‪เมื่อเป็นเรื่องของคนที่เรารัก
‪เราพร้อมจะทําถึงขั้นไหนเพื่อปกป้องพวกเขา
‪มันก็อยู่ที่ว่าโลกใบนี้ผลักดันเราไปไกลแค่ไหน
‪บางครั้งโลกก็ผลักดันเราไปไกลพอสมควร
‪ไม่เลวเลยที
‪คืนนี้ไปกินมีตโลฟที่เขาเสิร์ฟสิ นายทําดีมาก
‪คิดจะให้ผมทําแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
‪เข้าใจ
‪ฉันรู้ว่ามันไม่สนุก แต่นายทํางานดีอยู่นะ
‪ผมช่วยลาสต์เมน
‪และลาสต์เมนจะช่วยให้ได้ลูกเมียคืนมา
‪ตกลงกันไว้อย่างนั้น
‪ไม่เอาน่าที
‪นายก็รู้ว่าฉันกดดันให้เขาหาลูอิซ่าอยู่
‪แต่นายไม่ใช้หัวคิดเลยว่าต่อไปจะเป็นไง
‪ลูกนายเป็นไฮบริด
‪ไม่ช้าก็เร็ว พวกเขาจะไปจับมัน
‪ก็ลองดูสิ
‪อยู่ที่นี่นายสร้างชื่อเสียงได้นะ
‪คิดว่าผมสนหรือไง
‪ตั้งแต่มาร่วมกองทัพ ไม่ว่าผมจะทําอะไร ‪โค้ชเอาความดีความชอบไปหมด
‪ถึงเวลาที่โค้ชต้องทําตามสัญญาแล้ว
‪ก็ได้ ฉันจะโทรหาใครดู
‪ล่าสุดได้ยินมาว่าพวกเขามีเบาะแสดีมาก
‪ขอให้เป็นพวกเขานะ
‪อะไร ไม่นะ
‪ไม่นะ ติดสิโว้ย อย่า...
‪แม่งเอ๊ย!
‪อะไร...
‪มาดังอะไรเอาตอนนี้วะ
‪และเมื่อโลกผลักดันเราไปถึงจุดนั้น ‪มันก็ทําให้สงสัยว่า...
‪เราจะกลับมาได้หรือเปล่า
‪ผมไม่กลัวคุณหรอกนะ
‪งั้นก็เป็นความจริง
‪สัตว์เลี้ยงตัวน้อยของหมอสิงห์พูดได้
‪ผมไม่ใช่สัตว์เลี้ยง
‪เออ จริงด้วย
‪ฉันพูดผิดเอง
‪แกไม่ใช่สัตว์เลี้ยง
‪สัตว์เลี้ยงน่ะมันสอนให้เชื่อฟังได้
‪แต่แกไม่เชื่อฟังใช่ไหมล่ะ
‪ใช่
‪แกขวิดลูกน้องฉันคนนึง แล้วยังจะวิ่งหนีอีก
‪คิดจะหนีไปไหนงั้นเหรอ
‪บ้าน
‪แสนรู้ดีเนอะ
‪มา จะอธิบายอะไรให้ฟัง
‪อีกไม่นานคนทั้งโลกจะได้รู้ว่า
‪ไฮบริดคือกุญแจสู่ยารักษา
‪และเมื่อโลกรู้แล้ว ซึ่งรู้แน่
‪แกจะวิ่งเร็วหรือไกลแค่ไหนก็ไม่สําคัญ
‪จะไม่มีที่ไหนปลอดภัย
‪ทุกคนจะอยากได้ตัวแก
‪ขอถามอะไรหน่อยสิ
‪ทําไมต้องดิ้นรนขนาดนี้ด้วย ‪ทั้งที่แกอยู่ในโลกที่ไม่ต้องการแกชัดๆ
‪คนที่โลกไม่ต้องการอาจเป็นคุณก็ได้
‪โอเค แกอาจพูดได้ก็จริง
‪แต่แกโกหกตอนพูดว่าไม่กลัว
‪แกขวัญหนีดีฝ่อ
‪ซึ่งก็สมควรแล้ว
‪แกมันเป็นลูกกวางน้อยที่ดิ้นรนจะหนีกับดัก
‪เพราะรู้ว่านายพรานกําลังมา
‪เลิกดิ้นเถอะ
‪นิ่งๆ ไว้นะ
‪เก่งมาก เดี๋ยวแกก็รู้ว่าไม่ควรดิ้น
‪รู้หรือเปล่าว่ามนุษย์เรา ‪หาทางใช้ประโยชน์จากทุกส่วนของกวางได้
‪ทั้งลําไส้ หนัง หาง...
‪แม้แต่ไขมันก็เอามาเคี่ยวช้าๆ ทําเป็นไขได้
‪ใช้ทารองเท้าให้กันน้ํา
‪- ฉันเรียนมาจากในกองทัพ ‪- หยุด!
‪รู้ไหม หมอสิงห์น่ะ คนอะไรเก๊งเก่ง
‪เขาหาทางใช้ประโยชน์จากสเต็มเซลล์น้อยๆ
‪ที่พวกแกเก็บซ่อนไว้ในกระดูกได้ด้วยนะ
‪แค่ต้องกะเทาะให้แตก...
‪แล้วก็แต่นแต๊น
‪เจอยารักษา
‪โทษทีนะแบมบี้
‪ฉันไม่ได้เขียนกฎขึ้นมา
‪แค่ทําตามที่วิทยาศาสตร์มันบอก
‪แน่นอน
‪ว่ามีส่วนนึงของกวางที่มีค่ามากเกินส่วนอื่น
‪กัส
‪เห็นมะ ได้กลับมาทุกทีเลย
‪อย่าเข้ามาใกล้นะ!
‪อย่ามามอง!
‪มันเอาไปเลย
‪พวกมันทําแบบนี้กับนายทําไม
‪ให้พวกเรากลัว
‪พวกเธอพูดถูก ฉันไม่น่าไว้ใจคุณหมอสิงห์เลย
‪เขาจะฆ่าพวกเราทุกคนเพื่อการทดลองครั้งใหญ่
‪รู้หรือเปล่า ฉันอ่านป้ายสวนสัตว์หมดเลยนะ
‪มีป้ายเกี่ยวกับกวางหางขาวด้วย
‪ป้ายเขียนว่า ‪เวลาเขากวางหักออกไป มันจะงอกใหม่
‪แกร่งกว่าเดิม
‪นี่
‪พวกเราจะหนีออกไป
‪แล้วเราจะแกร่งกว่าที่เคยเป็นมา
‪ใช่
‪(กองกําลังลาสต์เมน)
‪ออกซิเจนในเลือดและการหายใจคงที่
‪เอาละ
‪อุณหภูมิร่างกาย
‪36.2 องศาเซลเซียส
‪มองหน้าผมนะที่รัก มองผม
‪ดูผ่านอยู่นะ
‪แหม หยาบคาย
‪คุณเป็นไงบ้าง ฉันได้ยินคุณซ้อมบทแต่เช้าตรู่เลย
‪อยากให้มันรีบๆ จบไปซะที
‪ฉันไม่ชอบเลย ‪ที่แอบบอตลากคุณมานําเสนองานเขาด้วย
‪แล้วเขาชวนฉันไปดูเพื่อกร่างอํานาจชัดๆ
‪เราผ่านด่านยากมาได้แล้ว
‪ตราบใดที่เราเดินออกไปจากที่นี่ได้
‪พร้อมยารักษา
‪ก่อนไปเราปล่อยน้องไก่ก่อนดีไหม
‪เนอะ
‪อดิ
‪- มีอะไร ‪- มัน...
‪เป็นไปไม่ได้
‪(ตรวจพบไวรัส!)
‪แปลว่า...
‪ตายแล้ว
‪ผมจะใส่... ตัวอย่าง...
‪ล็อตใหม่เข้าไป แล้วก็...
‪(ตรวจพบไวรัส!)
‪ยารักษาไม่ได้ผล
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ให้ตายเถอะ มันต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงข้ามคืน!
‪อดิ นี่ ไม่เป็นไรนะ
‪นี่ มองหน้าฉันสิ
‪อย่ามาโดนตัวผม
‪ได้
‪ผมขอโทษ
‪เสียแรงมาตั้งมาก
‪แต่ล้มเหลว
‪ผมล้มเหลว
‪คุณทําเต็มที่แล้ว
‪แต่ยังไม่ดีพอ
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันปล่อยวางได้ซะที
‪ฉันเหนื่อยแล้วอดิ
‪ฉันรอที่จะใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่ได้
‪มันต้องมีอย่างอื่นที่เราทําได้สิ
‪แอบบอตคาดหวังให้คุณไปหนุนหลังเขาที่งานวันนี้
‪ให้สามผู้ยิ่งใหญ่เชื่อว่าเขามียารักษา
‪- พระเจ้า แอบบอตฆ่าเราแน่เลย ‪- ไม่เห็นหรือไง
‪ถ้าคุณบอกความจริง ‪ว่าเขาไม่เคยมียารักษาแต่แรก
‪ทุกอย่าง แผนการหลอกลวงของเขาจะพังหมด
‪ไม่ ผมไปหักหน้าเขาต่อหน้าทุกคนไม่ได้
‪ใครบอก
‪เมื่อขุนศึกเหล่านั้นรู้ความจริง
‪เขาโดนขย้ําทั้งเป็นแน่
‪มันจะวุ่นวายโกลาหล
‪เราจะหนีไปตอนนั้นแหละ
‪นี่...
‪นี่คือโอกาสของเรา
‪แต่ถ้าผมยอมแพ้เรื่องยารักษา งั้นคุณ...
‪เราจะเป็นอิสระ
‪หมอสิงห์ กรุณารายงานตัวที่ทางเข้าหลัก
‪โอเค
‪- นี่ ‪- ครับ...
‪ผมจะติดกระดุมบน
‪คุณทําได้ อดิ
‪คุณมีอํานาจมากกว่าที่คิด
‪ไปได้แล้ว
‪ยืนยันเป้าหมาย
‪ไฮบริดหนึ่งตัว น่าจะเป็นจําพวกตระกูลแมว
‪คุยแบบคนปกติกันก็ได้นะ
‪- ไม่มีพ่อแม่เลยเหรอ ‪- ไม่มี
‪- เห็นแค่หาง ‪- ไหนขอดูหน่อย
‪เห็นอะไร
‪มันอาจไม่ใช่ไฮบริด
‪ยกเลิกภารกิจไหม
‪ไม่ เราควรเข้าไป
‪เรามาจับไฮบริด ไม่ใช่มาทําอย่างอื่น
‪ถ้าฉันคิดถูก งานนี้ดีกว่าจับพวกไฮบริดซะอีก
‪อะไรจะดีไปกว่าจับไฮบริดได้อีกล่ะ
‪ตัวที่ไร้เดียงสาน้อยกว่านั้นเยอะ
‪เบ็คกี้!
‪แบร์
‪เบ็คกี้!
‪- เราต้องหยุดมันไว้ มันเป็นพวกกองทัพสัตว์ ‪- ฉันจับเอง เรียกกําลังเสริม
‪ไงจ๊ะเพื่อนรัก
‪ฉันรู้แต่แรกแล้วว่าเธออ่อนแอ
‪แต่ไปเข้ากองทัพลาสต์เมนเนี่ย ‪ตกต่ํากว่านี้มีอีกไหมเนี่ย
‪เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินว่าอะไรสูงต่ํา ‪ไอ้พวกยึดอํานาจ!
‪มาทําอะไรที่นี่กันแน่
‪เราได้ข่าวว่าเกิดอะไรขึ้นที่สวนสัตว์เอกเซกซ์
‪มันเอาไฮบริดไปขังที่นั่น
‪แค่อยากยืนยันข่าวกรองกับพวกลาสต์เมน...
‪แล้วเธอก็มาจนได้
‪วางแผนจะเดินทอดน่องเข้าไปในเมืองเหรอ
‪เธอสู้กองทัพแอบบอตไม่ได้หรอก
‪เธอจะทําให้มีคนถูกฆ่าตาย!
‪ก็นั่นแหละที่ต้องการ
‪ไม่ใช่ หมายถึงคนของกองทัพสัตว์
‪ไรโน โพนี่
‪กับเธอ
‪เราเป็นทหาร แบร์
‪ไม่ เราแค่คิดว่าต้องเป็น
‪เธอไม่ตอบซะทีว่ามาที่นี่ทําไม
‪ฉันก็จะไปที่สวนสัตว์
‪กัสก็ถูกจับไปขังที่นั่นด้วย
‪ฉันจะไปช่วยเขา
‪ไม่หรอกถ้าโดนฉันหยุดไว้ซะก่อน
‪ฉันปล่อยให้เธอแฉแผนเราไม่ได้
‪โห
‪ดีนะที่ฉันมาถึงพอดีเลย
‪จ่ากําลังมา
‪เขาต้องอึ้งแน่เลย
‪หมอ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪ครับ
‪เยี่ยมมาก
‪วันนี้ห้ามมีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด
‪มื้อค่ําเมื่อคืนช่างน่าอภิรมย์เสียจริงๆ
‪- ไว้ต้องกินข้าวด้วยกันอีก ‪- ครับ
‪ตื่นเวทีเหรอ
‪ผมชอบคุยกับคนไข้แบบตัวต่อตัว
‪มากกว่า... มาพูดบรรยาย
‪จะแนะนําให้นะ ฉันชอบมองว่าคนดูเป็นหุ่นเชิด
‪แล้วฉันเป็นคนชักใย
‪- นะ ‪- ครับ
‪ได้ยินเหมือนกันหรือเปล่า
‪โชคชะตาเรียกชื่อเราแล้ว
‪ยินดีด้วยนะแอบบอต
‪นายทําให้ใครก็เมินนายไม่ได้
‪ข่าวเรื่องทัวร์ของฉัน ‪มันเดินทางไปถึงที่ลุ่มแล้วสินะ
‪ก็ต้องไปถึงสิ
‪นายชักใยฝูงชนเก่งอยู่แล้วนี่
‪รู้สึกอบอุ่นใจดีจังเลย ‪ที่นายลืมความบาดหมางระหว่างเรา
‪แล้วเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับเขตแดนนาย
‪ฉันสวดมนต์ให้นายนะ
‪คงเป็นวอสส์ใช่ไหม
‪- ผมไม่เคยได้มีโอกาส... ‪- เก็บเซนทอไรไว้ที่นี่สินะ
‪ไฮบริดน่ะ
‪ใช่แล้ว พวกผู้บุกรุกจากต่างดาว
‪แต่ไม่ต้องห่วงนะวอสส์ คนของผมขังไว้แน่นหนา
‪นึกว่าถ้ายิ่งมุ่งร้ายกับชาวเซนทอไร ‪พวกเขาจะยิ่งบันดาลโทสะ
‪แต่แล้วผมได้ข่าวเรื่องยารักษา
‪ต้องขอขอบคุณนักวิทยาศาสตร์คนเก่งของผม
‪เราก็ใกล้ที่จะสามารถ...
‪ผู้ไม่ศรัทธาต่างพากันล้มตาย
‪แต่เราจะคงอยู่
‪เราจะคงอยู่
‪ใช่ เราจะคงอยู่
‪ขอซูฮกเลย ไม่นึกว่า ‪จะไปดึงความสนใจนางพญาได้ด้วย
‪คนสวยมาแล้ว
‪เหมือนดอกกุหลาบกลางทะเลทราย
‪คุณนายจาง
‪โอ๊ยนายพล เรียกฉันเฮเลนก็ได้
‪ดีจังเลยที่ได้มาเจอตัวจริงในสวนสัตว์นี้ซะที
‪ขอบคุณครับที่รับคําเชิญ
‪แล้วปลีกตัวออกมาจากสงครามกับบารอน
‪ปะทะกันนิดๆ หน่อยๆ เอง ‪อย่าเรียกสงครามเลย
‪นับวันฉันยิ่งแก่ลงทุกที
‪คงไม่ได้เชิญเรามารับยารักษาฟรีๆ หรอกใช่ไหม
‪ท่านทั้งหลาย
‪ได้เวลาคุยกันเรื่องอนาคตของเราแล้ว
‪ได้เวลาแล้ว
‪เราชะลอพวกเขา ศึกษาทุกการเคลื่อนไหว
‪นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา
‪เราจะไม่ยอมเป็นนักโทษในบ้านของเราอีกต่อไป
‪เท็ดดี้ หยิบที่กันแดดไปแล้วนะ ‪รู้นะว่าต้องทําไง
‪พอออกจากกรงได้แล้วเราจะไปทางประตูใต้
‪ก่อนอื่นต้องผ่านโถงไปให้ได้
‪กัส เราจะให้นายนําทางนะ
‪ถามจริง
‪แน่ใจแล้วเหรอ
‪- เราพร้อมแล้ว ‪- ไม่ใช่
‪หมายถึงเนี่ย
‪ฉันไว้ใจเขา
‪เขาเป็นพวกของเรา
‪ทุกคนเอาด้วยหรือเปล่า
‪แอชใช่ไหม
‪ใช่ ส่วนนายคือนักจับไฮบริด
‪ขอบอกเลยว่ะ
‪บ้ามากเลยที่ไอ้พวกนั้นมัน...
‪มาร์ลินบอกว่านายอาจรู้ว่าครอบครัวฉันอยู่ไหน
‪ไม่ใช่คนขี้คุยสินะ
‪ก็มีเหตุผล
‪ถ้าต้องอยู่กับพวกนั้นตามลําพังนานๆ...
‪ถ้ารู้ว่าครอบครัวฉันอยู่ไหน ก็รีบบอกมาเดี๋ยวนี้
‪ให้ตาย บอกก็ได้
‪เดี๋ยวนี้หายากนะ
‪คําตอบน่ะ
‪นี่มันอะไร
‪เสียใจด้วยนะพวก
‪พี่เบิ้มยอมสละสิ้นทุกสิ่ง
‪แต่ทว่าเขากลับสูญเสียไปมากกว่านั้น
‪(สวนสัตว์เอสเซกซ์ ‪วันนี้มาเที่ยวสวนสัตว์กันสิ!)
‪ในเมืองที่ผมโตมา เรามีสะพานไม้
‪โคลงเคลงจวนจะพัง ‪โดนฝน ลูกเห็บ หิมะกัดเซาะทีละนิด
‪ผมรู้อยู่แล้วว่าสักวันมันต้องถล่ม
‪แต่ชาวเมืองไม่มีใครรับฟังหนูน้อยดั๊กกี้กันเลย
‪ไม่ฟัง
‪รัฐบาลเขาสร้างขึ้นมา รัฐบาลรู้ดีที่สุด
‪สุดท้ายแล้วพอสะพานถล่ม ‪ก็คร่าเอาชีวิตคนบริสุทธิ์ไปสองคน
‪ตลกดีนะ
‪คนเราไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ําตา
‪คุณหมอสิงห์ผู้มีชื่อเสียงของเราจะมาวาดภาพ
‪สะพานสําคัญที่สุด ‪ในเส้นทางของพวกเราทุกคนให้เห็นกัน
‪คุณหมอ
‪ครับ
‪ถ้าผมบอกคุณว่าในนี้มีใครบางคน
‪ที่เป็นโรคร้ายล่ะ
‪ใน...
‪ให้ตาย
‪กรณีสมมุตินี้
‪สายพันธุ์วันสิ้นโลกจะฆ่า ‪คนครึ่งนึงในนี้ภายในสัปดาห์หน้า
‪แต่หลังจากที่คนเหล่านี้ได้แพร่เชื้อไวรัส
‪ให้กับคนอื่นอีกคนละสิบสองคนไปแล้ว
‪เท่ากับมีผู้เสียชีวิต 80 คน ‪เป็นผลจากผู้ติดเชื้อเพียงคนเดียวเท่านั้น
‪ไวรัสสายพันธุ์แรกได้ฆ่า
‪ประชากรไป 98%
‪ในฐานะหมอ ผมได้เห็นมันกับตาตัวเอง
‪กับสายพันธุ์ใหม่นี้...
‪อัตราการเสียชีวิต...
‪คือ 99 และเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
‪มันจะหาเราจนเจอ
‪แล้วฆ่าเราทิ้ง
‪เห็นได้ชัดว่าสกัดไม่ได้
‪งั้นไอ้ยารักษานี่มันอยู่ไหนล่ะ
‪ก็... ความจริงคือว่า...
‪ความจริงคือ...
‪ยารักษาเป็นหนทางเดียวที่เราจะเอาชนะมันได้
‪แต่ตอนนี้เรามียาไม่พอ
‪มันต้องใช้...
‪ส่วนผสมที่ค่อนข้างนอกรีต ซึ่ง...
‪พอแล้ว ขอบใจนะ พูดดีมาก
‪เราไม่ได้จะมาเผยความลับทางการค้ากัน
‪จอห์นนี่!
‪นี่คือเอเวอร์กรีน
‪นี่คือหนทางที่เราจะเอาชนะโรคร้าย
‪เพื่อน ไปทํางาน
‪(อาหารเม็ด)
‪มื้อเที่ยงโว้ยไอ้พวกตัวประหลาด
‪เล่นอะไรกันอีกล่ะพวกแก
‪แม่งอะไรวะ
‪มื้อเที่ยงโว้ยไอ้พวกตัวประหลาด
‪เอาเลย
‪พระเจ้า ไม่!
‪พวกแกเจอดีแน่
‪หานี่อยู่เหรอ
‪- เย่ ‪- สําเร็จแล้ว!
‪พูดว่าอะไรเหรอ
‪น่าจะเดาออก
‪เร็วเข้าทุกคน รีบหนีกันดีกว่า
‪ตามกัสไปทีละคนนะ
‪สมัยผมเป็นทหารใหม่ๆ มันเป็นแค่ข่าวลือ
‪โครงการบ้านสร้างไม่เสร็จที่ถูกลืมไปนาน
‪ที่ดินเขียวชอุ่ม 135 ไร่ มีทุกอย่างที่เราต้องการ
‪ล้อมด้วยกําแพงสูงเก้าเมตร ‪เพื่อกันสิ่งไม่พึงประสงค์จากโลกภายนอก
‪คุณนายจาง
‪วอสส์
‪ดัทช์
‪ผมกําลังเสนอที่ให้ที่เอเวอร์กรีน
‪พร้อมกับอีก 150 คนที่เป็นหัวกะทิของคุณ คนละ
‪แค่ 150 เหรอ
‪แล้วที่เหลือล่ะ
‪ไม่อยากเป็นคนพูดคํานี้เลย ‪แต่มันสายไปแล้วสําหรับพวกเขา
‪ถ้าเราไม่ช่วยคนกลุ่มเล็กๆ เอาไว้ ‪พวกเราทุกคนก็จะติดโรคร้ายตาย
‪อยากให้เราเลือกว่าใครมีสิทธิ์อยู่รอดเหรอ
‪ได้ตั้งใจฟังที่หมอพูดมั่งไหมเนี่ย
‪ถ้าไม่เลือกเอง โรคร้ายก็จะเลือกให้อยู่ดี
‪ค่าเข้าเท่าไร
‪อย่างที่เห็น ผมมีโครงสร้างพื้นฐาน
‪ผมมีบุคลากรบํารุงรักษา ผมมียารักษา
‪แต่ความจริงก็คือผมไม่มีทรัพยากร
‪ที่จะดูแลเมืองใหญ่ขนาดนี้ ‪ให้ตัดขาดจากโลกนานเป็นปีได้
‪เพราะนั่นคือสิ่งที่ต้องทํา ใช่ไหมหมอ
‪ถูกต้อง
‪คุณนายจาง คุณเชี่ยวชาญ ‪ศิลปะการเกษตรในโลกที่พินาศของเรา
‪เราจะไม่รู้จักความหิวโหย
‪ดัทช์ นายมีแม่น้ําที่วิ่งขนานกับเอเวอร์กรีน
‪เราต้องการน้ําสะอาด
‪วอสส์ คุณมีกังหัน แผงพลังงานแสงอาทิตย์
‪และพลังงานลมพัดปลิว ‪นครแห่งนี้ต้องใช้ไฟฟ้าขับเคลื่อน
‪อาหาร พลังงาน น้ําสะอาด
‪ตอนน้ําท่วมโลกทุกคนจมน้ําตาย ‪และเรือกลายเป็นทางรอดพ้นของโนอาห์
‪เอเวอร์กรีนเป็นทางรอดของเรา
‪(กองกําลังลาสต์เมน) (ทางนี้) ‪(แจ้งอาการให้ครบ) (จุดตรวจ)
‪ซ่อนเร็ว
‪ซ่อนเร็ว ทุกคนซ่อนตัว
‪แก่งแย่งทรัพยากร...
‪ยิงมาจากเขตรถบัส
‪เบาๆ สิ
‪หรือเราจะเลือก...
‪- ฝั่งนั้นมีใครประจําการ ‪- ตอนนี้ไม่มี
‪- ผมขอให้ทุกท่านเลือกให้ดี ‪- เอาทีมไป
‪อย่าให้วุ่นวาย
‪ต้องไม่มีปัญหาในวันสําคัญของท่านนายพล
‪มนุษยชาติจะเป็นเพียง ‪ความทรงจําเมื่อนานมาแล้ว
‪กริฟฟิธ สจ๊วต เกรซ ฟอย ‪ไปรายงานตัวที่ลานจอดรถ
‪- มีปัญหาที่เขตแดน ‪- รับทราบ กําลังไป
‪เท็ดดี้
‪เท็ดดี้ มาเร็ว
‪มาสิ เท็ดดี้
‪มาเร็วเท็ดดี้
‪พาทุกคนออกไป
‪เดี๋ยวจะไปหา
‪ดูนี่!
‪เฮ้ย!
‪เวนดี้ เราต้องไปกันแล้ว
‪กัสบอกให้เราไป
‪ไฮบริดหนีออกมา ไอ้ตัวที่เป็นกวาง
‪ฉิบหาย
‪ผ่านเอเวอร์กรีน
‪ซึ่งจะเป็นเมล็ดพันธุ์ให้มนุษยชาติงอกงามอีกครั้ง
‪ไม่ว่าจะยังไง ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีใดก็ตาม
‪ฉันไม่ชอบนาย แอบบอต
‪แต่ก็ไม่แปลว่านายคิดผิด
‪ฉันเอาด้วย
‪เซนทอไรได้ชี้ทางให้คุณเห็น
‪เพราะเอเวอร์กรีน เราจะคงอยู่
‪ใช่ เราจะคงอยู่
‪คุณนางจาง ว่าไงล่ะ
‪ทําแบบนี้ไม่ได้นะ
‪เซนทอไรพูดได้
‪ไม่ เขาทํายารักษาด้วยการฆ่าพวกเรา!
‪หยุด!
‪ฉันอยากรู้ว่ามันอยากพูดอะไร
‪พับบาสอนไว้ว่าถ้าเห็นมนุษย์ ให้ซ่อนตัว
‪แต่ผมไม่อยากจะซ่อนแล้ว!
‪ห้ามทําร้ายเพื่อนๆ ผมอีก
‪ก่อนมาที่นี่ ผมไม่เคยเจอใครที่เหมือนผม
‪จนได้มาเจอเวนดี้
‪เธอฉลาด เข้มแข็ง ใจดี และกล้าหาญ
‪เธอไม่สมควรต้องตาย
‪รอยน้องเธอไม่สมควรตาย ‪และปีเตอร์ก็ไม่สมควรตาย
‪พวกมันเป็นส่วนผสมลับนี่เอง
‪โอ๊ยอย่าไปฟังมัน
‪ใช้พวกกลายพันธุ์แค่ตัวเดียว
‪ผมก็ทํายารักษาพอฉีดให้ทุกคนในห้องนี้แล้ว
‪ราคาแค่นี้ผมยินดีจ่าย
‪คุณจะยอมตายเพื่อช่วยไอ้ตัวนี้เหรอ
‪คุณทํามาข่มให้ผมกลัว
‪แต่คุณก็กลัวเหมือนกัน
‪โรคร้ายคือศัตรูคุณ เราไม่ใช่!
‪ปิดปากมันซะ
‪เฮ้ย เร็วเข้า!
‪(สวนสัตว์เอสเซกซ์เคาน์ตี้)
‪หยุดรถ
‪หยุดรถ!
‪คุณนายจางครับ
‪เราสองคนรู้ดีว่าผมทําเรื่องนี้ไม่ได้ถ้าขาดคุณ
‪คุณนายจาง
‪งานนี้เละเทะซะไม่มี
‪เฮเลน ผมรู้ว่าคุณไม่ติด ‪เรื่องที่ต้องฆ่าไฮบริดเพื่อทํายา
‪ถ้าคุณเอาด้วย ทั้งดัทช์กับวอสส์ก็จะทําตาม
‪แล้วจะเอายังไง
‪สร้างภาพตัวเองให้เป็นผู้กอบกู้ ‪มวลมนุษยชาติ กล้ามากนะ
‪ปลอมนะ แต่นั่นมันสไตล์คุณ
‪ร้อยนึง
‪ผมให้ที่คุณที่เอเวอร์กรีนเพิ่มอีกร้อยคน
‪ฉันไม่อยากได้ร้อยที่ ฉันอยากได้ทั้งหมด
‪ครอบครัวเป็นสิ่งสําคัญที่สุดในโลกสําหรับฉัน
‪และฉันครอบครัวใหญ่
‪ฉันต้องดูแลพวกเขา คงเข้าใจนะ
‪แต่ถ้าไม่มีทรัพยากรของพวกนั้น ‪เอเวอร์กรีนก็อยู่ไม่ได้
‪และนั่นคือจุดอ่อนร้ายแรงของแผนคุณ
‪คุณหวังพึ่งคนสุดแสนธรรมดาสองคน
‪แต่ผมคุมพวกเขาอยู่หมัด
‪คุมเหรอ
‪แค่ขังไฮบริดไว้ในกรงยังทําไม่ได้เลย
‪วอสส์กับดัทช์ขวัญอ่อน รับเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
‪ถ้าอยากได้ทรัพยากรพวกนั้น งั้นฉันจะเอามาให้
‪จะสื่ออะไร
‪เราก็แค่จะกําจัดพวกเขาไป
‪เฮ้ย!
‪วางปืนเดี๋ยวนี้!
‪(แจ้งอาการให้ครบ)
‪ฉันอยากแลกของ
‪ได้รับสัญญาณแล้ว
‪นี่ใครพูด
‪คนที่มีข้อมูลเรื่องภัยคุกคามต่อแอบบอต
‪ต้องพูดให้เจาะจงกว่านี้หน่อยนะ
‪กําลังจะมีคนโจมตีสวนสัตว์เร็วๆ นี้
‪ผู้หญิงที่เคยดูแลที่นี่
‪ไปรู้มายังไง
‪จนกระทั่งเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ‪ฉันวางแผนกับเขาด้วย
‪นายเป็นพวกที่แอบเข้ามาเมื่อสองสามวันก่อนสินะ
‪ต้องการอะไร
‪ไฮบริด
‪แค่คนเดียว
‪เด็กกวาง
‪ฉันไม่เจรจากับคนที่ไม่เห็นหน้าหรอกนะ
‪ยิ่งถ้าต้องแลกด้วยของมีค่าอย่างไฮบริดด้วย
‪เฮ้ย ชูมือให้เห็นชัดๆ
‪บอกมาว่ามันจะบุกเมื่อไร ‪แล้วฉันค่อยพิจารณาข้อตกลง
‪ฉันต้องได้เห็นเขาด้วยตาตัวเองก่อน
‪ต้องมั่นใจว่าเขายังมีชีวิตอยู่
‪ทําไมต้องเอาเด็กกวาง
‪เขาเป็นเด็กผม
‪ถามเรื่องไฮบริดกวางที
‪อย่า
‪อะไร...
‪มีอะไรเคลื่อนไหว
‪จับตาดูไว้
‪กําลังจะโผล่มา เตรียมพร้อม
‪นั่นมัน...
‪โอ๊ะโอ
‪พี่เบิ้ม
‪รู้จักได้ไง
‪กัส...
‪ตัวนั้นของเรา
‪ใครก็ได้จับมันไปที เดี๋ยวนี้เลย
‪ไปเลยเจ้าหนู ไป หนีไปซะ!
‪อย่ายิง เราต้องจับเป็น!
‪คุณหนุนคําโกหกของแอบบอต
‪ผมรู้ว่าผมแก้สูตรได้
‪- ยารักษาไม่ได้ผล ‪- คุณอาจไม่เชื่อ แต่ผมเชื่อ
‪ผมจะไม่ยอมแพ้ก่อนถึงเส้นชัย
‪แค่ต้องใช้ส่วนผสมที่ใช่ สเต็มเซลล์...
‪นี่ ฟังฉันนะ
‪ต่อให้มีทางรักษาหายขาด
‪ฉันก็ไม่อยากได้
‪ไม่เอาแล้วถ้าต้องฆ่าเด็กไฮบริด!
‪ที่ผมทําแบบนี้ก็เพราะคุณขอ
‪ฉันรู้ และฉันผิดไปแล้ว
‪ฉันนึกว่ามันจะทําให้เรามีอนาคต ‪แต่มันดีแต่ดึงคุณออกห่างจากฉัน
‪ผมพยายามจะช่วยคุณอยู่นะ
‪แล้วทําไมฉันถึงรู้สึกว่า ‪มันไม่เกี่ยวกับฉันแล้วล่ะ
‪ผมเตือนแล้วว่าผมจะเย็นชาถ้าทําต่อไป
‪และฉันกําลังบอกว่าคุณไม่ต้องทําแบบนั้นแล้ว
‪ฉันอยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเก่า
‪เรากลับไปไม่ได้แล้ว
‪พาภรรยาผมกลับห้องทีครับ
‪อดิ
‪(เอเวอร์กรีน เราจะคงอยู่)
‪ปิดล้อมพื้นที่ทั้งหมด คุ้มกันเขตรอบๆ
‪หากพบเห็นไฮบริดให้แจ้งหน่วยสั่งการทันที
‪คือว่า... เด็กกวางยังลอยนวลอยู่
‪แล้วไฮบริดตัวอื่นก็หายไปแล้วด้วย
‪วันนี้ฉันได้ง้างเอาชัยชนะ ‪ออกมาจากสถานการณ์ที่พ่ายแพ้
‪คงดีถ้าได้ฉลอง...
‪กับน้องชาย
‪แต่ฉันกลับมาเห็นมันช่วยสัตว์พันทางตัวนึงหนีไป
‪ทําให้คิดว่าน้องแท้ๆ มันต่อต้านฉัน
‪ฉันไปทําอะไรนาย จอห์น
‪ในนามของมวลมนุษยชาติ ‪นายทําร้ายฉันแบบนั้นทําไม
‪เพราะพวกเขาเป็นเด็ก
‪ว่าไงนะ
‪พวกเขาเป็นเด็กนะดั๊กกี้
‪แม่จะว่ายังไงถ้ายังอยู่
‪นี่ ทางนี้ มันวิ่งไปทางนี้!
‪จิมมี่ ตามเรามา มันวิ่งไปทางนี้!
‪ฉันไม่กลัว
‪- ฉันไม่กลัว ‪- นี่
‪จอมเขมือบของหวาน
‪พี่เบิ้ม มาทําอะไรที่นี่
‪ก็มาช่วยนายไง
‪คุณเข้า... คุณเข้ามา...
‪เขากวางไปโดนอะไรมา
‪พวกนั้นเอาไปแล้ว
‪มานี่มา
‪ผมคิดถึงพี่เบิ้มนะ
‪ฉันก็คิดถึงนายเหมือนกัน
‪การทําสิ่งที่ถูกต้องไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป
‪และราคาที่ต้องจ่าย...
‪อาจสูงลิ่ว
‪เสียงเหมือนนกยักษ์ที่บินผ่านเยลโลว์สโตนเลย
‪แต่ถ้าตั้งใจมองหาดีๆ ‪ก็จะเห็นว่าผลตอบแทน...
‪บางครั้งก็มาในรูปแบบที่คาดไม่ถึงจริงๆ
‪(ก๊อกๆ)
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล