21.000 kilometre yol katedeceğiz. 13 ülkeden geçeceğiz.
Ushuaia'dan yola çıkıp Arjantin ve Şili'ye girip çıkacağız, Atacama Çölü'nü aşıp
La Paz'a gideceğiz. Titicaca Gölü'nü geçip
And Dağları boyunca Kolombiya ve Panama'ya gideceğiz.
Orta Amerika ve Meksika'dan geçip 100 günün sonunda Los Angeles'ta olacağız.
YÖNETMEN - YAPIMCI
Onlara video kameralar vereceğiz
ve kasklarında da mikrofonlu kameralar olacak.
Böylece onlar da çekim yapacaklar.
Bu, yol mu? Aman Tanrım!
YÖNETMEN - YAPIMCI
Üçüncü bir motorda
kameramanımız Claudio olacak.
Russ ve ben elektrikli pikaplarla onları izleyeceğiz.
Yanımızda kameraman Jimmy
ve lojistik sorumluları Anthony ve Taylor da olacak.
Araçlardan motosikletleri çekeceğiz
ve sınırlarda onlarla buluşacağız.
Onun dışında yalnız olacaklar.
SANTA CRUZ ARJANTİN
LOS ANGELES'A 19.086 KİLOMETRE
Şili'ye geçeceğiz ve Andların arasından devam edeceğiz.
Biraz daha yükseklere tırmanacağız.
Koyunlar, koyunlar.
Vay canına, şuraya bak. Yüzlerce koyun var.
Bu arkadaşlar popolarını pek temizlemiyor galiba.
Koyunları seviyorum.
En azından güzel hayvanlar.
Şu anda işler yolunda görünüyor.
Yolculuğun ilk on günü çok zordu.
Elektrik konusunda çok zorlu bir öğrenme eğrisinden geçtik.
Dün "Bu işi beceremeyeceğiz." diyorduk.
Bugünse "Harika bir şey bu!" diyoruz.
Soğuğun motosikletleri etkilediğini anladık.
Anlaşılan, bataryalar da biraz insanlar gibi.
37 derece civarında çok iyi çalışıyorlar.
Tek şarjla 220, 240 kilometre yapabilmeyi düşünün.
İnanılmaz olurdu.
Şu âna kadar Ushuaia'dan
Perito Moreno'ya 1600 kilometre kadar yol yaptık.
Şimdi Şili'ye geçip Batı Andlar boyunca ilerleyerek Chaitén'e,
oradan da feribotla Puerto Montt'a gideceğiz.
PERITO MORENO ARJANTİN
Motorlar düzelince
biraz rahatladık
ve amaçladığımız gibi insanlarla konuşmaya başladık.
Merhaba, adım Ewan.
Nasılsın?
Benjamin mi?
O zaman dans!
Dans edin. Hünerinizi gösterin. Figürlerinizi görelim.
Evet. Güzel, güzel. Evet, evet.
Biraz floss yapalım!
Çok iyiydi!
Gayda bandosunda davulcuydum.
-Öyle mi? -Rock gruplarında falan da.
Rock grubumuzda.
İşte bu!
-Görüşürüz! -Görüşürüz!
İşte Paso Internacional'deyiz.
Gördüğüm en dramatik sınır geçişi.
ARJANTİN - ŞİLİ SINIR GEÇİŞİ
Şili'deyiz ve gerçekten muhteşem bir yerdeyiz!
Bu manzara... Aman Tanrım!
Dağlar var, göl var.
Büyülü bir yer.
Şili bu işte, dostum. Yolculuk ilginçleşiyor.
Şili'yi seviyorum. Ailemin burayla küçük bir bağı da var.
Büyük büyük büyük büyükbabam demir yolu inşaatı için Şili'ye gelmiş.
Mühendismiş.
Bütün soyum İskoç olsa da
Şili'yle de küçük bir bağım var.
Bağımsızlık Haftası varmış.
İspanyol yönetiminin bitişinin yıl dönümüymüş.
Onun için her yerde bayraklar var.
İlkbahar başlarken insanlar tatil yapıyorlar.
Önümüzdeki hafta buralar çok hareketli olacak.
1818'de Şili halkı, 300 yıllık İspanyol yönetimine son vermiş.
O günden beri eylül ayının üçüncü haftasında
bağımsızlıklarını kutluyorlar.
Doğru zamanda gelmişiz.
Şey diyor...
Keşke İspanyolca bilseydim, ama buraya park...
Bir deneyelim.
-Açık değil. -Değil mi?
Kötü bir başlangıç oldu.
Tatil olduğu için.
Her yer kapalı.
İçeride birisi yemek yiyor.
Evet. Ama kapı kilitli. Kapalı.
Bir adam geliyor.
-Hola. -Hola.
Zile basmak gerekiyormuş. İşte.
Zili çalacaksın.
Tabii ya.
-O, evet. -O! Gracias.
Ortada salata da var.
Ve chimichurri.
-Chimichurri mi? -Si.
Si.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Tamam. Çok teşekkürler.
-Salatanın küçüklüğüne bayıldım. -Evet.
Yani... Muhtemelen yemeyiz.
Üç kişilik.
Nefis. Kuzu mu bu?
Ne olduğunu anlamadım.
-Et işte. -Et mi? Et.
Ne olduğunu anlamadım. Bu chimichurri
ağzımı öyle bir yaktı ki ne olduğunu anlamıyorum.
Birden etkisini gösterdi. Burnum akmaya başladı.
Ha bire şöyle yapıyorum... Dilimi soğutmak için.
Biraz olsun... Tanrım, biraz daha getirdi. Bak.
-Daha da veriyor. -Gracias.
Ağzım cayır cayır.
CARRETERA AUSTRAL ŞİLİ
Büyüleyici bir gün.
Ben de böyle yerler görmeyi umuyordum.
Belki de geçtiğim
en muhteşem motosiklet yolu.
İskoçya'daki yolları saymazsak.
Bu yol cennet gibi!
Bugün Yusseff'in restoranında chimichurri sosunu fazla kaçırdım.
GÜNLÜK KAMERASI
Şimdi bunun bedelini ödüyorum.
Of be.
PUYUHUAPI ŞİLİ
Bardaktan boşanırcasına yağıyor.
Şu sesi dinleyin.
Hâlimiz çok komik.
Yarın sabah feribotu yakalamak zorundayız.
Ve bunu yapmak da...
Aman Tanrım.
Ewan, ne istiyorsun?
İstediğim...
Şu anda söylemek istemiyorum.
Ama bunu çekmem lazım.
Bu tarzı.
Ne? Tarzımda ne varmış?
-Güzel değil mi? -Güzel. Sadece...
Saçım iyi mi?
-Biraz nine tarzı. -Nine tarzı.
Ay, çok soğuk.
İlk kez yağmurda gidiyoruz.
Üstelik de toprak yollarda. Çok ilginç olacak.
Sırılsıklam oldum.
Tam gözüme geldi! Feci.
Güldüğüm için kusura bakma. Ama çok komikti!
Kaskımı yağmurda bırakmışım.
Buralardaki pedler iyice ıslanmış.
Motosiklet sürerken buğu yaptı.
-Hâlbuki... -Pardon, dostum.
-Hâlbuki çift... -Pardon. Hayır. Müsaadenle.
-Hâlbuki çift... -Pardon, geçmeliyim.
Çift cam var...
Belki bugünlerde 360 derecelik bir çekim yaparsınız.
-Tabii isterseniz. -Ne?
Ne dedin?
Vizörüm buğulanmasın diye uğraşıyorum.
-Jack Black'in Hababam Rock'ını izledim. -Evet.
Ha bire böyle yapıyordu.
Ve bu... Hiç rock and roll'a benzemiyor.
Ama o çok güzel yapıyor.
Birisi şu zımbırtıları halledebilir mi?
Yağmurda durmaları iyi olmayabilir.
-Sağ ol, Ewan. -Ekibimiz halleder.
Şarj departmanı görev başına.
Makyözleri geçebilirler mi?
-Bilmem. -Gerideler.
Şarjcılar yemek, makyaj ve kostümden sonra geliyor. Yani...
Kim bilir?
Ekiple birlikte gidiyoruz. Feribota bineceğiz.
Yağmur yine şiddetlendi.
Yağmurda gitmek zor. Görüş mesafesi düşük.
Hızlı da gidemiyorsun.
Feribota yetişmek isterken iyi bir durum değil.
Fren levyem sallanıyor. Bakın. Cıvata gevşemiş.
Bir yere takılsaydı düşebilirdim.
Bir yere takılmasın diye telle bağlayacağım.
İşte böyle.
Açıkçası, çok nadiren fren kullanıyorum.
Oldu.
Tamam, gidelim. Yetişmeyi çok istiyorum.
CHAITÉN ŞİLİ
Günde bir feribot var.
Kaçırırsan kaçırıyorsun.
Bir gün beklemen lazım ve bizim gün kaybetme lüksümüz kalmadı.
İşte şurası.
Vay be.
Bu çok güzel, dostum.
Tanrım. Yağmur ve rüzgâr çok şiddetliydi.
Yol boyunca sürekli "Vardık mı?" dedik.
Uzun bir yol boyunca
çok az şarj yeri olduğu için
bu feribota binmeye karar verdik. Ancud Körfezi'ni feribotla geçeceğiz.
Dokuz saat içinde Puerto Montt'a varacağız.
İki kez dokunacaksın.
Talimatlarda iki kez dokunulacağı yazmıyordu.
-Yani... -Belki doğru dürüst okumadım.
Hayır. Hiç okumadın.
Sorun da bu. Senin...
Onların söylememesi değil, senin okumaman.
Bu da bir evlilik gibi. Üç aylık bir evlilik.
Belki de... Peru'da çift terapisine gitmeliyiz.
Biraz evlilik terapisi alalım.
Bak, bazı sözlerini...
Onları söyleme şeklini incitici buluyorum.
-Bu sana nasıl hissettiriyor? -Bu bana...
Ne bileyim...
Belki de yeterince konuşmuyoruz ve gerçek duygularını ifade etmiyorsun.
Peki. Seni anlıyorum.
Ve artık bunu aklımda tutacağım.
Bir şey söylemek istediğimde bunu hatırlayacağım.
Bunu yapmamaya çalışacağım, çünkü böyle hissetmeni istemiyorum.
-Peki. -Sen bazı şeyleri söylediğinde de...
Bu bana...
Kendimi değersiz hissettiriyor.
Bu bana değersiz hissettiriyor.
-Bu yüzden... -Asla.
Bunu asla yapmam. Seni asla değersiz görmem.
Her sabah kahvaltıya geldiğinde
sanki odaya güneş doğuyor. Gerçekten.
Sen geldiğinde de.
İşte konuştuk. Çok daha iyiyiz, değil mi?
-Borcunuz 5000 dolar. -Evet.
Çok teşekkürler.
PUERTO MONTT ŞİLİ
-Evet, burası. -Bağımsızlık Günü.
-Burası mı? -Evet.
Puerto Montt'un merkezindeki bir otoparkta
bir Bağımsızlık partisi olduğunu duyduk.
Tamam, çok güzel.
Sadece birkaç çadır
ve müzik sistemi kurmuşlar.
Ve doyasıya eğleniyorlar.
Hola. Nasılsınız?
-Ne? -Ewan. Memnun oldum.
Adınız ne?
Ewan.
-Ewan mı? -Ewan.
-Ewan mı?
-Ewan. -Evet. Memnun oldum.
Çılgınca dans ediyorlardı ve bazıları iyice kafayı bulmuştu.
Ama tatlı sarhoşlardı. Kavga gürültü olmadı.
Şerbet gibi bir şey, ama %36 alkollü.
Ama sulu.
Ve dondurmalı.
Bu, Güney Amerika empanada'sı, ama bunun aslı...
Bunun aslı, İskoç böreği.
Aman Tanrım.
Hoşça kalın, kızlar!
Eğlenceliydi. Çok eğlendim.
Yılın bu döneminde Şili'de olmak özel bir deneyim.
Bugün yine Arjantin'e geçeceğiz
ve Aluminé'ye gideceğiz.
Şili ile Arjantin arasında tarafsız bir bölgedeyiz.
Tırmandıkça tırmanıyoruz.
Tabii bataryalar için hiç iyi değil.
Burada şebeke elektriği yok ve Rivian'ın şarjı azaldı.
Şu adamdan rica edeceğim.
NATI YEREL YAPIMCI
-Evet? -Treylerini bırakıp araçlarımızı
çekmesini isteyeceğim. 15 dakika gidiş, 15 dakika dönüş.
-Olur mu? -Olur.
Teşekkürler. Çok güzel.
İstediği zaman başlasın.
Rivian çekilirken hemen şarj oluyor.
Hemen yola dönmek için çok güzel bir numara.
Adam empanada almak için durmuş
ve biz onu aracımızı çekmeye ikna ettik.
Dave tırla şarj etme fikrini iyi buldu.
Araçların her köşesinde bir motor var.
Her motor bir tekere güç veriyor.
Ama araç çekildiğinde
bu hareket elektriğe dönüştürülüyor ve bataryaya besleniyor.
Çekerek şarj yoluyla, bir saatte bataryanın %80'ini dolduruyoruz.
Şarjımız azaldı ve ıssız bir yerdeyiz.
Bu kasabadan sonra...
...150 kilometre boyunca durabileceğimiz bir yer yok.
Muhtemelen şarjımız yetmez.
Hâlâ şarj ritmini oturtamadık,
ama yaratıcı şarj yolları buluyoruz.
Böylece yolumuza devam ediyoruz. Üstelik bu eğlenceli bir yöntem.
Gracias, señor!
Araçların performansı gayet iyi.
Sonuçta bütün çekim ekipmanlarımızı taşıyorlar
ve bütün elektrik aksamı henüz prototip aşamasında.
Vay be, şu kara bakın. Ne kadar çok. Aman Tanrım!
Bir bakın.
Ewan bazen sislerin arasında kayboluyor.
Babamla karlı bir yolculuk yapmıştık.
Sierra Nevada'da motosikletle dolaşmıştık.
Tahoe Gölü'ne gitmiştik.
Tahoe Gölü civarında biraz kar vardı.
Ama bu kadar çok değil.
Ama Harleyler yine harika. Çok iyi dayanıyorlar.
Yollar ıslak. Buzlu değil.
Arada çukurlar var, ama motosikletler dayanıyor.
-Ne yapıyoruz biz? -İnanılmaz, değil mi?
Bu nedir?
Karların içinde bir motosiklet gezintisi.
Evet. Resmen delilik, değil mi? 1250 metredeyiz.
Tamam.
Karla kaplı Andları aşmak müthiş.
Bunu filme çekmek çok özel.
Ama sadece burada olmak bile çok keyifli.
Şili'yi gerçekten çok sevdik.
Muhteşem bir yer. Patagonya'da her şey var.
Seni vuracağım.
Tamam.
Bir saniye.
Andların zirvelerinden yüzlerce metre iniş yaptık.
Burada kar yok gibi bir şey.
Güneşe bak. Ağaçların arasında görünüp kayboluyor.
Soğuk azaldı. İyi bir şey.
Bugün dondurucu soğuk olmaması güzel.
İşte geldik. Arjantin sınır kapısındayız.
Patagonya'nın kapısı gibi.
Ama biz Patagonya'dan çıkıyoruz.
VILLA LA ANGOSTURA ARJANTİN
Sonunda bir kamp alanına gittik.
-Ewan McGregor mı? -Evet. Ewan. Evet.
-Ewan mı? Aman Tanrım! -Evet.
-Olamaz. -Evet. Charlie Boorman.
-Senin adın ne? -Martin.
-Nerelisin? -Polonyalı. Evet. Bisikletçiyim.
Nereye gidiyorsunuz? Güneye mi, kuzeye mi?
Kuzeye. Soğuktan bıktık.
Onunla tanışmadan önce bisiklete binmiyordum.
-Evet. -Ne bisiklet ne gezi.
TUĞBA MACERACI
-Hiç. -Öyle mi?
Çok sıradan bir hayatım vardı.
Öğretmendim. Arabam vardı.
Spor da yapmıyordum.
Nerede tanıştınız? Yoksa...
-Türkiye'de. -Türkiye'de.
Türkiye'de küçük bir kasabada yaşıyorum.
Hayata böyle bakıyorlar.
-Evet. -Çok dar görüşlüler.
Bisikletle dünya turu yapıyordum.
Gitmesini istemedim.
Gözleri aklımdan çıkmadı.
Bu güzel gözleri.
Ama okulu bırakmışsın.
Annen baban, ailen ne dedi?
Sırt çantamı aldım ve onlara
"İstanbul'da öğretmenlik yapacağım." dedim.
Yani, söylemedim.
Vay canına. Anne babana söylememene inanamıyorum.
-Söyleriz. -Bir gün.
-Belki dönünce söylersiniz. -Evet.
Bu çiftle tanışmak bana iyi geldi.
Hepimizin koşulları farklı.
Kendi hayatını yaşayıp doğru bildiğini yapmalısın.
Tuğba bunu yapma cesaretini göstermiş.
Eski hayatını bırakmış. Sevdiği adamla birlikte
büyük bir macera yaşıyor.
Çok tatlı bir aşk hikâyesiydi.
Ondan bahsederkenki hâli. Mavi gözlerine âşık olması.
Yüzü nasıl da aydınlandı. Aman Tanrım! Bunu görmek çok güzeldi!
Sırılsıklam âşık. Mükemmeldi.
ALUMINÉ ARJANTİN
Otel, ama yazın açık.
Kalmak ve bir şeyler yemek istiyorduk.
-Evet. -Ve uyumak. Mümkün değil mi?
-Sanırım değil. -Peki.
Görünce hemen daldık. Nazik bir hanım vardı.
Solano ve kızı.
Otel henüz açılmamış.
Bizi istemiyorlar, değil mi?
-Hayır, sorun olmaz. -Onları ikna edebiliriz.
-Gelin, size göstereyim. -Tamam.
Hazır değil. Henüz...
Sorun değil. Uyku tulumunda yatarız.
-Evet. -Evet.
-Tabii. -Olur mu? Tamam mı?
Güzel. Gracias.
Harika.
Selam, kedi.
Motosikletimde ne arıyorsun?
Ya kamp yiyecekleri ya da bunlar.
Charley, mantarlı mı, tavuklu mu?
İkisi de olur.
Bu gerçek. Gerçek hayat bu.
İnanılmaz derecede ücra bir yer, değil mi?
Evet.
Sabah erkenden kalktık.
Ve şuraya bakın. Burası gerçekten...
...muhteşem.
Sorun şu ki şuraya kadar 148 kilometre.
Sonra bir de şuraya gitmek istersek şarj etmemiz lazım. Neredeyse...
...bütün gün.
Gitmek istediğimiz yerler arasındaki mesafeler biraz fazla uzun.
Orada bir kasaba var. La Lajas. Ve orası da...
...204 kilometre ötede.
Artık biraz yol katetsek çok iyi olacak.
Hızlanmak ve her gün daha fazla yol katetmek istiyoruz.
Önümüzdeki birkaç günde Arjantin'in kuzeybatısını geçeceğiz.
Las Lajas'ı ve sonra Barrancas'ı geçeceğiz
ve şansımız varsa bir kamp yeri bulacağız.
Charley buranın sahibiyle konuştu
ve dümdüz kuzeye gitmek yerine başka bir yola girmeye karar verdik.
Haritaya göre gitsek bu yola hiç girmezdik.
Daha hızlı, kısa ve tepeye kadar
döne döne çıkıyor. Yani keyifli bir yol.
Bütün bu yolu döne döne çıktık.
Yanımızdaki kişi...
...Claudio von Planta. Yıldızlara giden drone'un pilotu.
Claudio, tüm yolculuklarımızı filme alan kameramanımız.
Akaryakıtlı bir Harley-Davidson kullanıyor.
Claudio, bu nasıl şey?
Bu da ne?
-Buraya ne konuyor? -Burası...
Burası boş!
Bu senin motosiklet biraz zahmetli, değil mi?
Long Way Up konusunda sana bilgi vermediler galiba.
Bu bir elektrikli yolculuk projesi.
Bizimkiler daha kilometrelerce gider.
Bakalım kaç yazıyor?
78 kilometre.
Yakıt sıkıntımız var.
Kusura bakma, Claudio, ama bizim gitmemiz lazım.
Bizde yeterince elektrik var, ama Claudio'nun yakıtı yetmeyebilir.
Garip bir durum.
80 KİLOMETRE GÜNEYDE
İlk kez arıza yaşıyoruz
ve çok ıssız bir yerdeyiz.
Park vitesindeyim. Diğer viteslere geçemiyorum.
O zaman boşa al ve...
Hiç değiştiremiyorum.
Bir şey, Dave'in arabasının frenlerini bozdu.
Kilitlenip kaldılar.
Tekerlek dönmüyor. Yani, öylece kaldık.
Frenleri gevşetemiyoruz.
Duyuyoruz.
Tornavidayla bir deneyeyim.
-Açabildin mi? -Hayır.
Burası Zapala, bayanlar ve baylar.
ZAPALA ARJANTİN
Akaryakıt krizi gibi bir şey var.
Şu kuyruğa bakın. İnsanlar yakıt almak için bekliyor.
İronik bir durum. Claudio'ya
yakıt almak için bekleyeceğiz. Elektrik için değil.
Çok komik.
Bakın, şurayı görüyorsanız... Az önce yakıt tankeri geldi.
Şehirdeki istasyonların hiçbirinde yakıt yok.
Kuyruk oluşmuş. Kuyruğu görüyorsunuz.
Ta nerelere gidiyor.
Öndeki hanımefendi beş saattir yakıt almak için bekliyormuş.
Zapala'ya hoş geldiniz!
Ya yakıt kuyruğunda bekleyeceğiz
ya da bu şehirde kalıp yarın
paniğin bitmesini bekleyeceğiz.
İkilemde kaldık. Ne yapacağımızı bilmiyoruz.
Bir şey yapmadan önce bekleyin.
Ne yapmak istiyorsun? Bunu geri iteceğiz ki
tekerlek dönsün.
Tamam, onarmalıyız,
ama sökmeden önce elektronik yolları deneyelim.
Bu bir prototip, seri üretilen bir araç değil.
Belki beklemesi gerekiyordur.
Aracın bilgisayarını yeniden başlatırsak
belki freni bırakır diye umuyoruz.
Bana şarj aletini veren adama sordum.
Sorun nedir, dedim. Burada hep böyledir, dedi.
Hep böyleymiş.
Çok alışkınız, değil mi?
İstasyonlarda her zaman yakıt buluyoruz.
Bu konuda düşünmüyoruz bile. Ama başka yerlerde,
mesela burada, öyle değil.
Başkalarıyla konuşurken de bunları dinledik.
Burada zor bir dönemden geçiliyor.
İnsanların ceplerinde para, dolaplarında yiyecek yok.
İstasyonlarda da petrol yok.
Mopetli bir adam gördüm. Küçük bir bidonu dolduruyordu.
Claudio'nun bidonuyla yanına koştum
ve benzinin birazını istedim.
Yani, bidonun birazını doldurup bir 200'lük verdim.
Artık bir bidon yakıtı var.
Bir de dondurma mı yedin?
Evet, dondurma yedim.
Bana sormadı.
Bana da. Dondurma ister misiniz, diye sormadı.
Yakıtımızı aldık.
Hazırız. Peki. Las Lajas'ta görüşürüz.
Düzgün bir şekilde sıfırlamak istiyorum.
Dave, şunu biraz indirsene...
İki kademe indirip 45 saniye bekle. Bakalım olacak mı?
Hadi, bebeğim.
Hadi ama.
Yeşil.
İleri viteste.
İyi görünüyor.
Bizi bekleyin, empanadalar.
Herkese teşekkürler. Yola devam ediyoruz.
Çocukların çok gerisinde kaldık,
ama en azından yolda kalmadık.
LAS LAJAS ARJANTİN
Ne gündü ama! Bugün 221 kilometre yaptık
ve 16 kilometrelik şarj kaldı. Yani, 237 kilometre yapabilirmişiz.
Bu motosikletler sıcakta daha iyi çalışıyor.
Bence hiç şarj etmeden rahat rahat 210 kilometre gidebiliriz.
Gayet iyi. 210 kilometre.
Güneyde, soğuk havada durum hiç böyle değildi.
Son günlerde yolculuğun seyri biraz değişti.
SÜRMEK İÇİN PRİZDEN ÇIKARIN %9 - 18 km
Hava güzel. Sıcak bir gün olacak.
Bugün termal çamaşır yok. Kot, tişört ve normal çoraplar.
Yünlü termaller emekli oluyor. Belki...
Belki yolculuk boyunca. Kim bilir? Bilmiyoruz.
Göreceğiz.
Ama şimdilik,
yardımınız için teşekkürler, yünlü termaller.
Yardımınız için teşekkürler.
Sıcak hava biraz hızlanmamızı sağladı.
Biraz durup insanlarla konuşacak zaman bulduk.
"Mapuçe halkından geliyorum." Ya?
Mopaş mı? Mapaş mı? Mapuh mu?
-Mapuçe. -Mapuçe.
RESTORAN SAHİBİ
"Çünkü Mapuçe diliyim, Mapuçe halkından geliyorum."
Çok ilginç. Tanıştığımıza memnun oldum.
Babamla bir hayalimiz vardı.
Üç yıl önce babam bize bir teklifte bulundu.
Torunları sosyal yardımla yaşamasın diye.
"Kocamla birlikte bir aile projesi başlattılar.
Yemek ve ev yapımı ekmek satma işi. Her şey ev yapımı."
Ama burada hayat çok zor görünüyor.
Yani, bu insanlarınki büyük bir başarı hikâyesi, değil mi?
Evet. Müthiş. Bu kasabada
böyle fazla mekân görmedik.
Machu kabilesi.
M.Ö. 600 ila 500'den beri burada yaşıyorlarmış.
Okuduğum kadarıyla, Şili'de de çok varmış
ve çok kötü muamele görmüşler.
Bu kabilelerden birine uğrayacağız. Bu yol üstündeymiş.
Mapuçelerin yaşadığı küçük bir kasabayı arayacağız.
Yerli Mapuçe halkı yaklaşık üç yüzyıldır bu bölgede yaşıyormuş.
1800'lerde İspanyol istilacılar, buradaki
kârlı sığır ve tuz ticaretini ele geçirmişler.
Halk yoksul düşmüş ve bir daha eski günlerine dönememiş.
CHORRIACA ARJANTİN
Mapuçelerin yaşadığı bir kasabadayız.
Gerçekten... Gerçekten güzel kurulmuş bir kasaba.
İyi bir kasaba. Güçlü.
Şu tarafta belediye binası gibi bir şey var.
-Hola. -Hola.
Adım, Samuel.
-Samuel. -Samuel.
Samuel, ben de Charley. Charley.
-Ewan. -Ewan. Memnun oldum.
-Okula girmemiz mümkün mü? Olur mu? -Si.
-Buenos días. -Buenos días.
Bak, ne şirin bir yer.
Şunlara bak. Çocuklar yapmış herhâlde.
Küçük şeyler yapıp asmışlar. Çok güzel bir yer.
-Hola. Buenos días. -Hola.
MARIELA ÖĞRETMEN
-Ben Ewan. Charley. -Charley.
Çok hoş, iç açan bir yer.
Çok güzel. Duvarların renkleri,
-her şey. -Harika.
-Hoş. -Evet.
"Çocuklar" nasıl deniyor?
-Kaç "çocuk"? -Niños.
64.
Çift dilli bir okul. İspanyolca ve Mapuçe dili.
Mapuçe dilinde "buenos días" deyin.
Marr marri, pichiqueche.
Marr Marri, Pichiqueche.
Marr Marri, "günaydın",
pichiqueche, "çocuklar."
Marr marri...
"Pi-chi-que-que-che."
"Che." "Nasılsın?" demek.
Şimdi tam öğrenci olduk. Doğru yerdeyiz.
İyi bir öğretmensin.
Ders alıyoruz. Evet.
Çok hoş.
Gracias. Çok teşekkürler.
-Rehberlik için. -İyi yolculuklar.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Bu yolculuklarda bunu seviyorum.
Kültürleri tanımayı ve insanların geleneklerini yaşattıklarını görmeyi.
Harika biri. Hâlâ gülümsüyor.
Gözlüğünü düşürdü. Claudio yanlışlıkla üstüne basıp kırdı.
-Bizi unutmayacak. -Hiç unutmayacak.
O yardım etti, biz gözlüğünü kırdık.
Muhtemelen uzun süredir takıyordu.
Biz...
Senin için. Bununla...
-Olmaz. -Lütfen.
Gözlük için.
Kaza planlanmaz. Oluverir.
Bu iyi kalpli insanlarla tanışmak büyük bir mutluluk.
CHOS MALAL ARJANTİN
Burası, Chos Malal. Mapuçe dilinde "sarı taş" demekmiş.
Tepelerin renginden.
Hadi gelin, efendim.
-Buenos días. -Buenos días, Atilio.
-Buenos días. Hola. -Hola.
Ben, Ewan. Bu, Charley.
Memnun oldum.
ATILIO ALARCÓN MÜZİSYEN
Şarkıcılık yapıyor ve chivito yetiştiriyor.
-Keçi mi? -Evet, keçi.
Özellikle gaucho'lar için mi şarkı yazıyor? Kovboylar için mi?
Taşra insanının zekâsına ve yaratıcılığına
çok hayranım.
Bize bir şarkı söyler mi? Burada? Şimdi?
Seve seve.
Bir şeftali kavanozundan
Doğal şeftali kavanozundan
İyi bir katırcı gibi
Kupa yaptım, mate içmek için
Şimdi beygirimin yükünü boşaltıp
Bir dinlenme yeri yapabilirim
Ve kupamla
Oturup mate içebilirim
Tanrı'ya ve Meryem Ana'ya dua ediyorum
Hep yanımda olmaları için
Heybemde her zaman var
Mısırım, jambonum ve ekmeğim
Biraz da tütün ve
İçmek için biraz mate
-Cómo estás? -Hey!
Biraz da tütün ve
İçmek için biraz mate
Güneş parlıyor.
Hava biraz ısındı.
Umarım bu bölgede biraz daha rahat olabiliriz.
Kamp yapabiliriz.
Çadırda uyumak için can atıyorum.
Kamp yapmak için can atıyorum. Kamp yapmak istiyorum.
BARRANCAS ARJANTİN
Kamp yerimize ulaştık.
Yolda hayalini kurduğumuz kamp yeri
böyle bir yer değildi.
İnşaat molozu atılan bir arsa burası.
"Kamping" diye bir tabela koymuşlar sadece.
Ama bu yolculukta
bu çadırı hiç kurmadım.
Açıldı. Tamam, bu kadar.
Kampı ne kadar sevdiğimi unutmuşum.
Nasıl gidiyor, Charley?
Evet, biraz... Aslında gayet iyi gidiyor. Evet.
Sen kurdun mu?
-Bir şey söylemek istemiyorum. -Tanrım.
Charley köpürüyor.
Bu nedir?
-Ewan, başım dertte. -Niye?
Nasıl yapılacağını bilmiyorum.
Bu, iki kişilik bir çadır olamaz.
Baksana, küçücük. Ya da ben yanlış kurdum.
Hayır. Ama bu kazığı çıkarmışsın. Bak.
-Evet. -Köşeden çek.
İşte oldu. Bak. İki kişilik çadır.
-İki kişilik mi bu? -Evet.
O kadar kötü değilmiş.
Çadırda uyumak çok hoşuma gitti. Keyifliydi.
İhtiyaç duyduğun her şeyin motosiklette olması güzel.
İnanması zor. Dondurucu bir soğuktan çıktık.
Ve şimdi kavurucu bir çöldeyiz.
Bugün çölde 210 kilometre yol yapıp Malargüe'ye varacağız.
Buralar çok boş yerler. Yolumuzda tek bir kasaba var.
Tek şarjla hedefe varmayı umuyoruz.
Yoksa geceyi çölde geçiririz.
Dondurucu bir soğuk olur.
Tanrım. Burada hayat zordur.
Çok kıraç ve kurak bir yer.
Bu güzel çiftlik evi yüzyıllar öncesinden kalmış gibi.
Bu, kadim bir hayat tarzı.
Umarım bu köprü sağlamdır.
Yüksekten biraz korkarım.
Size de oluyor mu? Ne zaman şöyle yapsam...
...atlamak istiyorum.
Kendimi bırakmak.
Malargüe'ye hâlâ çok uzağız
ve bölgede bu pansiyon dışında bina görmedik.
Umarım burada elektrik vardır.
Merhaba, ben Luz.
Bu, Enzo.
Luz ve Enzo.
Böyle geçelim mi?
Sorun olur mu?
-Gir. Evet. -Gir.
Çok hoş. Ne güzel bir yer.
-İnanılmaz, değil mi? -Bak, sarımsak taşı.
-Şuna bak. -Bunlar sizsiniz.
Kara kalem.
Kara kalem. Hoş.
Şu banka bak. Bak.
-Ev yapımı. -Bak, bu...
-Her şey ev yapımı. -Benimki gibi.
-Banklarım. -Senin banklar gibi.
-Ama kendileri yapmışlar. -Oturalım ve...
-...dinlenelim. Ve bira içelim. -Ve bira içelim.
Bütün yapı sistemimiz sürdürülebilir.
Harika.
Sen mi yarattın? Evet.
-Vay be, inanılmaz. -Müthiş.
-Bakabilir miyiz? -Tabii.
Bakabilir miyiz?
-Güneş panelleri. -Evet.
Bak. Hepsi araba aküsü. Müthiş.
Şunlara bak. Çok tanıdık şeyler.
Sekiz bin watt.
Çok güzel. Ewan'ınkine çok benziyor.
Ve hiç karmaşık değil.
Gerçi ben kuramadım, ama yine de.
İşi bilen biri kurabilir.
Gündüz boyunca her şeyi güneş panelleriyle yapıyoruz.
Gece için rüzgâr var, gündüz için güneş.
Yani, en iyisi ikisini birleştirmek.
Gelecek bu. Gerçekten gelecek bu.
Umduğumuz gibi şebeke elektriği yoktu.
Enerji sistemlerini kullanırsak motosikletlerin
şarj olmayacağını düşündük.
Yola devam edip kasabaya varmaya çalışmaya karar verdik.
Sorun şu ki bu kasabaların arasında çok az yapı var.
Bu yol biraz engebeli.
Ara sıra da
tekerlek çakıla gömülüyor.
İnsanın ödü kopuyor.
Çok şükür vardık. Zorlu bir yoldu.
BARDAS BLANCAS ARJANTİN
Motosikletleri birkaç saat dayanacak kadar şarj edip
yola çıkmaya karar verdik.
Malargüe'ye daha 48 kilometre var ve geç oldu.
Geceyi burada geçirmek istemeyiz. Şimdiden çok soğuk.
Rüzgâr karşıdan geliyor, Charley.
Bu yüzden, şarjım daha hızlı azalıyor.
On dakika dene. Bakalım nasıl değişecek?
Çok yolumuz kalmadı.
Varabileceğimi sanmıyorum.
Öyle bir noktaya varacağız ki ne geri dönebileceğiz
ne de oraya varabileceğiz. O zaman işim zor.
Şuraya bak.
Enerji hatları var.
Bak, şuradan. Bilmiyorum. Sorabiliriz.
Bize tam bir şarj lazım.
Bu küçük çiftlik evini görüp geldik.
Evet, olur.
Şarj süresini göstermiyor. Hayra alamet değil.
-Seninki değişti mi? -42 saat diyor.
Evet, olmayacak.
Buradaki elektrik... Yeterince güçlü değil.
Gracias. Ciao.
Gracias.
Ne yapalım.
Ulaşamayacağız, o yüzden
Bardas Blancas'a döneceğiz.
O şehre ulaşmayı hayal ediyordum.
Sıcak duş, Wi-Fi...
Nasıl olduğunu unuttum.
Bugün bir güneş gözlüğü daha kaybettim.
Belki o çiftlik evinde unuttum.
Öyleyse o çocuğun güzel bir güneş gözlüğü oldu. Sorun değil.
Camdan bize bakan küçük oğlanın.
Kamyon sesleri yüzünden pek uyuyamadım.
Sonunda kalktım. Yediye çeyrek var.
Bakalım, motosikletler şarj olmuş mu?
Yüzde 99.
Şarj dansı bu
Şarj dönüşü bu
Şarj dansı bu Şarj dönüşü bu
Şurası galiba bütün bu binaların foseptik çukuru.
Demin yanından geçtim.
Motosikletlere baktıktan sonra ve...
Bu kötü koku oradan geliyormuş. Şurası foseptik çukuru,
şurası da çadırım.
Foseptik.
Çadır.
Yine yoldayız.
Kamp yapmayı seviyorum, ama gitme zamanı.
-55'ten memnun musun? -Evet, 55 yeter.
Önce San Juan'a, sonra Villa Union diye bir şehre gideceğiz.
Sonra da en uzun günlük mesafeyi katedip
320 kilometre ötedeki Belén'e ulaşmaya çalışacağız.
Arjantin maceramızın sonuna yaklaşmış olacağız.
Hava güneşli. Şansımız yaver giderse daha çok yol katedeceğiz.
Dün galiba burada dönmeye karar vermiştik.
Varamayacağımızı burada anlamıştım.
Ve...
Gözlüğümü burada bırakmış olabilirim.
Bakalım, kapının önünde duran bir gözlük var mı?
Ne arıyorsun?
Gözlüğünü mü?
Yok artık. Olamaz!
Olamaz!
Harika!
Vay be, şu işe bak!
Küçük çocuk için üzüldüm, ama neyse.
Süper.
Peki. Müthiş bir şey.
Vay anasını.
Vay be, çok ürkütücü bir yer.
Vay be!
Büyüleyici. Bomboş bir yer.
Burada kesin James Bond filmi çekmişlerdir.
Tünel var ve...
-...James Bond. -James Bond.
Ve bütün bunlar. Baksana.
-Bay Bond. Evet. -Tam James Bond'luk.
Müthiş bir baraj.
Aklıma babamın gençliğinde, 17-18 yaşlarındayken
Crieff civarında bir baraj inşaatında çalıştığı geldi.
Yani memleketim. Büyüdüğüm kasaba.
İskoçya'daki Crieff kasabası.
Şuraya bakıyorum da, ne büyük bir girişim.
Böyle bir şey yaratmak, ne büyük bir başarı.
Başarabileceğimiz şeyler inanılmaz.
Yine yollara düştük.
Bugün 320 kilometre yapıp Belén'e ulaşmaya çalışıyoruz.
Bakalım neler yaşayacağız, dostum. Bu bir macera.
Ne garip. Bir sürü iniş çıkış yaşıyoruz.
Bugün kendimi çok iyi hissediyorum.
Manevi açıdan harikayım.
Burası harika.
Hayalleri süsleyen motosiklet yollarından.
Galiba bu küçük vadiden çıkıyoruz.
CHILECITO ARJANTİN
Belki şurada şarj edebiliriz.
Elektrik işleri yapan bir yer.
Adınız ne?
-Vanessa. -Vanessa.
Memnun oldum, Vanessa.
-Hola. -Hola.
-Merhaba. -Nasılsınız?
Memnun oldum.
Çok hoş bir şey oldu. Buraya giriverdik.
Müzik sistemi dükkânı gibi bir şey sandık.
ELEKTRİK SES SİSTEMİ
Arabalara müzik sistemi takılan bir yer sandık.
Elektrik kaynakları iyidir deyip daldık.
Meğer bir evin garajıymış. Arkada evleri varmış.
Dükkânla ilgisi yokmuş. Yine de şarja taktık.
Bize yemek verdiler.
Çok komik bir şey. Ve... Bizi hiç tanımıyorlar.
Yüce Tanrım. Yabancılar olarak evlerine daldık,
elektriklerini kullanıyoruz, yemeklerini yiyoruz.
Yemeklerini.
-Ada. Ada filmi. -Beni tanıdı galiba.
Hatırlar gibi oldu, ama tam hatırlayamadı.
-Öyle mi? -İçgüdülerine güvenmiyor.
İçgüdülerine güven.
Hislerini yaşa. Güç'ü kullan.
Beni tanıdı.
Bu ülkenin asla unutamayacağım yönü,
asla unutamayacağım yönü, insanları.
Müthiş insanlar. Gerçekten müthiş.
Cana yakınlar, yardımseverler, konukseverler.
"Hayır" kelimesini duymadık. Gerçekten dünyanın çok güzel bir yeri.
Ayrılmak üzücü.
157,4 kilometre yaptık.
İyi görünüyor.
Evet, şu anda her şey istediğimiz gibi.
Hâlâ varmadık mı?
Bir günde 320 kilometre yapmanın sonucu. Karanlıkta gitmek.
Sokak lambaları. Sokak lambaları! Belén.
İşte.
Hey! Sevgili Belén'i görmek güzel.
Evet.
BELÉN ARJANTİN
Bugün 345 kilometre kadar yaptık.
Yine olağanüstü bir gün oldu.
Evet, çok güzel bir gündü.
Bravo, Charley.
Evet, sorunları hallettik.
Bilinmeyenlerle dolu bir yolculuk çok güzel.
Tesadüfen karşımıza çıkan insanlar
ve geçtiğimiz yerler.
Şu âna kadar harikaydı.
Charley.
Patagonya'yı ve Arjantin'in güneyini aşmak müthişti.
Bunları görmek büyük bir şans.
Motosikletle geçmek için müthiş bir yer.
Önümüzde yeni bir zorluk var:
Andların çok yüksek noktalarına çıkacağız.
Yüksek rakımın ciddi riskleri var.
Alt yazı çevirmeni: Aylin Güneri