Każda opowieść ma swój koniec.
Nasza kończy się tutaj.
Tam, gdzie dawno temu wszystko się zaczęło.
Powstrzymaj go.
Dobrze, a ty dostań się do kościoła.
Będziemy czekać.
Trzeba to zakończyć, Ikiaq.
Dzisiaj.
Koniecznie.
...ciągłe cierpienie, a potem śmierć.
Kapitanie Thacker, musimy porozmawiać.
Kapitanie.
Chodzi o to.
Znalazłem, Burke.
Ostateczne lekarstwo.
Ruszamy do Anglii.
Nie możemy wrócić w takim stanie.
Szykuj statek!
To rozkaz!
Nie!
Cokolwiek pan znalazł, sprowadzi to tylko śmierć.
Co pan robił w jaskini?
Nie!
Starałem się przeżyć.
Wszyscy chorują.
Co pan robił w jaskini?
Co w niej jest?!
DZIENNIK DR. JAMESA THACKERA 1911
ŁASUCH
Ale super!
Obie ręce na kierownicy.
I nie tak szybko.
- Co mówi? - Każe przyśpieszyć.
Wcale nie!
Zatrzymaj się.
Wszystko gra?
Teraz ja prowadzę.
Gdzie jesteśmy?
Daleko jeszcze? Nie widzę tu Alaski.
Jest tutaj, na górze.
Placówka, gdzie mogła być twoja mama, jest na czubeczku.
Daleko.
To co najmniej...
trzy trasy do Kolorado.
Raczej dziesięć.
Dłuższa i trudniejsza droga.
Jesteśmy gdzieś tutaj.
Autostradami pojedziemy na północny zachód,
przez Idaho,
a potem do Kanady.
O ile nas wpuszczą.
- Co to? - Góry Skaliste.
Trudno będzie je pokonać.
Nie wydają się duże.
A teraz?
Całkiem spore.
Za nimi jest Idaho?
Tak.
Kraina ziemniaków.
Ziemniaki.
Słyszałaś, Wendy?
Wendy!
Nie możesz się tak oddalać.
Chodź.
Jedźmy już.
Przed nami długa droga.
Nie tylko długa.
Będzie też niebezpieczna.
Nie ma już Ostatnich Ludzi, ale drani nie brakuje.
A przez szczep zagłady...
Będą zdesperowani.
Do tego nadchodzi zima.
Dni są coraz krótsze, jest coraz zimniej.
Musimy się śpieszyć, inaczej gdzieś utkniemy.
Albo gorzej.
Chcesz nas zniechęcić?
Upewniam się, że wszyscy są na to gotowi.
Gdy pokonamy góry,
nie będzie odwrotu.
To prawda.
Tak tam będzie.
Ale dotrzemy na Alaskę i znajdziemy Ptaszynę.
W jaskini z twoich snów?
To nie był sen.
Mama mnie potrzebuje,
więc musimy ją znaleźć.
Razem uratujemy świat, jasne?
Ja jadę.
Ja też.
Pójdę za tobą wszędzie, Łasuchu.
Alasko, nadchodzimy!
Najpierw znajdziemy jedzenie i ciepłe ubrania.
KASYNO
Posłuchajcie.
Chcę tu być jak najkrócej.
Załatwmy, co trzeba, i znikajmy.
Co to za miejsce?
Mówili na to „kasyno”.
Ludzie przegrywali tu swoje pieniądze.
Gus, zobacz.
To wielki ziemniak?
MOTEL POD KARTOFLEM
„Pyra na relaks”.
Super, uczą się sucharów.
To w Idaho.
Zatrzymamy się tam?
Jeśli w ogóle dotrzemy do Idaho,
jeśli znajdziemy ten motel,
to może.
Ale najpierw zdobądźmy zapasy.
Tutaj?
Ludzie mieli siedzieć w kasynach bez końca.
Mieli tu rozrywkę, jedzenie i mnóstwo nikomu niepotrzebnych rzeczy.
Nawet sklep.
A w nim pewnie ubrania.
- Poszukamy gdzie indziej. - Nie ma już gdzie.
Mamy trochę jedzenia.
Syrop klonowy się nie liczy.
- Masz go z chatki? - Zrobiłem go jeszcze z Pubbą.
Coś poczułam.
- Jedzenie! - Tak?
Ma rację.
- Jedzenie. - I to dużo.
Gdzie?
Jest tutaj!
Po co robić coś takiego?
Żeby nas zniechęcić.
Odpędzić od tego.
Skarbiec.
Chili w puszkach!
I lasagne!
Duże rozmiary. Bardzo chętnie!
To czyjeś zapasy.
Nie!
Kim jesteście?
Nie wiedzieliśmy, że ktoś tu jest.
Szukaliśmy zapasów.
Jesteście chorzy?
A hybrydy?
Są udomowione?
O ile mi wiadomo.
Żadnych gwałtownych ruchów.
To Ron i Patrice.
Ja jestem Bridget.
Ten rozmowny to Paul.
Mieszkacie tu?
Dawniej część z nas wpadała tu co weekend.
Mówiliśmy o sobie Bingo Banda.
Potem się tu zabunkrowaliśmy.
- Zostaliście na stałe? - A czemu nie?
Mamy dla siebie całe kasyno.
I całe mnóstwo zapasów.
- Ale skończył się syrop do napojów. - To był smutny dzień.
Fascynująca historia, ale jeśli macie jakieś zbędne zapasy...
Należą do nas.
Nie możecie zostać na noc.
To nie hotel.
Jesteście tu tylko wy?
Przez jakiś czas byli też inni.
Na przykład Nick.
Pamiętacie go?
- Kto to? - Wielki Nicholas.
Był tu iluzjonistą, kiedy wszystko się posypało.
Można było uwierzyć w magię.
Zanim...
Zanim odszedł...
Czyli umarł.
Nie on jeden.
Nie da się uciec śmierci.
Prędzej czy później dopadnie każdego.
Wendy!
Wszystko gra?
Próbuję ogarnąć, jak być starszą siostrą.
Wendy?
Przykro mi, że odeszła.
To niesprawiedliwe.
Brakuje mi jej.
Wiem.
Mnie brakuje Pubby.
Mama chciała, żebym zobaczyła świat, bo kiedyś będzie nasz.
Chciałabym zrobić to z nią.
Pamiętaj, że możesz z nią rozmawiać.
Jak ja z Pubbą.
Może nie odpowie, ale cię usłyszy.
Ten ból kiedyś minie?
Nie.
Ale będzie łatwiej.
A teraz nie jesteś sama.
Mamy siebie.
Przetrwamy to razem.
Cieszę się, że tu jesteś.
Ja też.
Obyśmy znaleźli twoją mamę.
Tak.
Nie potrzeba nam wiele.
Jedzenie, rzeczy na zimę.
Nie chcemy umrzeć w drodze przez góry.
Nie mamy nic do oddania.
Są z nami dzieci!
To zwierzaki, poradzą sobie.
I kto tu jest prawdziwym zwierzęciem?
Co to ma znaczyć?
Macie tyle zapasów.
- I tak niedługo... - Tak?
Umrzemy?
Mamy prawo nacieszyć się resztką życia.
Może i tak, ale niektórzy próbują naprawić świat.
Niektórzy mają przyszłość.
Czyżby?
Lepiej się stąd zawijajcie.
- Może o to zagramy? - Co?
Od tego było kasyno, tak?
Jeśli wygramy, dacie nam jedzenie i ubrania.
A jeśli my wygramy?
Gus, wychodzimy.
Musimy jak najszybciej pokonać góry.
Nie.
Lubicie syrop, tak?
- Czy to... - Tak.
Jest pyszny.
Stoi.
W co gramy?
W pokera?
Blackjacka?
W to.
Serio, nie chcesz w to grać.
Chcę.
To najtrudniejsza gra w tym kasynie.
Ostrzegałeś, że będzie trudno.
Powiedziałem, że damy radę.
Więc mi zaufaj.
No dobrze.
Obstawiaj.
W piłkę grałeś z numerem 93, tak?
Największy numer to 36, tumanie.
A może czwórka?
Czwórka, tumanie.
Czarna czwórka.
Zakręć.
Przegraliśmy.
Myślałem, że...
Chodź, Łasuchu.
Gdzie znajdziemy zapasy?
Nigdzie. To była ostatnia szansa.
Ile zostało nam paliwa?
Zaczekajcie.
Wiem, że to niewiele,
ale może coś wyczarujesz.
Dziękuję.
Nie wiem, jak chcecie dotrzeć na Alaskę,
ale podobno z Nag’s Reef wypływa statek.
Płynie do Kanady.
Może was zabierze.
Może i tak.
Zamknijcie drzwi.
Co znowu?
Zapomnieliście czegoś?
Czego chcesz?
Coś za jeden?
MOTEL POD KARTOFLEM
Koniec paliwa.
Dalej idziemy pieszo.
Super.
- Niedługo będziemy w Idaho. - Dzięki.
Idziemy.
Musimy zejść z gór przed zmrokiem.
Wiem.
- Bo inaczej... - Wiem!
Wszystko w porządku.
- Znowu burczy mi w brzuchu. - Mnie burczy cały czas.
- Ile oni mogli mieć lat? - Nie wiem.
Nie bądźmy tacy na starość.
Dobra.
Zadbamy, by żadna hybryda nie marzła i nie była głodna.
Będziemy pomagać potrzebującym.
Umowa stoi.
I opowiadać im historie. Jak ty nam w zoo.
A mnie Pubba.
Zawrzyjmy pakt.
Gdy dorośniemy, będziemy lepsi.
Dużo lepsi.
To co robimy?
Idziemy do Nag’s Reef?
Ten statek może być naszą najlepszą szansą.
Jeśli chcesz przewodzić, to śmiało.
O co ci chodzi?
O nic, wszystko w porządku.
Widzę, że nie.
- Zachowujesz się... - Jak?
Jak dziecko.
Mówiłem, że wszystko gra.
Co to?
- Gus. - Wendy.
Jepp?
Lawina!
Uciekajcie!
Szybko!
Biegiem!
Szybko!
Tędy!
Szybciej!
- Biegiem! - Szybko!
Jepp!
Dzięki.
Myślisz, że cię nie widzę?
Postaraj się, jeśli chcesz mnie okraść.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Gdzie mama?
Dalej szuka zaginionych pucharów Miltona?
Moja główna podejrzana najwyraźniej ma alibi.
Posłuchajmy go.
Oglądałyśmy bajki i piekłyśmy pianki.
Mogę?
Jasne.
Muszę czymś zająć myśli.
- Dobry z niej dzieciak. - Najlepszy.
Czemu pijemy?
Męczy mnie poczucie, że coś się zbliża.
Coś złego.
Na południu może i jest źle,
ale Alaska to wciąż najbezpieczniejsze miejsce.
Jak długo jeszcze?
Zaraza tu nie dotrze. Nie przetrwa dość długo.
A skoro szukasz leku, to wierzę, że tak zostanie.
Może.
Dziękuję.
Ktoś do mnie zadzwonił.
Jakaś nastolatka.
Wiesz skąd?
Z mojego domu.
- W Kolorado? - Tak.
I nie była sama.
Był z nią Gus.
Siana, on żyje.
Opuścił Yellowstone i mnie szuka.
- Mówiłaś, gdzie jesteś? - Nie naraziłabym placówki.
Nie chodzi mi tylko o lek.
Przyjechałam tu, żeby Gus był bezpieczny.
A gdybym pojechała z nimi?
Mogłam spędzić z nim życie.
Nie myśl tak. Takie gdybanie zabija.
Przypadłość też zabija,
a nie znalazłam leku.
Wszystko zaczęło się tutaj.
Thacker i cała załoga zachorowali.
Przeżyła żona pierwszego oficera.
Tak, ale ona zniknęła.
Podobno poszła do tego kościoła,
ale widziałaś tu jakieś kościoły?
Sądziłam, że muszę porzucić Gusa,
ale przez te wszystkie lata goniłam ułudę.
Hej.
Noc polarna dopiero za pięć dni.
Nie pogrążaj się jeszcze w mroku.
Było ciężko, wiem.
Ale twoja praca jest ważna.
A tylko ty się tym zajmujesz.
To koniec, prawda?
Wyjeżdżasz na dobre.
Nie możesz.
Muszę.
Będę tęsknić.
Jesteś pewna?
To chyba ostatnia szansa.
Jeśli świat ma się skończyć, to chcę być przy Gusie.
Jak ty jesteś przy niej.
Mamy sporo do nadrobienia.
Nie umiem się żegnać.
Dziękuję.
Za wszystko.
Zawsze będzie tu dla ciebie miejsce.
Tylko nie mów o nas.
Obiecuję.
To dla mnie?
Nuka, ukradłaś to?
Cwana lisica.
Wymienię się z tobą.
Też go ukradłam.
Dbaj o niego.
Teraz ona ma ratować świat?
Ktoś musi.
Na razie.
ARMIA USA ALASKA
Próbowałaś, Ptaszyno.
Już miałem chrząknąć, by zwrócić pani uwagę.
Kim jesteś?
Trzeba było nie odbierać telefonu, doktor Miller.
Wiesz, jak się nazywam?
Moja praca tego wymaga.
Pójdzie pani ze mną.
Ktoś chce z panią pogadać.
Nie sądzę.
Zresztą właśnie wychodziłam.
To nie prośba.
Szlag.
Gdzie on jest?
Pomóż mi, Gus.
Mamo!
Wielkoludzie!
Becky!
Wendy!
Gus!
Gdzie Jepp i Becky?
Nie słyszę ich.
- Co robimy? - Znajdźmy ich.
A jak nie damy rady? Jesteśmy tu sami.
Musimy!
Ale jak? Przecież ich nie słyszysz.
Spróbuj ich wywęszyć.
Wendy.
Dasz radę.
Musimy im pomóc.
Zaraz.
Coś czuję.
To niedaleko.
Tutaj.
Wyciągnij ją.
Becky!
Gdzie Jepperd?
Wielkoludzie, obudź się.
To ja, Gus!
Jepperd, dawaj.
Musisz się obudzić.
Proszę!
Proszę cię.
Jepperd?
Żyjesz!
Już wszystko dobrze.
Wcale nie.
Nawet nie wiemy, gdzie jest droga.
Zasypała ją lawina.
Ale północny zachód jest tam.
Nie rozumiesz? Właśnie przed tym was ostrzegałem.
Z tymi górami nie ma żartów.
Trzeba było wyjść wtedy z kasyna.
Jesteśmy głodni i zmarznięci,
a to dopiero początek!
Ale jesteśmy cali.
Jak długo jeszcze?
Nie.
Wracamy, póki możemy.
Nie.
Musimy iść. Damy radę.
A jeśli ja nie dam?!
Nie wiem, czy dam sobie radę.
Nie jestem już numerem 93.
Nie wylizuję się ze wszystkiego.
Boli mnie kolano.
Dostałem kulkę w bark.
Oberwałem w głowę.
Nie zachowuję się jak dziecko.
Starzeję się.
Próbuję się tobą opiekować.
Ale życie dogania każdego.
Przepraszam.
Właśnie dlatego musimy znaleźć Ptaszynę.
Zostań tu, a zachorujesz i też umrzesz.
Ty też.
Jak Aimee i Pubba.
Potrzebuję cię.
Proszę.
Nadal masz mapę?
To na co czekamy?
Umiesz mówić?
Masz jakieś imię?
Skąd jesteś?
Właśnie minęła minuta.
Za kilka kolejnych wejdzie tu czterech facetów.
FARMY ZHANG
Będę musiał im cię wydać.
Położą cię...
Proszę, skarbie.
Łatwiej zaśniesz.
- Dzięki, mamo. - Proszę bardzo.
Muszę dbać o córeczkę.
Znowu miałam sen.
- Śniło mi się... - Nie martw się tym.
Przysięgam na grób twojego taty,
że będzie człowiekiem, tak jak my.
Tak, Rosie?
O co chodzi?
Tex się odezwał.
Chłopcy go znaleźli.
I co?
Zajmę się tym.
Widzisz, Ginger?
Dorwiemy gówniarza i wyciśniemy jak mokrą pieluchę.
POSZUKIWANY
I wszystko będzie dobrze.
Mama o to zadba.
Patrzcie!
MOTEL POD KARTOFLEM
O Boże.
Pufy!
Kominek! Zaraz będzie cieplej.
Co jest?
Gus?
Na zewnątrz ktoś jest.
Gus.
Musimy pogadać o Alasce.
Napisy: Przemysław Żbikowski