OSTATNI DZWONEK
Na bombę!
Wszystkie drogi dokądś prowadzą.
Czasem zabierają nas w odległe miejsca,
a czasem do punktu wyjścia.
Wszyscy zapomnieli, że Przypadłość wciąż szaleje?
Abbot dał im lekarstwo. Wreszcie mogą się zabawić.
Za 15 minut zamkną miasto.
Daleko to?
Mamy iść na Bluegill, tam nas znajdą.
To przy suchym doku.
Kim są ci twoi kumple?
Nazywają się Władcy Nieba.
Kojarzę ich. To najemnicy.
To poniżej twojej godności?
Zależy. Dobrze ich znasz?
Właściwie w ogóle.
Ale do wczoraj ciebie też nie znałam.
Czy to ważne?
Dla takich liczy się kasa. Krętacze lądują w grobie.
A my nie mamy kasy.
Ufasz im?
Zatrudniłam jednego parę lat temu.
Czy im ufasz?
Tak.
Tobie też zaufałam i się nie zawiodłam.
Na razie.
- W porządku? - Tak.
Wypatruję zagrożenia.
Gdybyś chciał pogadać...
Nie chcę o niczym gadać.
Bolą mnie nogi i bark.
Za chwilę zamkną nas w Faktorii.
Daruj sobie te psychologiczne bzdury.
Wypatruję tylko...
Brać go!
Puszczajcie!
Zwijamy się!
UWAGA, DZIECI
Niezależnie od obranej drogi jednego możemy być pewni.
Wszystkie one prowadzą do prawdy.
A ta bywa bardzo bolesna.
ŁASUCH
Kłamałeś w sprawie Roya!
To nasz przyjaciel!
I nie żyje!
- Nie kłamałem. - Właśnie że tak.
On umarł, a nie uciekł!
My też umrzemy?
Skłamałem, żeby was chronić.
Pubba mówił, że czasem trzeba tak chronić bliskich.
Zobaczcie.
Znalazłem to, gdy byłem z doktorem.
Pomoże nam stąd uciec.
Należało do Pubby.
Znajdziemy waszą mamę i Jeppa.
Nadal może nam się udać!
Nic nie rozumiesz.
Już ci nie ufamy.
Temu Wielkoludowi też nie.
Uciekniemy stąd, ale bez ciebie.
Ma rację.
Kończy nam się czas.
Mogą zabrać każdego.
Poza tobą.
Jak to?
Różnisz się od nas.
Nie.
Nieprawda, jestem taki sam.
To czemu tu wracasz?
Niemożliwe.
Godzina 7.17.
Użyłem jaj od kur doktor Miller do inkubowania antygenów.
Wprowadziłem przeciwciała do zakażonych komórek.
Reakcja wydaje się pozytywna, ale...
czy wyeliminowano wirusa?
Pora się przekonać.
ANALIZA PRÓBEK
Błagam.
NIE WYKRYTO WIRUSA
Zadziałało!
Boże.
Dziękuję!
Udało się, doktor Miller. Uratowaliśmy świat.
Adi?
Ciekawie byłoby panią poznać.
- Adi? - Skarbie.
Powinnaś odpoczywać.
Czekałam, aż wrócisz. Kto to jest?
Nikt szczególny. Badaczka z Fort Smith.
Chyba z nią rozmawiałeś.
To nieważne.
Liczy się to...
że mi się udało.
To znaczy...
Prawdziwe lekarstwo. Koniec z tymczasową terapią.
Koniec z Przypadłością.
Muszę przygotować pierwszą dawkę.
Będzie dla ciebie.
Będziemy wolni.
Od wirusa.
I od tego bydlaka.
Rani.
Nie.
W porządku.
Pójdę już.
Wracaj do pracy.
Ktoś ma paracetamol? Strasznie mnie boli bark.
Jak tam twój nos?
Twój ryj będzie wyglądał gorzej.
Powiedział gość z taką fryzurą.
Chwila.
Znam cię.
A niech mnie!
Tommy Jepperd, prawda?
Numer 93! Egzekutor!
To było dawno.
Nie gadaj. Grałeś z najlepszymi!
Finał konferencji!
Wysadziłeś Vicky’ego Paza z korków.
Odzyskałeś piłkę i wygrałeś mecz. Zarobiłem na tobie dwie stówy.
Nadal masz tamten pierścień?
Dosyć tego, Rufus.
Kogo my tu mamy?
Trzeciego najlepszego środkowego obrońcę w historii futbolu!
Nie znam cię.
- Koleżanki też nie. - Ale znasz mój głos.
Rozmawiałyśmy przez radio.
Dolly, tak?
Jestem Aimee Eden.
Założyłam Ostoję dla hybryd.
Nie zapamiętuję głosów.
Zajrzyjcie do kieszeni.
To rysunek mojej córki Wendy.
Rozrzuciliście tysiące kopii na całym zachodzie.
Ma teraz dziewięć lat. To świetna dziewczyna.
Pojmali ją Ostatni Ludzie.
Resztę moich dzieciaków też.
I Gusa, jego chłopca.
Potrzebują nas.
Pomóżcie nam je odbić.
Powiem krótko.
Nie będę ryzykować, jeśli czegoś na tym nie zyskamy.
Ulotki kosztowały cię 100 żetonów.
Za atak na Ostoję zapłacisz dużo więcej.
To jak?
Ile zarobimy?
Co powiecie na łupy?
Mają tam pełno żywności, leków, broni, nawet czołgów.
Nie przydałby się wam czołg?
Moglibyście władać niebem i ziemią.
Ona zna to miejsce jak nikt.
- Muszą mieć też paliwo. - Podoba mi się.
Dobra, Aimee Eden.
Umowa stoi.
Tylko bez numerów,
bo zostaniecie z tym sami.
WŁADCY NIEBA DOSTARCZAMY WSZYSTKO
Rekruci, wysiadka!
Nie sądziłem, że trafię do liceum.
Głośniej!
Silni, twardzi ludzie z nas!
Tu hybrydy są bez szans!
Dalej!
Wy dwoje, ruszać się!
Nie wyglądają na asów, Lou.
Ale żyją.
I są zdrowi.
Włóżcie swoje rzeczy do pojemników.
Wszystko bez wyjątku.
Kurtki też.
KTO NAS OCALI? OSTATNI LUDZIE
Tylko się nie rozklejajcie.
Przetrwajcie szkolenie, a dołączycie do rodziny generała Abbota.
Będziecie walczyć za ludzkość.
Inaczej wyjdziecie stąd jako cywile.
Pora oddzielić ziarno od plew.
Zaprowadź ich.
Słyszeliście? Idziemy.
Ruszać się!
Czas się wykazać!
Witamy z powrotem.
Jak tam podboje?
Podać coś?
Dzwonili już?
Kto taki?
Trójca, Johnny!
To dla nich był ten wyjazd.
Z watażkami tak już jest.
Nie odezwą się pierwsi.
Gdzie jest mój więzień?
Doktor prosił o przeniesienie żony do nowej kwatery.
To nic wielkiego. Mieliśmy wolne pokoje.
Był też drobny incydent.
Nic poważnego.
Próba włamania, ale załatwiłem to.
Och.
Dlaczego zawsze muszę żałować, że ci zaufałem?
Przepraszam.
Jak stąd uciec?
Zaczekajmy.
Musimy się wydostać.
Poczekajmy na mamę.
Ona nie wróci.
Znajdziemy jakieś wyjście.
Zwiększyliśmy zakres działalności.
Leki, złom, zabytki.
Transportujemy wszystko.
Przewóz hybryd mi się podoba.
Nawet szczep zagłady nas nie spowolnił.
To ekonomia katastrof.
Im gorzej na świecie, tym lepiej dla nas.
Ale nie dla ciebie, Wielkoludzie, bo potraciłeś sponsorów.
Nie nazywaj mnie tak.
Hej.
Jeśli oni będą zadowoleni, to my też.
Wyluzuj.
Jestem wyluzowany.
Dzieci są zamknięte w dawnej pompowni.
Żołnierze pilnują wszystkich wejść i wyjść.
Mają ludzi tutaj, tutaj i tutaj.
Po naszej ostatniej akcji odpada już wejście tunelem.
Wzmocnili ochronę.
Widzicie, że mało jest opcji lądowych.
Macie przesrane.
Dam radę nawet sam.
Zrzucimy na Abbota fortepian.
Nie, mamy kupca na tego steinwaya.
Potraktujmy ich napalmem.
Też nie, skończył się.
Sporo zachodu, żeby odbić parę mieszańców.
I tak smakują jak kurczak.
Wystarczy je opanierować i usmażyć!
- I podać z kapustą! - Dobre!
Skończcie pieprzyć!
Proszę wybaczyć.
Nie wiedziałem, że Egzekutor jest taki wrażliwy.
Może jednak nie znasz mnie za dobrze.
Znałem cię.
Ale potem zszedłeś na psy.
Zróbmy przerwę.
Przepraszam.
Za dużo gadają.
Wróćmy do pracy.
Cześć, Gus.
Cześć, Bobby.
- Pies. - Podać ci go?
Tak.
Pies.
Uważaj, to nie zabawka.
Jak to zrobiłeś? Jesteś geniuszem.
Bobby ufa Gusowi.
Gus ufa Bobby’emu?
Wyżej.
- Co ty robisz? - Bobby znajdzie pomoc.
Zaczekaj!
Co mu nagadałeś? Dokąd poszedł?
Szuka Jeppa i mamy.
Mogłeś go zatrzymać.
Zrobi sobie krzywdę.
Jeśli coś mu się stanie...
Ja tylko...
Miałaś rację.
W jakiej sprawie?
Źle, że was okłamałem.
To tylko zaszkodziło.
Patrz, czy Bobby nie wraca.
Cześć, Rani.
Tu jesteś.
Wszystko gra?
Miewam gorsze dni.
Wiesz, jak to jest.
Tak.
Posłuchaj.
Nie możesz już się przemieszczać bez eskorty.
Mój brat...
Generał wrócił.
Nie spodobałoby mu się to.
To twój brat?
Tak.
Wydało się.
Ludzie czasem dziwnie reagują.
Nie wiem dlaczego.
Tak.
Wybacz, ale muszę cię odprowadzić.
Widziałam, jak cię traktuje.
Czemu to znosisz?
Wiesz, że to potwór.
Więzi te biedne hybrydy. Czemu tego nie rzucisz?
Mam tylko jego.
Rodzina jest teraz w cenie.
Wie pan, co się dzieje na świecie?
Na zewnątrz trwa wojna.
Przegrywamy walkę o przetrwanie.
Pozwoli pan więc, że spytam.
Dlaczego urządził pan tu kurnik?
W tych kurach tkwi odpowiedź.
- Słucham? - Przywieźliśmy je z Fort Smith.
To potomstwo genetycznie zmodyfikowanych kur
stworzonych w ramach projektu Dzień Polarny.
- Do rzeczy. - Już.
Potrafią wytwarzać przeciwciała
zwalczające wirusa H5G9.
Są one niekompatybilne z ludzką fizjologią,
ale znalazłem coś, z czym są zgodne.
Sekretny składnik doktor Bell.
Sam składnik wprowadzał wirusa w stan uśpienia.
- Dlatego choroba wracała. - Właśnie.
Ale po połączeniu z przeciwciałami kur...
lek nie tylko usypia wirusa.
On go niszczy.
Lekarstwo?
Prawdziwy lek.
Ile ma pan dawek?
Ta jest pierwsza.
Proszę tak nie patrzeć.
Oddam panu ten lek,
ale jeszcze za wcześnie na ratowanie pana wybranki.
Wie pan, co robią wielcy ludzie,
gdy jakimś cudem uratują świat?
Świętują.
Zapraszam dziś pana na kolację.
Proszę zabrać żonkę.
Bez obaw, nie podamy kurczaka.
Ostatni Ludzie nie myślą zbyt taktycznie.
To raczej prosta bojówka.
Pewnie przekierują ludzi na posterunki, gdy ogłoszą alarm.
Większość z nich fatalnie strzela.
W przeciwieństwie do nas, prawda?
Jeszcze jak.
Jeśli odciągniemy choć połowę żołnierzy, mamy spore szanse.
Potem zabezpieczymy towar.
To znaczy dzieci.
I vámonos, zanim się ogarną.
Czyli musimy polecieć tam całą flotą, także Grubą Bertą,
z pełnym obciążeniem, a do tego z tym kolosem.
W czym problem?
Mamy za mało paliwa. Nie dolecimy do Essex.
Przecież wymieniliśmy zapasy z Zhang.
Przy transporcie rumu doszło do wycieku. Straciliśmy pół baku.
A skład przy Lemire City?
- Nie zamknęli go lata temu? - Widziałem, że działa.
Ma niedużą obstawę.
Ukradniemy zapasy i polecimy do zoo.
Świetnie!
Im szybciej damy tej parce ich dziwolągi, tym szybciej dostanę swój czołg.
Tym razem ją przeprosisz.
- Natychmiast. - Jepp.
Nie każ mi powtarzać.
Co się z tobą stało?
Jepperd, przestań.
Kiedyś byłeś bogiem.
A teraz przychodzisz tu z babką z zoo i błagasz o pomoc.
Witamy na dnie, Wielkoludzie.
Zostaw go!
- Przestań! - Co jeszcze powiesz?
Musisz stąd wyjść.
- Dalej, żołnierzu! - Naprzód!
O to chodzi!
Wreszcie wyglądacie jak żołnierze!
Szybciej!
Tak jest!
Szybciej! Mam gdzieś wasze zmęczenie!
Dalej, kryjcie się!
Chcecie iść na wojnę? Najpierw was złamiemy!
Dziewczyna was wyprzedza!
Jesteśmy Ostatnimi Ludźmi!
Przy tobie wypadamy słabo.
Gotuj broń!
Cel!
Pal!
Jeszcze raz, ale porządnie!
Gotuj broń, cel, pal!
Co jest? Żal ci hybryd?
Nie.
Na polu bitwy też będziesz im współczuć?
Nie, sir! Nie ja!
To na co czekasz?
Nieźle.
Jeszcze raz. Gotuj broń!
Cel!
Pal!
Gdzie się nauczyłaś tak strzelać?
Uczyłam się sama.
Rodzice zachorowali, gdy byłam mała.
Zostałam sama.
Mogłam albo walczyć, albo umrzeć.
Nie chciałam umierać.
Wojowniczka z ciebie.
Zrobimy z ciebie świetnego żołnierza.
Rodzice byliby dumni.
Umyjcie się i coś zjedzcie.
Zasłużyliście.
Rani?
Nic ci nie jest?
Nie.
Czemu leżysz w łóżku?
Patrzę w gwiazdy.
Mówiłam, że nic mi nie jest.
Wiem, że to był dla ciebie trudny okres.
Ostatnie dziewięć lat czy niewola u Abbota?
Skoro o nim mowa...
to zaprasza nas na kolację.
Wiem, zostawił ci czyste ubrania.
Ale ostrzegam, że są paskudne.
Co ty na to?
Piszesz się na kolację?
Chyba nie możemy się wykręcić.
Mamy co świętować.
Udało nam się. Mnie się udało.
Dziewięć długich lat.
Już niedługo dostaniesz pierwszą dawkę.
Już niedługo zdołamy wszystko zmienić.
Bo we mnie uwierzyłaś.
Dotąd Abbot nie traktował nas jak ludzi.
Wiem, to barbarzyńca.
A do tego narcyz, ale szanuje moje osiągnięcia.
Mogę jeszcze przez chwilę zaspokajać jego próżność.
Ta chwila robi się coraz dłuższa.
Wiem, ale na razie...
cieszmy się tą kolacją, dobrze?
Nawet w towarzystwie wariata z brodą.
Jeśli cię to przerośnie,
powiedz „gargulec”.
Zabiorę cię stamtąd.
Gargulec.
Nasz bohater i jego ukochana!
Panie doktorze, Rani, dziękuję za przyjęcie zaproszenia.
Proszę na dół.
Niech pan się nie smuci. Mamy świętować. Proszę tędy.
Mam taką twarz.
Wyglądam smutno?
Proszę siadać.
Ponoć dostałaś nowe kwatery.
Podobają się?
To nie ptaszarnia, ale dam radę.
W razie czego daj nam znać.
Dudley z bąbelkami.
Bąbel z Dudleykami.
Wyśmienicie.
Co mamy w menu?
Na przystawkę jest sałatka fasolowa z karczochem,
a danie główne to lasagne z prawdziwym serem.
Skąd wzięliśmy takie menu?
- Myślałem... - Zaproponowałam parę potraw.
Dawniej była szefową kuchni.
Jak miło.
Pewnie aż cię trzęsło, by wszystko zrobić własnoręcznie.
- Już mówiłem... - Wiem, nie zaraża.
Tylko żartowałem.
Johnny, co tam?
- Zaraz jemy kolację. - Zaprosiłam go.
Wszyscy byli tacy zarobieni, że dobrze nam to zrobi.
W końcu miło coś zjeść z rodziną.
Naprawdę?
- Jesteście... - Owszem.
Śmiało, Johnny.
Weź sobie krzesło.
Dudley!
Nie wiedziałem, że brat jest taki towarzyski.
Mam nadzieję, że nie zdradził rodzinnych sekretów.
A cóż to za sekrety?
Wznieśmy toast.
Dziewięć ostatnich lat...
Powiedz ile.
Dziękuję.
Przepraszam.
Już?
Dziewięć ostatnich lat ciężko nas doświadczyło.
Ponieśliśmy wielkie straty jako kraj,
jako społeczność i jako gatunek.
Straciliśmy wiarę.
Przestaliśmy ufać bliźnim.
Ale naszą naturą,
naszym przeznaczeniem jest przetrwanie.
I to właśnie przeznaczenie zebrało nas przy tym stole.
Pańska praca zapisze się na kartach historii.
Rani, na pewno jesteś dumna z męża.
Wiedz, że bez ciebie
nie zdołałby tu nic osiągnąć.
Byłaś jego muzą.
Gratuluję, doktorze. Pańskie zdrowie.
Zdrowie.
No dobrze.
Zacznijmy jeść.
Co w ciebie wstąpiło?
To było głupie.
Wiem.
- Czy... - Nie.
Udało mi się to załagodzić.
Nie musiałeś mnie bronić.
Może i nie.
Wiem, że cierpisz.
Że jesteś zły.
Ale jeśli mamy współpracować,
jeśli mamy sobie ufać, to musimy rozmawiać.
Stawka jest zbyt wysoka,
by byle dupek mógł cię sprowokować.
Nie chodzi o nich.
Moja...
Moja żona urodziła syna zaraz po Zapaści.
Miała na imię Louisa.
Nie zdążyliśmy nazwać syna.
Rząd mi go odebrał.
W desperacji poradziłem się dawnego kumpla.
Należał do Ostatnich Ludzi od początku.
Mówił, że ma kontakty.
Że pomogą mi znaleźć rodzinę, jeśli też się zaciągnę.
Pytałaś, co robiłem z dziećmi.
Okłamałem cię.
Byłem jednym z tych, którzy je łapali.
Dobrze mi to szło.
Nazywali mnie łowcą hybryd.
Nie mam pojęcia, czy to ja złapałem twoje dzieci.
Ale nawet jeśli nie, to zrobił to ktoś podobny.
Muszę z tym żyć.
Rozdzielałem cudze rodziny,
by odzyskać swoją.
Ufałam ci!
I co, odzyskałeś?
Dzięki za szczerość.
Chcesz się przysiąść?
Nie trzeba, dzięki.
Nieźle się dziś popisałaś.
To temat dnia.
Naprawdę nauczyłaś się tego sama?
Tak.
Wiem, że znamy się od niedawna,
ale jeśli chcesz pogadać,
to śmiało.
- Ja... - Słuchajcie!
Ty, ty i wy dwaj.
Pora na pierwszą misję. Wyjazd za dziesięć minut.
Przyszykujemy was.
Za mną.
Gotowi na deser?
Dudley!
Shaki truskawkowe.
Na prośbę pana doktora.
Też coś zaproponowałem.
Dziękuję.
- Są... - Nie najlepsze.
Zdecydowanie.
Zrobione z proszku z racji wojskowych.
To dlatego.
Przepraszam.
Hej.
Liczą się chęci.
Naprawdę?
Liczą się chęci?
Pytam, bo sprawiasz wrażenie kobiety,
którą obchodzą głównie wyniki.
Nie zaszlibyśmy tak daleko bez twojej...
pomocnej dłoni.
To wspólny sukces.
To jak z tobą i z Johnnym.
Święte słowa.
Komu w końcu możemy ufać, jeśli nie rodzinie?
Tworzycie niezły duet.
To prawda.
Naprawdę byliśmy duetem.
W młodości mieliśmy zespół.
Ja brzdąkałem na gitarze, ale Johnny miał głos.
Piękny, poruszający głos.
Wyciskał z oczu łzy.
Chcieliśmy być jak Simon i Garfunkel.
Graliśmy w klubach i na pokazach talentów.
Załatwiłem mu lipny dowód, by miał wstęp do knajp.
Pamiętasz tę bójkę w Cedar Mountain?
Boże.
- Facet nie chciał zapłacić. - Boże.
Mama była załamana.
Tak.
Urządziła mi pogadankę.
Mówiła, że ona kiedyś umrze,
że będziesz miał tylko mnie.
„Zajmij się nim”.
I tak zrobiłem.
Pracowałem, by mógł realizować swą pasję.
Po zaciągnięciu się co miesiąc wysyłałem kasę do domu.
Zależało mi na tym,
by nie zatracił tej cząstki siebie.
A potem wtrąciło się przeznaczenie.
Pojawiła się Przypadłość.
Mama zmarła, ale pamiętałem swoją obietnicę.
Przysiągłem, że nie opuszczę Johna.
Nigdy.
Ja miałem być ręką...
a on - sercem.
Robimy, co trzeba, by przetrwać w tym świecie.
Dudley, zatłukę cię!
Co jest?
Trójca powiedziała...
No cóż.
Wygląda na to,
że przeznaczenie wtrąciło się ponownie.
Trójca...
opamiętała się i zgodziła wysłuchać mojej oferty.
Co to za oferta?
To musi zaczekać do jutra.
Ale mam u boku genialnego naukowca. Na pewno ich przekonam.
Zaprowadzimy trochę porządku w pełnym chaosu świecie.
Jutro urządzimy przedstawienie.
Co to było?
Nie wiem.
- Nie jest taki zły. - To wariat.
Chyba żartujesz.
On oszalał.
Słyszałeś to samo?
Lubi teatralne gesty, ale kocha swojego brata.
Zrobi dla niego wszystko. Ja dla ciebie też, więc pod tym względem...
Nie jesteście tacy sami.
Obaj szukamy lekarstwa.
Gdyby mi nie zagroził, pewnie bym go jeszcze nie znalazł.
Naprawdę pomożesz mu w prezentacji?
Muszę.
I to, co mówił o przeznaczeniu...
Nie sądzisz, że było nam pisane tu trafić?
Tak uważasz?
Wiem tylko, że obiecałem ci wolność.
Od wirusa i tego więzienia.
Zamierzam dotrzymać słowa, więc pomogę mu w przedstawieniu,
a potem będziemy wolni.
Wiele przeszedłeś.
Oboje przeszliśmy.
Chodź.
Kocham cię, Rani.
Ja ciebie też, Adi.
Kolacja, dziwolągi!
Uryj to!
A to co?
Macie przechlapane.
Skąd to macie?
Wymykacie się stąd?
Nie powiecie, co?
Ciekawe, które następne trafi pod nóż.
Po ostatnim wziąłem sobie coś na pamiątkę.
Krokodyl nie miał szans.
Peter.
Ty co sobie weźmiesz?
Może futrzane rękawiczki?
Albo poduszkę z pierzem?
Chociaż...
wiele bym dał za trochę bekonu.
Bekon!
Zostawcie ją!
WYJŚCIE OSTOJA
Hej!
Stój, dziwolągu!
Chcę tylko wrócić do domu.
Witaj.
Miło cię poznać, Gus.
Podobno jakaś rodzina ukrywa tu hybrydy.
Zadanie jest proste.
Ukarać zdrajców i przejąć zwierzaki.
Potem zawieziemy je do zoo.
Może uda wam się zobaczyć inne tamtejsze dziwolągi.
Ponoć jeden nawet gada.
Idziesz z Jordanem na szpicy.
Reszta zabezpiecza teren.
- Tak jest. - Dobrze.
Po tej misji będziecie jednymi z nas.
Zostaną już tylko formalności.
Silni, twardzi ludzie z nas!
Tu hybrydy są bez szans!
- Widzimy się w Lemire City. - Tak jest.
Zmiana planów. Nie lecisz.
Bo go walnąłem?
Wiesz, że sobie zasłużył.
To nie mój pomysł.
Co jest grane?
Odbiję Gusa, ale musisz dać mu spokój. Ze mną będzie mu lepiej.
Co?
Otwórz te drzwi!
Nie zostawiaj mnie! Potrzebujesz mnie! Gus też!
Szlag!
Niektóre drogi są proste.
Inne wiodą naokoło.
Powinniśmy jednak wierzyć,
że ostatecznie wszystkie zaprowadzą nas do celu.
Musimy tylko dotrzeć do niego na czas.
Napisy: Przemysław Żbikowski