ยินดีต้อนรับขึ้นเรือนะทุกคน
ผมกัปตันสแตฟฟอร์ด
ทีนี้
ผมรู้ว่าทุกคนผ่านพ้นอะไรกันมาเยอะ
เราต่างพบเจอความสูญเสีย และโศกนาฏกรรมมามากเกินพอ
แต่นับจากวันนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว
เพราะวันนี้เรากําลังจะไปแคนาดา
ไม่มีทางรู้ได้ว่ามีอะไรรอเราอยู่
แต่ในระหว่างนี้ เราปลอดภัย
งั้นก็... ยิ้มซะ แล้วกอดคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
เรามาให้เกียรติความทรงจํา ของผู้ที่เราสูญเสียไประหว่างทาง
ด้วยการทําสิ่งเดียวที่พวกเขาจะอยากให้เราทํา หลังมาไกลถึงตรงนี้กัน
ฉลอง
- โดน! - ขอเพลงหน่อย ดีซี
ทุกคนล้วนอยากเป็นที่จดจําไม่ทางใดก็ทางนึง
คําถามคือ ยังไงล่ะ
เราอยากให้คนจดจําเรายังไง
ด้วยการยินยอมพร้อมลับมืดดับไป
หรือด้วยการแบกภาระของโลกทั้งใบเอาไว้
ไม่ว่าจะเลือกทางใด มีสิ่งนึงที่แน่นอน
เราต่างอยากรู้ว่า เราได้ฝากฝังสิ่งดีๆ ไว้บนโลกใบนี้
ว่าชีวิตของเรานั้นมีความหมายอย่างแท้จริง
มาถึงแล้ว
ทันเวลาพอดี
สวัสดีครับ!
ยื่นมืออีกข้างมา
สอง สาม...
ทุกคนไปไหนหมดล่ะ
- หรือว่าเราไม่ควรขึ้นมาบนนี้ - เออ เรื่องนั้นน่ะ...
จะลงก็ไม่ทันละ
ดูเหมือนพวกเขาจะจัดปาร์ตี้ใหญ่โตกันเลย
แล้วยังไง ปาร์ตี้เสร็จเก็บของหนีเหรอ
อาจแค่เข้าห้องไปนอนกันเฉยๆ ก็ได้
ลูกเรือทุกคนด้วยเนี่ยนะ
เรือไม่แล่น เครื่องยนต์ดับแล้วนี่
ฉันจะไปสํารวจรอบๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
สองคนรอตรงนี้
ผมจะดูแลเขาเอง
สวัสดี มีใครอยู่ไหม
บอกให้รอข้างบนไง หันหลังกลับ
- เจออะไร - มีอะไรเหรอ
เราจะอยู่นี่ไม่ได้ เร็ว
ไปเจออะไรมา
เร็วเข้ากัส เข้าไปในนี้
ไม่ต้องหยุดนะกัส ไปเรื่อยๆ
เจพพ์ มีอะไร ไปเจออะไร
บนเรือมีโรคร้ายใช่ไหม ได้สัมผัสเชื้อหรือเปล่า
ไม่รู้สิ
- มันค่อนข้างจะสําคัญนะที่ต้องรู้ว่า... - ก็บอกว่าไม่รู้ไง!
ที่แน่ๆ คือเราอยู่นี่ไม่ได้ ไม่มีน้ําหรืออาหาร
- มันไม่สําคัญหรอกถ้าเรา... - มันไม่สําคัญหรอกถ้าคุณสัมผัสเชื้อมาแล้ว!
ไม่ได้สัมผัสโว้ย!
จบนะ ฉัน... ไม่เป็นไร
รู้ได้ไง
เจพพ์
เลือด... เลือดมันไหลไม่หยุดเลย
ขอโทษ
ไม่รู้ว่าเขาเป็นไฮบริด
และถ้าไม่ได้เป็นไฮบริด แล้วจะทําไม
แกทําลูกฉัน
ไหนขอเหตุผลดีๆ สักข้อให้ฉันเมตตาแกซิ
โรซี่
แม่มาทําไม
ก็ฉันเป็นห่วงแกน่ะสิ
ตอนแรกคุยกันอยู่ดีๆ แต่จู่ๆ ติดต่อแกไม่ได้เลย มันอยู่ไหน
มันอยู่ไหน โรซี่ ไอ้เด็กกวางน่ะ
เราหาได้ เพราะตอนนี้มียัยนี่แล้ว
สาววัยรุ่นคนเดียวเนี่ยนะ
มันมากับพวกนั้น มันรู้ว่าพวกมันจะไปไหน
ฉันจะรับช่วงต่อเอง แกไปดูลูกไป๊
พาแขกผู้มีเกียรติเข้าบ้านกันดีกว่า
เราจะได้จับเข่าคุยกันเนอะ
- เราต้องทําให้เรือแล่นนะ - เขาพูดถูก
แล้วต้องทําไง
ต้องมีคนนึงขึ้นไปที่ห้องควบคุม
แล้วเราอาจสตาร์ทเครื่องยนต์เรือได้
แต่แผนนายมีปัญหานิดนึง
โรคร้ายยังอยู่
แต่เราต้องทําอะไรสักอย่าง
ไอ้ "เรา" นี่มันอะไรวะ
นายได้มาอยู่ตรงนี้เพราะโชคดีหรอก
คนที่โดนทิ้งที่ชายหาด ควรจะเป็นนาย ไม่ใช่สองพี่น้องนั่น
ผมมาเพื่อกัส
ไม่ต้องมาอ้างโชคชะตาห่าเหวอีก
กัส
ไม่ เดี๋ยวสิ อย่า
จอมเขมือบ ทําอะไร
ผมจะไปสืบว่าเกิดอะไรขึ้นที่ห้องควบคุม
กัส ฟังนะ ห้ามขึ้นไป
ผมเป็นคนเดียวที่ทําได้ ผมติดเชื้อไม่ได้ ลืมแล้วเหรอ
เธออาจป่วยไม่ได้ แต่ดอกไม้สีม่วงมันเล่นงานเธอได้นะ
ผมจะระวัง ผมสัญญา
จอมเขมือบ
ไว้ใจผมหน่อยสิ
ผมจะสืบดูว่าเกิดอะไรขึ้น
อย่าฆ่ากันตายตอนผมไม่อยู่ละกัน
เขาไม่เป็นไรหรอก
รู้หรือเปล่าว่าเขาจะไปเห็นอะไรบ้าง
อะไรแย่กว่ากัน
กัสเห็นคนตาย
หรือกัสตาย
(ทางออก)
(หัวใจของเรือ)
(แด่ลูกชาย ด้วยรัก จากพ่อ)
ฮัลโหล
ข้างนอกมีใครอยู่ไหม
ใครก็ได้ ตอบหน่อยเถอะ
ฮัลโหล
ขอบคุณพระเจ้า
นึกว่าฉันรอดอยู่คนเดียวซะแล้ว
นี่ใครเหรอ
ผมกัส
คุณล่ะใคร
ดาร์วิน ต้นเรือ
อยู่ตรงไหนเหรอ
อยู่ในห้อง
คงเดินโซซัดโซเซกลับมาจนได้
เมื่อคืนเมามากจนหมดสติ
แล้วพอตื่นมาตอนเช้า...
ทุกคนก็ตายแล้ว
ติดโรคร้ายเหรอ
ใช่
คงรอดมาได้เพราะแบบนั้น
แล้วเธอล่ะ
รอดมาได้ยังไง
ผมมีภูมิคุ้มกัน
เธอเป็นไฮบริด
ใช่
แอบขึ้นมาบนเรือ
เพราะจะไปหาแม่
แม่อยู่ในเมืองทางเหนือสุดของอะลาสกา
ไม่อยากเชื่อเลย
เธอเป็นคนเดียวบนเรือลํานี้ที่ปลอดภัยหายห่วง
ซึ่งก็แปลว่าผมแก้ไขทุกอย่างได้ด้วย
แต่ต้องให้คุณช่วยนะ ผมต้องไปที่ห้องควบคุม
เพื่อหาคําตอบว่าเครื่องยนต์ดับได้ไง
พอจะชี้ทางให้หน่อยได้ไหม
อือ ฉันช่วยได้
ไอ้ชิบเป๋ง
เราอาจมีสิทธิ์รอดได้เลยนะเนี่ย
เราจะต้องรอดออกไปแน่นอน
ใช่
เอาละกัส
หาบันไดที่ใกล้ที่สุดแล้วปีนขึ้นชั้นบน
อย่ามัวแต่นั่งบื้อสิจ๊ะ
คงหิวน่าดู เดินทางกันมาตั้งไกล
ไม่หิว
แล้วก็ไม่กินหมู
อย่างน้อยลองชิมขนมปังข้าวโพดหน่อย
เชฟอาร์โลของฉัน ชนะการแข่งขันทําอาหารเซาท์เวสต์ห้าปีซ้อน
รับประกันว่าไม่เคยกินของอร่อยเท่านี้เลย
แกเสียเวลาเปล่า
ฉันไม่ขายเพื่อนหรอก
น่าสงสาร
กี่ขวบนะ
ห้าหรือเปล่า ตอนโรคเริ่มระบาด
ไม่เคยได้ลิ้มรสชีวิตยุคก่อนหน้านี้เลย
สมัยก่อนน่ะ...
ชีวิตดี๊ดี
คนก็เป็นคน
ขอเดานะ อยากจะเอาพวกคนกลับมาใช่มะ
ถูกเผงเลย
เห็นไหม ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอฉลาด
ถ้ารู้จักฉันจริง แกจะรู้ว่า
- เสียเวลาเปล่า - ฉันรู้จักเธอ เบ็คกี้
หรือจะให้เรียกแบร์ดีล่ะ
อดีตผู้นํากองทัพสัตว์
ผู้พิทักษ์ไฮบริดทั้งหมดทั้งมวล แต่ดันยกเว้นไว้แค่หลานชายฉันเนอะ
เล่นเอาซะสาหัสเลยนะ
ได้ยินหรือเปล่า
ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน
ถ้ามีชีวิตรอดถึงเช้า ฉันจะประหลาดใจมาก
ก็เธอช่วยไม่ได้นี่
เธอทั้งโกรธทั้งสับสน
แล้วฉันเข้าใจว่าทําไม
ตั้งแต่พ่อแม่ตายไป
เธอก็ออกตามหาสิ่งเดียว ที่โหยหามาตลอดแต่ไม่มีวันพบเจอ
นั่นคือครอบครัว
เธออยากมีครอบครัว เบ็คกี้ เหมือนกับทุกคน
แต่เธอคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่า แก๊งขี้เรื้อนที่เธอไปขลุกด้วยนะ
เธอคู่ควรกับครอบครัวที่แท้จริง
ครอบครัวที่จะรักและจดจําเธอ
ซึ่งแปลว่าเธอต้องมีลูก ที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ
คงเคยได้ยินภาษิต "เลือดข้นกว่าน้ํา"
ขําอะไรเหรอจ๊ะ
แกเข้าใจภาษิตนั้นผิดแล้ว
ไหนๆ ก็รู้จักฉันดีซะขนาด
คงรู้ด้วยสินะว่าพ่อแม่ฉันเป็นศาสตราจารย์
ปัญญาชนของแท้
วันนึง ตอนฉันยังเด็กมาก พ่อแม่บอกว่าฉันจะมีน้องสาว
คืองี้ ฉันเป็นลูกบุญธรรม
พวกเขาก็ใช้ภาษิตนั้น
"เลือดข้นกว่าน้ํา"
แต่อธิบายให้ฟังว่าคนชอบเข้าใจผิด
คําว่าน้ําน่ะ หมายถึงน้ําคร่ําในครรภ์
ครอบครัวที่มีเยื่อใยกันเพราะเกิดจากกัน
แต่เลือดน่ะ...
เลือดหมายถึงสายใยที่ผูกมัดกันด้วยศึก
มันแปลว่าสายใยที่เราเลือกเองน่ะ มันเหนียวกว่าเยื่อใยที่แค่เกิดมามี
ฉันสงสัยมาตลอดว่า ทําไมประโยคนั้นถึงติดตรึงใจมาตั้งแต่เด็ก
เด็กๆ เห่าอะไรกันนักหนา
แต่ตอนนี้รู้แล้ว
เพื่อที่วันนี้จะได้มาชี้ให้แกเห็นว่าแกไม่รู้เรื่องไง
เธอน่าจะไม่รู้ตัวว่าคุยอยู่กับใคร เด็กน้อย
ฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้เสมอ
และไม่ทางใดก็ทางนึง เธอต้องช่วยฉันหาตัวไอ้เด็กเวรตะไล
คําถามเดียวคือ จะเลือกไม้อ่อนหรือไม่แข็ง
เอาไปคิดดูนะ
อย่านานนักล่ะ
มีอะไรกระตุกไหม
ถ้ากระตุกคงบอกไปแล้ว
ต่อให้คุณต้องถึงคราวจริงๆ อย่าห่วงนะ
ผมจะดูแลเขาเอง
พูดงี้หมายความว่าไงวะ
เคยบอกแล้วไง
ผมจะไม่ตายในการเดินทางครั้งนี้
แล้วฉันต้องตายเหรอ
ก็...
ผมเห็น... การเคลื่อนไหวของคุณ
ตอนที่ไม่มีใครมอง
ชีวิตคุณลําบากมามาก
ตั้งแต่ก่อนโลกพินาศ
ถ้าไม่ตายกับโรคร้าย...
ก็ต้องตายกับแผลเก่า ในไม่ช้า
อะไร
เปล่า ก็แค่...
แค่นึกได้ กัปตันเจมส์ แธคเกอร์... เดินทางไปอะลาสกา
เมื่อเกือบศตวรรษมาแล้ว เพราะหวังจะเปลี่ยนโลกใบนี้
ตัดภาพมาตอนนี้
เรากําลังล่องเหนือตามรอยเขา
ไปยังจุดกําเนิดของทุกสิ่ง
ไหนบอกมาซิว่านี่มันเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตา
ไม่ใช่สักอย่าง
คนเราอยากทําเหมือน โลกนี้มีอะไรที่สูงส่งกว่า จะได้รับมือไหว
จะได้เข้าใจโลก
แต่จากที่เคยเห็นมา ฉันรู้ว่ามันไร้สาระทั้งเพ
เทพนิยายไม่มีจริงหรอก
แต่คุณก็ยังหวัง
ให้เด็กชายตัวน้อยๆ ที่มีเขากวาง
เป็นเด็กไร้เดียงสา... ตลอดไป
ทีนี้นะ คุณเจพเพิร์ด
โชคชะตานําพาเรามาพบกัน
แล้วถ้าเกิดฉันเอากําปั้น ทะลวงเข้าไปในกะโหลกแกล่ะ
จะเรียกว่าอะไรดี
ไม่เรียก เพราะคุณไม่ทําหรอก
กัสไม่มีวันยกโทษให้คุณหรอก
ไอ้ชาติชั่ว!
มานี่!
จําไม่ได้ใช่ไหม เราเคยเจอกันเมื่อสิบปีก่อน
- พล่ามอะไรของแก - เครสเซนต์ซิตี้!
โรงพยาบาลเซเครทฮาร์ท
เราขึ้นลิฟต์ด้วยกัน
ตอนนั้นโลกกําลังแตกสลาย
แล้วภรรยาคุณเพิ่งให้กําเนิดลูกชาย
งั้นถามหน่อย
คําพูดผมกล่อมให้คุณกลับไปหาเขาหรือเปล่า
ถึงแล้ว ผมอยู่ห้องควบคุม
โอเค มองหาบันทึกกัปตัน
มันเป็นสมุดที่เขาใช้จด หวังว่ามันจะเขียนบอกว่าเกิดอะไรขึ้น
กัส
เจอแล้ว
ช่วยอ่านสองสามบันทึกล่าสุดให้ฟังที
อ่านหนังสือออกใช่ไหม
ผมอ่านออก
โอเค อ่านละนะ
"1.14 น. เจ้าหน้าที่แพทย์คาราเวย์แจ้งว่า
ผู้โดยสารควินทาน่า สแตนลี่ย์ มีผลตรวจเป็นบวกสําหรับสายพันธุ์วันสิ้นโลก"
ผู้หญิงหมวกเขียว
"1.55 น. ตรวจพบเชื้อนี้ในผู้โดยสารอีกสี่คน"
"ผมกับลูกเรือกําลังทําเต็มที่"
"5.31 น. ผู้โดยสารสแตนลี่ย์เสียชีวิต"
"คนของผมได้นําศพไปทิ้งในทะเลตามคําสั่งผม
แต่เกรงว่าเธอจะไม่ใช่คนสุดท้าย"
"11.18 น. ผู้โดยสารกว่าครึ่ง ได้เสียชีวิตลงแล้ว"
"ลูกเรือผมหลายคนก็เช่นกัน"
"เราได้ทิ้งผู้เคราะห์ร้ายลงทะเล
และผมได้ดับเครื่องยนต์แล้ว"
"มันต้องหยุดตรงนี้"
"เราต้องไม่ขึ้นฝั่งอีก"
ดาร์วิน
อ่านต่อไป
อ่านให้จบ
"14.59 น. จุดจบใกล้เข้ามาแล้ว"
"ผมทําสุดความสามารถแล้ว"
"ดาร์วิน หนุ่มน้อย ถ้ากําลังอ่านอยู่
หวังว่าโชคชะตาจะหาหนทาง ช่วยชีวิตนาย แม้ฉันจะทําไม่ได้"
"ฉันภูมิใจที่นายโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่แบบนี้นะ"
เขาอยู่นั่นไหม
กัปตันสแตฟฟอร์ด
อยู่
เขาเป็นเพื่อนคุณเหรอ
ใช่
อันที่จริงเหมือนพ่อด้วยซ้ํา
เขารับฉันเข้าไปอยู่ในการดูแล ในยามที่ฉันลําบากที่สุด
กัปตันสแตฟฟอร์ดดูเป็นคนดีนะ
ใช่
เป็นคนดี
และเราต้องทําตามความต้องการเขา
เราจะสตาร์ทเครื่องยนต์ไม่ได้
แต่เขาบอกว่าอยากให้คุณมีหนทางรอด
"มันต้องจบตรงนี้"
นั่นเป็นคําสั่งสุดท้ายของเขา และฉันต้องทําตามคําสั่ง
ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าทําไมถึงจะไปหาแม่
แม่เป็นนักวิทยาศาสตร์ ที่กําลังหาทางรักษาโรคร้าย
แล้วผมต้องไปช่วยแม่ แต่... ถ้าไปไม่ถึงก็ทําไม่ได้
งั้นคุณต้องช่วยผม
ช่วยเหลือเพื่อนๆ ที่ผมทิ้งไว้ที่บ้าน
กับคุณด้วย จะได้ไม่มีใครต้องตาย เหมือนกัปตันสแตฟฟอร์ดอีก
ขอโทษนะกัส
แต่ไม่ได้
แล้วถ้าผมสานต่อสิ่งที่กัปตันสแตฟฟอร์ดเริ่มไว้ล่ะ
หมายความว่าไง
เขาฝังศพในทะเล
ใช่ไหม เพื่อกําจัดโรคร้าย
ผมฝังคนที่เหลือได้
บนเรือจะได้ไม่มีโรคร้ายอีก
เธอ... ยังเด็กอยู่เลย กัส
ไม่ได้หรอก
ผมต้องลองดู
เสร็จแล้วคุณจะช่วยไหม
ก็ได้
คุณนี่เอง
ทําไมไม่บอกแต่แรกล่ะ
ก็ไม่มีเวลาไหนที่มันเหมาะซะที
นั่นเป็นวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผม
วันนั้นผมก็เจอมาหนักเหมือนกัน
มันเป็นวันที่ผมตระหนักได้ว่า
ผมไม่สามารถช่วยใคร ไม่สามารถรักษาใครให้หายขาด
หรือบรรเทาทุกข์ได้เลย
หลังจากนั้นผมก็ได้แต่ยืนดูคนล้มตาย
วันนั้นผมสูญเสียตัวเองไป
และสูญเสียภรรยา
ถึงแม้ว่ากว่าจะรู้ตัวก็ใช้เวลาอยู่ตั้งนาน
ช่วงเวลานั้น ตอนอยู่ในลิฟต์...
ผมหวาดกลัว...
ว่าผมจะไม่สามารถเป็นพ่อที่ดีได้
ผมเลยลังเล
และเพราะอย่างนั้น ผมเลยเสียภรรยาไปด้วย
พร้อมกับลูกชาย
แต่ว่า
กัสฉุดผมกลับมาได้
ทั้งๆ ที่ผมนึกว่าหมดหวังที่จะกลับมาอีก
ไม่เห็นเหรอ
โลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญ
เราสองคนมาอยู่ตรงนี้
สิบปีต่อมา กลับมาพบกันใหม่
แม้จะไม่มีทางเป็นไปได้...
เพราะกัส
ทีนี้ถามหน่อย
ยังคิดว่าเรื่องทั้งหมดนี่มันไร้สาระอยู่อีกไหม
หรือว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
แม่ขอโทษ
จางอยากรู้ว่าสาวน้อยคนนี้เปลี่ยนใจหรือยัง
งั้นคงต้องใช้ไม้แข็งสินะ
ทําอะไรของนาย
ดูไม่ออกหรือไง ก็ช่วยเธออยู่น่ะสิ
ฉันไม่เข้าใจ นายเข้าไป...
ฉันบาดเจ็บตอนทําศึกที่สวนสัตว์
แต่กองทัพของจางมาเจอฉันแล้วเก็บไป
มาช่วยฉันทําไม
จะทนยอมให้พวกนั้นทรมานเธอได้ไง
ถึงเราสองคนจะไม่ค่อยลงรอยกันก็เถอะ
เด็กกวางนั่นน่ะ คือคนที่เธอ เข้าไปช่วยจากสวนสัตว์ใช่ไหมล่ะ
เรากําลังไปตามหาแม่เขาที่อะลาสกา
ดีใจด้วยนะที่เธอหาเขาเจอ
มา
โอเค ลงไปตามถนนมีรถอีกคัน แต่ไม่มีใครอยู่เฝ้า
ชิบ หนีเร็ว
ไม่มีอะไรเพิ่มสีสันความสนุก ได้เท่านักโทษพยายามหนีแล้ว
ชื่ออะไรแล้วนะ พ่อหนุ่ม
จอร์แดน เธอเริ่มจะคุ้มค่าข้าวสุกฉันแล้วละ
- หลอกฉันเหรอ - พวกมันจะไปอะลาสกา
บอกแล้วจ้ะคนดี ยังไงฉันก็ต้องได้ตามที่ต้องการ
อะลาสกางั้นสินะ
ใครๆ ก็อยากไปเที่ยว ไปเอาโทรศัพท์ดาวเทียมมาให้ทีจ้ะ
ฮัลโหล
ถ้ามีคนฟังอยู่ที่อีกฟาก
เกรงว่าเจ้าของโทรศัพท์เครื่องนี้จะเสียชีวิตแล้ว
พอจะรู้ไหมว่าเขาได้ไปจ๊ะเอ๋
กับดร.เกอร์ทรูด มิลเลอร์หรือเปล่า
แกเป็นใคร
เราจะออกเดินทางตอนเช้า
- ไปอะลาสกา - ที่อะลาสกามีอะไร
ปรากฏว่ามีทุกอย่าง
กัส ยังอยู่ไหม
ยังอยู่
ผมเพิ่ง...
มาเจอสองคนแรก
อ้อ
เขาเป็นใครกันเหรอ
มีทุกประเภทเลย
ทั้งชาวไร่ชาวนา ช่างเชื่อม คนวัยเกษียณ
คนหนุ่มสาวอย่างฉัน
ใครก็ได้ที่ยังอยากมีชีวิตรอด
ก็ทุกคนเลยสิ
ทุกคนอยากมีชีวิตหมดเลย
(สมุดเล่มนี้เป็นของจัสติน)
จัสติน
เขาชื่อจัสติน
นี่เป็นเด็กผู้ชายกับพ่อ
กัส
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมไม่รู้แล้วว่าจะไหวไหม
นึกว่าจะทําได้ แต่ว่า...
ไม่ได้
ไม่ต้องก็ได้
ต้องทําสิ
ไม่งั้นเจพพ์ก็จะตาย
โรคร้ายมันอยู่ทุกที่เลย ผมกลัวเขาจะติด
แล้วตายไปด้วย
แล้ว... เพราะงี้ไงผมถึงต้องไปหาแม่
เพราะแม่... ผมไม่รู้นะว่ายังไง แต่แม่จะหาทางรักษาโรคร้าย
แม่ต้องหาให้เจอ ต้องทําได้
เจพพ์เป็นเพื่อนเธอเหรอ
เขาคือพี่เบิ้ม
ผม...
ผมเสียคนไปเยอะแล้ว
พับบา เอมี่ เบ็คกี้กับเวนดี้...
จะเสียเจพพ์ไปด้วยไม่ได้
ความตายเจ็บช้ําที่สุดสําหรับคนที่ยังอยู่ เพราะเราคือผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
มีเพียงความทรงจําของคนที่เรารักเก็บไว้
แต่พวกเขาอยู่ต่อไปได้
ผ่านพวกเรา
ผมรู้แล้วว่าต้องทําไง
จัสตินเป็นลูกชายที่วิเศษมาก
เป็นเด็กที่ชอบไปตั้งแคมป์และตะลุยโลก
และพ่อเขาก็รักเขามาก
คริสเป็นพ่อที่ดีมาก และเขารักลูกชายที่สุด
พวกเขาไปเที่ยวด้วยกันหลายที่เลย
และพวกเขาจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
จะคงอยู่ตลอดไป ถ้าเราเล่าเรื่องราวของพวกเขา
เรื่องราวของทุกคน
ผมหาชื่อพวกคุณได้ไม่ครบ
และไม่ค่อยรู้เรื่องราวของคุณ...
แต่ว่า คุณจะไม่ถูกลืมเลือน
ผมจะจดจําคุณไว้
(กัปตันโนอาห์ สแตฟฟอร์ด)
เสร็จแล้ว
เรียบร้อยหมด
กัส
ดาร์วิน
กวางสินะ นึกไม่ถึงเลย
งั้นคงถึงตาฉันทําตามสัญญาบ้างแล้วสิ
มาสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วพาเธอไปทางเหนือกัน
แม่นายรออยู่
เอาละ
ขอให้ได้ผลนะ
เขาทําได้จริงๆ
มันแน่อยู่แล้ว
คุณพูดถูก
เรื่องอะไร
หลายเรื่อง
ต้องขอเวลาสองสามนาที กําหนดเส้นทางเดินเรือก่อนนะ
ขอบคุณนะ
ที่ช่วยผม
ไม่ใช่หรอก กัส
ต้องขอบคุณเธอ
เดี๋ยวมานะ ผมมีอะไรให้ดู
- เจพพ์ - กัส!
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ไอ้หนู
ครับ ตอนนี้ออกมาได้แล้ว ไม่มีโรคร้ายเหลือแล้ว
มาสิ ผมอยากพาไปรู้จักใครคนนึง
ดาร์วิน มารู้จักเพื่อนๆ ผมสิ นี่เจพพ์กับคุณหมอสิงห์
ดาร์วิน
กัส
ไงกัส
ปรากฏว่าฉันไม่ใช่คนเดียวที่รอด
ฉันแค่ตายช้าที่สุดเท่านั้น
ฉันกําหนดเส้นทางเดินเรือ ไปทางเหนือของอะลาสกาให้แล้ว
น่าจะไปถึงในสองวัน
ฉันเสียใจนะที่เดินทางไปกับเธอไม่ได้
แต่ฉันต้องทําตามคําสั่งของกัปตันสแตฟฟอร์ด
และห้ามไม่ให้โรคร้ายขึ้นฝั่งไปได้
(ต้นเรือ ดาร์วิน ครูโซ)
แปลว่าตอนนี้เธอคงเป็นกัปตันแล้วสินะ
ขอบใจนะกัส
ขอให้เธอหาแม่เจอ และช่วยเพื่อนๆ ไว้ได้นะ
ลาก่อน
ดาร์วิน
แม่อยู่นี่จ้ะ ไงจ๊ะ
ตรงนี้เสร็จแล้ว กลับไปที่เครื่องบินกัน
แล้วคนนี้ล่ะ
เอาไปด้วย
แต่ทิ้งตัวนั้นไว้ ถ่วงเราซะเปล่า
ไงจ๊ะ
แม่ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรนะลูก
ไม่เป็นไรแล้วนะ
ไม่เป็นไรแล้วนะลูก ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ
(เท็กซัส)
เฮ้ย ไอ้พวกหมาอย่าเห่าให้มันมาก!
เราจะรู้ผลทันที
แบร์
เวนดี้
รู้นะว่าคงไม่ได้ยินที่พูดหรอก แต่ว่า...
แค่อยากบอกว่าเราขึ้นเรือมาได้แล้วนะ
หวังว่าทั้งสองคนจะไม่เป็นอะไร แล้วกลับไปหาคนอื่นๆ ได้นะ
พอเราหาเบอร์ดี้เจอแล้ว เราจะกลับไปหาทุกคน
โอเคนะ
โอเค บาย
ข่าวดี คุณเจพเพิร์ด
คุณปลอดเชื้อโรคร้าย
อะไรบางอย่างได้เปลี่ยนไปบนผืนน้ําในวันนั้น
สําหรับเด็ก...
กัส
และสําหรับพี่เบิ้ม
มีอะไรอยากระบายไหม
ที่ถูกจุดประกายขึ้นโดยประสบการณ์ความตาย
ฮัลโหล มีใครอยู่ไหม
ครับ อยู่นี่
กรุณาบอกชื่อกับตําแหน่งด้วย
ผมไม่รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน สักแห่งกลางมหาสมุทร
ผมชื่อกัส
กัสของเบอร์ดี้เหรอ
ไงนะ
เดี๋ยว รู้จักเบอร์ดี้ได้ไง นี่ใคร
ฉันชื่อซีอาน่า กัส
เป็นเพื่อนแม่เธอ
แล้วถ้าเธอติดต่อหาเราได้ ก็แปลว่า
อีกแค่สองสามวันเธอก็มาถึงแล้ว
ป้ายหน้า อะลาสกา
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล