Hepiniz gemiye hoş geldiniz. Ben Kaptan Stafford.
Şimdi...
Büyük badireler atlattınız, biliyorum.
Hepimiz ölüm ve trajediden nasibimizi aldık.
Ama bu durum bugün değişecek.
Çünkü bugün Kanada'ya yelken açıyoruz.
Bizi nelerin beklediğini bilemeyiz.
Ama şu an için güvendeyiz.
Yani gülümseyin, yanınızdaki insana sarılın
ve bu yolda kaybettiklerimizi anmak adına
bu noktaya geldiğimiz için bizden isteyecekleri tek şeyi yapalım.
Kutlayalım.
- Evet! - Müziği başlat DC!
Hepimiz o veya bu şekilde hatırlanmak isteriz.
Asıl soru nasıl hatırlanacağımız.
Nasıl hatırlanmak isteriz?
Kendimizi karanlığın kollarına bırakarak mı,
dünyanın yükünü omuzlarımızda taşıyarak mı?
Her ne şekilde olursa olsun, kesin olan bir şey var.
Hepimiz bu dünyadan iyi bir şeyler yaparak ayrıldığımızı,
hayatımızın bir anlamı olduğunu bilmek isteriz.
- Başardık. - Tam zamanında.
Merhaba!
Diğer elini ver. İki, üç...
Herkes nerede?
- Belki de gitmeliyiz. - O seçeneğe gelirsek...
Bir yere gidemeyiz.
- Belli ki büyük bir parti yapmışlar. - Sonra da herkes buhar mı olmuş?
- Belki kamaralarında uyuyorlardır. - Mürettebat da mı?
Hareket etmiyoruz. Motor kapalı.
Bir etrafa bakayım. Bakalım neler olmuş.
- İkiniz burada kalın. - Ona ben göz kulak olurum.
Merhaba, kimse yok mu?
Beklemenizi söylemiştim. Dönün.
- Ne gördünüz? - Ne oldu?
- Burada kalamayız, hadi. - Ne buldunuz?
Hadi Gus, içeri geç.
Yürümeye devam Gus.
Jepp, ne oldu? Ne buldun?
Gemide İllet var, değil mi? Maruz kaldınız mı?
Bilmiyorum.
- Maruz kaldıysanız bilmemiz... - Bilmiyorum dedim ya!
Ama burada kalamayız. Yiyecek ve su yok.
- Motoru çalıştıramazsak hepsi boş. - Maruz kaldıysanız hepsi boş!
Maruz filan kalmadım!
Tamam mı? Bir şeyim yok.
Nereden biliyorsun?
Jepp?
Kanamayı durduramıyorum.
Özür dilerim.
Melez olduğunu fark etmemiştim.
Ya melez olmasaydı? Ne yapacaktın?
Oğlumun canını yaktın.
- Canını yakmamam için tek bir sebep ver. - Rosie...
- Burada ne işin var? - Senin için çok endişelendim.
Konuşuyorduk, bir anda kayboldun. Çocuk nerede?
Geyik çocuk nerede Rosie?
Bulacağız. Bu kızı yakaladık.
Genç bir kız mı yakaladın?
Onlarla beraberdi. Nereye gittiklerini öğrenebiliriz.
Buradan sonrasını bana bırak. Sen oğlunla ilgilen.
Misafirimizi eve götürelim.
Biraz sohbet ederiz.
- Gemiyi çalıştırmamız lazım. - Çocuk haklı.
Nasıl yapacağız?
Birimizin kaptan köşküne gitmesi lazım. Belki motoru çalıştırabiliriz.
Bu planda ufak bir pürüz var.
Gemide İllet var.
Ama bir şeyler yapmamız lazım.
"Yapmamız" derken? Senin burada olman bile şans.
Kızlar yerine sen geride kalmalıydın.
- Ben Gus için buradayım. - Yine aynı muhabbete başlama!
Gus?
Hayır, dur! Hayır!
Dur, ne yapıyorsun?
- Kaptan köşküne gidip bakacağım. - Gus, bunu yapamazsın.
Yapabilecek tek kişi benim. İllet bana bulaşmaz.
Evet ama o mor çiçekler seni alt üst edebilir.
- Dikkatli olacağım, söz. - Şeker Canavarı...
Bana güven, tamam mı? Neler olduğunu öğreneceğim.
Ben yokken birbirinizi öldürmeyin.
Onu merak etmeyin.
Nelere tanık olacak, farkında mısın?
Hangisi daha kötü?
Gus'ın ölümü görmesi mi,
ölümün kendisi mi?
GEMİNİN KALBİ
OĞLUMA SEVGİLERİMLE, BABAN
Alo?
Beni duyan var mı?
Lütfen biri cevap versin.
- Alo? - Alo?
Şükürler olsun. Geriye bir ben kaldım sanmıştım.
Sen kimsin?
Ben Gus.
Sen kimsin?
Darwin, ikinci kaptan.
Neredesin?
Kamaramdayım.
Bir şekilde buraya dönmüşüm.
Dün çok içip kendimden geçtim.
Sabah uyandığımda
herkes gitmişti.
İllet yüzünden.
Evet.
Sanırım o sayede hayatta kaldım.
Ya sen?
Sen nasıl hayatta kaldın?
Bağışıklığım var.
Melez misin?
Evet.
Kaçak bindim.
Annemi arıyorum.
Alaska'nın en kuzeyinde bir yerleşkede.
İnanamıyorum.
Gemide tamamen güvende olan tek kişi sensin.
Yani her şeyi yoluna koyabilirim. Ama yardımın lazım.
Motorun durumuna bakmak için kaptan köşkünü arıyorum.
Beni yönlendirebilir misin?
Evet, yönlendirebilirim.
İnanamıyorum. Buradan sağ kurtulabiliriz.
Kesinlikle kurtulacağız.
Peki, tamam.
Tamam Gus, en yakın merdiveni bul ve yukarı çık.
Yesene tatlım.
O uzun yolculuktan sonra karnın zil çalıyordur.
Aç değilim.
- Ayrıca ben domuz yemem. - Bari mısır ekmeğini dene.
Arlo beş yıldır güneybatının bir numaralı aşçısı.
Böylesini yememişsindir, bana inan.
Vaktini boşa harcıyorsun.
Konuşmayacağım.
Zavallıcık.
Tüm bunlar başladığında beş yaşında filan mıydın?
Bundan önceki hayatı hiç tatmadın.
O zamanlar...
Hayat muhteşemdi.
İnsanlar insandı.
Dur, tahmin edeyim. İnsanları geri getirmek istiyorsun.
Aynen öyle.
Bak işte, zeki olduğunu biliyordum.
- Bilsen konuşmayacağımı anlardın. - Ama biliyorum Becky.
Ya da Ayı mı desem?
Hayvan Ordusu'nun eski lideri. Melezlerin koruyucusu.
Torunum hariç tabii.
Canını feci yaktın.
Sesini duyuyor musun?
Acı ve ızdırap içinde uluyor.
Bu geceyi sağ çıkarırsa şaşarım.
Elinde değildi.
Öfkeliydin, kafan karışmıştı.
Sebebini de anlıyorum.
Ailen öldüğünden beri
hep istediğin ama asla bulamadığın tek şeyi arayıp durdun.
Bir aile.
Sen de hepimiz gibi bir aile istiyorsun Becky.
Ama o takıldığın zavallılardan çok daha iyisini hak ediyorsun.
Gerçek bir aileyi hak ediyorsun.
Seni sevip hatırlayacak bir aileyi.
Bunun içinse kendi kanından ve canından çocukların olması lazım.
Ne demişler? "Su akar, kan kalır."
Komik olan nedir tatlım?
O deyişi tamamen yanlış anlamışsın.
Benim hakkımda bu kadar şey bildiğine göre
annemle babamın profesör olduklarını da biliyorsundur.
Çok zeki insanlardı.
Ben küçükken bir gün bir kız kardeşim olacağını söylediler.
Ben evlatlığım.
Bana tam da bu lafı söylediler. "Su akar, kan kalır."
"İnsanlar bunu hep yanlış anlar" dediler.
Su, rahmin içindeki suyu temsil eder.
Doğuştan akraba olanları.
Ama kan...
Kan, savaşta kurulan bağlardır.
Yani kendi seçtiğimiz ilişkiler içine doğduklarımızdan güçlüdür.
O yaşta duyduğum bir lafın aklıma kazınmasına anlam verememiştim.
Niye huysuzlandınız bakayım?
Ama şimdi anlıyorum.
Şu an burada olup cehaletini yüzüne vurabilmem içinmiş.
Bence sen kiminle aşık attığını anlamadın tatlım.
Ben istediğimi her zaman alırım.
O veya bu şekilde beni o boklu velede götüreceksin.
Asıl soru bunu kolay yoldan mı, zor yoldan mı yapacağın.
Bunu bir düşün.
Çok uzun sürmesin.
Seğirme var mı?
Olsa söylerdim.
Vaktiniz geldiyse bile
gözünüz arkada kalmasın, ona ben göz kulak olurum.
Bu da ne demek?
Daha önce de söyledim. Kaderimde bu yolculukta ölmek yok.
Benim var mı?
Eh...
Kimse bakmadığı zamanlarda nasıl hareket ettiğinizi gördüm.
Zor bir hayat yaşamışsınız.
Büyük Çöküş'ten önce de.
İllet yüzünden ölmeseniz
eski savaş yaralarınız er geç yakanıza yapışacak.
- Ne oldu? - Bir düşündüm de...
Kaptan James Thacker bir asır önce dünyayı değiştirmek için Alaska'ya gitmiş.
Şimdi biz de aynı onun gibi kuzeye yelken açtık,
başlangıç yerine gidiyoruz.
Bu tesadüf mü, kader mi?
İkisi de değil.
İnsanların bir "büyük resim" aramasının sebebi
onunla başa çıkabilme, onu anlamlandırabilme arzusudur.
Ama ben göreceğimi gördüm, bunların hepsi safsata.
Peri masalları gerçek değil.
Ama ona rağmen
geyik boynuzları olan küçük bir çocuğun
sonsuza dek masum kalabileceğine inanıyorsunuz.
Bakın Bay Jepperd, bizi kader bir araya getirdi.
Peki ya şu an bir yumruğumla beynini dağıtırsam?
- O zaman ne diyeceksin? - Hiç. Çünkü öyle bir şey yapmayacaksınız.
Gus sizi asla affetmez.
Aşağılık herif! Gel buraya!
Hatırlamıyorsunuz, değil mi? 10 yıl önce karşılaştık.
Neden bahsediyorsun?
Crescent City'de! Sacred Heart Hastanesi'nde.
Aynı asansördeydik.
Dünya bin parçaya bölünüyordu.
Eşiniz daha yeni oğlunuza doğum yapmıştı.
Söylesenize.
Oğlunuza dönmeniz için sizi ikna edebildim mi?
Buldum, kaptan köşkündeyim.
Tamam, etrafa bakıp seyir defterini bul.
Kaptanın notlarının olduğu bir defter. Belki neler olduğunu öğreniriz.
Gus?
- Buldum. - Son birkaç girdiyi okuman lazım.
- Okuma yazma biliyorsun, değil mi? - Evet, biliyorum.
Tamam, okuyorum.
"Saat 01.14.
Doktor Caraway'in verdiği bilgiye göre
yolcu Quintana Stanley'nin Kıyamet varyantı testi pozitif çıkmış."
Yeşil bereli kadın.
"Saat 01.55.
Dört yolcunun testi daha pozitif.
Mürettebatla elimizden geleni yapıyoruz."
"Saat 05.31.
Yolcu Stanley aramızdan ayrıldı.
Mürettebat emirlerim doğrultusunda naaşını denize attı.
Ama korkarım bu son ölüm olmayacak."
"Saat 11.18.
Yolcuların yarısından fazlasını kaybettik.
Mürettebatın bir kısmını da öyle.
Kayıplarımızın naaşlarını denize attık ve motoru kapattım."
"Bu iş burada bitmeli. Karaya çıkmamalıyız."
Darwin?
Devam et.
Bitir.
"Saat 14.59.
Sonum yakın.
Ben elimden geleni yaptım."
"Darwin, evladım.
Bunu okuyorsan
umarım kader benim yapamadığımı yapıp seni kurtarır.
Dönüştüğün kişiyle iftihar ediyorum."
Orada mı?
Kaptan Stafford yani.
Evet.
Arkadaşın mıydı?
Evet.
Hatta babam gibiydi.
Zor günümde beni kanatlarının altına almıştı.
Anlattığına göre Kaptan çok iyi biriymiş.
Evet, öyleydi.
Onun isteklerine saygı duymalıyız. Motoru çalıştıramayız.
Ama hayatta kalmanı umduğunu yazmış.
"Bu iş burada bitmeli." Son emri buymuş, yerine getirmem gerek.
Annemi neden aradığımı söylememiştim.
Annem, tedavi arayan bir bilim insanı.
Ona yardım etmem gerek ama gidemezsem bunu yapamam.
Senin yardımına ihtiyacım var.
Ki geride bıraktıklarıma ve sana yardım edebileyim.
Ki Kaptan Stafford gibiler ölmesin.
Üzgünüm Gus.
Yapamam.
Ya Kaptan'ın başladığı işi bitirirsem?
Nasıl yani?
İllet'ten kurtulmak için cesetleri denize atıyormuş ya?
Kalanları ben atabilirim.
Gemide İllet kalmaz.
Sen daha çocuksun Gus.
Bunu yapamazsın.
Denemeye mecburum.
O zaman yardım eder misin?
Peki.
Demek o sendin.
Neden daha önce söylemedin?
Doğru an bir türlü gelmedi.
O hayatımın en kötü günüydü.
Benim için de zor bir gündü.
O gün anladım ki
artık insanlara yardım edemezdim, onları tedavi edip iyileştiremezdim.
Sonrasında sadece ölümlerine tanıklık ettim.
O gün yolumu kaybettim.
Karımı kaybettim.
Farkına varmam uzun sürse de.
Asansörde o an...
Korkuyordum.
Benden baba olmayacağından, iyi bir baba olmayacağından korktum.
O yüzden tereddüt ettim.
O tereddüt yüzünden ben de karımı kaybettim.
Oğlumu da öyle.
Ama...
Gus beni hayata döndürdü.
Hem de artık dönüşüm olmadığını sandığım anda.
Görmüyor musunuz?
Tesadüf diye bir şey yoktur.
İkimiz de buradayız.
Her şeye rağmen 10 yılın ardından yine beraberiz.
Gus sayesinde.
Söyleyin.
Hâlâ bunun safsata olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Yoksa dahası olabilir mi?
Çok üzgünüm.
Zhang fikrini değiştirip değiştirmediğini soruyor.
O zaman zor yoldan yapacağız.
- Ne yapıyorsun? - Sence? Seni buradan kurtarıyorum.
- Anlamıyorum, sen nasıl... - Hayvanat bahçesinde yaralandım.
Ama Zhang'ın ordusu beni bulup yanlarına aldı.
- Niye yardım ediyorsun? - İşkenceye uğramana göz yumamadım.
Aramız kötü ayrılmış olsak bile.
Hayvanat bahçesine o geyik çocuk için gitmiştin, değil mi?
Annesini bulmaya Alaska'ya gidiyorduk.
Onu bulmana sevindim.
Hadi.
Yolda bir kamyonet daha var ama başında kimse yok.
Lanet olsun, gel!
İşe heyecan katmak için ufak bir firar teşebbüsü gibisi yoktur.
- Adın neydi delikanlı? - Jordan.
Jordan, burada gerçekten kendini kanıtlamaya başladın.
- Beni kandırdın. - Hedef Alaska.
Sana demiştim tatlım, ben istediğimi hep alırım.
Demek Alaska. Amma revaçta.
Bir uydu telefonu getir.
Alo?
Oradaysanız ve sesimi duyuyorsanız bu telefonun sahibi maalesef öldü.
Dr. Gertrude Miller'la yolları kesişti mi, biliyor musunuz?
Sen de kimsin?
Sabah yola çıkıyoruz. Alaska'ya gideceğiz.
- Alaska'da ne var? - Görünüşe göre her şey.
Gus, orada mısın?
Buradayım.
Ben...
İlk insanları buldum.
Bunlar kim?
Gemide her tür insan vardı.
Çiftçisi, kaynak ustası, emeklisi,
benim gibi gençler...
Hayatta kalmak isteyen kim varsa.
Yani herkes. Herkes hayatta kalmak ister.
BU DEFTER JUSTIN'E AİTTİR
Justin.
Adı Justin'miş.
Bir çocuk ve babası.
Gus?
İyi misin?
Bunu yapabilir miyim, bilmiyorum.
Yapabilirim sanmıştım
ama yapamam.
- Buna mecbur değilsin. - Mecburum.
Yoksa Jepp ölecek.
İllet her yeri sarmış, Jepp de kapıp ölecek diye korkuyorum.
İşte o yüzden annemi bulmam lazım.
Çünkü nasıl yapacağını bilmesem de annem İllet'e bir çözüm bulacak.
Bir tedavi bulacak. Bulmak zorunda.
Jepp arkadaşın mı?
Koca Adam o.
Ben...
O kadar insan kaybettim ki.
Buba, Aimee, Becky, Wendy...
Jepp'i de kaybedemem.
Ölüm hayattakiler için daha zor çünkü geride kalan biziz.
Sevdiklerimizden geriye kalansa sadece anılar.
Ama hayatta kalabilirler.
Biz yaşatabiliriz.
Ne yapacağımı buldum.
Justin harika bir evlattı.
Kamp yapmayı, gezmeyi seven bir çocuktu.
Babası onu çok sevdi.
Chris oğlunu çok seven harika bir babaydı.
Birlikte gitmedikleri yer yoktu.
Artık hep birlikte olacaklar.
Hikâyelerini anlattığımız sürece hep yaşayacaklar.
Hepsinin hikâyelerini.
Kiminizin isimlerini bulamadım, kiminiz hakkında pek bilgi yoktu.
Ama unutulmayacaksınız.
Ben sizi hatırlayacağım.
KAPTAN NOAH STAFFORD
Yaptım.
Bitti.
Gus?
Darwin?
Demek geyiksin. Hiç tahmin etmezdim.
Şimdi üstüme düşeni yapma sırası bende.
Motoru çalıştırıp rotayı kuzeye çevirelim. Annen seni bekliyor.
Tamam.
Hadi bakalım.
- Sahiden başardı. - Tabii ki başardı.
- Sen haklıydın. - Ne konuda?
Birçok konuda.
Rotayı girmem birkaç dakika sürecek.
Teşekkürler. Bana yardım ettiğin için.
Hayır Gus, asıl sana teşekkürler.
Bekle, sana bir şey göstereceğim.
- Jepp! - Gus!
- Her şey yolunda mı? - Evet, artık çıkabilirsiniz. İllet gitti.
Hadi, size birini tanıştıracağım.
Darwin, arkadaşlarımla tanış. Jepp ve Dr. Singh.
Darwin?
- Darwin? - Gus.
Selam Gus.
Meğer gemiden tek sağ çıkan ben olmayacakmışım.
Sadece en uzun dayanan benmişim.
Geminin rotasını Alaska'nın kuzeyine ayarladım.
İki gün içinde varmış olursunuz.
Sana sonuna kadar eşlik edemediğim için üzgünüm.
Ama Kaptan Stafford'ın emirlerine uymam gerek.
İllet'in karaya ulaşmasına izin veremem.
İKİNCİ KAPTAN DARWIN CRUSOE
Yani galiba artık kaptan sensin.
Teşekkürler Gus.
Umarım anneni bulur, arkadaşlarını kurtarırsın.
Elveda.
Darwin.
Annen burada.
- İşimiz bitti. Uçağa dönüyoruz. - Kız ne olacak?
Onu da getirin.
Ama onu bırakın. Bizi yavaşlatmasın.
Çok özür dilerim.
Geçecek.
Her şey yoluna girecek.
Hepsi geçecek.
Kesin! Susun lan itler!
Hemen öğreniriz.
Ayı?
Wendy?
Muhtemelen bunu duyamayacaksınız
ama gemiye ulaştığımızı söylemek istedim.
Umarım siz de iyisinizdir ve diğerlerine ulaşabilirsiniz.
Birdie'yi bulduğumuzda dönüp yanınıza geleceğiz, tamam mı?
Tamam, görüşürüz.
Müjdemi isterim Bay Jepperd. İllet kapmamışsınız.
O gün okyanusta bir şeyler değişmişti.
- Hem çocuk için... - Gus.
...hem Koca Adam için.
Benimle konuşmak istediğin bir şey var mı?
Öteki tarafa biraz olsun yaklaşmak yetip artmıştı.
Alo, beni duyan var mı?
Evet, buradayız.
İsim ve yer lütfen.
Yerimizi bilmiyorum. Okyanusun ortasındayız.
Adım Gus.
Birdie'nin Gus'ı mı?
Nasıl yani?
Dur, Birdie'yi nereden tanıyorsun? Sen kimsin?
Benim adım Siana, Gus. Annenin bir arkadaşıyım.
Sinyalin bize ulaştığına göre sadece birkaç gün ötedesin demektir.
Bir sonraki durak Alaska!
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ