
Als mijn bazen weten dat ik je dit heb laten zien, dan doden ze me.
Ik wil graag m'n leven riskeren, maar niet dat van m'n gezin.
Wil je wraak of de waarheid? Je kunt niet allebei hebben.
Ik wil de waarheid.
Laat ze dan gaan.
Haal ze hier weg.
Wat doet hij hier? - Hij brengt m'n gezin in veiligheid.
Ga. - Kom op, wegwezen.
Jij blijft. Zij mogen gaan. - Pap.
Ga hier weg. Ga. - Kom op, Claire. We gaan.
Vooruit.
Lyle... - Mam, ik heb de politie gebeld.
We hebben je drie maanden geleden onderzocht.
Toen was de straling nog veel lager.
Je hebt niks gedaan om het tegen te gaan.
Er is geen remedie. We kunnen je niet veranderen.
We kunnen je alleen doden. - Had dat maar gedaan.
Het was mijn beslissing. Ik kon je niet van het leven beroven.
Omdat jij me liet gaan, is mijn vrouw nu dood.
Het spijt me. - Mij ook.
Niet doen. Hij zal ontploffen.
Je moet het stoppen. Stop.
Hou daarmee op. - Het lukt niet.
We moeten hier weg. - Nee.
Waar is m'n vader? - Hij is...
Claire, niet doen.
Pap. - Ga hier weg.
Niet zonder jou. - Ik ga hem verdoven. Blijf zitten.
Ik kan niet dichterbij komen. - Geef maar aan mij. Ik red het wel.
Neem hem mee. Vooruit. - Kom mee.
Het is goed dat je me gebeld hebt. Het is ook nogal wat.
Je weet dat je niemand mag verbergen. - Heel goed.
Jammer dat ik weer een partner moet doden. Vooral zo'n nuttige.
Heb je hem al? - De Hatiaan?
Hij voelde al aan wat er ging gebeuren.
Hoe lang heeft hij Claire verborgen? En dan nog wel onder je neus.
Maanden. Ze vertrouwde hem meer dan haar vader.
Surrogaatvader.
We houden hem onder verdoving. We kijken wat hem activeert.
En daarna?
Wat denk je zelf?
Hij heeft goed werk verricht. Stel je voor dat je met zo iemand moet werken.
Hij weet wat iedereen denkt.
Dat is best handig. Iedereen wordt gedwongen om eerlijk te zijn.
Is zij een van hen?
Heel veelbelovend. Ze zal jouw rotzooi helpen opruimen.
Zijn we klaar? - Nog n ding.
Wanneer mogen we Claire verwachten?
Ik ga haar nu halen.
Waar ga ik heen? - Geen idee.
Zie ik je ooit terug?
Mama? Lyle? - Ik weet het niet.
Ik wilde je beschermen.
Je bent mijn vader.
Ik wilde een goede vader zijn. Maar ik kon het niet.
Ik weet het.
Zet eens op.
Dat is een opa-bril.
Ik ben even oud als m'n vader toen hij 'n bril nodig had. Wat vind je van deze?
Zeg het eens. - Een oma-bril.
Zal ik ook ooit een bril nodig hebben? - Geen idee.
Als jij en opa er een nodig hebben, dan moet ik er toch ook aan geloven?
We vroegen ons al af wanneer dit gesprek zou komen.
Wat is er? - Er is niks. Alleen...
Zeg nou.
Ik ben niet je echte vader. Je bent geadopteerd.
En wie zijn mijn echte ouders? - Wij. We kennen je familie niet...
maar wij zijn je echte familie.
Hoezo? Ik ben geadopteerd.
Wat onze band echt maakt, is niet waar je vandaan komt...
maar hoeveel we van je houden. En we houden heel veel van je.
Ik hou heel veel van je.
Je bent niet gegroeid in de buik van je moeder...
je bent gegroeid in ons hart.
Zeg eens iets.
Zet deze eens op.
Hoe zie ik eruit? - Als mijn vader.
We moeten afscheid nemen.
Je hoeft dit niet te doen.
Er is vast een andere oplossing. - Dit is het beste.
Er mag geen twijfel zijn over je vader.
Precies hier. Een paar centimeter hoger en ik ben dood.
Draai je om en hou je oren dicht.
Wees grondig. Wis alles wat met haar te maken heeft.
Ik hou van je, pap.
Ik hou van je, beertje.
WORDT VERVOLGD...