Tommy Jepperd, wieloletni zawodnik Guardiansów,
za chwilę ostatni raz wyjdzie na boisko,
a potem zawiesi buty na kołku.
Nie mam pojęcia, jak się dziś spisze.
Ma swoje lata i brał udział w wielu brutalnych starciach.
Nie wiem, ile ma jeszcze pary.
Mama mówiła mi,
że najtrudniejsza jest ostatnia prosta.
Gdy jesteśmy prawie u celu, zwalniamy kroku,
bo wiemy, że to już.
Wtedy trzeba znaleźć w sobie dodatkową siłę,
której istnienia nie podejrzewaliśmy.
Odnaleźć tę jedną rzecz,
dla której pragnęliśmy żyć.
To już koniec. Najlepszy obrońca w historii ligi.
Ciekawe, jak dziś zagra.
Stoczył tyle bitew,
że dziwię się, że jeszcze stoi, nie mówiąc już o grze.
Powiedzmy szczerze...
Na szczęście mama powiedziała mi coś jeszcze.
Nie mamy po co żyć, jeśli nie jesteśmy gotowi za coś umrzeć.
OSTATNI BÓJ JEPPERDA?
Wielkolud!
Gus!
Jak mnie znalazłeś?
Nuka wskazała mi kierunek.
Trzymaj.
Dzięki.
Zaraz.
Jepp,
poznaj moją mamę.
Poważnie?
Ptaszyna.
Wiem o tobie wszystko.
Wielkolud, tak?
Gus mówił o tobie.
Dziękuję.
Za co?
Za wszystko.
Singh sprzymierzył się z Zhang.
Zdradził nas.
Zdradził ciebie.
Idą po ciebie.
Akurat wychodziliśmy.
Do jaskini!
Jest tutaj, w kanionach.
Trafimy do niej.
Masz jeszcze siły?
Prowadź, Łasuchu.
ŁASUCH
Musimy odzyskać dom, ale też powstrzymać Bestię.
I zadbać o przyszłość.
Jeśli wyczerpią zapasy energii,
to nie przetrwamy zimy.
Jaki jest plan?
Nuka zakradnie się kanałami wentylacyjnymi.
Potem dostanie się do wejścia
i wpuści mnie, Becky i Wendy.
Gdy droga będzie wolna, wpuścimy was przez mesę.
A wtedy zaatakujemy z zaskoczenia.
Czym? Nie mamy broni.
Skorzystamy z mojej kolekcji.
Każdy wybiera swój cel i atakujemy razem.
- Mówisz z doświadczenia? - Tak.
Zabijała Ostatnich Ludzi.
A te wilki?
Jeśli będą tam krążyć...
Załatwimy to.
Córka Zhang wydaje im rozkazy klikerem.
Wy się ustawicie, a my go zdobędziemy.
I wydamy własne rozkazy.
Zamkniemy wilki, a resztą zajmiecie się wy.
Mamy mało czasu. Ciągle zużywają energię.
Do uruchomienia Bestii potrzebują całej.
Zginął już Walt.
Nie chcę stracić nikogo więcej,
ale jest ryzyko, że nie wszyscy przeżyją.
Wiemy.
- Nie odpuścimy. - Jesteśmy z tobą.
Do samego końca.
- Za Walta. - Za Gusa.
Za wszystkich.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
ZBIORNIK NA WYDOBYTE SUROWCE
Poziom energii: 30%.
Poczułaś?
Kopie.
To ja powinienem zajmować się tobą.
Co tu robisz?
Zajrzałem do Ginger.
Kazałam ci?
Jeśli chcesz wychowywać to dziecko, to rób, co mówię.
Maszyna ma być gotowa na czas.
Nie mów tak do niego.
Jak?
Jak mama.
Mama kazała mi dopilnować, że jej plan zostanie wykonany.
Coś ci nie pasuje?
Kiedyś nie byłaś taka.
Gdy tata żył.
- Pamiętasz wasze ostatnie spotkanie? - To było dawno.
Ale pamiętasz?
Byłam wtedy w ciąży.
Mama jeszcze nie wiedziała.
Bałam się jej reakcji.
Czekałam, aż tata zostanie sam w stajni.
Powiedziałam mu.
Sądziłam, że zrozumie.
Że powie mi, co robić, ale...
tylko się patrzył.
Był zdruzgotany.
Powiedział, że to zniszczy naszą rodzinę.
Że muszę się ich pozbyć.
Nie mogłam.
Powiedziałam, że to nie jego decyzja.
Wściekł się.
Bardziej niż kiedykolwiek.
Więc wyjechałam.
I więcej go nie widziałam.
Nie wiedziałam.
To już bez znaczenia.
Nie żyje.
Mama go zastąpiła.
Czemu wróciłaś?
Byłaś wolna.
Nie brak ci tego?
Nie tylko wolność się liczy.
Zamieniłam ją na bezpieczeństwo.
Może źle zrobiłaś.
Pierwsza faza przesyłu zakończona.
Rozpoczynam fazę drugą.
- Według mapy już blisko. - To gdzie ta jaskinia?
Znajdźmy ją, zanim oni znajdą nas.
Jeśli tego nie naprawimy...
Twoja mama mówi, że już blisko.
Więc tak jest.
Ciągle powtarzasz, żebym ci zaufał.
Teraz ty musisz zaufać jej.
Dobrze?
Tak.
Pamiętasz, jak tu trafiłeś?
W placówce prosiłem, żebyś...
Posłuchał serca.
Właśnie. Zapomnij o tych bandziorach.
Od tego jestem ja.
Co masz zrobić ty?
Odwalać jelenie bzdury.
Żartuję.
Dasz radę.
W porządku? Słabo wyglądasz.
- Niech spojrzę. - Nic mi nie będzie.
Bywało gorzej.
Kontakt z nim mnie odmładza.
Dobrze się dogadujecie.
Naprawdę.
Widzę, że ci na nim zależy. Jemu na tobie też.
Miło zobaczyć, co straciłam.
Wyruszyłaś ratować świat, a i tak jesteśmy tu razem.
- Niczego nie żałuję. - Tak.
Niczego.
Jeśli dotrzemy do tej jaskini...
co tam znajdziemy?
Nie wiem.
Ale Thacker zrobił tam coś, co wywołało Przypadłość.
Jeśli to naprawimy, powstrzymamy zarazę?
Ale może to też oznaczać koniec hybryd.
Przestaną się rodzić.
Co mamy robić?
W Fort Smith nie wiedzieliśmy, z czym igramy.
Przez nas zginęły miliardy ludzi.
Przeze mnie.
Latami próbowałam to naprawić,
a nigdy nie pomyślałam, czy powinnam.
Może ten świat wcale nie jest zepsuty?
Musisz słuchać.
Znalazłeś mamę, znajdziesz jaskinię.
Chodźcie!
- Łasuchu? - Gdzie jesteś?
Dokąd idziesz?
Chodźcie!
Boże.
Jak w moim śnie.
Wejdźmy do środka.
Gotowa?
Idź przodem.
Szybko, musimy ją odpalić!
Gdzie Bestia?
W garażu, za nimi.
Przekierowuję zasilanie do garażu.
Znajdźmy Rosie. Nosi kliker przy sobie.
Ten?
Rządzisz.
Pójdźcie górą.
Przy kwaterach są zamykane bramki.
Tam uwięźcie wilki.
Dobrze, czekaj na sygnał.
Powodzenia.
Dobra.
Bierzcie.
Do dzieła.
Hej!
Poziom energii: 20%.
- Cholera. - Krytyczny etap przesyłu.
Pospieszmy się, prawie skończyli.
Pora na odwet.
Proszę przygotować się na wyłączenie infrastruktury.
Cholera.
Słabo, że mam klaustrofobię.
Gus, nie.
Spokojnie, to lód.
Jeśli się załamie, nie przeżyjesz 30 sekund.
Sprawdźmy ten lód.
Pójdę pierwszy.
Przemyśl to.
Musi być inna droga.
Tam.
Te kamienie.
W Yellowstone bez przerwy skakałem tak przez strumień.
- Ja pierwsza. - Ale...
Gus.
Słuchaj się matki.
- Mamo! - Już dobrze.
Teraz ja.
Tylko ostrożnie.
Gus!
- Szybko! - Skacz!
Pospiesz się!
Chodź!
- Mało brakowało. - Za mało.
Z wami tak zawsze?
- Tak. - Właściwie tak.
Ej!
Bestia prawie gotowa. Kończymy przesył energii.
Dasz sobie radę?
Jasne.
Ojciec pracował na takich.
Poradzę sobie.
Musisz dojechać aż do jaskini.
Szybko, bez postojów.
Żadnych więcej wpadek.
Jasne?
Tak.
Poziom energii: 15%.
Maszyna nie może stąd wyjechać.
Podaj mi skrzynkę z narzędziami.
Robi się.
Cholera.
Dobrze się czujesz?
Tak, mały.
Uważajcie.
- Kwiaty. - Nie podchodź.
Mogłam się domyślić. To tu zaczęła się zaraza.
Zaraz.
Czemu błyszczą?
Zamarzły.
Zamarzły!
Czyli nic nam nie grozi?
- Możemy przejść? - Tak.
Jeśli złamiemy któryś kwiat, to po nas.
Nie mamy wyboru. Nasz cel jest tam.
To już prawie koniec.
Ostatnia prosta.
Dokończmy to.
Przejdziemy powoli.
Oddychaj.
No dobra.
Ostrożnie.
Kto to?
Ktoś z Fort Smith. Ekipa Gillian dotarła daleko.
Nie dam rady.
Wielkoludzie.
Nie dam rady.
Spokojnie.
Oddychaj.
Dobrze.
Nie dam...
Starczy, że zawołasz mnie...
- Co ty wyprawiasz? - Próbuję cię uspokoić.
Choćbym był...
Śpiewaj.
...daleko hen
Wnet przybiegnę
By znów ujrzeć cię
Śpiewaj ze mną.
Przez cały rok, nocą czy dniem
Musisz tylko zawołać mnie
Przybędę wnet
Strasznie głupie.
Ale działa.
Znam tę piosenkę.
Pubba ją nucił, gdy myślał, że nie słyszę.
Naprawdę?
Lód się topi.
To przez racę!
Zgaś ją!
Pomóżcie!
Nie da się!
Cholera!
Biegnijcie!
Jepp!
Wiesz co?
To tutaj.
Tu wszystko się zaczęło.
Hybrydy i Przypadłość.
Thacker w dzienniku zapisał, że to Krew Ziemi.
Dlaczego?
To twoje serce tak bije.
Krew Ziemi jest w drzewie.
Ja cię kręcę.
- Czy to... - Thacker.
Wbił siekierę w drzewo, by zdobyć sok.
Przez lata sok przenikał do lodu, a potem my przywieźliśmy go do Fort Smith.
To drzewo umiera.
Co robisz?
- Może wyzdrowieje, jak ją wyjmę. - Nie rób tego.
Przecież przyjechaliśmy tu, żeby wszystko naprawić.
Nie wiemy, co się stanie po wyjęciu siekiery.
Wyleczenie drzewa powstrzyma zarazę.
Ale może odebrać ci przyszłość.
Może już nie być więcej hybryd.
Ty i inne dzieci będziecie ostatni.
Nie rozumiem.
Zawsze są jakieś konsekwencje, pamiętasz?
Thacker uwolnił zarazę, która wybiła ludzkość,
ale stworzyła też nowy gatunek, który odziedziczy świat.
Hybrydy.
Ciebie.
Jeśli zakończymy jedno, to może też i drugie.
To co robimy?
Musimy zawrócić.
Wysadzimy wejście, żeby nikt tu nie trafił.
Inaczej ludzie spróbują powstrzymać to, co musi nastąpić.
Pozwolimy działać naturze?
Ale wtedy umrzecie.
Zaraza niedługo zabije wszystkich.
Nie zasługujemy na ratunek.
I tak długo przeżyliśmy.
Jepp?
Liczyłem się z tym, że to może być podróż w jedną stronę.
Nie.
Posłuchaj, mały.
Znaleźliśmy twoją mamę.
To nie byle co.
Nasz czas minął.
Munaq miał rację.
Ludzie są chorobą.
Przypadłość to lek.
Nastał wasz czas.
Nie!
Musi dać się uratować wszystkich!
Przepraszam, że nie było mnie przez te wszystkie lata.
Zadbam przynajmniej o to, byś miał szansę dorosnąć.
Za późno.
Dzięki za wskazanie drogi.
Masz rację, Gus.
Powstrzymamy Przypadłość.
Z twoją pomocą.
Poziom energii: 5%. Ostatnie ostrzeżenie.
Wyłączenie infrastruktury placówki za trzy minuty.
Wilki dalej tu są. Gdzie jesteście?
Już prawie.
Dobrze.
Gdy to nacisnę, przybiegną tu.
Gdy miną tamte drzwi, ty zamkniesz te.
Drugiej szansy nie będzie.
- Gotowa? - Tak.
Nieźle, ale chłopcy nie słuchają byle kogo.
Pytałaś, jak miał na imię.
Bruno.
To jego bracia.
Chętnie poznają zabójczynię brata.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Matka cię wykorzystuje.
Co się stanie, jak osiągnie cel?
Chce, by rodzili się ludzie. Jak skończą twoi synowie?
Uciekaj!
Teraz!
Na górze!
Chodź!
Szybko, do Bestii!
Zabiję cię, Singh!
Czemu chcesz nas zabić?
Zakończymy zarazę i was uratujemy.
Nie możecie.
Nie popełniła pani dość błędów przez te lata?
Sama jestem matką i radzę pani się zamknąć.
Mieliśmy rację, najdroższy.
Znaleźliśmy.
Ściągnijcie Bestię.
Panie doktorze?
Przecież śniliśmy o tym miejscu.
Mieliśmy wszystko razem naprawić.
Przykro mi, Gus.
Połączyło nas przeznaczenie,
ale o jednym ci nie powiedziałem.
Tak kończy się mój sen.
Tak już jest z przeznaczeniem. Nie uciekniemy przed nim.
Barykadują garaż.
- Szlag! - Wyłączenie infrastruktury za minutę.
Nie mam amunicji. Przygwoździli nas.
Milton!
Zhang jest gotowa, odpalajcie!
Krytyczny poziom energii. Wyłączenie infrastruktury za 30 sekund.
Teraz albo nigdy.
Otoczyli garaż. Nie przebijemy się.
Wymyślmy coś!
Jak odciąć im prąd?
Szklarnia.
Jeśli dotrę do rozdzielni, mogę go wyłączyć.
Spróbuj teraz.
NIEBEZPIECZEŃSTWO CIECZ ŁATWOPALNA
A niech mnie.
Brawo.
Nie rób tak więcej.
Awaria sieci energetycznej.
Bestia.
Uruchomili ją.
Nie!
Hej, Niedźwiedź!
Wygrałem!
Musi być inny sposób.
Nie ma.
Mówiłem, że wszyscy musimy być gotowi coś poświęcić.
Gdy w tej jaskini przelejemy krew...
uwolnimy świat od tej strasznej choroby.
Nie!
Mama miała rację.
Nie mamy po co żyć, jeśli nie jesteśmy gotowi za coś umrzeć.
Pani doktor.
Nie!
Nie odchodź!
Proszę!
Zobaczyłam cię ponownie.
Proszę, zostań ze mną.
To ogromny dar.
Mamo, nie możesz!
Proszę, nie odchodź!
Proszę!
- Niczego nie żałuję. - Nie!
Zostań ze mną.
Mamo?
Napisy: Przemysław Żbikowski