KRALİYET GEMİSİ SIMPSON
Mor çiçekler...
İşte buradasın.
DR. JAMES THACKER'IN SEYİR DEFTERİ - 1911
Koca Adam...
Jepp!
Koca Adam?
Jepperd!
Koca Adam!
Bu hikâye sona kalanların hikâyesi.
Bizi incitmeye çalışanların
ve bize yardım edenlerin hikâyesi.
BİRİNCİ SINIF MAMA
Burayı homo sapienlere iade ediyoruz!
İade ediyoruz.
Hadi millet, sallanmayın.
Yürü!
Anlaşıldı, tamam. Nüfustaki düşüş teyit edildi.
Hafta sonuna burası mis gibi olacak.
Johnny, ağılın anahtarı sende mi?
- Yavaş, dur. - Hadi!
KORUNAĞIMIZ
TEHLİKE UZAK DURUN
Kahvaltı vakti ucubeler.
Biz mama yemeyiz.
Ama açım.
Ben de açım ama biz köpek maması yemeyiz.
- Peki ya Earl? - Ne olmuş Earl'e?
Midem kazınıyor.
İyi, yiyin.
Ye hadi.
Aç değilim, çikolata yedim.
Ellerinizle yaptığınız şey ne?
İşaret dili.
İşaret mi?
- Bizim aksimize her melez konuşamıyor. - Öğreten olmamış mı?
Kimine öğreten olmamış, kiminin konuşacak ses telleri yok.
Başka iletişim yolları kullanıyoruz.
Oradaki Haley. Bu sesler küfrettiği anlamına geliyor.
Amma küfürbaz.
"Konuşmayı kim öğretti?" diyor.
Kimse.
- Dur, peki ya ailen? - Benim ailem yok.
O zaman Koca Adam kim?
Uykunda sayıklıyorsun. Hem de çok.
Koca Adam babam değildi. Sadece tanıdığım biriydi.
Çok iyi bir adamdı.
Ama artık gitti, tek başımayım.
Burası neresi?
Pompa istasyonundayız. Hayvanat bahçesindeki en kötü yer.
- Nereden biliyorsun? - Çünkü yukarıda yaşıyorduk.
Düne kadar.
Bir çıkış yolu olmalı.
Burası hayvanat bahçesi Gus. Amaç hayvanları hapsetmek.
Biz hayvan değiliz.
En azından tamamen değiliz.
Kazmayı denediniz mi?
Evet, ben Bobby.
Gece gündüz kazıyorum.
Ama duvarları geçmeyi başaramadı.
Duvarlar beton ve çok derine iniyor.
- Peki o da... - Bizim gibi mi?
Kusura bakma, tanışmayı atladık.
- Millet, Gus'a merhaba deyin. - Selam.
JoJo Rakun'la tanıştınız. Konuşabiliyor.
İşaret dili daha iyi.
Junior kirişlerden etrafı gözetlemeyi sever.
- Haley ise...
- Küfürbaz olan. - Taklit de yapabiliyor.
Anna ve Hanna ayrılmaz ikilidir.
Kulağımızdan hiçbir şey kaçmaz.
Bu da Earl.
- Birkaç iyi kadın bulup yetiştirmiş. - Konuşmayı da öğrettiler.
- Bu da Maya, kuyruğuna dikkat. - Vay canına.
Finn sen hariç en yeni üyemiz. Zor zamanlar geçirmiş.
- Konuşabiliyor ama... - Sadece canım istediğinde.
Peki.
Otto'nun gözleri pek iyi değil ve dikenlerini her yere bırakıyor.
Bu da Max.
Sen de...
- Kokarca. - Evet.
Vay canına, şu da kaplumbağa mı?
Teddy.
Çok çekingendir.
Annem suya yakın olabilmesi için bir havuz hazırlıyordu ama...
Hepimiz gibi o da annemi özlüyor. Ona biraz zaman tanı.
- Birini unutmuyor musun? - Birini unutmuyor musun?
Roy.
Roy kim?
Bukalemun çocuk.
Dün seni getirirken onu götürdüler.
Bilmiyorum JoJo. Ne zaman döneceğini bilmiyorum.
Roy...
EV
Böyle daha iyi.
Bugünlerde her şeyi kendin yapman gerekiyor.
Neden en iyi tamirciler ilk başta ölüp gitti ki?
- Aileniz kaç kişilik demiştiniz? - Sadece ikimiz varız.
Çocuk işini erteleyip durunca kararı bizim adımıza doğa verdi.
Hayvan işi içimize sinmedi.
Merak etme, hayvan çocuklar Rockbridge'de katiyen yasak.
Gerçi galiba onlara artık "melez" diyorlar.
Buraya bayılacaksınız.
Güvenlik birinci sınıf. Ortak bahçemizle Twyla ilgileniyor.
İlk günlerden içki stoklamaya başlamıştık, hafta aşırı içiyoruz.
Komşular bunları size gönderdi.
Bir doktor daha geleceği için çok heyecanlılar.
- Aslında artık çalışmıyor. - Eminim kısa sürede hatırlar.
Az daha unutuyordum.
Atınız Trixie beni şurada öldürmüştü.
Adi'yle birlikte üstünü kapatmıştınız.
Üstünü kapatmıştınız...
- Ne zamandır baygınım? - Dün geceden beri.
- Hiç böyle uzun süre ilaçsız kalmamıştın. - Peki nasıl...
Bana laboratuvar verdiler.
- Geldiğimizden beri çalışıyorum. - Ama Gizli Karışım...
Malzemeyi temin edebiliyorlar diyelim.
Kendin mi yapman gerekti?
Teşekkürler Adi.
Şimdilik dinlen, çok yoruldun.
İkimiz de yorulduk.
- Buradan ne zaman gideceğiz? - Yakında.
Umarım tedaviyle beraber.
Zaman doldu kumrular.
Yürü hadi.
Bunları giymeme gerek yoktu. 10 yıldır aynı yatakta yatıyoruz.
Abbot'ın emri böyle.
Bakın hele.
Kötülere huzur yok Doktor.
Nasıl olmuş?
Bayağı pembe.
Saçma sapan geçici çözümler yerine tedaviyi araştıracaksın sanıyordum.
Birinci önceliğim karım. Zaten bana karşı tek kozunuz da o.
O ölürse elinizde hiçbir şey kalmaz.
O ölürse sen de ölürsün.
Önümüzdeki birkaç gün çok önemli bir seyahate çıkıyorum.
- Döndüğümde sonuç görmeyi bekliyorum. - Kusura bakmayın ama çok bitkinim.
Eskiden Albuquerque dedikleri yerde İllet bu sabah 32 kişiyi öldürdü.
- Üç gündür uyumadım. - Şu anki nüfusunu biliyor musun?
- Dinlenmem lazım. - Birkaç yüz kişi.
- Albuquerque'yi sevmezdim zaten. - Her yerde durum aynı.
Yeni dalga işte böyle geliyor.
Bu çok korkunç ama düşünemezsem çözüm de üretemem.
Sen ölü bir kadınla evcilik oynarken bu hastalık insanlığın %98'ini öldürdü.
Gördüğümüz her virüsten daha hızlı mutasyona uğruyor
ve doğrudan bize geliyor.
Ne sen ne karın umurundasınız.
Uyumak gibi dertleri de yok.
Neden, biliyor musun? Çünkü senden daha zeki.
Ölünce dinlenirsin.
Sonuç elde edene kadar eşine ilaç yok.
- Ama dozun etkisi yakında geçecek. - O zaman elini çabuk tut.
- Bu haftalar sürer... - Haftalar sonra biz ölmüş olacağız.
Sana üç gün mühlet. Bizim için harika planlarım var.
- Ben yokken yetki kimde? - Bende efendim.
Daha coşkulu söyle.
Bende efendim!
Duydunuz mu? Tüylerim diken diken oldu.
İkiniz de bize bir iyilik yapın ve biraz erkek olun.
Ameliyathaneyi hazırla Johnny.
İşimiz var.
Sessiz olun!
İğrenç mahlûklar.
- Ondan nefret ediyoruz. - Ben de öyle.
- Beni yakalayan kötü adamlardan biriydi. - Nasıl yakalandın?
Telsize ulaştım.
Galiba kendime...
Açıkçası ne aradığımı bilmiyorum. Sanırım yalnız olmak istemedim.
Ne olmuş telsize?
- Annemi arayabiliriz. - Annemi arayabiliriz.
- Arayabiliriz. - Arayabiliriz.
Ne diyorlar?
- Telsizle anneme ulaşabilirsek... - Bizi kurtarmanın bir yolunu bulabilir.
- Telsizi olduğu ne malum? - Annemle hiç tanışmadığın belli.
Telsizi nereden bulacağız?
- Üst katta telsiz dairesi var. - "Telsiz sadece dinlemek içindir."
Ama kullanmayı biliyorum, annemi izlerdim.
Tamam ama oraya nasıl gireceksin?
Hadi.
Hadi Bobby.
Hadi.
- Bunları ne yapacağız? - Patron "Kaldırın" dedi, kaldıracağız.
Atış talimi mi yapsak?
Olabilir.
Ya da binanın tepesinden atıp kırabiliriz.
İşte bu yüzden terfi aldın. Muhteşem fikirle dolusun.
Bobby, başardın!
- Hadi! - Anahtarlar.
- Çekil! - Sen çekil!
- Maya'ya yardım et. - Hadi.
Hadi.
- Aynayı kullan. - Çok yaklaştın.
Yapabilirsin.
- Yardım edeyim. - Hadi.
- Oldu. - Çek...
- Baksana, anahtarlar sende mi? - Sende değil miydi?
Muhtemelen Johnny'dedir.
O hippi kılıklıda mı? Tüm yetkiler niye onda ki?
- Kim olduğunu biliyorsun, değil mi? - Hayır, kim?
Korkman gereken biri.
- Hadi Wendy, gittiler. - Wendy, git hadi!
- Ya dönerlerse? - Merak etme, başaracaksın.
Ya başaramazsam? Geçen sefer bize yaptıklarına bak.
Geçen sefer ben burada değildim.
- Seninle geleyim, ne yapacağımı söyle. - Tamam.
Burada yardım lazım.
Hadi.
Yürü.
Hadi.
Yanımda dur.
Şu taraftan.
- Başardık. - Sen başardın.
- Hazır mısın? - Doğuştan.
Anne, hayattayız. Fil kafesinin altındaki istasyondayız.
Roy'u aldılar.
Sakın bakma.
- Yoksa o... - Roy'du.
Annen acele etsin.
Pekâlâ.
Teşekkürler.
Bir daha dışarı adım atmak yok.
Annem ne dedi?
Bilmiyorum, cevap vermedi.
Roy'u gördünüz mü?
Roy geri dönmeyecek çocuklar.
Evet çünkü Roy kaçmış.
Buradan çıkardıklarında kaçmış.
Onu aradıklarını duyduk. Kurtulmuş.
Roy kaçmış!
UTAH'A HOŞ GELDİNİZ OVALARA GİRİYORSUNUZ
Dutch.
Mi amigo.
Ovalar her gelişimde daha da güzelleşiyor.
İnsanların yokluğu nelere kadir.
Bu saatte sözleşmiştik. Zhang gecikecek mi?
- Gelmiyor, değil mi? - Selamlarını iletti.
- Teksas büyük darbe aldı... - Yeni dalga yüzünden, biliyorum.
- Kıyamet varyantı. - Kıyamet varyantı, öyle mi?
Sanki biz buraya elimizi kolumuzu sallayarak geldik.
Artık başka zaman Doug.
Zamanın da bir sonu var mijo.
Tahmin edeyim, o kaçık Batılı arkadaşın da gelmiyor.
İkisi de özürlerini iletti.
Bir sorunun varsa çözmem için beni gönderdiler.
- Teklifimi dinlemeyi kabul etmiştiniz. - Üçlü her çağırana kalkıp gitmez.
Ben herhangi biri değilim.
Oylama yaptık bile. Her ne çeviriyorsan ilgilenmiyoruz.
- Demek öyle. - Belki başka zaman.
- Ya zamanımız tükendiyse? - İnsanlar korkuyor.
Adamlarımın yüzünden okunuyor. Seninkilerin de öyle.
Sen korku görüyorsun, bense bir fırsat.
Birbirimizden hoşlanmasak da birlikte çalışmak zorundayız.
Sana bir tavsiye.
Evine dön.
Asla kabul görmeyeceksin.
Söyleyin, vuralım General.
Bırakın gitsin.
Ne üzerinde çalıştığımızı anlayınca kapımızda diz çökecekler.
Üzgünüm Bobby, sonra yine deneriz.
- Roy konusunda niye öyle söyledin? - Mecburduk.
Bazen gerçekleri biraz çarpıtmak gerekir.
- Hele ki... - Kim demiş?
Annem asla yalan söylemezdi.
- Sen onlara ne söyleyecektin? - Gerçeği.
Bizi götürürlerse geri dönmeyeceğimizi.
Roy'a olanlar senin suçun değil. Kendini suçlama.
Yakalanmanız senin suçun değil.
Beni de yakaladılar. Ki benim yanımda dev gibi bir adam vardı.
Ona ne oldu?
Bilmiyorum.
Galiba Buba'ya katılmış olabilir.
Ama burada olsaydı üzülmememi söylerdi.
Bir de...
Abuk sabuk geyik hareketleri yapmamamı.
"Çıkarıp masaya vuracaksın" derdi.
- Neyi çıkaracakmışsın? - Bilmem, orasını söylemedi.
O da bazı şeyler için kendini suçluyordu ama olanların hepsi onun suçu değildi.
Yani sanırım.
- Ya biz... - Söyleme bile.
Sonumuz Roy gibi olmayacak.
Buradan çıkacağız Wendy, hem de hepimiz.
Karanlıktan korkuyor.
Bize gelmeden önce ailesi bodruma kilitlermiş.
Annem uyuyabilmesi için gece lambası verirdi.
Onları annemsiz nasıl korurum, bilmiyorum.
Eminim bir yolunu buluruz.
Hem domuzların çok zeki olduğunu duymuştum.
Muhtemelen dâhi filansındır.
Koş!
Bu değil.
Neredesin?
Şuradaki.
HAYVAN HASTANESİ
Yürü bakalım Bambi, hadi.
Yürü.
Hadi.
Konuşabiliyor musun?
Adın var mı?
Nerelisin?
Bir dakika geçti bile.
Birkaç dakika sonra şu kapıdan dört cüsseli adam girecek.
Seni benden alacaklar.
Şu soğuk, metal masaya yatıracaklar.
Sonra kırmızı gözlüklü adam
seni kesip açmamı isteyecek.
İçinde cevap aramam gerekecek.
Göreceğin son şey benim yüzüm olacak.
Ama...
Sorularıma cevap verirsen başka.
Roy'un da mı içini açtın?
Konuşabildiğini biliyordum.
Sana ne diye sesleneyim?
- Gus. - Gus.
Kaç yaşındasın Gus?
10.
- Emin misin? - 10 yaşındayım.
Benim adım Aditya Singh, kalan son doktorlardanım.
- Sana konuşmayı kim öğretti? - Buba.
Baban mı?
Hayır, benim babam yok.
Demek öyle.
Roy'a ne yaptın?
- Adı olduğunu bilmiyordum. - Bu cevap değil.
Hiç tanıdığın birinin çok hastalandığı oldu mu?
O çocuk sayesinde çok ama çok değer verdiğim biri
bugün hâlâ hayatta.
Roy'u incittin mi?
Beni de mi inciteceksin?
Ben kötü biri değilim Gus.
Sadece hastalığı durdurmaya çalışıyorum.
Roy sorularıma cevap veremedi ama sen verebilirsin.
- Söyle, baban doktor muydu Gus? - Benim babam yok.
- O zaman annen. - Annem de yok. Gidebilir miyim?
Gus, sana son kez soruyorum.
- Kaç yaşındasın? - Söyledim ya, 10 yaşındayım.
- 10 kış, 10 yaz, 10 doğum günü. - 10 yaşında olamazsın Gus!
Bu imkânsız, H5G9 virüsü sadece...
...dokuz yıldır var.
Ama ailen konusunda haklı olabilirsin.
Neden mi?
İlk muayenende bir şey fark etmişler.
Göbek deliğin yok.
- O ne... - Buba'yla tanışmak istiyorum.
Buba artık yok.
Öldü mü?
Evet.
Ama onu bir daha gördüm.
Mor çiçeklerin arasında düştüğümde.
Onu bir şekilde görebiliyordum.
Öteki tarafta mıydık, kafamın içinde miydik, bilmiyorum
ama onunla konuştum.
Demek öyle.
Onu mor çiçeklerde bir daha bulabilir misin?
Hazırız.
Sorun yok.
Seni koruyabilecek tek kişi benim Gus.
Seni onlardan kurtarabilirim.
Ama bu şekilde konuşmaya devam etmemiz lazım.
Tamam mı?
Bak, sana bir şey göstereceğim.
Bak.
Ben buradakilerle ilgilenmiyorum.
Buradakilerle ilgileniyorum.
Sana güvenebilir miyim Gus?
Hadi!
- Diğerlerini incitecek misin? - Yardım edersen gerek kalmaz.
- Söz mü? - Evet.
Söz veriyorum.
Bir şey daha...
Gus, döndün.
Tabii ki, sizi bırakıp gidemezdim. Hem de bir şey getirdim.
Dostluğun için teşekkürler
- Vay canına. - Küçükken ailesi çok müzik dinletirmiş.
- Bu şarkıyı bilmiyorum. - Altın Kızlar.
- Senden ne istiyorlardı? - Pek bir şey istemediler.
Ama sanırım bize biraz vakit kazandırdım.
Teşekkürler.
Siz kimsiniz?
Önce sen söyle.
- Judy nerede? - Judy'nin bir şeyi yok.
- Onu ver. - Dur, yoksa...
- Düşündüğüm kişi misiniz? - Duruma göre değişir.
- Tavan arasına nasıl girdin? - Vay canına, sizsiniz.
Ben Gus'layım.
Gus...
Şu an yanımda değil, kaçtı. Sizinle ilgili gerçeği öğrenince...
Alo?
Kimsin? Gus'ı nereden tanıyorsun?
Benim adım Becky ve Gus'ı...
Orası uzun hikâye.
- Richard seninle mi? - Hayır, o...
Artık yok.
Gus başka biriyle. Adı Jepperd.
Dur.
- Telefon ne zamandır aktif hâlde? - Bilmem, birkaç saattir.
- Yerinde olsam saklanırdım. - Neden? Bana yerinizi söyleyin.
Hayır, telefonda takip cihazı var. Açtığın an aktive oldu.
Yerinizi söyleyin, size gelelim.
Gus ne kadarını biliyor?
Çok şey biliyor.
Her şeyi.
Bilmiyorum.
- Nasıl biri? - Onu görmeniz lazım.
Muhteşem bir çocuk.
Kasetimi buldu mu?
- Ne kaseti? - Shady Grove.
Bir mesaj kaydedip tavan arasına saklamıştım.
Kaset nedir?
Teyp gibi bir şey.
- Hiç VHS görmüş müydün? - Hayır.
Çabuk ol, telefonu kimin takip ettiğini bilmiyoruz.
- Dur, bu mu? - Hayır ama yaklaşıyoruz.
- Flash sürücü gibi bir şey mi? - Daha büyük.
Sanırım...
Buldum.
- Geldiler. - Kim geldi?
Son Adamlar.
- Bunları al ve buradan git. - Hayatta olmaz, seninle geliyorum.
- Hayır! - Dur.
Kapıyı aç!
Aç şu kapıyı!
Buradan sadece birimiz sağ çıkabiliriz ve bu sen olmalısın.
- Judy, kapıyı aç! - Kaseti Gus'a götürmen lazım.
Hayatını yaşa, genç bir kız gibi davran. Bunu hak ediyorsun.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Teşekkürler Judy.
Ben de öyle.
Kapıyı çalmalıydınız.
Evimden defolun!
İyi denemeydi.
Hayır!
Bu hikâye sona kalanların hikâyesi.
Sessiz sedasız bizi kurtarmaya çalışanların...
...ama sessiz kalmayı reddedenlerin hikâyesi.
Altını üstüne getirin!
Benim küçük ışığım Parıl parıl parlasın
Öğle yemeği vakti ucubeler.
Köpek?
Buraya nasıl geldin?
Koca Adam.
Yoksa...
Demek ki yaşıyor.
Annemin kokusu da sinmiş.
- Birlikteler. - Demiştim, buradan çıkacağız.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ