Welkom aan boord.
Ik ben kapitein Stafford. Luister.
Jullie hebben veel doorstaan.
We hebben allemaal veel te veel verlies en ellende meegemaakt.
Maar vandaag verandert dat.
Want vandaag gaan we op weg naar Canada.
We weten niet wat ons daar wacht.
Maar voorlopig zijn we veilig.
Dus lach en geef degene naast je een knuffel...
...en eer de herinnering aan hen die we verloren hebben...
...door te doen wat zij zouden willen nu we zo ver gekomen zijn.
Vier het.
Drop de beat, DC.
Iedereen wil graag herinnerd worden.
De vraag is altijd hoe.
Hoe willen we herinnerd worden?
Door welwillend die goede nacht in te gaan?
Of door alle wereldproblemen op je te nemen?
Hoe het ook zij, één ding is zeker.
We willen de wereld verlaten wetend dat we iets goeds hebben gedaan.
Dat ons leven echt iets betekende.
Het is gelukt. - Net op tijd.
Hallo daar.
Nu de andere hand. Twee, drie...
Waar is iedereen?
Misschien moeten we niet blijven. - Nu je dat zegt...
We kunnen nergens heen.
Blijkbaar vierden ze feest of zo.
En iedereen verdween opeens?
Ze slapen hun roes uit in hun hutten. - De bemanning ook?
We bewegen niet. De motor is uit.
Ik ga eens kijken wat er aan de hand is.
Blijven jullie hier. - Ik zorg wel voor hem.
Hallo? Is er iemand?
Blijf daar, had ik gezegd. Ga terug. - Wat is er?
We moeten hier weg. Kom op. - Wat heb je gevonden?
Ga maar, Gus.
Doorlopen, Gus. Ga door.
Jepp, wat is er? Wat heb je gevonden?
De Ziekte is aan boord, hè? Ben je besmet? - Ik weet het niet.
Het is nogal belangrijk dat je... - Ik weet het niet, zei ik.
We kunnen sowieso niet blijven. Geen eten, geen water.
Dat doet er niet toe als we... - Dat doet er niet toe als je besmet bent.
Dat ben ik niet.
Oké? Ik heb niks.
Hoe weet je dat?
Jepp?
Ik kan het bloeden niet stoppen.
Het spijt me.
Ik wist niet dat hij een hybride was.
En als hij dat niet was geweest? Wat dan?
Je hebt m'n zoon pijn gedaan.
Geef me één goede reden om jou geen pijn te doen.
Wat doe jij hier?
Ik maakte me zorgen om je.
Zo praten we en zo ben je onbereikbaar. Waar is hij?
Waar is hij, Rosie? De hertenjongen.
We vinden hem, want nu hebben we haar.
Eén tienermeisje?
Ze reisde met ze mee. Ze weet waar ze heen gaan.
Zal ik het maar overnemen? Zorg jij voor je zoon.
Onze gast gaat mee naar het huis.
Wij gaan even babbelen.
We moeten de boot starten.
Hij heeft gelijk. - Maar hoe?
Een van ons moet naar de brug, dan kunnen we misschien de motor starten.
Eén probleempje met je plan.
De Ziekte.
We zullen toch iets moeten doen.
Wat nou wij? Jij bent met geluk hier beland.
Jij had moeten achterblijven, niet de zussen.
Ik ben er voor Gus. - Begin nou niet weer over het lot.
Gus?
Nee, wacht. Nee.
Wacht, wat doe je? - Op de brug uitzoeken wat er gebeurd is.
Luister, dat kan niet.
Juist wel. Ik kan niet ziek worden, weet je nog?
Nee, maar van die paarse bloemen word je high.
Ik zal voorzichtig zijn. Beloofd.
Zoetbek... - Reken maar op mij, oké?
Ik zoek uit wat er is.
Probeer elkaar niet af te maken.
Hij redt het wel.
Heb je enig idee wat hij daar zal zien?
Wat is erger?
Gus die doden ziet...
...of zelf sterft?
UITGANG
HART VAN HET SCHIP
VOOR MIJN JONGEN LIEFS, PAPA
Hallo?
Is daar iemand?
Geef alsjeblieft antwoord.
Hallo? - Hallo?
Godzijdank.
Ik dacht dat ik de enige was.
Wie ben jij?
Ik ben Gus.
Wie ben jij?
Darwin. De eerste matroos.
Waar ben je?
In mijn hut.
Kennelijk ben ik hier teruggekomen.
Ik was erg dronken gisteravond, ging out, en toen ik wakker werd...
...was iedereen dood.
Door de Ziekte.
Ik denk dat ik daarom nog leef.
En jij?
Hoe kan het dat je nog leeft?
Ik ben immuun.
Je bent een hybride.
Ik was een verstekeling.
Ik zoek mijn moeder.
Ze is in een stad helemaal boven in Alaska.
Niet te geloven.
Jij bent de enige aan boord die volkomen veilig is.
Dus ik kan alles repareren.
Met jouw hulp. Ik zoek de brug om na te gaan waarom de motor uit is.
Weet jij wat ik moet zoeken?
Ja, dat weet ik.
Allemachtig.
Wie weet overleven we dit wel.
We gaan dit zeker overleven.
Juist.
Oké, Gus. Zoek de dichtstbijzijnde trap en ga naar boven.
Zit daar niet zo, meid. Je bent vast uitgehongerd na die lange reis.
Ik heb geen trek.
En ik eet geen varkensvlees. - Neem dan in ieder geval maisbrood.
M'n kok Arlo won vijf jaar op rij de Southwest Cook-off.
Zoiets lekkers heb je nog nooit geproefd.
Je verdoet je tijd.
Ik praat niet.
Arme meid.
Hoe oud was je...
...vijf toen dit allemaal begon?
Je hebt nooit geproefd hoe het leven was.
In die tijd...
...was het leven geweldig.
Mensen waren mensen.
Laat me raden, je wil de mensen terughalen?
Dat zie je goed.
Zie je? Ik wist wel dat je slim was.
Dan weet je ook dat je je tijd verspilt. - Ik ken je, Becky.
Of moet ik je Beer noemen?
Voormalig leider van het Dierenleger?
Verdediger van alle hybriden, op mijn kleinzoon na, uiteraard.
Je had hem goed te grazen.
Hoor je hem?
Huilend van alle pijn en ellende?
Ik moet nog zien of hij de nacht doorkomt.
Je kon er niets aan doen.
Je was kwaad en in de war.
En ik snap wel waarom.
Sinds de dood van je ouders...
...zoek je het enige wat je altijd al wilde, maar nooit kon vinden.
En dat is familie.
Je wil familie, Becky, net als wij allemaal.
Maar je verdient zoveel meer dan dat stel nietsnutten waar je mee optrekt.
Je verdient een echte familie.
Een die van je houdt en je gedenkt.
En dat betekent kinderen van vlees en bloed krijgen.
Je weet het toch? Bloed wint het van water.
Wat lach je nou?
Je zit er volledig naast.
Als je toch zoveel over me weet...
...moet je ook weten dat mijn ouders professoren waren.
Echte slimme mensen.
Op een dag zeiden ze dat ik een zusje zou krijgen.
Ik ben geadopteerd.
En ze leerden me dat. Bloed wint het van water.
En hoe mensen dat verkeerd begrijpen.
Water verwijst naar het water in de baarmoeder.
Families verbonden door geboorte.
Maar bloed...
Bloed wijst op banden gesmeed in de strijd.
Dat de relaties die we kiezen, sterker zijn dan de banden door geboorte.
Ik vroeg me lang af waarom me dat is bijgebleven op die jonge leeftijd.
Waarom doen jullie zo opgefokt?
Maar nu weet ik het.
Zodat ik hier nu je onwetendheid aan de kaak kan stellen.
Je weet niet wie je voor je hebt, dame.
Ik krijg altijd wat ik wil.
En jij gaat me hoe dan ook helpen dat ettertje te vinden.
De vraag is alleen: gaat het makkelijk of gaat het moeilijk?
Denk er maar over na.
Maar niet te lang.
Trillingen?
Dat had ik echt wel gezegd.
Zelfs als dit je tijd is, maak je geen zorgen.
Ik zorg wel voor hem.
Wat bedoel je daar nou weer mee? - Ik zei het al eerder.
Ik hoor niet te sterven op deze reis. - En ik wel?
Ik heb gezien hoe je beweegt...
...als niemand kijkt.
Je hebt een hard leven gehad. Zelfs al voor de Ondergang.
Als de Ziekte je niet te pakken krijgt...
...dan je oude strijdwonden wel.
Wat? - Nee, ik...
Ik bedacht wat. Kapitein James Thacker...
...reisde bijna 'n eeuw geleden naar Alaska om de wereld te veranderen.
En nu zijn wij hier, we varen naar het noorden, net als hij...
...naar waar het allemaal begon.
Dus zeg eens, is dat toeval of het lot?
Geen van beide.
Mensen willen dat er iets groters is zodat ze met alles om kunnen gaan...
...het behapbaar maken.
Maar na wat ik heb gezien, weet ik dat het onzin is.
Sprookjes bestaan niet.
En toch hoop je...
...dat een jongetje met een hertengewei voor altijd een onschuldig kind blijft.
Mr Jepperd...
...het lot heeft ons samengebracht.
En als ik nou mijn vuist in je schedel plant?
Hoe noem je dat dan?
Niets. Want dat doe je niet.
Gus zou je nooit vergeven.
Smeerlap.
Kom hier.
Wacht. We hebben elkaar tien jaar geleden ontmoet.
Waar heb je het over? - Crescent City.
Heilig Hartziekenhuis.
We stonden in de lift.
De wereld verging.
En je vrouw had net een zoon gekregen.
Dus vertel eens.
Heb ik je kunnen overtuigen om terug te gaan?
Ik ben er. Ik sta op de brug.
Zoek het logboek van de kapitein.
Daarin schrijft hij aantekeningen. Hopelijk staat er wat er gebeurd is.
Gus?
Gevonden. - Wil je de laatste berichten voorlezen?
Je kunt toch wel lezen? - Ja, ik kan lezen.
Oké, komt ie.
'1.14 uur. Hospik Caraway meldt...
...dat passagier Quintana Stanley positief test voor Doomsday.'
De vrouw met de groene muts.
'1.55 uur. Nog vijf passagiers zijn positief getest.
De bemanning en ik doen wat we kunnen.
5.31 uur. Passagier Stanley is overleden.
Mijn mannen hebben haar lichaam op mijn bevel in zee geworpen.
Ik vrees dat ze niet de laatste zal zijn.
11.18 uur. Meer dan de helft van de passagiers is al overleden.
Een aantal bemanningsleden ook.
We hebben de ongelukkigen in zee geworpen...
...en ik heb de motor uitgezet.
Dit moet hier eindigen.
We mogen niet weer aan land komen.'
Darwin?
Ga door.
Maak het af.
'14.59 uur. Het einde is nabij.
Ik heb gedaan wat ik kon.
Darwin, beste jongen, als je dit leest...
...hoop ik dat het lot je heeft gered toen ik dat niet kon.
Ik ben trots op de man die geworden bent.'
Is hij daar?
Kapitein Stafford?
Ja.
Was hij je vriend?
Ja.
Meer als een vader.
Hij nam me onder z'n hoede toen ik dat echt nodig had.
Kapitein Stafford lijkt me een goede man.
Ja.
Dat was hij.
En ik wil aan zijn wens voldoen. We kunnen de motor niet starten.
Maar hij hoopte dat je zou blijven leven.
'Dit moet hier eindigen.'
Dat was zijn laatste bevel en dat moet ik volgen.
Ik heb je niet verteld waarom ik mijn moeder zoek.
Ze is een wetenschapper die de Ziekte wil genezen...
...en ik moet haar helpen, maar dan moet ik er wel heen.
Dus ik heb je hulp nodig...
...om m'n achtergebleven vrienden te helpen.
En jou ook, zodat niemand als kapitein Stafford meer hoeft te sterven.
Het spijt me, Gus.
Het kan niet.
En als ik afmaak wat kapitein Stafford begon?
Wat bedoel je?
Hij begroef lichamen op zee. Toch? Om van de Ziekte af te komen?
Ik kan de rest begraven.
Dan is er geen Ziekte meer aan boord.
Je bent nog maar een kind, Gus.
Dat kan niet.
Ik moet het proberen.
Wil je me dan helpen?
Oké.
Dus dat was jij.
Waarom zei je dat niet eerder?
Het moment was er nooit naar.
Dat was de ergste dag van mijn leven.
Voor mij was het ook een zware dag.
Het was de dag dat ik besefte...
...dat ik niet meer kon helpen, ik kon niemand genezen...
...of beter maken.
Daarna zag ik alleen maar mensen sterven.
Ik verloor mezelf die dag.
En ik verloor mijn vrouw.
Ook al duurde het lang voor ik dat besefte.
Dat moment in de lift...
Ik was bang...
...dat ik het niet in me had om een goede vader te zijn.
Dus ik aarzelde.
En daardoor verloor ik mijn vrouw ook.
En mijn zoon.
Maar...
...Gus bracht me terug...
...toen ik dacht dat er geen weg terug meer was.
Zie je het niet?
Toeval bestaat niet.
Jij en ik zijn hier...
...tien jaar later, weer samen, en tegen alle verwachtingen in...
...vanwege Gus.
Zeg nu eens.
Denk je nog steeds dat het allemaal onzin is?
Of is het meer?
Het spijt me.
Zhang wil weten of ze al van gedachten veranderd is.
Dan moet het dus kwaadschiks.
Wat doe je?
Wat denk je? Ik help je ontsnappen.
Ik snap het niet. Hoe heb je... - Ik raakte gewond bij de strijd om de zoo.
Zhangs leger vond me en nam me mee. - Waarom help je me?
Ik kon ze je niet zomaar laten martelen, al liep het niet goed tussen ons.
Dat hertenkind. Hem zocht je in de zoo, hè?
We gingen zijn moeder zoeken in Alaska.
Fijn dat je 'm gevonden hebt.
Kom op.
Er staat nog één vrachtwagen waar niemand op let.
Shit. Kom op.
Er gaat niets boven 'n ontsnappingspoging om 't spannend te maken.
Hoe heette je ook alweer?
Jordan.
Jordan, je begint hier echt je brood te verdienen.
Het was 'n val. - Ze gaan naar Alaska.
Ik zei het toch? Ik krijg hoe dan ook altijd wat ik wil.
Alaska, hè?
Populaire plek. Geef me een satelliettelefoon.
Hallo?
Als iemand me hoort: ik vrees dat de eigenaar van deze telefoon is overleden.
Weet je toevallig of hij ene dr. Gertrude Miller is tegengekomen?
Wie is dit?
We vertrekken morgenvroeg. We gaan naar Alaska.
Wat is er in Alaska? - Alles, zo blijkt.
Gus, ben je daar?
Ik ben er.
Ik...
Ik heb de eerste mensen gevonden.
Wie waren het?
Het waren allerlei mensen.
Boeren, lassers, gepensioneerden...
...jonge mensen zoals ik.
Iedereen die nog wilde leven.
Dat is iedereen. Iedereen wil leven.
DIT BOEK IS VAN JUSTIN
Justin.
Hij heette Justin.
Dit waren een jongen en zijn vader.
Gus?
Gaat het?
Ik weet niet of ik dit kan.
Ik dacht dat ik het kon, maar...
...ik kan het niet.
Je hoeft het niet te doen. - Het moet wel.
Anders gaat Jepp dood.
De Ziekte is overal en ik ben bang dat hij het krijgt en dan sterft hij ook.
En daarom moet ik mijn moeder vinden.
Omdat ze... Ik weet niet hoe, maar ze gaat de Ziekte genezen.
Ze moet een remedie vinden. Ze moet wel.
Is Jepp je vriend?
Hij is Grote Man.
Want...
...ik heb al zo veel mensen verloren.
Pubba, Aimee, Becky en Wendy...
Ik kan Jepp niet ook verliezen.
De dood is het zwaarst voor de overlevenden. Wij blijven achter...
...met alleen herinneringen aan onze geliefden.
Maar ze kunnen voortleven.
Door ons.
Ik weet wat ik moet doen.
Justin was een geweldige zoon.
Hij hield van kamperen en buiten zijn.
En z'n vader hield veel van hem.
Chris was een geweldige vader en hij hield heel veel van zijn zoon.
Ze gingen samen vaak op reis.
Nu blijven ze altijd bij elkaar.
En ze blijven voortleven als we hun verhaal vertellen.
Al hun verhalen.
Ik kon niet al jullie namen vinden, of veel over wie jullie waren...
...maar jullie zullen niet vergeten worden.
Ik vergeet jullie niet.
KAPITEIN NOAH STAFFORD
Het is me gelukt.
Het is klaar.
Gus?
Darwin?
Een hert, dus? Dat had ik nooit geraden.
Dan moet ik nu onze afspraak nakomen.
We starten de motor, dan kun je naar het noorden.
Je moeder wacht.
Oké.
Op hoop van zegen.
Het is hem gelukt.
Natuurlijk.
Je had gelijk.
Waarover?
Allerlei dingen.
Ik heb een paar minuten nodig om koers te zetten en zo.
Bedankt.
Voor je hulp.
Nee, Gus.
Jij bedankt.
Zo terug. Ik wil je iets laten zien.
Jepp? - Gus.
Alles in orde, knul?
Ja, je mag naar buiten komen. De Ziekte is weg.
Kom, ik wil jullie aan iemand voorstellen.
Darwin. Dit zijn mijn vrienden, Jepp en dokter Singh.
Darwin?
Hé, Gus.
Ik ben toch niet de enige overlevende.
Ik heb het alleen het langst volgehouden.
Ik heb koers gezet naar het noorden van Alaska.
Je moet er over twee dagen zijn.
Het spijt me dat ik de reis niet met je kan afmaken.
Maar ik moet kapitein Staffords bevel uitvoeren...
...en zorgen dat de Ziekte nooit aan land komt.
EERSTE MATROOS DARWIN CRUSOE
Dan ben jij nu de kapitein.
Bedankt, Gus.
Ik hoop dat je je moeder vindt en je vrienden redt.
Het beste.
Darwin.
Mama is er.
We zijn klaar. Op naar het vliegtuig.
En zij?
Ze gaat mee.
Maar hij niet. Hij houdt ons op.
Het spijt me.
Het spijt me zo.
Je bent in orde.
Het komt wel goed.
Het... Het komt wel goed.
Het komt wel goed.
Hé. Houden jullie je eens gedeisd.
We weten het meteen.
Beer?
Wendy?
Ik weet dat jullie dit vast niet horen...
...maar ik wilde zeggen dat we op de boot zijn.
Ik hoop dat alles goed is en dat jullie terug kunnen naar de anderen.
Als we Vogeltje vinden, komen we bij jullie terug. Oké?
Oké. Dag.
Goed nieuws, Mr Jepperd.
Je bent helemaal ziektevrij.
Er veranderde die dag iets op de oceaan.
Voor de jongen...
Gus.
...en voor de Grote Man.
Wil je ergens over praten?
Het enige wat nodig was, was een korte aanvaring met gene zijde.
Hallo, is daar iemand?
Ja. Wij zijn er.
Naam en locatie, graag.
Ik weet niet waar we zijn, ergens midden op zee.
Ik ben Gus.
Vogeltjes Gus?
Wat?
Hoe ken je Vogeltje? Wie is dit?
Ik ben Siana, Gus.
Een vriendin van je moeder.
En als jij ons bereikt, betekent dat dat je er over een paar dagen bent.
Volgende halte, Alaska.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg