Na początku Wielkiej Zapaści
Wielkolud bez wytchnienia poszukiwał swojej rodziny.
Rodzina.
Chciał sprowadzić ją do domu.
Lecz to nie był już dom.
Było to tylko miejsce pełne przykrych wspomnień.
SZPITAL HRABSTWA ROSEWOOD
Nie.
Szlag.
ZAGINIENI
Gdzie jesteście?
Gdzie jest mój syn?!
Gdzie on jest?!
Gdzie moja rodzina?!
POTRZEBUJEMY CIĘ KTO NAS OCALI?
OSTATNI LUDZIE ZACIĄGNIJ SIĘ
Ludzkość górą!
Mam już dosyć.
Czy wy też macie dosyć czekania na odpowiedzi?
Tak!
Zrobiliśmy wszystko, by przetrwać,
ale mam dość bycia zdanym tylko na siebie!
Staliśmy się celem tylko dlatego, że jesteśmy ludźmi!
Tak!
Żyjemy w pokręconym świecie,
ale Ostatni Ludzie zaprowadzą w nim trochę porządku!
Tak!
Dołączcie i uratujcie ludzkość!
Tak jest, trenerze!
Trenerze.
Wiedziałem, że przeżyjesz.
Zaraza nie ma szans z numerem 93.
Co z Louisą?
Straciłem ją.
Ją i naszego syna.
Szukałem ich w strefach kwarantanny, obozach, rejestrach.
Nie mam już pomysłów.
Mówił pan prawdę?
Kiedy?
O odpowiedziach.
To otwiera wiele drzwi.
Teraz nie masz do nich dostępu, bo jesteś nikim.
Dołącz do Ostatnich Ludzi, a znów będziesz kimś.
Odzyskasz, co twoje.
Chcę tylko znaleźć rodzinę.
Posłuchaj mnie, T.
Jeśli żyją, Ostatni Ludzie ich znajdą.
Ludzkość górą!
Jesteś z nami?
Ludzkość górą!
Wielkoludzie?
Gdzie on jest?
Spokojnie, to tylko atak paniki.
Oddychaj powoli.
Policz do dziesięciu.
Raz.
Dwa.
Jak mnie znalazłaś?
Trzy.
Twój mały gadał przez radio. Zabrali go do Ostoi, zanim tam dotarłam.
Pięć.
Sześć.
- Znalazłam ciebie. - Siedem.
Skoro cię postrzelili, musisz być po mojej stronie.
Był tam ktoś jeszcze?
Dziewczyna, kręcone włosy, buntownicza natura.
Była w GoGro.
W radiu mówili, że w pobliżu znaleźli kryjówkę.
Może była tam.
Dom spłonął, a ja straciłam kontakt.
Przykro mi.
Nie.
Jest bystra. Pewnie zdążyła nawiać.
Jestem Aimee.
Gdzie mój płaszcz?
Zostawiłam go.
Lubiłem go.
- Nie dziękuj. - Za brak płaszcza?
Za uratowanie cię.
To ty prowadziłaś Ostoję dla hybryd.
A ty jesteś poszukiwany.
Tętno jest już stabilne.
Możemy zaczynać.
Ale co?
Cholera.
Plan jest taki.
Dzieci są tutaj, w Ostoi.
O północy wejdę od frontu.
Powodzenia.
Wariatka.
Boże.
Idziesz?
Urządzą tam fortecę.
Zamierzam odzyskać młodego po swojemu.
Możemy też razem uratować wszystkich.
Jednego będzie prościej.
Znam to miejsce jak nikt.
Daj mi szansę.
Tyle jesteś mi winien.
Wejdę, znajdę dzieci, a potem uciekniemy tędy.
To stary, nieczynny tunel. Prowadzi pod zoo.
Pewnie go zamknęli.
Nie wiedzą o nim.
Kończy się przy ulicy Crosby.
Dam ci sygnał przez radio. Przyjedziesz po nas autem.
To dobry plan.
Wcale nie.
Mamo, jesteśmy w pompowni pod wybiegiem dla słoni.
Zabrali Roya.
Jeśli odpowiesz, stracisz element zaskoczenia.
- Co ty wyprawiasz? - Zabrali Roya.
Muszę tam iść.
Nie o północy?
Sam mówiłeś o elemencie zaskoczenia.
Wejdę od frontu w biały dzień.
Czekaj na sygnał.
Nie zgodziłem się.
Gus na ciebie czeka.
Skąd znasz to imię?
Gadasz przez sen.
Szlag.
CZEKORAKIETA
Boże.
KARMA DLA ZWIERZĄT
Muszę to sprawdzić.
Zbadam cię.
Kaptur.
Gogle.
Ręka.
Ręka!
Muszę zbadać krew.
ANALIZA
W PRÓBCE NIE WYKRYTO H5G9
W porządku.
ŁASUCH
- Po co panu te kwiaty? - Nie musisz wiedzieć.
Chcę panu pomóc, ale jeśli Abbot nie będzie zadowolony,
obu nam się oberwie.
Wszystko będzie, jak sobie życzył.
Tak będzie dla pana najlepiej.
Jesteś tu nowa?
Przydzielono mnie do pracy przy hybrydach.
To po co ci batony?
Przyda nam się przekąska.
Chcesz?
Z której jesteś bazy?
A co?
Odpowiadaj.
Tu jesteś.
Potrzebują nas przy wybiegu dla słoni.
Jest ze mną.
Zaraz, pokażcie dokumenty.
Wyluzuj.
Chodź.
- Dzięki za ratunek. - Nie ratuję cię.
Nie dam ci pogrzebać szansy na uwolnienie Gusa.
To go uwolnijmy.
Tak jest.
Moment.
Wczoraj załatwiłem dezertera.
Była z nim hybryda.
Wiesz coś o tym?
Pewnie.
Ponoć ładnie go kropnąłeś.
Prosto w klatkę.
Pójdziesz ze mną.
Nieźle.
Dzieciaki są tam, chodź.
- To Hulk? - Uciekajmy stąd.
Musimy ratować dzieci.
Jeśli nas złapią, nikt ich nie uratuje.
Ranny żołnierz! Włączyć alarm!
Szlag.
Nawet się nie dowiedzą, że próbowaliśmy.
Dowiedzą się.
Gus zrozumie.
Nie ruszać się!
KARMA DLA ZWIERZĄT
Otwierać!
Mam się tu zmieścić?
Nie miało cię tu być.
Otwierać drzwi!
Właź.
Boże.
Do tyłu!
Nikt nic nie mówił o tunelu!
- Obserwujcie z powietrza. - Tak jest.
- Wy dwaj do jeepa. - Tak jest.
I niech ktoś zamknie tunel!
Alfa, ruszajcie.
Bierzcie południe, my - wschód i zachód.
Odpalcie drona!
Obiad, dziwolągi!
Pies? Skąd się tu wziąłeś?
Wielkolud żyje!
Mówiłem, że stąd zwiejemy!
Słuchajcie.
Musimy być gotowi do ucieczki.
Spotkamy Roya!
Roy!
A jeśli zabiorą jeszcze kogoś, zanim mama wróci?
Uratują nas.
Wszystkich.
Musimy trzymać się razem.
Uwierzcie mi.
Dokąd pójdziemy?
Może tam, gdzie żył Gus.
Lepiej nie.
To nie był twój dom?
Tak sądziłem, ale...
Nie muszę tam wracać.
Bobby nie może.
Obroża.
Racja.
Najpierw musimy ją zdjąć.
PRZYGODY TOMKA SAWYERA
Co się z tobą stało, Gus?
Tutaj?
Nasz nowy pokój.
Wynegocjowałem z Johnnym zmianę otoczenia.
Będę pracować w ptaszarni.
Czuję, że znowu żyję.
Dziękuję.
Mogłabyś zacząć się tu urządzać,
ale w okolicy jakoś nie ma sklepów meblowych.
Masz dobry humor.
To znaczy, że robisz postępy?
Tak, chyba coś odkryłem.
Być może ustalę, gdzie pojawiły się hybrydy.
Jak?
Ten...
Ten jeleni chłopiec jest wyjątkowy.
Ojciec chyba go stworzył.
Nie dosypiasz ostatnio?
Każda minuta snu oddala nas od wydostania się stąd.
Hej.
Martwię się o ciebie.
Wyśpij się dziś porządnie.
W tym łóżku, ze mną.
Szukamy intruzów w całym mieście.
Przyjąłem.
Wszystko gra?
To tylko wariatka, która kiedyś tu mieszkała.
Ktoś tu żył?
Przyjechał kwiaciarz.
Adi?
Idę pracować.
...ich lokalizacja jest nieznana.
Ciągnijcie!
W szeregu zbiórka!
Znam to spojrzenie.
Dorastałem ze starszym bratem.
Właśnie.
Coś tu ukrywacie.
Pokażcie ręce i płetwy!
Co za dzień.
Jeleniowaty, ze mną.
Singh cię woła.
Będziemy tutaj.
A jeśli mama przyjdzie przed powrotem Gusa?
Nadstawiam karku, bo obiecywał pan postępy.
Oby się pan nie mylił. Te kwiaty mogą nas zabić.
Ludzie szukają leku od dekady.
Muszę trochę zaryzykować.
Ma pan dziesięć minut.
Lepiej niech to zadziała.
Gus.
Słyszysz mnie?
Chciałbym spróbować innego podejścia.
Zobaczyłeś Pubbę, gdy wpadłeś w fioletowe kwiaty,
więc przyniosłem je tutaj.
Pyłek ma na twój gatunek halucynogenny wpływ.
To coś w rodzaju hipnozy.
Może tak przypomnisz sobie, skąd pochodzisz.
Muszę wracać.
Potrzebuję twojej pomocy.
Inaczej będę musiał wziąć kolejnego z twoich kolegów.
No dobrze.
Zaczynajmy.
Pokaż mi, gdzie się urodziłeś.
Gdzie stworzył cię Pubba.
Rety.
Był sobie psotny chłopiec, który miał na imię Tomek Sawyer.
GRANICA PARKU YELLOWSTONE
Zawsze pakował się w kłopoty.
Kochał niebezpieczeństwo.
Nie chcę tu być!
Spokojnie.
Jestem przy tobie.
Opisz mi dokładnie,
na co teraz patrzysz,
to wrócisz do przyjaciół.
Co w tej chwili widzisz?
Ogrodzenie, które Pubba zabraniał mi przekraczać.
Stoję po jego drugiej stronie.
Mów dalej.
Przejdziemy przez ogrodzenie.
Chodź.
- Znasz najbliższy wyjazd z miasta? - Nie.
Możemy przeczekać u mnie.
Musimy stąd zwiewać, znaleźć więcej ludzi i wrócić.
Zostawiłam tam dzieci.
Nie ucieknę z miasta.
Rób, co chcesz.
Ja się stąd wynoszę.
Jepperd, czekaj.
Co z Gusem?
Pies był obietnicą.
Zamierzam jej dotrzymać.
Dobrze.
Będę ci potrzebna.
Uciekniemy stąd tylko moim wozem.
Cholera!
No to chodź.
- Co jest? - Nie wiem.
Plan polegał na użyciu zepsutego wozu?
Przymknij się i daj mi pomyśleć.
Puk, puk!
Tost z fasolką.
Dla Brytyjki.
Ty tu gotujesz?
Dbam o wszystkich więźniów.
Dowodzę tu, póki Dougie...
Póki Abbot nie wróci.
Imponujące.
Ładnie przygotowałeś jedzenie.
Byłam szefową kuchni.
Dziękuję.
Ktoś tu wcześniej mieszkał?
Jakaś kobieta prowadziła tu ostoję dla hybryd.
Biegały tu wolno.
Jak zwierzaki.
Spokojnie, teraz siedzą w psiarni.
- Żyły tu hybrydy? - Wariactwo.
Jedna podobno umie mówić.
Sądziłam, że nie potrafią.
Wokół hybryd i zarazy narosło wiele mitów.
Dotyczą też pani.
Wszyscy się pani boją,
ale wiem, że pani nie zaraża.
Żadnej nie widziałam.
Mógłbyś mnie zaprowadzić do psiarni?
Sam nie wiem.
To słaby...
Podobno tu dowodzisz.
Gdzie jesteś, Gus?
Jest zimno.
Nie ma drzew.
Skup się.
Mamy mało czasu.
Idź do domu.
Nie chcę.
Chcesz zobaczyć Pubbę?
Co się stało w domu?
Pubba cię skrzywdził?
Nie.
Okłamał mnie, a to było przykre.
Był naukowcem? Jak ja?
Nie był jak ty.
Pokaż mi to.
Musisz mi pomóc.
To chatka.
Chatka? Nie laboratorium?
Nie.
Chatka.
Chatka Pubby.
Wracam do przyjaciół. Musimy trzymać się razem.
Nie!
Przepraszam.
Obawiam się, że też cię okłamałem.
Mówiłem, że pomagam komuś bliskiemu.
Wiesz, czemu naprawdę szukam odpowiedzi?
Bo też jestem więźniem.
Jak ty.
Dopóki nie znajdę odpowiedzi, grozi mi śmierć.
Możemy sobie pomóc.
Pomożesz mi?
Dobrze.
Co teraz widzisz?
Pubbę.
Ma jakiś sprzęt laboratoryjny, taki jak mój?
- Jakieś urządzenia? - Nie.
Nie miał nic takiego.
Nie rozumiem.
Ukrył cię i wychował w głuszy.
Musisz coś w sobie kryć. Po co miałby to robić?
Ponieważ...
Ponieważ mnie kochał.
Kochał i chciał mnie chronić.
To był mój Pubba.
Nawet jeśli nie był moim tatą.
Nie, Gus.
Skoro nie on, to stworzył cię ktoś inny.
Pomyśl o czasach, gdy byłeś młodszy.
Cofnij się do chwili, gdy przybyliście do lasu.
Byłem mały. Nie pamiętam tego.
Na tym polega piękno tego miejsca.
Przypomnisz tu sobie rzeczy, których nie jesteś świadomy.
- Muszę wracać. - Nie!
Pamiętasz kogoś w białym fartuchu?
Musieli cię stworzyć!
DZIEŃ POLARNY
Powiedz, co widzisz.
Naukowców.
- Projekt Dzień Polarny. - Tak.
Stamtąd pochodzisz.
Gdzie to jest?
Czy obiekt jest stabilny?
- Kto to jest? - Jakiś naukowiec?
Jakaś pani.
Głośniej!
Nie znam jej.
Szukaj nazwiska!
Fort Smith.
- Wypuść mnie stąd! - Co się dzieje?
Nie!
Obudź się, Gus!
Zrobiło się naprawdę strasznie.
Już po wszystkim.
Udało się nam.
Teorie były słuszne.
Wirusa stworzono w Fort Smith.
Ciebie też.
Dziękuję.
Dałeś mi coś, co już dawno straciłem.
Rozum?
Nadzieję.
Palce!
Najpierw ty.
Dziadkowie nie mogą zachorować.
Szukam podwózki.
Jesteś sama?
Poszukuję przyjaciół.
Tam możemy cię zabrać.
Będziesz musiała grać z dziadkiem w bezika.
Co to jest?
Potworna nuda.
Przed Zapaścią byłaś mechaniczką?
Psychoterapeutką.
Dlatego znasz się na oddychaniu i liczeniu do dziesięciu.
Tego nauczyłam się dużo wcześniej.
Mama była w wojsku.
Stałe przeprowadzki. Potem zwolnili ją ze służby.
Niechętnie diagnozują stres pourazowy, ale z mamą było źle.
W wieku 12 lat wiedziałam, co wywołuje ataki.
Akumulator nie padł zupełnie. Będzie dobrze.
Nie mówiłeś, że mają drony.
Nie mieli.
Pchaj!
Szlag!
Jedź!
Dron przesyła lokalizację do wszystkich jednostek.
Zgubmy go!
Tutaj w prawo!
- Uważaj! - Wybacz.
Śledzimy czerwonego pick-upa. Kieruje kobieta, jeden pasażer.
To bardzo duży mężczyzna.
Mama i Wielkolud tu jadą!
Musimy zdjąć Bobby’emu obrożę!
Szybko!
Gotowy?
Ty też?
Bobby zostaje.
Jedź pod drzewami.
Dron ich zgubił, ale chyba jechali w stronę zoo.
Zamknąć główną bramę.
Mamy ich. Dron ich śledzi.
Cholera!
Dron strącony.
Wzywam jednostki patrolowe. Kontynuować pościg.
Chodźmy.
Przyszły współrzędne. Alfa, Tango, Romeo.
Mamy towarzystwo.
Skręć tutaj.
Gazu!
Szybciej!
- W prawo! - Dobra!
Cholera.
Dawaj!
Trójka!
Kryć się!
Szlag!
Samochód opuścił miasto.
Przerwać pościg.
Powtarzam, samochód opuścił miasto.
To nie była mama?
Zostawiła nas?
Ruchy!
Wstawaj.
Dlaczego zwalniasz?
Przez nie.
Mogę je postraszyć.
- Trochę pogonić. - Nie.
Dajmy im spokój.
Ludzki czas nie ma tu już władzy. Teraz my czekamy na nie.
Dzieci powinny być już z nami.
Mogłam zaczekać do północy.
A teraz je porzucam.
Amando, posłuchaj...
Aimee.
Nie ty jedna kogoś straciłaś.
Odzyskamy je.
Pokaż to.
Mówiłeś, że musimy znaleźć więcej ludzi.
Kogoś konkretnego?
Znam paru gości.
Też byli w Ostatnich Ludziach?
Tak, ale można im ufać.
Co dla nich robiłeś?
Nic dobrego.
- A czy... - Nie.
Nie porywałem dzieci.
Gotowe.
Dzięki.
Jedźmy po twoich kumpli.
Nadal tu jesteście!
Co się stało? Gdzie Wielkolud?
Zostawili nas.
Nie znamy powodu. Nie wiemy też, czy wrócą.
Na pewno miał powód.
Nie możemy tak czekać.
Uciekniemy stąd sami.
Wiem, dokąd pójdziemy.
Do Yellowstone.
Yellowstone?
Tam wychował mnie Pubba.
To właściwie mój dom.
Możemy tam zamieszkać.
- To bezpieczne? - Daleko?
Będzie jedzenie?
- Jak to wygląda? - Ja zapytam.
Pytają, jak tam jest.
Las jest wielki i zielony.
Jest tam syrop klonowy.
Można skakać po skałach.
A gdy idzie się spać, to czuje się ciepło w sercu.
Pokażę wam.
Jakie były szanse, że spotkam taką hybrydę?
Mówiącego jelonka,
który może kryć wszystkie odpowiedzi.
Może tak właśnie miało być.
DLA MAMY KOCHAJĄCA WENDY
Napisy: Przemysław Żbikowski