SA DRIVE IN
ANG HULING TAWAG
Cannonball!
Dinadala tayo ng lahat ng daan sa kung saan.
Puwede tayo nitong dalhin sa malalayong lugar,
o puwede tayo nitong ibalik sa kung saan tayo nagsimula.
Nakalimutan na ba ng lahat na meron pa ring Sakit?
Binigyan sila ni Abbot ng lunas kaya nagpapakawala na sila.
Bwisit. May 15 minuto tayo bago isara ang lugar na ito.
Gaano pa ba kalayo?
Pumunta raw sa Bluegill at hahanapin nila tayo.
Sa labas ng tuyong pantalan.
- Sino ba ang mga kaibigan mo? - Tinatawag silang "Mga Diyos ng Hangin."
Narinig ko na 'yan. Mga mersenaryo.
- Mabait masyado para sa mersenaryo? - Depende. Gaano mo sila kakilala?
Hindi ko talaga sila kilala. Pero kahapon, 'di rin kita kilala.
Bakit ba?
'Pag ganiyan, pera ang nagsasalita, at sa libingan ang uwi ng mga manloloko.
Wala tayong pera.
Tiwala ka sa kanila?
Nagtrabaho sa 'kin ang isa sa kanila noon.
- May tiwala ka ba sa kanila? - Oo.
Nagtiwala ako sa iyo, 'di ba? At hindi mo ako binigo.
Hindi pa.
- Ayos ka lang? - Ayos lang ako.
Tinatalasan lang ang paningin.
- Sige. Kung may gusto kang pag-usapan... - Wala akong gustong pag-usapan, okay?
Masakit ang balikat ko. Masakit ang paa ko.
Isang curfew na lang at pagsasarhan na tayo sa Factory Town.
Kaya sarilinin mo na lang 'yang mga kabaliwan mo.
- Nagmamatyag lang ako para... - Sige, kunin natin siya!
Bitawan mo ako!
Umalis na tayo rito!
BABALA - PALAHINTO BANTAYAN ANG BATA
Pero kahit saang daan man natin makita ang sarili natin,
isa lang ang sigurado.
Dinadala tayo ng lahat ng daan sa katotohanan.
Kahit gaano pa ito kasakit.
Bakit ka nagsinungaling tungkol kay Roy? Kaibigan namin siya.
Ngayon wala na siya.
- Di ako nagsinungaling... - Oo kaya.
Nagsinungaling ka! Sabi mo tumakas siya, pero patay na siya.
Mamamatay din tayo?
Oo, nagsinungaling ako para protektahan kayo.
Sabi ni Pubba, minsan kailangan ito para protektahan ang mga mahal mo.
Tingnan niyo! Nakuha ko ito noong lumabas kami ni Dr. Singh.
Makakatulong ito sa pagtakas natin. Kita n'yo?
Kay Pubba ito.
At hahanapin natin ang mama n'yo at si Jepp.
- Kaya natin 'to. Magtiwala kayo sa 'kin! - Hindi mo naiintindihan.
Hindi ka na namin pinagkakatiwalaan. Ikaw o ang Malaking Manong mo.
Tatakas kaming lahat, pero gagawin namin 'to na wala ka.
Tama siya.
Nauubusan na tayo ng oras at puwedeng sumunod ang kahit sino.
Maliban sa 'yo.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Gus, iba ka sa aming lahat.
Hindi. Wala akong ipinagkaiba sa inyo.
Eh ba't lagi kang ibinabalik?
Imposible.
7:17 ng umaga.
Pagkagamit sa mga itlog ng manok ni Miller para limliman ang antigens,
naglagay ako ng antibodies sa mga treated na cell.
Mukhang ayos ang reaksyon pero...
Nawala ba ang virus?
Dito na magkakaalaman.
SINUSURI ANG SAMPLES
Sige na.
Pakiusap.
WALANG NAKITANG VIRUS
Gumana ito!
Diyos ko po!
Salamat!
Nagawa natin ito, Dr. Miller. Nailigtas natin ang mundo.
Adi?
Iniisip ko paano kaya kung nakilala kita.
- Adi? - Honey.
Ano'ng ginagawa mo dito? Magpahinga ka na.
Sabi nila nakabalik ka na. Hinihintay kita. Sino 'yan?
Wala lang, isang researcher lang na nagtrabaho sa Fort Smith.
Parang kinakausap mo siya.
'Wag mong pansinin 'yon.
Ang mahalaga ay...
nahanap ko na.
Ibig mong sabihin...
Isang tunay at siguradong lunas. 'Di na kailangan ng gamutan.
Wala na ang Sakit.
Kailangan ko lang ayusin ang unang dosis.
At sa iyo ito.
At lalaya na tayo.
- Mula sa isinumpang virus. - At sa isinumpang lalaking 'yon.
Rani.
Hindi.
Ayos lang.
Sige, ako ay...
Hahayaan muna kita rito.
May Tylenol ba kayo? Napakasakit ng balikat ko.
Oo nga pala, kumusta ang ilong mo?
Mas maayos sa mukha mo pagkatapos ko.
- Ang tapang, galing sa taong may mullet. - Teka nga.
Kilala kita.
Lintik na 'yan!
Ikaw si Tommy Jepperd, di ba?
- Ikaw si numero 93, si Skull Crusher! - Matagal na 'yon.
Kalokohan. Hindi. Nakalaban mo ang pinakamagagaling, pare!
Sa conference finals, itong taong ito. Pinabagsak mo si Vicky Paz nang matindi,
tapos binawi mo ang bola, nanalo ka. Ipinanalo mo ako ng 200.
- Nasa iyo pa rin ba ang singsing? - Tama na 'yan, Rufus.
Bale...
Sino sila?
Pangatlo lang naman sa pinakamagaling na pagdepensa sa kasaysayan ng liga...
MGA DIYOS NG HANGIN
Di ko masasabing kilala kita.
- O ang kaibigan mo. - Baka ang boses ko oo.
Nag-usap na tayo sa radyo. Ikaw si Dolly, di ba?
Ako si Aimee Eden. Ginawa ko ang Preserba para sa mga hybrid.
- Di ako magaling sa boses. - Tingnan mo na lang ang kanang bulsa ko.
Iginuhit 'yan ni Wendy, anak ko.
At namigay ka ng libu-libong kopya para sa 'kin sa mga teritoryo sa Kanluran.
Siyam na siya ngayon. Isang magaling na bata.
Pero nakakulong siya gawa ng Huling mga Tao.
Hinuli siya at ang iba ko pa na mga anak, at...
At ang anak niya, si Gus.
Kailangan nila kami. At kailangan namin ang tulong mo para mabawi sila.
Bibilisan ko ito.
Gusto ko ang buhay ko. Di ko ito itataya maliban kung may kasunduan.
Inabot ka ng 100 MRE tokens para ibagsak ang flyers. Salakayin ang Preserba mo?
Mas malaki ang gagastusin mo.
Kaya...
Ano ang sa amin?
Ang mga premyo ng digmaan kaya?
Pinuno ng Huling mga Tao ang lugar na 'yon ng pagkain, gamot, baril, pati mga tangke.
Isipin mong may tangke ang grupo mo, binibini.
Baka tawagin na kayong "Mga Diyos ng Hangin at Lupa"
At walang mas may alam sa lugar na 'yon higit sa kanya.
- Baka may fuel din d'on. - Gusto ko 'yan.
Sige,
Aimee Eden.
May kasunduan tayo.
Pero 'pag may nagloko, bahala na kayo ng kaibigan mo.
MGA DIYOS NG HANGIN NAGHAHATID KAMI!
Mga recruit, labas na.
Tingnan mo. Di ko akalain na makakapunta ako sa hayskul.
Lakasan n'yo!
Proud at di sumusuko ang Huling mga Tao Malakas umawit at humuhuli ng bubwit
Hindi titigil!
Wala tayong buong araw! Kayong dalawa, tara na!
Hindi ito ang dream team, Lou.
Mga buhay ito, sir. Di gumagalaw ang mga hinliliit.
Ibigay n'yo lahat ng gamit n'yo at ilagay sa lagayan. 'Pag sinabing lahat, lahat ha.
Ngayon na. Pati ang mga jacket.
SINO'NG MAGLILIGTAS SA ATIN?
'Wag kayo maging sentimental dito.
'Pag nalampasan n'yo ito, magiging parte kayo ng pamilya ni Heneral Abbot,
na lumalaban para sa kinabukasan ng sangkatauhan.
Kung hindi, puwede ka bumalik sa pader bilang sibilyan.
Oras nang ihiwalay ang mga tupa sa kambing.
Ihanda sila.
Narinig n'yo siya. Tara na! Sige na, bilisan ninyo!
Oras na para magpakita at magpatunay!
LUPANG HINDI SA TAO
Maligayang pagbabalik, Heneral. Kumusta ang laban? May gusto ka ba?
- Tumawag na sila? - Sino ang tumawag?
Ang Tatlo, Johnny! Ang dahilan kung bakit ako umalis.
Alam mo naman ang mga warlord na ito. Ayaw gumawa ng unang hakbang.
Nasaan...
sabihin mo, ang preso ko?
Hiniling ni Dr. Singh na ilipat ang asawa niya sa bagong kwarto,
na medyo ayos lang. May dalawang silid na nabakante.
Dapat mo malamang may munting pag-atake sa seguridad. Pero di naman seryoso.
- May muntik na pumasok pero napigilan ko. - Ganoon ba?
Bakit
lagi mo akong pinagsisisi na pinagkatiwalaan kita?
Patawad, Heneral.
- Paano tayo tatakas? - Di puwedeng umalis.
Maghintay tayo.
Kailangan na nating tumakas.
Bakit? May nakita ka?
Di siya darating.
Hahanap tayo ng daan palabas.
Lumaki na ang operasyon mula nang huli tayong mag-usap.
Gamot, tira-tira, mga antigo.
Kung may bibili, ililipad namin. Pero ayos maghatid ng mga hybrid.
Di kami tumigil kahit may babala ng katapusan ng mundo sa baybayin.
"Ekonomiya ng trahedya" ang tawag namin.
Oo. Mas malala sa labas, mas mabuti sa negosyo, alam mo 'yon?
Baka di sa 'yo, Malaking Manong, nawalan ka ng kontrata at endorsements.
- Di patas... - 'Wag mo ako tawaging "Malaking Manong."
Uy.
Hangga't nakukuha nila ang gusto nila, makukuha natin ang gusto natin, tama?
At kumalma ka lang.
Nagpapakakalmado ako.
Ang alam namin, nasa lumang pump room ang mga anak namin,
pero pinatibay ng Huling mga Tao ang bawat pasukan at labasan
at naglagay ng mga bantay dito, dito, at dito.
Nasira namin ang tsansang pumasok sa ilalim noong huli naming punta.
- Dinagdagan ang seguridad. - Kita n'yo, limitado ang galaw sa lupa.
- Bale, talo kayo. - Ano? Kaya ko ito gawin mag-isa.
- Lumipad at ihulog ang piano kay Abbot. - Hindi ang Steinway. May bibili na n'on.
Puwede natin sunugin ng napalm ang lugar. Sandali. Ubos na pala ang napalm.
Parang ang dami dapat pagdaanan para sa mga kalahating lahi?
Lahat naman lasang manok.
Isawsaw mo ang lokong 'yon sa harina at prituhin mo!
- Tapos pechay sa tabi! - Pechay!
Tama na ang kalokohan!
Pagpasensyahan mo na ako.
Di ko alam na malambot pala ang puso ni Skull Crusher.
Baka di mo ako kilala nang gaya sa iniisip mo.
Kilala kita.
Nawalan na ako ng pakialam noong pumalpak ka.
Lahat kayo, pahinga muna.
Pasensya na. Masyado silang madaldal.
Magtrabaho na uli tayo.
Uy, Gus.
Uy, Bobby.
- Aso. - Gusto mo siya hawakan?
Oo.
Aso.
Oo, Aso.
Ingat ka diyan, Bobby. Di 'yan laruan!
Bobby, paano mo...
- Ang galing mo! - Tiwala si Bobby kay Gus.
Tiwala ba si Gus kay Bobby?
Taas.
Bobby, ano'ng ginagawa mo?
- Bobby! - Hahanap tulong si Bobby.
Bobby, sandali!
- Ano'ng sinabi mo? Saan siya pupunta? - Hahanapin yata si Jepp at mama mo.
Di mo dapat siya hinayaan. Paano kung masaktan siya?
'Pag may nangyari sa kanya...
Ako ay...
Tama ka.
Tama saan?
Di dapat ako nagsinungaling tungkol kay Roy. Lumala lang lahat.
Basta bantayan mo si Bobby.
Uy, Rani.
Nandiyan ka pala.
Ayos ka lang?
May araw na maganda at masama. Alam mo ito.
Oo.
Makinig ka.
Gusto ko lang ipaalam na di ka na puwedeng mag-ikot na walang kasama,
ngayong ang kapatid ko...
Patawad, bumalik na ang Heneral.
Di niya ito magugustuhan.
Kapatid mo siya?
Oo.
Inaamin ko.
Nag-iiba ang mga tao 'pag nalalaman nila.
Di ko maisip kung bakit.
Oo.
Di bale, pasensya na pero ihahatid na kita pabalik sa kwarto mo.
Nakita ko kung paano ka niya tratuhin. Bakit ka nagtitiis?
Halimaw siya. Nakita mo ang ginawa niya.
Ikinulong niya ang mga kawawang 'yon. Ba't di ka na lang umalis?
Siya lang ang meron ako.
Kaunti na lang ang pamilya.
Naiintindihan mo ba ang nangyayari sa labas, Doktor?
May digmaan sa labas ng pader na ito.
Nilalabanan natin ang pagkalipol at natatalo na tayo.
Kaya kung ayos lang magtanong,
sa ngalan ng Diyos, ba't ka nagsisimulang mag-alaga ng manok?
Ang mga manok ang sagot.
- Pakiulit? - Galing sa Fort Smith itong mga manok.
Ilang henerasyon ang inalis mula sa genetically modified stock,
na ginawa sa Project Midnight Sun.
- Sabihin mo ang punto mo. - Oo.
Partikular dito
na kaya nilang gumawa ng antibodies na pumupuksa sa H5G9 virus.
Pero di tugma ang antibodies nila sa physiology ng tao,
pero may nahanap akong tugma sa antibodies na 'yon.
Ang Sikretong Sauce ni Dr. Bell.
Kita mo, 'pag ito lang, pinipilit lang ng gamot ang virus na di gumalaw.
- Kaya palagi itong bumabalik. - Tama.
Pero nang inihalo ko ito
sa antibodies mula sa mga manok,
di lang basta kinontra ng gamot ang virus.
Sinira niya ito.
Isang lunas?
Ang lunas.
Ilan nito ang mayroon ka?
Ito ang una. Pero kailangan pa natin...
'Wag mo akong tingnan ng ganiyan.
Ibabalik ko ang lunas mo. Pangako.
Pero di mo pa puwedeng iligtas ang munting ibon mo.
Alam mo ang ginagawa ng mga dakilang tao
kapag himala nilang nailigtas ang mundo?
Nagsasaya sila.
Ikaw, ako, hapunan ngayong gabi,
at isama mo ang maganda mong asawa.
'Wag kang mag-alala, Dok, walang manok sa menu.
Sa karanasan ko, di magaling sa taktika ang Huling mga Tao. Parang mga tanod lang.
Siguradong inilipat nila ang karamihan sa resources nila sa mga checkpoint
nang inalerto sila. Masuwerte tayo, di marunong bumaril ang karamihan.
Pero kaya namin. Tama ba, mga bata?
- Oo. - Opo, ma'am.
Kung maalis natin kahit kalahati sa kanila, maganda ang tsansa natin.
Tapos isasakay na ang kargamento...
Ang mga bata.
At umalis bago tayo makita.
Sinasabi mo bang para magtagumpay,
lilipad ang buong grupo, kasama si Big Bertha,
na dala ang buong kargamento, at hindi pa kasama ang Higante dito.
Ano'ng problema?
Kulang ang gasolina natin. Okay? Di tayo aabot sa Essex.
Ha? Nakipag-swap na tayo ng barrel kay Zhang.
Hindi, tama siya. May tagas sa huling deliver.
- Kalahating tangke ang nawala. - Eh ang depot sa LeMire City?
- Di ba matagal nang sarado 'yan? - Hindi. Nakita ko ito. Kaunti ang bantay.
Puwede natin nakawin ang gusto natin at dumiretso sa zoo.
Mahusay! Oo!
At kung mas maaga nating mapagsama ang mga lovebird at kakatwa,
mas maaga kong makukuha ang tangke.
Hihingi ka ng tawad sa binibini. At gagawin mo ito ngayon.
- Jepp. - 'Wag mong ipaulit sa akin.
Ano nangyari sa 'yo, pare?
- Jepperd, huwag. - Dati kang diyos.
Pero dumating ka ditong pilay kasama ang zookeeper,
nagmamakaawa sa tulong namin.
Maligayang pagdating sa cheap seat, Malaking Manong.
- Aba! - Hoy!
Tumigil ka!
- Uy, tigil! - Ngayon? Magsalita ka!
Kailangan mong lumabas.
- Kawal, magpatuloy ka! - Tara na!
'Yan ang sinasabi ko!
Ngayon, mukha na kayong mga sundalo! Galaw! Bilisan n'yo pa!
Ganiyan nga, kawal!
Sige pa! Wala akong pakialam kung pagod ka!
Sige, mga kawal! Tumakbo ka para magtago, bata, bilis!
Gusto mong makipagdigma, dapat mabali ka!
Ano ba! Hinahayaan mo na matalo ka ng babae!
Tayo ang Huling mga Tao!
Nagpapakitang gilas ka talaga.
Handa.
Tutok.
Tira!
Ulit. Na parang seryoso ka!
Handa, tutok, tira!
Ano'ng problema? Nakaramdam ka ng simpatya?
Hindi po, sir.
Makita mo ang isa sa kanila sa field, lalambot ka ba, recruit?
- Hindi po, sir! Hindi ako, sir. - Ano pa'ng hinihintay mo?
Hindi masama.
Ulit. Handa.
Tutok.
Tira!
Saan ka natutong bumaril nang ganiyan?
Tinuruan ko ang sarili ko, sir.
Kinuha ng Sakit ang magulang ko noong bata ako.
Matapos noon, mag-isa na lang ako.
Alam kong kung gusto ko mabuhay, dapat lumaban o mamatay.
Ayokong mamatay.
Palaban ka.
Kaunting turo lang, magiging magaling kang sundalo.
Matutuwa ang magulang mo.
Lahat kayo, maligo na at kumain.
Pinaghirapan n'yo ito.
Rani?
Rani, ayos ka lang ba?
Ayos lang ako.
Bakit nakahiga ka pa?
Tinitingnan ko lang ang mga bituin.
Sabi ko ayos lang ako, Adi.
Alam kong di madali sa 'yo ang pagsubok na ito.
Ang huling siyam na taon o bilang preso ni Abbot?
Nabanggit mo na rin...
inimbita niya tayo maghapunan.
Alam ko. Nag-iwan siya ng malinis na damit para sa 'yo.
Pero sinabi kong ang pangit nito.
Ano sa tingin mo? Gusto mo ba lumabas sa gabi?
Tingin ko, di puwedeng di pumunta.
Isa itong pagdiriwang, Rani.
Nagawa natin. Nagawa ko.
Pagkatapos ng siyam na mahabang taon, ito na nga.
Malapit ka na sa unang dosis.
Malapit na nating mabago ang lahat.
Dahil naniwala ka sa 'kin.
'Yon ang kinailangan para igalang tayo ni Abbot?
Malupit siya, oo.
At medyo makasarili, pero nirerespeto niya ang nagawa ko.
Kaya kung kailangan siya pakisamahan sa kaunti pang panahon para maalala niya,
gagawin ko.
Patagal nang patagal ang "kaunting pang panahon," Adi.
Alam ko. Pero sa ngayon, tingnan mo...
Subukan nating i-enjoy ang hapunan, ha?
Kahit pa kasama ang baliw na 'yon. Uy.
'Pag sumusobra na, sabihin mo lang ang salitang "gargoyle."
At ilalayo kita r'on.
Gargoyle.
Ang bida ngayon at ang kanyang munting ibon.
Doktor, Rani, maraming salamat sa pagtanggap sa paanyaya ko.
Bumaba na kayo.
Doktor, 'wag kang sumimangot. Pagdiriwang ito. Halika rito.
Ganito talaga ang mukha ko.
Nakasimangot ba ako?
Umupo kayo.
Sabi nila may bago kang tinutuluyan. Gusto mo ba ito?
Hindi ito aviary, pero ayos naman.
Sasabihan mo kami kung may kailangan ka?
Si Dudley na may bubbly.
Bubbly Dudley.
Dudley Bubbly.
Mahusay.
Ano'ng nasa menu, Dudley?
Sa panimula, may three-bean salad na may artichoke,
at ang main course, lasagna na may totoong keso.
Diyos ko, Dudley, saan galing 'yang menu?
- Akala ko... - Nagmungkahi ako ng isa o dalawa.
Dati siyang chef, bago ang lahat.
Napakamaalalahanin naman.
Buti at wala ka sa kusina. Baka ikaw pa mismo ang gumawa nito.
- Sinabi ko sa iyo, siya ay... - Oo, alam kong di siya nakakahawa.
Ganoon din ang sense of humor ko.
Johnny! Ano'ng meron? Maghahapunan pa lang kami.
Inimbita ko siyang sumama.
Masyado abala ang lahat, naisip kong magsalu-salo naman tayo.
Tutal, masarap kumain kasama ang pamilya.
Talaga ba?
- Ikaw ay... - Totoo.
Sige na, Johnny. Kumuha ka ng upuan.
Dudley!
Di ko alam na palakaibigan pala ang kapatid ko.
Sana di niya ipinagtapat lahat ng sikreto ng pamilya.
At ano'ng mga sikreto ang dapat ipagtapat?
Isang toast. Puwede ba?
Itong nakaraang siyam na taon ay...
Sabihin mo kung ayos na.
Oo. Salamat.
Pasensya na.
Ayos ka na?
Sinubok tayong lahat nitong nakaraang siyam na taon.
Nagdusa tayo nang husto bilang isang bansa,
bilang isang komunidad, bilang isang uri.
Nawalan tayo ng pananampalataya
at tiwala sa ating kapwa.
Pero likas ito sa 'tin, sa tadhana natin kumbaga, na magpakatatag.
At ito mismo ang tadhana natin, na siyang nagbuklod sa 'tin sa gabing ito.
Doktor, mananatili magpakailanman ang gawa mo rito sa pahina ng kasaysayan.
Rani, tiyak na ipinagmamalaki mo ang asawa mo.
Sana alam mo na kung wala ka,
hindi magiging posible ang tagumpay niya rito.
Ikaw ang naging inspirasyon niya.
Saludo ako sa iyo, Doktor. Para sa kalusugan mo.
- Cheers. - Cheers.
Cheers.
Kaya...
kumain na tayo.
Saan galing 'yon?
Napakatanga n'on.
Alam ko.
- Ako ba ay... - Hindi.
Buti nagawa kong pakalmahin ang lahat.
Di mo kailangang gawin 'yon para sa 'kin.
- Baka kailangan ko. - Alam kong nasasaktan ka.
At alam kong galit ka.
Pero kung magtutulungan tayo,
kung pagkakatiwalaan natin ang isa't isa, kausapin mo ako.
Masyadong malaki ang nakataya para hayaan nating maapektuhan nila tayo.
Hindi sila.
Ito ay...
Ipinanganak ng asawa ko ang anak namin pagkatapos ng Pagguho.
Louisa ang pangalan niya.
Di man lang napangalanan ang anak namin bago...
Bago siya kunin ng gobyerno sa 'kin.
Naging desperado ako. Hinanap ko ang kaibigan ko para humingi ng payo.
Sumali siya sa Huling mga Tao
nang una nilang tinawag ang sarili nilang ganoon.
Tutulungan daw nila ako mahanap ang pamilya ko kung sasali ako.
Noong tinanong mo ako kung ano'ng ginawa ko kasama sila...
nagsinungaling ako sa 'yo.
Isa ako sa mga nanghuli sa mga bata at nagsuko sa kanila.
At magaling ako dito. Tinawag nila akong "tagahuli ng hybrid."
Di ko alam kung ako ang kumuha sa mga anak mo. Di ko na malalaman.
Pero kahit hindi ako, alam kong katulad ko 'yon.
At dapat ko tanggapin 'yon.
Na sumira ako ng mga pamilya para maibalik ko ang akin.
Pinagkatiwalaan kita!
At binawi mo ba sila?
Salamat sa pagsabi sa 'kin.
Uy. Gusto mong umupo kasama namin?
Hindi, ayos na ako dito. Salamat.
Ang galing ng galawan mo kanina.
Pinag-uusapan ito ng lahat.
Itinuro mo lang talaga sa sarili mo lahat ng 'yon?
Oo.
Uy, alam kong di pa tayo matagal na magkaibigan, pero, alam mo...
kung may bumabagabag sa 'yo...
nandito ako.
- Ako... - Okay, makinig kayong lahat!
Ikaw, ikaw, at ikaw din.
Humanda kayo. Nandito na ang una n'yong misyon.
- Sampung minuto at aalis na tayo. - Sige, maghanda na kayo.
Sumunod kayo sa 'kin.
Sino'ng handa na sa panghimagas?
Dudley!
- Strawberry milkshake. - Sa kahilingan ng magaling na doktor.
Medyo nagmungkahi rin ako.
Salamat.
- Ito ay... - Di masarap.
Hindi nga.
Gawa sila sa military ration powder.
Kaya ganoon.
Pasensya na.
Uy.
Ang mahalaga naisip mo ako.
Talaga ba?
Ang mahalaga naisip mo?
Nagtatanong ako kasi mukha kang
tipo ng babaeng mas interesado sa resulta.
'Wag ka mainsulto pero duda ako na aabot siya rito nang wala ang
gabay mo.
Team effort ito.
- Gaya ng sa inyo ni Johnny. - Tama ka.
Sa huli, sino pa bang mapagkakatiwalaan mo sa mundo kundi ang pamilya?
- Mahusay kayo na magkasama. - Oo, kami nga.
Duo nga kami. Dati kaming duo. May music band kami noong bata pa kami.
Nagya-yadda yaddow ako sa gitara. Pero si Johnny, may boses si Johnny.
Itong maganda at madamdaming boses.
Maluluha ang mata mo.
Inisip namin maging gaya ni Simon at Garfunkel.
Oo, tumugtog kami sa open mics, sa mga talent show.
Kinuhanan ko pa siya ng pekeng ID para makatugtog kami sa dive bar.
Naaalala mo noong nagkagulo sa Cedar Mountain?
Diyos ko.
- Ayaw kami bayaran ng may-ari. - Diyos ko.
- Muntik mag-breakdown si Mama. - Oo.
Oo. Kinausap niya ako.
Sabi niya, "Oo, balang araw mawawala ako. Ikaw na lang ang matitira sa kanya.
Kailangan mo siyang alagaan."
Na ginawa ko.
Oo, nagsimula akong magtrabaho para maituloy niya ang hilig niya.
Nang sumali ako sa militar, nagpapadala ako ng pera kada buwan.
Ewan ko, mahalaga lang sa akin
na hindi mawala ang parteng iyon sa kanya.
Tapos namagitan ang tadhana,
at isang araw, dumating ang Sakit.
Namatay si Ma. Pero naalala ko ang pangako na 'yon.
Nangako akong di ako aalis sa tabi ni John.
Kahit kailan.
Ako ang magiging kamay...
siya naman ang puso.
Oo, ginagawa namin ang dapat para mabuhay sa lupit ng bagong mundong ito.
Lintik, Dudley, tatamaan ka. Ano 'yon!
Ipinaalam ng Tatlo...
Aba!
Mukhang...
nakialam na naman ang tadhana.
Ang Grupo ng Tatlo...
Sa wakas natauhan na sila at pumayag na pakinggan ang proposal ko.
Ano ba ang proposal mo?
Hintayin mo na lang bukas para malaman mo.
Pero nasa tabi ko ang star scientist ko at tiyak na makikita nila ang liwanag.
Bukas, magdadala tayo ng kaunting kaayusan sa magulong mundong ito.
Bukas,
may palabas tayo.
Ano'ng nangyari?
Hindi ko alam.
- Di siya ganoon kasama. - Baliw siya.
Hindi ka seryoso.
Baliw siya. Magkasama ba tayo sa parehong hapunan?
Medyo theatrical siya, pero sa tingin ko mahal niya ang kapatid niya,
at gagawin niya lahat para sa kanya, ganoon ako sa iyo, kaya siya at ako ay...
- Di kayo magkatulad, Adi. - Pareho kaming desperado sa lunas,
at kung di niya ako tinutukan ng baril, baka di ko pa ito nahanap.
Tutulungan mo ba talaga siya sa presentation niya bukas?
Kailangan ko.
At saka, 'yong sinabi ni Abbot tungkol sa tadhana...
Di mo ba naisip na tadhana nating mapunta rito?
'Yan ang iniisip mo?
Ang alam ko lang, nangako ako sa 'yo ng kalayaan.
Mula sa virus at sa lugar na ito. At...
Balak kong tuparin ang pangakong 'yon. Kaya oo.
Tutulungan ko siya sa tinatawag niyang palabas at...
malaya na tayo, mahal ko.
Natiis mo, di ba?
Natiis natin.
Halika na.
Mahal kita, Rani.
Mahal din kita, Adi.
- Hapunan na! - Makikita tayo. Takpan mo!
Ano 'yon?
Lagot ka ngayon.
Saan mo nakuha ito?
Lumabas ka ba ng palihim?
Hindi mo sasabihin?
Sino kaya sa inyo ang susunod sa tadtaran?
May souvenir na ako galing doon sa huli.
- Di nakaligtas ang batang buwaya. - Peter.
Ano'ng kukunin mo?
Magandang pares ng fur gloves siguro.
O unang gawa sa pakpak kaya?
Ngayong iniisip ko ito...
Gagawin ko ang lahat para sa kaunting bacon.
Bacon!
Lubayan n'yo siya!
ANG LABASAN ANG PRESERBA
Hoy!
Hoy! Tigil, kakatwa!
Gusto ko nang umuwi. Gusto ko lang makauwi.
Kumusta?
Masaya akong makilala ka, Gus.
Balita ko, may pamilyang kumukupkop ng mga hybrid sa malapit.
Simple ang trabaho natin.
Parusahan ang taksil, kunin ang nilalang.
Pagkahuli, dadalhin na sa zoo.
Kung suwerte ka, baka makita mo ang iba pang kakatwang meron doon.
Sabi nila may isang nagsasalita.
Mauuna kayo ni Jordan.
Magbabantay ang iba sa paligid.
- Opo, sir. - Mabuti.
Pagkatapos ng misyon, mga Huling mga Tao na kayo.
Tapos gagawin na lang itong opisyal.
Proud at di sumusuko ang Huling mga Tao.
Malakas umawit at humuhuli ng bubwit
- Kita tayo sa LeMire City. - Sige, boss. Kuha n'yo lahat?
Nagbago ang plano. Di ka kasama.
Bakit? Dahil sinuntok ko ang kasama mo? Alam nating nararapat sa kanya 'yon.
- Di ko ito ideya. - Uy, ano'ng nangyayari?
Kukunin ko si Gus pero di ka na parte ng buhay niya.
- Mas makakabuting sa akin siya. - Ano?
Hoy! Buksan mo ang pinto! Di mo ako puwedeng iwan dito!
Kailangan mo ako! Kailangan ako ni Gus!
Bwisit!
May mga daang matuwid.
May ibang medyo pasikut-sikot.
Pero dapat tayong magtiwala, sa huli,
dinadala tayo ng lahat ng daan sa dapat nating puntahan.
Dapat lang tayo dumating sa takdang oras.
Tagapagsalin ng Subtitle: Mary Concepcion Lonzano