Ito ay isang kuwento.
Isang kuwento tungkol sa huling mga tao.
Ang mga taong gustong bumalik.
Bumalik sa ibang panahon.
Bumalik sa dati.
Pero ano ang mangyayari kung huli na?
'Yong iba.
Pinatay silang lahat ni Abbot.
Dapat nandoon ako.
Dapat kapatid mo ang kasama mo.
Johnny.
Hinahanap ka ni Boss.
Hindi pa ito tapos, alam mo na.
Alam ko.
Kapatid ko.
Uy, John.
Tara na. Handa na ang chopper para sa atin.
Tayong dalawa lang.
Gaya noong bata pa tayo.
John.
Uy.
Pupunta tayo sa Evergreen.
Kapag natapos na ang lahat ng ito,
uuwi na tayo.
Hindi tayo kailanman mang-iiwan ng kapamilya.
'Wag mo itong kakalimutan.
Pagkatapos mo, sir.
Bakit buhay ako?
Di ako tatakbo sa pagkakataong ito.
Kailangan nating manindigan.
Sinabi mo.
Hindi titigil si Abbot. Hanggang sa mapigilan natin siya.
Matagal ko nang itinatago ang mga anak ko sa mundo.
Ngayon, may pagkakataon akong gawin itong mas ligtas na lugar para sa inyo.
Mundo ninyo ito.
'Yan ay kaya kong ipaglaban. Halika na.
Maghanap tayo ng taguan para sa mga bata.
Sasama ako sa iyo.
Dinala ko lahat dito. Darating si Abbot dahil sa akin.
Pero ito ang tahanan ko.
Alam ko ang bawat bato, at alam ko ang bawat puno.
Itinaya ni Pubba ang buhay niya para sa tahanan namin, ako naman ngayon.
At alam ko kung paano.
Bata, gawin mo ang utos namin, kapag sinabi namin sa iyo,
kahit ano'ng mangyari.
Nakuha mo?
Ano'ng hindi ko pinakinggan sa iyo?
Literal na sa lahat ng oras.
Ikinalulungkot ko ang tungkol sa kaibigan mo.
Pagkatapos ng Pagguho,
nasa tabi ko si Tiger.
Ang unang sumali sa Hukbo ng Hayop.
Poprotektahan namin ang mga hybrid.
Pero ang ginawa mo...
Ito ay mas matapang kaysa sa anumang nilabanan namin.
Tinanggap mo sila bilang sa iyo.
Binigyan sila ng mapagmahal na tahanan.
Pinanatili mo silang ligtas.
Salamat.
Kung alam lang naming gawin 'yon.
Hindi pa huli.
Wala na ang hukbo ko.
Pero nandito ka pa rin.
Hindi na ako magtatagal.
Tiniyak ni Tiger na may patas na babala tayo.
May oras pa para umalis kasama ang mga anak ko bago sila dumating.
Dalhin mo sila sa ligtas na lugar.
Gawin mo iyon para sa akin.
Ikaw naman ang magbabantay sa kanila.
Bago kami umalis...
- May sorpresa kami para sa iyo. - Sorpresa!
Ginawa niyo ito...
Para sa akin?
Mas bumuti ang pakiramdam ko.
Pero kakabalik mo lang sa amin.
Ayos lang, Pigtail.
Hindi 'to gaya noong nakaraan.
Hindi ka mag-iisa.
Makakasama mo si Becky.
Hindi ito patas.
Hindi tayo hihintayin ng buhay.
Kailangan nating humabol dito minsan.
Halika na.
Kailangan na nating magsimula bago lumubog ang araw.
Ayos lang.
Teka.
Sigurado ka ba?
Oo, sigurado ako.
Halika na.
Tingnan mo kung paano sila dumami!
Ngayon ay may pagpupugay sa kawan.
Paano sila nabuhay nang ganito katagal?
O dahil wala nang natirang manghuhuli sa kanila.
O dahil magkakasama sila, kahit ano'ng mangyari.
Kilala ko ang hitsura na 'yan, alam mo ba?
Takot.
Ganyan din ang mata mo 'pag takot ka noong bata ka...
tuwing umuuwi si Tatay at nasa mood siya.
Ang mga matang iyon na nagdadasal na sana nasa ibang lugar sila.
Sa ligtas na lugar.
Ilang beses mong maririnig ang pagbukas ng pinto ng garahe
at magsisimula kang manginig?
Ilang beses kang tatakbo at magtatago sa ilalim ng kama?
Ilang beses bago--
Bago mo siya pinatay?
Oo.
Para sa 'yo.
- 'Wag mong sabihin 'yan. - Prinotektahan kita.
Prinotektahan kita mula sa mundong nambibiktima sa uri mo.
Dahil tao ka.
Mas tao pa kaysa sa akin.
Kantahan mo ako.
Kantahan mo ako
tulad ng dati noong mahirap ang mga bagay.
Pakiusap.
Ako ay pobreng bata lang
Kahit madalang masabi ang kwento ko
Sinayang ko ang lakas ko
Para sa ilang mumbles, anong mga pangako
Lahat ng kasinungalingan at biro
Naririnig ng tao ang gusto niyang marinig At binabalewala ang iba
Ito ba?
Noong iniwan ko ang bahay at pamilya ko
Bata lang ako sa piling ng mga estranghero
Sa tahimik ng riles ng tren Takot na tumatakbo
Makakatulong ito?
Naglay-low Naghahanap ng mas salat na tulugan
Ano ulit ang ginawa ng Pubba mo?
Isa siyang janitor.
Tama.
Sa clearing ay nakatayo ang boksingero At bilang mandirigma sa trabaho
At dala niya ang mga paalala Ng bawat glove na nagpatumba sa kanya
At sumugat sa kanya hanggang umiyak siya
Sa kanyang galit at kahihiyan
"Aalis na ako, aalis na ako"
Pero nananatili pa rin ang mandirigma
Uy.
Kailangan na nating umalis.
Paano kung atakihin nila tayo rito?
Hindi. Masyadong mataas ang sage ngayon.
Kaya kailangan nilang tahakin ang mga migration path dito at dito.
Alam mo ang kakahuyan. Ibig sabihin, papuntahin natin sila dito, pagkatapos...
Sana alam ko kung paano ka pagalingin.
Tao ako, Gus.
Oras lang, mangyayari din ito.
Dumating lang ng mas maaga sa akin kesa sa inasahan ko.
Ibig bang sabihin...
Balang araw, pero hindi ngayon.
Malakas siya.
Pero matigas ang ulo niya. Higit pa sa akin.
At iniisip niya na inaalagaan ka niya, alam mo ba?
Pero minsan paurong ang mga matatanda.
Narinig ko 'yon.
Handa na kayo?
Ipakita natin kung saan tayo mahahanap.
George.
- Di ko gusto ang itsura niyan. - Diyos ko.
Uy.
G. at Gng. Anderson?
Sino ka?
Pinadala kami nina Jepperd at Gus.
Hindi maniniwala si Rusty.
- Nasaan si Gus? - Mahabang kwento.
Ayos lang siya. Pero hinahabol kami ng Huling mga Tao. Hinahabol siya.
Kailangan namin ng mga bata ng pagtataguan.
Sabi ni Gus, mapagkakatiwalaan namin kayo.
Sino'ng gustong sumakay sa gondola?
- Ako! - Ako!
Ganyan naputol ang sungay ni Gus.
Tapos ay may mga lilang bulaklak na nagmula sa kalangitan.
- Natutong magmaneho ng tanke si Bobby. - Kaya di natin iiwan ang bahay.
Handa na kayong sumakay?
- Oo! - Naku, dahan-dahan.
Iilan lang ang kayang suportahan ng cable.
Uy, magpares, parang sa oras ng pagkain.
Okay. Tara na.
- Kaya mo 'yan, Max! - Oo!
Sana ay handa na sila.
Heneral.
Bakit tayo naghihintay?
Di natin pwedeng gawin ito.
'Wag mong tututukan ang likod ng isang lalaki, Johnny.
Ano'ng ginagawa natin dito? Tingnan mo ang sarili mo. Tingnan mo tayo.
Ano'ng ginagawa natin dito?
Kailangan mo nang tumigil.
Hindi na ako papayag na gawin mo ito.
Ginagawa ko ito para sa atin. Kapag nasa akin na ang lunas--
Walang lunas.
Nabigo ito. Nabigo si Dr. Singh.
Magsisimula siya ulit.
Pinakawalan ko siya, Doug.
- Maghahanap ako ng ibang Dr. Singh. - Di mo naiintindihan.
Walang lunas at wala kailanman.
Hayaan mo na ang mga bata.
Pakawalan mo ang mga bata, at hayaan mo na din ako. Puno na ako.
Tapos na,
at makikita ito ng lahat maliban sa iyo.
Hindi pa tapos, Johnny.
Di mo naiintindihan, ano?
Di ito tungkol kay Dr. Singh, sa lunas, sa virus.
Ang manalo...
'Yon lang naman talaga.
'Yan siguro ang naghihiwalay sa akin sa iyo
at sa milyun-milyong masyadong mahina para mabuhay.
Sinubukan kitang turuan, Johnny.
Pero ayaw mong intindihin,
at sa pagtatapos ng araw,
ito ay tungkol sa kung sino ang mga kakayahang manalo.
Para ito sa kaligtasan mo, John.
Hindi kita bibigyan ng baril na may bala.
Di ko kakayanin kapag naaksidente ka.
Halika rito.
Halika dito, ayos lang.
Ayos lang.
Gusto mong umalis?
Pwede ka nang umalis. Wala na akong maituturo pa.
Hindi mo na ako kailangan. Hayaan niyo na siyang umalis.
Ilibing niyo siya pagkatapos nito.
Ayusin niyo ang itsura niya. Di tayo mga hayop.
May nahuli akong isa!
- Nakadalawa ako. - Mag-iwan ka para sa akin.
- May palatandaan na ni Abbot? - Wala pa.
Maghihintay muna siya at hahayaan munang magtrabaho ang iba.
Lintik!
Gawin mong apat.
Lima.
Anim.
Pito.
Walo para sa akin.
Magiging maayos sila.
- Mabilis si Gus, at malakas ang Mama mo. - Pero may sakit siya.
- Dapat tayong bumalik at lumaban. - Hindi.
Nangako ako sa mama mo na papanatilihin kitang ligtas.
Hindi ko hahayaang may mangyari sa 'yo.
Ang tahimik dito.
Dito rin.
Hindi ko ito gusto.
Ibig sabihin ay tapos na ang first wave.
Wala nang bala.
Ginamit ko ito sa mga taong iyon.
Itinatabi ko ang huling pana para sa 'yo, pero sinugod ako ng lalaking 'yon.
Mukhang pareho tayong walang armas.
Ang taksil.
Sa wakas ay nakilala na rin kita. Kumusta ang dibdib mo?
Hindi, di mo gagawin ang ginagawa mo.
- At ano iyon? - Ang magsalita.
Wala pang bakas niya. Uuwi na ako.
Manatili ka diyan, Takaw Tamis. Nakuha ko siya dito.
Takaw Tamis! Diyos ko, binigyan niya silang lahat ng pangalan.
Alam mo, hindi maibabalik ng pagsama mo sa mga hayop na iyon ang pamilya mo,
Tommy.
Parating na. Handa ka na?
Akala ko lumalaban sa masasamang tao ang Hukbo ng Hayop.
Alam ko na parang paglaban lang ang sagot. Ayaw ko ring maramdamang walang magawa.
Pero minsan kailangan nandiyan ka para sa mga nagmamalasakit sa iyo.
Para sa pamilya.
Kaya dapat nandiyan ka para sa mga kapatid mo. Tama?
Wendy!
Hindi! Wendy!
Wendy, bumalik ka.
Wendy!
Bumalik ka!
Kalokohan na buong buhay kong kinokontrol mo ako.
Pero puro salita lang ang mayroon ka.
At wala nang kahulugan ang mga salita.
At ikaw rin.
Alam mo saan namin sila natagpuan? Ang asawa mo?
Ang anak mo?
Tumahimik ka.
Nasa bahay mo sila.
Hinahanap ka nila
habang nagtatrabaho ka sa akin.
Namatay silang naghihintay sa pag-uwi mo.
Nagsisinungaling ka.
Pwede, pwedeng hindi. Ano'ng gagawin mo?
Patayin ako. Di mo na malalalaman.
Pero sulit naman!
Kumusta ang tuhod mo?
Ang may tama?
Jepp?
Hindi!
Takaw Tamis, parating na siya.
- I-off mo ang radyo. - Parating na siya!
Oras na para sa Plan B.
Hindi!
Marami ka nang nagawa.
- Ito ay sa pagitan na naming dalawa. - Pero gusto kong lumaban.
Nakuha ko na ang Sakit.
Wala na siyang magagawang mas malala sa akin.
Masaya akong natagpuan ninyo ni Wendy ang isa't isa.
Ngayon, bilisan mo.
- Teka, hindi! Hindi ito bahagi ng plano! - Para sa kaligtasan mo, bata.
- May nakuha akong buhay. - Bitawan mo ako!
May nakakarinig ba?
Umalis ka na!
Ayos ka lang, Wendy?
Buksan mo.
Hindi ko binuo ang Hukbo ng Hayop para lumaban.
Kundi para mahanap ang kapatid ko.
Kinuha siya sa akin palayo noon.
Ngayong kasama na kita, di ko na hahayaang ilayo ka ulit sa akin.
Nasaan ka?
Ano ba!
Aimee Eden.
Anong banta.
Sa tingin ko, hindi. Gusto akong barilin ng lahat ngayon.
Baka kailangan mong intindihin.
Ngayon, may kailangan tayong tapusin,
ikaw at ako at ang mga mutts mo.
Di mo sila mahahanap.
- Natalo ka, naalala mo? - Oo!
Literal na ninakaw mo ang kinabukasan namin,
at wala akong magagawa tungkol diyan,
pero matitiyak ko na di ka magkakaroon.
Nakuha na.
Nakuha mo ang Sakit?
Nakuha mo ang Sakit.
Ngayon, ikaw rin.
Ang panlunas.
- Ikaw! - Umalis ka na!
May hindi natuto ng leksyon.
Baka hindi, pero kahit ano'ng gawin mo sa akin, patay ka na.
Bata, ang paghahanap...
ay tapos na.
Takaw Tamis!
Maligayang pagdating, Tommy.
Tigil!
Hindi.
Ano'ng...
HUNYANGO- IDAE SAPIEN
Takbo, anak, takbo!
Gus, takbo!
Gus!
Ginawa mo ba 'yon?
Lintik.
Tama ka nga, lintik.
Pigtail.
Paano...?
Nasaktan ka ba?
Hindi.
May gusto akong ipakita sa 'yo.
Tumingala ka.
Ano'ng nakikita mo?
Mga bituin.
Sasama na ako sa kanila.
Kung nararamdaman mong nawawala ka,
tandaan mong tumingin sa itaas.
Si Mama Bear...
ay laging magbabantay sa iyo.
Kahit nasaan ka man.
Malaking Manong...
Hindi.
Hindi!
- Hindi! - Gus!
Hindi!
Diyos ko.
Humawak ka, Takaw Tamis. Halika rito. Pakiusap!
Gising. Takaw Tamis, dito ka lang. Dito ka lang.
Manatili ka. Huwag. Pakiusap.
Dito ka lang.
Takaw Tamis, pakinggan mo ang boses ko.
Gus?
Sige na.
Gus. Ano ba, Gus.
'Wag kang pumikit. Takaw Tamis!
Naririnig mo ako, pakiusap? Takaw Tamis! Gus!
Pakinggan mo ako. Pakiusap. Huwag...
Paano kung bumalik tayo sa dati?
Bago ang lahat.
Sa mga unang araw pagkatapos ng Malaking Pagguho,
nanatili tayong lahat sa aming mga tahanan.
Na parang nagkasundo tayong lahat na magluksa sa pagkawala.
Pagkawala ng mga buhay.
Ang pagkawala ng kainosentehan.
Ang pagkawala ng pag-ibig.
Marami ang nawala sa akin.
Sa daan, nawala ko ang sarili ko.
Tingin ko lahat ng tao pagkatapos ng Pagguho, hanggang sa nakilala kita.
Walang nawala sa 'yo.
Nakahanap ka lang.
AIMEE EDEN PATULOY NA MABUBUHAY
At ang mundo
ay mas maganda para dito, aking kaibigan.
Ngayon, magpapaalam na ako...
pero nakikita ko ang espiritu mo sa mga batang ito.
Patuloy na mabubuhay si Aimee Eden.
SAMAHAN SA ZOO
Alam ng Malaking Manong ang totoo.
Pero kahit na di na siya makabalik sa dati...
laging may dahilan para magpatuloy.
- Tungkol saan iyan? - Paglaki.
TUMALON SIYA AT NATUWA
Ano?
Pwedeng tingnan iyan saglit?
ALASKA DIVISION NG HATINGGABI SA ARAW
HABAMBUHAY SA KAKAHUYAN
Ano'ng ginagawa mo?
DI NA ULIT NAKITA NI BAMBI ANG INA NIYA
Bakit may ganito si Pubba?
Alaska.
Ano'ng nasa Alaska?
Hello?
Sino'ng nandiyan?
Mama?
Tulungan mo ako.
Birdie.
Maligayang pagbabalik sa lupain ng mga buhay.
Nakita ko siya.
Si Birdie.
Malamig at maputi.
Nakita ko ang mga hoof print na ito.
Sinundan ko sila. Dinala nila ako sa kanya. Nasa kweba siya.
May tumatawag sa akin.
Parang kilala niya ako.
Kailangan ko daw hanapin si Birdie.
Ano?
- Anong tingin 'yan? - Pinakinggan ko ang tape mo.
Ang Mama mo, sa tingin ko ay gusto niyang gawin ang tama.
Kung gusto mo siyang hanapin, naisip namin na kailangan mo ang lahat ng tulong.
Ganoon din siya.
At alam namin kung saan siya hahanapin. Outpost ito sa Alaska.
Teka.
"Tayo"?
Sasama ka rin?
Paano ang mga kapatid mo?
Pinakiusapan ang mga Anderson na bantayan sila.
Mami-miss ko sila, pero masaya sila doon.
Ngayon, di ito magiging madali.
- Alam ko. - Pero malay natin?
Baka matulungan natin siyang maayos ang mundo.
Pupunta tayo sa Alaska.
Tapos na ang kwento ng Huling mga Tao.
Pero patuloy pa rin ang kwento ng napakaespesyal na batang lalaki.
At sa pagkakataong ito,
hindi na siya nag-iisa.
Handa ka na, Takaw Tamis?
Handa na, Malaking Manong.
Kuwento rin ito ng doktor na nakakita kung gaano kaespesyal ang batang lalaki.
Nang magkasama, babaguhin nila ang takbo ng mundo...
magpakailanman.
Patay na si Abbot.
At ang lunas?
Hindi mahanap.
O hindi naman talaga nagkaroon. Hangal.
Pero nahanap namin ito sa guho.
Isang audio tape. Pag-aari ito ng doktor ni Abbot.
Ano ang laman nito?
Medyo sira, pero sa tingin namin ay makukuha namin ang buong transkripsyon.
- Sige na. Gawin niyo na. - Opo, ma'am.
Ako na ang bahala dito.
Kumain na kayo, mga bata, kain na!
Kakailanganin niyo ito.
Sige na!
Tagapagsalin ng subtitle: Juneden Love Grande