Kapitan James Thacker miał dociekliwy umysł.
Do czasu wyprawy przez całe życie wierzył nauce.
Ale dni stawały się coraz chłodniejsze, a noc trwała bez końca.
Wtedy odnalazł coś nowego.
Coś, czego nauka nie potrafiła wyjaśnić.
Co pan robił w jaskini?
KREW ZIEMI
Co w niej jest?!
Nie ma żadnego źródła młodości.
Prawda, James?
To coś o wiele ważniejszego.
Krew Ziemi.
Musimy podzielić się nią ze światem.
Nie.
Co wy wyprawiacie?
Przez ciebie jesteśmy przeklęci.
Robimy to, by ocalić świat.
Trucizna.
Nie możesz!
Proszę!
Musimy wyruszyć!
Nie powstrzymasz tego!
Nie pozwolę ci!
Trzeba to zakończyć.
Nie, Burke. To dopiero początek.
Wkrótce świat usłyszy o moim odkryciu.
ŁASUCH
Gus.
Gus!
Idziesz?
Alaska.
Udało się.
Jeszcze jak.
A ty nie wierzyłeś.
- Nie wierzył, że dotrzemy wszyscy. - Dziwisz się?
Nie dotarli wszyscy.
Becky i Wendy sobie poradzą. Twarde z nich sztuki.
Im szybciej znajdziesz mamę, tym szybciej wrócimy.
Czujesz coś?
Nie wiem.
Mam wrażenie, że znam to miejsce.
Wróciłeś do domu.
Stąd pochodzisz. Albo stąd jest to, co cię stworzyło.
Przyjechali.
- Cześć, jestem... - Siana, ta z radia.
Ty jesteś Gus.
Nuka!
Wybacz, pierwszy raz widzi inną hybrydę.
- Pokażecie palce? - Tak.
Ja jestem Aditya Singh, a ten kolos to Jepperd.
Z radością donoszę, że jestem zdrowy.
Zdążyliście w ostatniej chwili.
Wkrótce noc polarna, a wtedy łatwo się tu zgubić.
Coś się stało Ptaszynie.
Prawda?
Nie przyjechała z wami.
Musimy ci sporo wyjaśnić, ale najpierw wróćmy do placówki.
Zbliża się śnieżyca.
Wszystko opowiem po drodze.
W porządku?
Tak.
To ja.
Są tu.
Całą trójkę odebrał ktoś z placówki.
Zaczyna się.
Mamo...
To już?
To tylko skurcze przepowiadające,
ale kończy nam się czas.
Dorwijmy tego jelonka.
Więc może jednak mnie wysłuchasz?
Nie mów do mnie takim tonem.
- Nie mamy na to czasu ani cierpliwości. - Dobrze.
Tak?
O co chodzi?
Znaleźliśmy jelonka.
Tex widział całą trójkę. Przybili do brzegu na obrzeżach.
Ktoś zawiózł ich do placówki.
- Wezmę chłopców i ich dorwiemy... - Nie.
Dlaczego?
Gdy tylko cię o coś prosiłam, zawsze wracałaś z niczym.
To musi się udać.
Drugiej szansy nie będzie. Sama zaprowadzę chłopców.
Pora, żebym spędziła trochę czasu z wnukami.
Wyjaśnisz, po co nas tu ciągnęłaś?
Tutaj zrestartujemy świat.
Zamknijcie się, kundle!
Ale straszydła.
Chłopcy gotowi, jedziemy?
Ruszajmy.
Chyba wystarczy.
Dokąd zresztą miałabym iść?
Dałbyś mi kurtkę?
Słucham?
Możesz dać mi kurtkę?
Strasznie tu zimno.
Nie masz już zwierzęcego kostiumu?
Pewnie był wygodny.
Musi ci go teraz brakować.
Spokojnie.
Zhang cię nie zabije.
Gdy rozwiąże sprawę porodów,
będzie potrzebować dziewczyn.
Przepraszam, Jordan.
Powinnam od razu powiedzieć ci prawdę.
Nie wiedziałam, czy mogę ci ufać.
Gdzie zniknął ten miły chłopak, z którym puszczałam kaczki?
Nie jesteś taki.
A ty, Niedźwiedź?
Armia Zwierząt miała ratować hybrydy, a nie je zabijać.
Jordan.
Rosie.
Nie wiedziałem, że tu jesteś.
Pomóż przy samolocie i pasie startowym.
Kazali mi jej pilnować.
A ja każę ci stąd iść.
Nie chciałam go skrzywdzić.
Przestań.
Nie miałam wyboru.
Ludzie zawsze to mówią, gdy się boją.
Jakby tracili zdolność samodzielnego myślenia.
Musiałam chronić siostrę.
Została całkiem sama,
ale żyje.
A wy jej nie znajdziecie.
Więc nie miałam wyboru.
Ona może żyje.
Ale mój syn nie.
Jak miał na imię?
Co?
Wiem, że jakieś mu nadałaś.
Bo go kochałaś.
Jak pozostałych trzech.
Inaczej by cię tu nie było.
Rosie, musisz pomóc Ginger.
Twoja matka poszła, a ja się na tym nie znam.
Muszę to dokończyć.
- Twoja siostra... - Pomóż żonie.
Witamy w placówce.
W środku się ogrzejecie.
Pomyślimy, jak znaleźć Ptaszynę.
Podobno pojechałaś po jakichś południowców.
Nie byle jakich.
To syn Ptaszyny, Gus.
Miło mi.
Chodźcie.
Nie wpuszczę cię z nimi.
Mamy zasady.
Znam je,
ale musimy im pomóc.
Zapewniam, że jesteśmy zdrowi.
Przepraszamy. Nie zostaniemy długo.
Szukamy jego matki.
To bez znaczenia. Nie mamy miejsca ani zapasów.
Liczę do trzech i masz się odsunąć,
albo zostawię twoje rzeczy na przełęczy,
a ty trafisz na statek do Wisconsin.
Jestem z Michigan.
Wszystko jedno.
Walt, przesuń się!
Miłe powitanie.
Ignorujcie ich.
Rzadko widujemy tu nowych.
- Kiedy zaginęła? - Cztery dni temu.
Ja i Nuka widziałyśmy ją ostatnie.
Jakie są szanse, że ktoś tam przeżyje sam?
Ona nigdy nie poddawała się łatwo.
To u nich rodzinne.
Przyniosłyśmy tu jej rzeczy. Liczyłam, że znajdę jakąś wskazówkę.
Jej ulubiony kubek.
Jest tu coś przydatnego?
Coś, co podpowie nam, gdzie zacząć szukać?
Na przykład w jaskini?
Powtórzysz, misiu polarny?
Lisie polarny.
Mówiłaś coś o jaskini?
Mówiłam.
KREW ZIEMI
To ona?
Mówiłem, że istnieje.
Dziennik doktora Jamesa Thackera.
Mogę?
Już niedaleko.
Ptaszyna sądziła, że stamtąd pochodzą hybrydy i zaraza.
I miała rację. Myślę, że gdy znajdziemy jaskinię...
Znajdziemy też ją.
Jeszcze jedno. Śledził ją jakiś facet.
Chyba pracował dla kogoś.
Zhang.
Niedługo tu będzie.
Mamy mało czasu.
Co chcesz zrobić?
Jak znaleźć jaskinię?
Placówka jest tutaj.
Ptaszyna bez powodzenia szukała w tych miejscach.
Co to jest?
Dawne ropociągi.
Nieużywane po Zapaści.
Koncern naftowy znalazłby jaskinię.
Słyszeliście to?
Co?
Nic nie słyszeliście?
Coś jakby...
bicie serca.
Słyszysz je teraz?
Nie, ale już to tu słyszałem.
Po przypłynięciu na Alaskę.
Myślisz...
To nadajnik.
Wskazuje ci drogę.
Do mamy.
Tak.
Spróbuj znowu to usłyszeć.
Nic.
Nie szkodzi, po prostu się postaraj.
Usłyszał.
Łasuchu.
Wszystko gra?
Co się dzieje?
Tam.
Co tam jest?
Ropociągi.
I Karibolud.
Kto?
To dawna legenda.
Tata ją jej opowiadał.
Wódz karibu.
Ponoć serce bije mu poza piersią.
Widywano go na przestrzeni lat.
Nuka ma rację.
Trasy wędrówek karibu. Zapomniałam o nich.
Są przy węźle numer 18.
Tam musi być jaskinia.
Udało ci się.
Znajdźmy twoją mamę.
Jeśli tam idziemy,
musicie się cieplej ubrać.
Chodźcie.
Bardzo chętnie.
Wszystko się zaczęło, gdy złożyłem w ofierze jelenia.
Powinniśmy zdążyć przed śnieżycą.
Masz.
Przymierz.
Co z nocą polarną?
Zapadnie dzisiaj. Słońce zniknie na kilka miesięcy.
To wystarczy na chwilę.
Obyśmy szybko się uwinęli.
Mamy towarzystwo.
Przyjechało kilka aut. Zostańcie tam.
Nie rozłączam się.
- Znalazła nas nawet tutaj! - Gus!
Dotrzemy do jaskini.
Obiecuję.
Znowu to samo.
Nikogo nie wpuszczamy do...
Na ziemię. Siedźcie cicho!
Przez dziesięć lat zastanawiano się, co pojawiło się pierwsze.
Hybrydy czy Przypadłość?
Ale pytanie brzmi:
gdzie wszystko się zaczęło?
Sądziliśmy, że w Fort Smith, ale wreszcie poznałem prawdę.
Wszystko zaczęło się na Alasce.
Coś stworzyło tam Przypadłość i Gusa.
Jeśli naprawdę jest pierwszą hybrydą,
to substancja, która go stworzyła i która krąży w jego żyłach,
pochodzi z czegoś, co naukowcy znaleźli w lodzie.
Krew Ziemi.
To tam znaleźli.
Uniwersalne komórki macierzyste. Klucz do wszystkiego.
Coś, co wyleczy Przypadłość i dzieci.
Ludzkie dzieci.
Koniec z hybrydami.
Coś ty za jedna?
Ja?
Chcę wam złożyć propozycję.
Ja i mój świętej pamięci mąż mieliśmy jedno marzenie.
Pragnęliśmy mieć prawdziwego wnuka. Własne dziedzictwo.
Na wszelkie sposoby próbowaliśmy to osiągnąć,
a przy okazji może uratować ludzkość.
POSZUKIWANY
Ten jelonek...
i to, co kryje w swoich kościach,
pozwolą spełnić to marzenie.
Jest tutaj.
Ktoś z was powie mi gdzie.
Jeśli nie...
to przedstawię was swoim wnukom.
Nie odziedziczyli po mnie wdzięku.
To jak będzie?
Macie pięć minut.
Musisz uciekać. Jest stąd inne wyjście?
Nie ma.
Pomóc ci?
Spokojnie.
Dokąd uciekasz?
Chodź tu.
No, Niedźwiedź.
Przestań, Jordan.
Sądziłem, że będziesz walczyć.
Taka jesteś.
Zawsze to robisz.
Mam już dość walki.
Ale ja nie.
Wendy?
Jestem tu.
Gus też.
Musimy im pomóc.
Więc pomóżmy.
Prowadź.
To co? Ktoś na pewno coś wie.
Daj nam spokój!
- Kanały wentylacyjne. - Co z nimi?
Prowadzą do włazu na zewnątrz.
Potem możemy iść wzdłuż ropociągu do szlaku karibu.
Gdzie te kanały?
To nieważne.
Są za ciasne.
Ja i Gus się zmieścimy.
Nie.
Nie rozdzielajmy się.
- Łasuchu. - Nie zostawię cię.
Musisz.
Gus musi stąd uciec bez nas.
On ma rację.
Nie rozdzielajmy się. Potrzebuje naszej pomocy.
Wcale nie.
Poradzi sobie sam.
Ty nas tu doprowadziłeś, nie ja.
Czuję, że teraz też dasz sobie radę.
To nie pożegnanie.
Musimy iść.
Słuchaj głosu serca.
Leć już.
Nie może.
Nie!
Mam dotrzeć do jaskini z Gusem!
Więc rób to, co kazałeś nam.
Miej wiarę.
Zostańcie tu.
Dokąd idziesz?
Zyskam mu trochę czasu.
Nie ma go tu! Daj nam spokój!
Sami tak wybraliście.
Zaczekaj.
Tommy Jepperd.
Oglądałam twoje mecze co niedziela.
Pewnie nie powiesz, gdzie jest chłopak.
Nieprawda.
Powiem ci.
Jest daleko stąd.
Tędy.
A teraz lepiej zjeżdżaj do Teksasu.
Tak?
Bo co?
Przestańcie!
Zmiataj stąd, doktorku.
On ma rację.
Gus jest daleko.
Ale powiem pani, dokąd idzie.
Doktorku?
Zaufaliśmy ci, ty cholerny...
Przykro mi.
Od początku mówiłem, że doprowadzę tę sprawę do końca.
Za wszelką cenę.
Panowie.
Wyprowadźcie pana doktora.
Módl się, żeby mnie zabili!
Ależ zabijemy, Tommy.
Spuścić je!
Bierzcie go!
Uwolnili wilki!
Znikajmy stąd.
- Łapcie go! - Puszczajcie!
Chodźcie!
Uciekajmy!
Otwórzcie drzwi!
Chłopcy podjęli trop jelonka. Gonią go.
Gdzie jesteśmy?
To tam!
Szybko!
Ropociąg.
Chodź!
Idź wzdłuż niego aż do końca. Zaprowadzi cię do szlaku karibu.
A ty co zrobisz?
O mnie się nie martw. Znajdź mamę.
Ja wracam po swoją.
Prawdziwy z pana obieżyświat.
Jesteśmy tu z tych samych powodów. Łączy nas wspólne przeznaczenie.
Skłamał pan w zoo w kwestii swojego leku,
a teraz zdradził pan przyjaciół.
Czemu mam panu wierzyć?
Ponieważ mam dziennik doktora Jamesa Thackera.
Krew Ziemi, której pani szuka, jest w tej jaskini.
Właśnie tam zmierza Gus.
Pani zasoby i wiedza z tej książki pozwolą nam go znaleźć.
A może pana zabiję i wezmę dziennik?
Jestem pani potrzebny.
Ja jeden wiem, co zrobić, gdy Gus doprowadzi nas do jaskini.
Wszystko się zaczęło, gdy złożyłem w ofierze jelenia.
Idźcie stąd!
Przestańcie!
Wynocha!
Zostawcie go!
Idźcie stąd!
Wynocha!
Przestańcie!
Napisy: Przemysław Żbikowski