Od upadku rządu minęły 132 dni.
Łańcuchy dostaw są niemal zupełnie zerwane.
Określa się to mianem Zapaści.
Będziemy nadawać jak najdłużej,
póki światła w studiu nie zgasną.
Zostaniemy z wami i wspólnie spróbujemy to przetrwać.
Rosie Zhang nie pragnęła mieć dzieci.
Chciała zostać artystką.
Ale życie miało własne plany.
Gdy poczuła pierwsze kopnięcia, dokonała wyboru.
Poświęciłaby wszystko, by zostać matką.
TRZY MAŁE ŚWINKI
„Pewnego razu trzy małe świnki zbudowały trzy domki,
ale zły...
ale dobry wilk sprzeciwił się temu,
ponieważ świnki były łobuzami,
a wilk chciał, by w wiosce każdemu żyło się dobrze”.
Ale jej życie miało zmienić się na zawsze.
Rosie!
Tata nie żyje!
Nadal zajmujesz się sztuką.
Siostra za tobą tęskni.
To oni?
Chyba są głodni.
Kończy mi się mleko.
W sklepach są pustki.
Walczyłam o dwie ostatnie puszki.
Pójdę już.
Chciałam powiedzieć ci o ojcu.
Mogę wrócić?
Bardzo cię kochał,
ale gdy zaszłaś w ciążę, tak go skrzywdziłaś...
To był błąd. Każdy je popełnia.
Nie w naszej rodzinie.
To, że twoje dzieci są takie, tylko pogorszyło sprawę.
Dotknęło to wszystkich.
To bez znaczenia.
Przepraszam, matko, ale sama dłużej nie dam rady.
Jestem gotowa, by wrócić.
Potrzebuję rodziny.
Ilu ich jest?
Czterech.
Chcesz ich zobaczyć?
To Bruno.
Tego pragnęłaś.
Wnuka.
To niechcący. One wszystko gryzą.
Pakuj się.
Siostra chętnie cię zobaczy.
Dziękuję.
Tym razem cię nie zawiodę.
Zostaw śpioszki.
To co będą nosić?
Kagańce.
Rosie Zhang pragnęła normalnego życia.
Ale jej matka...
miała własne plany.
ŁASUCH
Ukradli mi furgonetkę.
Ten lekarz miał akcent. Chyba brytyjski.
Była z nimi świnka i taka agresywna laska.
Ten duży mówił, że jadą na wybrzeże. Chyba do Nag’s Reef.
Mieszkasz tu sam?
Tak.
Żona i syn zmarli rok temu na zarazę.
No to...
jaka jest nagroda za tego jelonka?
Twoja rodzina przeżyje.
Nie!
Proszę, nie!
Jadą do Nag’s Reef.
POSZUKIWANA HYBRYDA JELENIA, „GUS”
Kto to jest Zhang?
Wymawia się przez „ż”.
Była na zjeździe u Abbota.
Ta straszna pani?
Przy niej Abbot to nic.
Z watażków została tylko ona.
Po upadku Teksasu wybuchła wojna o południe kraju.
Jej rodzina wygrała.
Mają w garści wszystko.
Mleczarstwo, rolnictwo, paliwo.
Do tego porody.
Jak to?
Założyła ranczo położnicze.
Ściąga tam kobiety w ciąży z całego kraju.
Abbot o tym wiedział.
Wolę nie wiedzieć, co z nimi robi.
Chce sprawić, by znów rodzili się ludzie.
Po co jej Gus?
Bo byłem pierwszy.
Coś we mnie wywołało Przypadłość i powstanie hybryd.
Zhang sądzi, że dzięki tobie osiągnie swój cel.
Ciekawe, kto jej to podsunął.
Ale Gus nie jest lekiem, tak?
W każdym razie nie w sensie medycznym.
Znowu te bzdury.
Gadasz idiotyzmy i udajesz, że mają sens.
Wiemy już, że nie uratują nas antygeny lub surowica.
Ale Zhang w jednym ma rację.
Gus to klucz, by wszystko naprawić.
Co to ma wspólnego z jaskinią?
To tam kapitan Thacker znalazł to, czego szukał.
Coś, co tam zrobił, wywołało Przypadłość.
Dlatego musisz tam wrócić.
- Żeby to cofnąć. - Nie obarczaj go tym.
Jeśli nie dostarczymy go do jaskini,
wszyscy ludzie na świecie umrą w ciągu tygodni,
a może dni.
Także ci w tym aucie.
Można tym pobrać komórki macierzyste z żywego osobnika.
Muszę jednak ostrzec,
że obiekt nie przeżyje pobrania.
Pokaż, jak to działa.
Willow, podejdź tu.
Chodź.
Odwróć się.
Proszę pani?
Słucham.
Wiertło musi być tutaj.
Między kręgami?
Tak.
A potem?
Trzeba wiercić prosto, nie pod kątem.
Jak głęboko?
Do końca.
Świetnie.
Nada się idealnie.
Możesz już iść.
To niska cena, prawda?
Posłuchajcie.
Mamy problem.
Zaginęła Gertrude Miller, znana jako Ptaszyna.
Znalazłam jej skuter oraz faceta, którego nikt nie zna.
I już nie pozna, bo gość nie żyje.
Oby z nią było inaczej.
Chcę zebrać grupę poszukiwawczą.
Wezwałam was, bo szukam ochotników.
Przydałaby się tu.
Lubi bezsensowne poszukiwania.
Dobrze gada.
Wiem, że mogło się wydawać, że ma drobną obsesję...
Ponoć miała wyjechać.
Jechała do Juneau szukać jakiegoś trawlera.
- Pewnie znowu ta jaskinia. - Ona nie istnieje.
To tylko wymysł.
To nie wyjaśnia, skąd ten trup.
Nie mam dowodów, ale sądzę...
Sądzimy, że Gertrude wciąż żyje,
ale do sprawdzenia jest ogromny teren.
Milton, a ty?
Chciałbym pomóc,
ale wiesz, że musimy teraz dbać o siebie.
- Kim jest ten trup? - Skąd się tu wziął?
Jak ktoś dotarł tak daleko?
Mieliśmy być odcięci od świata.
Ona by was szukała.
Nawet na mrozie i po ciemku.
Łatwo ci mówić.
Jesteś w połowie lisem.
A w połowie człowiekiem.
To więcej niż niektórzy z nas.
Za trzy dni zacznie się noc polarna.
Do wiosny będziemy żyć w mroku.
Wiem, że mamy własne problemy,
ale jeśli została tam sama...
to nie doczeka do wiosny.
Siana.
Uruchomię hägglunda.
Dzięki, Odell.
Mówił ci ktoś, że dobry z ciebie facet?
Tylko ty.
Będzie to ostatni rejs Pieśni Wieloryba.
Daj głośniej.
Jeśli to słyszycie, wciąż możecie zdążyć.
Statek wypłynie dziś z Nag’s Reef po raz ostatni.
- To on! - Na kontynencie nie jest bezpiecznie.
Wypływamy w stronę Kanady. Kto pierwszy, ten lepszy.
- Trzymaj się. Popłyniesz tym statkiem. - To ostatni rejs.
Czujesz?
To sól!
Ocean.
Skoro to ostatni statek,
to wszyscy z tego regionu spróbują się załapać.
NAG’S REEF – 8 KM
SZEŚĆ STÓP POD ZIEMIĄ PALARNIA KAWY
- Wyskakujcie. - Dobrze.
Chodźmy!
Lepiej się tak nie pokazuj, Gus.
Jesteś poszukiwany.
Wierzysz mu? Ludziom zostało tylko kilka dni?
Chyba musimy uwierzyć.
Co myślisz o tej jaskini?
Mówi, co Gus chce słyszeć.
Wierzę Gusowi i rozmawiałam z jego matką, ale jemu w ogóle nie ufam.
Nie może wejść na pokład.
Gdzie ten statek?
Odpłynął.
Bez nas.
Widać ogniska. Dopiero co tu byli.
- Znajdziemy inny statek. - Innego nie ma.
Coś musi być.
- Tak mówi przeznaczenie? - Odpuść w końcu!
Spróbujemy dojechać do Kolumbii Brytyjskiej...
Nie słuchałeś, co mówiłem?
Nie mamy tyle czasu!
Czyli co, mamy płynąć wpław?
Przestańcie!
Dotarcie tam samochodem zajęłoby kilka miesięcy.
Nawet jeśli będziemy ostrożni, wszyscy prędzej umrzemy.
Szukacie Pieśni Wieloryba?
Właśnie wypłynęła.
- Kiedy to było? - Jakąś godzinę temu.
- Możemy ją dogonić? - Nie macie jak.
Wpław też nie popłyniecie, wyrzuci was na brzeg.
Widziałaś, jak odpłynęli?
Nawet jeśli dogonicie ten statek,
a to bardzo wątpliwe,
to jest nabity po brzegi.
Nikt się tam nie zmieści, a już na pewno nie wy wszyscy.
Zostawili mnóstwo rzeczy.
Kto tylko mógł, próbował wejść na pokład.
Przykry widok.
Jak masz na imię?
Coral.
Ja jestem Gus.
Podróżujemy w ważnej misji do miejsca o nazwie Alaska.
Stawką jest życie wszystkich. Także twoje.
Pomożesz nam?
Musimy wsiąść na statek.
Chodźcie.
- Mieszkasz tu? - Tak. Właściwie nie.
Żyję teraz trochę koczowniczo.
Podróżowałam wzdłuż wybrzeża z grupą wolontariuszy,
ale każdy poszedł w swoją stronę.
- Czym się zajmowaliście? - Sprzątaniem oceanów.
Odpuściliśmy po Zapaści.
Dlaczego?
Okazało się, że aby oceany były czyste,
wystarczy pozbyć się ludzi.
Właśnie wyjeżdżałam.
Możecie tu zostać, jeśli ze statkiem wam nie wyjdzie.
Czemu wyjeżdżasz?
W Kalifornii o tej porze roku są świetne fale.
Skoro świat wreszcie się kończy, to chcę trochę posurfować.
Chyba zadziała.
Młoda.
Zajmij się tym. Potrzebujemy trochę energii.
Pieśń Wieloryba, odbiór.
Słyszycie mnie?
Paru spóźnialskich liczy na wolne miejsca.
Słyszycie?
Odbiór.
- Nie wiem, co wam powiedzieć. - Daj.
A ty kręć dalej.
Pieśń Wieloryba, odbiór.
Zdrowy dzieciak musi zabrać się z wami.
To sprawa życia i śmierci.
Słyszycie mnie?
Słyszycie?
Moment.
Co to?
Patrzcie!
To łódź!
Nie dopłyniemy tym na Alaskę.
Musimy tylko dogonić statek.
- Mówiłem, że znajdziemy łódź. - To duże słowo.
- Naprawimy ją. - Prosimy się o tragedię.
Gorsza tragedia będzie, jeśli będziemy tu sterczeć.
Myślisz, że ta surferka nie przekaże Gusa ludziom Zhang?
- Zaraz. - Zaczekaj.
Niech Gus decyduje.
To jego wyprawa i jego matka.
On powinien wybierać.
Działajmy.
Jest jeden problem.
Jak się pomieścimy?
Mam wiosła!
Zanieśmy ją na brzeg.
Nie patrz tak.
Oni nie dopłyną, głupku.
Dobra, wygrałeś.
Spróbuję jeszcze raz.
Szkoda, że reszta tego nie widzi.
Earl, Bobby.
Ciągle o nich myślę.
Pomyśl o historiach, które kiedyś im opowiesz.
Nie wierzę, że zamierzamy to wszystko porzucić.
Będzie tu na nas czekać.
Oni też będą.
Obiecuję.
Oby mógł się tym cieszyć ktoś poza nami.
- Umiesz strzelać czy tylko się bawisz? - Brzmisz jak matka.
Nie mów tak.
Radzę sobie z bronią.
- Co u nich? - Stanowią stado.
Muszą rozwiązywać problemy.
Ustalić, kto jest alfą.
Co się stało z ich ojcem?
Jak mu tam było?
Nieważne.
Matka zadbała o to, by się koło nas nie kręcił.
Obyśmy zdążyli powstrzymać przemianę waszego dziecka.
Ginger nie da rady tak żyć.
Czemu chciałaś wrócić?
Nie wiem.
Może też potrzebowałam stada.
Pieśń Wieloryba, odbiór.
W Nag’s Reef czeka grupka spóźnialskich.
Myślę, że warto po nich zawrócić.
Spróbuj odpowiedzieć.
Nag’s Reef, zgłoś się.
Jeśli nie odpalimy silnika,
nigdzie nie popłyniemy.
Wendy ma rację. I tak wszyscy się nie zmieszczą.
Nie może popłynąć.
On to samo myśli o nas.
Co powie Gus?
Nic nie powie, jeśli utonie przez to,
że chcieliśmy zabrać wszystkich.
Tylko co z nim zrobimy?
Twoja decyzja.
Jesteś trzy razy większy.
Takich jak on wciągasz nosem.
Mam go zabić na oczach dzieci?
Masz zrobić wszystko,
by chronić Gusa.
Hej!
Udało się!
Tak!
Zabiorę stąd dzieciaki.
Łódź już prawie gotowa. Poszukajmy zapasów.
Jesteś gotowa?
Wiesz, że możesz pogadać ze mną o wszystkim?
Wiem.
Tyle musieli zostawić.
Srebrna taśma.
Mama mówiła, że pomoże na wszystko.
Daj ten rożek.
Dziękuję.
Pamiętaj, że cokolwiek się stanie,
wierzę w ciebie.
Nie dam się porzucić.
Widzę, jak na mnie patrzycie.
Ale powiem ci coś, czego jestem całkowicie pewien.
Popłynę tą łódką.
Czemu tak ci tym zależy?
Na tym, żebyśmy nie wyginęli?
Nie, tu chodzi o ciebie.
Czemu ci zależy?
Zbyt wiele poświęciłem.
Wiele zaryzykowałem, żeby tu być.
Nie poddam się teraz.
A masz coś do gadania?
Nie możesz znieść, że ktoś inny decyduje, co dla niego dobre.
To dla ciebie królik doświadczalny. Masz go gdzieś.
Pierwszy raz zobaczył ocean.
Każesz mu ratować świat, którego nie widział.
Nie zdołasz zawsze go chronić.
Skąd wiesz, że w ogóle dotrzesz na Alaskę?
Nie opowiedziałem wam całego snu.
W tej wizji z jaskinią wcale cię nie było.
Gus nie miał nikogo.
Z wyjątkiem mnie.
- Mogę napełnić? - Pewnie.
Dzięki.
Nie do wiary, że naprawiliście tę łódkę.
Zostawiasz to wszystko?
Jeśli tylko moje auto ruszy.
Weź furgonetkę.
Zmieścisz tam rzeczy, a Sarge będzie miał więcej miejsca.
Dzięki, słonko.
Ty też musisz się zbierać.
Tak.
To twój brat?
To było przed Zapaścią.
Rzadko ze sobą gadaliśmy.
Nie byliśmy zbyt blisko.
Nie wiedziałam, że wziął psa,
póki nie znalazłam ich w domu.
Brat już nie żył. Nie wiem, czy od dawna.
Sarge był głodny, ale nie chciał od niego odejść.
Chodź, Wendy!
To twoja siostra, prawda?
W jej wieku byłam podobna.
Zadziorna.
Zawsze musiałam o coś walczyć.
Dać ci radę?
Doceniaj to, co masz, póki jeszcze jest.
Chodź.
Idziemy.
Chodź.
Wendy, musimy ruszać. Łódka jest gotowa.
Nadal chcesz płynąć?
Pieśń Wieloryba, słyszycie mnie?
Nie pozwól im uciec.
Cholera!
DZIAŁAJ DZIŚ – JUTRO NIE ISTNIEJE
Jepperd!
Jadą tu!
Gus, Jepperd!
Wilki.
Nie pokazuj się.
- Gus! - Strzelają do nas!
- Wsiadaj do łódki! - Pchaj!
Co robimy?
Uważaj, musi przeżyć.
Unieruchom go.
- Pchaj! - Szybciej!
- Chodź! - Pchaj dalej!
Wskakuj!
Dawaj!
Nie płyniemy bez nich!
Nie!
Idź.
Wszystko w porządku.
Nie!
- Przepraszam. - Podobno radzisz sobie z bronią.
MATKA
Zostaw nas.
Możesz wrócić autem do domu.
Co zrobisz?
Zostanę tu chwilę z chłopcami.
Poradzą sobie.
Porzucenie wszystkiego wymaga odwagi.
Bardzo mi przykro.
Niepotrzebnie.
Wiem, że nie znamy się za dobrze,
ale zaufaj mi,
wiem, jak trudno jest opuścić bliskich.
A teraz chodź.
Znajdźmy twoją rodzinę.
Uciekaj!
Ukryj się!
Co mu zrobiłaś?
Cześć.
Już dobrze, mama jest przy tobie.
Już dobrze.
Prawie jesteśmy.
Poświęcenie ma zawsze dwie składowe.
Ból wywołany stratą tego, co się kocha...
oraz to, co czeka nas dalej.
Jest!
Boże.
Napisy: Przemysław Żbikowski