Każda opowieść ma swój koniec.
Często nie jesteśmy na niego gotowi.
Być może nigdy.
Sądzimy, że nadchodzi za wcześnie.
HYBRYDA
Zastanawiamy się, czy droga była zbyt trudna.
AIMEE EDEN ŻYJE
Cena zbyt wysoka.
NOC POLARNA
Każda opowieść ma swój koniec.
Pozostaje pytanie: kto przeżyje, by opowiedzieć tę historię?
Ludzie czy hybrydy?
Nie!
Zabiłeś ją!
Zabiłeś!
Niech ktoś go uciszy!
To lekcja dla ciebie, Jepperd. Dostanę, po co przyszłam.
Jak zawsze.
Daleko są?
Bestia i Ginger już jadą. Zaraz zacznie się poród.
Od razu ją przyprowadź.
Było blisko.
Wybacz, mały, ale przetrwa tylko jeden gatunek.
Nie twój.
Nie zasługujecie na przetrwanie.
Mama miała rację.
Wasz czas minął.
Ludzie nie zasługują na więcej. Umiecie tylko brać.
Krzywdzić się nawzajem.
Dbacie tylko o siebie.
Kradniecie.
Kłamiecie.
Nienawidzicie odmienności. Macie się za lepszych od zwierząt.
One nie niszczą świata wokół siebie.
Od początku próbowałem bronić ludzi.
Szukałem w nich dobra.
Po co?
Sądziłem, że warto ich ocalić.
Myliłem się.
Nie zasługujecie na to.
No cóż.
Szkoda więc, że jesteś w połowie człowiekiem.
Powiem wprost.
Największym błędem ludzkości było stworzenie was.
A wy nie dajecie nam o tym zapomnieć.
To się dziś skończy.
Twoja śmierć sprawi, że znów zaczną rodzić się ludzie.
Człowiek znów będzie człowiekiem.
Ale to nie wszystko. Co z resztą pomyłek takich jak ty?
Dorosną i będą mnożyć się jak króliki. Stworzą kolejne pomyłki.
Powstrzymanie hybrydyzacji to za mało.
Zlikwidujemy hybrydy.
Gdy twoja śmierć sprawi, że zaczną rodzić się ludzie,
stworzę nowego wirusa.
Wybije hybrydy, jak Przypadłość przetrzebiła ludzi.
Hybrydy znikną z powierzchni ziemi.
Aż do ostatniej!
Koniec pomyłek.
Stworzy pani wirusa z soku tego drzewa.
Jak chce go pani pozyskać?
To bardzo niebezpieczna substancja.
Bez obaw, doktorze.
Mam idealne narzędzie.
BESTIA
Musimy zatrzymać tę maszynę!
Jakie mamy pojazdy?
I jak zatrzymać taki piekielny czołg?
Kije do hokeja nie wystarczą.
Może zrobimy jak tata?
A co robił?
Polował na wieloryby.
Jak się to robi?
Harpunami.
Oczyściliśmy wejście i wyjście.
Szykujemy drogę dla załogi Bestii.
Czas ucieka, doktorze. Gotowy?
- Ona nie miała zginąć. - Tak bywa.
Nie pierwszy raz kogoś pan zabił.
Zawsze miałem jakiś powód.
Ona to zaczęła!
Teraz pan to zakończy. Zabije go i uratuje ludzkość.
Da pan radę.
- Pod drzewo z nim. - Puszczajcie!
Miejmy to z głowy.
Nie ruszać się!
Zadarłaś z niewłaściwym dzieciakiem.
Tak zrobimy.
Twoja banda wypuści mnie i chłopaka,
a potem wyniesiecie się tam, skąd przyszliście,
albo ta jaskinia wyleci w powietrze!
A wraz z nią ja, wy, drzewo i wszystko, co tu jest.
Liczę do trzech.
Raz.
Dwa.
Śmiało, odpalaj.
Sądzisz, że młody zdąży uciec? Proszę bardzo.
Ale w głębi serca wiesz,
że jeśli podpalisz lont, zabijesz nas wszystkich.
Jelonka też.
Jesteś gotów za niego umrzeć.
Ale zaryzykujesz jego życie, by zabić mnie?
Tak myślałam.
Umiesz psuć innym szyki.
Ale już przestań.
Jepp!
Nie! Jepp!
- Musisz tak szarpać? - Ciesz się, że żyjesz.
Rosie, nic mi nie będzie?
Z tobą też tak było?
- Rosie! - Ja miałam czworaczki.
Odeszły mi wody.
- Szlag. - Szybciej!
- Jeśli nie zdążymy do jaskini, to wiedz... - Co?
Musisz wiedzieć...
Światła! Kto to jest?
Wziąłeś broń, Tex?
- Tak. - Mamy towarzystwo.
Szybko.
Ginger zaraz urodzi.
To nasza najlepsza szansa.
Proszę.
Ma pan szansę zrównoważyć karmę.
Będzie miał pan czystą kartę.
Niech pani zamilknie!
Mam dość ludzi mówiących mi, co robić.
Żałosne!
Zrobię to sama.
Nie.
Zawarliśmy umowę.
Chodzi o mój los, nie pani.
Proszę to udowodnić.
Nie ma pani pojęcia, co w życiu widziałem.
Co zrobiłem.
Wielu rzeczy żałuję.
Ale jeśli mam rację...
uzyskam wybaczenie.
Nie!
Przykro mi.
Nie!
- Nawet się nie spostrzeżesz. - Jepp!
PALIWO
Najważniejszy jest bak.
Jeśli go trafimy, może nie dojadą do jaskini.
Przekonamy się.
Gotowi?
Trzy, dwa, jeden.
Co jest?
Co wy robicie?
Włączaj.
Cholera!
Wyprzedzili nas?
Zamknij się i strzelaj!
Spokojnie.
Nic z tego!
Mamy Rosie.
- Cholera. - Zaczynajcie!
Pierwszy harpun!
Pudło.
Przeładuj.
Strzelaj celnie!
Schyl się, Nuka!
Drugi harpun!
Szlag!
Postaraj się, Odell.
To nasz ostatni harpun.
Dasz radę?
Dobrze widzę tylko na jedno oko.
Teraz nam mówisz?
Trzeci harpun!
Jest!
Mamy problem.
Ledwo kapie.
Musimy wyciągnąć harpun.
Załatwimy to.
- Co teraz? - Ty będziesz prowadzić!
- A ty co zrobisz? - Coś głupiego.
Od razu ją polubiłam.
- Jordan! - Co ty wyprawiasz?
Wiem, że nie chcesz mnie widzieć, ale musisz się zatrzymać.
- Nie wiesz, co zrobi Zhang! - Odwal się.
Ona ma cię gdzieś!
Szokujące! Wszyscy inni też!
Zapomnij na chwilę, że cię skrzywdziłam, błagam!
Tu nie chodzi o ciebie.
- To czemu to robisz? - Bo nie chcę ciągle przegrywać!
Tobie może pasuje, że nasz gatunek wyginie,
ale mnie nie.
Zatem wybacz.
Becky!
Becky?
Doktorze, proszę.
Nie jestem już doktorem.
Proszę!
To nie jest twoje przeznaczenie!
Nie boję się.
Udowodnisz, że Gus ma rację!
Nie zasługujemy na przetrwanie.
Wtedy w windzie miałeś rację. Każdy kogoś stracił.
Nie zatrać też siebie!
Nie słuchaj go, Singh.
Pomyśl o odkupieniu.
O przeznaczeniu.
Pomyśl o Rani.
Gargulec.
Co?
Nigdy więcej nie wypowiadaj imienia mojej żony.
- Uciekaj! - Nie!
- Uciekaj, Gus! - Łapać go!
- Łapcie obu! - Wiej stąd!
Mieliśmy umowę! Sam o to prosiłeś!
Odsuńcie się!
Zabiję cię!
Sam jesteś sobie winny!
Czekaj!
Coś ty zrobiła?
Zaraziłaś wszystkich.
Nie!
Jak to możliwe?
Wielkoludzie!
Co?
Mamo, co się dzieje?
Mamo!
Pomocy!
Nie możesz umrzeć. Musimy to naprawić.
Próbowałem cię chronić.
Jak tylko umiałem.
Trzymaj się. Pomogę ci.
O to ci chodziło?!
Taka jest cena?!
Po to tu jestem?!
Proszę!
Uratuj go!
Proszę!
Gus?
Wszystko gra?
- Pubba? - Czym ci zawiniło to drzewo?
Chce mi odebrać przyjaciela. Nie mogę na to pozwolić.
Straciłem już wszystkich bliskich.
Nie mogę stracić też Jeppa.
Opowiadałeś o ogniu.
Mówiłeś, że ludzie byli chciwi,
źli i dążyli do zniszczenia,
więc natura podpaliła świat, by ich ukarać.
Tym ogniem była Przypadłość, tak?
Dorosłeś szybciej, niż sądziłem.
Posłuchaj.
Co widzisz, gdy patrzysz na ten las?
Śmierć.
Można tak na to spojrzeć.
Ale śmierć nie jest tylko końcem.
To część życia.
Wszystko kiedyś się kończy.
By mogło się zacząć coś nowego.
Pory roku, pierścienie drzewa,
opowieści.
Gdy odszedłeś...
czas jakby się zatrzymał.
Długo to trwało.
Sądziłem, że się nie pozbieram.
Ale zrozumiałem, że mogę żyć dalej.
Dlatego opuściłem las.
Żeby szukać.
I co znalazłeś?
Życie.
Świat musi żyć dalej. Natura jest na to gotowa.
Pora zacząć następny rozdział.
Naprawdę sądzisz, że ludzie nie zasługują na przetrwanie?
Czasami.
Sam nie wiem.
Ludzie mają w sobie dobro, ale też zło.
Są skomplikowani.
W życiu nie ma łatwych odpowiedzi.
Becky!
Musimy wierzyć, że jeśli będziemy żyć jak najlepiej...
to zostawimy po sobie trochę lepszy świat.
Nieważne, ile czasu nam zostało.
Szlag.
Trzymaj się!
Jesteś gotów na nowy rozdział?
Jestem.
Ale skąd będę wiedział, czy Jepp przeżyje?
Nie będziesz.
Gus!
Gus.
Wracaj, Łasuchu.
Proszę.
Wracaj.
Proszę cię.
Wiem, co robić.
Nie!
Becky!
Chyba się nie martwiłaś?
Wcale.
Jesteś Niedźwiedź.
Jesteś moją siostrą.
Kocham cię, Wendy.
Ja ciebie też.
Chodź.
- Żyjesz. - Tak.
Obaj żyjemy.
Ale jakim cudem?
Co zrobiłeś?
Dałem działać naturze.
Jaskinia się wali. Uciekajmy.
Chodź.
- Wielkoludzie! - Gus!
Gus!
Uciekaj, Gus.
Uciekaj.
Idź!
Jesteś wolny.
Ja też.
Idź.
Chodź.
Boisz się.
Chcemy pomóc.
Spokojnie.
Już.
Jesteś wolny.
Śmiało.
Masz prawo do zemsty.
Ale moją siostrę zostaw.
Uwolniła twojego syna.
Co ich teraz czeka?
Nie wiem.
Rosie!
Zaczęło się.
Spokojnie. Oddychaj.
A jeśli to hybryda?
To nieważne. I tak go pokochasz.
To chciałam ci powiedzieć.
I tak wszystko będzie dobrze.
Co powie mama?
To już bez znaczenia.
- Nie wiem, co mam robić. Rosie? - Słabo to pamiętam.
Możemy pomóc?
- Dobrze. - Trzeba ją ogrzać.
- Wiesz, co robisz? - Widziałam, jak się odbiera poród.
Musisz zacząć przeć.
Na trzy.
Raz, dwa, trzy.
Przyj!
Dobrze.
Jeszcze raz.
Gus?
- W porządku? - Tak.
Czego tak stoicie? Łapać go!
Tu jest!
Zabijcie go!
Już!
Co z wami?
Stoi tuż obok!
Rosie!
Ginger!
Wszyscy powariowali?
Zabijcie go, póki nie jest za późno!
Co urodziła?
Ocalali ludzie rozumieli,
że po wszystkim, co przeszli,
natura okazała im łaskę.
Ale przyszłość była jasna.
To byli ostatni z ludzi.
Hybrydy miały odziedziczyć świat.
Przypadłość została pogrzebana w jaskini.
Ludzie zyskali więcej czasu.
Mogli spędzić go razem.
W spokoju.
- W porządku? - Tak.
Muszę tylko chwilę odsapnąć.
Idźcie.
Na pewno?
Dogonimy was.
Udało się, co?
Tak.
Dzięki, że we mnie wierzyłyście.
A ty wierzyłeś w nas.
Zaopiekuję się nim.
Daleko zaszliśmy, co?
Aż trudno uwierzyć.
Rety.
Widziałem w życiu ładne rzeczy...
ale nic aż tak pięknego.
Opowiedz mi historię.
Jaką?
Obojętnie.
Żeby dodać nam sił.
Oto opowieść.
Jest o chłopcu o imieniu Gus.
I doktorze Singhu.
Ale tak naprawdę jest to opowieść o Wielkoludzie...
który pokazał chłopcu najlepszą stronę ludzkości.
Może odbudujemy to miejsce?
Pomóc wam?
To opowieść o tych, którzy popełniali błędy.
Dobrze.
Chodźcie.
O tych, którzy się na nich uczyli.
I tych, którzy nigdy się nie nauczą.
O tych, którzy znaleźli odkupienie.
O tych, którzy pojęli prawdziwy sens poświęcenia.
I o tych, którzy odnaleźli drogę do domu.
To opowieść o przyjaźni.
I o miłości.
O uczeniu kolejnego pokolenia.
Brawo, dobra robota.
To opowieść o przemijaniu.
Wygląda super. Teraz musimy...
Ale i o nowych początkach.
„Zając spotkał kota. Kot siedział na dywanie.
»Cześć, kocie«, rzekł zając. »Cześć, zającu«, rzekł kot”.
Proszę.
Pomożesz jej?
To opowieść o domu.
I o przyszłości.
Wspólnej.
Ostatecznie...
chłopiec coś zrozumiał.
To, co w ludziach najgorsze, umarło,
ale to, co w nich najlepsze, wciąż żyje.
W nas.
Każda opowieść ma swój koniec, ale nasza dopiero się zaczyna.
Dziadku, czemu nazywamy go Wielkoludem?
Nie miał imienia?
Nazywał się Tommy Jepperd.
Żyje w naszych opowieściach.
Tak.
A Wielkolud?
Wrócił razem z chłopcem?
ŁASUCH
Napisy: Przemysław Żbikowski