Bu bir hikâye.
Sona kalanların hikâyesi.
Geri dönmek isteyenlerin...
Geçmişi arayanların hikâyesi.
Eskinin peşinde olanların hikâyesi.
BİYOLOJİK TEHLİKE
Ama ya artık her şey için çok geçse?
Diğerleri...
Abbot hepsini öldürdü.
Yanınızda olmalıydım.
Kardeşinin yanında olman lazım.
Johnny.
Patron seni çağırıyor.
Biliyorsun, bu iş bitmedi.
Biliyorum.
Kardeşim benim.
Selam John.
Hadi gidelim, helikopter bizi bekliyor.
Sen ve ben.
Küçüklüğümüzdeki gibi.
John.
Bana bak.
Evergreen'e gideceğiz.
Tüm bunlar hele bir geride kalsın, evimize döneceğiz.
Biz ailemizi ardımızda bırakmayız.
Bunu unutma.
Önden buyurun.
Nasıl hayatta kalabildim?
Artık kaçmaya son.
Savaşmamız gerek.
Senin de dediğin gibi, Abbot asla pes etmeyecek.
Tabii onu durdurmazsak.
Bunca zaman çocuklarımı dünyadan sakındım.
Ama elime bu dünyayı çocuklar için daha güvenli kılma fırsatı geçti.
Sonuçta bu dünya sizin.
İşte bunun için savaşılır.
Hadi, çocuklara bir sığınak bulmamız lazım.
Ben kalacağım.
Sizi buraya ben getirdim, Abbot bana geliyor.
Ama burası benim evim. Her taşı ve ağacı adım gibi biliyorum.
Buba evimizi canı pahasına korudu, şimdi bu iş bana düştü.
Bir planım var.
Ufaklık, ne olursa olsun, her dediğimizi anında yapman gerek.
Anladın mı?
- Seni ne zaman dinlemedim ki? - Dinlediğin zaman mı var?
Arkadaşın için çok üzüldüm.
Çöküş'ten sonra
Kaplan hep yanımda oldu.
Hayvan Ordusu'na ilk katılan oydu.
Melezleri koruyacaktık.
Ama senin yaptığın
verdiğimiz tüm savaşlardan cesurcaydı.
Onları evladın kabul ettin.
Sevgi dolu bir yuva verdin.
Onları güvende tuttun.
Teşekkürler.
Keşke biz de öyle yapsaydık.
Çok geç değil.
Tüm ordumu kaybettim.
Ama sen buradasın.
Benim vaktim sınırlı.
Kaplan bizi vakitlice uyardı.
Son Adamlar buraya gelmeden çocuklarla buradan kaçabilirsin.
Güvenli bir yere gidin.
Benim için.
Artık onları kollama sırası sende.
Gitmeden önce...
Sana bir sürprizimiz var.
Sürpriz!
Siz mi yaptınız?
Benim için mi?
Şimdiden kendimi çok daha iyi hissettim.
Ama daha yeni kavuşmuştuk.
Merak etme Domuzcuk, bu kez geçen seferki gibi olmayacak.
Bu sefer yalnız değilsiniz. Yanınızda Becky var.
Bu haksızlık.
Hayat bizi beklemez.
Bazen bizim ona yetişmemiz gerekir.
Hadi, güneş batmadan arayı açmamız lazım.
Geçecek.
Dur.
Emin misin?
Evet, eminim.
Hadi.
Nasıl semirdiklerine baksana!
İşte sürü diye buna derim.
Bu kadar uzun süre nasıl hayatta kaldılar?
Onları avlayacak insan kalmadı.
Ya da her şeye rağmen birbirlerinden ayrılmadılar.
Bu bakışı iyi bilirim.
Korku.
Küçükken korktuğunda attığın o masum bakışların aynısı.
Babam eve keyfi kaçık geldiğinde böyle bakardın.
Başka yerde olmayı dileyen bakışlarla.
Güvenli bir yerde.
Kaç kez o garaj kapısı açıldığında kendini tir tir titrerken buldun?
Kaç kez kaçıp yatağın altına saklandın?
- Kaç kez? Ta ki... - Ta ki sen onu öldürene kadar.
Evet.
- Senin için yaptım. - Bunu söyleme.
Seni korudum.
Senin gibileri çiğneyip atan dünyadan korumak için yaptım.
Çünkü sen insansın.
Benim asla olamayacağım kadar.
Şarkı söyle.
Bana bir şarkı söyle.
Eskiden zor günlerimizde yaptığın gibi.
Lütfen.
Garibanın tekiyim ben
Pek anlatılmaz hikâyem
Heba ettim tüm metanetimi
Bir avuç vaat karşılığında
Sözün doğası bu ama
Yalanlar, kandırmacalar
Ama duymak istediğini duyar Gerisini umursamaz insanlar
Bitti mi?
Evimi ve ailemi geride bıraktığımda
Henüz çocuktum, yabancılar arasında
O sessiz tren istasyonunda Koşuştururken korkuyla
Bu nasıl?
İnsanlardan kaçıyorum Daha derin bir yoksulluğa
- Buba ne iş yapıyor demiştin? - Hademelik yapıyormuş.
Evet.
Bir boksör duruyor ortada Savaşçılık onun kanında
Onu yere serip canını yakan Her eldivenin hatıraları yanında
Ta ki dönüşene dek bir feryada Öfke ve utançla
"Gidiyorum, elveda"
Ama savaşçı gitmedi asla
Devam etmemiz lazım.
- Ya buradan saldırırlarsa? - Yılın bu vaktinde adaçayları çok uzar.
- Şuradan ve şuradan gelmek zorundalar. - Ormanı iyi tanıyorsun.
O zaman şurada yollarını kesmemiz lazım.
Keşke seni iyileştirebilsem.
Ben insanım Gus.
Er geç zamanım gelecekti.
Sandığımdan daha erken geldi, o kadar.
Yani o da mı...
Bugün değil ama bir gün.
O güçlü biri.
Ama benden bile daha inatçı.
Aklınca seni kolladığını sanıyor.
Ama bazen yetişkinler de hata yapar.
Bunu duydum.
Hazır mısınız?
Yerimizi belli edelim.
George.
- Bu hiç hayra alamet değil. - Tanrım!
Bay ve Bayan Anderson?
Siz kimsiniz?
Bizi Jepperd ve Gus gönderdi.
Rusty buna inanamayacak.
- Gus nerede? - Uzun hikâye.
Gus iyi ama Son Adamlar peşimizde.
Gus'ın peşindeler.
Çocuklarla saklanmamız lazım.
Size güvenebilirmişiz.
- Kim teleferiğe binmek ister? - Ben!
O yüzden Gus'ın boynuzunu kestiler.
Sonra gökten mor çiçekler yağmaya başladı ve Bobby tank sürmeyi öğrendi.
İşte bu yüzden evden çıkmıyoruz.
Hazır mısınız?
- Evet! - Durun bakalım.
Teleferik en fazla birkaç kişi taşıyor.
Yemek öncesi gibi ikişerli gruplar oluşturun.
Tamam, hadi.
Umarım hazırlardır.
General.
Ne bekliyoruz?
Bunu yapamayız.
Adamın sırtına nişan alınmaz Johnny.
Burada ne işimiz var? Kendine bir bak, bize bak!
Burada ne işimiz var?
Artık durman lazım.
- Artık bunu yapmana izin veremem. - Bunu bizim için yapıyorum.
- Tedaviyi bulduğumda... - Tedavi filan yok!
İşe yaramadı, Dr. Singh başarısız oldu.
- O zaman baştan başlar. - Onu salıverdim Doug.
- Başka Dr. Singh bulurum. - Anlamıyorsun.
Tedavi filan yok, olmayacak da.
O çocukları bırak.
Çocukları da beni de rahat bırak. Artık canıma tak etti.
Sona geldik.
Bunu sen hariç herkes görüyor.
Son diye bir şey yok.
Anlamıyorsun, değil mi?
Burada olay Dr. Singh, tedavi ya da virüs değil.
Galibiyet...
Asıl önemli olan işte budur.
Belki seninle aramızdaki fark budur.
Hayatta kalamayacak kadar zayıf milyonlarca insanla da.
Sana anlatmaya çalıştım Johnny.
Ama anlamamakta direniyorsun.
Günün sonunda önemli olan
kazanmak için gerekenin kimin elinde olduğudur.
Bu senin güvenliğin içindi John.
Sana asla dolu bir silah vermem.
Başına bir kaza gelirse kendimi asla affedemem.
Gel bakayım. Gel hadi, geçti.
Geçti.
Gitmek mi istiyorsun?
Git o zaman. Sana öğretecek bir şeyim kalmadı.
Artık bana ihtiyacın yok.
Bırakın gitsin.
Bu iş bitince gömersiniz.
Güzel bir mezar olsun, biz hayvan değiliz.
Birini yakaladım!
- İki tane de bende var. - Bana da bırakın.
- Abbot'tan eser var mı? - Henüz yok.
Pis işleri yapmaları için diğerlerini gönderecektir.
Ne oluyor?
Dört oldu.
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekizinci benden.
Onları merak etme.
Gus hızlı bir çocuk, annense çok güçlü bir kadın.
Ama hasta.
- Dönüp savaşmalıyız. - Hayatta olmaz.
Annene sizi güvende tutacağıma söz verdim.
Başına bir şey gelmesine izin veremem.
Burası sessiz.
Burası da.
Bu iş hoşuma gitmedi.
Demek ki ilk dalga bitti.
Şarjör boş.
Şu heriflere harcadım.
Son oku sana saklıyordum ama şu herif karşıma çıkıverdi.
İkimiz de silahsızız.
Sen şu hainsin.
Nihayet tanışabildiğimize sevindim.
Göğsün nasıl?
Hayır, bu kez aynı şeyi yapamayacaksın.
- Neymiş o? - Konuşmak.
Abbot'tan iz yok, eve dönüyorum.
Bir yere kıpırdama Şeker Canavarı. Abbot benimle.
Şeker Canavarı mı? İsim takmaya da mı başladın?
O hayvanların hakkını savunmak aileni geri getirmeyecek.
Tommy...
Geliyor, hazır mısın?
Hayvan Ordusu kötü adamlarla savaşmıyor muydu?
Çözüm savaşmak gibi geliyor, biliyorum. Bu çaresizlikten ben de nefret ediyorum.
Ama bazen seni sevenlerin, ailenin yanında olman gerekir.
Kardeşlerinin yanında olmalısın.
Değil mi?
Wendy!
Hayır!
Wendy!
Wendy, geri dön.
Wendy!
Geri dön!
Senin gibi pislikler hep beni kullanmaya çalıştı.
Ama siz anca laftan ibaretsiniz.
Ve artık o lafların hiçbir değeri kalmadı.
Senin de öyle.
Onları nerede bulduk dersin?
- Karını ve oğlunu. - Kes sesini.
Evinizdelerdi.
Sen beni ararken onlar da seni arıyorlardı.
Senin eve dönmeni beklerken ölmüşler.
- Yalan söylüyorsun. - Belki de yalandır.
Ne yapacaksın? Beni öldürürsen asla öğrenemezsin.
Ama yine de buna değer.
Dizin nasıl?
Sakat olan.
Jepp?
Hayır!
Şeker Canavarı, Abbot geliyor.
- Telsizi bırak. - Geliyor.
B planına geçelim.
Hayır, olmaz!
Sen elinden geleni yaptın. Buradan sonrası onunla benim aramda.
Ama savaşmak istiyorum.
Zaten İllet'e yakalandım. Başıma daha kötüsü gelemez ya.
Wendy'yle birbirinizi bulduğunuz için çok mutluyum.
Yürü hadi.
- Hayır, böyle anlaşmamıştık! - Bu senin iyiliğin için ufaklık.
- Birini canlı yakaladım. - Bırak beni!
Duyan var mı?
Yürü!
İyi misin?
Aç hadi.
Hayvan Ordusu'nu savaşmak için kurmadım.
Kardeşimi bulmak için kurdum.
Uzun süre önce alıp götürmüşlerdi.
Seni bir kere buldum, bir daha kimselere kaptırmam.
Neredesin?
Hadi!
Aimee Eden!
Bu ne sürpriz.
Hayır, olmaz. Bugün herkes beni vurmaya çalışıyor.
Direnmekten vaz mı geçsen?
Henüz sizinle işimiz bitmedi.
- Seninle ve senin o küçük kırmalarınla. - Onları asla bulamayacaksın.
- Kaybettin, unutma. - Evet!
Geleceğimizi resmen elimizden çaldın ve elimi kolumu bağladın.
Ama ben de senin geleceğini elinden alacağım!
Alan zaten aldı bile.
İllet mi?
İllet'e yakalanmışsın.
Artık sen de yakalandın.
Tedavi...
- Sen! - Koş!
Belli ki biri dersini almamış.
Almamış olabilirim ama bana ne yaparsan yap, sen öldün.
Bak evlat.
Artık...
- Avın sonuna geldik. - Şeker Canavarı!
Hoş geldin Tommy.
Dur!
Hayır.
Bu da ne...
Kaç ufaklık!
Gus, koş!
Gus!
Bunu sen mi yaptın?
Vay canına.
Haklısın, vay canına.
Domuzcuk.
Ama nasıl...
- Yaralandın mı? - Hayır.
Sana bir şey göstereceğim.
Yukarı bak.
Ne görüyorsun?
Yıldızları.
Ben de onların yanına gideceğim.
Eğer yolunu kaybettiğini hissedersen
yukarı bakmayı unutma.
Annen...
...seni izliyor olacak.
Nerede olursan ol.
Koca Adam...
Hayır.
Hayır!
- Hayır! - Gus!
Olamaz...
Dayan Şeker Canavarı. Gel, hadi!
Gözlerini açık tut. Şeker Canavarı, beni bırakma.
Lütfen beni bırakma, yalvarırım.
Beni bırakma...
Şeker Canavarı, sesime kulak ver.
- Gus? - Hadi.
Gus, hadi!
Gözlerini aç. Şeker Canavarı!
Beni duyuyor musun?
Şeker Canavarı! Gus, sesime kulak ver. Sakın...
Ya eskiye dönebilseydik?
Tüm bunların öncesine.
Büyük Çöküş'ten sonraki ilk birkaç gün hiçbirimiz evlerimizden çıkmadık.
Sanki hepimiz bir kaybın yasını tutuyorduk.
Kaybettiğimiz hayatların.
Kaybettiğimiz masumiyetin.
Kaybettiğimiz sevginin.
Çok şey kaybettim.
Hatta bu yolda kendimi kaybettim.
Çöküş'le herkes yolunu kaybetti sanmıştım. Derken karşıma sen çıktın.
Sen yolunu asla kaybetmemiştin.
Yenisini bulmuştun.
AIMEE EDEN ANILARDA YAŞIYOR
Bu sayede
dünya daha iyi bir yer hâline geldi dostum.
Sana veda ederdim ama...
Ruhunun bu çocuklarda yaşadığını görebiliyorum.
Aimee Eden anılarımızda yaşıyor.
HAYVANAT BAHÇESİ KULÜBÜ
Koca Adam gerçeği biliyordu.
Ama artık geçmişe dönemeyecek olsa bile
her zaman ilerleyecek bir hedef vardı.
- Konusu ne? - Büyümek.
NEŞE İÇİNDE HOPLAYIP ZIPLADI
Ne oldu?
Bir bakabilir miyim?
ALASKA GECE GÜNEŞİ DEPARTMANI
BAMBİ ORMANDA HAYAT
Ne yapıyorsun?
Bunun Buba'da ne işi vardı?
Alaska.
Alaska'da ne var?
Kimse yok mu?
Kim var orada?
Anne?
Bana yardım et.
Birdie.
Aramıza yeniden hoş geldin.
Onu gördüm.
Birdie'yi.
Soğuk ve beyaz bir yerdi.
Toynak izleri vardı.
Onları takip edip annemi buldum. Bir mağaradaydı.
Bir şey bana sesleniyordu.
Beni tanıyan bir şey.
Birdie'yi bulmamı söylüyordu.
Ne oldu?
- O bakış ne? - Senin şu kaseti dinledim.
Sanırım annen işleri yoluna koymaya çalışıyormuş.
Eğer onu bulmak istiyorsan her türlü yardıma ihtiyacın olacak.
- Annenin de. - Nereye bakacağımızı bulduk.
Alaska'da bir üs.
Dur, "bakacağımız" derken... Sen de mi geliyorsun?
- Peki ya kardeşlerin? - Biz dönene kadar Anderson'lar bakacak.
Onları özleyeceğim ama burada mutlular.
Bu iş kolay olmayacak.
- Biliyorum. - Ama kim bilir?
Belki dünyayı kurtarmasına yardım ederiz.
Alaska'ya gidiyoruz.
Son Adamlar'ın hikâyesi bitmiş olabilir.
Ama bu çok özel çocuğun hikâyesi devam ediyor.
Hem de bu kez yalnız değil.
Hazır mısın Şeker Canavarı?
Hazırım Koca Adam.
Bu, çocuğun ne denli özel olduğunu fark eden doktorun da hikâyesi.
Birlikte dünyayı değiştireceklerdi.
Ebediyen.
Abbot ölmüş.
Ya tedavi?
Bulamadık.
Ya da zaten o aptalın elinde tedavi filan yoktu.
Ama enkazda bunu bulduk.
Bir kaset. Abbot'ın doktoruna aitmiş.
İçinde ne var?
Biraz hasar almış ama deşifre edebileceğimizi düşünüyoruz.
- Hadi o zaman. - Başüstüne.
Yani bu iş başa düştü.
Hadi çocuklar, yiyin.
Buna ihtiyacınız olacak.
Hadi!
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ