‪มนุษย์หลงใหลชีวิตที่ยืนยาว ‪มาตั้งแต่ยุคสมัยของชาวกรีก
‪สวัสดีค่ะ
‪เฮโรโดตุสได้เขียนถึงตํานานชาวไฮเปอร์โบเรีย
‪ที่มีอายุยืนถึง 1,000 ปี
‪เราคงไม่อยากอยู่นานขนาดนั้นกันหรอก
‪แต่คําถามที่ดิฉันอุทิศชีวิต ‪และการทํางานเพื่อหาคําตอบคือ
‪จะเป็นเช่นไร ‪หากเราแก่ชราลงโดยไม่เจ็บไข้ได้ป่วย
‪เราใช้วิทยาศาสตร์ในการสร้าง ‪ชีวิตยืนยาวสมัยใหม่ ปราศจากโรคได้ไหม
‪เราสามารถกําจัดโรคภัยไข้เจ็บ ‪ที่สิงอยู่ในพันธุกรรมเราได้หรือไม่
‪- สวัสดีค่ะทุกคน ‪- สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีจ้ะไข่
‪สิ่งที่สําคัญไม่แพ้งานวิจัยของเราที่ฟอร์ตสมิธ
‪ทีมของดิฉันที่ทําโปรเจกต์มิดไนต์ซัน ‪ได้ค้นพบสิ่งที่ชีวิตนึงมีได้แค่ครั้งเดียว
‪ดร.มิลเลอร์ หน่วยนี้เสถียรไหม
‪- เสถียรค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪เสียงดีครับ
‪โอเค
‪พาคนใหญ่คนโตเข้ามากันเลย
‪(ฟอร์ตสมิธ)
‪จิลเลียน วอชิงตันเป็นคนที่ใฝ่หาความรู้
‪เธอมักจะสงสัยว่าเรามาอยู่จุดที่นี่ได้ยังไง
‪เรามาจากที่ไหน
‪อะไรเกิดก่อนกัน ไก่หรือไข่
‪เธอจะไปได้ไกลแค่ไหน ‪ก่อนที่ความอยากรู้อยากเห็นจะแว้งมากัด
‪นี่ใครเหรอ
‪แบร์ไง
‪มีเพื่อนเป็นหมีด้วยเหรอ
‪ไม่ใช่หมีจริงๆ
‪เป็นคน แต่ว่าชื่อแบร์
‪พี่อายุ 16 ใส่หน้ากากหมี ‪ต่อสู้เก่งมาก ฆ่าพวกลาสต์เมนด้วย
‪เอ้อ ลืมบอกไปเลย
‪พี่เลี้ยงเสือตัวจริงชื่อเดซี่ด้วย
‪เลี้ยงเสือด้วยเหรอ เจ๋งอ่ะ
‪อยากฟังมหากาพย์เรื่องแบร์กันไหมล่ะ
‪- อยาก ‪- อยาก!
‪เล่านิทาน!
‪โอเค
‪กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
‪พี่เคยเป็นผู้นําในตํานานของกองทัพสัตว์
‪กองทัพสัตว์!
‪ผู้พิทักษ์ไฮบริดทั้งมวล
‪ไม่เคยทิ้งสัตว์ตัวไหนไว้ข้างหลัง
‪พี่ต้องแทงทะลุหัวใจ ‪ของลาสต์เมนคนนึงเพื่อช่วยชีวิตฉัน
‪พี่จะช่วยเราตามหาแม่เธอกับพี่เบิ้ม
‪จากนั้นพวกเราทุกคนจะขึ้นเหนือไปไวโอมิง
‪จนกว่าจะถึงป่ามหัศจรรย์ที่สุด ‪ที่จินตนาการออกเลย
‪เยลโลว์สโตน
‪ใช่ และมันจะเป็นบ้านของเรา เราจะปลอดภัย
‪ทุกคนเลย
‪บ้าน
‪เจ้าหนูกวางจ๋า
‪มามะมาเล่นกัน
‪อย่าลืมที่คุยกันไว้นะ ‪เราต้องหาอะไรมางัดลูกกรง
‪ฉันจะหาให้
‪สัญญา
‪ทําไมเขาถึงได้ออกไปอยู่คนเดียวเลยล่ะ ‪ไม่เห็นยุติธรรมเลย
‪กัสเป็นเพื่อนเรา เราไว้ใจเขาได้
‪แต่ถ้าเขาแอบหนีไปเหมือนรอยล่ะ
‪เมื่อคืนคุณไม่มาเข้านอน
‪ทํางานน่ะ
‪ผมต้องรีบไปฟอร์ตสมิธแต่เช้านี้เลย
‪จะไปทั้งวัน
‪ที่ไหนนะ
‪โปรเจกต์ที่ชื่อว่ามิดไนต์ซัน ‪มันมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมด
‪โรคร้ายมาจากฟอร์ตสมิธงั้นเหรอ
‪ก็ไม่แน่ มันอาจเป็นที่ที่เราต้องไปค้น
‪- ค้นหาอะไร ‪- อะไรก็ได้ที่ทําให้ได้ยารักษาโรค
‪อยู่แต่สวนสัตว์ไปก็ไม่ได้อะไร
‪ไม่ได้เด็ดขาด ‪ฉันไม่ยอม มันอันตรายเกินไป
‪มันถูกทิ้งร้างมานาน
‪อยู่นี่ผมเป็นอันตรายกว่าอีก เชื่อผม
‪ใช้ให้คนอื่นไปสิ คุณหักโหมเกินไปแล้ว
‪ทําไมคุณต้องไปเสี่ยงตายอยู่ตลอดเลย
‪ผมเป็นคนเดียวที่มีโอกาส ‪แม้แต่น้อยนิดที่จะยุติเรื่องนี้ได้
‪มีผมคนเดียว!
‪ถ้าผมช่วยเราได้ ผมก็ต้องหาทุกซอกมุม
‪และถ้าโชคดี วันนี้เราจะเห็นผล
‪ผมจะได้ไม่ต้องเอาเด็กออกมาจากคอกอีกคน
‪ฉันมาคิดๆ ดูเรื่องไฮบริด
‪คิดทําไม
‪ตัวนึงพูดได้ คุณก็บอกเองนี่
‪งั้นก็แปลว่าต้อง...
‪มีความคิด
‪และมีความรู้สึก
‪พวกนั้นมีทั้งเกล็ดทั้งหาง รานี
‪ไม่เหมือนเราเลย
‪เคยคิดเรื่องกฎแห่งกรรมไหม
‪ตลอดเวลา
‪พวกเขาไปทํากรรมอะไรมา...
‪ถึงได้เกิดมาสภาพนั้น
‪แล้วต้องพลัดพรากจากพ่อแม่ ‪โดนพวกเผด็จการจับมาขัง มัน...
‪เราก็ถูกคุมขังอยู่
‪แล้วกรรมของเราล่ะ
‪ก็นั่นแหละ อดิ
‪ฉันคิดถึงสิ่งที่พวกเขาถูกกระทํา...
‪เพื่อต่อชีวิตฉัน
‪กี่ชีวิตแล้วที่ตายเพื่อฉัน
‪เราจะต้องรับผลกรรมที่ก่อไว้ไหม
‪ผมรักคุณ
‪คืนนี้เจอกันนะครับ
‪ค่ะ
‪กลับมาฉันจะขยี้คะแนนสแคร็บเบิลคุณให้ดู
‪ผมสัญญา
‪แล้วเพื่อนคุณอยู่แถวไหนล่ะ
‪เมืองโรงงาน
‪เป็นเมืองเสรี ซึ่งแปลว่าแอบบอตเข้าถึงไม่ได้
‪แค่นี้ก็ชอบแล้ว
‪(เรือข้ามฟาก)
‪นิ้วก้อยจ้ะ
‪นั่นอะไร
‪ห้องกักตัวให้คนติดโรคร้าย ‪ได้ใช้ชีวิตช่วงวันสุดท้าย
‪บ้าจริง
‪ที่นี่มียาแก้ปวดให้หรือเปล่า
‪มีดีกว่านั้นซะอีก
‪ที่ร้านเหล้าเขาต้มเหล้าเถื่อน
‪เราต้องตามหาพี่น้องฮิคกี้
‪ใครนะ
‪ขาโหดที่ผมเคยไปบู๊ด้วยเมื่อสองสามปีก่อน
‪สู้สกปรกแต่แทงพนันขาวสะอาด
‪อันธพาลหนังเหนียวโคตรๆ แปดคน
‪ถ้าอยากให้กองทัพของแอบบอตลิ้มรสนรก ‪ก็ต้องเรียกพวกนี้แหละ
‪พูดถึงพวกฮิคกี้กับการ์เซียเหรอ
‪รู้เหรอว่าพวกเขาอยู่ไหน
‪เลยร้านเหล้าไป เดี๋ยวก็เห็น
‪ติดสายพันธุ์วันสิ้นโลก เสียใจด้วยนะ
‪ขอเมาหน่อย
‪(เดอะลาสต์คอล)
‪(ยู-ฮอล)
‪แล้วเธอมากับใครเหรอ
‪ก่อนจะแอบขึ้นรถเราฟรี
‪ตอนแรกฉันเคยมีเพื่อนเยอะแยะเลย
‪แต่แตกคอกัน ก็เลยขอบาย
‪แล้วฉันไปเจอเพื่อนใหม่ ผู้ชายกับลูกชาย
‪แต่เสียพวกเขาไปแล้ว
‪เสียใจด้วยนะ
‪แม่ฉันติดโรคร้ายเมื่อห้าปีก่อน
‪สายพันธุ์ที่สี่มั้ง
‪ชื่ออะไรก็ช่าง
‪ทั้งพ่อและแม่ฉันตายกับสายพันธุ์แรก
‪ตอนนี้เราก็ต้องมาหนีสายพันธุ์วันสิ้นโลกอีก
‪แล้วพ่อนายล่ะ
‪พ่อเป็นลาสต์เมน
‪โดนกองทัพสัตว์ฆ่าตาย
‪เสียใจด้วยนะ
‪ไม่ใช่ความผิดเธอ
‪เอาเถอะ ว่ากันว่า ‪ลาสต์เมนเพิ่งยึดเขตแดนใหม่ทางนี้
‪ถ้าข่าวลือเป็นความจริง ‪ฉันกับคนอื่นๆ จะไปสมัคร
‪ทําไมล่ะ
‪อยู่กับตายายก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
‪ถ้าไปสมัครเข้ากองทัพ ‪ฉันหาทุกอย่างมาให้พวกท่านได้
‪รู้ใช่ไหมว่าพวกลาสต์เมนทําอะไร ‪พวกนั้นลักพาตัวไฮบริด และแย่กว่านั้นอีก
‪พ่อฉันไม่เคยทํา
‪แต่บางคนทํา
‪รับได้เหรอ
‪ฟังนะ ฉันไม่ได้เข้าข้างหรือต่อต้านใครทั้งนั้น
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ตามมา
‪เหลือเชื่อเลยว่าโชคดีได้มาหมดนี่
‪เธอต้องเป็นตัวนําโชคแน่เลย
‪- แจ๋ว ‪- ขอจองช็อก-โอ-ร็อกเกต
‪เข้าใจที่บอกหรือยัง
‪พวกเขาช่วยเหลือผู้คน
‪(เรายังมีตําแหน่งว่าง มาสมัครวันนี้เลย)
‪นี่ ไอ้เขากวาง
‪ไหนพูดซิ
‪ได้ข่าวว่าพูดได้นี่ ก็พูดมาสิ
‪พูดอะไรก็ได้
‪เรา
‪ไป
‪ถึง
‪ยัง
‪หยึย ขนลุกชิบเป๋ง
‪(พวกแกพาหายนะมาสู่โลก)
‪(ศูนย์วิจัยทางวิทยาศาสตร์ฟอร์ตสมิธ)
‪คิดว่าจะเจออะไร
‪ที่นี่โดนกวาดเกลี้ยงไปแล้ว
‪คนที่มากวาดเขาไม่ได้มีกัสมาด้วยนี่
‪ผมอยากรู้ว่าพวกเขาทําอะไรกันในนั้น
‪เชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหม
‪ช่างเถอะ
‪แอบบอตอยากให้ผมหายารักษา ‪ผมถึงมาที่นี่ คุณถึงมาที่นี่
‪กัสถึงมาด้วย
‪ถ้าโชคดี พวกเราทุกคนจะมีส่วน ‪ในการกอบกู้มนุษยชาติ ดีไหม
‪(โอดูลส์)
‪(รับสมัครนายอําเภอ)
‪(เหล้าเถื่อน)
‪อยากพูดถึงไหม
‪อยากเมาถึงมากกว่า
‪ถ้าได้พูดถึง...
‪อาจสบายใจขึ้นนะ
‪จะให้พูดอะไรล่ะ
‪คนตายกันได้
‪รู้จักความรู้สึกผิดของผู้รอดชีวิตไหม
‪เคยสงสัยไหมว่าทําไมคุณถึงยังอยู่
‪แต่ทุกคนที่รักตาย
‪ก็บอกว่าไม่อยากคุย
‪มาคุยเรื่องคุณดีกว่า
‪อะไรทําให้คนคนนึงหลบซ่อน ‪อยู่หลังกําแพงคอนกรีตนานสิบปี
‪พวกมนุษย์
‪เผื่อจะยังไม่ทันสังเกต
‪มนุษย์เหลือน้อยเต็มที
‪แค่เจอคนเลวคนเดียว ‪ในวันแย่ๆ วันเดียวก็พาซวยได้แล้ว
‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันพาลูก ‪ออกนอกสวนสัตว์ฉันเป็นฝ่ายสูญเสีย
‪ฉันเสียลูกไปสองคนนอกกําแพง
‪ไฮบริดแกะ
‪พวกเขาเล่นซ่อนหากัน
‪ฉันละสายตาจากไปแค่วินาทีเดียว ‪พอหันกลับมาก็หายไปแล้ว
‪มีคนลักพาตัวไป
‪จนถึงวันนี้ก็ไม่เคยได้คืนและไม่เคยทําใจได้
‪ฉันบอกตัวเองว่า ‪จะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีก และตอนนี้...
‪ก็เป็นแบบนี้
‪เพราะงั้น...
‪ขอโทษละกันที่รักษาระยะห่างจากคนอื่น
‪เราลองขอแลกเปลี่ยนดูไหมล่ะ
‪พวกลาสต์เมนอยากได้ของอยู่เสมอ
‪ไม่มีทาง
‪ฉันไม่ต่อรองกับพวกคนเลว
‪ยอมเมาด้วยอย่างเดียว
‪ขอโทษนะคะ
‪- โทรศัพท์ใช้ได้ไหมคะ ‪- ได้
‪ฉันรู้จักคนที่เราแลกเปลี่ยนด้วยได้
‪อาจไม่ได้อะไรขึ้นมา
‪แต่ถ้าติดต่อได้...
‪เขาต่อสู้เป็นไหม
‪ฉันเคยแต่คุยกับเขาทางวิทยุ
‪เขาพาเด็กมาส่ง
‪พวกเขาช่วยฉันกระจายข่าว ‪เรื่องเขตพิทักษ์ในช่วงแรกๆ
‪เจริญละ งั้นมีผม ‪คนงานสวนสัตว์ กับคนส่งของเนี่ยนะ
‪ที่จะไปสู้กับกองทัพของแอบบอต
‪พวกเขาไม่ใช่คนส่งของ
‪หรือว่าคุณมีทางเลือกที่ดีกว่านี้ล่ะ
‪เชื่อฉันสิ
‪ห้ามใช้โทรศัพท์
‪ว่าไงนะ
‪ห้ามใครใช้โทรศัพท์เครื่องนั้น
‪วาเนสซ่าภรรยาฉันกําลังจะโทรมาหา
‪- อิงกริด ‪- ห้ามเธอใช้โทรศัพท์โว้ย!
‪ถ้าวาเนสซ่าโทรมาแล้วสายไม่ว่าง
‪แล้วฉันอดคุยกับเมีย มันจะแย่มาก
‪เธอต้องได้รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ สบายดี และปลอดภัย
‪เพราะงั้นห้ามโทร จบนะ
‪วาเนสซ่าไม่ได้ติดต่อมานานแค่ไหนแล้วครับ
‪เก้าปี
‪นานมากเลย
‪เธอไปเยี่ยมแม่ที่แคนซัสซิตี้
‪บอกว่าถ้าเสาสัญญาณพังจะโทรมาที่นี่
‪เธอสัญญาว่าจะโทรมา ฉันสัญญาว่าจะรอ
‪ฉันต้องรักษาสัญญา
‪อย่ามามองฉันเหมือนคนบ้า
‪เราไม่ได้คิดว่าคุณบ้า
‪คุณไม่ได้บ้า
‪คุณคิดถึงภรรยา
‪รู้อะไรไหม ผมคิดว่า...
‪ผมคิดว่าคุณกล้าหาญมากที่เล่าให้เราฟัง
‪ผมก็สัญญากับใครไว้เหมือนกัน
‪ผมสัญญาว่าจะกลับไปหาเขา
‪ผมต้องรู้ให้ได้ว่าเขาโอเคไหม
‪ผู้หญิงคนนี้มีลูกเยอะมาก
‪เธอก็อยากรู้ว่าลูกโอเคไหม
‪ถ้าได้ใช้โทรศัพท์ มันจะช่วยเรามาก
‪ขอใช้โทรศัพท์คุณได้ไหมครับ
‪งั้นก็ได้ รีบๆ คุยล่ะ
‪เหรียญอยู่บนเครื่อง
‪นี่คือเพื่อนเก่าจากเมืองเอสเซกซ์
‪ฉันกําลังแย่
‪อยากขอให้ช่วย
‪ได้กลับบ้านเกิดแล้วนะกัส
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪ที่นี่ไม่ใช่บ้านผมซะหน่อย
‪ผมไม่รู้สึกอะไรเลย
‪จําได้ไหมว่าโปรเจกต์มิดไนต์ซันอยู่ไหน
‪ไม่รู้เหมือนกัน
‪กัส เรื่องนี้สําคัญมากนะ
‪เธอต้องช่วยฉัน
‪ก็พยายามอยู่เนี่ย แต่เรามาหาอะไรกันล่ะ
‪อะไรก็ได้ที่อาจกระตุ้นความทรงจําที่ซ่อนอยู่
‪ห้องเลี้ยงเด็ก ห้องแล็บ
‪นี่
‪เราลองไปหาตู้อบเธอกันก็ดีนะ
‪ให้เวลาชั่วโมงเดียว
‪อยู่ใกล้กันไว้
‪โห
‪ไฟมัน...
‪ใครเป็นคนทํา
‪ไม่มีใคร
‪บางส่วนของอาคารยังมีไฟฟ้า ‪จากแผงโซลาร์เซลล์อยู่
‪อันนี้เป็นไฟอัจฉริยะ
‪จะเปิดเองเมื่อจับได้ว่าเราเคลื่อนไหว
‪(ทางออก)
‪เลิกเล่นได้แล้ว
‪กลับมานี่
‪ที่นี่ไม่ได้มีแค่เรา
‪มันมาทําอะไรในนี้
‪ไป๊ ชิ่วๆ
‪ที่นี่ถูกทิ้งร้างแล้วนะ
‪จะไปดูรอบๆ นะ
‪ให้ไวล่ะ
‪ได้
‪พายัยนี่มาทําไม
‪เธอจะมา... สังเกตพวกมัน
‪จะได้ช่วยผัว เรื่องวิทย์ๆ
‪เธอไม่กลัวมันหรือไง
‪ไม่กลัว สาวสตรองของแท้
‪ฉันได้ยินมาว่าพวกเธอบางคนพูดได้
‪จริงไหมจ๊ะ
‪ถ้าพูดได้จริง แล้วแอบปิดบัง
‪งั้นเธอก็ฉลาดกว่าที่ฉันคิดไว้
‪เวนดี้
‪ชื่อเธอใช่ไหม
‪มานี่หน่อยได้ไหมจ๊ะ
‪ฉันไม่ทําร้ายเธอหรอก
‪มาหน่อยสิ
‪เร็วๆ
‪มานี่จ้ะคนดี
‪ไม่เป็นไรนะ
‪พอได้แล้ว!
‪ไป ผมจะพากลับไปส่ง
‪ขอบคุณค่ะจอห์นนี่
‪นั่งนิ่งๆ อย่ายุกยิก
‪หมอหายไปไหนแล้ว
‪(ริชาร์ด ฟ็อกซ์)
‪พับบา
‪เคยมาที่นี่ด้วย
‪คุณหมอสิงห์
‪ไม่เจออะไรเลย
‪เรามาไกลถึงที่นี่ซะเปล่า
‪(ช็อก-โอ-ร็อกเกต)
‪ขนมสักแท่งก็ยังไม่ได้
‪หมดเวลาแล้วหมอ
‪ยังก่อน เรายังค้นไม่ทั่วเลย
‪เราค้นพอแล้ว
‪หยิบขนมงี่เง่าแล้วไปกันได้แล้ว
‪ระวัง!
‪ปล่อยนะ!
‪วิ่ง!
‪ขอกําลังเสริมด่วน!
‪สัญญาณไม่ชัดเลย พูดอีกที
‪เราถูกโจมตี!
‪หยุดนะ!
‪ขอร้อง ปล่อยเขาไป
‪นายเป็นเด็กไฮบริด
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪เพราะงั้นนายก็ต้องเข้าใจฉันบ้างใช่ไหม
‪ฉันรู้ว่านายกลัวมากๆ
‪อยู่คนเดียวมานาน ไม่มีใครคุยด้วยเลยเหรอ
‪งั้น... คุยกับฉันได้นะ
‪สวัสดี ฉันชื่อกัส
‪นายชื่ออะไรเหรอ
‪ปีเตอร์
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะปีเตอร์
‪หมอบเร็ว!
‪คนชั่ว! วิ่งเร็ว!
‪ไม่ อย่ายิง!
‪เราต้องจับเป็น
‪ไปเร็ว
‪ไม่ ปล่อยเขาไป!
‪อย่าทําเขา!
‪- พากลับไปที่เขตพิทักษ์ ‪- ขอร้องล่ะ
‪เขาไม่ได้ตั้งใจจะทําร้ายใคร
‪มันกัดมือฉันเกือบขาด
‪ไอ้สัตว์ประหลาด สันดานเดียวกันหมด
‪ไป
‪ขอโทษนะ
‪ปีเตอร์
‪ปีเตอร์ ขอโทษนะ
‪(โปรเจกต์มิดไนต์ซัน)
‪เจอแล้ว
‪เราเจอกันตอนเรียนมหาลัย
‪คบกันมา 40 ปีแล้ว
‪ไม่น่าเชื่อเลยที่รอดมาถึงทุกวันนี้
‪เราเห็นมาหมดแล้ว
‪เราเห็นเมืองทั้งเมืองถูกสร้างขึ้นมา ‪แล้วก็... ราบเป็นหน้ากลองในชั่วข้ามคืน
‪เราผ่านยุคสงคราม ยุคประธานาธิบดีชั่ว
‪เรามีลูกสามคน
‪หลานอีกแปด
‪เรารักพวกเขา
‪แล้วก็เสียพวกเขาไป
‪เหลือแค่จอร์แดน
‪แต่เราเก็บความทรงจําของพวกเขาเอาไว้ ‪เธอก็เห็นแล้วในรถตู้
‪ฉันทํางานที่เดิมมาเกือบ 40 ปี
‪นึกว่าพอเข้าวัยทอง
‪จะได้เกษียณอายุ ออกไปท่องโลก
‪โอม่ากับโอป้าน่ารักดี
‪ฉันไม่เคยเจอปู่ย่าตายาย
‪นายว่าเราจะรอดได้ถึงอายุเขาไหม
‪โอกาสไม่ค่อยดีนักน่ะสิ
‪ทุกคนรุ่นเรา
‪พลาดอะไรไปเยอะเลย
‪เราจะไม่ได้เรียนมหาลัย
‪หรือมีงานทํา
‪หรือฝันถึงวันเกษียณ
‪ก็จริง
‪สิ่งสําคัญอาจเป็นสิ่งที่พวกเขาทําอยู่ตอนนี้ก็ได้
‪อยู่เคียงข้างกัน
‪ไปกันเถอะ
‪นี่ เคยคิดไหมว่าเราคือมนุษย์กลุ่มสุดท้ายในโลก
‪หมดรุ่นเราก็ไม่เหลือใครแล้ว
‪แต่ยังมีนะ
‪ไฮบริดไง
‪ขอบคุณ
‪จ้องไปก็ไม่ทําให้สายเข้าหรอก
‪ตอนนี้ฉันไม่มีความอดทนเหลือแล้ว
‪เหมือนกัน แต่เราไม่เหลือทางเลือกอื่น
‪ดังนั้นหวังว่าเพื่อนคุณจะติดต่อกลับมา
‪อย่าหันไป
‪สิบสองนาฬิกาของผม ลาสต์เมน
‪ไหนบอกว่าที่นี่ไม่มีพวกลาสต์เมน
‪ไป ประตูทางออก
‪นี่ทุกคน
‪กองกําลังลาสต์เมนอยากให้เรา ‪ออกไปฟังประกาศข้างนอก
‪ไอ้เวรมันมาทําอะไรที่นี่
‪นี่เมืองอะไรวะ
‪เมืองโรงงานค่ะ
‪ถือหน่อย
‪ชาวเมืองโรงงาน
‪ผมชอบเมืองนี้มาแต่ไหนแต่ไร
‪พวกคุณมีศักดิ์ศรีในบ้านเกิด
‪พวกคุณเอาชนะวันแห่งความพินาศมาได้
‪คุณคือผู้รอดชีวิต
‪- ใช่แล้ว ‪- ทุกคนเลย
‪แต่...
‪ผมไม่อยากให้พวกคุณแค่อยู่รอดไปวันๆ
‪แต่อยากให้ใช้ชีวิต!
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪อยู่อย่างรุ่งเรือง!
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪สิบปีที่ผ่านมาช่างโหดร้ายกับพวกเราทุกคน
‪พวกไฮบริดกวาดล้างเราเกือบเรียบ
‪พวก...
‪สัตว์ต่ําช้า
‪ใช่!
‪แต่ถึงเวลาพลิกสถานการณ์
‪เมืองโรงงาน
‪ถึงยุคของยารักษาโรคแล้ว
‪- ยารักษาเหรอ ‪- ไม่จริงมั้ง
‪ชายเคราะห์ร้ายผู้นี้...
‪ชาวเมืองของคุณเอง
‪ติดเชื้อสายพันธุ์วันสิ้นโลกและถูกทิ้งให้ตาย
‪คนเดียว
‪เหมือนสัตว์เดรัจฉาน
‪พวกคุณทอดทิ้งมิตรสหายตัวเอง
‪แต่ว่า
‪คุณมีทางเลือกที่ไหนล่ะ จริงไหม
‪จนถึงตอนนี้
‪ผมขอหยิบยื่นความหวัง
‪ผมขอมอบความรอดพ้น!
‪มันใช้ลูกเราทํายานั้น
‪ดูให้เต็มตา ชาวเมืองโรงงาน
‪ยารักษา
‪นี่เลยพ่อแม่พี่น้อง
‪ในที่สุดเราก็กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนได้แล้ว
‪- กลับสู่สภาวะปกติ! ‪- ใช่!
‪กลับไปใช้ชีวิตเยี่ยงมนุษย์
‪แพร่ข่าวนี้ออกไป
‪บอกเพื่อนสักคน บอกทุกคน
‪ว่านายพลแอบบอตมียารักษา!
‪นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น
‪แพร่ข่าวนี้ออกไป
‪เรามากอบกู้มนุษยชาติกันเถอะ
‪(ธนาคารเมล็ดพันธุ์)
‪พาเขาไปที่รถ
‪เราจะไปไหนกัน
‪มนุษยชาติต้องมาก่อน!
‪(อันตราย โรงปั๊มน้ํา)
‪เขาไปแล้ว
‪ได้ผลไหม
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันทํากระดุมหล่น
‪เล่นอะไรกันเอ่ยไอ้พวกจอมซน
‪รู้หรือเปล่าว่าเด็กซนต้องเจออะไร
‪ถูกจับไปให้หมอสิงห์ไง
‪ทุกคนเรียกเขาว่าจอมเชือด
‪เชื่อฉันเถอะ
‪พวกแกไม่อยากต้องไปห้องเชือด ‪เหมือนเพื่อนกิ้งก่าตัวประหลาดหรอก
‪ใช่ไหม
‪เพราะงั้นเลิกซน
‪เวนดี้
‪รอยอยู่ไหน
‪โอเค ฉันมีอะไรต้องบอกทุกคน
‪ที่นี่แหละ
‪โปรเจกต์มิดไนต์ซัน
‪หาเจอแล้ว แต่ว่า...
‪ทําไมถึงมีของพวกนี้ล่ะ
‪โอเค
‪เพื่อยาอายุวัฒนะ ‪ซึ่งเป็นสาเหตุที่ดิฉันมาที่นี่ ที่ฟอร์ต...
‪ดร.เจมส์ แธคเคอร์ ‪เป็นนักวิทยาศาสตร์จากอังกฤษ
‪ที่เป็นโรคกล้ามเนื้อเสื่อม
‪ในความพยายามที่จะรักษาตัวเอง ‪เขาได้ล่องเรือไปยังขั้วโลกเหนือในปี 1911
‪เพื่อสํารวจหมู่บ้านที่ลือกันว่าทุกคนไร้โรคภัย
‪และอายุยืนเกิน 100 ปี
‪ซึ่งเป็นเหตุที่ดิฉันมาที่นี่ ที่ฟอร์ตสมิธ
‪เพื่อสร้างทีมที่จะไปสืบค้นว่าทําไมชาวบ้านเหล่านี้
‪ถึงมีชีวิตที่ยืนยาวและสุขภาพแข็งแรง
‪ดิฉันขอแนะนําหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของทีม
‪ทุกท่านต้องอยากฟังสิ่งที่เธอจะพูดอย่างแน่นอน
‪ดร.เกอร์ทรูด มิลเลอร์
‪ขอบคุณค่ะจิลเลียน
‪- ทีมของเราอยากเข้าใจ... ‪- คนนั้นเอง
‪นั่นแม่ผมเอง
‪มีอายุขัยที่ยืนยาวต่อเนื่องอย่างไร
‪เราได้เก็บตัวอย่างน้ํา พืชพรรณ และสัตว์ ‪ซึ่งทุกท่านจะได้เห็นในบทความวิจัย
‪เราได้ขุดเอาแกนน้ําแข็งขึ้นมา
‪และได้พบสิ่งมีชีวิต ‪ที่แตกต่างจากที่เราเคยพบเห็นในโลก
‪จุลินทรีย์ที่เมื่อปรับแต่งอย่างเหมาะสม
‪จะสามารถทวีความเข้มแข็ง ‪ให้กับระบบภูมิคุ้มกันเราได้
‪การทดลองระยะแรกของเรา ‪ซึ่งได้ฉีดการปรับแต่งนั้นเข้าไปในไก่
‪ให้ผลลัพธ์ที่ดีมาก
‪ดังนั้นเราจึงสรุปว่า
‪การทดลองเดียวกันนี้ ‪สามารถนําไปใช้ในการรักษาโรคในมนุษย์
‪แต่เหตุผลที่ทุกท่านมาที่นี่กัน
‪ก็เพราะไข่เหล่านั้น การทดลองที่ทํา
‪นําไปสู่สิ่งที่น่าทึ่งอย่างยิ่ง
‪สิ่งที่เราเองก็ยังประหลาดใจ
‪สิ่งที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจของเราเกี่ยวกับชีวิต
‪(สารอันตรายทางชีวภาพ)
‪สวัสดีจ้ะ
‪จ้ะ
‪เด็กผู้ชาย
‪และเขาน่ารักมาก
‪ใช่ไหมจ๊ะ
‪ดิฉันตั้งชื่อให้เขาว่ากัส
‪หน่วยพันธุกรรมชุดที่หนึ่ง
‪ให้ตายสิ
‪ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ฉันอยู่นี่นะ ใช่จ้ะ
‪กัสคือปาฏิหาริย์ และเขาจะช่วย ‪ให้เราเข้าใจหลายๆ อย่าง...
‪เราต้องเอาของพวกนี้กลับไปที่เขตพิทักษ์
‪ไก่ก็ด้วย เอาไปให้หมดทุกตัว
‪ขออยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหมครับ
‪ทักทายหน่อยสิจ๊ะ
‪ไปได้สวยเลยนะคะท่าน
‪หลังงานนี้ ไอ้สามผู้ยิ่งใหญ่มันไม่กล้าเมินฉันอีกแน่
‪เพิ่มเสียงหน่อย เปิดดังๆ
‪ชําระล้างปัญหาปวดหัว ‪ชําระล้างความเจ็บปวด ด้วยสายฝนแห่งชัมบาลา
‪การได้มีชีวิตอยู่ต่ออีกวันนี่มันน่าอัศจรรย์จริงๆ
‪มาทํากันเลย
‪เอาตรงนี้เลย
‪เรามาจัดการเพื่อนเราตรงนี้เลยดีกว่า
‪ทุกคนพร้อมช่วยเหลือ ทุกคนมีไมตรี
‪- แต่ผมหายดีแล้วไม่ใช่เหรอ ‪- อยู่บนเส้นทางสู่ชัมบาลา
‪- ทุกคนมีโชค ทุกคนมีไมตรี ‪- เอาไปทิ้งในเหมือง
‪อยู่บนเส้นทางสู่ชัมบาลา
‪ขณะที่กัสได้เดินตามรอย ‪ของผู้หญิงที่ทําให้เขาได้ถือกําเนิดมา
‪ดร.สิงห์ก็ใกล้จะได้ค้นพบคําตอบ ‪ที่เขาโหยหามานานเข้าไปอีกก้าว
‪ขอบใจนะกัส
‪วันนี้เธอช่วยฉันได้เยอะเลย
‪ถ้าทําร้ายปีเตอร์ ผมจะไม่ช่วยคุณอีกเลย
‪ตกลงตามนั้น
‪ระวังตัวด้วยนะ
‪รักนะครับ
‪คอยห้ามไม่ให้เขาทําอะไรโง่ๆ หน่อยนะ
‪ได้ค่ะ
‪ฝากด้วยนะ
‪ฉันเพิ่งคุยกับโมเสส
‪ปรากฏว่าข่าวลือเป็นเรื่องจริง
‪ลาสต์เมนอยู่ในเมืองเอสเซกซ์
‪รู้ได้ไงว่าพวกนั้นจะรับนายเข้ากลุ่มไหม
‪โห แรง
‪ฉันว่าพวกเขาก็รับหมดทุกคนนะ
‪เพราะตอนนี้ต้องดูแลสวนสัตว์ด้วยแล้วนี่
‪หมายความว่าไง
‪พวกเขายึดสวนสัตว์เมืองเอสเซกซ์
‪พวกเขาจะยึดสวนสัตว์ไปทําไม
‪ก็คงขังพวกไฮบริดไว้ในนั้นมั้ง
‪มันเคยเป็นเขตพิทักษ์มาก่อน
‪และตอนนี้เป็นของแอบบอตแล้ว
‪กัส
‪เร็วเข้าสิ!
‪จะวิ่งไปไหนวะ
‪เวนดี้ ฉันมีของที่จะช่วยเราด้วย ‪อันนี้ของพับบา
‪กัส นายไปไหนมา
‪นายโกหกพวกเรา ทํางั้นได้ไง ‪แม่บอกว่าเราต้องบอกความจริงกัน
‪ช้าๆ หน่อย
‪- มีอะไร ‪- นายโกหกเราเรื่องรอย
‪เขาตายแล้ว
‪ขอโทษนะกัส ฉันจําเป็นต้องบอกความจริง
‪เราได้เก็บตัวอย่างน้ํา...
‪ถ้าวันนึงเราหายารักษาสําเร็จ ‪ก็ต้องขอบคุณดร.เกอร์ทรูด มิลเลอร์
‪และงานวิจัยที่เธอทําไว้
‪ดูเหมือนว่า "ไก่มิลเลอร์" เหล่านี้ ‪ถูกทําพันธุ์ขึ้นมาเพื่อการทดลองในสัตว์
‪ถ้าโชคเข้าข้าง ผมจะสามารถใช้ ‪ไข่ของไก่ในการเพาะเลี้ยงสารก่อภูมิต้านทาน
‪ซึ่งได้ฉีดการปรับแต่งนั้น ‪เข้าไปในไก่ให้ผลลัพธ์ที่ดีมาก
‪เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ดร.มิลเลอร์
‪คุณไปอยู่ที่ไหน
‪ผมจะสานต่องานที่คุณทําไว้ให้สําเร็จ
‪นี่คือเป้าหมายของผม
‪พรหมลิขิตของผม
‪ตาคุณแล้ว
‪ผมเล่นเกมคําศัพท์ไม่เก่งเอาซะเลย
‪อย่ามา คุณเทพจะตาย
‪เขมือบเอาช่องคะแนนคูณสามไปหมดเลย
‪(คูณสอง) ‪(ดึง)
‪(หายนะ)
‪(แจ้งอาการให้ครบ) ‪(กองทัพลาสต์เมน)
‪เหมือนพวกเขาจะไม่ให้พลเรือนเข้า
‪งั้นฉันจะสมัครด้วย
‪เซ็นตรงนี้
‪(ร้านเหล้า) (ไดรฟ์อิน)
‪- โอเค อย่าลืมล่ะ ‪- ไม่ลืมหรอก สัญญา
‪ฮัลโหล
‪ของคุณ
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล