Długowieczność fascynowała nas od czasów starożytnej Grecji.
Dzień dobry.
Herodot pisał o mitycznym ludzie Hiperborejczyków,
którzy dożywali tysiąca lat.
Raczej nie chcemy żyć tak długo,
ale ja poświęciłam swoje życie jednej kwestii:
jak byłoby starzeć się bez chorób?
Czy nauka może nam dać wolną od chorób długowieczność?
Czy zdołamy pozbyć się chorób, które nękają nasz gatunek?
Dzień dobry.
Witajcie, jajeczka.
W Fort Smith prowadzono badania,
a zespół projektu Dzień Polarny dokonał przełomowego odkrycia.
Czy obiekt jest stabilny?
- Oczywiście. - Dziękuję.
Dźwięk gotowy.
Dobrze.
Wprowadźmy grube ryby.
Gillian Washington miała dociekliwy umysł.
Często się zastanawiała, skąd wzięliśmy się na świecie.
Co było pierwsze: jajko czy kura?
Jak daleko była gotowa się posunąć, by zaspokoić ciekawość?
- A to kto? - Niedźwiedź.
Kolegujesz się z misiem?
To człowiek, ale mówią na nią Niedźwiedź.
Ma 16 lat, nosi maskę niedźwiedzia i zabija Ostatnich Ludzi.
I ma oswojoną tygrysicę o imieniu Daisy.
Prawdziwą? Fajnie.
Opowiedzieć wam o Niedźwiedziu?
Tak!
Pora na bajkę!
Dobrze.
Była legendarną przywódczynią Armii Zwierząt.
Armia Zwierząt!
Razem bronili hybryd. Dbali o każde zwierzę.
Wbiła nóż w serce jednego z żołnierzy, by mnie uratować.
Pomoże nam odnaleźć dorosłych,
a potem pojedziemy do Wyoming,
do wspaniałego, magicznego lasu.
Yellowstone.
To będzie nasz bezpieczny dom.
Dla wszystkich.
Dom.
Jelonku!
Pobawimy się.
Pamiętasz, o czym mówiliśmy? Musimy czymś wyłamać kraty.
Coś znajdę.
Obiecuję.
Czemu to on zawsze wychodzi? To nieuczciwe.
To nasz przyjaciel. Możemy mu ufać.
A jeśli ucieknie jak Roy?
W ogóle nie spałeś?
Pracowałem.
Jadę do Fort Smith.
Zajmie to cały dzień.
Dokąd?
Jest z tym powiązany projekt o nazwie Dzień Polarny.
Nie tam zaczęła się Przypadłość?
Może właśnie tam musimy szukać.
- Czego? - Jakiegoś pomysłu na lekarstwo.
W zoo go nie znajdziemy.
Wykluczone, to zbyt niebezpieczne.
Kompleks jest opuszczony. Tu więcej rzeczy mi zagraża.
Wyślij kogoś. I tak się zapracowujesz.
Dlaczego zawsze musisz ryzykować?
Tylko ja mam jakąkolwiek szansę na zakończenie tego.
Muszę poruszyć niebo i ziemię.
Jeśli dziś zrobię postępy,
to może nie będę musiał brać kolejnej hybrydy.
Myślałam o hybrydach.
Dlaczego?
Wspominałeś, że jedna z nich mówi.
To znaczy, że one myślą i czują.
Mają łuski i ogony.
Nie są jak my.
Myślisz czasem o karmie?
Nieustannie.
Jaka musi być ich karma,
że takie się urodziły,
odebrano je rodzicom, a teraz więżą je ci despoci.
Też jesteśmy więźniami.
Co z naszą karmą?
Właśnie, Adi.
Myślę o tym, co im zrobiono,
bym nie umarła.
Ile żyć to kosztowało?
Przyjdzie nam za to zapłacić?
Kocham cię.
Widzimy się wieczorem.
Dobrze.
Gdy wrócisz, ogram cię w scrabble.
Umowa stoi.
Gdzie są ci twoi kumple?
W Faktorii.
To wolne miasto. Abbot nie ma tam wstępu.
Już mi się podoba.
Palce.
Co to?
Kapsuły izolacyjne. Tu chorzy dożywają swoich dni.
Szlag.
Mają tu leki na ból?
Mają coś lepszego.
W barze podają bimber.
Musimy znaleźć braci Hickey.
Kogo?
Trzymałem się z nimi parę lat temu.
Walczą nieczysto, grają uczciwie.
Ośmiu prawdziwych twardzieli.
Jeśli chcesz dowalić ludziom Abbota, zgłoś się do nich.
Mówicie o braciach Hickey i Garcia?
Wiesz, gdzie są?
Zaraz za barem. Nie przegapicie.
Dopadł ich szczep zagłady. Przykro mi.
Muszę się napić.
OSTATNI DZWONEK
Z kim się trzymałaś?
Zanim zakradłaś się do nas.
Najpierw z paczką kumpli, ale się pokłóciliśmy i odeszłam.
Znalazłam nowych przyjaciół.
Taki facet z synem.
Straciłam ich.
Przykro mi.
Mama zachorowała pięć lat temu.
To był czwarty szczep.
Nie pamiętam nazwy.
Rodzice zmarli na pierwszy.
Teraz uciekamy przed szczepem zagłady.
- A twój tata? - Służył w Ostatnich Ludziach.
Zabiła go Armia Zwierząt.
Przykro mi.
Nie twoja wina.
Ponoć Ostatni Ludzie zajęli tam nowe tereny.
Jeśli tak, to się zaciągniemy.
Dlaczego?
Chyba dobrze ci z dziadkami.
Mógłbym im załatwić wszystko, czego trzeba.
Wiesz, co oni robią? Porywają hybrydy i nie tylko.
Tata tak nie robił.
Ale inni robią.
Nie przeszkadza ci to?
Nie jestem po niczyjej stronie.
Co się dzieje?
Chodź.
Ale się nam trafiło!
Przynosisz mi szczęście.
- Super! - Zaklepuję czekorakiety.
Już rozumiesz?
Pomagają ludziom.
JEST DLA CIEBIE MIEJSCE ZACIĄGNIJ SIĘ
Te, rogaty.
Powiedz coś.
Słyszałem, że umiesz.
Gadaj.
Daleko jeszcze?
Coś strasznego.
SPROWADZILIŚCIE NA NAS ZAGŁADĘ
CENTRUM BADAWCZE FORT SMITH
Co chcesz tu znaleźć? Ludzie już splądrowali to miejsce.
Nie mieli ze sobą Gusa.
Chcę ustalić, co tu badano.
Wierzysz w przeznaczenie?
Nieważne.
Abbot chce ode mnie lekarstwa. Dlatego tu jesteśmy.
I Gus też.
Może przyczynimy się do ocalenia ludzkości.
POSZUKIWANY SZERYF
BIMBER
Chcesz pogadać?
Wolę się napić.
Rozmowa...
może pomóc.
O czym tu gadać? Ludzie umierają.
Ocalali czują się winni.
Nie zastanawiasz się, czemu wciąż żyjesz, a twoi bliscy nie?
Nie chcę o tym gadać.
Pogadajmy o tobie.
Czemu ktoś przez dziesięć lat ukrywa się za murami?
Przez ludzi.
Może nie zauważyłaś,
ale niewielu ich zostało.
Wystarczy jeden zły człowiek i jeden zły dzień.
Ostatni wypad z dziećmi poza zoo skończył się źle.
Straciłam wtedy dwójkę.
Owcze hybrydy.
Bawiły się w chowanego.
Na moment spuściłam je z oczu i zniknęły.
Ktoś je porwał.
Nadal się tym zadręczam.
Obiecałam sobie, że to się nie powtórzy, a jednak...
jest, jak jest.
Więc...
wybacz, że trzymam się z dala od ludzi.
Może dokonamy wymiany?
Ostatni Ludzie stale czegoś szukają.
Odpada.
Nie negocjuję z dupkami.
Piję z nimi.
Przepraszam.
- Telefon działa? - Tak.
Wiem, z kim pohandlujemy. Szansa jest mała, ale gdy nawiążę kontakt...
Umieją walczyć?
Znam ich tylko z radia.
Robią zrzuty.
Pomogli mi rozpuścić wici o Ostoi.
Czyli mamy mnie, opiekunkę zwierząt i jakichś kurierów
przeciw całej armii Abbota.
To nie kurierzy.
A co, masz lepszy pomysł?
Zaufaj mi.
- Nie możesz dzwonić. - Słucham?
Nikt nie może.
Ma dzwonić Vanessa, moja żona.
- Ingrid. - Nie może, do diabła!
Jeśli zajmiesz linię,
przez co nie pogadam z Vanessą, to bardzo się wkurzę.
Musi wiedzieć, że jestem bezpieczna.
Nie możesz zadzwonić i tyle.
- Kiedy ostatnio Vanessa się odzywała? - Dziewięć lat temu.
To dawno.
Była z wizytą u mamy w Kansas City.
Mówiła, że tu zadzwoni, jeśli komórki padną.
Obiecałam, że będę czekać na telefon.
Muszę dotrzymać słowa.
Patrzycie jak na wariatkę.
Nie myślimy tak.
Nie zwariowałaś.
Tęsknisz za żoną.
Wiesz co?
Jesteś dzielna, że o tym mówisz.
Ja też coś obiecałem.
Dałem słowo, że po kogoś wrócę.
Muszę wiedzieć, co z nim.
Ona ma wiele dzieci.
Chce sprawdzić, czy są całe.
Telefon by nam pomógł.
Możemy z niego skorzystać?
Dobrze, tylko szybko.
Drobne leżą na górze.
Mówi dawna znajoma z Essex City.
Mam kłopoty.
Potrzebuję pomocy.
Witaj w domu, Gus.
Jakie to uczucie?
To nie mój dom.
Nic nie czuję.
Wiesz, gdzie się mieścił projekt Dzień Polarny?
Nie mam pojęcia.
To bardzo ważne.
Musisz mi pomóc.
Staram się, ale czego w ogóle szukamy?
Czegoś, co pobudzi wspomnienia.
Przedszkole, laboratorium.
Może znajdziemy twój inkubator.
Mamy tu godzinę.
Nie oddalaj się.
Jak?
Który z was to zrobił?
Żaden.
Część fortu wciąż zasilają panele słoneczne.
To automatyczne oświetlenie.
Włącza się, gdy wyczuje ruch.
Dość wygłupów.
Wracaj tu.
Nie jesteśmy sami.
- Skąd się tu wzięła? - Uciekaj!
Fort jest opuszczony.
Rozejrzę się.
Tylko szybko.
Dobrze.
A ona tu po co?
Będzie obserwować hybrydy.
Pomoże mężowi w badaniach.
Nie boi się ich?
Nie, twarda z niej sztuka.
Podobno niektóre z was mówią.
To prawda?
Jeśli tak, a wy to ukrywacie,
to jesteście naprawdę bystre.
Wendy?
Tak masz na imię?
Możesz podejść?
Nie skrzywdzę cię.
Proszę.
Szybciej.
Chodź, skarbie.
Już dobrze.
Dosyć tego!
Odprowadzę panią.
Dziękuję, Johnny.
Siedź i się nie ruszaj!
Gdzie on jest?
Pubba.
Byłeś tu.
Doktorze?
Nic nie znalazłem.
Przyjechaliśmy na próżno.
CZEKORAKIETA
Nie umiem nawet zdobyć batonika.
Wracamy.
Nie przeszukaliśmy wszystkiego.
Już wystarczy.
Bierz batona i spadajmy stąd.
Uwaga!
W nogi!
Dajcie wsparcie!
Przerywa, powtórz.
Atakują nas!
Proszę, puść go!
Jesteś hybrydą.
Ja też.
Wiem, że trochę mnie rozumiesz.
Na pewno bardzo się boisz.
Długo byłeś sam i nie miałeś z kim rozmawiać?
Możesz pogadać ze mną.
Jestem Gus.
A ty?
Peter.
Peter?
Miło cię poznać.
Padnij!
Źli ludzie! Uciekaj!
Nie strzelać!
Potrzebujemy go!
Chodź.
Puśćcie go!
Dajcie mu spokój!
- Zabierzcie go do Ostoi. - Nie chciał nikogo skrzywdzić.
Prawie urwał mi rękę.
Wszystkie z nich to potwory.
Idziemy.
Przepraszam.
Peter.
Peter, przepraszam.
PROJEKT DZIEŃ POLARNY
To tutaj.
Poznaliśmy się na studiach. Jesteśmy razem od 40 lat.
To cud, że nadal żyjemy.
Widzieliśmy już wszystko.
Miasta powstawały, a potem znikały w mgnieniu oka.
Przetrwaliśmy wojny i złych prezydentów.
Mieliśmy troje dzieci.
Ośmioro wnuków.
Kochaliśmy je,
a potem straciliśmy.
Został nam tylko Jordan.
Ale sama widziałaś w wozie, że żyją w naszej pamięci.
Pracowałem w jednym miejscu przez prawie 40 lat.
Liczyliśmy na szczęśliwą emeryturę. Mieliśmy zwiedzać świat.
Twoi dziadkowie są uroczy.
Ja swoich nie znałam.
Myślisz, że też tyle przeżyjemy?
Szanse są marne.
Dla całego naszego pokolenia.
Tyle nas ominęło.
Nie pójdziemy na studia,
nie będziemy mieć pracy,
czekać na emeryturę.
To prawda.
Może ważne jest to, co robią teraz.
Trzymają się razem.
Chodź.
Jesteśmy ostatnimi ludźmi na świecie.
- Kolejnego pokolenia nie będzie. - Już jest.
Pokolenie hybryd.
Dzięki.
Gapienie się w telefon nie pomoże.
Nie jestem już zbyt cierpliwa.
Ja też, ale nie mamy innych opcji,
więc lepiej niech się odezwą.
Nie patrz.
Ostatni Ludzie na dwunastej.
Mówiłeś, że tu nie zaglądają.
Wyjdźmy tyłem.
Słuchajcie,
Ostatni Ludzie chcą coś ogłosić na zewnątrz.
A ten co tu robi?
Gdzie jesteśmy?
W Faktorii.
Trzymaj.
Faktoria!
Wspaniałe miejsce.
Wasz powód do dumy.
Pokonaliście Wielką Zapaść.
Umiecie przetrwać.
Racja!
Wszyscy z was.
Ale samo przetrwanie to za mało.
Macie żyć!
Tak!
Rozwijać się!
Tak jest!
Ostatnie dziesięć lat było dla nas trudne.
Hybrydy nas przetrzebiły.
Co za plugastwa.
Właśnie!
Czas odmienić nasz los.
Mieszkańcy Faktorii,
pora na lekarstwo.
- Lek? - Nie.
Ten biedaczyna,
jeden z waszych,
zaraził się szczepem zagłady i czekał na śmierć.
Samotnie.
Jak zwierzę.
Porzuciliście przyjaciela.
Ale nie mieliście innego wyboru.
Teraz macie.
Daję wam nadzieję.
Wybawienie!
Wytwarza to z naszych dzieci.
Patrzcie uważnie!
Oto lekarstwo!
Powrót do życia sprzed zarazy!
- Do normalności! - Tak!
Do człowieczeństwa.
Ogłoście to.
Powiedzcie wszystkim,
że generał Abbot ma lekarstwo!
To dopiero początek.
Przekażcie wieści.
Uratujmy ludzkość.
BANK NASION
Weźcie go do auta.
Dokąd idziemy?
Ludzkość górą!
POMPOWNIA TYLKO DLA PERSONELU
Poszedł.
Działa?
Co się stało?
Guzik mi wypadł.
Co knujecie, łobuziaki?
Wiecie, co spotyka łobuziaków?
Trafiają do doktora Singha.
Zwą go rzeźnikiem.
Naprawdę.
Nie chcecie iść pod nóż jak ten wasz dziwny jaszczur.
Więc uspokójcie się.
Wendy?
Gdzie jest Roy?
Muszę wam coś powiedzieć.
To tutaj.
Projekt Dzień Polarny.
Znaleźliśmy go,
ale co to właściwie tu robi?
Dobra.
By znaleźć lek przedłużający życie, przybyłam tutaj, do Fort...
Doktor James Thacker był brytyjskim naukowcem.
Cierpiał na dystrofię mięśniową.
W poszukiwaniu leku udał się w 1911 roku do Arktyki.
Chciał zbadać wioskę, której mieszkańcy nie chorowali
i żyli średnio ponad 100 lat.
Właśnie dlatego trafiłam do Fort Smith.
Mój zespół miał ustalić,
dlaczego mieszkańcy cieszyli się długim i zdrowym życiem.
Przed wami kierowniczka naukowa projektu.
Uwierzcie, że warto jej posłuchać.
Doktor Gertrude Miller.
Dziękuję, Gillian.
- Pragniemy zrozumieć... - To ona.
Moja mama.
Pobraliśmy próbki wody i materiałów roślinnych i zwierzęcych.
Wydobyliśmy też próbki lodu.
Znaleźliśmy żywą materię niepodobną do innych ziemskich istot.
Są to mikroorganizmy,
które po zmodyfikowaniu mogą wzmacniać układ odpornościowy.
Pierwsze eksperymenty na kurach dały bardzo obiecujące wyniki.
Sądzimy, że da się je wykorzystać do leczenia chorób u ludzi.
Są tu jednak państwo dlatego,
że nasze eksperymenty na jajkach
miały niesamowity efekt.
Nawet nas to zaskoczyło.
Może to zmienić nasze rozumienie istoty życia.
ZAGROŻENIE BIOLOGICZNE
Witaj!
Tak.
To chłopczyk.
Jest piękny.
Prawda?
Mówię na niego Gus.
Genetyczny unikat serii pierwszej.
A niech to.
Spokojnie, jestem przy tobie.
Gus to prawdziwy cud.
Pomoże zrozumieć nam wiele spraw.
Zabierzemy to wszystko do Ostoi.
Nawet te wszystkie kury.
Możemy jeszcze zostać?
Przywitasz się?
Udany wieczór.
Trójca nie zdoła mnie już ignorować.
Daj głośniej.
Zmyjcie me kłopoty Zmyjcie cały ból
Deszcze Shambali
Przeżyć kolejny dzień to prawdziwy cud.
Zróbmy to.
Właśnie tutaj.
Tutaj załatwimy sprawę naszego kolegi.
Każdy chce mi pomóc Każdy miły jest
Przecież jestem już zdrowy.
Każdy ma tu szczęście...
Wrzućcie go tutaj.
Właśnie jadę do Shambali
Gus odnalazł ślady kobiety, która sprowadziła go na świat,
a dr Singh przybliżył się do znalezienia upragnionych odpowiedzi.
Dziękuję, Gus.
Bardzo mi pomogłeś.
Jeśli skrzywdzisz Petera, więcej ci nie pomogę.
Umowa stoi.
Bądź ostrożny.
Kocham was.
Pilnuj, by nie robił głupot.
Dobrze.
Liczymy na ciebie.
Gadałem z Mosesem.
Plotki były prawdziwe.
Żołnierze są w Essex City.
Skąd wiesz, że cię zechcą?
Rety.
Chyba przyjmują każdego.
Muszą pilnować całego zoo.
Jak to?
Zajęli tamtejsze zoo.
Po co im zoo?
Chyba trzymają tam hybrydy.
Dawniej w zoo była Ostoja, a teraz rządzi tam Abbot.
Gus.
Chodźcie!
Dokąd biegniemy?
Mam coś przydatnego. Należało do Pubby.
Gdzie byłeś?
Okłamałeś nas. Mama kazała nam mówić prawdę.
Powoli.
- Co jest? - Kłamałeś w sprawie Roya.
On nie żyje.
Wybacz, musiałam im powiedzieć.
Pobraliśmy próbki wody...
Jeśli znajdziemy lekarstwo, to będzie to zasługa dr Gertrude Miller
i jej badań.
Kury Miller wyhodowano na potrzeby eksperymentów.
Może w ich jajkach zdołam inkubować antygeny.
Eksperymenty na kurach dały bardzo obiecujące wyniki.
Co się z panią stało?
Dokąd się pani udała?
Dokończę pani badania.
To moja misja.
Moje przeznaczenie.
Twoja kolej.
Słaby jestem w takie gry.
Przecież świetnie ci idzie.
Zgarnąłeś potrójne premie.
ZAGŁADA
POSTERUNEK
Nie wpuszczają cywilów.
To też się zaciągnę.
Podpisz.
BAR
- Tylko nie zapomnij. - Obiecuję.
Halo?
Do ciebie.
Napisy: Przemysław Żbikowski