Mahaba ang kasaysayan ng mga tao.
Ganoon din ang mga hybrid.
Mas mahaba pa sa inaakala ng marami.
Ikiaq, naghihintay sila sa labas.
Di ka pwedeng sumama.
Nakausap ko na ang iba.
Hindi dahil sa 'yo, dahil sa kanya. Sabi nila...
Hindi demonyo ang anak ko.
May espiritu siya ng tuttu.
Pasensiya na.
Ibinigay ko na sa 'yo ang maibibigay ko.
Wala na akong magagawa.
Gabayan ka ng Diyos.
Walang mangyayaring masama sa atin, Munaqsriri.
Hindi pa handa ang mundo para sa 'yo.
Pero darating din ang araw na iyon.
Hindi simple ang kuwento ng bata,
pero importante ito.
Dahil hindi lang 'yon tungkol sa kanya.
Tungkol din 'yon sa mundo.
Sino ka?
Bakit mo 'ko tinulungan?
'Yong tibok ng puso.
Naririnig mo rin?
Saan tayo pupunta?
Sa bahay ko!
Ayan. Diinan n'yo lang.
Ano na'ng gagawin ko?
Sino 'yan?
Gus?
Mama.
Diyos ko. Ang laki mo na.
Totoo ka.
Ikaw din.
Niligtas niya ako.
Pero sugatan siya.
Halika.
Dapat iniwan ko na si Singh sa Idaho no'ng pwede pa, e.
Di malabong dalhin niya si Zhang kay Gus.
Tama si Walt.
Ako ang nagdala dito ng malaking problema.
Pasensiya na, nadamay pa kayo. Pero salamat sa pagligtas sa 'min.
Mukhang lilipat sila dito.
Umalis na tayo dito. Hahanapin ko si Nuka.
- Pag nakita siya ng mga 'to... - Alam mo kung nasaan siya?
Sumunod ka.
Mag-pack na kayo at dumiretso sa Outpost!
- Bilis! - Papunta na sa Outpost!
Tara na!
Tara na bago nila mapansin na wala ako.
Di tayo pwedeng dumaan dito. Tara.
Nakahanda na kami.
Aalis na tayo!
- Sino 'yong lalaking 'yon? Kilala mo siya? - Akala ko, oo, pero di pala.
Ba't ayaw mo siyang labanan?
Nagsinungaling ako sa kanya. At iniwan ko siya sa di magandang lugar.
Wag mong gagawin 'yon, a.
Mag-isa na lang siya, di niya alam ang pinaglalaban niya.
Kailangan na nating makakuha ng sasakyan.
- Pwede na ba? - Hindi ko alam.
- Di ko pa nagagawa 'to. - Ako rin.
Hanapin natin sina Gus at Jepp.
- Ano'ng nangyari? - 'Yong wolf hybrids ni Zhang.
Mga apo niya. Sinanay sila na hanapin ako.
Diyos ko. Ano'ng problema ng mga tao?
Tama 'yong mga sinabi mo sa tape.
Pag may nakaalam na ako 'yong pinakauna...
Di sila titigil na hanapin ka.
- Paano pala kayo nakarating dito? - Hindi madali.
Pero tinulungan ako ni Malaking Manong. Dinala niya 'ko sa Colorado.
Tinulungan niya rin akong pumunta dito noong napanaginipan kita sa cave.
- Alam mo 'yong cave? - May tumatawag sa akin do'n.
Parang tinatawag ako pauwi.
Oo nga. Mukhang tama ka.
Kung ano man 'yong nasa loob ng cave na 'yon.
Akala ko, nagpunta ako sa Alaska para hanapin ka,
pero mukhang 'yon ang ipinunta ko dito.
Baka 'yon ang sinasabi ng panaginip ko. Na sabay nating hahanapin 'yon.
Wag kang pupunta sa kuweba!
- Okay lang ba ang baby? - Oo. Okay lang.
Congratulations.
Walang dapat i-celebrate kung hindi tao 'yang baby.
Alam mong importante ang oras sa kanya.
Oo, isang gabi lang nabuo ng science ang hybrids,
maibabalik din no'n ang tao nang ganoon kabilis.
Oo.
Pero parang wala nang silbi ang science ngayon, Ms. Zhang.
Nilaan ko ang buong buhay ko do'n,
pero kalungkutan lang ang napala ko.
- May iba ka pang naiisip? - Oo.
May alam ako na mas makapangyarihan.
Isang alay.
Saan ka galing?
Sinundo ang mga anak ko. Alam ko kung nasaan 'yong usa.
Nakita siya ng mga bata na sinusundan ang pipeline.
- Muntik na nilang... - Saan 'to?
Sa Junction 18.
- Ano'ng ginagawa niya do'n? - Ang dapat niyang gawin.
Tulad ko.
Papunta siya sa kuweba.
- Wala siyang makikita sa lakas ng hangin. - Meron.
Gaya ng pagbalik ng mga salmon sa ilog kung saan sila ipinanganak para mangitlog.
Gaya ng pagpunta ng mga caribou sa lugar kung saan sila nanganganak pag spring.
Gusto sanang pakawalan ni Thacker
ang kapangyarihan ng kung anong nasa kuweba.
Pero nasira niya 'yon.
Kung gusto nating mabuo 'yon...
kailangan kong ialay si Gus.
Magkamukha ang napanaginipan namin ni Gus.
'Yong kuweba.
Pero may mga bagay na nangyari sa panaginip ko na di ko sinabi sa iba,
ngayon lang.
Mamamatay si Gus sa mga kamay ko.
Nasagot ang lahat nang ialay ko ang usa.
Nalaman kong totoo 'yon sa journal ni Thacker.
Naniniwala ako na dugo ni Gus ang magtatama sa pagkakamali ni Thacker.
'Yon ang magbabalik sa mga taong sanggol.
Doon na matatapos ang Sakit.
Siya ang susi para maayos ang lahat.
At pag namatay siya, makukuha mo
ang matagal n'yo nang gusto ng asawa mo.
Isang apo na tao.
Isang pamana.
Ibigay n'yo ang kailangan ng doctor.
Di ko maintindihan.
- Ba't tayo nakikinig do'n? - Magtiwala ka na lang.
Tama siya, Ma. Di natin siya kailangan. Mahahanap naman natin 'yong bata.
Nandito na lahat ng kailangan.
Wag n'yong i-underestimate ang isang desperadong tao.
Uy, tingnan n'yo 'to! 'Likayo!
Uy, pare, tingnan mo.
Ano 'yan?
Ewan ko kung ano ang nasa kuwebang 'yon, pero kukunin ko 'yon.
- Wag! - Kailangang alisin 'to para gumaling ka.
Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa humingi ng tulong sa tao!
Kung galit ka sa tao, ba't mo siya niligtas?
Ayokong tanggalan ng ina ang isang anak.
Gaya ng ginawa sa 'kin ng mundo.
Sa lugar na 'to mismo.
- Ano'ng nangyari sa kanya? - Dito ka pinanganak.
Sa simbahang 'to.
Anak ka ni Ikiaq at Nathaniel Burke.
Pero ibig sabihin no'n...
Paano nangyari 'yon?
Kasingtanda ng mga buto ko ang simbahang ito.
Mahigit 100 years na siyang buhay.
Sa loob ng 100 taon,
pinigilan ko ang mga tulad mo na mahanap ang kuweba
para mangyari ang dapat mangyari sa mundo.
At ngayon,
isasama ko sa hukay ang lokasyon ng kuwebang 'yon.
- May gamot ka ba para sa sakit? - Asul na garapon.
Ano'ng pangalan mo?
Ako si Gus.
Akala ko, ako ang unang hybrid,
pero gumaan ang pakiramdam ko dahil hindi pala.
Masaya ako...
na hindi ako ang kahuli-hulihan.
Malungkot ka, 'no?
Bakit mo nasabi?
Kasi katulad kita.
Pero matanda na.
Malungkot din ako no'ng namatay si Pubba,
saka matagal bago ako may nakilalang ibang bata na kagaya ko.
Parang ganito 'yong bahay namin sa Yellowstone, doon ako lumaki.
Yellowstone?
Doon ako pinalaki ni Pubba, kaming dalawa lang.
Sobrang ganda ng lugar na 'yon,
maraming maple trees.
Alam mo ba 'yong maple syrup?
Matanda na 'ko pero di ako tanga.
Tinuruan ako ni Pubba kung paano kunin 'yong dagta ng puno.
Takot ako no'ng una kasi akala ko, nasasaktan 'yong mga puno,
pero sabi ni Pubba, hindi natin katulad ang mga puno,
pero kahit na magkakaiba tayo, iisa lang ang mundo natin.
Sabi pa ni Pubba, pamilya ko rin ang mga puno,
tapos regalo nila 'yong maple syrup.
Kahit na kaming dalawa lang ang nandoon,
sinigurado ni Pubba na di ako malulungkot.
Nasaan na siya ngayon?
May umatake sa 'min, tapos namatay siya sa Sakit.
Dumating 'yong Huling mga Tao at sinira ang bahay namin.
Hindi na ligtas sa Yellowstone.
Kita mo? Hindi karapat-dapat ang mga tao sa mundong ito.
Kaya wag na wag mong hahanapin ang kuweba.
Bakit?
Hayaan nating mangyari ang dapat mangyari.
Pero kung gano'n, mamamatay ang lahat. 'Yong mga kaibigan ko, si Mama.
Niligtas mo lang siya para sa wala.
Eto.
'Yong pangil ng walrus.
Paki-hanap.
Nandoon ang kuwento niya.
Bakit tayo huminto?
Sayang ang gas, di pa natin alam ang pupuntahan.
Ang sabihin mo, naliligaw tayo.
Oo na, naliligaw na. Baka nga wala na dito sina Gus at Jepp, e.
- Di natin alam 'yan. Nandito pa tayo. - Hanggang kailan?
Alam mo, di ako umaasa na tatanda pa 'ko. Pero iba ka.
Marami pang naghihintay sa 'yo. May future ka.
Pwede kang tumanda.
Di mo dapat sinasayang ang oras mo dito sa dulo ng mundo... kasama ako.
Noong sumakay ako sa jet ni Zhang...
na-trap ako kasama 'yong mga wolf hybrid.
Umaangil sila, sinisira nila 'yong kulungan nila sa buong biyahe.
Kaaway 'yong tingin nila sa 'kin, kahit hybrid din ako katulad nila.
Nakakalungkot, di ba?
Di mo kasalanan na sinaksak mo 'yong bata.
Di ko rin sinisisi 'yong mga wolf.
Sinisisi ko si Zhang.
At 'yong mga tao na ginawa silang gano'n,
na walang alam sa dapat gawin.
Sabi ni Mama, pag pakiramdam ko, di ko alam ang gagawin,
tumingala lang daw ako dahil nanonood siya.
Sundan natin 'yong stars na 'yon, ituturo ni Mama ang daan.
Paano ka nakakasigurado?
May mas maganda ka bang idea?
Ayun! 'Yon 'yong bahay ni Birdie!
Mas mukhang bahay 'yong bahay niya sa Colorado.
Nuka.
- Alam kong nandito ka. - At alam kong dadating ka.
- Okay ka lang? - Okay lang.
- May pagkain dito. - May parating!
Sandali lang.
Si Odell saka 'yong iba pa!
- Wala kaming ibang mapuntahan, Si. - Pumasok kayong lahat.
Ikukuwento ko 'to kay Malaking Manong.
Gaano ba kalaki si Malaking Manong?
Malaki, parang dalawang Pubba.
Dalawa... Sobrang importante niya sa 'yo, a.
Siya ang nag-alaga sa 'kin pagkamatay ni Pubba.
Siya na ang pumalit kay Richard.
Kaya mahanap dapat natin 'yong cave, para mawala ang Sakit at di siya mahawa.
- Siya, 'yong mga kaibigan ko, at ikaw. - Mahahanap din natin 'yon.
Gus, may...
Ano 'yon?
Gus?
Ibigay mo sa 'kin.
Nagtakbuhan ang lahat dahil kina Zhang.
At inuubos na nila ang kuryente sa Outpost para buhayin ang Halimaw.
Anong Halimaw?
Lumang driller ng langis, panira 'yon sa mundo.
Hinihigop no'n ang lahat ng nasa lupa.
Gagamitin nila 'yon para kunin kung ano man ang nasa kuweba.
Nag-aalala lagi si Birdie na baka mga maling tao ang mauna do'n.
- Pinigilan sila ni Walt. - At pinatay siya.
Kasalanan mo 'to, Siana.
Okay naman ang lahat 'gang sa dinala mo sila.
Tinutulungan ko lang si Gus na hanapin ang nanay niya.
Pero di 'yon excuse para sa nangyari,
kaya aayusin ko 'to.
Paano mo naman gagawin 'yon?
- Pag lumaban tayo, magagaya tayo kay Walt. - Kung hindi, mamamatay tayo sa lamig.
- Dapat nating subukan. - Hindi. Makipag-negotiate tayo.
Binigyan tayo ng chance na ibigay 'yong bata, kaya...
Siya ang ibigay natin.
- Tingnan natin ang sasabihin ni Zhang. - Hindi!
Hindi ikaw ang kausap ko.
Nawalan tayo ng tirahan dahil sa kanila.
Siya ang magbabayad no'n.
- Wala tayong ibibigay! - Tara na sa Fairbanks habang pwede pa!
- Kumalma lang kayo. - Ikaw ang kumalma!
- Mamamatay tayo! - Hindi!
- Wala nang kahoy! - Stuck tayo!
- Hanggang kailan tayo tatagal? - Di tayo makakaalis!
- Aalis ako dito. - Walang aalis.
Wala na tayong magagawa! Alam n'yo 'yan!
Ma, ano'ng gagawin natin?
Kumalma lang kayo, okay?
Tama na!
Alam ko, di n'yo gusto na magsalita ako ngayon.
Pero alam ko ang pinagdadaanan n'yo.
Maniwala kayo.
Pag nagkagulo-gulo na ang mundo,
parang wala nang ibang pwedeng gawin kundi isipin ang sarili at lumaban.
Ganoon ako dati.
Akala ko, ganoon ang dapat gawin para mabuhay.
Pero nakilala ko 'tong maliit na batang hybrid
na napilitang lumaki kaagad.
Nakita niya kung gaano kasama ang mga tao.
Sobrang daming dahilan para magalit siya sa 'tin.
Pero alam n'yo,
hindi lang niya nakikita ang kabutihan sa 'tin,
inaasahan niya ang kabutihan natin.
Pinakita sa 'kin ni Takaw Tamis
na di natin kailangang mabuhay sa mundo na sarili lang ang pinaglalaban.
Pinakita niya na kaya nating mabuhay na pinaglalaban ang isa't isa.
Ngayon, kung magtutulungan tayo,
baka pwede pa tayong magkaroon ng tirahan.
Kaya ano'ng pipiliin n'yo?
Aba. Sali ako diyan.
Surprise.
Ako rin.
Oo na.
Sige na.
E, di, ayos na.
Pipigilan natin si Zhang na kunin ang Halimaw,
at papalayasin natin ang mga gagong 'yon sa lugar natin.
- Tama! - Oo nga!
Pwede ba kaming sumali?
Totoo ba?
Mga kasama mo rin sila?
Diyos ko po. Teka lang.
- Paano... - 'Yong Mama niya.
Saka 'yong stars.
Inukit ito ng nanay ko bago siya namatay.
Para hindi ko makalimutan.
Misyon ni Thacker na hanapin ang gamot sa lahat ng sakit,
dito sa Arctic.
At nahanap niya 'yon.
Nahanap niya 'yon...
sa santuwaryo.
Nakita niya, at kinuha niya.
Pero kulang pa 'yon sa kanya.
Kinuha niya ang Dugo ng Mundo
na para bang pag-aari niya 'yon.
Na para bang wala 'yong magiging kapalit.
Pero palaging...
may kapalit.
Ang Sakit.
Pag nahanap namin 'yong cave, magagamot namin 'yong Sakit.
Hindi doon natatapos ang kuwento.
Siniguro ng mga tauhan ni Thacker na kasama nilang mamamatay ang Sakit.
Pero nakatakas ang nanay ko.
Namatay siya noong bata pa 'ko.
At dahil wala siya para protektahan ako, tinrato akong parang hayop ng mga tao.
Kinuha nila 'yong sungay mo.
Akala nila, sa kanila lang ang mundong ito.
Kasakiman.
Kasalanan ng mga tao...
ang kasalanan ni Thacker.
Ang mga tao ang pumapatay sa mundo, Gus.
Ang Sakit ang gamot sa kanila.
Hindi. May mga mabubuting tao rin, kaya ipaglalaban ko sila.
Si Pubba, si Bear, si Malaking Manong.
- Sabihin mo sa kanya. - Paano kung tama siya?
Paano kung di nagbago ang mga tao?
Pero...
Kapag tapos na ang Arctic night,
sisikat ulit ang Araw,
sa isang mundo na wala nang mga tao.
At magiging tama na ang lahat.
Kinuwento mo sa 'min ang kuwento mo. Sabihin mo rin ang pangalan mo.
Noon...
Munaqsriri ang tawag sa 'kin ng nanay ko.
Ang munti niyang Munaq.
Tagabantay.
Inay.
Bakit mo ako iniwan?
Kinailangan kita...
para protektahan ako.
Tara, buhayin na natin 'to.
"Ibang klase ang kaya mong gawin para sa taong mahal mo."
Sinabi mo 'yon sa tape mo.
Pareho tayong nawalan ng asawa.
Nandito ako dahil sa kanya. Nandito ka rin siguro dahil sa asawa mo.
Si Rani ang mundo ko.
Nakadepende ang lahat kung mabubuhay ba siya o hindi.
At noong nawala siya, wala na 'kong dahilan para mabuhay.
Pero nabuhay ako...
para sa isang bagay,
dahil hindi ko pa nagagawa ang misyon ko sa buhay.
Masyado nang maraming karma ang naipon ko.
Kung ang pagpatay kay Gus sa kuwebang 'yon ang magpapawala sa Sakit...
magagawa ko na ang misyon ko.
Tapos pwede na siguro 'kong magkaroon ng bagong simula,
at pwede ko na sigurong...
makasama ulit si Rani.
Wala tayo kung wala ang pamilya natin.
Ma'am? Gumaganda na ang panahon.
Kahit ano'ng mangyari,
mangako ka na ako ang gagawa.
- Tara na. - Sige na!
Dito ka lang, ihanda mo 'yong driller.
Good job, Rosie. Nahanap mo 'yong batang usa.
Ngayon, kailangan naman kita dito.
Hintayin mo ang tawag ko.
Magiging proud kami sa 'yo, kami ng papa mo.
Nandito na si Mama.
Uy.
Hi.
Sorry.
Sa nangyari kay Bruno. Hindi niya deserve 'yon.
Wag ka nang magpanggap na nag-aalala ka.
Hindi. Ikaw lang ang nagpapanggap na di ka nag-aalala sa kanila.
Mapa 'to.
At doon 'yong cave.
Ito ang ipanghahanap natin.
Bandang north lang ang mga bundok na 'yan. Malapit na tayo.
Ilang taon kong hinahanap 'yon,
ikaw lang pala ang magtuturo sa 'kin.
Ngayon, maitutuloy na natin 'yong mission mo dito, nang magkasama.
Alam mo, Gus, bago ako makita ni Munaq,
bago ka pumunta dito,
pabalik na 'ko sa Colorado para hanapin ka.
Talaga?
Sumuko ka na?
Oo.
Dito lang ako dinala ng ilang taon kong paghahanap sa gamot.
Sa lahat ng taon na 'yon, nakasama sana kita.
Nandito na 'ko.
Mag-promise ka.
Kung may mangyari man sa 'kin,
di mo hahayaang magaya kay Munaq ang buhay mo.
Promise.
Mas alam natin ang lugar na 'to. Ipapaalala natin sa kanila 'yon.
Malapit nang lumubog ang araw.
Ewan ko sa inyo, pero gusto kong makita ulit 'yon.
- Kaya... - Ano'ng ginagawa mo dito?
Di nila pwedeng ubusin ang kuryente. Ngayon...
Si Gus.
Mag-isa lang siya ngayon.
Sige na. Kaya na namin 'to.
Alam ni Gus ang dapat gawin. Di niya 'ko kailangan.
Pero kailangan mo siya.
Kung gusto nating mabuhay, pipigilan natin sila.
Kaya pipigilan natin 'yong Halimaw.
INAY
Mama?
O? Ready ka na?
Oo.
Tara na.
Tagapagsalin ng Subtitle: G Ganias